Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Tech Business

Techbusiness is het platform van MT dat business maakt van technologie. Ga voor briljante business en snelle groei naar techbusiness.nl

Cleantech

Snellaadtopper verkocht
Epyon, de Delftse startup die met zijn snelladers voor elektrische auto’s wereldwijd volop aandacht trok, is recent opgekocht door de Zweedse-Zwitserse gigant ABB. Daarmee gaat het bedrijf, dat in 2005 is opgericht door TU-studenten, bedrijven als Liquavista (‘next generation’displays) en Q-go (taaltechnologie) achterna. Die technologiesuccessen uit Nederland werden eerder dit jaar ook al overgenomen door een grote buitenlandse partij, die de wereldwijde doorbraak – hopelijk – kan versnellen. Lees alles over hoe Epyon doorbrak:
techbusiness.nl/cleantech

Hardware

Zwitsers Android
Horlogefabrikant Tag Heuer heeft zich ontfermd over een Android smartphone. Samen met Mobiado tekenen de Zwitsers voor de ‘Link’, een redelijk goed uitgeruste Android die het vooral moet hebben van zijn uiterlijk. In de eenvoudigste uitvoering kost de Link al 4.700 euro, een veelvoud daarvan behoort ook tot de mogelijkheden. Meer over de duurste mobieltjes ter wereld op:
techbusiness.nl/hardware

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Fast 50

E-book ‘Technology Rocks’
De snelgroeiende techondernemers van de Fast50 ­schitteren nu ook in een heus e-book: Technology Rocks. Bedoeld ter lering en inspiratie, vertellen bijvoorbeeld de mensen achter kabelfabrikant Fibremax, mobiel internetbedrijf Icemobile en internetbureau the valley hun verhaal. Vanzelfsprekend gelardeerd met multimedia, en te downloaden als iPad-app. Een voorproefje is te zien op: techbusiness.nl/fast50

> Dit artikel is afkomstig uit MT Magazine. Klik hier om het magazine online te bestellen.

Verhuizen of verbouwen? Dit is waarom Richard van Egmond Plastic koos voor dat laatste

In samenwerking met ABN AMRO - Wil je uitbreiden en is er te weinig ruimte in je bedrijfspand? Dan maar verhuizen, zullen veel ondernemers denken. Dat was eigenlijk ook het plan van Richard Brandwijk, eigenaar van Egmond Plastic in Alkmaar. Tot een adviseur hem op een dag vroeg wat hij in dat nieuwe pand eigenlijk ging doen. 'Dat geld kon ik net zo goed in mijn eigen pand steken.'

Richard Brandwijk, Egmond Plastic

Wie weleens in een Boeing of Airbus heeft gezeten, heeft waarschijnlijk wel iets van Egmond Plastic in z’n handen gehad. Het bedrijf maakt kunststof onderdelen voor vliegtuigen. Denk aan een leeslampje, het deurtje van een oven in de pantry of de wc-bril. Maar er zijn ook onderdelen die je niet ziet, zoals in het brandstofsysteem. Zo’n 70 procent van de omzet komt inmiddels uit deze branche. Het bedrijf begon in 1968 met spuitgieten. Dat is een productietechniek waarbij gesmolten materiaal onder hoge druk in een mal (een matrijs) wordt gespoten. Zodra het materiaal afkoelt en stolt, ontstaat een nauwkeurig driedimensionaal product.

In de jaren 80 koos de toenmalige leiding bewust voor lastige materialen, kleine aantallen en complexe vormen. ‘Ze zagen de lagelonenlanden toen al aankomen. Fokker werd een belangrijke afnemer en maakte de weg vrij naar meer klanten uit de luchtvaart’, zegt Richard Brandwijk. Hij nam het bedrijf in 2011 over, een deal waar ook het vastgoed bij inbegrepen was. Een pand uit 1980, dat sindsdien nauwelijks was gemoderniseerd.

