Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Inzichten over strategie, management en organisatie. En hoe jij jouw persoonlijke leiderschapsstijl kunt ontwikkelen.

Recente artikelen

Peter Bellew, CEO, Malaysia Airlines, COO, Ryanair

In het nieuws: Peter Bellew (nieuwe COO Ryanair)

Malaysia Airlines-topman Peter Bellew keert terug naar zijn oude werkgever Ryanair. Door een personeelstekort moest de luchtvaartmaatschappij 20.000 vluchten annuleren...

clock 1,5 min

prestatiedruk

Deze bedrijven bezweken (bijna) onder de prestatiedruk

Je werk op een fatsoenlijke manier doen én ieder jaar weer hogere omzetcijfers halen. Dat loopt een keer spaak. Als...

clock 3,5 min

Stel, Jeff Bezos van Amazon loopt morgen onder de tram. Wie volgt hem dan op? Onderzoekers van Stanford Business School vroegen bestuurders van Amazon en 99 ander Fortune 250-bedrijven naar hoeveel mensen zij in staat achten hun topman op te volgen. De bestuurders bij Amazon kwamen met twee anmen. Slechts twee - niet met name genoemde - kandidaten waren volgens de eigen bestuurders in staat Bezos als baas op te volgen. De markt voor top-bestuursvoorzitters is krapper dan ooit, stellen Stanford Graduate School of Business. Ze ondervroegen zowel uitvoerende als niet-uitvoerende bestuurders (executives en non-executives). Nu is Bezos als oprichter uniek. Bezos ís Amazon. Maar het probleem speelt bij veel meer bedrijven. Gemiddeld waren er vier potentiële kandidaten voor de CEO-positie bij de 100 onderzochte bedrijven. Het ging dan om opvolgers die de baan net zo goed, of beter konden doen dan de huidige CEO.  Techbedrijven en oprichters Het lastigst blijkt het opvolgers te vinden voor bedrijven waar de oprichter nog aan de macht is. Voor Elon Musk bij Tesla zijn er maar drie mogelijk geschikte kandidaten, voor Warren Buffett bij Berkshire Hathaway eveneens drie. Dat is op zich niet zo verwonderlijk: het gaat best vaak fout als een oprichter vertrekt. Kijk naar Microsoft dat onder Bill Gates' opvolger Steve Balmer veel van zijn glans verloor. Of naar Blokker Holding in Nederland, waar het na het vertrek van Jaap Blokker onder Roland Palmer bergafwaarts ging. Tim Cook lijkt als opvolger van Steve Jobs de uitzondering op de regel.  Het type bedrijf speelt ook een grote rol. Bedrijven in een relatief nieuwe business, zoals de meeste techbedrijven, of bedrijven waarvan het businessmodel onder druk staat, zoals mediabedrijven, hebben het extra lastig mensen te vinden. Softwarebeveiliger Symantec versleet maar liefst vier topmannen binnen tien jaar. Walt Disney heeft onlangs topmen Robert Iger gevraagd om wat langer aan te blijven.  Iets 'eenvoudiger' is het mensen te vinden voor de hoogste functie van meer traditionele bedrijven. Bestuurders kwamen met 15 geschikte alternatieven voor David Taylor, de baas van Proctor & Gamble. En voor de rol van Mary Barra van GM staan 14 mensen in de coulissen klaar. Verklaring voor hoge beloningen Het grote tekort aan geschikte CEO's werpt wel licht op een de vraag waarom topmensen zoveel verdienen. 'Als slecht een beperkt aantal mensen gekwalificeerd is om grote beursgenoteerde bedrijven te besturen, is dat een verklaring voor de enorme beloningen', aldus David Larcker, hoogleraar accounting aan Stanford. Het gemiddelde salaris van een CEO van een groot beurgenoteerd bedrijf in Amerika bedraagt inmiddels bijna 15 miljoen dollar.

Onderzoekers Stanford: Geschikte CEO steeds lastiger te vinden

Voor jou tien anderen. Die stelling gaat niet op voor CEO's van grote bedrijven, zo blijkt uit onderzoek van Stanford...

clock 2 min

Jan van Setten #4: Gooi visie naar beneden en krijg cijfers omhoog

Heb je wel eens energievretende discussies over budgetten, targets of KPI’s? Dat is volgens Jan van Setten nergens voor nodig....

clock 0,5 min

De Chinees Richard Yu is pas 48, maar lijkt toch van de oude garde te zijn. Hij werkt namelijk al 25 jaar bij hetzelfde bedrijf. Yu studeerde elektronische techniek aan de Northwestern Polytechnical University in Xi’an (Midden-China). Aansluitend haalde hij zijn master aan de Tsinghua University in Beijing (Noord-China). Beide universiteiten staan in China hoog aangeschreven en zijn selectief met het aannemen van studenten. Huawei Direct uit school startte Richard Yu bij Huawei. Hij had verschillende functies, waaronder software ingenieur, chief technology engineer van de Wireless Network Product Line, vp Huawei Global Product Marketing en vp Huawei Wireless Product Line. Daarnaast was Yu onder andere verantwoordelijk voor het opzetten van R&D binnen GSM. Deals sluiten Yu staat erom bekend enthousiast te zijn over partnerschappen tussen Huawei en andere commerciële partijen. In China wist hij deals te sluiten met verschillende telecommunicatiebedrijven, wat een aanzienlijk effect had op de marktpositie van de telefoonproducent. In een interview met Android Authority geeft Yu aan dat hij in 2016 een partnership met Amazon heeft gesloten, waardoor de voice app Alexa geïntegreerd kan worden in Huawei-toestellen. Het is geen geheim dat Huawei erop gebrand is om zover te verbeteren in technologie, innovatie en service dat het voorlopers als Apple en Samsung voorbij gaat. Tegelijkertijd kan hij ook opkijken tegen de bedrijven die hij voorbij wil streven. In het interview zegt Yu desgevraagd: ‘We proberen te leren van onder andere Googles mobile services, die zijn ontzettend goed. Daarnaast heeft Apple een heel sterk ecosysteem. Door te kijken wat deze techgiganten doen, proberen wij onze producten te verbeteren en ons doel om wereldwijd de beste te worden te bereiken.’ Mate 10 Dat doel wil het Chinese bedrijf binnen vijf jaar halen. De nieuwste smartphone, de Mate 10, moet daaraan bijdragen. Samsung (22,5%) en Apple (12,1%) zijn marktleiders, Huawei staat wereldwijd op nummer drie (10%). In China is het al de grootste telefoonproducent. Yu vergelijkt de Mate 10 tijdens zijn presentatie met modellen van Apple en Samsung. Hij zou beter zijn dan de concurrentie, deels omdat er artificial intelligence in de smartphone verwerkt zit.

