Persoonlijk Leiderschap

Wat maakt jou een goede leider? Ontdek je sterke punten, valkuilen en persoonlijke drive.

leiderschapsstijlen adaptief leiderschap leiderschapslessen Simon sinek presenteren vrouwelijke leiders Leaders in Finance

Recente artikelen

Jan van Setten, leiderschap, niveaus, respect, medewerkers, veranderen, overtuigen

Jan van Setten #5: Dit is de TomTom van persoonlijk leiderschap

Alle grote leiders hebben volgens Jan van Setten iets gemeen met elkaar: ze staan én gaan ergens voor. Wil je...

Hoe je als leider leert een rat (en geen beer) te zijn

Zowel binnen als buiten de organisatie gaan veranderingen sneller dan ooit tevoren. Leiders die succesvol willen blijven, moeten vooral leren...

Jim Collins: vraag als leider niet wat, vraag wie

Wil je als bedrijf veranderen? Dan moet je je eerst afvragen wie het moet doen, voordat je bedenkt wat je...

Succesvol zijn betekent volgens filosoof en schrijver Alain de Botton niet veel geld verdienen of status en aanzien verkrijgen. Er zijn bedrijven of organisaties die betekenisvol zijn en niet alleen op winst zijn gericht. Ze verdienen weliswaar geld, maar zijn vooral geïnteresseerd in het maken van mooie producten. Hij geeft het voorbeeld van het Zwitserse bedrijf Pilatus, dat propellervliegtuigen maakt. ‘Ze hebben al honderd keer geweigerd het bedrijf te verkopen en hebben ook niet de ambitie een soort Google te worden. Het gaat ze steeds om de kwaliteit die ze leveren.’ Kapitalisme is zo slecht nog niet, vindt De Botton. We moeten oppassen voor de romantische houding dat geld verdienen verwerpelijk is. Dat het waardevoller of betekenisvoller is om een roman te schrijven of een opera te componeren. ‘Kapitalisme heeft vele gezichten in de wereld en heeft ten onrechte een slechte naam. Het gaat maar om één ding: de problemen van mensen oplossen, of het leven van mensen gemakkelijker maken. Het maakt echter nogal uit of je een Duitse kapitalist bent in een familiebedrijf dat niet naar de beurs wil of een Amerikaanse aandeelhouder die zo snel mogelijk winst wil maken.’ Waarom is het zo moeilijk voor bedrijven om het potentieel van hun mensen beter te ontwikkelen? ‘De ongemakkelijke waarheid is dat bedrijven het niet nodig hebben dat iedereen creatief is of zijn maximale potentieel benut. Er zijn ook gewoon mensen nodig die uitvoeren wat anderen verzinnen. In grote bedrijven ben je eerder de uitvoerder van andermans visie en ideeën. In de meeste organisaties is het slechts een handjevol mensen dat de huizen ontwerpt, een strategie bedenkt of de software ontwikkelt. In moderne bedrijven is het moeilijk om je betrokken te voelen, omdat er te veel afstand en een gebrek aan verbondenheid is. Een meerderheid van bedrijven heeft honderden medewerkers, soms duizenden. In een grote machine lijden medewerkers aan een gebrek aan richting of een duidelijk doel. Ze zien niet in hoeverre hun bijdrage ertoe doet. Toch maakt het wel degelijk uit, alleen moet dat wel duidelijk gemaakt worden. En steeds weer. Mensen moeten er continu aan herinnerd worden waarom ze doen wat ze doen.’ De meeste visies of mission statements zijn abstract en moeilijk te vertalen naar de werkvloer. ‘Ja, ik ben altijd verbaasd over hoeveel tijd en moeite er gestoken wordt in producten of in “operational excellence” en hoe weinig in communicatie. Dat is dan iets voor marketing of voorlichting. De IT- en de juridische afdeling krijgen de beste mensen en stellen hoge eisen, maar als het om het schrijven van mission statements of de bedrijfsbrochures gaat, lijkt elke ambitie verdwenen. Je hoort de beste schrijvers in te huren om je verhaal goed te vertellen. Ik kom soms bij fantastische bedrijven en als ik dan hun brochure of website bekijk, denk ik: oh my God! Wie heeft dit geschreven?’’ Waarom zijn goede verhalen belangrijk? ‘Omdat het steeds om verleiding gaat. Je wilt klanten ertoe verleiden je producten te kopen en goede mensen verleiden om voor je te komen werken. Om mensen te overtuigen of over te halen heb je goede verhalen nodig. Om het beste talent aan te trekken heb je de beste verhalen nodig. Verleiding is helaas ondergesneeuwd geraakt en hoort niet alleen bij de marketingafdeling thuis.’ Moeten bedrijven dan romanschrijvers of filosofen inhuren of horen die in de raad van bestuur? ‘Ik vind het lastig om daar iets over te zeggen, maar feit is dat bedrijven er belang bij hebben om in het hoofd en het hart van mensen te geraken en mensen te begrijpen. Daar zijn psychologen of filosofen goed in. Veel innovatie is niet alleen technologisch, maar ook psychologisch van aard. Het gaat erover dat mensen de dingen anders doen of gebruiken. Je kunt nog zulke fantastische technologieën verzinnen, als niemand er iets mee doet, heb je er niets aan. Bedrijven vinden het vaak lastig zich in klanten te verplaatsen en doen onhandig onderzoek naar klanttevredenheid. Dat heeft weinig zin. Als je mensen vroeger had gevraagd wat voor muziek ze wensten, had niemand gezegd: “Mozart.” De meeste klanten weten niet wat ze willen. Echte creativiteit is iets maken waarvan het publiek nog geen idee had dat het dit nodig had of wilde hebben.’ Alain de Botton (1969) is een Britse filosoof en bestsellerauteur van boeken als Statusangst, Hoe Proust je leven kan veranderen en Ode aan de Arbeid. Hij is oprichter van The School of Life, die inmiddels wereldwijd vestigingen heeft, waaronder één in Amsterdam. Hij woont in Londen, is getrouwd en heeft twee kinderen. Wil je het volledige interview met Alain de Botton lezen? Bestel dan hier een abonnement op MT of koop een los nummer.

