Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Advertorial – Ernst & Young

Al bijna honderddertig jaar ademt Ernst & Young ondernemerschap in alles wat het doet. De organisatie ondersteunt zowel ondernemers binnen als buiten haar portfolio op het lastige pad naar succes. Een sleutelrol is hierbij weggelegd voor de eigen wereldwijde benchmark van kennis en ervaring.


In de globale markt bruist het van de ondernemersambitie, maar is het pad naar succes allerminst gemakkelijk begaanbaar. Omdat de meeste ondernemers maar één keer de gooi vanuit de spreekwoordelijke garage naar het marktleiderschap doen, missen ze meestal de kennis en ervaring om de vele hobbels en valkuilen het hoofd te bieden. Met zijn dienstverlening maakt Ernst & Young het pad voor hen beter begaanbaar. “We zijn één wereldwijde firma met één winst-en-verliesrekening en één gezamenlijke backoffice: we kennen letterlijk geen landsgrenzen”, illustreert partner Wolfgang Paardekooper de kracht van de multinational. “Die structuur is uniek binnen onze branche. We kunnen daardoor alles uit de kast halen om ondernemerschap optimaal te ondersteunen, waar dan ook ter wereld.”

Benchmark

Kennis speelt een essentiële rol binnen Ernst & Young. Het bedrijf beschikt over een ongeëvenaarde benchmark waarin jarenlange ervaring en continu geactualiseerd onderzoek samenkomen. “We destilleren hier de algemene patronen uit die kunnen bijdragen tot ondernemerssucces”, licht partner Andrea Vogel toe. “Zo hebben we het Exceptional Enterprise Model ontwikkeld op basis van bevindingen over de manier waarop bedrijven als Google, Dell en Starbucks marktleider zijn geworden. Die weg is voor iedere onderneming natuurlijk anders, maar dit model is zo krachtig in zijn voorspellende waarde dat het bijna een handleiding is. Met deze kennis kunnen we voor iedere ondernemer, ongeacht in welke sector hij actief is, een momentopname maken die met grote waarschijnlijkheid voorspelt welke uitdaging hij spoedig op zijn pad gaat vinden.”
Of het nu gaat om beginnende bedrijven of multinationals als Coca-Cola: Ernst & Young begeleidt alle soorten ondernemers bij hun specifieke uitdagingen. “Voor de sleutelmomenten van start-up, groeifinanciering en beursgang hebben we bijvoorbeeld multidisciplinaire specialistenteams op het gebied van private equity en IPO samengesteld”, vertelt Vogel. “Het opzetten van een organisatie, een private-equityconstructie of het voorbereiden op een beursgang vormt een complex vraagstuk. Onze experts zorgen dat deze processen vlot verlopen zonder het belang van ondernemerschap uit het oog te verliezen. Maar ook marktleiders kloppen bij ons aan vanwege onze specialistische kennis. Dat kan gaan om een wereldwijde fiscale organisatie, automatisering of risicobeheersing. We bieden hen één accountmanager en één heldere aanpak, waarin onze wereldwijde kennis geïntegreerd en op elkaar afgestemd is.”

Sparringpartner

Het Exceptional Enterprise Model stelt Ernst & Young in staat om proactief te handelen. Met deze kennis kan het concern ondernemersrisico’s sterk verminderen. Als voorbeeld noemt Paardekooper de wetenschappelijk vastgestelde hoofdoorzaak van faillissementen: een onbeheerste groei. “Een ondernemer wiens afzet ineens de hoogte inschiet, krijgt binnen zijn organisatie te maken met groeistuipen”, legt hij uit. “Dit is een natuurlijk proces in de vorming van een bedrijf, maar je moet als ondernemer wel op tijd acteren om bijvoorbeeld de backoffice mee te laten groeien. Anders ontstaat er een bottleneck en resulteert je groei uiteindelijk in neergang.”
Hoe goed Ernst & Young ook kan anticiperen op de ontwikkeling van een organisatie, het bedrijf beschikt niet over een glazen bol. Regelmatig overleg met cliënten is dan ook een pre. “We ambiëren immers de rol van kritische sparringpartner”, vertelt Paardekooper. “Zeker als een ondernemer binnen zijn organisatie geen gelijkwaardig klankbord heeft, kunnen wij hem zo een spiegel voorhouden. We vertellen wat hij goed doet, maar leveren ook opbouwende kritiek op punten waar het beter kan of de ondernemer zelfs risico’s loopt. Willen we onze expertise op volle kracht inzetten, dan is het dus een voorwaarde dat een ondernemer ons tijdig vertelt waar hij strategisch naartoe wil.

Ondernemersprijs

Ernst & Young stimuleert het ondernemerschap op brede basis. Het concern spreekt en schrijft er opiniërend over, maar belegt ook regelmatig bijeenkomsten om onderzoek en marktontwikkelingen te bespreken. “Recentelijk hebben we ons Europese onderzoek naar de kracht van familiebedrijven gepresenteerd”, noemt Vogel als voorbeeld. “Die studie toonde aan dat dit soort bedrijven goed presteert door een unieke cliëntrelatie, een langetermijnplanning, innovatie en loyaal personeel. We hebben deze bevindingen voorgelegd aan wetenschappers en Nederlandse ondernemers, met een voor alle partijen inspirerende en leerzame discussie als resultaat.”
Met de Entrepreneur Of The Year-verkiezing, die in vijftig landen wordt gehouden, zet Ernst & Young ieder jaar succesvolle ondernemers op het podium. “De wedstrijd is leuk, maar het gaat toch vooral om netwerken”, zegt Paardekooper. “Voor de Nederlandse finalisten hebben we een sociëteit opgericht, die twee keer per jaar op Nyenrode bijeenkomt. Het is echt exclusief voor ondernemers bedoeld; commerciële partijen komen er niet tussen. Ook wij blijven als faciliterende partij op de achtergrond. In internationaal verband heeft Ernst & Young dit jaar voor het eerst voor (oud-)finalisten van de competitie uit Europa, het Midden-Oosten, Afrika en India een forum georganiseerd waarin toonaangevende sprekers hun visie gaven over de rol die ondernemerschap kan spelen bij essentiële kwesties als scholing van de bevolking. Hiermee bewijst Ernst & Young eens te meer dat ondernemerschap rotsvast in onze cultuur verankerd is.”