In het nieuws: Richard Yu (CEO Consumer Business Huawei)

Maandagmiddag presenteerde Huawei in München zijn nieuwste smartphone, de Mate 10. Het moet een serieuze concurrent voor de iPhone 8...

clock 1,5 min

i.s.m. TIAS School for Business and Society
customer journey B2B

Hoe je ook in B2B profiteert van de customer journey-methode

Bij het begrip customer journey denken we vaak aan hoe je een eindklant benadert en bedient. Maar ook voor B2B...

clock 3 min

Onder invloed van de digitalisering evolueerden jobs inhoudelijk de voorbije jaren meer dan in de voorgaande decennia. De automatisering is nochtans al lang aan de gang en het internet staat ook niet meer in zijn kinderschoenen. Waarom dan die plotse evolutie? ‘De digitalisering brengt nu voor het eerst veranderingen met zich mee in sectoren die ons allemaal aanbelangen. Banken gooien hun business model om en ontwikkelen apps die we met zijn allen gaan gebruiken’, zegt professor Ans De Vos van de Antwerp Management School. ‘Digitalisering in een context waar iedereen het heeft over langer werken en over onze pensioenen, maakt dat we bewust gaan nadenken over hoe we werken en hoe werk zal evolueren in de toekomst.’ Psychologisch contract updaten Door toenemende robotisering en automatisering wordt het werk dat overblijft voor mensen complexer. Het vereist dan ook nieuwe skills. ‘Een controller in een operation room kan zich niet meer beperken tot het vaststellen van problemen. Hij moet de ernst van de situatie inschatten, nadenken over wat hij moet doen, met wie hij contact moet opnemen, anticiperen… Voor bepaalde mensen kan dat moeilijk worden, omdat ze nieuwe vaardigheden moeten ontwikkelen.’ Bovendien is er ook alsmaar meer data beschikbaar, zodat we ook daarmee moeten leren omgaan. ‘Werkgevers hebben hun mensen te lang in hun comfortzone laten zitten’   ‘Je ziet vaak dat werkgevers hun mensen te lang in hun comfort zone hebben laten zitten’, zegt De Vos. ‘Daardoor hebben ze het moeilijk met de noodzakelijke transformatie die ze moeten doormaken. Dat mag hoe dan ook geen reden zijn om van scratch te beginnen met een nieuwe, jeugdige generatie. Het is veel belangrijker het psychologisch contract met je huidige werknemers aan te passen aan de nieuwe situatie. Zeg je mensen hoe je hun loopbaanzekerheid zult garanderen. Zorg dat iedereen mee wil met de veranderingen en werk de weerstand weg. Dat doe je door jobrotatie te introduceren, door crossfunctionele teams samen te stellen, door opleiding te voorzien, door de werkuren, de werkplek aan te passen aan de huidige situatie…’ Investeren in ‘generieke’ skills Het probleem met de snel veranderende wereld is dat bedrijfsleiders nu nog niet weten welke skills ze morgen gaan nodig hebben. Uit onderzoek blijkt dat maar liefst een derde van de skills die in 2020 vereist gaan zijn, nu zelfs nog niet bestaan. 2020 of binnen goed twee jaar dus. Probeer dan als bedrijfsleider maar eens een strategie of een planning voor de komende vijf jaar op te stellen. Het is volgens De Vos belangrijk te investeren in meer generieke skills: ‘In de huidige context is leervermogen belangrijker dan technische vaardigheden. Bij nieuwe aanwervingen moet je meer rekening houden met algemene competenties en niet alleen denken aan de huidige match, maar ook en vooral aan de future match.’ ‘Industry 4.0 zal niet tot een volledige automatisering leiden.’ Gemakkelijker gezegd dan gedaan? ‘Het komt er vooral op neer als ondernemer je voelsprieten te gebruiken. Netwerken wordt belangrijker dan ooit. Dat geldt ook voor het opvolgen van innovaties en innoverende start-ups in je sector, en voor het leren van je concurrenten’, aldus De Vos. Het risico van niets te ondernemen Tot slot moeten we volgens De Vos ook afstappen van het idee dat we om de vijf jaar een business plan moeten hebben voor de volgende vijf jaar. Als de veranderingen in je sector je ertoe dwingen je business plan na zes maanden te herzien, dan is dat zo. Al begrijpt De Vos dat dat moeilijk is. ‘Vlamingen zijn van nature geen grote risiconemers. En het is heel menselijk om prioriteit te geven aan concrete zaken die op korte termijn een oplossing vereisen, eerder dan naar het grotere plaatje te kijken.’ ‘Het mogelijke verlies bij de introductie van een nieuw businessmodel of door het aanboren van nieuwe markten is gemakkelijker te becijferen dan de potentiële winst. Net daarom weegt het mogelijke verlies meer door dan de mogelijke winst wanneer we beslissingen moeten nemen. Terwijl je die redenering even goed kunt omkeren en je je als ondernemer kunt afvragen wat het risico is dat je neemt als je niet mee-evolueert, als je niet voor een nieuw businessmodel kiest, als je niet investeert in nieuwe competenties.’  Blik op de toekomst ‘De huidige trends zullen zich in de toekomst voortzetten, maar Industry 4.0 is een evolutie, geen revolutie, voorspelt De Vos. ‘Uit een bevraging die we vorig jaar organiseerden onder bedrijfsleiders en operational managers in de chemiesector, bleek dat Industry 4.0 niet meteen tot een volledige automatisering zal leiden. Zelfs als de technologie het toelaat, blijft dit een enorme investering.’ Het gaat eerder om incrementele veranderingen. Succesvolle organisaties zullen daarbij de business case voor technologische investeringen samen bekijken met wat dit op vlak van talent management betreft.

