Persoonlijk Leiderschap

Wat maakt jou een goede leider? Ontdek je sterke punten, valkuilen en persoonlijke drive.

leiderschapsstijlen adaptief leiderschap leiderschapslessen Simon sinek presenteren vrouwelijke leiders Leaders in Finance

Recente artikelen

non-verbale communicatie, impact, lichaamstaal. verhaal, krachtig, Remco Claassen, Verbaal Meesterschap

Remco Claassen: Hoe gebruik je non-verbale communicatie?

De impact van een verhaal hangt voor een groot deel af van de non-verbale communicatie. Hoe bereik je een optimaal...

Hoe maak je van het bedrijf een geoliede machine die goed functioneert zonder jouw aanwezigheid?

Deze boeken staan deze zomer op de leeslijst van de CEO

De vakantie is een tijd om bij te tanken, niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal. Goed voorbeeld doet goed volgen,...

Dat het snel gaat met de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie, robotisering, augmented reality en virtual reality, dat weten de meeste mensen wel. Ook dat het forse invloed gaat krijgen op de arbeidsmarkt van morgen. Maar hoe dan precies, en hoe groot zijn de veranderingen? Die veranderingen zijn enorm is de conlusie van in het rapport 'The Next Era of Human-Machine Partnerships', dat is samengesteld door computerfabrikant Dell en het Institute for the Future. De twintig experts, afkomstig van universiteiten en bedrijven, die voor dit kwalitatieve onderzoek zijn ondervraagd, denken inmiddels dat 85 procent van de banen in 2030 nu nog niet in die vorm bestaat. Alleen banen weg, of ook nieuwe erbij 'We zien vaak twee extreme perspectieven rondom machines en de toekomst', aldus Rachel Maguire, research director, Institute for the Future. 'Een angstgedreven standpunt van technologische werkeloosheid, tegenover een optimistische visie.' De experts die zijn geraadpleegd voor het rapport zijn duidelijk van de optimistische school. Ze weerspreken op zich de conclusies niet dat veel banen zullen verdwijnen, zoals in 2013 al werd gesteld in een veel geciteerd onderzoek van de Universiteit van Oxford. Ze denken alleen dat er ander werk voor terugkomt. De aard van het werk zal sterk gaan veranderen. We zullen bijgestaan door robots of slimme apparaten andere dingen doen dan we nu doen. Wat precies is heel moeilijk te voorspellen. Maar je zou kunnen denken aan het werk van arts. Neem een orthopeet. Die is nu veel tijd kwijt met het bekijken van en beoordelen van röntgenfoto's. Is iets gebroken, waar precies loopt de breuk en wat is de beste behandelmethode? Al die stappen kunnen worden geautomatiseerd. De arts in kwestie heeft dan meer tijd om het bot te zetten én om te praten met de patiënt. Dat laaste kan nuttige informatie opleveren die voor een computer lastig te achterhalen is. Geen baan maar set aan taken De experts gaan zelfs nog een stapje verder. Zij verwachten dat je straks missschien niet langer moet spreken van banen, maar van taken. We gaan niet meer ergens heen, maar voeren los van plaats bepaalde taken uit. Taken die we krijgen toebedeeld door een computer, want die weet dankzij kunstmatige intelligentie heel goed waar jij goed in bent. In plaats van dat mensen op zoek gaan naar werk, gaat werk op zoek naar mensen. In plaats van dat mensen op zoek gaan naar werk, gaat werk op zoek naar mensen.

Robotisering en AI: in 2030 zoeken wij geen werk, maar zoekt het werk ons

De technische ontwikkelingen gaan de komende jaren zo snel, dat het grootste gedeelte van de mensen straks totaal ander werk...