Het gesprek dat alles veranderde

Al snel na de overname liep Richard tegen de muren aan. Machines had hij genoeg, ruimte om uit te breiden nauwelijks. Een pand in de buurt leek de ideale oplossing en de gesprekken met die eigenaar waren al ver gevorderd. Totdat een oud-collega hem in contact bracht met een specialist in lean manufacturing. Dat is een manier van werken waarbij je alleen maakt wat een klant vraagt en dus geen voorraden aanhoudt. ‘Dat gesprek veranderde alles. Als je alleen voor de ruimte gaat verhuizen, dan worden dat heel dure opslag van pallets, zo vertelde hij me. Bovendien moesten we ook daar flink gaan verbouwen. Onze productiemethode stelt nu eenmaal super hoge eisen aan een gebouw.’

Een nieuwe schil om het bedrijf

Richard somt er een paar op: de zwaarste matrijs bij Egmond Plastic weegt 6 ton. En dat op een oppervlak van één vierkante meter. Dat vraagt om een ijzersterke vloer, voldoende hoogte en kraanbanen om de matrijzen in de machines te hangen. ‘Hij rekende het me voor en zo kwamen we uit op 1 miljoen euro, bovenop de koopsom. Dat geld kon ik net zo goed in mijn eigen pand steken’, aldus Richard. Het gevolg? De deal werd afgeblazen. De ondernemer koos heel bewust voor een ingrijpende verbouwing.

Die volgde in 2017 en 2018. Alles wat niet met de productielijn te maken had, verdween van de fabrieksvloer. Van de kantine tot kleedkamers, toiletten, opslag en kantoren. Rond het rechthoekige pand kwam een nieuwe schil, waarin al die functies een plekje kregen. En omdat er voortaan minder op voorraad werd gemaakt, bleek er ook minder opslagruimte nodig. Toch was er ook nog een extra uitdaging. ‘Het pand staat op veengrond en in 1980 vond men het niet nodig om de vloeren te onderheien. Vijf van de zes waren inmiddels verzakt. Stuk voor stuk zijn ze eruit gehaald, onderheid en opnieuw gestort.’

Je pand verbouwen, hoe financier je dat?

Hoe betaal je zo’n verbouwing, kort nadat je een bedrijf hebt gekocht? De overname zelf financierde Brandwijk in 2011 met een lening van ABN AMRO. Omdat het pand bij de deal was inbegrepen, gaf dat de bank voldoende zekerheid. Wat volgens Richard verder nog meehielp, was de timing. ‘Het bedrijf had in de jaren ervoor niet zo goed gedraaid. Dat veranderde na de overname en ook dat aspect speelde bij het verkrijgen van de financiering een rol’, vertelt de ondernemer. En de verbouwing zelf? Die betaalde hij deels uit eigen middelen en deels met een lening van ABN AMRO. Zelf hield hij jarenlang de hand op de knip. ‘We hebben vrijwel al het verdiende geld weer teruggestopt in de onderneming. Daar haal ik een beter rendement mee dan op een spaarrekening.’

Stroom van het eigen dak

De volgende investeringsgolf kwam met de energiecrisis, in 2022. Egmond Plastic verbruikt zo’n 1,3 miljoen kilowattuur per jaar. Toen de prijzen na de Russische inval in Oekraïne zo hard stegen, kon Richard dat niet doorberekenen aan zijn klanten. ‘Mijn concurrenten in Amerika en China hadden namelijk geen energiecrisis. Ik moest het dus aan de kostenkant zoeken.’ Het energieverbruik halveren, dat werd het doel. Het ouderwetse dak bleek daarbij een voordeel. De lichtstraten gingen eruit en op het pand kwamen zo’n 800 zonnepanelen. ‘Dat was een investering van een kwart miljoen. Ik heb dit gefinancierd met lease. Je betaalt dan maandelijks een vast bedrag in plaats van de volledige aanschafprijs in één keer. De zonnepanelen leveren jaarlijks ruim 270.000 kilowattuur op en ik kan de opgewekte energie meteen gebruiken in het productieproces.’

Daarnaast verving hij tussen 2022 en 2025 tien hydraulische machines door elektrische modellen. Ook die investering – ongeveer 1 miljoen euro – bracht hij onder in een leaseconstructie bij ABN AMRO. ‘De nieuwe machines zijn zeker 80 procent zuiniger en verdienen zich binnen acht tot negen jaar terug, alleen al op de stroomrekening. Bij een deel van de financiering hing de rente af van duurzame doelen. Daar heeft de bank goed in meegedacht.’ Bij zo’n lening spreekt de ondernemer met ABN AMRO meetbare doelen af. Denk aan de hoeveelheid bespaarde stroom. Haalt de ondernemer die doelen, dan ligt er een aantrekkelijke rentekorting in het verschiet. Voor Egmond Plastic leverde deze investering dus twee keer iets op: een lagere energierekening én een goedkopere lening.