‘Leervermogen is belangrijker dan technische vaardigheden’

Het is bijna onmogelijk om vandaag het talent aan te trekken dat je onderneming morgen nodig zal hebben. Ans De...

clock 3 min

Arko in 60 seconden: moet ik meer tijd vrijmaken om te sparren met ondernemers?

Arko van Brakel beantwoordt ondernemersvragen in 60 seconden. In deze aflevering: Moet ik meer tijd vrijmaken om te sparren met ondernemers?

clock 0,5 min

Een te grote auto rondrijden kan schadelijk zijn voor je imago, maar is een te kleine auto niet veel afkeuringswaardiger? Een teken dat de zaken slecht gaan? Voordat je het weet word je veroordeeld tot armoedzaaier met die te kleine auto. Wat is een fatsoenlijke auto? In ieder land denken ze hier anders over. Voor Chinezen is een auto meer dan een statussymbool. Hoe groter de bolide, des te meer succes je uitstraalt. Zelfs ruimte op de achterbank is belangrijk. Een grote achterbank is een teken dat je wordt rondgereden door een privéchauffeur. Speciaal voor de Chinese markt worden extra lange versies van limousines ontworpen. Langer, langer, langst. Statussymbool Dure auto’s vervullen in Turkije ook een belangrijke rol. Ze geven het signaal dat je kredietwaardig bent en je verplichtingen kan nakomen. Zakenmensen huren in Turkije zelfs grotere auto’s dan hun eigen wagen, alleen maar om deftig naar een klant te kunnen rijden. Alles voor de uitstraling en de geloofwaardigheid. Zelfs net over de grens in België heersen er al andere autonormen. Je krijgt in België minder commentaar op de parkeerplaats. Het is alleen not done om in een duurdere wagen te rijden dan je baas. Dit past niet in de hiërarchie van een Belgische onderneming. Een kleinere wagen dan de directeur is een voorwaarde om te voldoen aan de geldende autonorm binnen het bedrijf. (Te) kleine auto Een te kleine wagen heeft ook zijn nadelen, vooral in bepaalde sectoren. Een bevriende advocate kreeg flink commentaar van haar medevennoten over haar Ford-K. ‘Koop eens een fatsoenlijke auto, je rijdt hier mee voor schut als je naar klanten gaat’, was de reactie van haar collega’s. Ze probeerde de keuze te rechtvaardigen, door het tekort aan parkeerplaatsen bij de rechtbank aan te halen. Maar echt goed kwam ze hier niet mee weg. Deurwaarders daarentegen rijden vaak rond in extreem kleine autootjes. Makkelijk om te parkeren in de binnenstad? Dat is niet de hoofdreden. Ze willen ‘beschaafd’ overkomen en de kans verhogen dat hun klanten sneller betalen. Een afleidingsmanoeuvre voor een verhoging van de betalingsbereidheid van hun cliënteel. (Te) grote auto Banken hebben zo ook hun mening over de grootte van de auto voor het verstrekken van een financiering. Er wordt bewust uit het raam gekeken om een blik te werpen op de bedrijfsparkeerplaats. Erik in ’t Groen, medeauteur van ‘Zwaar Weer Ondernemen’, bevestigt het vooroordeel. Met welke auto een ondernemer rondrijdt is een heel gevoelig punt bij de bank. Te groot, te luxe, splinternieuw: allemaal signalen die meewegen in de uiteindelijke beslissing of je financiering krijgt. Kom je terecht bij de afdeling bijzonder beheer, dan wordt de autokeuze van de directeur helemaal een moeilijk punt. Kom je aan met een Bentley, dan gaan de haren van de bankier gelijk recht omhoog staan. Volgens Erik in ’t Groen raak je hiermee ook een gevoelige snaar bij de fiscus als je vraagt om uitstel van betaling. Al is de auto privé aangekocht, dan nog geef je het verkeerde signaal af. Door de Bentley kom je in het hokje terecht van onbetrouwbare, geldverkwistende, excentrieke onderneming. Als je de patserbak parkeert op het beste plaatsje voor het bedrijf, dan zegt dit helemaal iets over de ondernemer. Je wordt dubbel in het hokje gestopt van arrogante en geldverkwistende directeur. Soms is het ook heel krom: een dure Tesla kan wel, maar een Porsche blijft uit de boze. Erik haalde er een anekdote bij van een collega bij de bank die verzekeringen verkocht. Door met een Porsche bij klanten langs te komen, kreeg de collega direct de beeldvorming tegen. Hij kwam onbetrouwbaar over met zijn auto. Dit is niet erg handig als je verzekeringen verkoopt. Een kleinere auto vergroot de kans op het verkrijgen van een lening. Rijd je al rond in een patserbak, dan kan je deze niet zomaar verruilen voor een goedkopere versie. Dit heeft namelijk consequenties. De grote auto heeft een functie en een uitstraling van succes, die kan je niet zomaar inruilen. Bentley Erik haalde een situatie aan waarbij een klant terecht gekomen was bij bijzonder beheer. De bank had ervoor gekozen om de Bentley van de klant weg te halen en in te ruilen voor een goedkopere versie. Een slechte keuze, aangezien de klant iedere vrijdag met zijn Bentley op klantenbezoek ging. Het was heel zichtbaar geworden dat de zaken slecht gingen bij de ondernemer. Het maakte niet uit dat hij nog in een dure auto rond reed van 50.000 euro in plaats van 250.000 euro. Het kwaad was al geschiet, het was een duidelijke afgang voor de ondernemer nu zijn Bentley de deur uit was. Je kan soms echt de plank misslaan met een te kleine auto.

