Leiderschap

Waarom je als manager juist moet verbeteren waar je al goed in bent

Het is een rare mythe dat een manager van alle markten thuis moet zijn. Je kunt je beter richten op...

Het is waarschijnlijk de laatste plaats waar mensen aan denken als je het hebt over de maakindustrie: Silicon Valley. Maar in San Jose, midden tussen de hoofdkantoren van techgiganten als Facebook, Google, Salesforce heeft Jabil Circuit zijn Blue Sky Center gebouwd. In dit ruime complex laat het bedrijf alle state of the art productietechnieken zien aan klanten en bezoekers. Jabil is een van de grootste toeleveranciers ter wereld. Het maakt onderdelen voor computers, smartphones, printers en andere consumentenelektronica, maar het produceert ook voor de luchtvaart- en automobielindustrie en de gezondheidszorg. Jabil heeft meer dan honderd fabrieken verspreid over dertig landen. Het bedrijf is opgericht in 1966 in Detroit als producent van bougies. Sinds 1996 zit het in Silicon Valley. ‘Onze klanten zien vaak alleen maar de productiefaciliteit waar hun eigen producten worden gemaakt en het kantoor dat daarbij hoort. We wilden een plek waar we al onze technologische hoogstandjes kunnen tonen’, vertelt John Dulchinos, vice president digital manufacturing bij Jabil. Tandenborstels en shampooflessen Nooit van Jabil gehoord? Je bent niet de enige. ‘We zijn waarschijnlijk het enige bedrijf met een omzet van twintig miljard dollar dat niemand kent’, grapt Dulchinos. Maar de producten van Jabil kent iedereen. Hoewel ze weinig loslaten over wat ze precies voor wie maken, rekent het bedrijf grote namen als Apple, HP en General Electric tot zijn klanten. Maar ook Nederlandse bedrijven als Philips en Unilever laten producten maken in de fabrieken van Jabil. ‘Tot 2000 was onze business vooral “build to print”, zegt Dulchinos. ‘Leveranciers gaven ons een tekening waar alles op vaststond met de boodschap: maak het maar. De laatste twintig jaar worden we steeds meer betrokken bij het ontwerpproces.’ Zo werd Jabils expertise ingeroepen bij het ontwerp van de Sonicare-tandenborstel van Philips. Dulchinos: ‘We kregen de vraag van Philips om de opladers beter te maken. Veel mensen vinden het lelijk, zo’n wit ding in hun badkamer. Toen zijn we gaan nadenken: wat hebben mensen wel in hun badkamer? We kwamen uit op glas. Vervolgens hebben we een glas ontworpen waarmee je via inductie je tandenborstel kunt opladen.’ Een ander voorbeeld zijn de doppen van shampooflessen van Unilever. Door het productieproces aan te passen duurt het twee seconden minder om de dop te produceren. Dat scheelt behoorlijk in de kosten.’ Jabil verwacht ook veel van de autosector. Dulchinos: ‘We zijn ooit begonnen met auto-onderdelen, maar die business verdween langzaam. Nu de connected car in opkomst is, gaan we daarvoor meer producten maken.’ Dat is ook de reden dat er in het Blue Sky Center een auto staat tjokvol elektronica. Dulchinos klopt op een sensor. ‘Als je straks een ongeluk krijgt, wordt het een stuk duurder om alle elektronica te vervangen dan het bodywork van de auto.’ Dit artikel is onderdeel van het nieuwe nummer van MT. Wil je het volledige artikel graag lezen? Bestel dan een abonnement op MT of koop een los nummer.

Jabil: de maakreus in Silicon Valley die niemand kent

Niemand kent Jabil, maar ze maken alles. Van elektrische tandenborstels tot camera’s voor auto’s. In het Blue Sky Center laten...

De 3 grootste valkuilen bij het samenwerken met andere culturen

Als ondernemer moet je er rekening mee houden dat iedere cultuur zijn eigen spelregels heeft. Sprout-expert Saskia Maarse. Vermijd deze drie...

Peter Sieradzki heeft opvallende kwaliteiten voor een bankier. Hij heeft humor, werkt graag in een informele sfeer met zijn team en gaat regelmatig 45 minuten hardlopen in het Amsterdamse Vondelpark om fit te blijven. ‘Mentaal ben ik behoorlijk robuust en geef ik mezelf een 8, fysiek iets lager’, aldus Sieradzki in een interview met Bankingreview. Apartheid Hij werd in 1957 geboren in Zuid-Afrika, maar verliet het land naar eigen zeggen vanwege de Apartheid. Samen met zijn vrouw reisde hij af naar Amsterdam, via de Zuid-Afrikaanse bank Integro Groep, om een gezin te starten. In 1995 nam Integro Groep de zakenbank Insinger de Beaufort over, de huidige werkgever van Sieradzki. Insinger de Beaufort In tijden van financiële crisis werd Sieradzki aangesteld als CEO (2009) van -destijds- Insinger de Beaufort. Voorafgaand aan zijn benoeming werkte hij al sinds 1995 voor de private banker. Daarnaast is hij al 20 jaar bestuurslid bij het Luxemburgse Blue Marlin Holdings, een investeringsadviesbureau. Over zijn tijd bij Insinger zegt Sieradzki tegen Bankingreview: ‘Je hebt soms te maken met ondernemers die in de problemen raken, met paradigma’s die plotseling anders zijn. Daar moet je doortastend maar ook ontspannen mee om kunnen gaan. Passend bij de open cultuur van Insinger deel ik veel met mijn team. Bij het organiseren van tegenspraak is het denk ik ook belangrijk om goede mensen om je heen te verzamelen, mensen waarvan je vindt dat ze op bepaalde gebieden beter zijn dan jijzelf. Daarnaast heb ik een persoonlijke coach en goede commissarissen die alles durven te vragen.’ Fusie Nu wacht Peter Sieradzki een nieuwe uitdaging: hij mag de ‘nieuwe’ bank gaan leiden. Insinger de Beaufort en Theodoor Gilissen Bankiers werden samengevoegd tot InsingerGilissen. Door de fusie werden 60 werknemers ontslagen. Sieradzki zei daarover tegen het FD: 'Ja, dat is pijnlijk natuurlijk.[...] We hebben de regels gevolgd, goede onderhandelingen gevoerd met de vakbonden en een genereus sociaal plan neergezet. De enige afdeling waar we nauwelijks iets veranderd hebben, is de frontoffice. Dat was heilig voor ons, dat de klantrelatie niet verstoord werd.’ De nieuwe private bank beheert zo'n 25 miljard euro.

