Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

De elite – Jos van Hezewijk

Goede producten en organisaties kosten tijd en geld. Maar snelle jongens willen niet investeren

Willem Smit wilde in de jaren tachtig even het grootste automatiseringsimperium van Nederland uit de grond stampen met de beursgang van zijn Datex, Newtron en Internoc. Joep van den Nieuwenhuyzen bracht Nederland in rep en roep met zijn voortvarende opbouw van het industriele conglomeraat Begemann, Ton Soetekouw zag NMB al dé bank van Nederland worden en Willem Cordia wist zich met Hollands trots Wijsmuller al de grootste offshore-ondernemer van de wereld. Han Vermeulen meende in de jaren negentig Van Meer James Capel op te kunnen stoten in de vaart der beleggersvolkeren. Nina Brink zag in de nieuwe eeuw haar mondiale internetaspiraties met Worldonline in duigen vallen met de ondergang van de nieuwe economie, Eric Albada Jelgersma had met zijn kruidenierszaak Laurus graag op de groten gelet. Als klap op de vuurpijl beweerde Pim Fortuyn dat hij effe minister-president zou worden na zijn debacle om met Extendo de Nederlandse high finance onder te schoffelen. Het marketingplan van deze snelle jongens/meisjes zag er fantastisch uit. Allen hadden een gat in de markt gevonden en met hun communicatieve gaven leken ze de gevestigde orde te verbannen naar muffige achterkamertjes.

De schrik zat er bij het Nederlandse establishment flink in. Met behulp van de hefboom van begerige beleggers en sensatiebeluste media leek niemand veilig voor hun klauwen. Zo dacht iedereen in de jaren zeventig dat Nederlandse topmanagers afhankelijk waren van Willem Smit met zijn automatisering. Joep van den Nieuwenhuyzen had bijna Fokker te pakken. Ton Soetekouw wist tijdelijk het brave ING in zijn greep te krijgen. Havenbaron Willem Cordia hengelde naar een van de grootste offshore-ondernemingen ter wereld met de voorgenomen aankoop van Reading & Bates. Han Vermeulen kreeg voet aan de grond bij het ABP, de grootste belegger ter wereld. Nina Brink had met een geslaagde beursgang zelfs ABN Amro kunnen kopen. Ahold keek met argusogen naar de ontwikkelingen bij Laurus. En Pim Fortuyn had de rechtse stemmen van de VVD en vele zweverige kiezers van de PvdA afgetroggeld.

Genoemde leden van de nouveau riche hebben niet alleen een zeker succes gemeen. Per slot van rekening figureren de meesten op de lijst van de Quote-500 rijkste Nederlanders. Ook de belangstelling van vrouwe Justitia delen zij met elkaar. Weliswaar hadden zij een niche in de markt gevonden en wonden klant, aandeelhouder en kiezer met een uitstekende communicatie om hun vinger, maar hun producten deugden niet. En dat is op den duur fnuikend. Geen enkel uit de grond gestampt bedrijf heeft zich de laatste decennia in de top 100 kunnen handhaven, en dat is bij de gevestigde multinationals wel anders.
Ook met Lijst Pim Fortuyn zal het hierdoor niet goed aflopen. Dat zijn verkiezingsproduct organisatorisch, financieel en juridisch nergens op slaat, moge de krantenlezer inmiddels duidelijk zijn. Wat betreft zijn core-business, vreemdelingen, berust zelfs zijn probleemstelling op onwaarheid. De Nederlandse stadstaat is in vergelijking met andere metropolen zeker niet vol en kent weinig rassenproblemen. Premier Fortuyn zou ons duur zijn komen te staan.

Behalve hun producten, zijn ook de organisaties van de snelle jongens en meisjes puinhopen. Want niet alleen bewonderden zij elkaar, maar ook hebben allen met elkaar zaken gedaan – en ruzie gekregen. Ze hebben dan ook even weinig belangstelling voor een goede organisatie als Pim Fortuyn had voor Leefbaar Nederland. Dat kost alleen maar tijd en geld. Tijd werkt in hun nadeel, omdat zij dan door de mand vallen. Met geld willen ze niet investeren, maar juist hun eigen zakken vullen. De gevestigde partijen hoeven dus niet in doodsangst te zitten. Een frisse bries veroorzaakt een rimpeling in Neerlands polderslootjes.

Sterke merken met goede producten en een goede organisatie kunnen hun gebrekkige doelgroepensegmentatie en communicatie verbeteren. Maar structureel slechte organisaties met slechte producten, van snelle jongens, zakken onafwendbaar, als een plumpudding, in elkaar.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Meer burn-outs voorkomen? Leer als leider de vroegtijdige signalen beter lezen

Werknemers die vaker te laat komen, deadlines missen of op vrijdag thuisblijven. Signalen van een naderende burn-out zijn er vaak al maanden voordat iemand uitvalt. Toch pikt slechts één op de elf leidinggevenden ze op. Daar valt dus nog veel winst te behalen. 'Zelfs als je die veranderingen niet ziet, kun je als leidinggevende toch een beginnetje maken.'

burn-out-signalen
Slechts 1 op de 11 leidinggevenden pikt de vroegtijdige signalen van een burn-out op. Foto: Getty Images

Burn-outs ontstaan niet van de ene op de andere dag. Ze beginnen veel subtieler. Mensen raken sneller geïrriteerd, hebben moeite met hun concentratie, voelen zich opgejaagd of juist lusteloos. Meer dan 70 procent van de mensen die zich ziekmelden met burn-out klachten voelt eigenlijk al maandenlang dat het niet goed met ze gaat.

Bij 42 procent speelt dat gevoel zelfs al zes maanden tot een jaar lang, blijkt uit onderzoek uit 2025 van het Nederlandse bedrijf Acture, specialist in vitaliteit, verzuim en verzekeren. ‘Het schrikbarende is dat slechts één op de elf leidinggevenden merkt dat er iets aan de hand is’, zegt Acture-ceo Annabelle Hagoort, tegen MT/Sprout.

Vandaag heeft één op de vijf werkende Nederlanders last van lichte tot zware burn-out verschijnselen. Dat zijn 1,5 miljoen mensen. Hagoort pleit voor veel meer preventie direct op de werkvloer. Dat hoeven geen grote en meeslepende programma’s te zijn. Er is al veel winst te behalen in de kleine dagelijkse dingen die managers kunnen doen.

Signalen zijn informatie

Dat betekent niet dat leidinggevenden nu therapeutische gesprekken moeten gaan voeren over mentaal welzijn. Daar zijn ze niet voor opgeleid. Oprechte interesse tonen in de mensen is al een enorme stap vooruit.

‘Als je goed oplet als leidinggevende dan herken je die veranderingen wel. Mensen zijn vaker te laat, missen deadlines, sluiten niet meer aan bij de borrel. Dan kun je daar ook iets mee. Je kunt in gesprek gaan van mens tot mens en onderzoeken wat iemand nodig heeft. Met die ondersteuning worden ook werknemers geactiveerd om verantwoordelijkheid te pakken in hun eigen welzijn.’

