Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Leiderschap is van alle tijden, in welke vorm dan ook. Het zijn de omstandigheden waaronder u leidinggeeft, die steeds weerbarstiger worden. De 21e eeuw brengt verandering aan in de context van organisaties. Met ook de nodige consequenties voor u als leidinggevende.

 

Dit evenement is geweest. Bekijk de overige events van MT

Meer dan ooit moet u:

  • leidinggeven en coachen op afstand
  • anticiperen op steeds sneller gaande veranderingen
  • onpopulaire beslissingen nemen
  • mensen meekrijgen
  • bevoegdheden afstaan, en toch de regie houden
  • complexe dilemma’s oplossen

 

Datum: start 27 november
Locatie: Nyenrode
Prijs 995 euro

 

 

 

 

Hoe blijft u ‘voor de troepen uit’ lopen?
Hoe loodst u uw organisatie naar nieuwe tijden?
U moet het verschil maken voor uw organisatie

U kent de uitdrukking ‘de vent maakt de tent’. U heeft enerzijds de uitdaging om aan uw eigen ontwikkeling te werken. Anderzijds heeft u als leidinggevende de verantwoordelijkheid om meer dan goed op ‘de winkel’ te passen. U bent en blijft de eindverantwoordelijke die wordt afgerekend op resultaten, op geleverde prestaties. U wordt ervoor betaald om uw medewerkers – en uzelf – te motiveren tot gewenst gedrag om de doelstellingen voor de organisatie te behalen.
Het mes snijdt aan twee kanten. Hoe zorgt u zelf dat u scherp blijft, met succes mee beweegt in lijn met de tijdgeest, én het verschil voor uw organisatie kunt blijven maken?

Speciaal voor u organiseren wij deze collegereeks over leiderschap in de 21e eeuw, waarin u wordt voorzien van actuele kennis, inspiratie en praktische handvatten voor vertaling naar uw eigen werksituatie.

Meer informatie? Download de brochure


Je doneert aan een goed doel, maar hoeveel goed doet je geld eigenlijk?

Goede bedoelingen zijn niet genoeg als je écht verschil wilt maken met je geld. Bram Schaper, auteur van Het beste wat je met je geld kan doen, legt in de Werkprofessor-podcast uit waarom het ene goede doel met dezelfde euro veel meer impact maakt dan het andere.

Impact donatie goed doel
Goede doelen worden soms vooral beloond omdat goed zijn in marketing, terwijl dat weinig zegt over hun daadwerkelijke impact, constateert Bram Schaper. Foto: Getty Images

Bram Schaper werkte veertien jaar als senior manager bij NS toen een podcast zijn kijk op geld en goede doelen veranderde. Daarin hoorde hij een metafoor over een brandweerman die een kind uit een brandend huis redt. De boodschap: mensen in rijke landen met een modaal of hoger inkomen kunnen ieder jaar zo’n brandweerman zijn, simpelweg door effectief te doneren.

Schaper deed al vrijwilligerswerk en gaf geld aan goede doelen. Alleen had hij zichzelf nooit de vraag gesteld hoeveel verschil zijn donaties daadwerkelijk maakten. Hij verdiepte zich erin, raakte betrokken bij de beweging rond effectief doneren en besloot uiteindelijk zijn carrière bij NS ervoor achter zich te laten.

Bekende goede doelen zijn niet per se de beste

Een van de problemen is volgens Schaper dat de markt voor goede doelen heel anders werkt dan een gewone markt. Koop je een slecht product, dan merk je dat meestal snel. Bij een donatie ontbreekt die feedback. De ontvanger is vaak ver weg en als donateur zie je nauwelijks wat er uiteindelijk met jouw euro gebeurt.

Daardoor kunnen organisaties vooral worden beloond omdat ze bekend zijn of goed zijn in marketing, terwijl dat weinig zegt over hun daadwerkelijke impact. Onafhankelijke onderzoekers proberen daarom te berekenen hoeveel maatschappelijke winst goede doelen per gedoneerde euro boeken, en de verschillen blijken enorm.

Bomen planten klinkt bijvoorbeeld als een logische manier om klimaatverandering tegen te gaan. Volgens Schaper kunnen minder zichtbare interventies, zoals beleidsbeïnvloeding of het stimuleren van innovatie in duurzame energie, per euro echter veel meer CO2-uitstoot voorkomen. Bij gezondheid kunnen relatief eenvoudige maatregelen als vaccinaties en vitamine A-suppletie op grote schaal levens redden.