In het nieuws: Peter Sieradzki (CEO InsingerGilissen)

InsingerGilissen start vandaag officieel als gefuseerd bedrijf. De twee banken gaan verder onder de leiding van CEO Peter Sieradzki. Een...

'Later, als ik groot ben, wil ik het bedrijf van mijn vader overnemen.' Dat is helemaal geen rare opmerking. Maar als je dit op 3-jarige leeftijd al roept, vinden mensen dat heel lachwekkend. Hoe weet je op zo’n jonge leeftijd al wat je wilt worden? Het zal je wel opgedrongen zijn. Je kunt zeggen wat je wilt, maar dit heeft geen zin. Geloofwaardiger word je er toch niet op. Veel beroepen gaan over van vader op dochter of zoon. Chefkok Sergio Herman heeft in Oud Sluis het vak geleerd van zijn pa. Notarissen moeten nu in België na jaren een examen afleggen zodat ze niet klakkeloos het beroep van hun vader kunnen overnemen. Liefde voor het vak Je krijgt de liefde voor een vak mee en een ambacht dat op een bijna natuurlijke wijze wordt overgedragen. Een slager leert zijn kind uitbenen, een hovenier vertelt zijn zoon over de soorten bloemen en planten, een marktkramer toont zijn dochter de kunst van het verkopen. Ieder kind van een ondernemer krijgt een ambacht mee. Als dochter van een zakenman is dit de voorsprong die je hebt op een ander. Heb je geluk, dan slaat de liefde voor het vak zelfs over, maar dit is niet altijd het geval. Ik werd als kind doodgegooid met containers, containerkranen en nog eens containers. Mijn man heeft pas al mijn vaders oude video’s op dvd gebrand. Je wilt niet weten hoeveel containers hij is tegengekomen. 'Goh, je ziet meteen waar je vaders interesses liggen. Komt hij aan in een prachtige cruiseterminal, filmt hij 25 minuten de plaatselijke containerterminal en maar 3 minuten het stadje.' Tja, daar konden we niks op terug zeggen: mijn vaders fascinatie voor zijn werk was er 24 uur per dag, 7 dagen per week. Hij was niet te stoppen. Andere opties Het werd er bij mij met de paplepel ingegoten, maar dat wil niet zeggen dat ik werd gedwongen om het bedrijf over te nemen. Dat er geen andere optie was. Nee, absoluut niet. Dankzij mijn diploma stonden alle deuren voor me open, maar ik heb bewust voor de containers gekozen. Van andere ondernemers hoor ik vaak hetzelfde verhaal. Carla, een dochter van de slager die tot een van de beste van Nederland is uitgeroepen, heeft bedrijfseconomie gestudeerd en wilde in de weekends bij pa komen werken. Hij verbood het haar eerst, omdat hij vond dat ze te veel had gestudeerd om in een slagerij te werken. Alleen had ze de liefde voor het vak al te pakken en wilde ze niks liever dan later het bedrijf overnemen. Dit heeft ze ook gedaan, volledig uit vrije wil. Motief Je kunt allerlei motieven hebben om het familiebedrijf over te nemen, zoals uit loyaliteit of voor het geld, maar liefde voor het vak is het beste motief. En heb je er uit andere beweegredenen voor gekozen, dan loop je vroeg of laat tegen de lamp. Je moet eerlijk zijn tegenover jezelf en het bedrijf. Past het beroep bij je? Ben je er geschikt voor? Of heb je een andere droombaan voor ogen? Het is natuurlijk het ideaalbeeld van iedere ouder dat het familiebedrijf overgaat naar de volgende generatie, maar die droom moet wel haalbaar zijn. Volgens hoogleraar aan de Nyenrode business school, Roberto Flören, is het familiebedrijf opener geworden. Men gaat eerst kijken of er binnen de familie geschikte opvolgers zijn. Zo niet, dan regelen ze een niet-familiale opvolging. Het moet een bewuste en eerlijke keuze zijn, waarbij ook ruimte moet zijn om te denken aan een andere weg dan die van het familiebedrijf. Andere mogelijkheden bekijken moet ook kunnen. Er staan genoeg deuren open. Wees eerlijk als je het niet aankunt. Een familiebedrijf overnemen is moeilijker dan een ander bedrijf overnemen of vanaf nul een bedrijf opbouwen. Bezint eer ge begint.

Niet iedereen neemt gedwongen het familiebedrijf over

Als jong kind droomde ondernemer Kristel Groenenboom er al van om haar vaders bedrijf over te nemen. Die droom liet...

Tropomi: 7 vragen over dit baanbrekende ruimte-instrument

Een satelliet met een geavanceerd instrument aan boord lanceren op uitgerekend vrijdag de 13e: je moet maar durven. Om 11.27...