Alain de Botton over werk: ‘Ik ben sceptisch over geluk als doel’

We zijn te vaak vergeten waarom en waarvoor wij werken, aldus Alain de Botton. De Britse filosoof en bestsellerauteur vindt...

AAN Bob VAN Richard ONDERWERP Goedemorgen Bob, Ik heb een probleem. Je weet: romantisch gedoe op de werkvloer, dat hebben we liever niet, dat zorgt maar voor ingewikkelde toestanden. Nou, om maar met de deur in huis te vallen: ik heb het ernstige vermoeden dat Dennis een innige relatie heeft met Willemijn. En je weet: Dennis is haar directe leidinggevende en ook nog, dat wil ik wel even gezegd hebben, getrouwd en vader van twee kinderen. Wat te doen, Bob? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Hé, hadden we daar niet een werkgroep voor? Bob Bob, Dacht ik ook. Maar die is nooit van de grond gekomen. Nou ja, dat gebeurt wel vaker hier, met werkgroepen. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Maar kun je dan niet beter Danielle van HRM om advies vragen? Die is daar toch voor? Bob Bob, Ehh, ik denk niet dat Danielle een zogezegd objectief advies zal geven. Je weet toch wel dat ze een geheime verhouding heeft met Thomas van Digital Marketing? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Echt waar? Danielle? Goh. Hoe weet je dat eigenlijk? En hoe weet je dat van Dennis en Willemijn? Bob Bob, Ik zag Danielle vorige week om 7 uur ’s avonds schichtig om zich heen kijkend bij Thomas in de auto stappen. Dan weet een mens genoeg. En dat van Dennis en Willemijn, dat heb ik van Johanna; die heeft daar, geloof me, een bijzonder goed oog voor. Die vertelde me onlangs ook – dit geloof je niet, Bob – dat Renate van Marketing en Willem-Jan van IT, ja echt... Zie je het voor je, die twee? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Tjezus. Dat er hier nog gewerkt wordt. Bob Bob, Dat heb je overal, hoor. Dat is zelfs een managementwet: op elke dertig werknemers is er altijd minstens één geheime verhouding. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Die managementwet kende ik nog niet. En hier werken 150 mensen, dus dat komt neer op minstens 5... Goh. Blijft de vraag natuurlijk: hoe gaan we hiermee om? Bob Bob, Ja, dat vroeg ik nou juist aan jou. Als baas moet je hier toch wel een stap in nemen. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Ja, maar het is wel een erg ingewikkelde kwestie. Moet een van beiden op zoek naar een andere baan? Gaan we het officieel verbieden? Maken we onderscheid tussen singles en zij die elders nog een partner hebben? En hoe ver kun je hier gaan zonder de privacy van medewerkers te schenden? Dat zijn me nogal vragen, zeg. Bob Bob, Tja. We kunnen ook voor de optie kiezen die we wel vaker toepassen en altijd succesvol. We hebben het maandenlang gehad over André: 24 jaar in dienst, maar verkoopt nauwelijks nog wat. Dat hebben we toch prima opgelost? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Ja, ik weet waar je op doelt: gewoon doen of iets niet bestaat en de andere kant op kijken. Zeker in deze precaire kwestie lijkt me dit een prima optie. Richard, ik heb het al vaker gezegd, maar ik meen het: jij denkt tenminste in oplossingen. Dank. Bob

Bob staat oog in oog met liefde op de werkvloer

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer moet Bob een oplossing verzinnen voor liefde...

