Maar weinig ceo’s hebben de dodenlijst van de Russische dictator Vladimir Poetin gehaald. Armin Papperger (62) staat er nog altijd op. Vorig jaar wisten de Duitse inlichtingendiensten al een aanslag op de topman van Rheinmetall te verijdelen. Na een tip van de Amerikanen overigens.
‘Het was een serieuze bedreiging’, bevestigt een Duitse bron uit die kringen tegen de Britse krant The Telegraph. ‘Al was het geen onmiddellijke dreiging van iemand die daadwerkelijk onderweg was met een wapen.’ Sindsdien wordt Papperger uitermate streng beveiligd.
Waarom wil Poetin hem dood hebben? Papperger is niet alleen Oekraïne, maar ook heel het continent aan het bewapenen. Rheinmetall, opgericht in 1889, is Europa’s hoop in bange dagen. Het bedrijf produceert onder meer wapens, munitie, luchtafweersystemen en pantservoertuigen.
Geen wapenhandelaar
Maar noem Papperger vooral geen wapenhandelaar. Hij vindt Rheinmetall eerder een technologiebedrijf. ‘En dat moet in de toekomst vooral zo blijven.’
Hij wil niet alleen maar bekendstaan als aannemer voor defensie, zei hij drie jaar geleden nog tegen het eigen Dimensions Magazin. ‘We hebben geweldige nieuwe technologieën, die veel verder reiken dan dat.’ Waterstof, verwarmingssystemen, sensoren, elektrische pompen en kleppen, elektrische motoren voor voertuigen, somt hij op.
Leuk geprobeerd, maar helaas. Juist het omgekeerde is gebeurd. Tachtig procent van de business van Rheinmetall komt vandaag uit aankopen voor defensie. Europa zit dan ook gevangen tussen twee vuren. Een oorlogszuchtige Poetin aan de ene kant en een onvoorspelbare Donald Trump die de trans-Atlantische relaties gewoon opblaast.
Groeien als kool
‘Dat is goed voor de business’, is de nuchtere reactie van Papperger. Europa moet zijn verdediging nu wel serieus gaan opschalen, en zijn bedrijf ‘kan dat voor elkaar krijgen’, klinkt het tegen de Financial Times. Waarbij hij er al even trots aan toevoegt, dat Rheinmetall ‘de afgelopen twaalf maanden meer contracten heeft afgesloten dan de laatste vijftien jaar’.
Rheinmetall groeit inderdaad als kool. De net gepresenteerde resultaten van 2024 laten opnieuw records zien. De verkopen zijn met 36 procent gegroeid tot bijna 9,8 miljard euro. Voor dit jaar wordt opnieuw zo’n 30 procent groei in sales verwacht. Het operationeel resultaat is gestegen met 61 procent tot bijna 1,5 miljard euro.
Het orderboekje is gevuld met opdrachten voor 55 miljard euro. ‘Rheinmetall is op weg om een wereldwijde kampioen te worden’, aldus een tevreden Papperger in het persbericht. Het ‘tijdperk van herbewapening’ biedt de komende jaren groeiperspectieven ‘die we nog nooit eerder hebben gehad’.
Lees ook: Zwitserse Destinus gaat militaire drones leveren vanuit Nederland
Honderden miljarden op komst
Kassa, kassa dus. En dat zonder de pot van 800 miljard die Brussel heeft aangekondigd voor defensie én de 500 miljard die Duitsland wil investeren in infrastructuur en defensie. Natuurlijk wil de gewiekste Papperger een deel van die koek. Hij droomt van het bouwen van een machtig industrieel-militair complex, naar het voorbeeld van de VS.
Daarvoor tuigt hij nu al samenwerkingen op met onder meer Britse en Italiaanse legerfabrikanten. Zelf is Rheinmetall ook fors aan het uitbreiden en overnemen om de productie op te schalen. Daar is de afgelopen twee jaar 8 miljard euro in geïnvesteerd. Tien nieuwe fabrieken zijn in aanbouw, overal in de wereld.
‘Succes is sexy’, heeft Papperger zich al laten ontvallen tegen Dimensions. Maar wapens zaaien nog altijd dood en verderf op het slagveld en ver daarbuiten. Oorlog veroorzaakt onnoemelijk leed voor miljoenen onschuldigen, trauma’s die zelfs generaties overstijgen. De mannen die daar schathemeltjerijk van worden, houden zich meestal op in de schaduw.
No-nonsens
Papperger – met een vermogen geschat op meer dan 30 miljoen euro – geneert zich totaal niet voor zijn rol als boegbeeld. Sterker nog, hij is dé pr-man van de wapenindustrie en zoekt heel bewust de schijnwerpers op. Poseert met militairen en oorlogstuig, sponsort gewoon een voetbalclub van formaat, Borussia Dortmund, en casht aandelen voor 5 miljoen.
In de media waarschuwt hij maar al te graag voor het gevaarlijke Rusland en voor de erbarmelijke staat van het legermaterieel. Dat leger moet goed uitgerust worden, want ‘de conventionele oorlog is terug’, zegt hij tegen Tagesschau. Als Europa vrede wil, dan moet het zich voorbereiden op oorlog.
