Leiderschap

Domheid. Ik kan me er mateloos aan ergeren. Begrijp me goed: domheid heeft niets te maken met intellectuele vermogens. Intelligente mensen kunnen behoorlijk dom zijn en ik ken veel mensen met wat minder intellect die mij fascineren omdat ze passioneel nieuwsgierig zijn en altijd op zoek naar nieuwe inzichten. Domme mensen zwelgen in hun Eigen Grote Gelijk. Domme mensen Slimme mensen staan open voor andere meningen en ideeën. Domme mensen sluiten zich ervan af, ontkennen het bestaan of het bestaansrecht van andere meningen en bevechten alles wat ook maar enige twijfel zou kunnen veroorzaken. Ze zijn bewust blind voor alles wat nieuw of anders is en worden als een stilstaande plas waarin ze zich wassen, hun afval lozen en waaruit ze drinken. Het water wordt troebel en gaat stinken. Slim nieuwsgierige mensen zijn als helder stromend water dat zich voedt aan bronnen en regen. Hun mening is slechts een these waarmee ze de antithese opzoeken in de zoektocht naar een synthese die op haar beurt weer these wordt. Wereldleiders Onze Wereldleiders, met Donald Trump als archetype, blinken vaak uit in domheid. Ze staan in schril contrast met Wereldmanagers als Elon Musk die tegenover die bekrompenheid ongebreideld dromen zetten en tegenover blind conservatisme zuurstofrijke openheid. We beleven een kantelmoment. Exponentieel versnellende technologie en het gebruik ervan door mensen maakt dat mens en samenleving grondige veranderingen ondergaan. Die veranderingen gebeuren als vanzelf. Niet top-down gestuurd, niet gecontroleerd door de bestaande orde, maar onmerkbaar en onstuitbaar bottom-up. Organisch. Kantelmomenten kenmerken zich door chaos, omdat er een bestaande orde is die het nieuwe bevecht (desnoods met geweld) en een nieuwe orde. Omdat de oude wetten niet van toepassing zijn op de nieuwe wereld, die nog geen wetmatigheden kent. Dit zijn hybride, chaotische tijden en dat merken we. De politieke Wereldleiders vertegenwoordigen de oude orde en vechten zonder het te beseffen in de achterhoede. Ze bevechten Facebook en Google en Amazon en Airbnb en Uber en desnoods Tesla. De verkiezingsuitslagen na Brexit en Trump laten duidelijk de breuklijnen zien tussen de oude en de nieuwe wereld. Tussen de jongere generatie en de oudere en tussen het gesloten platteland en het open kosmopolitisme van de steden. Nieuwe wereld Ik hou van de Wereldmanagers als Elon Musk. Ik ben optimistisch. Zij vertegenwoordigen een nieuwe wereldorde. Die van de netwerken, waarin elk individu gelijk is en waarin samen voor het eerst écht samen is. De wereld die de nieuwe Wereldmanagers willen bouwen, is er een van hernieuwbare energie, waarin de bronnen slim gebruikt worden, zodat we onze aarde niet verknoeien en niet naar Mars als back-up-planeet hoeven uit te wijken, waarin autonome technologie de kerntaken van mensen overneemt, waarin snel en gemakkelijk gepersonaliseerd openbaar vervoer het autobezit overbodig maakt en de sharing economy het overneemt van de consumptiemaatschappij. We evolueren dankzij slimme technologie naar een wereld waarin mensen zich kunnen ontplooien tot wat ze willen zijn, verbonden met alle anderen, genietend van het leven, kunst en cultuur in een samenleving die zin heeft en zin geeft. Wollig? Misschien. Maar ik geloof het graag, Is dit de waarheid? De waarheid is vloeibaar.

Wereldleiders laten breuk oude en nieuwe wereld zien

MT-columnist Rik Vera ergert zich aan domme mensen. Dit keer schrijft hij een column over hoe sommige van onze Wereldleiders...

Waarom bonussen niet leiden tot betere prestaties

Zorgen bonussen voor betere prestaties, meer succes of motivatie? Volgens organisatiepsycholoog Dr. Kilian Wawoe niet altijd. Geld leidt alleen tot...

Dynamic Pricing: ‘wees er open over en presenteer het als win-win’

In de reisbranche is dynamic pricing de nieuwe standaard geworden. De prijs van een vliegtuigstoel of hotelkamer kan behoorlijk fluctueren...

Remco Claassen: De impact van anekdotes

Mensen hebben een zwak voor goede verhalen. Wil je de aandacht van het publiek vasthouden? Maak dan gebruik van anekdotes,...