Het is de nieuwe manier van organiseren bij bedrijven; niet een hiërarchische structuur, maar een organisatievorm die gericht is op samenwerken. Steeds meer bedrijven organiseren zich als een netwerkorganisatie; ING zet in projectgroepen medewerkers met verschillende expertises samen. Dat doet het naar voorbeeld van organisaties als Netflix en Spotify. Finext is een Nederlandse netwerkorganisatie pur sang. Het bedrijf wordt regelmatig als voorbeeld genoemd en is misschien wel de oudste netwerkorganisatie in ons land. Het bedrijf werd bijna twintig jaar geleden – in 1999 – opgericht als zelfstandige onderneming binnen TVW Group dat later werd gekocht door Ordina. In 2011 verzelfstandigde Finext toen een groepje van zeventig professionals de Finext-aandelen van Ordina kocht. Een kers op de taart, noemde consultant Martijn Meuling de buy-out toen. ‘Met deze stap wordt het ondernemerschap maximaal gestimuleerd. Het belang van de organisatie is nu de optelsom van de belangen van de professionals.’ Organiseren rond de keukentafel Finext heeft namelijk geen managers. Doordat de aandelen in handen zijn van de werknemers heeft iedere werknemer evenveel verantwoordelijkheid en zeggenschap. Dat deze constructie werkt blijkt wel uit het jaarverslag van 2015; het bedrijf haalde een winst van 1,8 miljoen euro, 50 procent meer dan een jaar eerder. Dat het bedrijf geen managers heeft, betekent niet dat de organisatiestructuur onduidelijk is. Werknemers – allemaal consultants - zijn verenigd rondom een vraagstuk of opdracht in groepen van vier tot negen mensen. Dat worden business projects (BP’s) genoemd. Past zo’n BP niet meer rond de keukentafel, dan valt het uiteen in nieuwe BP’s. Die BP’s worden weer gegroepeerd in niches. Binnen een BP hebben de Finexters allemaal een andere rol. Een daarvan is de rol van trekker, die soms zelfs wordt gedaan door junioren of beginnend medioren die hiervoor talent hebben. Een trekker houdt het clubje bij elkaar, hij of zij zorgt dat de BP bij elkaar komt. En woont het trekkersoverleg van de niche bij. Vanuit elke niche zit ook weer een trekker bij het overkoepelend overleg van de verschillende niches. Gedeeld leiderschap Besluiten worden gezamenlijk genomen. Een voorbeeld: toen het bedrijf in 2016 ging verhuizen stond er een aantal medewerkers op om de nieuwe locatie te regelen. Gedeeld leiderschap, noemde associate partner Alexander Berkhoff dat tijdens een inspiratiesessie. ‘Dat is op basis van vrijwilligheid maar is zeker niet vrijblijvend; op het moment dat je opstaat krijg je het vertrouwen om het tot een goed einde te brengen. Je kan niet zeggen dat je er even geen zin in hebt.’ Die gezamenlijke besluitvorming gebeurt ook bij het doorvoeren van verbeteringen. Bijvoorbeeld toen bleek dat de missie en visie van het bedrijf niet meer pasten. Berkhoff zei daarover tijdens de inspiratiesessie: ‘Een collega heeft toen een bedrijfsbrede dialoog via een Worldcafe-opstelling georganiseerd. Daar kwamen tachtig Finexters op af. We kwamen toen o.a. tot de conclusie dat onze missie niet meer voldeed en zijn we met elkaar weer in gesprek gegaan over onze missie.’ Naast deze grote besluiten, moeten Finexters er ook samen uit komen bij vraagstukken die anders door een manager worden opgelost. Het aannemen van personeel bijvoorbeeld gebeurt binnen een niche. En Finexters bepalen zelf – in overleg met collega’s - hun salaris. Want, zegt adviseur en oud Finext medewerker Fokke Wijnstra daarover in het boek ‘Impact op (zelf)sturing’: ‘waarom zou een ander het salaris moeten bepalen. Dat gaat eigenlijk op dezelfde manier als je het zakgeld voor kinderen gezamenlijk vaststelt: wat vind je zelf redelijk, gezien wat je tot nog toe kreeg en gezien wat anderen krijgen?’ Eigenaarschap Deze manier van organiseren zorgt voor eigenaarschap bij de werknemers. Wijnstra: ‘In een gezond team pakken de leden een aantal taken op. Je krijgt niet zozeer werk toebedeeld. Ik geloof niet in delegeren, maar wel wanneer mensen zelf taken oppakken. Want het maakt nogal uit of jij een taak toebedeeld krijgt of dat je deze zelf oppakt. […] Als mensen een taak of een klus eigenstandig oppakken, weet je ook zeker dat het geregeld wordt.’

Hoe netwerkorganisatie Finext al jaren succesvol is

Al bijna twintig jaar is financiële dienstverlener Finext georganiseerd als netwerkorganisatie waar werknemers zelf de verantwoordelijkheid dragen. En dat legt...

MT presenteert: Goudhaantjes 100 2017

Ze zijn nog geen 45, maar zitten nu al in de boardroom. Voor de negende keer verzamelden we de 100...

1. AkzoNobel opnieuw last van bemoeienis aandeelhouder Na een vurig conflict met aandeelhouder Elliot Capital, heeft AkzoNobel een nieuwe aandeelhouder aan zijn broek trekken. Dit keer gaat het om het Britse USS, welke een belang heeft van 1,2 procent in het bedrijf. Dat schrijft het FD. USS schuift een kandidaat voor de rvc naar voren, namelijk oud ASML-topman Eric Meure. AkzoNobel is minder enthousiast, er zou namelijk negatieve feedback over Meure gemeld zijn. Het verf- en chemieconcern heeft eigen kandidaten achter de hand. Tijdens een buitengewone aandeelhoudersveradering op 30 november zal er gestemd worden over de nieuwe posities binnen de top van AkzoNobel. 2. Blockchain kost evenveel energie als heel Azerbeidzjan Het betalen met bitcoins vervangt steeds vaker transacties met geld of een creditcard. De bitcoin-transactie kost echter veel meer energie, zo’n 20.000 keer meer. Het in stand houden van de bitcoin kost momenteel evenveel energie als heel Azerbeidzjan, rekende ING-econoom Teunis Brosens uit. Je kunt van een enkele transactie in Nederland al 200 wasjes draaien of een huishouden een hele maand van stroom voorzien. Dat komt doordat de betaling met Bitcoins gecontroleerd wordt door vele computers die moeilijke rekensommen maken, zodat een autoriteit niet nodig is. 3. CEO van failliet Air Berlin vangt alsnog 3 miljoen De voormalig topman van het failliete Air Berlin krijgt tot 2021 nog dik betaald, meldt RTL Z. Thomas Winkelmann stapte begin dit jaar over van vliegtuigmaatschappij Lufthansa naar branchegenoot Air Berlin, waar hij zaken op orde moest stellen. Dat lukte echter niet, het bedrijf ging failliet. Toch krijgt Winkelmann zijn vaste salaris nog, 950.000 euro per jaar. Daarnaast ontvangt hij begin 2018 zijn gegarandeerde bonus van 400.000 euro. Het nieuws werd met veel kritiek in de Duitse politiek ontvangen. Vooral ook omdat nog niet duidelijk is wat er met de 6.800 medewerkers van Air Berlin gaat gebeuren. 4. Aldi-personeel last van hoge werkdruk en onderbezetting Het personeel van supermarkt Aldi klaagt over een veel te hoge werkdruk en onderbezetting in de winkel. Daarnaast kunnen ze nergens terecht met klachten, zo blijkt uit een enquête van vakbonden FNV en CNV. Daardoor komt ook de klant tekort, want medewerkers hebben geen tijd om hen te helpen. Of om pauze te nemen. Aldi zegt in een reactie juist 850 medewerkers te hebben aangenomen in de afgelopen maanden. Daarnaast gaat het bedrijf strenger controleren op werkdruk en blijft het in gesprek met de vakbonden. 5. Manager van de dag: George Soros Hedgefundmanager en miljardair George Soros pompte de afgelopen jaren 18 miljard dollar van zijn investeringsfonds in zijn stichting: Open Society Foundations. Dat lijkt op het eerste gezicht een mooi gebaar, maar lijkt deels gemotiveerd te zijn omdat Soros geen belasting wilde betalen. Tot 2018 hoeven de Amerikanen namelijk geen belasting te betalen over investeringen in het buitenland. Hiermee creëerde Soros de tweede grootste stichting in de VS, na de Bill & Melinda Gates Foundation (44 miljard dollar). 6. Tweet van de dag: Trump vervolgen blijkt ingewikkeld Dat is in ieder geval wat CREW (Citizens for Responsibility and Ethics in Washington) probeert te doen, meldt Bloomberg. Hij zou illegaal giften aannemen van andere regeringen. Maar nu ze Trump proberen aan te klagen, blijkt dit lastiger dan je zou denken. Zelfs de rechter raakt ervan in de war: 7. Koffieautomaat: dief, kom uit die kast! De Nederlandse ondernemer Sam van Dalen werd in zijn eigen autoshowroom meerdere malen verrast door een dief. Laatstgenoemde stal succesvol 11.500 euro van Van Dalen, maar deed meerdere pogingen. Daar was de ondernemer zo klaar mee, dat hij een video maakte om de dief voortaan af te schrikken. Hij maakte er een liedje van dat vervolgens viral ging, bekijk de video hier. Nieuws inhalen? Lees de 7 van gisteren Elke dag deze nieuwsupdate ontvangen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief, met dagelijks de 7 van MT, plus artikelen als analyses, expertblogs en columns. aanmelden nieuwsbrief