Elk jaar sterven er naar schatting 5,3 miljoen mensen omdat ze niet genoeg bewegen, schrijven wetenschappers in het blad Nature. Met behulp van data afkomstig van 717 duizend smartphones van over de hele wereld ontdekten onderzoekers dat er in sommige landen veel meer 'luie' mensen zijn, dan in andere landen. Chinees stapt stevig door Chinezen, of preciezer, Chinese smartphonebezitters, lopen gemiddeld meer dan 6000 stappen op een dag. Nog lang niet zoveel als de 10.000 stappen die we volgens de theorie van de Japanse arts Yokshiro Hatano moeten zetten, maar het komt in elk geval een beetje in de buurt. Saoedi's, Libiërs en Venezuelanen zouden wel eens een tandje bij kunnen zetten zo toont onderstaande grafiek. Hoe mooi de data overigens ook is, er zijn natuurlijk ook nog landen waar de allerarmsten nog geen smartphone - of in elk geval geen exemplaar dat gegevens over stappen bijhoudt - beschikt. En die allerarmsten, die zijn vaak aangezen op de benenwagen.

Grafiek van de dag: Smartphone ‘ontmaskert’ luie landen in strijd tegen obesitas

10.000 stappen zou je per dag moeten zetten. De meeste mensen halen het niet, zo blijkt ook weer uit nieuw...

Remco Claassen: Gebruik de ruimte voor een krachtig verhaal

Wil je jouw verhaal krachtiger maken? Gebruik de ruimte op het podium en zet deze in voor het verhaal.

Tedje van de week: Alain de Botton, een aardiger definitie van succes

Filosoof Alain de Bottin onderzoekt de manier waarop we naar succes en falen kijken en trekt de ideeën hierover in...

Standplaats: Malmo Cijferkanon Na een studie Small Business en een opleiding Marketing begon Jeroen Hubert bij Remia, om via Friesche Vlag en PepsiCo bij Wehkamp verantwoordelijk te worden voor het e-commerce gedeelte. In 2014 ging hij aan de slag bij Ikea. In minder dan twee jaar werd hij global marketing communication manager. In die functie is Hubert verantwoordelijk voor alle marketing- en communicatie-uitingen van de Zweedse meubelketen. Hij staat bekend om zijn liefde voor cijfers en keiharde resultaten, een eigenschap die hij naar eigen zeggen overhield aan zijn tijd in de tenniswereld. Hubert stond ooit 217de op de Nederlandse ranglijst.

Jeroen Hubert (IKEA): ‘Internationaal werken verbreedt je perspectief’

In de nieuwe MT een lijst met Nederlandse managers die een leidinggevende functie hebben in een buitenlands bedrijf. Een van...

Het onoplosbare dilemma voor vrouwelijke leiders: of een bitch, of niet authentiek

Ons beeld van een leider is onbewust nog altijd dat van een (blanke) man. En daarom verwarren we mannelijk gedrag...