Hoe groot mag je auto zijn als ondernemer?

Te groot, te opvallend of te klein. Voor elk autoformaat bestaan voors en tegens, stelt MT-columnist Kristel Groenenboom. Ze vraagt...

clock 3,5 min

In het nieuws: Oystein Loseth (CEO Fugro)

De man die Nuon verkocht aan Vattenfall komt terug naar Nederland. De Noorse Oystein Loseth volgt volgend jaar Paul van...

clock 1,5 min

Verzendhulp voor websites Sendcloud groeide in een jaar met 5463 %

Rob van den Heuvel, Bas Smeulders en Sabi Tolou zijn dit jaar met Sendcloud volgens consultant Deloitte het snelstgroeiende technologiebedrijf...

clock 1 min

Zo haal je uit je kassa wat erin zit

Retailers investeren enorme bedragen in hun kassasysteem, maar doen vaak te weinig met de informatie die daar uit kan komen,...

clock 2 min

Het boek is een soort handleiding voor mensen die meer uit LinkedIn willen halen. ‘Niet elk hoofdstuk is voor iedereen relevant’, legt auteur Corinne Keijzer uit. ‘Het richt zich op verschillende professionals. De salesnavigator van LinkedIn is bijvoorbeeld niet voor iedereen interessant.’ Netwerk vergroten Wat wel voor iedereen van toepassing is, is hoe je LinkedIn het beste inzet om je netwerk te vergroten. Dan gaat het niet alleen om met mensen te ‘connecten’, maar om een relatie met hen op te bouwen. Keijzer: ‘En daar gaat het vaak mis. Mensen die naar iets op zoek zijn, gaan hun netwerk spammen met berichten. Dat wordt op een gegeven moment irritant, en dat wil je niet. Je moet eerst geven om te kunnen nemen.’ Bloggen Dat geven kan op verschillende manieren, stelt Keijzer. Het belangrijkste is dat je actief bent en niet alleen maar berichten post. ‘Reageer ook op mensen, beantwoord vragen en deel goede krantenartikelen. Het zou helemaal mooi zijn als je ook gaat bloggen over jouw expertise.’ Dat is een trend die nu goed zichtbaar is op sociale media, iedereen wil expert zijn op een bepaald gebied. ‘En dat is heel slim. Want op die manier kom je in je zakelijke netwerk bekend te staan als expert.’ En dat is wat je moet willen, expertise claimen. ‘Dat leidt uiteindelijk tot een groter netwerk en meer klanten. Bedenk je: wanneer een autodealer een bepaalde auto de hemel in prijst, geloof je heus niet alles wat hij zegt. Je weet ook wel dat hij die auto wil verkopen. Maar zegt een bekende van je dat die auto zo lekker rijdt en van goede kwaliteit is, dan neem je dit veel sneller aan. Zo moet je het ook zien met je LinkedIn-netwerk. Je moet ervoor zorgen dat jouw contacten positief over jou en je expertise gaan denken, zodat ze je zullen aanraden aan andere mensen.’ LinkedIn voor bedrijven Niet alleen op individueel niveau is er genoeg te verbeteren, vindt Keijzer. Juist grote bedrijven zien LinkedIn nog vaak als een social media-platform, in plaats van een digitaal visitekaartje. ‘Medewerkers krijgen daardoor niet de ruimte om er actief mee bezig te zijn, terwijl dit heel belangrijk is voor de online aanwezigheid van het bedrijf.’ Inmiddels hebben veel bedrijven wel een bedrijfspagina aangemaakt op LinkedIn. Maar volgens Keijzer missen de medewerkers vaak een ingevuld profiel, een goede profielfoto of samenvatting over zichzelf. ‘En je klikt vanaf de bedrijfspagina direct door naar medewerkers.’ Daarom pleit Keijzer ervoor dat LinkedIn wordt geïntegreerd in het dagelijkse takenpakket van medewerkers. ‘Je bent ermee bezig vanuit je privéprofiel, maar jouw gedrag op LinkedIn heeft ook effect op het bedrijf. Zorg er daarom voor dat je medewerkers actief zijn en een goed profiel hebben, zodat jouw bedrijf online ook goed overkomt. Dat hoort erbij in 2017.’ Wil je het boek graag lezen? Je kunt het hier bestellen. 

Waarom bedrijven bezig moeten met de LinkedIn-profielen van medewerkers

Veel mensen gebruiken LinkedIn niet op de goede manier, stelt expert Corinne Keijzer in haar boek ‘Meer succes met LinkedIn!’....

clock 2,5 min

Nederlandse impact-handelsmissie in Silicon Valley: ‘Ondernemers zijn activisten’

Investeerder Warner Philips (Social Impact Ventures) blogt vanuit Silicon Valley over de eerste Nederlandse handelsmissie voor impact-ondernemers. Niet ver van de...