Zakelijk en privé financiën

‘Voor de overnamesom moest ik destijds privé garant staan. Dat is best een ding, zeker voor mijn echtgenote want die moest mee tekenen. Dan gaat het wel over wat er gebeurt als het fout gaat, wat betekent dat voor ons? Uiteindelijk is dat allemaal goed gegaan en zijn we een financieel gezond bedrijf. Ik ben eigenaar van het pand, en als ik besluit het bedrijf te verkopen kan ik het bijvoorbeeld altijd verhuren aan derden. Ik zie dat als een belangrijke bron van mijn pensioen.’

Opnieuw een flinke uitbreiding

Aan orders hebben de meeste vliegtuigbouwers momenteel geen gebrek. En dus heeft ook Egmond Plastic te maken met een stijgende vraag. Daardoor groeide het bedrijf opnieuw uit z’n jasje en kwam er drie jaar geleden nog eens 280 vierkante meter bij voor opslag. Richard ontdekte gaandeweg dat een beetje voorraad toch wel handig is om klanten snel te kunnen bedienen. In september gingen de heipalen de grond in voor nóg eens 300 vierkante meter. De grond had het bedrijf al in eigendom. ‘De wereldwijde luchtvaart verwacht de komende drie à vier jaar met de helft te groeien. Voor veel onderdelen zijn wij de enige leverancier. Als wij niet meegroeien, dan kan Airbus z’n toestellen niet afleveren.’

Nu alsnog verhuizen is ook geen optie. En dat heeft niet enkel meer met kosten te maken. ‘Ik kan wel naar een andere plek willen, maar krijg ik daar op tijd een stroomaansluiting die past bij ons productieproces? Die kans is eigenlijk heel klein.’ Of hij, met de kennis van nu, nog iets anders zou doen? Over die vraag hoeft Richard niet lang na te denken. ‘Net na de coronacrisis stond het pand van de buren te koop. De luchtvaart zat toen net in een dip en daarom liet ik dat lopen. Maar ja, het pand van je buurman komt maar één keer in je leven te koop, zeggen ze weleens. Achteraf had ik het misschien gewoon moeten doen.’

Blik van ABN AMRO


Erik Kabel ABN AMROVerbouwen of verhuizen. Dat begint zelden bij de cijfers, ziet Erik Kabel, Business Banker bij ABN AMRO. ‘Ondernemers denken eerst aan hun medewerkers. Als je ervoor kiest om te verhuizen, kunnen die straks dan nog op de fiets komen bijvoorbeeld?’ Wat ondernemers vaak onderschatten, is wat zo’n operatie met het bedrijf doet. ‘Het kost tijd, energie en geld. Die kun je maar één keer inzetten. We zien in de praktijk dat omzet en resultaat in dat jaar geregeld onder druk staan.’

Vaak schuift de bank pas aan als de architect en de aannemer al langs zijn geweest. En dat is echt te laat, benadrukt hij. ‘Een nieuw pand betrekken of een bestaand pand verbouwen en verduurzamen, dat is een beslissing waarmee vrijwel altijd veel geld gemoeid is. Hoe eerder je daar met één van onze adviseurs over gaat sparren, hoe beter.’ Het is dan de rol van de adviseur om de juiste vragen te stellen en scenario’s op tafel te leggen. Kun je bij 10 procent minder omzet nog steeds je personeel, de belasting en de bank betalen bijvoorbeeld?