VAN Bob AAN Linda ONDERWERP Contractbespreking Vilmar Linda, Mooie PA ben je, zeg. Zit ik hier vanmiddag in Parijs te lunchen met die Pierre Vilmar, blijkt dat hij geen woord Engels spreekt, of misschien wel, maar wat ik ook probeerde, hij bleef maar in het Frans doorratelen en dan ook nog in een enorm tempo. Dat is heel lastig, want het zijn wel contractbesprekingen met wat wel eens een hele grote klant kan worden en ik zeg om de zoveel tijd ‘Oui!' en ‘Biensur!' maar ik heb geen idee waar ik dan op reageer. Ja, soms kijkt hij me verbaasd aan, dan begrijp ik wel dat ik geen ‘Oui!' of ‘Biensur!' had moeten zeggen maar waarschijnlijk ‘Mais non!' Ik voel me er totaal niet prettig bij en vanavond moet ik hem gaan dineren en het is geloof ik - maar ook dat heb ik niet helemaal begrepen - dat we dan de deal closen en dat wordt natuurlijk een ramp als dat weer zo gaat als tijdens de lunch. Waarom heb jij of anders iemand van Sales me niet verteld dat Vilmar alleen maar Frans spreekt? Dat is punt één. Ja, sorry dat ik zo nijdig reageer, maar dat lijkt me wel begrijpelijk in deze omstandigheden. Kom ik aan punt twee: ik eis niet veel als ik op reis ben, hou me keurig aan alle regels van Hoofdkantoor, maar waarom heb je me in een hotel gezet in een niet al te beste buitenwijk tevens hoerenbuurt? Ik moet de douche delen met drie anderen, ik moet vijf trappen op en ik moet, zoals nu, naar een internetcafé want in dat hotel hebben ze natuurlijk geen enkele moderne voorziening. Kijk eens, vijfsterren hoeft voor mij echt niet, je kent me, maar dit is toch het andere uiterste. Ik mail trouwens vanuit een internetcafé omdat mijn mobiel gestolen is in dat hotel, terwijl ik op de gang verderop aan het douchen was. Bob Hoi Bob, Wat erg allemaal, Bob. Sorry hoor, echt sorry. Om te beginnen wat Vilmar betreft: ik heb het Robert van Sales gevraagd en die houdt vol dat Vilmar vast Engels spreekt, maar dat hij dit gewoon weigert om het jou heel moeilijk te maken tijdens de onderhandelingen. Robert zegt wel dat het veiligheidshalve verstandig is om niet meteen de deal te sluiten. Levensgevaarlijk, vindt Robert. Dan het hotel: tja, helemaal mijn fout. Het was de bedoeling dat je zou verblijven in Hotel Villeneuve, vlakbij de Eiffeltoren, mooi hotel in een mooie buurt, maar ik lette even niet op en heb dus een heel ander Hotel Villeneuve geboekt. Volgens Robert moet je trouwens flink veel stennis maken over je gestolen mobieltje met de hoteleigenaar, volgens hem is dat uiteindelijk de enige taal die ze in Parijs verstaan, zeker in dat deel van Parijs waar jij nu zit. Linda Linda, Zo, volgens Robert moet ik niet tekenen. Heeft Robert er ook aan gedacht dat de Raad van Bestuur furieus zal zijn als zo'n belangrijke deal mislukt omdat Bob geen idee had waar Vilmar het over had? Snápt Robert wel wat er op het spel staat? En dat advies om stennis te schoppen met de hoteleigenaar. Die hoteleigenaar is twee meter hoog en breed en heeft me al bijna op straat gezet omdat ik vriendelijk vroeg om een handdoek. Ja, dat begrijp je goed: ik zit in een hotel waar ze je uitschelden als je beleefd om een handdoek vraagt en ik moet naar een diner waar ik vrijwel zeker een heel belangrijke deal ga verpesten. Oh, Linda, ik voel me zo ellendig ineens, en zo alleen. Bob Bob, Komaan Bob, niet zo zielig, ook al is het allemaal niet makkelijk, je bent en blijft wel divisiedirecteur, ook in het buitenland. Je zegt vanavond gewoon in je beste Frans dat je niet tekent. Die Vilmar begrijpt toch ook wel dat een concern sowieso niks tekent zonder dat er eerst een jurist overheen gaat? Nou dan! En misschien kun je ergens in de buurt een handdoek kopen? Oh ja, Bob, nog iets vervelends: helaas zaten alleen rechtstreeks vluchten vol en dus vlieg je via Frankfurt terug, waar je ruim vijf uur moet wachten. Je komt al met al middenin de nacht op Schiphol, heel vervelend allemaal. Maar als je toch zo lang moet wachten in Frankfurt: kun je een lekker flesje Jill Sander voor me kopen? Zoals de Fransen zeggen: Merci beaucoup! Linda

Bob spreekt zijn beste woordje Frans

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer zit Bob in Parijs voor zaken.

Stress, brein, lichaam, gezond, stressgevoelig, stressbestendig, veerkracht

Wil je succesvol zijn, train dan het CEO-brein

Onze hersenen zijn maakbaar en wij zijn de baas. Genen zijn van belang, maar niet allesbepalend. Met je eigen gedrag...

Remco Claassen: Deel het podium nooit met een beamer

Gebruik een beamer om je presentatie kracht bij te zetten, maar ga er nooit naast staan. Remco Claassen over de...

Tedje van de week: Teresa Amabile, the progress principle

'Most men lead lives of quiet desperation', deze woorden van Henry Thoreau zijn nu nog steeds relevant als het om...