Drie potjes voor je geld

Dat betekent niet dat je voortaan alleen nog met een spreadsheet naast je bankrekening hoeft te bepalen aan wie je geeft. Schaper begrijpt dat mensen graag doneren aan doelen waarmee ze een persoonlijke band hebben. Een sponsoractie van een bekende of een lokaal initiatief voelt nu eenmaal dichterbij dan een organisatie aan de andere kant van de wereld.

Daarom werkt hij met het driepotjesprincipe. Het eerste potje is voor jezelf en de mensen om je heen. Het tweede is voor goede doelen die je persoonlijk raken. En het derde reserveer je voor organisaties die volgens onafhankelijk onderzoek zoveel mogelijk maatschappelijke impact per euro realiseren. Zo kunnen gevoel en effectiviteit naast elkaar bestaan.

Bedrijven kunnen veel meer doen

Ook voor bedrijven ligt hier volgens Schaper een kans. Veel organisaties doneren incidenteel, terwijl ze maatschappelijke impact ook structureel kunnen opnemen in strategie, beleid en governance.

Daarvoor hoeven bedrijven niet meteen grote delen van hun winst weg te geven. Wereldwijd doneren bedrijven volgens Schaper gemiddeld minder dan één procent van hun winst. Een relatief klein percentage kan dus al veel betekenen, zeker wanneer het structureel wordt ingezet.

Bovendien beschikken bedrijven juist over een vaardigheid die bij effectief doneren goed van pas komt. Ze zijn gewend om te kijken hoe ze met zo min mogelijk middelen zoveel mogelijk resultaat kunnen bereiken, stelt Schaper. Pas datzelfde principe toe op donaties, adviseert hij. Vraag niet alleen óf je geld weggeeft, maar vooral hoeveel maatschappelijke impact iedere euro oplevert.

Wie zelf wil beginnen, hoeft volgens hem geen expert te worden. Er bestaan fondsen die onafhankelijk laten onderzoeken welke organisaties binnen thema’s als armoede en gezondheid, klimaat, vrouwenemancipatie en dierenwelzijn op dat moment de meeste impact kunnen maken.

Dat vraagt soms wel om een andere manier van denken. Een geplante boom kun je zien, beleidsbeïnvloeding niet. Toch kan juist die minder tastbare interventie uiteindelijk veel meer opleveren. Maatschappelijke betrokkenheid gaat niet alleen over hoeveel je geeft, maar vooral over wat je geld daadwerkelijk teweegbrengt, aldus Schapers boodschap.

3 takeaways

  • Een goede intentie betekent niet automatisch een grote impact. Kijk bij doneren niet alleen naar het verhaal of de bekendheid van een goed doel, maar ook naar wat er aantoonbaar met iedere gedoneerde euro wordt bereikt.
  • Effectief doneren hoeft persoonlijke betrokkenheid niet te vervangen. Met het driepotjesprincipe kun je ruimte houden voor jezelf, doelen waar je persoonlijk om geeft én doelen die onafhankelijk als zeer effectief zijn beoordeeld.
  • Ook kleine bedragen kunnen verschil maken. Voor zowel particulieren als bedrijven is vooral belangrijk dat doneren structureel gebeurt en dat het beschikbare geld terechtkomt waar het de grootste maatschappelijke impact kan realiseren.

Beluister de nieuwste aflevering van de podcast ‘De Werkprofessor’. Of abonneer je via de podcast-app van jouw keuze. Nieuwe afleveringen verschijnen elke twee weken op maandag.


Heb je vragen of input? Neem dan contact op met Wendy van Ierschot via [email protected]. Benieuwd naar de volgende gast in ‘De Werkprofessor’ of wil jij als eerste de teaser van de volgende aflevering horen? Volg dan ‘De Werkprofessor’ op LinkedIn.

Muziek luisteren op kantoor? Je koptelefoon kost je mogelijk punten bij collega’s

Koptelefoon op of oordopjes in, playlist op. Ruim de helft van de medewerkers luistert naar muziek op het werk. Goed voor de motivatie en focus, maar je scoort er bijna nooit punten mee bij collega’s, ontdekten Amerikaanse onderzoekers.

Ruim de helft van de mensen luistert naar muziek onder werktijd. Foto: Getty Images

Met de opkomst van de kantoortuin is ook een ander fenomeen ingeburgerd geraakt: de kantoorkoptelefoon, in het bijzonder de noise-cancelling variant. Niet gek als je een grote groep medewerkers bij elkaar in een ruimte zet. Dat leidt hoe dan ook tot rumoer, en soms tot regelrechte herrie.