Ernst & Young

Boompjes 258, 3011 XZ Rotterdam
Postbus 2295, 3000 CG Rotterdam
Telefoon: 088-407 10 00
www.ey.nl
 

AI verandert meer dan de manier van werken: ook de relaties met collega’s gaan eraan

Zo'n 4,6 miljoen Nederlanders gebruiken regelmatig AI-tools op het werk. Lekker efficiënt, maar daardoor hebben ze hun collega's tegelijkertijd steeds minder nodig. Zes manieren waarop AI de relaties op de werkvloer verpest.

ai-verpest-relaties
Foto: Getty Images

AI zal banen veranderen, de manier van werken veranderen, en de reacties daarop variëren van enthousiast tot bloednerveus. Inmiddels gebruiken 4,6 miljoen Nederlanders AI-tools op hun werk, zo blijkt uit recent onderzoek van Newcom.

De impact van generatieve AI op de dynamiek op de werkvloer blijft nog een beetje onderbelicht. Maar die is er wel degelijk. De uitwisseling van kennis en ideeën tussen collega’s was vroeger cruciaal voor het opbouwen van vertrouwen en samenwerking.

Nu AI die taken steeds vaker overneemt, zijn die collega’s steeds minder nodig. Want waarom zou je nog naar een collega stappen, als ChatGPT of een andere AI-chatbot binnen een paar seconden het antwoord heeft op je vraag?

Signalen nemen toe

De signalen die erop wijzen dat AI de relaties tussen collega’s behoorlijk kan verpesten, nemen toe. Marleen Huysman, hoogleraar kennis en organisatie aan de VU, spreekt haar zorgen uit in een interview met Vuurwerk. ‘Die sociale interacties zijn essentieel voor het opbouwen van vertrouwen binnen teams’, zegt ze. ‘Als dat verdwijnt, hebben we straks alleen nog geïsoleerde medewerkers die alles zelf proberen op te lossen.’

Amy Gallo, bestsellerauteur en een internationale expert in dynamiek op de werkvloer, schrijft in Harvard Business Review dat AI zorgt voor nieuwe conflicten tussen collega’s. ‘AI heeft het potentieel om de banden die we zo hard nodig hebben op het werk te beschadigen.’

Over die impact wordt nog veel te weinig nagedacht. Dit zijn zes praktische voorbeelden van hoe AI de relaties op de werkvloer beschadigt.

#1 Wie heeft die mail geschreven?

Je krijgt een mail van je collega. Alleen gebruikt die nu opeens woorden of zinnen die je niet van hem of haar gewend bent. Je begint je af te vragen hoe dat zit. Is die mail geschreven door een AI-bot? Hoe reageer je daar dan op? En wat als die persoon ontkent? Zo kan gemakkelijk een conflict ontkiemen.

Onderzoek toont aan: zodra mensen weten of vermoeden dat er een AI-tool aan het werk is in plaats van een mens, wordt de relatie ondermijnd. Ze vinden dat die ander gewoon niet genoeg moeite doet. Dat blijkt uit een experiment over vriendschap met meer dan 200 deelnemers.

Lees ook: Iedereen loopt weg met AI, maar niemand praat over de hoge prijs die we ervoor betalen

‘Nadat ze een door AI gegenereerd bericht hebben ontvangen, zijn mensen minder tevreden over hun relatie met hun vriend en voelen ze zich onzekerder over hoe de vork aan de steel zit’, aldus de Amerikaanse onderzoeker Bingjie Liu van Ohio State University. ‘Mensen willen weten hoeveel moeite je in je vriendschap wilt steken. Als ze het gevoel hebben dat je de makkelijke weg kiest door AI in te schakelen, is dat geen goed teken.’

#2 Hoeveel rommel staat er in dit rapport?

Ze doet het weer: snel een rapportje trekken uit een AI-tool en je dat doorsturen. Aan jou de taak om alles wat in het rapport staat te controleren op verzinsels, hiaten en foute context of interpretaties. Daar heb je geen zin in, en je hebt er ook geen tijd voor. Je collega opnieuw laten beginnen, zal je geen applaus opleveren.

Workslop is de term voor content die door AI is gegenereerd. Veertig procent van de medewerkers komt die al regelmatig tegen op de werkvloer, blijkt uit onderzoek van het Stanford Social Media Lab en BetterUp Labs. Het kost ze gemiddeld twee uur per AI-stuk om dat op te schonen.

Meer dan de helft van de deelnemers aan het onderzoek raakte daardoor geïrriteerd, bijna 40 procent raakte in de war en meer dan twintig procent voelde zich gewoon beledigd. En dat is niet goed voor de samenwerking.

#3 Voor dat project is hij niet te vertrouwen

Je hebt een uitdagend project waar je best wel wat hulp bij kan gebruiken. Een van je collega’s heeft tijd over. Hij is een wizzard met AI-tools, maar juist dat vele gebruik ervan maakt dat je je afvraagt of hij zelf wel capabel genoeg is. Misschien is hij gewoon te lui om de handen uit de mouwen te steken. Kortom: je vertrouwt hem niet.

Onderzoekers van Duke University brengen aan de hand van vier experimenten met meer dan 4.400 deelnemers aan het licht wat mensen denken over AI-gebruik. Wie AI-tools inschakelt, krijgt van anderen een negatieve beoordeling over zijn of haar competentie, motivatie en inzet. Dat is best schadelijk voor professionele reputaties.

Lees ook: Je dacht slim te zijn met je AI-tools? Collega’s vinden je dommer, blijkt uit onderzoek

Ander onderzoek van de University of Arizona met dertien experimenten en meer dan 5.000 deelnemers laat een consistent patroon zien: vertellen dat er AI-tools worden gebruikt, komt de geloofwaardigheid niet ten goede. Zelfs degenen die zelf volop gebruik maken van die tools, vertrouwen anderen die hetzelfde doen minder. En wie er stiekem gebruik van maakt, kan het helemaal schudden als dat uitkomt.

#4 Wat doet AI in deze meeting?

Je collega vindt het niet nodig om vergaderingen bij te wonen. Ze wacht wel op de AI-samenvatting. Een andere collega stuurt gewoon een AI-agent van zichzelf. Die praat wel mee en noteert wat er besproken wordt. Maar de gesprekken blijven vlak, leeg, de samenvattingen oppervlakkig. Je mist de levendige discussies en de aha-momentjes.