clock 3 min

Het leek allemaal lekker te lopen. Je collega haalde netjes zijn targets, was nooit te beroerd om een uurtje langer te werken en stond altijd als eerste klaar om een nieuw project op zich te nemen. Maar toen kwam dat griepje, daarna die aanhoudende rugklachten, twee weken van oververmoeidheid en ineens bleek de diagnose 'burn-out'. Hoe een werkgever zich opstelt kan een belangrijk onderdeel zijn van het herstelproces. Werknemers die zelf overspannen zijn geweest of te maken hebben gehad met een burn-out noemen een goede communicatie met de werkgever dan ook cruciaal. MT sprak met een aantal ervaringsdeskundigen en verzamelde verzamelde wat managers wel en wat ze absoluut niet moeten doen. Do # Werknemer serieus nemen Veel managers kunnen zich beter inleven in een werknemer met een gebroken been dan in collega’s met psychische problemen. Maar ook al zijn psychische problemen minder zichtbaar, voor de betrokkene zijn ze minstens even ernstig. Een herstelde werknemer zegt hierover ‘Persoonlijk breek ik liever mijn been dan nogmaals met een burn-out thuis te zitten.’ Benader de problemen dus serieus en beschouw het verzuim niet als een extra vakantie.  # Je eigen rol onder ogen zien Als iemand uitvalt door psychische klachten is de oorzaak vaak deels bij de betrokkene zelf en deels op de werkplek te vinden. Je mag van de medewerker eisen dat hij of zij alles doet om beter te worden, maar vergeet niet ook je eigen rol onder de loep te nemen. Heb je de werkdruk voldoende in de gaten gehouden? Ben je makkelijk benaderbaar? Sta je open voor input van medewerkers? Vraag eens aan de zieke medewerker zelf wat je zou kunnen verbeteren. # Terugkeer vergemakkelijken Werknemers die lang thuis hebben gezeten, kunnen enorm opzien tegen de terugkeer op de werkvloer. De arbo-arts adviseert vaak met enkele uren per dag te beginnen. Je kunt het proces makkelijker maken door de herstellende werknemer bijvoorbeeld eerst uit te nodigen bij het wekelijkse werkoverleg. Hij of zij is dan meteen weer op de hoogte van de actuele ontwikkelingen en heeft de gelegenheid zijn of haar verhaal aan iedereen tegelijk te doen. Een ander idee is om de medewerker zijn terugkeer alvast te laten aankondigen via de e-mail. # Energie steken in het herstelproces Ook al bent je nog zo druk, maak tijd vrij voor het begeleiden van uw herstellende werknemer. In de eerste weken zal die waarschijnlijk slechts enkele uren per dag op de zaak zijn. Probeer naar werkzaamheden te zoeken die passen bij de functie, maar die zoveel mogelijk stress-vrij zijn. Vermijd bijvoorbeeld klantcontact. Als dat goed gaat, probeer dan de taken uit te breiden.  Don't # Vragen hoe lang het nog gaat duren Wanneer iemand er psychisch weer bovenop is, valt tijdens het ziekteproces nauwelijks te voorspellen. Zeker niet voor de betrokkene zelf. Vragen wanneer de werknemer terugkomt (of erger: voorrekenen hoeveel het verzuim het bedrijf kost!) wordt meestal ervaren als druk, die het herstel eerder vertraagt dan bevordert. # Wekenlang niets laten horen Uit onzekerheid om het verkeerde te doen of te zeggen wachten sommige managers lang met contact opnemen als een medewerker uitvalt. (‘Ik begon me na een paar weken af te vragen of mijn chef eigenlijk wel in de gaten had dat ik thuiszat.’) Door in de eerste of tweede week even te bellen laat je zien dat je begaan bent met je medewerkers. # Zieke doodzwijgen Natuurlijk vertel je de afdeling niet alle details over het ziekteproces. Maar het is wel goed om de collega’s van de zieke te informeren. Geloof het of niet, dat wordt soms vergeten! Zeker als er bijvoorbeeld in ploegendiensten wordt gewerkt kan dat ongemakkelijke situaties opleveren. (‘Ze dachten dat ik een lange vakantie had’). Vertel tijdens het werkoverleg dat je contact met de zieke hebt gehad en hoe het nu gaat. Laat ook weten of de zieke collega prijs stelt op bezoek of telefoontjes van collega’s, of dat hij of zij liever nog even met rust wordt gelaten. # Denken dat iedereen is zoals je zelf bent Wat voor jou gezonde spanning is, kan voor een collega ziekmakende stress zijn. Jij houdt misschien van flexibele uren, terwijl een medewerker graag wil weten hoe laat hij naar huis kan. Wekelijkse borrels en andere sociale activiteiten zijn voor de één een bron van gezelligheid, maar zijn voor anderen moeilijk te combineren met het gezin. Waardeer je medewerkers op wat ze kunnen, en niet op wat ze niet kunnen.

Zo help je een medewerker met een burn-out

Eén van uw medewerkers zit thuis met een burn-out. Akelig voor de betrokkene maar ook voor de afdeling, waar het...

clock 3 min

Bob moet de vergaderingen bondiger maken

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. In deze aflevering wordt Bob gevraagd hoe hij de...