Bekijk ook:

Het familiebedrijf naar de volgende generatie, daar komt financieel veel bij kijken

Zo zette ondernemer Jacqueline haar vermogen in om eerder te kunnen stoppen met werken

Waarom een joggingbroek dragen je als leider authentieker maakt dan een tegenslag delen

Door een persoonlijk verhaal te vertellen, win je als leider aan authenticiteit. Toch? Nieuw onderzoek nuanceert dit: al dat delen kan ook averechts werken. Tegenslagen leveren sympathie op, maar uit de pas lopen geeft je authenticiteit een grotere boost.

leiders-authenticiteit
Foto: Getty Images

Authenticiteit is nog altijd een worsteling voor leiders. Een gangbaar recept is om een persoonlijk verhaal te vertellen, het maakt niet uit wat. Als het ongemakkelijk voelt om het te delen, dan zit je bij de ontvangers vast wel goed met je authenticiteit.

Maar hoever kun je dan gaan in je ontboezemingen? En helpt het delen van je worstelingen, persoonlijke verhalen, gekkigheidjes of fouten echt in je relatie met medewerkers?

Nieuw onderzoek biedt een helpende hand. En daaruit blijkt dat dit delen ook averechts kan werken voor leiders.

Sven Engesser (Universität Dresden), Namrata Goyal (Ramon Llull University), Veronica Job (Universiteit Wenen) en Krishna Savani (Hong Kong Polytechnic University) hebben tien experimenten uitgevoerd. Daaraan hebben meer dan 2.000 deelnemers meegedaan, afkomstig uit Groot-Brittannië en de VS.

Wat werkt in je voordeel

Bij die testen worden diverse ‘ontboezemingen’ van fictieve leiders van grote bedrijven en politieke leiders voorgesteld. Die worden ondergebracht in vier categorieën:

  • onconventioneel, zoals in een joggingbroek naar een chic gala gaan
  • asociaal, namelijk de zoon van een vriend een stage bezorgen die hij niet verdient
  • kwetsbaar, zelf vertellen over een tegenslag (beroofd worden of een ziekte)
  • neutraal, het delen van een hobby zoals vissen

Niet alle categorieën dragen evenveel bij aan het vergroten van de authenticiteit van een leider. Het maakt wel degelijk uit wat ze delen en welke keuzes daarachter zitten.

Wat ook impact heeft, is de manier waarop de boodschap aan medewerkers wordt overgebracht. Wordt het verhaal persoonlijk aan medewerkers verteld, gedeeld op sociale media of komen ze er via de pers of op een andere manier achter? En dan telt ook nog de ervaring van een leider mee.

Lees ook: Helemaak jezelf zijn op je werk helpt je carrière om zeep

Natuurlijk gaat authenticiteit over veel meer, zoals het gedrag vertonen dat hoort bij wat je zegt over je normen en waarden. En dat gedrag ook volhouden in moeilijke tijden. Dit onderzoek richt zich puur op de persoonlijke onthullingen waarmee leiders hun authenticiteit en reputatie kunnen versterken of juist schaden.

Onconventionele keuzes scoren goed

Onconventioneel gedrag op sociale media delen scoort goed, zo blijkt uit de experimenten. Leiders die zich niet opkleden voor een chic evenement scoren 21 procent hoger op authenticiteit dan degenen die een kwetsbaarheid delen.

Wie aan vriendjespolitiek doet, scoort 76 procent lager op authenticiteit dan leiders die onconventionele keuzes maken. Neutrale feitjes doen het beter, al wordt daar geen percentage aan gekoppeld.

Waar zit dat verschil nu in? In de controle die de leider heeft op wat hem of haar overkomt. Onconventionele keuzes duiden op eigen initiatief, op de bereidheid om bestaande normen en waarden uit te dagen. Zelfs als dat persoonlijke consequenties kan hebben, zoals statusverlies, wordt die keuze bewust gemaakt.

Sympathie voor tegenslag

Een kwetsbaarheid delen maakt de leider menselijker. Dat geeft de sympathie onder medewerkers steevast een boost. Maar delen wat een leider doorstaan heeft, levert niet dezelfde winst op als het bekendmaken van onconventionele keuzes. Dat komt doordat informatie in die eerste categorie de ontvangers niets vertelt over zijn of haar karakter, schrijven de onderzoekers op Harvard Business Review.

‘Er zijn omstandigheden, zoals een daadwerkelijk verlies of een mislukking, waarin het uitdragen van gedeelde kwetsbaarheid een passender doel is dan het uitdragen van eigen inzet.’

