In deze rubriek worden managers, ondernemers en wetenschappers uitgenodigd om premier Balkenende in een persoonlijke brief te adviseren hoe we de Nederlandse economie weer aan de praat kunnen krijgen. Deze keer Carmen Breeveld .
Geachte excellentie, beste Jan Peter,
Van 1 juli tot en met 31 december 2004 is Nederland voorzitter van de Europese Unie. Dat biedt een uitgelezen mogelijkheid om bij uitstek Nederlandse thema’s als kenniseconomie, gidsland, internationalisering etc. op de beleidsagenda te zetten.
In 2000 hebben de EU-lidstaten afgesproken dat de Europese Unie in 2010 de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld moet zijn.
Prachtig proza. Echter, wat komt er van terecht? Zolang de (ongeschreven?) norm blijft gelden dat vrouwen er vooral zijn om kinderen op te voeden schrijven we de helft van ons arbeidspotentieel vervroegd af.
Mijn ervaring als zwarte vrouw in een business die door blanke mannen gedomineerd wordt, is dat er in de business veel ruimte is voor initiatieven vanuit een zakelijke overweging; diversiteit in plaats van positieve actie. Positieve is eenzijdig gericht op het wegwerken van een achterstandssituatie terwijl diversiteitbeleid een win-win situatie beoogt op basis van business gerichte argumentatie.
Ik werk voor zowel Amerikaanse, Japanse als Europese multinationals en wat Nederland volgens mij moet onderkennen is dat wij ons de onszelf toebedeelde luxe positie de vrouwen thuis te laten zitten niet langer kunnen permitteren in een demografische context van vergrijzing; Er dient een cultuurverandering tot stand gebracht te worden waardoor Nederlandse mannen en vrouwen gaan beseffen dat het de hoogste tijd is om een beroep te doen op alle beschikbare potentieel in Nederland.
Blanke mannen klagen over het feit dat een open gesprek over aangaande loopbaanplanning bij vrouwen niet mogelijk is als een privacy wetgeving verbiedt door te vragen op het gebied van gezinsplanning. Als basale gesprekken als deze al worden belemmerd door wetgeving, valt het niet te verwachten dat wij op korte termijn kunnen uitzien naar een constructieve oplossing voor vrouwenparticipatie.
Blanke en zwarte vrouwen klagen bij mij over het feit dat het z ogenaamdeglazenplafond het hen onmogelijk maakt om door te stromen naar de topfuncties, terwijl de meeste aangeven in deeltijd te willen werken. Mijn indruk is dat wij ook af moeten van de typisch Nederlandse cultuur trekjes dat vrouwen zowel carrière, opvoeding van kinderen, als het zijn van een goede echtgenote in deeltijd kunnen combineren.
De cultuur van “alles een beetje” te willen doen moet doorbroken worden en de overheid dient faciliteiten te scheppen die dit bevordert. Het schoolsysteem moet aangepast worden aan de wensen van deze tijd in combinatie met professionele, flexibele en betaalbare dag-, middag-, en avondopvang voor kinderen in een soort “kinderhotel” volgens Litouws concept, waar buitenschoolse opvang ook huiswerkbegeleiding, sportfaciliteiten en overnachtingsmogelijkheden biedt, waardoor bij kinderen ook een sociaal saamhorigheidsgevoel wordt bijgebracht.
Wij zijn nu in Nederland te ver doorgeschoten in de individualisering en raken daardoor onze grip kwijt op het collectieve belang.
Persoonlijk merk ik dat het maatschappelijke en het business klimaat klaar is voor diversiteit. Als ondernemer en Zwarte Zakenvrouw van het jaar speel ik daar op in door het aanbieden van een bemiddelingsplatform aan hoger opgeleide (zwarte en witte) vrouwen die bemiddelt willen worden naar een management positie met training en coaching gedurende de eerste 2 jaar na plaatsing om uitstroom achteraf te voorkomen.
Opvallend is dat 22 procent van de vrouwen uit etnische minderheden zich in een maatschappelijk succesvolle positie bevindt. Deze groep succesvolle allochtone vrouwen is goed opgeleid en economisch zelfstandig. Ze zouden een voorbeeldfunctie kunnen vervullen bij emancipatie en integratie van alle vrouwen in een mannencultuur.
Ik wil ervoor pleiten dat we het beschikbare menselijk kapitaal in Nederland optimaal benutten. Dus: organisaties niet straffen voor het niet naleven van repressief beleid, maar gaan belonen voor het definiëren van beleid dat erop gericht is de economie van Nederland te bevorderen door het doorvoeren van bovengenoemde adviezen door middel van fiscale voordelen voor organisaties die laten blijken uit hun gevoerde beleid dat zij snappen waar het om gaat.
Ik ben benieuwd hoe Nederland er in 2010 uitziet als we deze punten snel invoeren.
Carmen Breeveld is directeur van werving – en selecitebureau voor hr-managers Team Care en was Zwarte Zakenvrouw van het jaar 2003