Een Nederlandse IT- manager mocht onlangs bij een grote softwareleverancier zijn verhaal vertellen over een succesvolle operatie. In 9 maanden was hij erin geslaagd twee afzonderlijke ERP-systemen te integreren en met succes naar de cloud te brengen. Een van de belangrijkste graadmeters voor het succes: het fusiebedrijf kon vanaf nu met veel minder mensen toe. Knap hoor, was mijn eerste reflex. Maar toen begon er iets te knagen. De manager had precies gedaan wat zijn CEO van hem had verlangd en je kunt hem weinig kwalijk nemen. Maar die CEO, die had misschien wat verder moeten kijken. Hij had namelijk gedaan wat de meeste bedrijven al tientallen jaren doen: automatiseren om te kunnen reorganiseren. Want wie met minder mensen meer werk verzet, die verdient meer. Gek genoeg zal diezelfde CEO ongetwijfeld roepen dat 'zijn mensen het hart van zijn bedrijf vormen' als je het hem op de man af vraagt. En dat is in dit geval onzin. Het is een sociaal wenselijk antwoord, want als hij dat écht zou vinden, dan zou zijn eerste reflex niet moeten zijn diezelfde mensen op straat te zetten. Computers staan bij hem op de eerste plaats. Zeg dat dan ook eerlijk, of probeer wél te in de praktijk te brengen wat je zegt. En er zijn twee redenen waarom hij dat ook zou moeten willen. Robotisering arbeidsmarkt Eerst de maatschappelijke reden. Door de opkomst van kunstmatige intelligente, of iets preciezer machine learning, zullen machines de komende jaren steeds meer taken over gaan nemen van mensen. Juristen, artsen, notarissen, secretaresses, allemaal zullen ze een deel van hun takenpakket overgenomen zien worden door computers. Dat fenomeen hebben we in het verleden ook al gezien bij de opkomst van de industrie of de automatisering. Destijds leek de vrees voor massawerkloosheid ongegrond: er kwamen uiteindelijk juist nieuwe banen bij. Banen waarvan we het bestaan niet een konden vermoeden: van mental coach tot fleetmanager, van datamarketeer tot social-mediamanager. Echter, die nieuwe functies komen niet uit de lucht vallen. Vervangende sectoren hebben tijd nodig om te onstaan en soms moeten mensen eerst nog worden opgeleid. De komende automatiseringsgolf gaat waarschijnlijk zo snel, dat wij mensen heel veel moeite zullen hebben om ons aan te passen aan de nieuwe realiteit. Vrachtwagenchauffeurs krijgen binnen 10 tot 15 jaar te maken met robotauto's in plaats van Polen die 'hun banen afpikken'. Als alle bedrijven onbarmhartig al die mensen en masse op straat zetten, hebben we een enorm maatschappelijk probleem. En uiteindelijk dat bedrijf ook: massawerkloosheid leidt tot heel veel arme mensen die geen producten kopen of diensten afnemen. Tijd meer waard dan geld Maar een slimme inventieve CEO heeft ook een tweede, meer door eigenbelang ingegeven reden om het automatisme te laten varen mensen meteen te ontslaan zodra de computer taken van de mens overneemt. Het mooie van automatiseren is dat het tijd vrijmaakt om andere dingen te doen. Een van de groostste frustraties van werknemers is dat ze te druk zijn. Te druk om vernieuwend bezig te zijn, te druk om nieuwe dingen te bedenken. Waarom zou je niet in elk geval een deel van de fte's dat vrijkomt gebruiken om nieuwe dingen te gaan doen? In plaast van mensen te vertellen 'je baan wordt geautomatiseerd', stel je ze de vraag: Als we bepaalde taken voor je automatiseren, wat zou je met de gewonnen tijd willen gaan doen? Ongetwijfeld zal een aantal mensen roepen dat ze dan minder willen gaan werken. Prima, dan laat je hen voor minder geld parttime werken, of weet je meteen welke mensen je echt niet nodig hebt. Maar de meeste werknemers zullen met ideeën komen die het bedrijf vooruit zouden kunnen helpen. En dat is in een tijd dat bedrijven door hun omgeving gedwongen zijn om te veranderen - iedereen moet agile - een kans die je als bedrijf niet moet laten liggen. Bovendien laat je dan zien dat mensen daadwerkelijk het echte kapitaal van je bedrijf zijn.