De neurowetenschap bevestigt hoe belangrijk het is om samen te focussen op ideeën, online of fysiek. Daarmee wordt zulke informatie dieper en met meer begrip in de hersenen opgeslagen. Dat brein gaat namelijk aan op de sociale signalen die tijdens die vergaderingen worden uitgewisseld.

Wie is er aan het woord, hoe reageren de anderen, en wat betekent dit voor de eigen positie binnen de groep? Dat effect is niet te bereiken met AI-tools. Of zoals David Rock van het Neuroleadership Institute het omschrijft: een samenvatting van een roman is niet hetzelfde als het boek. ‘We begrijpen misschien wel de verhaallijn, maar we missen de rijkdom, de diepgang en de personages die het verhaal zo memorabel maken.’

#5 Lastig gesprek? Vraag het aan ChatGPT

Je manager behoort tot de grote groep mensen die lastige gesprekken proberen te vermijden. En dus oefent ze zo’n gesprek nu met ChatGPT. De AI-tool vertelt haar precies wat ze wil horen, blijft vriendelijk, behulpzaam en oordeelt niet. Een chatbot zal nooit zeggen dat zij zelf het probleem is.

Zo’n jaknikker is verleidelijk, maar na verloop van tijd gaan belangrijke vaardigheden verloren: luisteren naar afwijkende meningen, tegenstrijdige standpunten afwegen, omgaan met wrijving. De bereidheid om ongemak te omarmen is juist wat groei en innovatie stimuleert, schrijven onderzoekers van de University of Toronto.

Lees ook: Door AI begin je steeds meer op je collega te lijken

Een beleefd, door AI opgepoetst antwoord of gesprek, leidt niet tot vertrouwen. Dat wordt opgebouwd met de emotie achter de woorden, met het tonen van kwetsbaarheid en verbondenheid. Frictie maakt dat mensen leren. Het geeft een doel en zorgt voor betere uitkomsten.

#6 Lekker kletsen met de chatbot

Je collega’s zijn zo druk dat samen even koffiedrinken of lunchen meestal niet lukt. Toch heb je behoefte aan steun, advies of gewoon een leuk gesprek, en dus zoek je je toevlucht tot ChatGPT of een andere chatbot. Die geeft je het gevoel dat je begrepen wordt. Je zou bijna vergeten dat je met een machine aan het praten bent.

Een gesprek met zo’n vleiende AI-vriend kan aantrekkelijker zijn dan een gesprek met echte mensen. Maar empathie is een vaardigheid die wordt ontwikkeld via sociale contacten. De omgang met AI-tools vermindert het vermogen om emotioneel aanwezig te zijn en zich bewust te zijn van de emotionele behoeften van anderen.

De motivatie om contact te zoeken met andere mensen neemt af. Onderzoekers van OpenAI en het Massachusetts Institute of Technology zien dat effect al na vier weken optreden. Vooral intensieve gebruikers van ChatGPT geven aan zich een stuk eenzamer te voelen en emotioneel afhankelijker te zijn geworden van de chatbot.

De prijs die wordt betaald

Het AI-gebruik zal alleen maar toenemen, maar daar wordt niet alleen tijd mee bespaard en productiever gewerkt. Er wordt wel degelijk een prijs voor betaald. Omgaan met mensen vraagt compromissen, geduld en het accepteren van ongemak. Relaties zijn gewoon rommelig.

AI-tools zijn juist ontworpen voor naadloze interacties. AI-bots zullen niet minder vriendelijk worden bij bot gedrag, ze stellen geen eisen en vragen niets terug. Ze voldoen gewoon aan de behoeften, zonder voorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Op den duur kan dit leiden tot onrealistische verwachtingen. Als mensen zich niet zo gedragen als AI volgt er teleurstelling, wordt al gevreesd op Psychology Today. Het gevaar is dat er dan nog minder energie wordt gestoken in menselijke relaties.

Lees ook: AI maakt je dommer, ongeduldiger én narcistischer

Druk, druk, druk? Misschien ben je niet overbelast, maar onderbeslist

Je blijft strak plannen, werkt keihard, en toch heb je het gevoel dat je niet vooruitkomt. Niet omdat je te weinig doet, maar omdat je te weinig kiest. Volgens ondernemer, auteur en mentor Albert Goldsteen ben je niet overbelast, maar onderbeslist. 'Als je rent, kom je altijd ergens. De vraag is alleen of dat ook de plek is waar je naartoe wilt.'

onbeslist
Vooral in groeiende bedrijven wordt er voortdurend gebouwd, geoptimaliseerd en versneld. Foto: Getty Images

Je dag begint met een propvolle agenda, met 34 ongelezen berichten in Slack, drie documenten waar je nog iets mee moet en mails die al zo lang geleden zijn binnengekomen dat het oncomfortabel wordt om ze te beantwoorden. Voor de lunch probeer je ook nog even een strategisch plan te schrijven.

Je rent van vergadering naar presentatie, blust allerhande brandjes, en tegen de avond ben je doodmoe. Druk, druk, druk, maar wat knaagt is het gevoel dat je voor geen meter vooruit bent gekomen. Als het werk zo hard schuurt, dan kies je vaak voor dezelfde oplossing: een coach, een training, een tool. Iets wat je helpt om beter te organiseren.

Altijd aanstaan voelt namelijk goed, dat is je drive en ambitie, daarom ben je altijd bezig en heb je het lekker druk. De werkelijkheid is wat anders: je stelt keuzes uit, houdt te veel opties open en investeert te veel in wat er al is. Volgens Albert Goldsteen ben je niet overbelast, maar ‘onderbeslist’.

Kiezen is verliezen

Het maken van keuzes is een vaardigheid die veel mensen nauwelijks hebben ontwikkeld, heeft hij gemerkt. Goldsteen is founder van 10x je impact, spreker, mentor en sparringpartner van honderden leiders en ondernemers. Hij heeft over die drukte en de gevolgen daarvan net een boek uit: Van rennen naar kiezen.

Hij ziet in zijn werk namelijk steeds hetzelfde patroon terugkomen: veel beweging, veel inzet, maar opvallend weinig scherpe keuzes. Vooral in groeiende bedrijven wordt er voortdurend gebouwd, geoptimaliseerd en versneld.