Wie de meer asociale toer opgaat, toont ook initiatief en controle, maar onthult daarmee ook hoe onbetrouwbaar zijn of haar besluitvorming kan zijn. Daarmee verliest de leider geloofwaardigheid.

Lees ook: Waarom ik weiger de rol van ceo te spelen (en wat ik dan wel doe)

Vragen stellen

Tip: Heeft iemand de prijs betaald voor jouw gedrag of actie? Als het antwoord ja is, vergeet die authenticiteit dan maar. De focus zal liggen op wat je gedaan hebt.

Als het antwoord op de eerste vraag nee is, stel dan de vervolgvraag: heb je je bewust zo gedragen? Was het een keuze, was het geen pech of ongeluk? Als het antwoord nee is, dan levert wat je deelt sympathie op, maar het zal niet bijdragen aan je authenticiteit.

Die wordt gereserveerd voor leiders die ‘uit eigen beweging en zonder daartoe aangespoord te worden, hebben laten zien waarvoor ze hebben gekozen’.

Zelf delen heeft meer impact

Hoe het persoonlijke verhaal bekend raakt, heeft ook impact op hoe authentiek een leider overkomt. Wanneer mensen over het gedrag in de media lezen of het zelf meemaken, is de impact verwaarloosbaar, zo blijkt uit de experimenten.

Leiders moeten de informatie zelf verstrekken. Niet per ongeluk, maar vanuit de intentie om dit te delen. Daarmee krijgen ze niet alleen een boost in authenticiteit, maar verzamelen ze ook meer steun.

Tip: ben jij de eerste die het vertelt? Als het antwoord op deze vraag nee is, dan kun je er geen voordeel meer mee doen voor je authenticiteit.

Senioriteit maakt een groot verschil

Voor wie geen leider is en toch ongemakkelijke waarheden vertelt, is er veel minder te winnen. De onderzoekers zetten in een ander experiment de ontboezemingen van een senior leider tegenover die van niet-leiders op sociale media.

De senior leider scoort duidelijk beter op authenticiteit, de ander totaal niet. De verklaring is hun trackrecord. Ervaren leiders hebben zich bewezen, waardoor ze van de verwachtingen mogen afwijken. ‘Daarmee straalt hij of zij daadkracht uit. Een nieuwe manager die de normen overtreedt, loopt het risico onvoorspelbaar over te komen.’

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Tip: ben jij een ervaren leider met een trackrecord? Als het antwoord nee is, ben je te vroeg om die informatie te delen. Bouw eerst meer geloofwaardigheid op.

Voorkom manipuleren

Aan leiders worden vaak hoge eisen gesteld, besluiten de onderzoekers. Maar wie het aandurft om onconventioneel gedrag openbaar te maken, zonder dat daarmee schade is aangericht, krijgt daar extra credits in authenticiteit voor terug. Ook levert ze dat meer steun op van hun mensen.

Door persoonlijke informatie bewust en gecontroleerd openbaar te maken, kunnen leiders ‘integriteit en herkenbaarheid uitstralen zonder hun legitimiteit in gevaar te brengen’, concluderen de onderzoekers in hun studie.

Maar pas op voor het te strategisch inzetten van je persoonlijke informatie. Wie zich kwetsbaar opstelt om te winnen of om daar op een andere manier voordeel uit te halen, is bezig met manipulatie.

Lees ook: Deze 4 landmijnen liggen verstopt op elke werkvloer (en de meeste leiders trappen erop)

Must reads week 42: topvrouw Sue Preenen, de pivot van fluisterapp Whispp en de Chief Lubach Officer

De redactie heeft voor jou de beste artikelen van afgelopen week geselecteerd. Dit keer: steeds meer bedrijven kiezen voor steward-ownership, de pivot van fluisterapp Whispp en waarom elk bedrijf een Chief Lubach Officer nodig heeft.

Topvrouw van het jaar
Sue Preenen (midden) werd in september uitgeroepen tot Topvrouw van het Jaar 2026. Foto: Paul Tolenaar

Sue Preenen liep als 13-jarige weg van huis, nu is ze Topvrouw van het Jaar

Elke acht dagen wordt in Nederland een vrouw vermoord, vaak door een partner of ex. Schokkend, vindt procureur-generaal Sue Preenen. Daarom regelt ze meer inzet voor de aanpak van huiselijk geweld en femicide en leert het OM officieren van justitie nu ‘rode vlaggen’ beter te herkennen. Het leverde haar de titel Topvrouw van het Jaar 2026 op.