AkzoNobel opnieuw geplaagd door aandeelhouder – Blockchain kost evenveel energie als Azerbeidzjan

En verder in het nieuws vandaag: CEO van het failliete Air Berlin krijgt alsnog salaris en bonussen doorbetaald - Personeel...

Stel, Jeff Bezos van Amazon loopt morgen onder de tram. Wie volgt hem dan op? Onderzoekers van Stanford Business School vroegen bestuurders van Amazon en 99 ander Fortune 250-bedrijven naar hoeveel mensen zij in staat achten hun topman op te volgen. De bestuurders bij Amazon kwamen met twee anmen. Slechts twee - niet met name genoemde - kandidaten waren volgens de eigen bestuurders in staat Bezos als baas op te volgen. De markt voor top-bestuursvoorzitters is krapper dan ooit, stellen Stanford Graduate School of Business. Ze ondervroegen zowel uitvoerende als niet-uitvoerende bestuurders (executives en non-executives). Nu is Bezos als oprichter uniek. Bezos ís Amazon. Maar het probleem speelt bij veel meer bedrijven. Gemiddeld waren er vier potentiële kandidaten voor de CEO-positie bij de 100 onderzochte bedrijven. Het ging dan om opvolgers die de baan net zo goed, of beter konden doen dan de huidige CEO. Techbedrijven en oprichters Het lastigst blijkt het opvolgers te vinden voor bedrijven waar de oprichter nog aan de macht is. Voor Elon Musk bij Tesla zijn er maar drie mogelijk geschikte kandidaten, voor Warren Buffett bij Berkshire Hathaway eveneens drie. Dat is op zich niet zo verwonderlijk: het gaat best vaak fout als een oprichter vertrekt. Kijk naar Microsoft dat onder Bill Gates' opvolger Steve Balmer veel van zijn glans verloor. Of naar Blokker Holding in Nederland, waar het na het vertrek van Jaap Blokker onder Roland Palmer bergafwaarts ging. Tim Cook lijkt als opvolger van Steve Jobs de uitzondering op de regel. Het type bedrijf speelt ook een grote rol. Bedrijven in een relatief nieuwe business, zoals de meeste techbedrijven, of bedrijven waarvan het businessmodel onder druk staat, zoals mediabedrijven, hebben het extra lastig mensen te vinden. Softwarebeveiliger Symantec versleet maar liefst vier topmannen binnen tien jaar. Walt Disney heeft onlangs topmen Robert Iger gevraagd om wat langer aan te blijven. Iets 'eenvoudiger' is het mensen te vinden voor de hoogste functie van meer traditionele bedrijven. Bestuurders kwamen met 15 geschikte alternatieven voor David Taylor, de baas van Proctor & Gamble. En voor de rol van Mary Barra van GM staan 14 mensen in de coulissen klaar. Verklaring voor hoge beloningen Het grote tekort aan geschikte CEO's werpt wel licht op een de vraag waarom topmensen zoveel verdienen. 'Als slecht een beperkt aantal mensen gekwalificeerd is om grote beursgenoteerde bedrijven te besturen, is dat een verklaring voor de enorme beloningen', aldus David Larcker, hoogleraar accounting aan Stanford. Het gemiddelde salaris van een CEO van een groot beurgenoteerd bedrijf in Amerika bedraagt inmiddels bijna 15 miljoen dollar.

Onderzoekers Stanford: Geschikte CEO steeds lastiger te vinden

Voor jou tien anderen. Die stelling gaat niet op voor CEO's van grote bedrijven, zo blijkt uit onderzoek van Stanford...