Spontane brainstorm- en bijpraatsessies aan het bureau, luid bellende collega’s: een geluidsdempende koptelefoon met een afleidend muziekje is meer dan welkom om de kantoortuinprikkels buiten te sluiten. Ruim de helft van de medewerkers (52%) doet dat op het werk dan ook regelmatig (HR Daily Advisor, 2018).

Zeven op de tien werknemers vinden dat ze daardoor productiever zijn. Muziek helpt om beter te focussen, zonder dat ze zich fysiek van de groep hoeven af te zonderen.

Naast een betere concentratie hebben de deuntjes ook andere positieve effecten. Muziek ontspant en verlaagt stress, verhoogt het uithoudingsvermogen en helpt om door te beuken bij eentonige of repetitieve taken. En soms is luisteren naar je favoriete band of artiest ook simpelweg een manier om de tijd te doden.

Afsluiten van de rest

Het probleem: hoewel muziek luisteren op de werkvloer weliswaar iets is dat je alleen doet, is het ook heel zichtbaar voor collega’s (en soms hoorbaar, maar dan staat je geluid te hard). Zij zien alleen je oortjes of koptelefoon en moeten er maar naar raden waarom je je auditief afsluit van de rest. Dat doen ze, soms bewust, soms onbewust.

Onderzoekers Oguz Gencay (Bilkent University, Ankara), Michael Schaerer (Singapore Management University) en Trevor A. Foulk (University of Florida) waren benieuwd of dat sociale gevolgen heeft. Worden mensen die op hun werk naar muziek luisteren, door collega’s anders beoordeeld of behandeld? Dat onderzochten ze met een serie experimenten, waarbij in totaal meer dan 2.700 (vooral Amerikaanse) werknemers betrokken waren. De resultaten werden gepubliceerd in Harvard Business Review.

De belangrijkste conclusie is dat het effect volledig afhankelijk is van de manier waarop werknemers het gedrag interpreteren – ongeacht wat de daadwerkelijke reden is dat iemand naar muziek luistert. Denken mensen dat hun collega’s dit voor de lol doen, of om de tijd te doden? In dat geval worden ze als significant minder betrokken gezien.

Dat heeft gevolgen: medewerkers zijn minder geneigd om deze collega’s te helpen, stellen zich neerbuigender en soms zelfs vijandiger op, en beoordelen hun werk negatiever. Ook als de werkelijke prestaties goed zijn.

Lees ook: Passieve agressiviteit zorgt op kantoor voor meer conflicten dan roddelen en pesten

Wel gestraft, niet beloond

Deze effecten treden niet op als mensen denken dat koptelefoondragende collega’s zich willen concentreren. Al levert dat ook geen extra punten of goodwill op: het negatieve effect wordt simpelweg geneutraliseerd. In de enige situatie waarin het luistergedrag wél voor duidelijke positieve effecten zorgt, zagen betrokkenen dat de prestaties van collega’s daardoor meetbaar verbeterden. Al gold dat lang niet in alle gevallen.

Volgens de onderzoekers komt dit door de heersende normen op de werkvloer. Van werknemers wordt nu eenmaal verwacht dat ze op kantoor gefocust zijn, ook als ze daarvoor muziek nodig hebben. Mensen worden, kortom, niet beloond voor gedrag dat door de rest als vanzelfsprekend wordt gezien.

De onderzoekers adviseren daarom om koptelefoondragende collega’s niet met argwaan of een oordeel, maar met nieuwsgierigheid te bekijken. Heb je het gevoel dat iemand je negeert? Toets die aanname eerst. Vraag bijvoorbeeld: ‘Komt het nu niet goed uit?’ Dat lijkt iets kleins, maar kan op de lange termijn misverstanden en irritaties voorkomen.

Intenties duidelijk maken

Behoor je daarentegen zelf tot de groep die zonder muziek niet kan werken, dan is er goedbeschouwd maar één ding dat je kunt doen: de negatieve effecten minimaliseren. ‘Maak je intenties duidelijk’, adviseren de onderzoekers. ‘Als collega’s niet weten waarom je je afsluit, gaan ze dat zelf invullen.’ Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn. Een opmerking als ‘ik moet me nu even concentreren’ volstaat.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Tot slot: let op hoe je je gedraagt als je muziek op hebt staan. Meeknikken op de maat, tappen met je voet of neuriën? Wil je collega’s ervan overtuigen dat je met volle focus bezig bent, dan is zulk gedrag uit den boze. Zorg dat concentratie er ook uitziet als concentratie – en bewaar je lievelingsnummers voor de weg naar huis.

Lees ook: Onderzoek toont aan: collega’s luisteren minder als je een accent hebt