Hoe je werknemers leert te groeien in hun werk

Raar, maar waar: werknemers hebben vaak helemaal niet door dat ze belangrijke competenties voor hun werk missen. Hoe leer je...

Met bijna 25 jaar ervaring in HR-posities en een voorliefde voor toneel, merkte arbeids- en organisatiesocioloog Wiemer Renkema dat veel leiders verdacht veel lijken op personages van William Shakespeare. In zijn nieuwe boek 'Managen of niet, dat is de vraag' schrijft Renkema over wat we kunnen leren van Shakespeare, bijvoorbeeld over leiderschap. Zes voorbeelden van deze theorie: #1 Jack Ma (Alibaba) Shakespeare’s regel: Weet hoe je een goede speech moet houden Karakter: De nar ‘De nar klinkt misschien als een negatief karakter, maar komt in vele stukken van Shakespeare naar voren met positieve karaktertrekken. Hij is vaak slimmer dan de mensen die de macht hebben en houdt andere mensen een spiegel voor. Jack Ma heeft een miljardenconcern opgebouwd onder een tamelijk communistisch regime en is door zijn rijkdom en macht in staat om de leiders van China een spiegel voor te houden.’ ‘Jack Ma is bovendien een geweldige spreker. Op Youtube is veel materiaal van hem te vinden waar hij zijn personeel geweldig toespreekt. De laatste speech waar ik erg van onder de indruk was ging over LQ, naast IQ en EQ. Een pleidooi voor liefde op werk, een van de dingen die machines niet kunnen geven.’ #2 Jay-Z (rapper) Shakespeare’s regel: luister niet naar roddels Karakter: Othello ‘Othello was een Afrikaanse generaal die door Venetië ingehuurd werd om leiding te geven aan het leger. Hij kwam in een totaal andere cultuur terecht en had soms moeite om zich staande te houden tussen al die nieuwe gebruiken. Jay-Z is afkomstig uit een achterstandswijk, maar is nu onderdeel van een van de rijkste powerkoppels ter wereld. Hij kwam in een totaal nieuwe wereld terecht toen hij beroemd werd. Een andere eigenschap die hij en Othello delen is een grote verbeeldingskracht, een oog voor wat er nog niet is. Dat heeft hem veel geld opgeleverd.’ ‘Shakespeare’s regel om niet te luisteren naar roddels en je niet teveel van andermans woorden aan te trekken hanteert Jay-Z als geen ander. Hij is constant in het nieuws en er wordt veel over hem geschreven, maar hij houdt zijn doel voor ogen en laat zich niet afleiden.’ #3 Elon Musk (Tesla) Shakespeare’s regel: twijfel niet Karakter: Prospero ‘Hoe gek zijn ideeën ook leken, Elon Musk twijfelde nooit aan zijn business van raketten en elektrische auto’s. Hij lijkt daarin het meest op Prospero, het hoofdpersonage uit The Tempest. Prospero wordt in het stuk naar een magisch eiland gestuurd na een conflict met zijn broer, waar hij leert toveren en de eigenschap onder de knie krijgt om mensen te manipuleren.’ ‘Van Musk is ook bekend dat hij stevige conflicten heeft gekend met zijn ex-vrouw en investeerders, maar dat hij zich daar niet door tegen liet houden. Het bracht hem uiteindelijk een status die vergeleken kan worden met de tovenarij van Prospero: alles wat Musk aanraakt, lijkt in goud te veranderen.’ #4 Herna Verhagen (PostNL) Shakespeare’s les: Vertrouw je instinct. Karakter: Julia ‘Na de mislukte overnamepoging van het Belgische Bpost op PostNL, kan Herna Verhagen maar één personage van Shakespeare belichamen: Julia uit Romeo en Julia. De eerste onderhandelingen werden gedaan onder deze codenaam, maar Verhagen lijkt ook op Julia in haar intuïtie. Net als haar personage heeft Verhagen een sterke intuïtie: zij was uiteindelijk degene die de stekker uit de onderhandelingen trok. #5 Indra Nooyi (PepsiCo) Shakespeare’s les: Kijk uit voor Ja-knikkers Personage: Beatrice ‘Beatrice is afkomstig uit het stuk 'Much ado about nothing', een verhaal dat sterk gericht is op de feministische ontwikkeling van de personages. Het komt overeen met hoe Nooyi is opgegroeid in India, en door haar ouders tegen alle gebruiken in werd gepusht om zelf een carrière op te bouwen. Het bracht haar uiteindelijk aan het hoofd van PepsiCo: ze liet zich zeker niet tegenhouden door haar controlerende omgeving. De Indiase cultuur en de tijd waarin het stuk geschreven zijn, lijken wat dat betreft ook erg op elkaar.’ #6 Paul Polman (Unilever) Shakespeare’s les: Ambitie zonder moraal loopt altijd verkeerd af Personage: Hendrik de vijfde ‘Hendrik de vijfde komt voor in het gelijknamige stuk, een beroemde koning die geweldig kon speechen. Het is niet de enige overeenkomst met Polman. Beide mannen wisten hun medewerkers heel goed te motiveren voor hun doelen en waren zeer innovatief. Hendrik de Vijfde wist zijn soldaten precies zo aan te spreken dat ze vochten voor hun vaderland, Polman doet dat in iets minder gewelddadige mate met zijn medewerkers. Beiden weten ze goed te luisteren naar raadsmannen om hen heen en weten ze de juiste innovaties door te voeren op het juiste moment. Polman met duurzame verbeteringen in bijvoorbeeld verpakkingen, Hendrik de Vijfde met wapens die hem vaak naar de overwinning brachten.’ Het boek 'Managen of niet, dat is de vraag' is te koop via Managementboek.