Onderbeslist zijn, betekent niet dat je niets doet. Het betekent dat je doet zonder expliciet te besluiten wat je niet meer doet. Voor jou is kiezen namelijk verliezen. Je voelt je onzeker, je verliest erkenning en controle. Daarom blijf je bewegen, dan word je er niet mee geconfronteerd. Drukte beschermt je tegen twijfel, tegen conflict en teleurstelling.

Lees ook: Van startup naar scaleup lukt maar 5 procent, en dit is waar het voor de rest misgaat

Rennen is aantrekkelijk

Goldsteens eigen ervaring als ondernemer is dat je enorm veel kunt optimaliseren, maar toch de verkeerde kant uit kunt bewegen. Efficiëntie maakt je beter in doorgaan, maar zegt weinig over richting. Je kunt resultaten boeken, maar ondertussen steeds verder afdrijven van je missie.

Rennen is ook aantrekkelijk, het geeft je bevestiging, je bent nodig, je lost dingen op, alles blijft draaien, en dat geeft je voldoening. Het werkt, en dus blijf je deze aanpak herhalen. Het voelt namelijk gewoon logisch. ‘Als je rent, kom je altijd ergens. De vraag is alleen of dat ook de plek is waar je naartoe wilt’, schrijft hij.

Goldsteen voelt met je mee. Hij heeft die druk ook zelf ondervonden, ook hij was een ‘lopende to-do-lijst’. Zelfs zijn drie stiltedagen in een klooster in Limburg vult hij van tevoren al helemaal in. Zijn retraite zou hij ook wel even zinvol besteden. Tot na twee dagen ‘ongemakkelijke traagheid’ alsnog het kwartje valt. Door al dat doen, blijft er steeds minder ruimte over om stil te staan bij wat er werkelijk toe doet.

Onbeslistheid doorbreken

Dat je jezelf zo hebt vastgezet, is niets om je voor te schamen. Het gebeurt subtiel, het is hardnekkig en het kan soms jarenlang duren voor je het merkt, leeft de auteur met je mee. Je ziet het bijvoorbeeld bij de visionaire leider die geen besluiten kan nemen en bij de strak georganiseerde manager die zinvolle betekenis vergeten is.

Hoe doorbreek je die onderbeslistheid? Daar geeft het boek uitgebreid antwoord op, gekaderd in mindset, omgeving, richting en effect, met de nodige praktische oplossingen. Er wordt niets groots van je gevraagd, met kleine handelingen maak je al een verschil. Voor MT/Sprout kiezen we een eenvoudige hack.

Door al je drukte, verlies je de momenten waarop je nog kunt reflecteren. Je vervangt kiezen automatisch door reageren. Pauzeer dus even, echt maar even. Stel je bij elke prikkel – een vraag via mail, een uitnodiging voor een project, een presentatie in een vergadering – twee vragen: moet ik dit nu doen? Draagt dit bij aan waar ik naartoe wil werken?

Lees ook: Pleasen is niet zo onschuldig, je wordt er doodmoe, chagrijnig en gestrest van

Stel voortaan deze vragen

Zodra je anders kijkt, kun je ook anders kiezen, belooft Goldsteen. Het gaat niet om wie je bent, maar om wat je bewust wil bouwen. Waar kies je voor, hier en nu? Je verschuift zo de beweging van reageren op wat binnenkomt naar regisseren van wat ertoe doet.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dat betekent dus ook dat je positie inneemt. Dat je helder hebt waar je staat. Goldsteen noemt dat je kernpotentieel: een bewuste keuze die meteen zorgt voor een ingebouwde begrenzing. Om je potentieel scherper te krijgen, geeft hij een eenvoudig ABC’tje:

  • A voor actie. Stel jezelf eerst de vraag waaraan je wil bouwen of bijdragen. Welk thema, gedrag of vraagstuk vraagt nu jouw inzet?
  • B voor beter. Waarin wil je je ontwikkelen? Wat wil je beter en scherper leren zien, doen of dragen?
  • C voor cruciaal. Wat raakt je echt? Waar zit energie en betekenis, los van het resultaat?

Deze vragen helpen je met onderscheiden wat belangrijk is en wat ruis. Ze maken helder wat je kunt, wat jou drijft en waar jij in deze fase verantwoordelijkheid voor wil nemen. Zo kies je de richting waarop je je focust, waar je je tijd, aandacht en energie voor inzet.

Keuzes herzien

Wat je doet, komt dus ook overeen met die keuze. Dat kan een rol zijn, een project, een kwaliteit of een strategische beweging. Die krijgt prioriteit op de rest. Daardoor wordt je denken scherper, raakt je gevoel meer vaste grond en wordt je handelen consistenter.

Het is een keuze die kan worden herzien en herijkt. Je kunt bijsturen, wanneer iets niet meer klopt, wanneer je in een andere fase belandt of de context verandert. ‘Maar zolang je niet expliciet kiest, blijft je energie versnipperd over wat zich aandient’, schrijft Goldsteen.

Lees ook: Toptalent heeft één ding gemeen en je ziet het binnen tien minuten

Deze HR-expert schreef een IKEA-handleiding voor menselijk gedrag

De meeste organisaties weten wat goede samenwerking inhoudt, ze doen het alleen niet. Annet van Duren legt in de Werkprofessor-podcast uit waarom dat zo is, en hoe je het verandert.

Foto: Getty Images

Slimme strategieën voor samenwerking zijn binnen organisaties zelden het probleem, gedrag des te meer. Dat zegt Annet van Duren in een nieuwe aflevering van de Werkprofessor-podcast. Het is de reden waarom interne samenwerking niet goed van de grond komt, ondanks goede intenties.

Van Duren heeft jarenlange ervaring in HR en Learning & Development, is oprichter van The People Skillz Company en schreef het boek De kracht van People Skills. Ze ziet dat er binnen organisaties voldoend kennis is over menselijke vaardigheden, maar dat die in de praktijk niet of nauwelijks worden toegepast.

IKEA-handleiding voor menselijk gedrag

Omdat systemen en checklists houvast geven, ontwikkelde ze een model dat werkt als een IKEA-handleiding. In de kern van dat model staat de menselijke motor. Daaromheen liggen drie domeinen – werk, ontwikkeling en condities – die zich vertalen naar negen bewezen menselijke vaardigheden. Van verwachtingen stellen en impact maken tot feedback geven, waardering tonen en een professionele sfeer bewaken.