clock 3 min

De supermarkt is er bij Jan Brouwer letterlijk met de paplepel ingegoten. Zijn ouders hadden acht supermarkten die bij Schuitema waren aangesloten. Na zijn studie economie in Groningen gaat hij in 1981 bij Schuitema aan de slag als marketingmedewerker. Hij heeft er diverse (bestuurs)functies en is onder meer de grondlegger van de formule C1000. Ruzie met Ahold In 1996 wordt hij directievoorzitter van Schuitema. Onder zijn leiding verdrievoudigt de beurswaarde van het bedrijf en verhoogt hij het marktaandeel van 10 naar 16 procent. Dat leidt tot frictie met moederbedrijf Ahold dat weliswaar 73 procent van de aandelen, maar geen zeggenschap had over het bedrijf. Ahold is eigenaar van marktleider en concurrent Albert Heijn en kreeg last van de kleinere keten. De ruzie tussen Brouwer en Aholds topman Cees van der Hoeven wordt publiekelijk uitgevochten. Brouwer houdt voet bij stuk: ‘Wij hebben respect voor onze grootaandeelhouder, maar er kan geen sprake zijn van samenwerking met een partij die ook nog eens onze grootste concurrent is,’ zegt Brouwer erover. In 2006 vertrekt hij vanwege verschil van inzicht met de raad van commissarissen over het te voeren beleid. Hij krijgt een afkoopsom van 2,45 miljoen euro. Laurus Zijn volgende baan is bij het noodlijdende Laurus. Daar is topman Harry Bruijniks op zijn beurt opgestapt na een conflict met de raad van commissarissen. Het conflict ging over de toekomst van de supermarktformule Super de Boer. Laurus verkeert in zwaar weer omdat de ombouwoperatie van de ketens Edah, Konmar en Super de Boer in 2001 mislukt is. Daarop zakte het concern steeds verder weg en moest het de ketens Edah en Konmar verkopen om schulden af te lossen. In 2010 wordt Super de Boer gekocht door Jumbo en vertrekt Brouwer. Hij richt zich vooral op commissariaten in de retail. In 2014 gaat hij weer actief besturen en wordt bestuursvoorzitter bij Plus supermarkten. Zelf zegt hij er het volgende over:  ‘Voor Plus en haar supermarktondernemers trek ik mijn jasje graag nog eens uit. Met een omzet van €2,0 miljard, een marktaandeel van 6 procent en het succes van het formuleconcept ‘PLUS nieuwe generatie’ zie ik heel veel mogelijkheden voor een nog sterkere en nog meer onderscheidende positie in de markt.’ Plus Het gaat goed met Plus onder Brouwer. In 2015 steef de omzet met bijna 9 procent, ging het marktaandeel omhoog en steeg het operationeel resultaat met 5 procent. 'Daar mogen we best een beetje trots op zijn', meldt het persbericht. Maar in een interview met NRC nuanceert Brouwer dat meteen: 'ik loop lang genoeg mee om te beseffen dat je vandaag succesvol kunt zijn maar dat dat morgen weer voorbij kan zijn.' Medio 2018 stapt Brouwer op, zo kondigde hij donderdag aan op een bijeenkomst met franchisenemers. Wie hem gaat opvolgen is nog niet bekend. Plus liet in een reactie weten dat: ‘het schip op koers ligt, en dat dit een mooi moment is om het stokje over te dragen.’

In het nieuws: Jan Brouwer (CEO Plus supermarkt)

Jan Brouwer, CEO van Plus supermarkten kondigt zijn vertrek aan. Een portret van een supermarktdier pur sang.

clock 2 min

Arjan Broere is Master Trainer bij meereffect, de officiële Getting Things Done Partner van de David Allen Company voor België, Nederland en Luxemburg. Naast training en coaching schrijft hij boeken over gestructureerd werken en lifehacking. Volgens hem zijn netwerkorganisaties gebaat bij de methode Getting Things Done, omdat de traditionele hiërarchische structuur ver te zoeken is in dat soort bedrijven. ‘Met Getting Things Done kun je eenvoudig structuur aanbrengen waardoor de effectiviteit en productiviteit van teams stijgt.’ Hoe implementeer je deze methode in een netwerkorganisatie? ‘Ik zie dat er bedrijven zijn die deze werkwijze verplicht stellen bij indiensttreding. Een training Getting Things Done kan worden opgenomen in het onboarding-traject, waarna afspraken met de nieuwe medewerker worden vastgelegd. Hoewel ik verplicht een groot woord vind, de meeste mensen blijken behoefte te hebben aan een gestructureerde manier van werken. Dwang werkt bovendien meestal averechts. Ik zie dat bedrijven vooral met verleiding werken; ze laten hun werknemers slimme voordeeltjes van deze methode inzien.’ Hoe borg je de methode in de organisatie? ‘Alles valt of staat met de ervaring, en dat men ziet dat het loont. Die roes van een lege inbox aan het einde van de dag, een overzichtelijke lijst met taken, een succesvol afgerond project; probeer dat gevoel vast te leggen en je weet waarom je het doet. Als dat lukt, wordt het een gewoonte. Ik denk dat het ook heel belangrijk is dat het management werknemers faciliteert om het wekelijks onderhoud van de methode te doen. Dat wekelijks onderhoud van je mailbox en takenlijsten is een vluchtheuvel in de week. Als daar de klad in komt, blijf je vervolgens achter de feiten aanlopen en wordt het moeilijk het werken volgens de methode te adopteren.’ Is er een verschil tussen het gebruik van Getting Things Done in een traditionele organisatie en in een netwerkorganisatie? ‘Ik heb het idee dat netwerkorganisaties van nature meer stilstaan bij hoe zaken geregeld worden. Er worden vaak projecten uitgevoerd met teams op afstand, waardoor nagedacht moet worden over hoe er gecommuniceerd wordt, waar taken worden gedeeld en waar bestanden worden opgeslagen. Voor de 5 stappen van de methode maakt dat niet uit, maar het bewustzijn om zaken gestructureerd te regelen is groter dan bij klassieke negen-tot-vijf bedrijven.’ Wat zijn de voordelen van Getting Things Done voor een netwerkbedrijf? ‘Juist doordat er niet in klassieke patronen van team-emails en vergaderingen worden gewerkt, wordt er veel meer nagedacht over wat er bereikt moet worden, wat een project behelst en wat de gewenste uitkomsten moeten zijn. Daarbij past dat ook nagedacht wordt over hoe en waar acties worden georganiseerd. Je kunt niet altijd eenvoudig even bij een collega binnenlopen. Er is meer structuur nodig, omdat een netwerkorganisatie anders in elkaar zit dan een traditioneel bedrijf. Getting Things Done kan die structuur bieden waardoor de effectiviteit en productiviteit van een team stijgen. Bovendien zorgt de methode voor een duurzame inzetbaarheid van je personeel.’ Wat zijn de valkuilen bij het implementeren van deze methode? ‘Soms zie ik managers die de methode zo intens omarmen en er fanatiek mee aan de slag gaan, dat ze er een soort absolute leer van maken. Tot op het kleinste detailniveau wordt er voorgeschreven welke tools moeten worden gebruikt en hoe een werknemer moet werken. Dan loop je het risico dat je het plat slaat. Door het schetsen van kaders, maar vervolgens medewerkers vrij te laten binnen die kaders, wordt de methode sneller omarmd in de rest van het bedrijf.’ Toch is er altijd iemand die het niets vindt en er niet in mee wil. Hoe ga je daarmee om? ‘Het is heel belangrijk om te kijken wat je wilt oplossen met de implementatie van de methode. Waar wil je werknemers bij helpen? Verdrinken ze in hun mail? Zijn ze het overzicht op hun werk kwijt? Delegeren ze taken, maar weten ze niet waar het blijft? In samenwerkingen ben je afhankelijk van een ander en dat kan soms problemen opleveren. Door uit te zoeken waar de aversie van iemand vandaan komt, en wat diegene graag wil oplossen, kun je de praktische voordelen van de methode laten zien. Mijn ervaring is dat zodra mensen ermee in aanraking komen, ze er stukje bij beetje voor open gaan staan.’ Is het nuttig om je als bedrijf te laten certificeren op het gebied van Getting Things Done? ‘Ik vind dat verstandig. Enerzijds helpt de methode werknemers beschermen die soms buikpijn krijgen van hun werk. Anderzijds kunnen mensen zoveel meer doen door dingen praktisch te regelen. Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar je wordt creatiever door georganiseerd te zijn. Voor netwerkorganisaties moet deze methode het nieuwe normaal worden. Pas als je al je zaken op orde hebt, heb je ’s avonds ook echt vrij en kun je vrijdagmiddag écht van je weekend gaan genieten.’