Zulke signalen zijn een hele belangrijke bron van informatie voor leiders, vult Patrick Nijhoff aan. En die worden nog te vaak genegeerd. Hij is auteur van het net verschenen De Bedrijfsburn-out. Als organisatieontwikkelaar is hij al meer dan dertig jaar bezig met vitale organisaties. Dat zijn organisaties die mensen niet uitputten, maar energie geven.

Lees ook: Burn-out kost 60.000 euro, dus de businesscase is snel gemaakt

Werk anders inrichten

Hij ziet dat de belangrijkste oorzaak voor burn-outs ongemoeid blijft: hoe het werk is ingericht. Overbelasting wordt nog altijd beloond. Bureaucratische processen zorgen voor voortdurende stress. Leiders sturen nog te veel op processen, rapporten en targets, geeft hij aan.

Het is niet eens zo ingewikkeld om erachter te komen wat schuurt. Luister bewust naar wat mensen zeggen bij de koffieautomaat, bij vergaderingen of tussen de regels door. ‘De organisatie blijft in het groen bij uitspraken als: we doen het samen, dit gaat ons lukken of wat heb jij van mij nodig’, zegt hij tegen MT/Sprout. ‘Problemen zijn er altijd, maar die worden besproken en getackeld. Met volle energie.’

Als de samenwerking wat stroever begint te lopen, reacties vertragen, de service minder scherp is, dan is de gele fase op komst. Het moment waarop aan mensen vaak wordt gevraagd nog even gas te geven. Maar eigenlijk zijn ze daarvoor al te vermoeid en beginnen de foutjes erin te sluipen.

Iedereen in het rood

‘Dit is de fase waar het meest overheen wordt gewalst in bedrijven. Deze signalen worden snel weggewuifd met het is nu even druk, maar volgend kwartaal wordt het minder druk. Of de mensen moeten nog wennen aan een nieuw systeem of aan de fusie. Terwijl juist daar de aandacht naar toe zou moeten gaan. Wat betekent dat dan, dat het even druk is, want voor je het weet, wordt er nog een tandje bijgezet en loopt iedereen op z’n tandvlees.’

Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer sales opnieuw een grote klant binnenhaalt, terwijl de productie niet kan volgen. En toch blijven zulke orders over de schutting gegooid worden. Dan verzucht de werkvloer dat er niet geluisterd wordt naar de mensen. Of dat al zo vaak is gezegd dat er geen project meer bij kan. ‘Dat is de rode fase waarin je mensen echt aan het overbelasten bent.’

Andere vroegtijdige waarschuwingen zijn dat er helemaal niks meer wordt gezegd. Dat mensen op vrijdag vaker vrij nemen, meer thuis gaan werken, overdag gaan sporten ‘om te ontkoppelen’. Ook een klacht van een klant, een manager die aan de bel trekt over werkdruk of een enthousiaste teamspeler die gedemotiveerd raakt, is een teken aan de wand.

Lees ook: Vierdaagse werkweek is een effectieve en goedkope oplossing tegen burn-out

Levensfases hebben impact

Alleen worden die signalen afgehandeld als incidenten, merkt Nijhoff op. Zulke meldingen komen vaak terecht bij verschillende afdelingen, bij HR, de ondernemingsraad of de klantenservice. Daardoor wordt het grotere patroon niet gezien. ‘Iedereen hoort wel wat de signaaltjes in zijn of haar silo, maar ze denken vervolgens allemaal dat het wel overwaait.’

Uit data valt ook enorm veel te leren, sluit Hagoort aan. Acture heeft inmiddels gegevens verzameld van de 1,3 miljoen ziekmeldingen die het bedrijf behandeld heeft. Ze wijst erop iedereen zo’n beetje door dezelfde levensfases gaat. De eerste baan na het afstuderen, het stichten van een gezin, en op latere leeftijd vaak een periode met mantelzorg.

‘Die life-changing events hebben gewoon impact op hoe mensen werk doen. Iedere werkgever krijgt daarmee te maken. Daar kun je je gewoon op voorbereiden. Je kunt je mensen helpen door op dat moment meer rekening te houden met hun thuissituatie en het werk daarop ook in te richten. Daarbij is de werknemer natuurlijk ook zelf verantwoordelijk voor het eigen welzijn.’

Zorgen over pensioen

Zo viel bij een grote autoproducent in Duitsland een afdeling op met kort maar wel veelvuldig verzuim. Nader bekeken speelde ook hier de levensfase een grote rol. Het waren vijftigplussers die zich ernstig zorgen maakten over hun pensioen en het combineren van werk met mantelzorg, vertelt Hagoort.

Ze vroegen zich af ze hun hypotheek nog konden betalen, of ze vrijwilligerswerk konden gaan doen, of ze nog een opleiding konden volgen. Daar is vervolgens op ingespeeld met een dag waarop iedereen vragen kon stellen aan financiële experts, pensioen- en carrière-adviseurs.

‘Mensen willen in principe zelfredzaam zijn, ze willen eruit komen, en met zo’n dag waren ze dus ook echt geholpen.’ Het jaar daarop bleek het ziekteverzuim enorm gedaald. De mensen gingen ook gemakkelijker met hun leidinggevende in gesprek. Over dat ze over twee jaar met pensioen willen. Over hun rol als mantelzorger en wat dat betekende.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

‘Als werkgever kun je er met advies, coaching of training voor zorgen, dat mensen weer grip op hun leven krijgen. En meer grip brengt rust.’ Die rust betaalt zich vanzelf terug met minder verzuim en meer betrokkenheid.

Zelf een beginnetje maken

Managers die signalen negeren en ze niet bespreekbaar maken, vergeten dat het de individuele werknemer is die uiteindelijk de prijs betaalt. Uitvallen met een stevige burn-out kan zo zes maanden tot een jaar duren. Daarom is afwachten geen optie, managers moeten in beweging komen, vindt Hagoort.

‘Zelfs als je die veranderingen in gedrag en signalen niet ziet, kun je als leidinggevende toch een beginnetje maken. Ga een uurtje per week de werkvloer op, drink vaker een kop koffie met iemand. Je kunt ook gewoon de vraag even stellen op een maandagochtend. Hoe zit je erbij? Is er iets wat je wil bespreken? Kan ik je helpen om je werk te kunnen doen. Klopt het voor jou nog hier? Change happens one conversation at a time.

Duurzame inzetbaarheid moet bij elk gesprek het vertrekpunt zijn, vindt ze. ‘Mensen moeten zich al sinds de industriële revolutie continu aanpassen aan werk. Ik zou het graag andersom zien. Hoe kun je het werk aanpassen aan wat de mens nodig heeft om het beste uit zichzelf te halen om dat werk te doen? Dat is de sleutel om mensen op de arbeidsmarkt gezond, vitaal, duurzaam inzetbaar te houden.’