Het model maakt zichtbaar wie waarvoor verantwoordelijk is: medewerker, leidinggevende én organisatie. Maar de echte kracht zit volgens Van Duren in de samenhang. Veel HR-initiatieven staan los van elkaar.

Verkeerde feedback

Rond feedback ziet Van Duren dat de meeste modellen zich richten op hoe je een negatieve boodschap verpakt, ‘het verbindende doel wordt vergeten’. ‘Feedback zonder gedeeld belang treft geen doel. Begin dus bij de vraag waarom je iets zegt. Achter lastig gedrag zit bijna altijd een goede intentie. Nieuwsgierigheid daarnaar is ook een vorm van feedback, alleen een die niemand als aanval ervaart.’

Ze constateert ook dat de inhoud van werk door AI steeds toegankelijker en daarmee minder onderscheidend wordt. ‘Het verschil maak je in samenwerking, beïnvloeden en omgaan met verandering. Organisaties die hierin blijven investeren, zijn klaar voor de toekomst.’

Dat begint volgens Van Duren bij de medewerker, niet bij de leidinggevende. ‘Klagen bij het koffieapparaat lost niets op. Eigenaarschap betekent jezelf uitspreken, vragen wat je nodig hebt en je intentie zichtbaar maken.’ Dat laatste noemt ze ondertiteling. ‘Vertel erbij dat je het beter wilt maken voor iedereen. Wie iets voelt, voelt dat meestal niet als enige. Klein beginnen geeft de moed om door te gaan.’

3 takeaways

  • Door AI wordt de inhoud van werk steeds toegankelijker. Het onderscheidend vermogen verschuift naar people skills. Investeer daar structureel en gericht in.
  • Werk cyclisch. Zoek in de negen people skills waar het schuurt en zet daar één concrete stap. Niet alles tegelijk, geen handleiding van A tot Z.
  • Feedback werkt alleen met een verbindend doel en oprechte nieuwsgierigheid naar de intentie achter gedrag. Zonder dat doel raakt het niemand.

Beluister de nieuwste aflevering van de podcast ‘De Werkprofessor’. Of abonneer je via de podcast-app van jouw keuze. Nieuwe afleveringen verschijnen elke twee weken op maandag.


Heb je vragen of input? Neem dan contact op met Wendy van Ierschot via [email protected]. Benieuwd naar de volgende gast in ‘De Werkprofessor’ of wil jij als eerste de teaser van de volgende aflevering horen? Volg dan ‘De Werkprofessor’ op LinkedIn.

Anthropic-ceo Dario Amodei wil AI vertragen en vreest biowapens: ‘We zijn nog niet volwassen genoeg voor AI’

Anthropic bouwt aan technologie die de mensheid volgens de eigen leiders in gevaar kan brengen. Deze week sloeg het bedrijf opnieuw alarm: de AI-ontwikkelingen gaan te snel, en de dreiging van biowapens groeit. Wat drijft medeoprichter en ceo Dario Amodei?

dario-amodei
Dario Amodei is een man met een missie. Foto: Getty Images

Vertraag het tempo van AI-ontwikkelingen of las zelfs een wereldwijde pauze in. Daartoe roepen leiders van Anthropic in een artikel op de eigen website op. Volgens medeoprichter Jack Clark en Marina Favaro, hoofd van het interne onderzoeksinstituut, nadert AI het punt van ‘recursieve zelfverbetering’. Dat wil zeggen: het moment dat AI-systemen autonoom hun eigen opvolgers kunnen ontwerpen, zonder menselijke tussenkomst.

Zover is het nog niet, maar het is niet ver weg. Bij Anthropic schrijven AI-modellen inmiddels meer dan 80 procent van de code, blijkt uit cijfers die het bedrijf vrijgeeft. De complexiteit van taken die AI autonoom kan uitvoeren, verdubbelt momenteel elke vier maanden. ‘Als deze trend doorzet, kunnen AI-systemen in 2027 taken uitvoeren waar een bekwaam mens weken over doet.’

Dat kan volgens Clark en Favaro een enorme doorbraak zijn in de snelheid waarin vooruitgang wordt geboekt in wetenschap, gezondheidszorg en andere domeinen. Maar het risico is ook dat mensen de controle over de systemen verliezen.

Wordt science-fiction werkelijkheid?

Anthropic-ceo Dario Amodei waarschuwt hier eveneens al jaren voor. In een begin dit jaar gepubliceerd essay sprak hij zijn vrees uit dat AI onvoorspelbare en destructieve neigingen gaat ontwikkelen. Systemen die getraind zijn met science fiction-verhalen over AI-opstanden, zouden dat narratief over kunnen nemen en zomaar zelf in opstand kunnen komen.

Geavanceerde AI is straks in tal van sectoren in staat om autonoom en continu dingen te maken, variërend van video’s tot wapensystemen. Als die genieën ontsporen, is het ‘game over’ voor de mensheid, schrijft hij. Maar ook gestoorde eenlingen krijgen dankzij AI de capaciteiten van ‘een viroloog met een doctoraat’.

Met die kennis kunnen ze miljoenen mensen omleggen, vreest Amodei. ‘En in het ergste geval al het leven op aarde vernietigen.’

Amodei was deze week ook een van de ondertekenaars van een brief aan het Amerikaanse Congres. Daarin pleit hij met andere AI-bonzen als Sam Altman (OpenAI) en Demis Hassabis (Google Deepmind) voor strengere veiligheidsmaatregelen voor leveranciers van biomoleculen, nu het door de opkomst van AI steeds makkelijker wordt om biologische wapens te gaan ontwikkelen. Veel bedrijven screenen hun klanten al vrijwillig, maar Amodei en co willen dat dit wettelijk verplicht wordt.

Op de proef gesteld

De Anthropic-ceo gelooft dat er inmiddels een ‘overgangsrite’ is aangebroken. Die is turbulent, onvermijdelijk en zal ‘ons als soort op de proef stellen’. De technologische ontwikkelingen gaan volgens collega’s Clark en Favaro sneller dan sociale, politieke en juridische systemen kunnen bijbenen.

Een vertraging of pauze zou de wereld tijd geven om maatschappelijke structuren voor te bereiden op de enorme veranderingen, onderzoek naar de veiligheid en waarden van AI de kans geven om in te lopen en de enorme economische disruptie kunnen opvangen, menen zij. Zoals het verdwijnen van mogelijk de helft van de kantoorbanen.