Het leek allemaal lekker te lopen. Je collega haalde netjes zijn targets, was nooit te beroerd om een uurtje langer te werken en stond altijd als eerste klaar om een nieuw project op zich te nemen. Maar toen kwam dat griepje, daarna die aanhoudende rugklachten, twee weken van oververmoeidheid en ineens bleek de diagnose 'burn-out'. Hoe een werkgever zich opstelt kan een belangrijk onderdeel zijn van het herstelproces. Werknemers die zelf overspannen zijn geweest of te maken hebben gehad met een burn-out noemen een goede communicatie met de werkgever dan ook cruciaal. MT sprak met een aantal ervaringsdeskundigen en verzamelde verzamelde wat managers wel en wat ze absoluut niet moeten doen. Do # Werknemer serieus nemen Veel managers kunnen zich beter inleven in een werknemer met een gebroken been dan in collega’s met psychische problemen. Maar ook al zijn psychische problemen minder zichtbaar, voor de betrokkene zijn ze minstens even ernstig. Een herstelde werknemer zegt hierover ‘Persoonlijk breek ik liever mijn been dan nogmaals met een burn-out thuis te zitten.’ Benader de problemen dus serieus en beschouw het verzuim niet als een extra vakantie. # Je eigen rol onder ogen zien Als iemand uitvalt door psychische klachten is de oorzaak vaak deels bij de betrokkene zelf en deels op de werkplek te vinden. Je mag van de medewerker eisen dat hij of zij alles doet om beter te worden, maar vergeet niet ook je eigen rol onder de loep te nemen. Heb je de werkdruk voldoende in de gaten gehouden? Ben je makkelijk benaderbaar? Sta je open voor input van medewerkers? Vraag eens aan de zieke medewerker zelf wat je zou kunnen verbeteren. # Terugkeer vergemakkelijken Werknemers die lang thuis hebben gezeten, kunnen enorm opzien tegen de terugkeer op de werkvloer. De arbo-arts adviseert vaak met enkele uren per dag te beginnen. Je kunt het proces makkelijker maken door de herstellende werknemer bijvoorbeeld eerst uit te nodigen bij het wekelijkse werkoverleg. Hij of zij is dan meteen weer op de hoogte van de actuele ontwikkelingen en heeft de gelegenheid zijn of haar verhaal aan iedereen tegelijk te doen. Een ander idee is om de medewerker zijn terugkeer alvast te laten aankondigen via de e-mail. # Energie steken in het herstelproces Ook al bent je nog zo druk, maak tijd vrij voor het begeleiden van uw herstellende werknemer. In de eerste weken zal die waarschijnlijk slechts enkele uren per dag op de zaak zijn. Probeer naar werkzaamheden te zoeken die passen bij de functie, maar die zoveel mogelijk stress-vrij zijn. Vermijd bijvoorbeeld klantcontact. Als dat goed gaat, probeer dan de taken uit te breiden. Don't # Vragen hoe lang het nog gaat duren Wanneer iemand er psychisch weer bovenop is, valt tijdens het ziekteproces nauwelijks te voorspellen. Zeker niet voor de betrokkene zelf. Vragen wanneer de werknemer terugkomt (of erger: voorrekenen hoeveel het verzuim het bedrijf kost!) wordt meestal ervaren als druk, die het herstel eerder vertraagt dan bevordert. # Wekenlang niets laten horen Uit onzekerheid om het verkeerde te doen of te zeggen wachten sommige managers lang met contact opnemen als een medewerker uitvalt. (‘Ik begon me na een paar weken af te vragen of mijn chef eigenlijk wel in de gaten had dat ik thuiszat.’) Door in de eerste of tweede week even te bellen laat je zien dat je begaan bent met je medewerkers. # Zieke doodzwijgen Natuurlijk vertel je de afdeling niet alle details over het ziekteproces. Maar het is wel goed om de collega’s van de zieke te informeren. Geloof het of niet, dat wordt soms vergeten! Zeker als er bijvoorbeeld in ploegendiensten wordt gewerkt kan dat ongemakkelijke situaties opleveren. (‘Ze dachten dat ik een lange vakantie had’). Vertel tijdens het werkoverleg dat je contact met de zieke hebt gehad en hoe het nu gaat. Laat ook weten of de zieke collega prijs stelt op bezoek of telefoontjes van collega’s, of dat hij of zij liever nog even met rust wordt gelaten. # Denken dat iedereen is zoals je zelf bent Wat voor jou gezonde spanning is, kan voor een collega ziekmakende stress zijn. Jij houdt misschien van flexibele uren, terwijl een medewerker graag wil weten hoe laat hij naar huis kan. Wekelijkse borrels en andere sociale activiteiten zijn voor de één een bron van gezelligheid, maar zijn voor anderen moeilijk te combineren met het gezin. Waardeer je medewerkers op wat ze kunnen, en niet op wat ze niet kunnen.

Zo help je een medewerker met een burn-out

Eén van uw medewerkers zit thuis met een burn-out. Akelig voor de betrokkene maar ook voor de afdeling, waar het...