6x leiders en hun Shakespeare equivalent

Shakespeare zag de hele wereld als een schouwspel, mensen zijn slechts de spelers. Veel van de karakters in zijn toneelstukken...

Misschien heb je je wel eens ziek gemeld om naar een sollicitatiegesprek te gaan of heb je eens iets gestolen van je baas. Het zijn voorbeelden die J.T. O’Donnell geeft, ceo van carrièrewebsite Workitdaily.com, in een blog op Inc.com. Onderzoek Ze baseert haar blog op research van de Colombia Business School, dat nieuw onderzoek heeft gepubliceerd naar het houden van geheimen in relatie met je gezondheid. En dat is niet mis, zo blijkt. Wanneer we iets verborgen houden en dit met niemand delen, heeft het een sterk negatieve invloed op ons welzijn, aldus de onderzoekers. We denken dat de geheimen die we verborgen houden voor onze partners, collega’s en baas geen effect hebben op hen, wanneer je geheim in kwestie geen relatie heeft met die persoon. Maar steel je geld van je baas, dan gaan je gedachten daar ook naar terug wanneer je bij je partner bent. En als je er een affaire op nahoudt, zul je hier ook last van hebben op kantoor. Je gedachten zullen altijd terugspringen naar het geheim dat je houdt. Impact Wanneer we een geheim houden, dient het als een herinnering dat we niet helemaal onszelf (kunnen) zijn naar de omgeving toe. Want een deel van jezelf houd je verborgen. Dat zorgt ervoor dat mensen zichzelf niet authentiek meer voelen en daardoor in een neerwaartse spiraal terecht kunnen komen. Dat kan invloed hebben op je gezondheid, relaties en je werk. Je gaat bijvoorbeeld minder goed presteren op kantoor en dat kan gevolgen hebben voor je baan. 38 geheimen De onderzoekers stelden een lijst op met 38 veelvoorkomende geheimen die schadelijk voor je zijn. Een selectie hiervan: Iemand kwetsen Drugs gebruiken Andere verslavende gewoontes Stelen Liegen Meedoen aan illegale activiteiten Iemands vertrouwen beschamen Vreemdgaan Fantaseren over collega’s Niet gelukkig zijn in je relatie Zie hier meer geheimen op de lijst.

Deze geheimen zijn een ramp voor je carrière

Heb je wel eens tegen je baas gelogen? Of droom je wel eens over een van je collega’s? Het houden...

AAN Bob VAN Alexander de Jongh BETREFT Goed idee? Beste directeur, Of zal ik vanaf heden maar gewoon Bob zeggen? Het was een goed gesprek gisteren, ook al was het dan op de parkeerplaats aan het eind van een voor u vast lange, hectische dag, en had u zo te zien erg veel haast. Des te mooier dat u ook op zo’n moment zo openstaat voor inzichten van jongere werknemers. Dat zijn toch bij uitstek de mensen die met een onbevangen blik kunnen analyseren wat er niet goed gaat op de werkvloer – en die maar al te vaak te maken hebben met een verkrampte chef die elke kritiek ziet als bedreiging. U ziet kritiek juist als een tool in het permanent change process en dat maakt u tot zo’n bijzondere manager. Toen u snel in uw auto stapte riep ik u nog na dat we binnenkort maar eens uitgebreid over deze materie moeten praten en uit uw knikje maakte ik op dat u dat ook een erg goed idee vindt. Ik zal dan ook contact met uw secretaresse opnemen om ergens in uw overvolle agenda toch nog een gaatje te vinden. Vriendelijke groet, Alexander de Jongh Junior Marketing Manager Bob, Begrijp ik goed dat jij binnenkort met een van mijn ondergeschikten op zogenaamd frisse, onbevangen wijze het reilen en zeilen op mijn afdeling gaat doornemen? Dat beweert Alexander de Jongh tenminste aan iedereen die het maar wil horen (minus mezelf, want ik vernam het via-via). Dat is nou echt de bloody limit! Gezien de tegenvallende resultaten en de almaar toenemende eisen van Hoofdkantoor is de druk op mij al maanden immens en dan is het echt van God los te moeten horen dat een van mijn ondergeschikten met mijn baas gaat analyseren wat ik zoal fout doe. Hoe zou jij het vinden als ik met de bestuursvoorzitter jouw functioneren ging evalueren? Je zal toch snappen, hoop ik, dat dit mijn positie op mijn afdeling allerminst ten goede komt. Ofwel: ik voel me door jou gewoon in de zeik gezet. Renate van Baaren Chief Marketing Unit Dag Renate, Nou, nou, dat kan wel wat minder. Echt, ik moest gewoon even nadenken waar dit allemaal over gaat. Ik heb inderdaad gisteren op de parkeerplaats een gesprek(je) gehad met een van je medewerkers. Aardige, enthousiaste jongen, die Alexander, ik kan niet anders zeggen. Maar we hebben slechts in zeer algemene termen gesproken over efficiëntie en effectiviteit en zeker niet specifiek over jouw afdeling; nou ja, even dan, maar dat was meer ter illustratie, om wat voorbeelden bij de hand te hebben. Bovendien had ik erg veel haast, want het was al kwart voor zeven en ik moest om zeven uur op school zijn voor de voorbereidingen van de Lerenderwijs Agnostische Belevingsmiddag. Misschien heb ik Alexander inderdaad de indruk gegeven dat we verder zouden praten, maar dat was dan vanwege genoemde haast. Alleen al vanwege mijn bomvolle agenda zal het er van zo’n gesprek echt niet komen. Komaan, Renate, laat je niet opfokken door zo’n puber. Groet, Bob Ha Bob! Wat ik al dacht: volgens jouw secretaresse zit jouw agenda tot het eind van het jaar bomvol. Maar geen nood: na wat aandringen ging ze ermee akkoord dat jij en ik over twee weken ’s avonds gaan zitten om onbevangen en ongestoord de plussen en minnen van onze Marketing Unit te analyseren. Frankie komt ook mee. Ja, ik weet ‘t: Frankie heeft een grote bek – altijd maar weer: Renate snapt dat niet, Renate begrijpt dit niet, Renate is te hands on, Renate lacks een visie… maar achter die grote bek schuilt wel een geboren conceptual brandvalue marketeer en daar hebben we er toch (geef toe Bob!) niet al te veel van. Verder aan tafel: een heel goeie fles Pomerol, want ik begrijp van je secretaresse dat je een echte liefhebber bent. Wordt leuk, lekker, leerzaam. Groet, Alexander Bob, WAT IS DIT?! Heb zojuist een verschrikkelijke scheldpartij met Frank van Houten achter de rug. Dat is een junior hier met een ontzettend grote bek. Motto: geen daden maar woorden. Voor de zoveelste maal had hij een taak niet uitgevoerd, ergo hij was er voor de zoveelste maal niet eens aan begonnen. Dus zeg ik dat de maat vol is. Krijg ik als reactie een zelfvoldane, grijnzende glimlach en het verhaal dat ie binnenkort met zijn vriendje Alexander met jou gaat eten en dat op de agenda onder meer mijn gebrek aan brandmarketingvisie staat. Al even zelfvoldaan stuurt die lul me vervolgens een mailtje door waarin jouw secretaresse die afspraak bevestigt. (Goh, Bob toch, dat jij zo’n grote Pomerol-kenner bent…) Het zal zelfs jou duidelijk zijn dat de poten onder mijn stoel zijn verdwenen. Je zoekt maar iemand anders voor deze fucking klotebaan. Een van je loyale pubertjes wellicht? Renate van Baaren Chief Marketing Unit