Dat moet worden vastgelegd in een wereldwijd akkoord. Anthropic wil best zelf op de rem trappen, maar als andere partijen het niet ook doen, heeft het weinig zin.

Lees ook: AI ziet zak chips aan voor AI en 6 andere megablunders

Groter podium

Ceo Amodei trok voor het eerst aan de bel toen hij nog bij Google werkte: in 2016 schreef hij al mee aan een artikel over onveilige AI. Alleen bleef hij daar slechts tien maanden werken, te kort om impact te maken met zijn boodschap.

Als vice-president research bij OpenAI clashte hij erover met Sam Altman en Elon Musk, maar die nemen hem niet echt serieus. Dankzij Anthropic, dat als dé uitdager van OpenAI en Google wordt beschouwd, heeft hij nu een veel groter podium. Er wordt naar hem geluisterd, al is het nog de vraag of zijn boodschap nu wel echt gehoord wordt.

Want ondertussen bouwt hij zelf volop mee aan het gevaar waarvoor hij waarschuwt. Amodei is volgens Forbes 15,5 miljard dollar waard, en Anthropic bijna 1.000 miljard dollar, na een recente financieringsronde van 65 miljard dollar. Het bedrijf diende recent de benodigde documenten voor de geplande beursgang in 2026, en is in een felle strijd verwikkeld met OpenAI wie de eerste en meest waardevolle wordt.

Man met een missie

Waar maakt die man zich nou eigenlijk druk over, kun je je afvragen. Hij is toch binnen? Fout gedachtAmodei heeft een missie, die is ontstaan in zijn jeugd. Voor hem dient AI om van de wereld een betere plek te maken, voor alle mensen en niet voor een paatechbro’s. Zijn drijfveer komt voort uit een persoonlijk drama, en net dat maakt ‘m zo sterk. 

Amodei wordt in 1983 geboren in San Francisco, zijn Italiaanse vader is een leerbewerker, zijn Amerikaanse moeder werkt aan renovatie- en bouwprojecten voor bibliotheken. Ze zijn wereldverbeteraars, brengen hem het verschil tussen goed en kwaad en ‘een sterk verantwoordelijkheidsgevoel’ bij, zegt hij op Medium.

Lees ook: De grootste AI-blunder? Denken dat generatie Z de verliezer is

Overlijden van zijn vader

Al groeit hij op in een tech-omgeving, waar de dotcom-wereld op dat moment in volle bloei staat, Amodei is niet geïnteresseerd in het bouwen van websites. Zijn eerste liefde is de wetenschap, vooral wiskunde en natuurkunde. Hij studeert theoretische natuurkunde aan Caltech en Stanford.

Wanneer hij begin twintig is, overlijdt zijn vader aan een zeldzame ziekte. Dat schokt hem, en hij gooit zijn studie om naar biofysica op Princeton. Daarmee kan hij meer impact hebben op de biologie van de mens en het ontstaan van ziektes.

Het verlies van zijn vader heeft hem gevormd. Vooral omdat vier jaar later een medische doorbraak ervoor zorgde dat de ziekte van zijn vader niet langer in de helft van de gevallen dodelijk was, maar voor 95 procent te genezen.

Grenzen van het menselijk kunnen

Als de wetenschap iets sneller was geweest, had zijn vader een grote kans gehad om te blijven leven. AI is voor Amodei hét middel om die doorbraken te versnellen, maar het duurt wel even voor hij dat door heeft.

Tijdens zijn studie ergert hij zich al wel aan de bestaande onderzoeksmethodes. Zo ontwikkelt hij zelf een sensor om meer data te verzamelen over de signalen die via het oog naar de hersenen worden gestuurd.

Bij het opsporen van uitgezaaide kankercellen loopt Amodei opnieuw tegen de grenzen aan van het menselijk kunnen. ‘Om de complexiteit van de onderliggende problemen in de biologie te begrijpen, heb je honderden, duizenden menselijke onderzoekers nodig.’

Naar het bedrijfsleven

Hij begint te experimenteren met machine learning, schrijft software en realiseert zich dat AI dat gebrek aan onderzoekers kan overbruggen. Technologie kan ‘ons verder brengen dan die menselijke schaal’. Amodei verruilt daarop de universiteit voor het bedrijfsleven, want daar is genoeg geld om AI verder te ontwikkelen.

Hij denkt aan Google, dat net DeepMind heeft gekocht, maar hij is nog meer onder de indruk van de inzet van de Chinese zoekmachine Baidu. Daar krijgt een wetenschapper een budget van 100 miljoen dollar om een superteam te vormen voor AI.

Van dat team wil Amodei deel uitmaken, maar wat moeten ze bij Baidu met een halve bioloog? Toch raakt het team wel overtuigd van de code die hij heeft geschreven en Amodei begint in het najaar van 2014 bij Baidu. Daar wordt niet alleen met geld gesmeten, maar ook met data en rekenkracht.

Lees ook: AI speelt nog geen rol in de reorganisatiegolf van BV Nederland

Google en OpenAI

Hij werkt aan spraakherkenning, maar draagt ook zijn steentje bij op het vlak van opschalen: hoe meer er in zo’n AI-model wordt gestopt, van data tot training, hoe beter de prestaties. Maar het succes van het team wordt ook meteen de ondergang.

Amodei wordt uitgenodigd om zich bij de oprichting van OpenAI aan te sluiten, maar hij kiest voor Google Brain. Tien maanden later, wanneer hij zich steeds verder weg voelt zakken in het moeras van een grote corporate, maakt hij in 2016 alsnog de overstap.

Als onderzoeker werkt hij bij OpenAI aan de grote taalmodellen GPT-2 en -3. Vooral met GPT-3 worden indrukwekkende resultaten geboekt met coderen, samenvatten en vertalen. Hij wordt mede-uitvinder van reinforced learning op basis van menselijke feedback (RLHF). Opnieuw leiden de successen tot intern gedoe.

De panda’s

Amodei heeft echter een trouw clubje medewerkers om zich heen verzameld, de panda’s genoemd. Samen hebben ze hele andere ideeën over het leiderschap van OpenAI. Voor Amodei is het cruciaal dat leiders oprecht zijn, eerlijk, en de intentie hebben om de wereld te verbeteren.