Papperger wordt door diezelfde media omschreven als een man met een grote mond, een no-nonsense figuur, het klassieke alfamannetje dat ‘ook charmant’ kan zijn. Zo verruilt hij zijn geliefde pak met zijden sjaal voor een spijkerbroek en hoodie wanneer hij de Oekraïense president Volodymyr Zelensky ontmoet.
Tuinhuis in de fik
Af en toe neemt hij klanten en collega’s mee op herten- en zwijnenjacht in een bos bij het Noord-Duitse testcentrum. Om dat soort uitnodigingen wordt gevochten, weet The Wall Street Journal. De gelukkigen worden ‘ontvangen in een receptie met hertenkoppen aan de muren’.
Natuurlijk roept Papperger niet bij iedereen warme gevoelens op. Linkse activisten hebben vorig voorjaar zijn tuinhuis in Hermannsburg nog in de fik gestoken, zonder al te veel succes overigens. Bij zijn fabrieken wordt ook regelmatig geprotesteerd.
Al in 2019, nog voor hij in spotlights staat, wordt een persconferentie voor een van zijn huizen georganiseerd om hem te beschuldigden van medeplichtigheid aan de bombardementen in Jemen en de aanval op de koerden in Syrië.
Dat soort protesten komt alleen niet aan bij iemand die zichzelf als verdediger van de democratie ziet. Papperger heeft namelijk heel bewust gekozen voor een carrière bij Rheinmetall. De zoon van een loodgieter uit Beieren begint er na zijn afstuderen als ingenieur in de machinebouw. In 1990 start hij als kwaliteitscontroleur in de defensietak.
Verdediger democratie
Techniek fascineert hem, maar hij is er ook vanaf dag één overtuigd dat hij het juiste doet. En dat is hij al 35 jaar lang. ‘Anders zou ik het niet doen. Ik doe wat juist is, omdat ik ervan overtuigd ben dat we de Navo, Duitsland, Europa en uiteindelijk onze democratie verdedigen. Dat kan niet verwerpelijk zijn’, zei hij tegen Tagesschau.
De ambitieuze Papperger zet ook flinke stappen op de carrièreladder bij Rheinmetall. Hij wordt managing director van een aantal dochterondernemingen in 2001. Wordt zes jaar later benoemd tot hoofd van de business unit wapens en munitie. Daar komen in 2010 de defensievoertuigen bij.
Twee jaar later krijgt hij een zitje in de board en in 2013 wordt hij benoemd tot ceo. Een mandaat dat inmiddels verlengd is tot 2030. Ook daarbuiten bouwt hij aan zijn invloed. Zo is hij de voorzitter van de club van defensiebedrijven.
Lees ook: Keen lanceert fonds voor startups in defensie
Deal met Poetin
In regeringskringen wordt hij omschreven als ‘de man die niet ontweken kan worden’. Als Papperger aan de bel trekt, dan maken de politieke leiders hun agenda vrij. ‘Hij is zeer invloedrijk, assertief en gezaghebbend. Hij weet dat hij belangrijk is en zo gedraagt hij zich ook’, zegt een regeringsbron tegen The Telegraph.
Terugkijkend op zijn succes, vindt Papperger zijn belangrijkste wapenfeit eerder het ‘uitzoeken van de juiste mensen’. Daarmee bedoelt hij ‘loyaal personeel’, harde werkers, ‘zeer gemotiveerde mensen, die volledig toegewijd zijn aan Rheinmetall en zijn missie’.
Een insider van Rheinmetall wijst er dan weer op dat hij ‘met alle winden meewaait’. Zo helpt hij Poetin in 2011 een het nodige materiaal voor een basis waar militairen worden getraind. Een deal die hij in 2014 moet stopzetten nadat Rusland de Krim heeft geannexeerd.
Kritiek wuift hij weg
Daar baalt Papperger zo van dat hij de Duitse regering aanklaagt en 120 miljoen euro aan schadevergoeding vraagt. Hij moet namelijk ook ‘aan zijn aandeelhouders denken’. Samen met Chinese bedrijven heeft hij verschillende joint ventures opgericht om klanten in de automotive industrie te bedienen.
Met Donald Trump en co blijft hij ook op goede voet. Zo heeft hij eind vorig jaar de overname afgerond van het Amerikaanse Loc Performance. Dat heeft Rheinmetall 950 miljoen dollar gekost, maar daarmee kan het voortaan wel meebieden op Amerikaanse defensiecontracten. Ook de VS ziet hij dus als een groeimarkt.
Het gros van de productie is voor democratische landen, maar Rheinmetall levert wel degelijk oorlogsmateriaal aan allerlei andere brandhaarden. Die kritiek wuift hij weg. ‘We doen wat de regeringen ons toestaan. We mogen nog geen schroef exporteren als de democratische regeringen waar wij produceren het daar niet mee eens zijn.’
‘De kritiek zou dan gericht moeten zijn op de regering. Niet op de bedrijven, omdat wij slechts het uitvoerend orgaan zijn.’ Een ervaren spindoctor zou het niet beter gezegd kunnen hebben.
Lees ook: Waarom sommige leiders floreren in chaos