Lees ook: Microstress: hoe kleine stressmomentjes kunnen leiden tot een burn-out

Must reads week 23: AI-managers, Sandra Phlippen en spectaculaire Tata-transfer gaat in rook op

De redactie heeft voor jou de beste artikelen van afgelopen week geselecteerd. Dit keer: Donald Pols viel over zijn stilzwijgen, de nuchtere blik van ABN Amro's duurzaamheidsbaas Sandra Phlippen en waarom de oprukkende AI-manager slecht nieuws is voor werknemers.

Anderhalve dag. Langer duurde het dienstverband van Donald Pols bij Tata Steel niet. Foto: Getty Images

AI-managers rukken op, en dat is voor werknemers geen goed nieuws

Steeds meer bedrijven vervangen menselijke managers door algoritmes. AI-systemen maken roosters, beoordelen prestaties, delen werk toe en bepalen zelfs vergoedingen. Dat levert efficiëntie op, maar werknemers ervaren een andere realiteit: meer controle, minder autonomie en een groeiend gevoel van machteloosheid. Van Uber-chauffeurs tot consultants en softwareontwikkelaars: de AI-baas is bezig aan een snelle opmars.

Waarom moet je dit lezen? MT/Sprout-redacteur Karin Swiers onderzoekt een ontwikkeling die veel verder gaat dan platformwerk. AI-management verovert ook de traditionele werkvloer. Het artikel laat zien hoe algoritmes besluitvorming overnemen, werknemers intensief monitoren en bestaande machtsverhoudingen veranderen.

👉 Lees hier: AI-managers rukken op, en dat is voor werknemers geen goed nieuws

‘Dat een leider charismatisch moet zijn, is hardnekkige onzin’

Amy Brix maakte carrière bij Unilever, leidde een fabriek bij voedingsbedrijf Westland en staat sinds deze maand aan het roer van Verisure Nederland. In deze nieuwe serie in aanloop naar de Next Leadership 50 (NL50) van 2026 deelt ze haar belangrijkste lessen over leiderschap, verandering en executie. Haar boodschap: leiders moeten begrijpen hoe het werk werkelijk wordt gedaan.

Waarom moet je dit lezen? Een openhartig gesprek met een NL50-alumna over de praktijk van leiderschap. Over omgaan met weerstand, het belang van draagvlak en de valkuil dat ambitieuze leiders te veel zelf willen oplossen. Met inzichten die direct toepasbaar zijn voor managers en bestuurders.

👉 Lees hier: Amy Brix: ‘Dat een leider charismatisch moet zijn, is hardnekkige onzin’

Donald Pols viel niet alleen over zijn verleden, maar ook over zijn stilzwijgen

Anderhalve dag. Langer duurde het dienstverband van Donald Pols bij Tata Steel niet. De voormalige directeur van Milieudefensie moest vertrekken nadat zijn verleden als leider van een extreemrechtse Zuid-Afrikaanse studentenbeweging aan het licht kwam. Maar volgens governance-experts was niet alleen dat verleden het probleem. Vooral het feit dat Pols daar tijdens zijn sollicitatieprocedure geen openheid over gaf, werd hem fataal.

Waarom moet je dit lezen? MT/Sprout-redacteur Wilke Wittebrood gebruikt de zaak-Pols als aanleiding voor een bredere les over reputatie, vertrouwen en leiderschap. Hoe ga je om met fouten uit het verleden? En waarom is transparantie vaak belangrijker dan het verleden zelf?

👉 Lees hier: Donald Pols viel niet alleen over zijn verleden, maar ook over zijn stilzwijgen

Sandra Phlippen: ‘Banken kunnen de transitie niet sturen, alleen financieren’

Sandra Phlippen verruilde haar prestigieuze functie als hoofdeconoom van ABN Amro voor de rol van chief sustainability officer. Opmerkelijk, want juist de duurzaamheidsafdeling van de bank kreeg onlangs te maken met een stevige reorganisatie. Toch ziet Phlippen volop kansen om meer impact te maken. Niet door grote woorden, maar door duurzaamheid rechtstreeks te verbinden aan businesscases en investeringsbeslissingen.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Waarom moet je dit lezen? Wilke Wittebrood spreekt met een van de invloedrijkste economen van Nederland over de rol van banken in de energietransitie. Een nuchter verhaal over klimaatbeleid, economische realiteit en waarom banken volgens Phlippen niet de wereld kunnen redden, maar wel een cruciale rol spelen in de financiering ervan.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

👉 Lees hier: Duurzaamheidsbaas ABN Amro Sandra Phlippen: ‘Op papier heb ik hele slechte kaarten, toch zie ik het helemaal zitten’

Defensie keert Palantir de rug toe: wie is de omstreden ceo Alex Karp?

Defensie wil binnen twee jaar afscheid nemen van de software van Palantir. Daarmee komt opnieuw de aandacht te liggen op ceo en medeoprichter Alex Karp: filosoof, miljardair en zelfverklaard verdediger van de westerse beschaving. Zijn bedrijf levert geavanceerde AI- en data-analysesoftware aan overheden, inlichtingendiensten en legers wereldwijd, maar roept tegelijkertijd stevige ethische vragen op.

Waarom moet je dit lezen? Een fascinerend profiel van een van de machtigste én minst begrepen techleiders van dit moment. Over technologie, geopolitiek, defensie en de vraag hoeveel macht we willen geven aan bedrijven die de infrastructuur bouwen voor de AI-gedreven wereldorde van morgen.

👉 Lees hier:  Alex Karp is misschien wel de gevaarlijkst ceo van Silicon Valley

Hier vind je het belangrijkste nieuws van week 23 2026:

  • EU en China stevenen af op handelsoorlog en Flink en Picnic stunten met prijzen (maandag 1 juni)
  • Cryptobedrijf Knaken uit de lucht, klanten zijn bezorgd en oud-ASML’ers halen 20 miljoen op voor meetmethode chips (dinsdag 2 juni)
  • Tata ontslaat Donald Pols na 1 dag en Anthropic brengt omstreden AI-tool Mythos naar Nederland (woensdag 3 juni)
  • EU wil 3 keer meer datacenters en Picnic start met maaltijden (donderdag 4 juni)
  • Raad van toezicht Milieudefensie stapt op na stilhouden verleden Pols en Omoda lijft het veel grotere Wehkamp in (vrijdag 5 juni)

Toezichthouder die Solvinity-deal blokkeerde, gaat nu ook AI- en biotech overnames screenen

Bureau Toetsing Investeringen, dat de overname van Solvinity door een Amerikaanse partij blokkeerde, krijgt het een stuk drukker. Het kabinet wil Nederlandse deeptech technologie beter afschermen tegen buitenlandse overnames. Deeptech startups die buitenlandse investeerders aantrekken worstelden al met de screening, die ze tot nu toe vooral tijd kostte.