Bob spant samen met de jonge, enthousiaste werknemer

Bob is directeur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Dit keer wil een jonge medewerker analyseren wat er...

Eigenlijk vertrouwen we elke dag al op machines. Denk aan je auto, een vliegtuig, je laptop en smartphone. Waarom vinden we de stap naar zelfsturende auto’s dan zo groot? Het is interessant, zo lang het maar niet om onze eigen auto gaat. Dan vinden we het ineens een minder goed idee. Risicoanalyse Toch gaat het gebeuren, stelt voormalig NASA-astronaut Dan Berry. ‘We gaan onszelf in situaties vinden waarin wij niet de macht hebben, maar de machine. Zoals bij zelfsturende auto’s. En dat is spannend, want waarom zou je een machine vertrouwen?’ Hij geeft het voorbeeld van een zelfsturende auto op de weg, een schoolbus met kinderen komt in tegengestelde richting aanrijden. Er is geen ruimte om elkaar te passeren, dus een van de auto’s zal verongelukken. Wie zal het zijn? ‘Zit jij in een zelfsturende auto, dan maakt de software heel snel een berekening van het ongeluk. Jij, of een bus vol kinderen? Uiteraard laat de auto jou dan verongelukken, om de rest te redden. Dat heeft je auto al bedacht, lang voordat jij eruit bent. En wie wil nou zo’n auto kopen?’ Hij geeft een ander voorbeeld: ‘Er bestaan al machines die huizen bouwen. Elke beweging is hetzelfde wanneer de machine bijvoorbeeld een muur bouwt. Maar deze robot kan niet anticiperen op bewegingen die niet geprogrammeerd zijn. Als je per ongeluk in de weg loopt, ben je dood.’ Het is daarom ook helemaal niet raar dat wij robots niet vertrouwen, vindt Berry. Persoonlijke ervaring Maar wat is dan wel goed aan robotisering? ‘Wanneer een robot jouw ervaring persoonlijker en beter maakt’, antwoordt Berry. ‘Stel, je bent een oude vrouw en je begint dement te raken. Je gaat normaal gesproken elke dag wandelen in de omgeving, maar weet soms de weg niet meer terug te vinden. Daarom blijf je maar thuis. Ze woonde in een community-omgeving, dus had gemakkelijk om hulp kunnen vragen van een van haar buren. Dat wilde ze echter niet, omdat haar buren er dan achter zouden komen dat ze dement werd. De schaamte en veroordeling kon ze niet aan, dus zei ze niks. Had ze een robot gehad die elke dag met haar kon wandelen en haar naar huis kon begeleiden, dan was haar leven aanzienlijk verbeterd.’ Vertrouwen Hoe je het onderscheid kunt maken tussen een goede ervaring of een mogelijk slechte ervaring, is lastig. Daarom pleit Barry ervoor dat we de makers van de robots vertrouwen. ‘Ik heb vrienden die robots bouwen en ik vertrouw hen blindelings. Daarom vertrouw ik erop dat de robot die zij maken ook te vertrouwen is.’ Natuurlijk kennen we niet allemaal de makers van de robots om ons heen, maar daar hebben we bijvoorbeeld open sourcing voor, vindt Barry. ‘Stel de juiste vragen en vraag door. Zorg dat jij erop kunt vertrouwen dat het klopt.’ De CTO van Amazon, Werner Vogels, onderschrijft het belang van vertrouwen van de consument. Niet alleen in robotisering, maar ook in het bedrijf. Amazon test daarom met de ‘menselijke kant’ van artificial intellingence. Zo lanceerde het bedrijf een apparaat dat gestuurd wordt door de Alexa Voice Service, een vrouwelijke stem die reageert op je vragen en opdrachten. Dat werkt al zo simpel als ‘Alexa, wat eten we vanavond?’ of ‘Alexa, bestel een Uber’. Vogels: ‘Nu is 10 procent van alle zoekopdrachten spraakgericht, maar dat zal enorm gaan oplopen. Dat komt omdat we meer vertrouwen hebben in een stem. Wanneer je een gesprek voert met iemand, doe je dat ook het liefst face-to-face. Het gezicht en de stem wekken meer vertrouwen op dan een WhatsAppje of mailtje.’ Voorlopers Uit onderzoek naar digitalisering van bedrijven van MIT en Deloitte blijkt dat Nederlandse bedrijven het goed doen, ten opzichte van het mondiale niveau. 31 procent van de Nederlandse bedrijven is naar eigen zeggen ‘digitaal volwassen’, ten opzichte van 25 procent wereldwijd. Bovendien valt ongeveer een derde van de Nederlandse bedrijven in de categorie ‘Fast moving experimenters’, waarvan 84 procent aangeeft succesvolle experimenten uit te voeren. Philips is een van de Nederlandse bedrijven die het goed doet wat betreft digitalisering. Het was ook nodig, beaamt CEO Frans van Houten. ‘In een tijd dat veel bedrijven failliet gaan omdat ze niet meegaan met de digitalisering, moesten wij ook het roer omgooien. We zijn daar zes jaar geleden mee begonnen en het duurde langer dan ik dacht’, lacht Van Houten. Philips investeerde de afgelopen jaren flink in gezondheidstechnologieën. Zo werd bijvoorbeeld de Healthsuite ontwikkelt, een online, persoonlijk dashboard waar je je gezondheid kunt bijhouden. Wanneer je contact op wilt nemen met een dokter, kan dat via een videoverbinding. De arts bekijkt op afstand wat er aan de hand is en of een huis- of ziekenhuisbezoek noodzakelijk is. ‘Daarnaast houden wij de gegevens van onze cliënten bij en controleren we wie meer aandacht behoeft. Dan kunnen we bijvoorbeeld een verpleger op huisbezoek sturen.’ Lees ook het profiel van Frans van Houten.