Mensen het hart van het bedrijf? De meeste CEO’s leven er niet naar

Vraag een willekeurige CEO wat het meest cruciaal is voor zijn bedrijf en hij zegt zijn mensen. Maar in praktijk...

André Spicer (39) is expert op het gebied van gedrag in organisaties. De hoogleraar aan de City-universiteit van Londen is co-auteur van het onlangs verschenen boek The Stupidity Paradox. Met zijn Zweedse collega Mats Alvesson bestudeerde hij tientallen organisaties, waaronder banken, adviesbureaus, overheidsinstellingen en universiteiten. Organisaties die de meest talentvolle en intelligente werknemers aantrekken. Spicer en Alvesson ontdekten echter dat het niet wordt gewaardeerd als die werknemers hun talenten ook gebruiken. De auteurs spreken van ‘functionele stupiditeit’. Wanneer is er sprake van functionele stupiditeit? ‘Het gaat vaak om heel alledaagse bezigheden op kantoor die volstrekt normaal worden gevonden en waar iedereen aan meedoet. Op de korte termijn komen ze vaak de efficiëntie ten goede,maar op de langere termijn kunnen ze schadelijk zijn. Het gaat bijvoorbeeld om saaie routine klussen en nutteloze regels, maar ook om de gedachteloze acceptatie van een fnuikende bedrijfscultuur, of een met veel bombarie aangekondigd plannetje van de directeur.' In uw boek schaart u leiderschapscursussen daaronder. Waarom? ‘Onder die noemer worden de gekste dingen georganiseerd. Managers mogen een dag doen of ze een ninja zijn, of met lego spelen, of ze mogen een kleurboek volkladden, kennelijk om te leren hoe ze een betere leider worden. Het is gekkigheid met nauwelijks een meetbaar effect op de kwaliteit. En, kom op, wat die zogenaamde leiders zoal doen, is weinig indrukwekkend. De meeste tijd is het stomvervelend werk, zoals vergaderen, e-mails versturen en formulieren invullen. Om het interessant te laten lijken doen deze bureaucraten alsof ze heel waardevol zijn voor hun volgelingen, terwijl die vaak aangeven dat hun “leider” hen vooral in de weg zit.’ U bent ook al niet zo gecharmeerd van merkstrategie. ‘Het Zweedse leger huurde jaren geleden een duur merkbureau in om allerlei zaken te veranderen: van het uniform tot de wervingsposters. Totdat duidelijk werd dat deze uitgaven ten koste gingen van de kwaliteit van alles waarvoor het leger eigenlijk was bedoeld. En het materieel verouderde. Na een paar jaar werd erkend dat de rebranding een vergissing was. Er zijn ook echt lachwekkende voorbeelden van naamswijzigingen. Ik weet niet wat het is met die Australiërs, maar de National Bank of Australia werd de National Australia Bank en The Australian Opera werd Opera Australia: marginale aanpassingen, zonder wezenlijk effect, die het gevolg waren van eindeloze brainstorms. De campagnes hebben vervolgens vele miljoenen gekost. En ze leiden alleen maar af van waar het werkelijk om gaat.’ Lees het volledige interview met hoogleraar André Spicer in MT Magazine. Nog geen abonnement? Bestel het hier.

André Spicer: ‘De meeste managers doen stom en vervelend werk’

Bedrijven willen de slimste werknemers. Maar in de praktijk moedigen ze hen aan om hun intelligentie vooral níet te gebruiken...