Toezichthouder die Solvinity-deal blokkeert, bezorgt vooral deeptech startups extra werk en grijze haren
Juist deeptech startups, die er vele jaren over doen om hun technologie naar de markt te krijgen en ondertussen een flinke kapitaalsbehoefte hebben, krijgen te maken met het BTI. Foto: Getty Images

Maandag 8 juni maakte minister van Economische Zaken en Klimaat Heleen Herbert bekend dat ze zes nieuwe technologieën toevoegt aan de Wet veiligheidstoets investeringen, fusies en overnames (vifo).

De wet moet sinds 2023 voorkomen dat deals rond ‘sensitieve technologie’ als quantumcomputers, fotonica, halfgeleiders, chipapparatuur en andere technieken die mede geschikt zijn voor militaire toepassing een risico vormen voor de nationale veiligheid. Blijken er risico’s te zijn, dan kunnen voorwaarden worden verbonden aan de investering en kan die in het uiterste geval (gedeeltelijk of geheel) worden verboden.

Vanaf 2027 wordt de ‘gevoelige’ vifo-lijst aangevuld met AI, biotechnologie, nanotechnologie, geavanceerde materialen, sensor- en locatietechnologie en nucleaire toepassingen voor medisch gebruik.

Dat betekent waarschijnlijk extra werk voor het Bureau Toetsing Investeringen (BTI), dat investeringen, overnames en fusies van bedrijven die actief zijn met gevoelige technologie screent. De eerste keer dat onderzoek leidde tot een blokkade van een deal, was vorige maand. De overname van Solvinity, het bedrijf achter DigiD door het Amerikaanse Kyndryl werd toen door ministerie van Economische Zaken verboden. Staatssecretaris Willemijn Aerdts  had de deal laten toetsen door BTI, dat negatief adviseerde.

Het bureau bestaat pas sinds 2020 en screent investeringen, overnames en fusies die de nationale veiligheid in gevaar kunnen brengen. Bij Solvinity werd geconcludeerd dat de deal een risico vormt voor het publieke belang, zoals omschreven in de Wet ongewenste zeggenschap telecommunicatie (WOZT).

Eerste blokkade ooit

Meer in het algemeen moet het BTI voorkomen dat (potentieel) vijandige mogendheden de controle krijgen over bedrijven die van cruciaal strategisch belang zijn voor ons land. Voor datacenters, hostingbedrijven en Solvinity baseert het zich op de WOZT, voor deeptech geeft de Wet vifo de minister van Economische Zaken de bevoegdheid deals te blokkeren met het oog op de nationale veiligheid.

Het houdt de BTI-onderzoekers het overgrote deel van hun tijd bezig. Met name in de wereld van tech startups en hun investeerders is de Wet vifo daarom al jaren een ding, de rompslomp eromheen rijdt startups soms in de wielen.

Deeptech startups geraakt

Juist deeptech startups, die er vele jaren over doen om hun technologie naar de markt te krijgen en ondertussen een flinke kapitaalsbehoefte hebben, krijgen te maken met het BTI. Als ze actief zijn met onder meer fotonica, halfgeleiders, quantum computing en technologie die (deels) een militaire toepassing heeft, vallen ze onder de veiligheidswet. Naar verwachting wordt die binnenkort ook van toepassing op onder meer geavanceerde materialen, nanotechnologie en AI.

Ondernemers actief in die gevoelige sectoren moeten het vooraf melden als een fundingronde een investeerder ‘significante invloed’ geeft, of als een joint-venture of complete overname of fusie op handen is. Bij de meest gevoelige technologie is een belang vanaf 10 procent zelfs meldingsplichtig. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor een curator die een doorstart regelt.

Wachten op groen licht

De melding kost tijd en energie, en het duurt ook een poos voordat de ondernemer groen licht krijgt. In 2025 was de doorlooptijd van de veiligheidstoetsen die de BTI deed gemiddeld 37 dagen, meldt het in zijn jaarverslag. Dat is keurig binnen de wettelijke termijn van 8 weken. Een kwart is binnen 20 dagen afgerond, maar het langstlopende onderzoek nam maar liefst 176 dagen in beslag.

De BTI boog zich in 2025 over 91 dossiers en tot nu toe kregen de meeste melders onvoorwaardelijke goedkeuring voor hun deal. Het jaarverslag maakt geen onderscheid naar fusies, overnames of investeringen. In twee gevallen ging de toezichthouder onder voorwaarden akkoord en er is in 2025 ook een boete uitgedeeld, voor een transactie die had plaatsgevonden en ten onrechte niet was gemeld.

‘Informele zienswijze’ vooraf

De toetsing zelf wordt door ondernemers als een ‘black box’ ervaren, want hoe valt in te schatten of je deal met een buitenlandse investeerder de ‘nationale veiligheid’ schaadt? ‘BTI doet tot dusver echt goed haar werk en probeert mee te denken, geen sta in de weg te zijn’, zegt Jaap van den Broek van De Zaak van Advocaten, gespecialiseerd in deeptechwetgeving. ‘Maar het risico zit in het volstrekt abstracte begrip van nationale veiligheid. Dat kan door de politieke willekeur van de dag worden ingevuld.’

Het is een open norm, stelt de jurist, terwijl de besluitvorming vanwege diezelfde staatsveiligheid niet openbaar wordt gemaakt. ‘Dat kan onbedoelde gevolgen hebben omdat uitvoerders zelf de norm gaan invullen.’

Maar ook als ze geen veto hoeven te verwachten van de BTI, zullen ondernemers rekening moeten houden met de wachttijd voor groen licht. Ondernemers kunnen wel vooraf om een ‘informele zienswijze’ vragen: ze krijgen dan niet-bindend advies over de vraag of een bepaalde transactie onder de wet valt. In 2025 heeft het BTI dit 16 keer gegeven.

Zeker als de bodem van de kas in zicht is, is elke dag oponthoud er een teveel. Daar komt nog bij dat het BTI nadrukkelijk kijkt naar de partijen die betrokken zijn bij de deal. Ook daarover wil het bureau worden geïnformeerd, en investeerders zullen moeten meewerken aan het onderzoek. Nederland wil daarbij ook weten wie de geldschieters achter hun fondsen zijn, de limited partners die in de regel niet met hun naam in de krant willen.

Investeerbaarheid in gevaar?

Als die investeerders van buiten Europa komen – bij Solvinity is de koper een Amerikaanse partij – krijgen die extra aandacht bij de veiligheidstoets. Het valt maar te bezien of een potentiële investeerder, een Saoedisch staatsfonds of Chinese techspeler, op allerlei vragen van een Nederlands overheidsbureau zit te wachten. Brengt dat de investeerbaarheid van deeptech startups niet in gevaar?

Vorig jaar had Niels Bultink, oprichter van quantumstartup Qblox, er nog een hard hoofd in. Op de site van QDNL haalde hij de Wet vifo aan. ‘Ik snap het principe van die wet, maar de uitvoering maakt het bouwen aan een gezonde durfkapitaalmarkt moeilijk. Investeerders krijgen ingewikkelde processen over zich heen; je jaagt ze weg.’