Waarom moet je dit lezen? De in Zuid-Korea geboren Preenen werd als vierjarige geadopteerd en liep op haar dertiende weg van huis. In een openhartig interview met redacteur Wilke Wittebrood vertelt ze hoe haar veelbewogen jeugd haar vormde tot de leider die ze nu is: iemand die vrouwen wil empoweren in plaats van redden.

👉 Lees hier: Procureur-generaal Sue Preenen (Topvrouw 2026): ‘Ik weet dat ik op mezelf kan vertrouwen’

Van stotterhulp naar standaardfunctie: de pivot van fluister-app Whispp

Joris Castermans trok veel aandacht met zijn spraakhulp voor mensen met een stemaandoening. Nu stapt zijn startup over op een licentiemodel: de technologie moet in miljarden smartphones, pc’s en wearables komen. Daarvoor haalt het bedrijf nieuwe expertise binnen: sinds vorige maand is industrieveteraan Andreas Spechtler (Sony, Dolby) ceo.

Waarom moet je dit lezen? Whispp wil de technologie uiteindelijk ook verder ontwikkelen voor mensen met een stemprobleem. Met de pivot naar een licentiemodel kan het bedrijf ondertussen een veel grotere markt bedienen. Een eerlijk gesprek over de omslag van medische app naar chipfeature en de overdracht van de ceo-rol.

👉 Lees hier: De technologie van Whispp zit straks letterlijk in alle telefoons ter wereld

Bij steward-owned bedrijven staat de missie voorop, óók als investeerders je uitlachen

Van impactbedrijven tot de Efteling: steeds meer Nederlandse ondernemingen kiezen voor steward-ownership, een bedrijfsvorm waarin zeggenschap en winst gescheiden zijn. Dat betekent dat er meer geld en aandacht zijn voor de missie, maar dat is niet altijd even makkelijk om uit te leggen aan potentiële geldschieters.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Waarom moet je dit lezen? Redacteur Maaike Kooijman bezocht het eerste steward-ownershipfestival van Nederland. Ondernemers vertelden over de keerzijde van deze bedrijfsvorm, van lastige gesprekken met investeerders tot ingewikkelde juridische trajecten. Toch wegen de voordelen voor hen zwaarder. ‘We laten iedereen zien: we’re in it for the long run.’

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

👉 Lees hier: Zelfs de Efteling is steward-owned, toch weten veel mensen niet wat het is

Een droog rapport vol onleesbare aanbevelingen? Schakel liever Arjen Lubach in

Elk bedrijf heeft processen die ooit met een goede reden zijn bedacht, maar inmiddels een eigen leven leiden. Iemand als Arjen Lubach zou die vastgeroeste patronen direct oppikken en met een goedgemikte grap bespreekbaar maken, stelt innovatie-expert en MT/Sprout-columnist Simone van Neerven. Wie durft?

Waarom moet je dit lezen? Van Neerven pleit voor een opvallende nieuwe functie: de Chief Lubach Officer. Die moet alledaagse absurditeiten in organisaties met humor aan de kaak stellen en zo zaken in beweging zetten. Een prikkelende kijk op de hofnar als managementinstrument.

👉 Lees hier: Eigenlijk zou ieder bedrijf een Chief Lubach Officer moeten hebben

Hier vind je het belangrijkste nieuws van week 42 2026:

  • Eerste klant voor AI-fabriek in Rotterdam en geen onderzoek naar slaapapneu-affaire Philips (maandag 12 oktober)
  • Albert Heijn, Etos, Gall & Gall lamgelegd na cyberincident en kort geding tegen Meta over gluurbrillen op komst (dinsdag 13 oktober)
  • ‘Geen aanwijzingen’ voor datadiefstal bij Albert Heijn en parkeerplatform ParkMundo haalt € 2,3 miljoen op (woensdag 14 oktober)
  • Hof wil meer onderzoek in zaak Frits van Eerd en SpaceX ontregelt Oekraïense drone-operaties (donderdag 15 oktober)
  • TomTom schrapt 200 banen en Apple bereikt beurswaarde van $ 5 biljoen (vrijdag 16 oktober)