Zo implementeer je Getting Things Done in een netwerkorganisatie

Juist netwerkorganisaties hebben baat bij de methodiek van Getting Things Done. Het biedt structuur, overzicht en helderheid. Fijn als je...

clock 3,5 min

Martine Van den Poel is Program Director van het Leadership Development Program en Executive Coach aan INSEAD. Ze is voornamelijk actief op C-level én een absolute expert in vrouwelijk leiderschap. Haar laatste onderzoek gaat over het belang van delegeren om op dat zo gewilde executive niveau te komen. Het verschil tussen mannen en vrouwen is groot. ‘Het is niet de schuld van de mannen’, benadrukt ze. Ik ben nooit van dat principe vertrokken en heb nooit vanuit dat perspectief geredeneerd. Alles hangt samen met de momenten waarop je in je leiderschap door een transitie moet. Dat geldt voor zowel mannen als vrouwen. Er is een fameuze uitspraak van dé coach Marshall Goldsmith: what got you here, won’t get you there. Wat je succesvol heeft gemaakt, zal je niet noodzakelijk succesvol maken op de volgende trede van de ladder. Die periode, zeg maar het kruispunt voor je op het niveau executive comité zit, daar heb ik het meest op gewerkt de afgelopen 15 jaar, daar is ook het grootste werk te doen.’ Waarom gaat het net op dat laatste kruispunt mis? ‘Omdat veel vrouwen op dat moment in een comfortzone zitten in hun baan. Ze hebben een goed, maar delicaat evenwicht tussen hun professionele en hun privéleven gevonden. Ze vragen zich af of het wel de moeite loont. Daarbij komt ook de angst voor de verandering die eigen is aan mannen en vrouwen om die stap te zetten.’ Wat blokkeert vrouwen om die stap te maken? ‘Voor een groot stuk is dat delegeren. We denken dat wij bij onze eerste management jobs hebben leren delegeren, maar eigenlijk is dat niet zo. Heel veel vrouwen die ik tegenkom, proberen nog alles te zijn en alles te doen. Een belangrijke blokkerende factor is perfectionisme: het alles tot in detail goed willen doen. Daarom voelen vrouwen zich thuis in IT of Finance en daar hebben ze ook veel vooruitgang gemaakt. Perfectie is een sterkte, maar als je dat te ver duwt, wordt het een zwakte. Bij sommige mannen zie ik dat ook, maar vooral bij vrouwen is het een ontsporende factor om naar het volgende niveau te gaan.’   ‘We denken dat wij bij onze eerste management jobs hebben leren delegeren, maar eigenlijk is dat niet zo’ Veel mannelijke leiders delegeren ook niet. ‘Ja, maar dat is niet uit perfectionisme, dat is uit de nood om te controleren. Wat bij mannen ook meer voorkomt is not letting go of expertise en daarbij komt dat ze ook nog denken dat ze het zelf rapper kunnen. Naarmate ze zwaardere functies hebben, zie je wel dat mannen een extra managementlaag creëren of een plaatsvervanger benoemen. Die nummer twee leidt voor een groot stuk het operationele. Vrouwen gaan maar heel weinig voor een deputy. Ze zeggen: ‘Als ik een vervanger heb, hoe verantwoord ik dan nog mijn eigen rol?’ Dat hoor ik heel dikwijls. Als ik te veel delegeer, hoe ben ik dan nog nuttig?’ Hoe krijg je dat eruit? ‘Dat kan alleen als je ziet dat je niet verder raakt, dat je voor een muur staat. Ik heb ook op die kruispun- ten gestaan in mijn carrière. Ik heb zelf dikwijls gedacht, had ik maar een coach gehad op mijn 40ste of op mijn 50ste, dan had ik meer inzicht gehad. Vandaag zijn die coaches er wel. Alle grote bedrijven in België voorzien coaches voor vrouwen en mannen. Ik heb zelf gewerkt met Barco, GlaxoSmithKline, KBC en Umicore. Die bedrijven weten dat je op een punt komt dat je een executive coach kan gebruiken, omdat die je een spiegel voorhoudt.’ Voelen vrouwen zich ook niet te verantwoordelijk? ‘Dat grote verantwoordelijkheidsgevoel is zelfs de belangrijkste factor die ze blokkeert in hun transitie naar een hoger niveau. Vrouwen zijn te gehecht, te loyaal. De meeste mannen houden een zekere afstand tussen de functie die ze doen en het bedrijf waar ze werken. Ze veranderen ook gemakkelijker van bedrijf. Vrouwen moeten een bedrijf niet als een familie zien, maar als een bedrijf. Bedrijven hebben geen geheugen, zeg ik altijd. Naar een ander bedrijf gaan, is vaak een praktisch obstakel dat voor vrouwen veel hoger is dan voor mannen. Als vrouwen vastzitten in hun werk, dan zou ik zeggen, ga eens praten met een executive search, een andere cultuur kan je ook beter liggen.’ Wat kunnen vrouwen nog zelf doen? ‘We don’t go to work to be liked. Als het bedrijf een tweede familie is, dan is het gevaarlijk, dan doe je er alles aan om het evenwicht te houden. Vrouwen doen al veel in hun familie, dan moeten ze zeker niet gaan doen op het werk. Stel klare limieten, vraag meer resources, leer incasseren en durf meer in conflict te gaan. Vrouwen moeten een meer uitgesproken visie hebben, assertiever zijn in alles wat te maken heeft met strategie en change management. Ze moeten weten hoe ze moeten navigeren door een groot internationaal bedrijf: vraag om een internationale assignment, vorm strategische relaties en allianties. Maar de eerste stap naar dit alles is delegeren. Dan heb je namelijk tijd.’