Wilt u meer of minder managers? Als managers zouden doen waarvoor ze zijn ingehuurd, zou de discussie daarover vast verstommen. Want managers zijn mensen die van leidinggeven hun beroep hebben gemaakt met als kerntaak anderen te helpen presteren. Helaas richten de meeste managers zich niet op die kerntaak. Diverse mythes zijn er debet aan dat we de verkeerde mensen selecteren om de verkeerde dingen te doen, gevoed door hardnekkige lariekoek over leidinggeven die vooral uit de VS over ons wordt uitgestort. Interpersoonlijke sturing vormt – met feedback geven – de kern van leiderschap. In mijn adviespraktijk kom ik vijf misverstanden tegen die maken dat leidinggevenden van die kerntaak vaak een potje maken: Taakgericht sturen is eenrichtingsverkeer. Taak en relatie staan tegenover elkaar. Taakvolwassenheid hangt samen met positie en/of leeftijd. Taken delegeren betekent: loslaten. Taken directief uitdelen is ‘oud en fout’ leiderschap. Ad 1: Misschien wel de meest gemaakte denkfout is om leidinggeven vanuit één richting, vaak topdown, te bekijken, namelijk vanuit de manager (of bestuurder, afdelingshoofd, teamleider...). Terwijl zowel de vaststelling van de aard van de taak als overeenstemming over de uitvoering daarvan om open overleg vraagt. Taken deel je niet alleen uit, taken neem je ook op je. Ad 2: Voor het bereiken van een resultaat zijn de taak zelf en de voorwaarden waaronder deze moet worden uitgevoerd even belangrijk. De kwaliteit van de relatie, het onderlinge vertrouwen, is een van de voorwaarden die bepalend zijn voor het succes van de samenwerking tussen manager en medewerker. Het waanidee dat de dimensies van taak en relatie tegen gesteld zijn, berust op een misverstand. Ook als je iemand niet aardig vindt, is succesvol samenwerken zeer wel mogelijk. Ad 3: Wat als de raad van bestuur zich realiseert dat voor omarming van de strategie dialoog noodzakelijk is, terwijl ze gewend zijn aan het geven van roadshows? Inschatten van de gewenste hulp vraagt om directe observatie: incompetentie is vaak onbewust en rapporten bieden onvoldoende inzicht. Zelfs in de boardroom volstaat faciliteren ‘op armslengte’ niet. Ad 4: Ruimte geven vraagt niet om loslaten, maar om anders vasthouden. De neiging van zojuist tot manager bevorderde topperformers is om zekerheid te putten uit het principe ‘my way or the highway’ . Het veelgehoorde ‘ik moet leren loslaten’ is het negatieve tegenovergestelde daarvan, maar helpt al evenmin. Ruimte wordt gevormd door kaders op maat van de medewerker, kaders die de leidinggevende wel degelijk moet ‘vasthouden’. Ad 5: Soms is een op bevelende toon uitgesproken instructie precies het duwtje in de rug dat iemand nodig heeft. ‘Command & control’ is geen ‘achterhaalde’ of ‘verkeerde stijl’, wel principieel ongeschikt als basisstijl. Al eeuwen bedienen ‘good emperors’ zich van een stijl die als ‘engage & empower’ getypeerd kan worden. Wie er niet van houdt anderen te helpen hun werk beter te doen, moet geen manager worden. Lees ook de vorige column uit de serie.

Interpersoonlijke sturing: fundamenten van leiderschap (4)

MT-columnist Ronald Meijers is partner bij Deloitte en schrijft over de varianten van leiderschap. In deze column bespreekt hij wat...

Dan Ariely, werken, motivatie, progressie, zinvolle bijdragen

Dan Ariely: ‘Prestaties negeren geeft bijna hetzelfde gevoel als werk vernietigen’

Medewerkers motiveren? Deel grote doelen op in kleine stappen, erken prestaties en spreek mensen aan op hun goedheid. Dat zei...

Waarom bonussen niet leiden tot betere prestaties

Zorgen bonussen voor betere prestaties, meer succes of motivatie? Volgens organisatiepsycholoog Dr. Kilian Wawoe niet altijd. Geld leidt alleen tot...

Remco Claassen: De impact van anekdotes

Mensen hebben een zwak voor goede verhalen. Wil je de aandacht van het publiek vasthouden? Maak dan gebruik van anekdotes,...

Partnerartikelen

Architect van antiwegkijkwet: ‘Het is alsof je kind klappen krijgt op het schoolplein’

Europarlementariër Lara Wolters werkte jarenlang aan een wet die bedrijven verplicht om misstanden in hun ketens aan te pakken. Nu...