Martine Van den Poel is Program Director van het Leadership Development Program en Executive Coach aan INSEAD. Ze is voornamelijk actief op C-level én een absolute expert in vrouwelijk leiderschap. Haar laatste onderzoek gaat over het belang van delegeren om op dat zo gewilde executive niveau te komen. Het verschil tussen mannen en vrouwen is groot. ‘Het is niet de schuld van de mannen’, benadrukt ze. Ik ben nooit van dat principe vertrokken en heb nooit vanuit dat perspectief geredeneerd. Alles hangt samen met de momenten waarop je in je leiderschap door een transitie moet. Dat geldt voor zowel mannen als vrouwen. Er is een fameuze uitspraak van dé coach Marshall Goldsmith: what got you here, won’t get you there. Wat je succesvol heeft gemaakt, zal je niet noodzakelijk succesvol maken op de volgende trede van de ladder. Die periode, zeg maar het kruispunt voor je op het niveau executive comité zit, daar heb ik het meest op gewerkt de afgelopen 15 jaar, daar is ook het grootste werk te doen.’ Waarom gaat het net op dat laatste kruispunt mis? ‘Omdat veel vrouwen op dat moment in een comfortzone zitten in hun baan. Ze hebben een goed, maar delicaat evenwicht tussen hun professionele en hun privéleven gevonden. Ze vragen zich af of het wel de moeite loont. Daarbij komt ook de angst voor de verandering die eigen is aan mannen en vrouwen om die stap te zetten.’ Wat blokkeert vrouwen om die stap te maken? ‘Voor een groot stuk is dat delegeren. We denken dat wij bij onze eerste management jobs hebben leren delegeren, maar eigenlijk is dat niet zo. Heel veel vrouwen die ik tegenkom, proberen nog alles te zijn en alles te doen. Een belangrijke blokkerende factor is perfectionisme: het alles tot in detail goed willen doen. Daarom voelen vrouwen zich thuis in IT of Finance en daar hebben ze ook veel vooruitgang gemaakt. Perfectie is een sterkte, maar als je dat te ver duwt, wordt het een zwakte. Bij sommige mannen zie ik dat ook, maar vooral bij vrouwen is het een ontsporende factor om naar het volgende niveau te gaan.’ ‘We denken dat wij bij onze eerste management jobs hebben leren delegeren, maar eigenlijk is dat niet zo’ Veel mannelijke leiders delegeren ook niet. ‘Ja, maar dat is niet uit perfectionisme, dat is uit de nood om te controleren. Wat bij mannen ook meer voorkomt is not letting go of expertise en daarbij komt dat ze ook nog denken dat ze het zelf rapper kunnen. Naarmate ze zwaardere functies hebben, zie je wel dat mannen een extra managementlaag creëren of een plaatsvervanger benoemen. Die nummer twee leidt voor een groot stuk het operationele. Vrouwen gaan maar heel weinig voor een deputy. Ze zeggen: ‘Als ik een vervanger heb, hoe verantwoord ik dan nog mijn eigen rol?’ Dat hoor ik heel dikwijls. Als ik te veel delegeer, hoe ben ik dan nog nuttig?’ Hoe krijg je dat eruit? ‘Dat kan alleen als je ziet dat je niet verder raakt, dat je voor een muur staat. Ik heb ook op die kruispun- ten gestaan in mijn carrière. Ik heb zelf dikwijls gedacht, had ik maar een coach gehad op mijn 40ste of op mijn 50ste, dan had ik meer inzicht gehad. Vandaag zijn die coaches er wel. Alle grote bedrijven in België voorzien coaches voor vrouwen en mannen. Ik heb zelf gewerkt met Barco, GlaxoSmithKline, KBC en Umicore. Die bedrijven weten dat je op een punt komt dat je een executive coach kan gebruiken, omdat die je een spiegel voorhoudt.’ Voelen vrouwen zich ook niet te verantwoordelijk? ‘Dat grote verantwoordelijkheidsgevoel is zelfs de belangrijkste factor die ze blokkeert in hun transitie naar een hoger niveau. Vrouwen zijn te gehecht, te loyaal. De meeste mannen houden een zekere afstand tussen de functie die ze doen en het bedrijf waar ze werken. Ze veranderen ook gemakkelijker van bedrijf. Vrouwen moeten een bedrijf niet als een familie zien, maar als een bedrijf. Bedrijven hebben geen geheugen, zeg ik altijd. Naar een ander bedrijf gaan, is vaak een praktisch obstakel dat voor vrouwen veel hoger is dan voor mannen. Als vrouwen vastzitten in hun werk, dan zou ik zeggen, ga eens praten met een executive search, een andere cultuur kan je ook beter liggen.’ Wat kunnen vrouwen nog zelf doen? ‘We don’t go to work to be liked. Als het bedrijf een tweede familie is, dan is het gevaarlijk, dan doe je er alles aan om het evenwicht te houden. Vrouwen doen al veel in hun familie, dan moeten ze zeker niet gaan doen op het werk. Stel klare limieten, vraag meer resources, leer incasseren en durf meer in conflict te gaan. Vrouwen moeten een meer uitgesproken visie hebben, assertiever zijn in alles wat te maken heeft met strategie en change management. Ze moeten weten hoe ze moeten navigeren door een groot internationaal bedrijf: vraag om een internationale assignment, vorm strategische relaties en allianties. Maar de eerste stap naar dit alles is delegeren. Dan heb je namelijk tijd.’

‘Vrouwen delegeren te weinig’

Belangrijke boodschap aan vrouwelijke toppers: stop met het klagen over het glazen plafond. Verander je eigen manier van leidinggeven. ‘Een...

Remco Claassen: ‘In presentatie focussen we te veel op de inhoud’

Wil je de aandacht van mensen vasthouden, dan moet je volgens Remco Claassen gebruik maken van drie ingrediënten: educatie, entertainment...