Ton van ‘t Noordende is zo’n investeerder in quantum startups, zij het dat zijn fonds Ground State (voorheen QDNL Participations) de wortels in Nederland heeft. ‘We hebben inmiddels in 9 Nederlandse quantum startups geïnvesteerd dus we zijn het meest gescreende quantumfonds ter wereld’, lacht hij. Het is wat hem betreft goed en begrijpelijk dat de Nederlandse overheid – net als de meeste landen – voorzichtig omgaat met het type technologie en het soort klanten van quantumstartups. ‘Er zijn landen die nog striktere regels hebben.’

‘Het levert wel heel veel werk op, en natuurlijk zou ik wel de termijn naar voren willen halen waarop je duidelijkheid krijgt. Nu is er een periode van weken tussen het rondkrijgen van alle documentatie rond een investering en het moment waarop het geld daadwerkelijk wordt overgemaakt. Voor de onderneming is dat niet fijn.’

Maar een partij die afhaakt? Dat heeft de quantuminvesteerder nog niet meegemaakt. ‘Ik denk wel dat je voorsorteert op fondsen met de juiste geografische achtergrond. Een fonds met hoofdkantoor in Londen of de VS verdient dat de voorkeur boven regio’s die gevoeliger liggen.’

Van ‘t Noordende heeft wel een suggestie voor een efficiëntere procedure achter de veiligheidstoets: ‘Maak een soort white list van fondsen die al een keer uitgebreid zijn gescreend en geen nieuwe investeerders meer aantrekken: deze partijen zijn gevalideerd. Ik geloof dat wij nu al 30 keer gescreend zijn.’

Impact van de screening valt mee

De wetten die het BTI uitvoert, zijn vorig jaar geëvalueerd door SEO Economisch Onderzoek en de Universiteit Leiden. Hun rapport Grenzen stellen zonder muren bouwen concludeert dat de impact op het investeringsklimaat ‘te overzien’ is. ‘Tot nu toe zijn er weinig aanwijzingen dat investeringen in Nederland daadwerkelijk worden afgeblazen vanwege de investeringstoets.’

Dagelijks de nieuwsbrief van Startups & Scaleups ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Startups & Scaleups ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Startups & Scaleups ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Startups & Scaleups ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Andere Europese landen screenen hun gevoelige sectoren bovendien op vergelijkbare wijze, en cijfers over durfkapitaal in de deeptechsector en algemene fusies en overnames laten geen structurele afname zien die direct aan de wet kan worden gekoppeld, aldus het onderzoek.

So far so good, dus. Wat Van den Broek betreft is er nog geen reden om opgelucht adem te halen. ‘Het is echt van cruciaal belang dat over dit soort besluiten open wordt gecommuniceerd, om te voorkomen dat het sentiment bij  buitenlandse kopers of investeerders ontstaat dat een Nederlands techbedrijf niet meer kan worden overgenomen of er niet meer in mag worden geïnvesteerd. Één tweet van een tech-moloch en ook de goedwillende buitenlandse investeerders krabben zich achter de oren of ze nog wel willen investeren.’

AI-managers rukken op, en dat is voor werknemers geen goed nieuws

Bij steeds meer bedrijven nemen algoritmes de taken over van managers. Tegelijkertijd groeit de kritiek. Uit onderzoek blijkt dat mensen met AI-bazen zich opgejaagd, uitgebuit en machteloos voelen. Vier schaduwzijden van AI-management.

AI-managers
Foto: Getty Images

Heb jij nu al moeite met je manager, omdat het een micromanagende controlefreak is? Berg je dan maar voor het leger AI-bazen dat eraan komt. Die gaan niet alleen een flinke stap verder, ze zijn ook met geen mogelijkheid te ontslaan.

AI-managementsystemen worden vandaag al uitgebreid toegepast op digitale platforms. Deze AI-managers stellen werkroosters op, delen opdrachten uit, monitoren prestaties en bepalen de vergoedingen. Er komt geen mens meer tussen. Dat is voor de bedrijven achter die platforms lekker efficiënt.

Het zijn niet alleen maar chauffeurs en maaltijdbezorgers die door AI-systemen worden aangestuurd. Ook grafisch ontwerpers, consultants, vertalers, leraren en andere hoogopgeleide kenniswerkers kunnen hierover meepraten.

En binnenkort ben je zelf wellicht aan de beurt. Vergis je niet: deze digitale platformen worden gezien ‘als een proefballon voor de traditionele werkvloer’. AI-managers rukken al op in de logistiek en distributie, in de retail en de zorg. Ze zijn voor heel wat bedrijven de toekomst.

Alleen blijft de schaduwzijde ervan onderbelicht. Voor MT/Sprout zoomen we in op vier riskante kanten van AI-managers.

#1 Besluitvorming is een black box

De stichting Worker Info Exchange International (WIE) bereidt namens de Uber-chauffeurs in Nederland en het Verenigd Koninkrijk een massaclaim voor. Die vordering wordt ingediend bij de rechtbank in Amsterdam. Het is de eerste collectieve actie in Europa die zich richt tegen AI-gestuurde, dynamische en gepersonaliseerde beloningen.

Sinds 2020 past Uber dat toe voor de naar schatting 10.000 chauffeurs in Nederland. Dit AI-systeem is een black box en moet verboden worden. Het gebruikt ondoorzichtige algoritmes om tarieven en commissies in realtime te bepalen, vindt de stichting.

Het resultaat: een hogere winst voor Uber, maar lagere inkomsten voor chauffeurs. WIE geeft ook enkele voorbeelden uit Brits onderzoek. Meer dan tachtig procent van de Uber-chauffeurs verdient daar minder per uur sinds de invoering van het dynamische beloningssysteem. De commissie die chauffeurs aan Uber betalen, bedraagt nu vaak meer dan 50 procent van de ritprijs, tegenover het eerdere vaste tarief van 25 procent.

Lees ook: AI-ceo gaat buiten zijn boekje: experiment loopt spaak

Uitbuiting door algoritmes

Voor James Farrar, directeur van WIE, gaat deze zaak veel verder dan Uber. ‘Het gaat om het waarborgen van transparante, eerlijke en veilige arbeidsomstandigheden voor alle platformwerkers.’

Paul Nowak, algemeen secretaris van de vakbondskoepel Trades Union Congress (TUC), noemt het beestje in The Guardian gewoon bij zijn naam: ‘uitbuiting door het algoritme’. Het gaat niet langer over het belonen van tijd, vaardigheden of inzet, geeft hij aan. Maar wat daarvoor in de plaats komt, blijft grotendeels verborgen.

‘Twee chauffeurs die op hetzelfde moment vrijwel hetzelfde werk doen, kunnen op basis van een algoritme totaal verschillende bedragen krijgen uitbetaald. Dat is ronduit oneerlijk. Dit is een gemanipuleerd systeem dat de machtsverhoudingen overduidelijk in het voordeel van de platformbedrijven doet doorslaan, ten koste van de werknemers.’