Dat mist hij bij OpenAI. Hij ziet eerder de commercie winnen van veiligheid, en dus stopt hij er. Midden in de covid-pandemie, in december 2020, verlaat hij OpenAI met een handjevol onderzoekers. Samen met die oud-collega’s en zijn zus Daniela richt hij in 2021 Anthropic op.

‘Toen we met Anthropic begonnen, hadden we geen idee hoe we geld zouden verdienen, of wanneer, of onder welke omstandigheden’, vertelt hij tegen Fortune. Wat ze wel weten, is dat ze grote taalmodellen willen bouwen, met de nodige veiligheidsmaatregelen én het openbaar maken van de lessen die ze geleerd hebben.

Te laat met Claude

Die voorzichtigheid is ook de reden waarom Amodei in de zomer van 2022 nog even wil wachten met het lanceren van Claude. Hij besluit om intern nog even verder te testen met de chatbot, is deze machine wel veilig genoeg? Een paar maanden later verbaast OpenAI de wereld met ChatGPT. De rest is geschiedenis.

Natuurlijk wordt hem regelmatig gevraagd of hij spijt heeft van dat wachten. Claude komt pas in maart 2023 op de markt. Anthropic heeft door deze move namelijk miljarden verloren, een stevige nummer-1-positie en een vermelding in de geschiedenisboekjes.

Een beetje ceo zal zich de haren uit het hoofd hebben getrokken. Krullenbol Amodei niet. Terugkijkend vermoedt hij nog altijd dat hij de juiste beslissing heeft genomen. Maar toch is ‘het niet helemaal duidelijk’, zegt hij tegen Time.

Respect opgebouwd

Wat het afremmen van Claude hem dan wel heeft opgeleverd? Heel wat respect bij de AI-community en de reputatie dat Anthropic veilige, verantwoordelijke en transparante AI-modellen bouwt.

Met het delen van het raamwerk hiervoor, de responsible scaling policy, hoopt Amodei dat de rest van de wereld geïnspireerd raakt en hem volgt, van bedrijven tot overheden. Hij wil geen discussie starten over good or bad guys. ‘We proberen het ecosysteem in een richting te sturen waarin iedereen goed kan zijn.’

Anthropics focus is het bouwen van technologie voor bedrijven, niet voor consumenten. Grote corporate klanten, zoals Novo Nordisk, Pfizer, AIG en Salesforce, vinden de inzet op veiligheid en betrouwbaarheid uiterst aantrekkelijk. Zo’n 85 procent van de omzet komt uit applicaties van de taalmodellen voor bedrijven. De rest komt van abonnementen op Claude.

Groeien als kool

Het bedrijf groeit daardoor als kool. De omzet gaat van 10 naar 100 miljoen dollar in 2023, van 100 miljoen naar 1 miljard dollar in 2024. Eind 2025 staat de teller op 9 miljard, aldus Bloomberg. ‘De AI-tool Claude van Anthropic is een onmisbaar hulpmiddel geworden voor bedrijven en ontwikkelaars die code schrijven en andere taken uitvoeren’, klinkt het bijna lyrisch.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Winst wordt er nog niet gemaakt, het afgelopen jaar zou Anthropic 5,2 miljard dollar verlies hebben geleden. Het omzetdoel voor dit jaar ligt tussen de 20 en 26 miljard dollar. Tegen 2028 zou het bedrijf break-even moeten worden, en dat is eerder dan OpenAI.

Zo bewijst Amodei dat kiezen voor veiligheid wel degelijk een goede business case is. Voor bedrijven wordt het ook een steeds overtuigender verkoopargument. Zij hebben het idee dat het moeilijker is om Claude foute dingen te laten doen, zoals het onthullen van bedrijfsgeheimen.

Niet vertragen

Zelfs de ontsporingen van Claude, zoals blunders en dreigementen, die openlijk worden gedeeld, brengen ze daar niet vanaf. Het waarschuwen voor de risico’s is voor Amodei eigenlijk een manier om de vertraging van de ontwikkeling en toepassingen van AI te voorkomen.

Als die zichtbaar worden gemaakt, dan kan er worden gewerkt aan de oplossingen. Amodei heeft namelijk nog altijd een missie. ‘Ik begrijp heel goed wat er op het spel staat. Wat betreft de voordelen, wat het kan betekenen, de levens die het kan redden. Ik heb dat persoonlijk meegemaakt.’

Lees ook: AI is een heel beroerde ondernemer, bewijst dit experiment

Waarom pensioen geen kostenpost is, maar een financiële strategische factor

In samenwerking met BeFrank - Pensioen klinkt voor veel ondernemers als iets voor later, of iets voor HR om te regelen. Maar wie er iets beter naar kijkt, ontdekt al snel dat het allesbehalve een bijzaak is: het raakt direct aan de kracht en waarde van je onderneming. Wat je er wel – en niet – mee doet, heeft meer gevolgen dan de meesten beseffen.

BeFrank pensioen
Pensioen heeft aanzienlijke invloed op de financiële gezondheid van een bedrijf, zegt hoogleraar Bastiaan Starink. Foto: PwC/Getty Images

Joanne Kellerman, bestuursvoorzitter van het Pensioenfonds Zorg & Welzijn, zei het laatst mooi in het FD: de pensioensector mist misschien de glitter en glamour die de rest van de financiële wereld omgeeft, maar doet iets wat ‘veel fundamenteler’ is. ‘Het is waar het echt om gaat. Voor de meeste mensen is het grootste bezit niet hun spaarrekening, maar hun pensioen.’

Toch is pensioen voor veel mensen een blinde vlek – en dat geldt ook voor hun werkgevers. Dat is goed zichtbaar bij de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel. Dat moet voor 2028 geregeld zijn, en de meeste grote pensioenfondsen zijn aardig op weg. Dertig zijn er al overgestapt, die samen ruim de helft van alle pensioendeelnemers vertegenwoordigen (52%).

Maar er zijn ook werkgevers, vaak mkb-bedrijven, die de pensioenen voor hun werknemers via een verzekeraar of premiepensioeninstelling (PPI) regelen. Van die groep heeft ongeveer een derde van de bedrijven de stap naar het nieuwe stelsel al gezet.