Soms vraag ik me af of het allemaal wel zin heeft wat ik doe: energie steken in het coachen van leidinggevenden en het begeleiden van teams. Negen jaar geleden stond ik op het toppunt van mijn carrière: ik was toen 42 en CEO van ING verzekeringen in België. Ondanks de hoge verdiensten en massa’s voordelen die bij deze functie hoorden, voelde ik dat ik mezelf kwijt was. Ik liet mijn handelen bepalen door de omstandigheden eerder dan dat ik mezelf leidde. Mijnenveld Mijn existentiële zoektocht naar zekerheid, mijn overlevingsdrang, deden me capituleren voor een cultuur die niet bij me paste. Op een bijna machiavellistische wijze bespeelde ik het mijnenveld van de onderneming waarin ik actief was. En die werkwijze heeft me tot op het niveau van CEO getild. Heel dicht bij de zon, maar ver weg van de warmte in mezelf. Uiterlijk rijk en succesvol, vanbinnen arm en ongelukkig. Gelukkig zorgen momenten van intens besef soms voor een catharsis, en heeft mijn vertrek bij ING een totaal ander leven ingeluid. Een leven dat ik voor de eerste keer helemaal alleen ten dienste van mezelf heb gesteld. Egoïstisch, denkt u? Wel integendeel! Ik ben namelijk op zoek gegaan naar het antwoord op de vraag ‘wie ben ik?’ en ‘waarom ben ik hier?’ En dat antwoord werd mijn kompas: ‘Ik ben een sociaal en empathisch wezen dat al zijn capaciteiten op de meest effectieve manier in de wereld plaatst ten behoeve van anderen, zodat zij opnieuw zichzelf ontdekken, de schoonheid ervan waarderen en koesteren én de kracht vinden om daar authentiek vorm aan te geven.’ Zo zie je maar dat zelfrealisatie verre van egoïstisch hoeft te zijn. De wereld zoals hij is Maar nu zit ik opnieuw in een volgende fase. Nu ik al negen jaar mijn kompas volg, voel ik mezelf meer een souffleur in het theater terwijl ik ernaar verlang om opnieuw een acteur op de scène te zijn. Maar er is zelfs nog iets fundamentelers dat me bezighoudt. Namelijk, wat is de zin van wat ik doe? Is wat ik doe zo nuttig, zo belangrijk, zo essentieel dat ik me er alle dagen voor uitsloof in de hoop dat dit in het leven van anderen wat meer licht brengt? Heeft die energie wel het gewenste effect? Is de wereld trouwens niet prima zoals hij is? Is het niet net omdat er verschrikkelijke oorlogen bestaan, dat ik me heel erg bewust ben van mijn vredelievendheid? Is het niet net omdat er religies bestaan, dat ik besef dat ieder best de God in zichzelf zoekt en daaraan licht geeft? Met andere woorden, moet ik wel iets veranderen aan een wereld die door haar manifestatie juist de ideale plaats is om onszelf te ontdekken en te realiseren? Een wereld die ons juist door haar verschijningsvorm de kans geeft trouw te zijn aan wie we zijn, niet meer door van alles te presteren, maar gewoon door echt te zijn wie we zijn. Misschien dat ik dus voor anderen het meeste kan betekenen wanneer ik mezelf heb bevrijd van mijn neiging om iets te betekenen? Lees ook zijn vorige column: We zijn vergeten dat we God zelf zijn. MT-columnist Bart De Bondt is algemeen directeur van YouthStart en founder van Team De Bondt. Hij schrijft over change en happiness@work.

Moeten we de wereld wel willen veranderen?

MT-columnist Bart de Bondt slaat als ondernemer en als mens weer een nieuwe fase in. Misschien kunnen we meer betekenen...

'We gebruiken met z'n allen enorm veel medicijnen, alcohol en eten. We verdoven onszelf voor de kwetsbare emoties die we voelen', legt Brené Brown uit in deze TED-talk. Zij deed jarenlang onderzoek naar het onderwerp en probeerde erachter te komen waarom mensen niet kwetsbaar willen of durven te zijn en wat voor effect dit heeft. Uit dat onderzoek bleek dat mensen die niet kwetsbaar durven zijn ook niet in staat waren om echte verbinding te creëren met andere mensen. De mensen die dat wel durfden, kenden ook gevoelens van liefde en toebehoren. Brown: 'Ze hadden met elkaar gemeen dat ze het gevoel hadden dat ze iets waard waren. Ze durfden niet alleen kwetsbaar te zijn, ze wisten ook hoe belangrijk dit is. De rest van ons is verdoofd voor gevoelens.' En dat is zonde, want het kan je als leider ook verder helpen, stelt Brown.

Tedje: waarom je kwetsbaarheid juist nodig hebt

Emoties tonen op de werkvloer is niet erg gepast. Maar we zijn wel het hele jaar bezig met mensen ontslaan,...

Waarom positief denken helpt als je iets beslissen moet

Bij dobbelaars zie je vaak de ‘illusie van controle’: ze denken dat het helpt als ze tegen de dobbelstenen praten....

Spreker Simon Sinek optimistisch leiderschap

Recensie: ‘Vind je waarom’, Simon Sinek

Weer een nieuw boek uit de stal van Sinek. 'Vind je waarom' is een praktisch werkboek om jouw waarom of...