#2 AI discrimineert bij matching

TNO en RIVM geven in een rapport van 2025 aan dat platformmedewerkers te maken hebben met ‘scheve arbeidsverhoudingen’. Daardoor hebben ze minder invloed op het uitvoeren van de werkzaamheden en het tarief dat daar tegenover staat.

Platformwerkers lopen een ‘verhoogd risico op algoritmische discriminatie’ bij de matching voor opdrachten. Dat gaat niet alleen over minderheidsgroepen, sekse of leeftijd. Wie een slechte beoordeling – rating of review – krijgt, kan het schudden bij een AI-manager.

Terecht of niet, van de ene op de andere dag kan het dan afgelopen zijn met opdrachten. Waarom dat gebeurt, is vaak onduidelijk. Uitleg geeft de AI-managers niet, en in discussie of beroep gaan is vrijwel onmogelijk. Vaak blijven die slechte ratings ook gewoon staan.

Meer risico’s nemen

Te lage ratings of te weinig waarderingen zorgen ervoor dat de platformmedewerker ‘meer werkonzekerheid ervaart, gedwongen wordt om laagbetaalde klussen op te pakken en meer uren te werken om in zijn levensonderhoud te voorzien’.

Dat brengt extra risico’s mee. ‘Maaltijdbezorgers en chauffeurs kunnen druk voelen om veel ritten te rijden, waardoor ze veel uren aangesloten werken en onder druk onveilige verkeerssituaties veroorzaken.’

#3 Controleren slaat door

Uit nieuw onderzoek van Eurofound en de European Labour Authority blijkt dat de meerderheid van de werknemers op onlineplatforms in Europa ‘in hoge mate’ te maken heeft met algoritmische bewaking en controle.

AI-managers volgen driekwart van de bijna 4.000 deelnemers aan het onderzoek voortdurend op het aantal uren dat ze werken en de tijd die ze aan een taak besteden. Van twee derde wordt de communicatie gemonitord, zoals e-mails, berichtjes en interacties met het platform. Van de helft wordt het scherm bewaakt via opnames van het scherm zelf en het registreren van toetsaanslagen.

Daarnaast zetten AI-bazen ‘gamification’ in. Dat klinkt leuk, maar het is nog altijd een vorm van controle. Voor dik 70 procent van de werknemers hebben deze ranglijsten ook gevolgen. ‘Deze systemen veranderen het werk in een voortdurende competitie, waarin werknemers niet alleen taken uitvoeren, maar ook met elkaar strijden om een plaats op de ranglijst die bepalend is voor toekomstige kansen, toegang tot beter betaald werk en toegang tot het platform.’

Lees ook: Zes redenen om even op de rem te trappen in de AI-race

Straffen volgen onmiddellijk

AI-managers controleren ook de resultaten en straffen mensen als die niet goed genoeg zijn. Voor meer dan veertig procent van de platformwerkers is dat al de gangbare praktijk. AI geeft eerst een waarschuwing wanneer hun taken als ondermaats worden beoordeeld. Of niet, want een op de vijf werkt voor een AI-baas die het contract onmiddellijk beëindigt of accounts opschort als de prestaties onder een bepaalde drempel blijven.

Ook opmerkelijk: hoogopgeleide kenniswerknemers hebben te maken ‘met de meest intensieve algoritmische aansturing’. Meer dan de helft van de softwareontwikkelaars, werknemers in AI-diensten en technologieconsultants werkt onder deze uitgebreide controlemechanismen.

#4 Werkdruk leidt tot psychische klachten

In de distributiecentra van Amazon worden de bewegingen van werknemers continu gevolgd. Algoritmen beoordelen er fouten en dwingen productiviteitsdoelen af, zo staat in de wetenschappelijke analyse over het reguleren van AI op de werkvloer.

Voor werknemers betekent dat afzien, laten de auteurs doorschemeren. ‘Deze doelen worden steeds onhaalbaarder, aangezien algoritmen – gedreven door winstbejag – de productie opvoeren om aan veranderingen in de vraag te voldoen. Deze intensivering leidt tot voortdurende stress en angst.’

AI-management beïnvloedt de mentale gezondheid van werknemers niet op een positieve manier, blijkt ook uit gezamenlijk wetenschappelijk Europees onderzoek waaraan TNO heeft meegewerkt. De risico’s voor het mentale welzijn worden ‘bijzonder zorgwekkend’ genoemd.

Stress verdubbelt

De factoren die worden genoemd zijn toegenomen werkdruk, de onregelmatige en onvoorspelbare werktijden, de onbetaalde wachttijden en minder beslissingsbevoegdheid. Intensief gebruik van AI-managementsystemen ‘verdubbelt het stressniveau’ van werknemers nu al in de praktijk.

De machtsverhoudingen op de werkvloer worden ‘fundamenteel hervormd’ zonder dat werknemers daar actief bij betrokken worden. De besluitvorming op managementniveau verschuift ‘van mensen naar algoritmen’.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

De negatieve mentale impact is het grootst wanneer AI-bazen controle inzetten als machtsmiddel. Als mensen constant worden opgejaagd, hebben ze ook minder tijd om met collega’s te praten of andere steun te zoeken. Daardoor raken werknemers in een sociaal isolement, en dat is evenmin gezond.

Autonomie verdwijnt

Ook worden met de gestandaardiseerde processen de mogelijkheden voor eigen initiatief beperkt. AI-managers hebben geen idee hoe belangrijk autonomie is voor het welzijn van werknemers. Het is dus ook geen verrassing dat werknemers het gevoel krijgen ‘uitgebuit’ te worden.

Deze risico’s blijven vaak onder de radar, omdat AI-systemen vanwege hun technische logica als ‘objectief of neutraal’ kunnen worden beschouwd. Toch zijn ze wel degelijk ontwikkeld met een bepaald doel voor ogen. Werkgevers en platformexploitanten ‘geven voorrang aan efficiëntie en winst’.

Kijk je nu al anders naar de controledrang van die micromanager op je werk, de menselijke variant? Die doet dat onbewust, meestal uit onzekerheid, en daar kan aan gewerkt worden. De AI-managers daarentegen zijn zo geprogrammeerd.

Lees ook: Niet de technologie maar leiders maken het verschil bij omschakelen naar AI

Anthropic-ceo Dario Amodei wil AI vertragen en vreest biowapens: ‘We zijn nog niet volwassen genoeg voor AI’

Anthropic bouwt aan technologie die de mensheid volgens de eigen leiders in gevaar kan brengen. Deze week sloeg het bedrijf opnieuw alarm: de AI-ontwikkelingen gaan te snel, en de dreiging van biowapens groeit. Wat drijft medeoprichter en ceo Dario Amodei?

dario-amodei
Dario Amodei is een man met een missie. Foto: Getty Images

Vertraag het tempo van AI-ontwikkelingen of las zelfs een wereldwijde pauze in. Daartoe roepen leiders van Anthropic in een artikel op de eigen website op. Volgens medeoprichter Jack Clark en Marina Favaro, hoofd van het interne onderzoeksinstituut, nadert AI het punt van ‘recursieve zelfverbetering’. Dat wil zeggen: het moment dat AI-systemen autonoom hun eigen opvolgers kunnen ontwerpen, zonder menselijke tussenkomst.