‘Vrouwen delegeren te weinig’

Belangrijke boodschap aan vrouwelijke toppers: stop met het klagen over het glazen plafond. Verander je eigen manier van leidinggeven. ‘Een...

clock 3,5 min

Hypnosetechnieken in gesprek

Remco Claassen: ‘In presentatie focussen we te veel op de inhoud’

Wil je de aandacht van mensen vasthouden, dan moet je volgens Remco Claassen gebruik maken van drie ingrediënten: educatie, entertainment...

clock 0,5 min

Meldde de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) eerst nog dat de Vegetarische Slager zijn etiketten moest veranderen, nu blijkt het enkel om benoemingen op de website te gaan. Een profiel van de Vegetarische Slager: Jaap Korteweg. Het is bijna ironisch te noemen: Jaap Korteweg, de directeur van de Vegetarische Slager, is de negende generatie van een boerenfamilie. Hij groeide op tussen de melkkoeien en slachtdieren, maar toen de varkenspest in 1997 uitbrak en hem gevraagd werd of hij in zijn lege koelcellen kadavers op wilde slaan, besloot hij ondanks het grote financiële gewin nee te zeggen. Tegelijkertijd stopte hij met het eten van vlees. ‘Die bio-industrie is er alleen omdat wij zo verslaafd zijn aan vlees.' De Vegetarische slager begon Korteweg vanuit zijn eigen behoefte. Korteweg miste naar eigen zeggen de smaak van vlees zo dat hij met zichzelf afsprak alleen vlees buiten de deur te eten. Toen hij zichzelf daardoor steeds vaker terugvond in een restaurant, besloot hij op zoek te gaan naar een ander alternatief. Met technologie en topkoks ging hij aan de slag om uit plantaardig voedsel producten te maken die net zo smaakten als vlees. Eerst gebeurde dat vanuit zijn winkels, begin dit jaar opende Korteweg een grote fabriek in Breda. Vorig jaar boekte hij een omzet van 12 miljoen euro, maar was volledig afhankelijk van andere producenten. Met zijn eigen fabriek moet de productie grootschaliger worden: tot 7 miljoen verpakkingen aan het eind van dit jaar. Langzaam verdwijnen die verpakkingen uit het vegetarische schap en worden als concurrent voor het echte vlees gezien. In de meeste van de 15 afnemende landen ligt het in speciaalzaken, maar in Nederland is het ook bij Albert Heijn en Jumbo te vinden. De zaak bracht hem niet alleen een succesvolle zaak, maar ook zijn (inmiddels ex)vrouw Marianne Thieme, voorzitter van de Partij voor de Dieren. ‘Ze was geïnteresseerd in waar ik mee bezig was, en kwam ze een keer op de boerderij kijken.’ De twee zijn sinds september dit jaar uit elkaar, na een huwelijk van negen jaar. De namen van de producten deed afgelopen weken stof opwaaien, toen de NVWA concludeerde dat ‘kipstuckjes’, ‘tonyn’ en ‘gehacktbal’ pretendeerde dat het om daadwerkelijke vleesproducten zou gaan en dus misleidend waren. Verschillende columnisten kwamen in opstand, onder andere Teun van de Keuken van De Volkskrant die vond dat de organisatie makkelijk wilde scoren, na een aantal grote blunders te zijn begaan de laatste jaren. De volgende blunder lijkt voor de NVWA alweer voor de deur te staan, want de Vegetarische Slager hoeft zijn verpakkingen toch niet aan te passen. Het zou enkel gaan om de benamingen op de website, zo laat de autoriteit weten. Korteweg zelf vernam het nieuws via een tweet van de NWVA, maar zegt opgelucht te zijn.

In het nieuws: Jaap Korteweg (De Vegetarische Slager)

Meldde de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) eerst nog dat de Vegetarische Slager zijn etiketten moest veranderen, nu blijkt het...

clock 2 min

Columnisten

Ralf Knegtmans

Managing partner van executive searchbedrijf De Vroedt & Thierry. Schrijft over talent en leiders van de toekomst.

Lees de columns van Ralf Knegtmans

Laura Bas

Laura Bas is generatie Z-expert, spreker en influencer.

Lees de columns van Laura Bas