Milence bouwt de laadhubs waar de elektrische truck op wacht

In samenwerking met Invest International - Zonder laadplekken komen er geen elektrische vrachtwagens op de weg. Milence bouwt daarom in hoog tempo laadhubs langs de grote Europese transportroutes. Invest International voorzag dit duurzame initiatief van de broodnodige miljoenen. 'Deze investering zorgt voor nieuwe kennis, banen en een voorsprong waar we als maatschappij en economie later de vruchten van plukken.'

Milence
Foto: Rechts Anja van Niersen – CEO Milence

Met een elektrische truck van Zaragoza naar Stockholm rijden. Of van Warschau naar Rotterdam. En onderweg nooit twijfelen of er straks nog een plek is waar je de batterij kunt volstoppen. Dat is in een notendop wat Milence wil bereiken.

Het bedrijf heeft al bijna 40 laadhubs voor zware vrachtwagens in bedrijf, verspreid over negen Europese landen. Eind dit jaar moeten dat er vijftig zijn om vervolgens met minimaal twintig laadhubs per jaar door te groeien. In heel Europa, benadrukt ceo Anja van Niersen. ‘We zijn nu in vijftien landen aan het voorbereiden. Als de routes daar allemaal goed zijn afgedekt, gaan we opschalen naar nog eens vijftien landen in Europa.’

Milence bedrijf

Opgezet door de truckbouwers

Milence zag het levenslicht in de zomer van 2022, als initiatief van de grote truckbouwers van dit continent. Het gaat om Daimler Truck, Volvo Group en Traton, bekend van merken als Mercedes-Benz, Volvo, Renault, MAN en Scania. De drie concurrenten zagen een paar jaar geleden in dat hun elektrische trucks nooit de weg naar de markt zouden vinden, zolang er bijna nergens geladen kon worden.

De bedrijven staken gezamenlijk 500 miljoen euro in het project en vonden in Anja van Niersen dé ervaren topvrouw om de kar te gaan trekken. Ze is geen onbekende in dit domein. Eerder zette ze bij netbeheerder Alliander Allego op, een Europese aanbieder van openbare laadinfrastructuur voor elektrische auto’s.

Truck charging versus car charging

Deze vergelijking met personenwagens is natuurlijk snel gemaakt. En toch blijkt het verschil levensgroot. ‘Als je truck charging wilt begrijpen, moet je alles vergeten wat je denkt te weten over car charging’, aldus Van Niersen. ‘Een auto is een ego-item van een individueel persoon. Een truck is een productiemiddel, een voertuig dat altijd moet rijden en niet te veel mag stilstaan. De meeste automobilisten gebruiken een snellader een paar keer per jaar, bijvoorbeeld op weg naar hun vakantieadres. Een vrachtwagen in het langeafstandsvervoer laadt elke dag. Na vierenhalf uur rijden schrijft de rijtijdenwet 45 minuten pauze voor. In die tijd moet de accu weer vol. Die businesscase is totaal onvergelijkbaar.’

Laadhub naast de snelweg

Dat verklaart ook de plekken waar Milence de laadhubs bouwt. Fastned zet zijn stations voor personenauto’s direct aan de snelweg. Milence bouwt juist op terreinen ernaast. Daar is meer ruimte en kan het bedrijf de boel beveiligen. ‘Dat is belangrijk, want ladingdiefstal is een groot probleem in de logistiek’, zegt Van Niersen. De vraag naar elektriciteit blijft in ieder geval groeien. Bij de Milence-laadhub in Waddinxveen komen dagelijks enkele tientallen trucks laden. En in Venlo is de hub al drie keer uitgebreid, naar inmiddels twaalf laadpunten. Op die locatie is het de hele dag een komen en gaan van e-trucks.

Natuurlijk zijn er voor Milence ook de nodige uitdagingen. Zo laten vergunningen vaak lang op zich wachten. En er is dat volle stroomnet. ‘Dat probleem speelt niet alleen in Nederland, maar ook in landen als Duitsland, Denemarken en Zweden. Zelfs in Frankrijk beginnen we dat nu te merken’, aldus Van Niersen.