‘Waarom zou je een robot vertrouwen?’

Het thema van StartupFest 2017 was helder: vertrouwen. Vertrouwen in robots en de toekomst die we niet meer tegen kunnen...

De Brabantse Ingrid de Graaf (1969) werd gisteren uitgeroepen tot Topvrouw van het jaar 2017. Een hele prestatie, maar niet de eerste prijs die ze ontving voor haar werk. Vorig jaar werd ze uitgeroepen tot invloedrijkste verzekeringsvrouw van Nederland. Daarover zei ze destijds: ‘Ik heb er niet zoveel mee, maar ik heb ontdekt dat het voor vrouwen in dit bedrijf toch belangrijk is.’ Topvrouw van het Jaar De jury lette dit jaar extra op het werk dat de topvrouwen verrichten op het gebied van diversiteit en duurzaamheid in het bedrijf. Ondanks dat De Graaf pas een half jaar directielid is bij Aegon, werd zij verkozen tot winnaar. Uit haar presentatie bleek dat ze niet zozeer over zichzelf wilde praten, maar liever haar betekenis als bestuurslid voor de samenleving. In het rapport schreef de jury: ‘Zij toont daarmee lef en dapperheid.’ Carrière Ingrid de Graaf werd geboren in het Brabantse Ketsheuvel, in een ‘zwaar middenstandsgezin’. De Graaf zei daarover: ‘Wij hadden het niet zo breed thuis. Dat is voor mij een soort van normaal.’ Haar vader werkte als monteur en haar moeder zorgde voor het gezin, maar nam later een baan bij postbedrijf Otto. De Graaf vertrok naar Utrecht om aan de universiteit taal- en letterkunde te studeren. Later volgde ze nog een opleiding psychologie. Ze werkte onder meer voor een afvalverwerker en een communicatiebureau, voordat zij de verzekeringswereld in ging. In 2012 startte ze bij Delta Lloyd als Director Operations, maar werd als snel gevraagd of zij een joint venture tussen Delta Lloyd en ABN Amro wilde gaan leiden. Ze was onzeker of ze er wel klaar voor was en reageerde naar eigen zeggen als een echte vrouw. ‘Denken jullie dat ik daar wel aan toe ben? En hoe moet het met mijn opvolging?’ Toch accepteerde ze de uitdaging, de joint venture werd erg succesvol. Ze schopt het na een aantal managementfuncties bij ABN tot raad van bestuurslid en stapt in mei 2017 over naar Aegon. Sekse Tijdens de verkiezing liet De Graaf Petra van Hoeken (Rabobank) en Marjan Rintel (NS) achter zich. Na haar benoeming tot Topvrouw van het jaar, zegt De Graaf in een interview met het FD: ‘Ik heb een enorme hekel aan het excuustruus-verhaal. Ik ben minstens zo goed als een man en dát is waarom ik hier zit. Mijn vrouwelijke sekse is geen prestatie, mijn talent is dat wel.’

In het nieuws: Ingrid de Graaf (topvrouw Aegon)

Ze werd uitgeroepen tot Topvrouw van het jaar 2017: Ingrid de Graaf, bestuurslid van verzekeraar Aegon. Wie is deze vrouw?...