Nederlandse bedrijven willen wel, maar kunnen Trumps ‘war on woke’ niet negeren

De lange arm van Donald Trump reikt verder dan gedacht. Waar Nederlandse bedrijven eerder aangaven hun diversiteitsbeleid ongewijzigd voort te...

Brussel komt met nieuw steunplan voor chemie: ‘Moeder van alle industrieën’

Na de auto- en de staalindustrie is het nu de beurt aan de chemie. Brussel geeft de kwakkelende sector een...

Zo bouw je als bedrijf een sterke reputatie op die tegen een stootje kan

Bedrijven lijden steeds meer aan 'corporate bibber': de angst voor felle reacties als er maatschappelijke standpunten worden ingenomen. Jammer, maar...

Bij startup Naext wijst technologie je de weg als ‘een onzichtbare geleidehond’

Met slimme, haast onzichtbare technologie helpen ondernemers Victor van Dinten en Lukas van Delft mensen hun weg te vinden in...

Investeringen in startups pieken in tweede kwartaal – Ebusco zet miljoenenschuld om in aandelen

Ook nieuws: aandeelhouders Just Eat stemmen in met overname door Prosus, biefstuk en hamburgers flink duurder, Amsterdam en Brainport Eindhoven...

Voormalig Action-ceo bouwt nu met Wellbe aan de Action voor mentaal welzijn

Ronald van der Mark, voormalig ceo van Action, is terug als ondernemer. Met een nieuw online platform voor mentaal welzijn:...

Energie uit getijden, stroming en golven: wanneer breekt waterenergie eindelijk door?

Stroom opwekken uit water kan in theorie een flinke bijdrage leveren aan de duurzame energievoorziening. Toch blijft energie uit de...

Vergeet ceo’s die om 4 uur opstaan, goed slapen is belangrijk voor leiders

Lange tijd werd gedacht dat de echt succesvolle leiders maar weinig sliepen. Dit blijkt een mythe. Goed slapen is belangrijker...

Wat is leiderschap eigenlijk? Na 20 jaar zoeken is dit de sleutel (of niet)

'Je moet meer leiderschap laten zien', elke manager krijgt dat weleens te horen. Maar wat betekent dat eigenlijk? Dominique Haijtema...

Beleggers willen weten: hoeveel krijgt Jitse Groen na Prosus-deal? – Zzp’er met tarief onder 36 euro mogelijk werknemer

Ook nieuws: KLM-piloten beschikbaar voor F-35-straaljagers, Wehkamp schrapt ruim honderd banen, Trump kondigt nieuwe importheffingen aan voor Japan en Zuid-Korea,...

Hans Stegeman (Triodos): ‘Maatwerkafspraken met Shell en BP? Dat was een dom idee’

Een kabinet dat kiest voor groei, kiest niet voor het klimaat. Ook niet bij ‘groene’ groei. Voor échte verandering is...

Bitvavo-ceo Mark Nuvelstijn: brave cryptobankier die de regels omarmde – maar ze privé omzeilde

Na nieuwe onthullingen over zijn contacten met beleggingsfraudeur Max R. stapt Mark Nuvelstijn definitief op als ceo van cryptobroker Bitvavo....

Een AI-fabriek in Groningen en een AI Gigafactory in Rotterdam: heeft Nederland die wel nodig?

Groningen krijgt een AI-fabriek, waar onderzoekers en startups aan de slag kunnen met toepassingen voor kunstmatige intelligentie. Maar ook in...

i.s.m. Rijksdienst voor Ondernemend Nederland

Handelsmissie als springplank: zó wil OrthoFoodie Amerika veroveren

Een RVO-handelsmissie naar Los Angeles veranderde álles voor Mischulaikah Grüne. De OrthoFoodie-oprichter ontdekte in Amerika nieuwe mogelijkheden voor haar gezondheidsapp...

Musk begint eigen politieke partij – BCG gaf advies over vertrek Palestijnen uit Gaza

Ook nieuws: 16 miljoen voor plasmapleister van Plasmacure, fondsen Invest-NL en Invest International fuseren, Bitvavo-oprichter definitief weg na beleggingsaffaire en...