Het bedrijf zoekt daarom zelf de stroom op. In Tiel opent binnenkort een hub die direct is aangesloten op een zonnepark. ‘Maar dat had bijvoorbeeld ook een windpark, afvalverbrander of een tuinder die zelf veel stroom opwekt kunnen zijn. Met de opslag vangen we bovendien de pieken en dalen van zon en wind op. Als wij de energie naar ons toe halen voordat die het net op gaat, dan heeft de netbeheerder minder last van congestie.’

Laadhub Tiel
Laadhub in Tiel

Hoge investeringen gevraagd

Of Milence uiteindelijk kan doorgroeien naar een paar honderd laadhubs, hangt vooral af van geld. ‘Het is een nogal dure hobby’, zegt Van Niersen droogjes. Afgelopen voorjaar haalde het bedrijf voor het eerst geld op buiten de eigen aandeelhouders. Een consortium van vijf financiers stelde 120 miljoen euro beschikbaar, met steun van de Europese Unie via het InvestEU-fonds. Zo’n 40 procent kwam van Invest-NL en Invest International. Het geld gaat naar nieuwe hubs, uitbreiding van bestaande locaties en megawattladers die een truck sneller vol krijgen.

Invest International financiert Nederlandse groeibedrijven die over de grens zaken doen en hun afnemers. Een netwerk dat in vijftien landen tegelijk wordt uitgerold, past dus goed in dat profiel. ‘Onze financiering stelt Milence in staat om de volgende groeifase te realiseren. Wij stappen in als commerciële financiers nog terughoudend zijn’, aldus Jeroen Plag, de CIO van Invest International. En dat is belangrijk voor de bv Nederland, benadrukt hij.

‘We versterken zowel het Nederlandse verdienvermogen als de versnelling van de energietransitie. Deze investering zorgt voor nieuwe kennis, banen en een voorsprong waar we als maatschappij en economie de vruchten van plukken. Overigens is het niet zo dat er zomaar geld wordt uitgekeerd aan elk initiatief dat zich aanmeldt. Het is een kwestie van pitchen voor een investeringscommissie en een uitgebreid due diligence. Bij Milence telt ook het grotere belang mee. Hoe sneller het vrachttransport elektrisch wordt, hoe minder Europa afhankelijk is van geïmporteerde olie’

Gelijkwaardig, niet hetzelfde

Wat opvalt bij Milence is de werkvloer. Zo’n 40 procent van het personeel is vrouw, iets wat in het domein van transport en energie hoogst ongebruikelijk is. Van Niersen was daar eerder nooit zo mee bezig, maar is zich inmiddels meer bewust van haar voorbeeldrol. ‘Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig, maar niet hetzelfde. Als je iedereen hetzelfde behandelt, sneeuwen de vrouwen onder.’

Als voorbeeld noemt ze de werving van personeel. Op een gemiddelde vacature bij Milence reageren vooral mannen. ‘Vaak bluffen die zich door een sollicitatieprocedure heen. Vrouwen moeten we actief benaderen, vaak zelfs meerdere keren. Ze moeten het voor zichzelf voor 120 procent bewezen hebben voordat ze denken dat ze het kunnen’, aldus Van Niersen. Eenmaal binnen krijgen ze bij Milence ruimte om werk en thuis op hun eigen manier te combineren.

‘We bieden ze flexibiliteit en geven ze vertrouwen en verantwoordelijkheid. Dat werkt bij de meeste vrouwen heel goed.’ Haar verhaal raakt daarmee aan Code-V. Dat is een alliantie van 130 publieke en private organisaties met het doel om meer financiering naar bedrijven met een vrouw aan het roer te krijgen. Invest International is een van de aangesloten partijen en heeft ook een vrouwelijke CEO, Melanie Maas Geesteranus. En bedrijven die klagen dat ze geen vrouwen kunnen vinden, die krijgen van Van Niersen een eenvoudig advies. ‘Kijk eens heel goed naar jullie recruitmentproces, want daar begint het.’

Lees ook: Van Oekraïne tot Ghana: investeren waar de markt terughoudend is.