Europa’s langste busbaan werd binnen vijf werkdagen bedacht. Omdat de gemeente Haarlem geen jaren wilde wachten totdat de busbaan voor de Zuidtangent er lag, trokken technici, architecten, bouwers en installateurs uit industrie, aannemerij, ingenieursbureaus, TNO en Rijkswaterstaat zich terug in een duinhotel, beschrijft NRC Handelsblad. ‘Ze beoordeelden schetsen op beeldschermen op sterke en zwakke punten. Varianten werden doorgerekend en online verbindingen via internet naar collega’s elders in het land vergemakkelijkte het commentaar en kritiek van specialisten. Men werkte onderling en gelijktijdig samen vanuit een gezamenlijk belang, deelde verlies en winst en ontdekte dat wat voor de een de oplossing was voor een ander juist onwerkbaar kon zijn. Dit project is een voorbeeld als het gaat om collaborative engineering. In een tijd waarin een klant vraagt om producten op maat en met hogere prestaties, terwijl tegelijkertijd organisaties te maken hebben met schaarser en duurder wordende middelen, is gezamenlijk ontwerpen een steeds vaker gebruikte strategie, zegt managementtrainee Albrecht de Glee in een artikel over Collaborative Product Development. Voor het samen ontwerpen worden verschillende termen gebruikt die in theorie wat van elkaar verschillen. In de basis is de strategie hetzelfde: samen wordt aan een nieuw product gewerkt, meestal op een projectmatige manier. De strategie is te gebruiken voor alles waarvoor je gaat ontwerpen en/of ontwikkelen, schrijven de auteurs van het boek Werken aan kennis. Het kan dat er vanuit de organisatie al een opdracht of vraagstuk ligt waarvoor een product moet worden ontwikkeld, maar het kan ook dat er nog geen vaste productvraag is, schetsen de auteurs van het boek. In beide gevallen is het belangrijk om kennis uit te wisselen. En in het laatste geval moet het ook inspirerend zijn voor de deelnemers. Een belangrijke reden voor gezamenlijke productontwikkeling is het nastreven van productinnovatie, schrijft de Glee. ‘Om dit te bewerkstelligen is een belangrijke voorwaarde dat er ruimte is voor een hoge mate van creativiteit in het ontwikkelingsproces.’ Trechter: van communicatie naar product Communicatie moet worden omgezet in samenwerking, zegt De Glee. Hij ziet het als een trechter waarin het conceptontwerp wordt omgezet in uiteindelijke ontwerpspecificaties. Er wordt vooral samengewerkt in de eerste fase van het traject, zegt hij. ‘Tijdens de eerste twee stappen, behoeftedefiniëring en conceptontwerp, moet er genoeg ruimte zijn voor alle partijen en moet er nauw worden samengewerkt om hun individuele ontwerpideeën en -opties te kunnen delen met andere partijen. Tevens moet er nauw worden samengewerkt met alle betrokken partijen om deze opties uit te werken.’ Het is van belang dat het aspect van het kennis delen en creëren in het projectplan wordt genoemd, zeggen de auteurs van het boek Werken aan kennis. ‘Dit kan zowel in de doelen die voor het project geformuleerd worden – door ook kennisdoelen op te nemen – als in de activiteiten die gepland worden (activiteiten die creativiteit, uitwisseling en reflectie stimuleren)’. Goede uitwisseling van kennis De Glee pleit ook voor het op gecontroleerde wijze (digitaal) beschikbaar stellen en kunnen uitwisselen van productgegevens en productdocumentatie. Hij noemt het zelfs een succesfactor voor collaborative product development. Overigens is bij het gebruiken van ontwerptools nog wel wat te verbeteren, merkt ontwerper Marie op in een blog op UXdesing.cc ‘Ontwerptools zijn niet gemaakt om samen te werken. En dat is ironisch, want samenwerking is een essentieel onderdeel van ontwerpen als een discipline.’ Problemen waar ze tegenaan loopt: niet weten wie wanneer en waarom aanpassingen aan een bestand heeft gemaakt, en chaos in het proces. ‘Ik vraag me al jaren af: kunnen ontwerpers geen tools krijgen met versiebeheer, zoals ontwikkelaars dat ook hebben.’ Gelukkig merkt ze ook dat die tools er steeds meer komen. Leren is een belangrijk onderdeel Het proces bij het gezamenlijk ontwerpen is vooraf niet in steen gehouwen, zeggen de auteurs van het boek Werken aan kennis. ‘De aard van deze kennisgerichte ontwerpprojecten brengt meestal met zich mee dat het project niet op voorhand in detail gepland zal zijn. De aanpak en activiteiten worden veelal gaandeweg verder geconcretiseerd en ingevuld.’ Daarom zal reflectie op het proces en resultaten een regelmatig terugkerend onderdeel zijn bij het gezamenlijk ontwerpen. De opbrengst bij gezamenlijk ontwerpen gaat verder dan alleen een product, aldus de auteurs. ‘Het levert ook leerervaringen bij deelnemers op, zowel over de thematiek waaraan ze gewerkt hebben als over het proces van kennis delen en kennis creëren. Daarnaast zorgt het voor enthousiasme en energie. Die vormen een voedingsbodem voor het voortgaan van kennisprocessen.’

De workflow van het gezamenlijk ontwerpen

Door tijdens het ontwerpproces niet alleen eigen kennis te gebruiken, maar ook ideeën van anderen toe te voegen, kan een...

Onderhandeling win je in de voorbereiding, niet aan tafel

In een onderhandeling hebben we vaak een BATNA (Best Alternative to a Negotiated Agreement) achter de hand. Kom je er...