De ironie wil dat juist Steve Jobs ons in zombies heeft veranderd. Of liever: smombies: smartphone-zombies. Hij ontwikkelde met de iPhone een apparaat dat ons leven meer en meer beheerst. We zijn er totaal afhankelijk van. Sterker nog, we zijn letterlijk verslaafd. Elke keer dat we naar ons schermpje kijken om Facebook te checken, krijgen we een dopaminekick. Nooit meer alleen met ons brein Onze smartphone maakt ook dat we eigenlijk nooit meer alleen zijn met ons brein, zo stelde de Britse publicist Tony Crabbe op het symposium 'The Future of Work' afgelopen vrijdag in Amsterdam. En dat is een probleem. Ons brein heeft tijd nodig om alle informatie die binnenkomt te verwerken, maar krijgt die tijd niet. Als we bij de bushalte staan? We pakken onze smartphone. Het gesprek valt stil tijdens het ontbijt? We pakken onze smartphone. Het enige moment dat we ons brein even rust gunnen, is ‘s nachts. Helaas blijkt dat we ook nog eens één tot twee uur minder slapen dan 50 jaar geleden. Afgelopen jaar waren er opnieuw meer meldingen van mensen met een burn-out, meldde het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten. Het zou mij verbazen als onze technologieverslaving hiervan niet deels de oorzaak is. AI als mogelijke oplossing Het goede nieuws: er komt hulp. Uit een hoek van waaruit je het niet zou verwachten, namelijk de ontwikkeling van artificiële intelligentie. Het probleem nu is dat we zoveel ‘big data’ over ons heen krijgen gegoten dat ons brein op tilt slaat. Onze processor loopt warm. We zijn helaas geen computers en Moore’s law gaat niet voor ons op. Onze breincapaciteit verdubbeld niet elke twee jaar. Maar computers kunnen straks een deel van de analyse van al die gegevens voor ons doen. Ze zullen leren welke informatie ze wel met ons moeten delen, en welke informatie niet. De kunstmatig intelligente computer of robot wordt onze filter. De bot is straks een verlengstuk van ons eigen brein, die tijdig kan ingrijpen als onze processor oververhit dreigt te raken. Het slechte nieuws: het kan nog even duren. In de tussentijd is er maar één remedie: even uitzetten die smartphone.

Robots tegen burn-out

Meer en meer mensen krijgen een burn-out. Het informatiebombardement dat we over ons heen krijgen via onze smartphone is zeker...

In het nieuws: Michael O’Leary (Ryanair)

In België wordt Ryanair voor de rechter gesleept wegens duizenden geannuleerde vluchten. Topman Michael O'Leary beleeft momenteel naar eigen zeggen...

Partnerartikelen

imchip startup groningen tamalika banerjee ernst jacobs

Deze revolutionaire chip werkt zoals je brein en kan het stroomgebruik van AI drastisch verlagen

Kunstmatige intelligentie verbruikt gigantische hoeveelheden energie. De Groningse startup IMChip heeft daar een oplossing voor: computerchips die geïnspireerd zijn op...

Krijgen we een wereldwijd plasticverdrag? Dit staat er deze week op het spel in Genève

Landen, bedrijven, milieuorganisaties en andere belanghebbenden hopen deze week in Genève tot internationaal bindende afspraken te komen om de vervuiling...

Eerste stenen grote kernfusiefabriek gelegd: Microsoft wil in 2028 al energie afnemen

De bouw van de eerste commerciële kernfusiefabriek ter wereld is eind juli gestart. Microsoft heeft zich al aangemeld als eerste...

VS wil tegen 2030 kernreactor op de maan bouwen – Dronefabrikant Destinus koopt AI-scaleup voor 225 miljoen

Ook nieuws: NS blokkeert digitale betaalpassen wegens 'gratis reizen', Trump kondigt nieuwe importheffingen aan voor chips, 3,5 miljoen winst voor...

Europa een openluchtmuseum? ‘We lopen achter met opschalen, niet met technologie en talent’

Als het over technologie gaat, dan zijn de Europeanen vooral negatief over zichzelf. Ziet de rest van de wereld het...

Arbeidsmarkt kantelt door AI: vertalers en receptionisten vervangbaar, loodgieters niet

Een lijst van beroepen die het meest gevoelig zijn voor de AI-revolutie, gaat viral. Vertalers, redacteuren, klantenservicemedewerkers en programmeurs zijn...

Europese massaclaim tegen Booking: ‘Hoteliers hebben lang onder oneerlijke voorwaarden geleden’

De online reisreus Booking.com heeft een nieuwe massaclaim aan de broek hangen. Al meer dan 10.000 hotels uit 25 Europese...

Deze gamemiljardair uit de VS koopt Nederlands bedrijf dat superjacht bouwde voor Jeff Bezos

Jachtenbouwer Oceanco uit Alblasserdam komt in handen van Gabe Newell, de medeoprichter van softwarebedrijf Valve. Wie is deze eigenzinnige miljardair,...

charlie macgregor the social hub diversiteit inclusie beleid

Waarom ik DEI niet van onze website haal – en andere ceo’s dat ook niet zouden moeten doen

De snelheid waarmee Amerikaanse bedrijven hun diversiteitsbeleid afbouwen, is ronduit verontrustend, vindt Charlie MacGregor, ceo van hotelketen The Social Hub....

Waarom ceo’s moeten stoppen met al die een-op-een-gesprekken

De wekelijkse ronde langs alle directeuren lijkt efficiënt: directe communicatie, snelle updates, persoonlijk contact. Maar het tegenovergestelde is waar. Deze...

Failliet bedrijf achter cadeaupassen had geen vergunning – Belgische tegenhanger VanMoof diep in problemen

Ook nieuws: zonnepark-eigenaar stelt folie of spray voor tegen verblinding piloten op Schiphol, zorgen over betrouwbaarheid macrocijfers VS na ontslag...

Je buikgevoel is wél de moeite waard om naar te luisteren, vindt deze hoogleraar

Kun je op je buikgevoel vertrouwen? Ja, als je het niet langer ziet als een emotionele of spontane impuls. Buikgevoel...

Nederlands ASML haalt top 50 waardevolste bedrijven, maar de VS domineren

Chipmaker Nvidia heeft als eerste bedrijf ooit de grens van 4 biljoen dollar beurswaarde doorbroken en daarmee Microsoft van de...

ceo vs ceo jeroen van glabbeek chris zadeh

Jeroen van Glabbeek (ceo CM.com): ‘Ik adviseer 50-50 partnerships niet’

Jeroen van Glabbeek bouwde met zijn jeugdvriend de techgigant CM.com op, maar waarschuwt andere ondernemers voor gelijkwaardige partnerships. 'Wij wisten...