Zover is het nog niet, maar het is niet ver weg. Bij Anthropic schrijven AI-modellen inmiddels meer dan 80 procent van de code, blijkt uit cijfers die het bedrijf vrijgeeft. De complexiteit van taken die AI autonoom kan uitvoeren, verdubbelt momenteel elke vier maanden. ‘Als deze trend doorzet, kunnen AI-systemen in 2027 taken uitvoeren waar een bekwaam mens weken over doet.’

Dat kan volgens Clark en Favaro een enorme doorbraak zijn in de snelheid waarin vooruitgang wordt geboekt in wetenschap, gezondheidszorg en andere domeinen. Maar het risico is ook dat mensen de controle over de systemen verliezen.

Wordt science-fiction werkelijkheid?

Anthropic-ceo Dario Amodei waarschuwt hier eveneens al jaren voor. In een begin dit jaar gepubliceerd essay sprak hij zijn vrees uit dat AI onvoorspelbare en destructieve neigingen gaat ontwikkelen. Systemen die getraind zijn met science fiction-verhalen over AI-opstanden, zouden dat narratief over kunnen nemen en zomaar zelf in opstand kunnen komen.

Geavanceerde AI is straks in tal van sectoren in staat om autonoom en continu dingen te maken, variërend van video’s tot wapensystemen. Als die genieën ontsporen, is het ‘game over’ voor de mensheid, schrijft hij. Maar ook gestoorde eenlingen krijgen dankzij AI de capaciteiten van ‘een viroloog met een doctoraat’.

Met die kennis kunnen ze miljoenen mensen omleggen, vreest Amodei. ‘En in het ergste geval al het leven op aarde vernietigen.’

Amodei was deze week ook een van de ondertekenaars van een brief aan het Amerikaanse Congres. Daarin pleit hij met andere AI-bonzen als Sam Altman (OpenAI) en Demis Hassabis (Google Deepmind) voor strengere veiligheidsmaatregelen voor leveranciers van biomoleculen, nu het door de opkomst van AI steeds makkelijker wordt om biologische wapens te gaan ontwikkelen. Veel bedrijven screenen hun klanten al vrijwillig, maar Amodei en co willen dat dit wettelijk verplicht wordt.

Op de proef gesteld

De Anthropic-ceo gelooft dat er inmiddels een ‘overgangsrite’ is aangebroken. Die is turbulent, onvermijdelijk en zal ‘ons als soort op de proef stellen’. De technologische ontwikkelingen gaan volgens collega’s Clark en Favaro sneller dan sociale, politieke en juridische systemen kunnen bijbenen.

Een vertraging of pauze zou de wereld tijd geven om maatschappelijke structuren voor te bereiden op de enorme veranderingen, onderzoek naar de veiligheid en waarden van AI de kans geven om in te lopen en de enorme economische disruptie kunnen opvangen, menen zij. Zoals het verdwijnen van mogelijk de helft van de kantoorbanen.

Dat moet worden vastgelegd in een wereldwijd akkoord. Anthropic wil best zelf op de rem trappen, maar als andere partijen het niet ook doen, heeft het weinig zin.

Lees ook: AI ziet zak chips aan voor AI en 6 andere megablunders

Groter podium

Ceo Amodei trok voor het eerst aan de bel toen hij nog bij Google werkte: in 2016 schreef hij al mee aan een artikel over onveilige AI. Alleen bleef hij daar slechts tien maanden werken, te kort om impact te maken met zijn boodschap.

Als vice-president research bij OpenAI clashte hij erover met Sam Altman en Elon Musk, maar die nemen hem niet echt serieus. Dankzij Anthropic, dat als dé uitdager van OpenAI en Google wordt beschouwd, heeft hij nu een veel groter podium. Er wordt naar hem geluisterd, al is het nog de vraag of zijn boodschap nu wel echt gehoord wordt.

Want ondertussen bouwt hij zelf volop mee aan het gevaar waarvoor hij waarschuwt. Amodei is volgens Forbes 15,5 miljard dollar waard, en Anthropic bijna 1.000 miljard dollar, na een recente financieringsronde van 65 miljard dollar. Het bedrijf diende recent de benodigde documenten voor de geplande beursgang in 2026, en is in een felle strijd verwikkeld met OpenAI wie de eerste en meest waardevolle wordt.

Man met een missie

Waar maakt die man zich nou eigenlijk druk over, kun je je afvragen. Hij is toch binnen? Fout gedachtAmodei heeft een missie, die is ontstaan in zijn jeugd. Voor hem dient AI om van de wereld een betere plek te maken, voor alle mensen en niet voor een paatechbro’s. Zijn drijfveer komt voort uit een persoonlijk drama, en net dat maakt ‘m zo sterk. 

Amodei wordt in 1983 geboren in San Francisco, zijn Italiaanse vader is een leerbewerker, zijn Amerikaanse moeder werkt aan renovatie- en bouwprojecten voor bibliotheken. Ze zijn wereldverbeteraars, brengen hem het verschil tussen goed en kwaad en ‘een sterk verantwoordelijkheidsgevoel’ bij, zegt hij op Medium.

Lees ook: De grootste AI-blunder? Denken dat generatie Z de verliezer is

Overlijden van zijn vader

Al groeit hij op in een tech-omgeving, waar de dotcom-wereld op dat moment in volle bloei staat, Amodei is niet geïnteresseerd in het bouwen van websites. Zijn eerste liefde is de wetenschap, vooral wiskunde en natuurkunde. Hij studeert theoretische natuurkunde aan Caltech en Stanford.

Wanneer hij begin twintig is, overlijdt zijn vader aan een zeldzame ziekte. Dat schokt hem, en hij gooit zijn studie om naar biofysica op Princeton. Daarmee kan hij meer impact hebben op de biologie van de mens en het ontstaan van ziektes.

Het verlies van zijn vader heeft hem gevormd. Vooral omdat vier jaar later een medische doorbraak ervoor zorgde dat de ziekte van zijn vader niet langer in de helft van de gevallen dodelijk was, maar voor 95 procent te genezen.

Grenzen van het menselijk kunnen

Als de wetenschap iets sneller was geweest, had zijn vader een grote kans gehad om te blijven leven. AI is voor Amodei hét middel om die doorbraken te versnellen, maar het duurt wel even voor hij dat door heeft.

Tijdens zijn studie ergert hij zich al wel aan de bestaande onderzoeksmethodes. Zo ontwikkelt hij zelf een sensor om meer data te verzamelen over de signalen die via het oog naar de hersenen worden gestuurd.