De man van begin vijftig, werkvoorbereider bij een regionaal bouwbedrijf, hoefde ik maar één onschuldige vraag te stellen (‘hoe gaat het zo’n beetje bij jullie ?’) voordat hij zowat een half uur lang leegliep. Er deugde zo ongeveer niets aan het familiebedrijf waar hij al sinds zijn twintigste in de ondersteuning werkte. Negatief Ik besloot hem zijn gang te laten gaan, het vrijelijk te laten vloeien. Nou, dat deed het. De hoogste baas was een soort Alfa die een kringetje ja-knikkers om zich heen verzamelde. 'En die rijden in de dikste auto’s, de regelingen gelden kennelijk niet voor hen. Veel te veel baasjes bij elkaar, een waterhoofd!' Hij zelf had twee bazen die hem tegenstrijdige opdrachten gaven. Van de eertijds familiare sfeer was weinig over. Je moest enorm op je tellen passen. 'De helft van de lui die het echte werk doen is bezig te vertrekken.' Het ging maar door. Toen ik hem na deze katharsis droogjes vroeg waarom hij zelf nog op de loonlijst stond, bleef het even stil en keek hij verwilderd rond, gestoord in zijn litanie. 'Tja, ik ben een loyaal iemand.' 'Een trouwe hond', vulde ik aan. 'En het is ook best een mooi bedrijf, altijd geweest, zo tastbaar wat je tot stand brengt. Ik heb hier de kans gekregen mezelf op te werken'. Er zullen ups en downs geweest zijn in die ruim dertig jaar, bracht ik in. 'Wat dacht je! Fijne jaren, maar ik heb ook een burn-out gehad onder een vreselijke vent die nog lange vingers bleek te hebben. Ik ben minstens twee keer gepasseerd voor een promotie zonder fatsoenlijke uitleg.' Maar nooit op het punt gestaan om te vertrekken? 'Zeker wel, meerdere malen een mooie aanbieding gehad, maar die laten lopen. Mijn vrouw is ook meer van de zekerheidjes'. Die laatste kom ik vaker tegen: bij de uitleg van minder moedig gedrag is moeder de vrouw een fijne zondebok. Mopperen Ik gaf het gesprek een filosofische wending en wees op een spreuk van Sartre aan de muur: U Bent Uw Keuzes. 'Als je kiest – en ook blijven is kiezen - voor een langjarig dienstverband dan horen daar vreugdevolle momenten maar ook blauwe plekken bij, tenminste, als je net als jij iets wilt bereiken. Je hoort tot de ruggengraat van je organisatie, een solid citizen.' Een vaderlijke dooddoener, maar wel een die zijn ergernis in perspectief plaatste en openingen bood. Jos’ (laten we hem zo noemen) leidinggevende noemde hem ‘nogal negatief, niet goed voor de sfeer op de afdeling en iemand met altijd een ja-maar.' Hij leek de knoppen bij Jos niet meer te kunnen vinden, was er wel een beetje klaar mee. Voor managers die snel resultaat willen zijn de Jossen een allergiefactor vijftig.En toch zit hem bij de Jossen de kneep, de kunst van echt leiderschap. Het is makkelijk genoeg om de snelle Carla’s en Marco’s voor een project te winnen maar bij Jos ligt de sleutel, Jos ís het bedrijf. Mopperen is immers een – matig effectieve – vorm van oprechte betrokkenheid. Het gaat er om deze moppersmurfen te onderscheiden van de verzuurde cynicus; die is inmiddels onverschillig geworden en dient het pand te verlaten. Jos is goud waard, verdient erkenning, want Jos: • is een opinion leader bij de koffie-automaat • is een blijvertje, hoort bij de binnenste schil (Carla en Marco niet) • is een waardevolle kritische toets op al te hoogdravende ideeën • mag niet afglijden naar de categorie zwartkijkers Respect Mik niet op zoiets als vriendschap of genegenheid, wel op wederzijds respect: negeer het gemeier, maar niet Jos zelf. Negeer het óf draai het om: 'Ik hoor je kritiek Jos, werk die eens uit naar een positief, haalbaar voorstel.' Geef Jos onverwacht het woord in een meeting: 'Ik ken je bezwaren, hoe kunnen we er desondanks iets moois van maken?' Zet hem als contragewicht in een project en beschouw hem als representant van de lerende organisatie: 'Jos, dit is vast al eens eerder geprobeerd, wat waren toen de lessen?' En (dit is randje manipulatief) probeer de Jos 2.0 in de OR te krijgen. Werp de eerlijke vraag op: 'Jos, hoe kunnen de laatste vijftien jaar van je loopbaan wat jou betreft mooie jaren worden?' Bedenk je: Jos is de ultieme toetssteen van jouw leiderschap.

Koester de betrokken mopperaars

Ze klagen de hele dag door en lijken door en door verzuurd. Desondanks werken ze al jaren bij je bedrijf...

In slimme organisaties is iedereen verantwoordelijk voor innovatie

Denk jij een businessmodel te hebben dat nog decennialang mee kan, dan is dat buitengewoon gevaarlijk. Hoe kun je in...

Deze ondernemer voerde een harde strijd met een klein blauw bankje als inzet

Een illegaal terras, zo oordeelt de gemeente Amsterdam. Gezeur om niks, vindt de winkelier. Het conflict speelt in 2016 en...

In het nieuws: Jan Sijbrand (Directeur DNB)

De Nederlandsche Bank heeft de afgelopen jaren te veel vrijheid genoten van het ministerie van Financiën. Dat concludeert de Algemene...

Assertief leidinggeven doe je zó

Feedback geven levert tijdswinst op, schrijft Marnix Geus in een gastblog. En het voorkomt dat irritaties zich ophopen.

Risico’s beheersen? Regels helpen niet, wel een beter selectiebeleid

We denken vaak dat regelgeving kan helpen om risico’s beheersbaar te houden. Maar zo werkt het helemaal niet, zegt Jan...

Op deze websites betalen klanten met liefde

Online daten? Miljoenen Nederlanders – singles én mensen met een relatie – doen het. Misschien jij ook wel. Second Love,...

Winkelmand

Recente artikelen