Onbekend maakt onbemind

Onbekend maakt onbemind, denkt Bastiaan Starink. Hij is bijzonder hoogleraar arbeidsmarkt, pensioenen & belasting aan Tilburg University en partner bij PwC. ‘Pensioen is een abstract en technisch ingewikkeld onderwerp. Zelfs HR-professionals houden zich liever bezig met meer tastbare secundaire arbeidsvoorwaarden, zoals learning & development-programma’s.’

Ook bij ondernemers is pensioen niet altijd top of mind, vult Gerard Boonstoppel aan, cfo bij online pensioenuitvoerder BeFrank. ‘Ondernemers zijn van nature meer gefocust op de primaire bedrijfsvoering, het in de markt zetten van hun dienst of product. Pensioen wordt vaak niet als eerste prioriteit gezien.’

Onterecht, vinden de experts. Ondernemers zijn zich er namelijk niet altijd van bewust dat het pensioen een aanzienlijke invloed heeft op de financiële gezondheid van hun bedrijf. Starink: ‘Het is de tweede grootste personele kostenpost na het salaris. De pensioenpremie bedraagt doorgaans tussen de 15 en 25 procent van de loonsoom, afhankelijk van de kwaliteit van de regeling. Er zijn organisaties die veel minder inleggen, maar dat kan nauwelijks een pensioenregeling worden genoemd.’

Financieel welzijn

Die investering is volgens de hoogleraar absoluut de moeite waard. ‘Veel werkgevers zien pensioen puur als een noodzakelijke verplichting. Je bent een fatsoenlijk bedrijf en wilt goed voor je werknemers zorgen, en dit is wat daarbij hoort.’

De visie om pensioen strategisch in te zetten, ontbreekt vaak, valt hem op. ‘Werkgevers beseffen niet altijd dat een goede pensioenregeling van onschatbare waarde is voor het financial wellbeing van je mensen. Het geeft rust – niet alleen voor je eigen oude dag, maar ook in de wetenschap dat je partner en kinderen financieel verzorgd achterblijven, mocht je komen te overlijden.’

Tel daarbij op dat financiële stress een van de belangrijkste oorzaken is van verzuim, vervolgt de hoogleraar. ‘Als je werknemers op dat vlak kunt ontzorgen, zul je zien dat ze beter in hun vel zitten. Dat is goed voor je mensen én goed voor je bedrijf; gelukkige werknemers zijn productiever en meer betrokken.’ Een goede pensioenregeling is ook simpelweg een blijk van waardering. ‘Mensen willen graag voor een bedrijf werken waar ze zich gewaardeerd voelen. Dit is een manier om die waardering te tonen, en daarmee zowel schaars talent aan je organisatie te binden als nieuw talent aan te trekken.’

Voorwaarde is wel dat werkgevers die voordelen goed onder het voetlicht weten te brengen. Starink: ‘Medewerkers moeten de regeling als waardevol ervaren, anders is het alsnog een waste of money. Maak duidelijk wat het belang is en wees transparant over de inleg en beleggingsperformance.’

Inzichtelijker en transparanter

Het nieuwe stelsel gaat bedrijven helpen pensioen inzichtelijker en transparanter te maken, voegt Boonstoppel (BeFrank) toe. Dat komt omdat het veel eenvoudiger van opzet is. ‘In het oude stelsel was sprake van een getrapt systeem, op basis van leeftijd. Naarmate werknemers ouder werden, steeg de procentuele bijdrage van de werkgever. Bedrijven droegen voor oudere werknemers soms wel het vierdubbele of meer aan pensioenpremies af dan voor jongere.’ Met allerlei onwenselijke bijeffecten: dat werkte bijvoorbeeld leeftijdsdiscrimatie in de hand.

In het nieuwe stelsel is deze zogenoemde progressieve premie vervangen door een vlakke, leeftijdsonafhankelijke premie. Het gaat om een gelijkblijvend percentage van de pensioengrondslag, het deel van het brutosalaris waarover pensioen wordt opgebouwd. Voor werknemers is dat een stuk duidelijker, zegt Boonstoppel. ‘Het oude systeem met de verschillende leeftijdscohorten was ronduit ondoorzichtig. Nu kunnen ze eenvoudig controleren of hun werkgever wel het juiste bedrag inlegt.’

Ook voor werkgevers zijn er grote voordelen. Zij kunnen in de nieuwe opzet strategisch kiezen om pensioen meer of juist minder zwaar aan te zetten, afhankelijk van het type onderneming. Boonstoppel: ‘Een horecabedrijf met veel jonge medewerkers die sneller van baan wisselen kan andere keuzes maken dan een organisatie die talent voor een langere periode aan zich wil binden.’

Met de kanttekening dat werkgevers bij het bepalen van de premie binnen wettelijke kaders moeten blijven en premies ook niet zomaar kunnen veranderen; dat gebeurt in overleg met sociale partners als de vakbonden en/of de ondernemingsraad (OR).

Verborgen risico’s

Daarnaast maakt het nieuwe stelsel het voor bedrijven makkelijker om vooraf te zien wat pensioen gaat kosten en hoe deze kosten zich op langere termijn ontwikkelen. Dat is erg fijn bij het maken van cashflowprojecties, zegt Boonstoppel. ‘De premie die in de jaarrekening staat, is de feitelijke en enige last. Dat geeft rust in de liquiditeitsplanning.’

Dat vinden ook investeerders en potentiële kopers fijn. Bij bedrijfsovernames is de pensioenregeling een belangrijk onderdeel van de due diligence, legt Starink uit. ‘Oude regelingen kunnen verborgen risico’s bevatten. Zoals onvoorziene indexaties of verplichtingen aan inactieven, oud-medewerkers die pensioenrechten hebben opgebouwd die nog in de regeling van de werkgever staan.’

Denk aan een jaarlijkse procentuele verhoging om de inflatie te compenseren, voegt Boonstoppel toe. ‘Zo’n indexatieverplichting kan de waarde van een onderneming aanzienlijk verminderen.’

De experts zien dat veel ondernemers hun pensioenregeling jarenlang ongemerkt laten doorlopen. Wees je bewust van de risico’s, waarschuwen ze, en zie de overgang naar het nieuwe stelsel als kans om de pensioenregeling opnieuw onder de loep te nemen – zodat die past bij de strategie van je bedrijf en fase waarin de onderneming zich bevindt. Boonstoppel: ‘Waar risico’s en kansen bij elkaar komen, kun je als bedrijf het verschil maken.’