Bij het opsporen van uitgezaaide kankercellen loopt Amodei opnieuw tegen de grenzen aan van het menselijk kunnen. ‘Om de complexiteit van de onderliggende problemen in de biologie te begrijpen, heb je honderden, duizenden menselijke onderzoekers nodig.’

Naar het bedrijfsleven

Hij begint te experimenteren met machine learning, schrijft software en realiseert zich dat AI dat gebrek aan onderzoekers kan overbruggen. Technologie kan ‘ons verder brengen dan die menselijke schaal’. Amodei verruilt daarop de universiteit voor het bedrijfsleven, want daar is genoeg geld om AI verder te ontwikkelen.

Hij denkt aan Google, dat net DeepMind heeft gekocht, maar hij is nog meer onder de indruk van de inzet van de Chinese zoekmachine Baidu. Daar krijgt een wetenschapper een budget van 100 miljoen dollar om een superteam te vormen voor AI.

Van dat team wil Amodei deel uitmaken, maar wat moeten ze bij Baidu met een halve bioloog? Toch raakt het team wel overtuigd van de code die hij heeft geschreven en Amodei begint in het najaar van 2014 bij Baidu. Daar wordt niet alleen met geld gesmeten, maar ook met data en rekenkracht.

Lees ook: AI speelt nog geen rol in de reorganisatiegolf van BV Nederland

Google en OpenAI

Hij werkt aan spraakherkenning, maar draagt ook zijn steentje bij op het vlak van opschalen: hoe meer er in zo’n AI-model wordt gestopt, van data tot training, hoe beter de prestaties. Maar het succes van het team wordt ook meteen de ondergang.

Amodei wordt uitgenodigd om zich bij de oprichting van OpenAI aan te sluiten, maar hij kiest voor Google Brain. Tien maanden later, wanneer hij zich steeds verder weg voelt zakken in het moeras van een grote corporate, maakt hij in 2016 alsnog de overstap.

Als onderzoeker werkt hij bij OpenAI aan de grote taalmodellen GPT-2 en -3. Vooral met GPT-3 worden indrukwekkende resultaten geboekt met coderen, samenvatten en vertalen. Hij wordt mede-uitvinder van reinforced learning op basis van menselijke feedback (RLHF). Opnieuw leiden de successen tot intern gedoe.

De panda’s

Amodei heeft echter een trouw clubje medewerkers om zich heen verzameld, de panda’s genoemd. Samen hebben ze hele andere ideeën over het leiderschap van OpenAI. Voor Amodei is het cruciaal dat leiders oprecht zijn, eerlijk, en de intentie hebben om de wereld te verbeteren.

Dat mist hij bij OpenAI. Hij ziet eerder de commercie winnen van veiligheid, en dus stopt hij er. Midden in de covid-pandemie, in december 2020, verlaat hij OpenAI met een handjevol onderzoekers. Samen met die oud-collega’s en zijn zus Daniela richt hij in 2021 Anthropic op.

‘Toen we met Anthropic begonnen, hadden we geen idee hoe we geld zouden verdienen, of wanneer, of onder welke omstandigheden’, vertelt hij tegen Fortune. Wat ze wel weten, is dat ze grote taalmodellen willen bouwen, met de nodige veiligheidsmaatregelen én het openbaar maken van de lessen die ze geleerd hebben.

Te laat met Claude

Die voorzichtigheid is ook de reden waarom Amodei in de zomer van 2022 nog even wil wachten met het lanceren van Claude. Hij besluit om intern nog even verder te testen met de chatbot, is deze machine wel veilig genoeg? Een paar maanden later verbaast OpenAI de wereld met ChatGPT. De rest is geschiedenis.

Natuurlijk wordt hem regelmatig gevraagd of hij spijt heeft van dat wachten. Claude komt pas in maart 2023 op de markt. Anthropic heeft door deze move namelijk miljarden verloren, een stevige nummer-1-positie en een vermelding in de geschiedenisboekjes.

Een beetje ceo zal zich de haren uit het hoofd hebben getrokken. Krullenbol Amodei niet. Terugkijkend vermoedt hij nog altijd dat hij de juiste beslissing heeft genomen. Maar toch is ‘het niet helemaal duidelijk’, zegt hij tegen Time.

Respect opgebouwd

Wat het afremmen van Claude hem dan wel heeft opgeleverd? Heel wat respect bij de AI-community en de reputatie dat Anthropic veilige, verantwoordelijke en transparante AI-modellen bouwt.

Met het delen van het raamwerk hiervoor, de responsible scaling policy, hoopt Amodei dat de rest van de wereld geïnspireerd raakt en hem volgt, van bedrijven tot overheden. Hij wil geen discussie starten over good or bad guys. ‘We proberen het ecosysteem in een richting te sturen waarin iedereen goed kan zijn.’

Anthropics focus is het bouwen van technologie voor bedrijven, niet voor consumenten. Grote corporate klanten, zoals Novo Nordisk, Pfizer, AIG en Salesforce, vinden de inzet op veiligheid en betrouwbaarheid uiterst aantrekkelijk. Zo’n 85 procent van de omzet komt uit applicaties van de taalmodellen voor bedrijven. De rest komt van abonnementen op Claude.

Groeien als kool

Het bedrijf groeit daardoor als kool. De omzet gaat van 10 naar 100 miljoen dollar in 2023, van 100 miljoen naar 1 miljard dollar in 2024. Eind 2025 staat de teller op 9 miljard, aldus Bloomberg. ‘De AI-tool Claude van Anthropic is een onmisbaar hulpmiddel geworden voor bedrijven en ontwikkelaars die code schrijven en andere taken uitvoeren’, klinkt het bijna lyrisch.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Winst wordt er nog niet gemaakt, het afgelopen jaar zou Anthropic 5,2 miljard dollar verlies hebben geleden. Het omzetdoel voor dit jaar ligt tussen de 20 en 26 miljard dollar. Tegen 2028 zou het bedrijf break-even moeten worden, en dat is eerder dan OpenAI.

Zo bewijst Amodei dat kiezen voor veiligheid wel degelijk een goede business case is. Voor bedrijven wordt het ook een steeds overtuigender verkoopargument. Zij hebben het idee dat het moeilijker is om Claude foute dingen te laten doen, zoals het onthullen van bedrijfsgeheimen.

Niet vertragen

Zelfs de ontsporingen van Claude, zoals blunders en dreigementen, die openlijk worden gedeeld, brengen ze daar niet vanaf. Het waarschuwen voor de risico’s is voor Amodei eigenlijk een manier om de vertraging van de ontwikkeling en toepassingen van AI te voorkomen.

Als die zichtbaar worden gemaakt, dan kan er worden gewerkt aan de oplossingen. Amodei heeft namelijk nog altijd een missie. ‘Ik begrijp heel goed wat er op het spel staat. Wat betreft de voordelen, wat het kan betekenen, de levens die het kan redden. Ik heb dat persoonlijk meegemaakt.’

Lees ook: AI is een heel beroerde ondernemer, bewijst dit experiment