#1 Wees proactief ‘De belangrijkste les uit mijn carrière: je bent zelf verantwoordelijk voor je situatie. Vaak wordt gezegd dat dingen met een reden gebeuren. Ik zie het andersom: dingen gebeuren soms willekeurig en je moet er zelf een reden aan geven. Ik zat zeven jaar bij Nike, hield van het bedrijf, maar op een gegeven moment zag ik dat ik niet CEO zou worden in de tijdspanne die ik voor ogen had en besloot ik weg te gaan. Dat was moeilijk, ik wilde eigenlijk niet weg. Maar door mijn vertrek heb ik wel CEO kunnen worden bij Coors Brewing Company en daarna bij Starwood. Als ik niet weg was gegaan, waren die mogelijkheden er niet op het juiste moment geweest. Hetzelfde geldt voor mijn vertrek bij Starwood. Ik had een verschil van mening over de strategie. Er was sprake van disruptie, een golf van digitale veranderingen, vooral in de reismarkt. Ik voelde dat we hard moesten werken om ons te verdedigen tegen een nieuw soort concurrentie. De raad van commissarissen en de bestuursleden wilden een traditionelere aanpak. Ik ben niet iemand die een plan van iemand anders kan uitvoeren als ik er niet helemaal in geloof, dat is onderdeel van proactief zijn.’ #2 Begin met het einde voor ogen ‘Ik werk nu als adviseur, belegger, commissaris: I have gone plural. Voor mij is het altijd belangrijk geweest om iets aan mijn vaardigheden toe te voegen. Ik wil leren, groeien. Ik stel mezelf altijd dezelfde vraag: als ik deze activiteiten een paar jaar doe, wat kan ik dan zeggen wat ik kan, wat ik vandaag niet kan zeggen? Op een dag zou ik de Pikes Peak lopen; dat is een halve marathon en daarna nog eens 2500 meter klimmen. Ik ben geen goede klimmer. Mijn vrouw vroeg: “Waarom doe je dingen waarvan je zenuwachtig wordt?” Ik zei: “Als ik het morgen heb gedaan, dan heb ik weer iets gedaan waarvan ik van tevoren niet wist of ik het kon.” Dat typeert mij.’ #3 Belangrijke zaken eerst ‘Bij Nike begon ik als hoofd strategische planning. Mijn baas klaagde over iets, ik dacht: jij bent hier president , waarom zouden we het dan niet verbeteren. Hij zei: er zijn maar zoveel dingen die je kunt doen, het zou leuk zijn als we hierin ook beter waren, maar het is niet een critical mission, dus laat ik het vallen. Voor mij als CEO en als ouder een belangrijke les: je kunt niet alle zaken winnen, je moet kiezen wat echt nodig is en zaken die afleiden laten vallen. Ook nu, nu ik geen CEO meer ben, kies ik wat ik doe om te blijven leren. Ik zou vele advies en beleggingsrollen kunnen kiezen, maar ik blijf bezig met het thema: de invloed van digitale disruptie. Je moet criteria hebben voor zaken waar je tijd in wilt steken.’ #4 Denk in termen van win-win ‘Een simpel voorbeeld van het concept win-win: als jij tot deze omzet komt, dan delen we een potje, omdat het dan voor ons beiden winstgevender is geworden. Dat idee van hoe je kunt samenwerken heb ik in onderhandelingen altijd meegenomen. Bij Starwood was 97 procent van de hotels eigendom van hoteleigenaren of beleggers. Ik dacht altijd: we kunnen wel iets meer vragen, maar als zij na afloop van het contract met een ander merk willen werken omdat wij zo duur zijn, dan hebben we daar niet zoveel aan. Denk altijd: wat is voor jou belangrijk en hoe kunnen we hiervan samen profiteren, in plaats van dat ik alles uit jouw zak haal. De truc van luisteren is stil te staan en te beseffen dat het echt belangrijk is om te luisteren. Dat klinkt simpel, maar kan lastig zijn als je het ergens niet mee eens bent.’ Wil je het volledige interview met Frits van Paasschen lezen? Bestel dan een abonnement op MT Magazine.

Oud-CEO Frits van Paasschen: ‘Ik kan geen plan uitvoeren waar ik niet in geloof’

Twee jaar geleden stapte hij op bij de internationale luxehotelketen Starwood. Frits van Paasschen (56) was er acht jaar lang CEO....

6 redenen om vandaag nog naar je algemene voorwaarden te kijken

Algemene voorwaarden zijn niet verplicht. Toch is het ontzettend belangrijk dat je ze hebt én dat ze actueel zijn. Lees...

Met deze formule kan iedereen ondernemer worden

Gebruik je de formule (W + D) * (4P + L) = O n, dan zit een carrière als ondernemer...

Veranderen kan op veel manieren en de term zelf heeft verschillende betekenissen. ‘Veranderen’ kan bijvoorbeeld betekenen dat je een paar verbeteringen doorvoert in de bestaande processen, maar ook dat je de bestaande kaders verlaat en op zoek gaat naar een compleet nieuw businessmodel. ‘Belangrijk is om je definitie van veranderen scherp te hebben en bij je probleem een specifieke aanpak te kiezen’, legt Tiggelaar uit. ‘Uit onderzoek blijkt dat inspraak van je werknemers leidt tot een beter resultaat. Ook essentieel is dat er heldere doelen zijn, dat medewerkers de leider van de verandering vertrouwen en dat ze manier waarop de veranderplannen worden gemaakt eerlijk en transparant is.’ 4 manieren van aanpak In de veranderliteratuur zijn er vier bedrijfskundige denkers die als belangrijk worden gezien vanuit een academische benadering. Michael Beer: Beer gaat uit van twee manieren van verandering. De twee theorieën kunnen na elkaar worden ingezet of apart van elkaar. Theorie E houdt in dat je harde focus legt op economische maatstaven, de korte termijn en financieel succes. Het is een vaak top-down benadering waarbij het management van een bedrijf harde maatregelen treft. Daarnaast is er theorie O: leg de focus op de zachte kant van de organisatie. Het gaat hier om de lange termijn, de cultuur en de ontwikkeling van je medewerkers. In deze aanpak in er meer ruimte voor inspraak van onderaf. Rosabeth Moss Kanter: Moss Kanter beschreef de eigenschappen van ‘change masters’. Drie belangrijke kenmerken zijn: 1) Overtuig je collega’s om medewerkers te helpen met goede ideeën. 2) Los problemen op het gebied van samenwerking op. Dat kunnen verschillende belangen zijn, maar ook ruzies. Help bijvoorbeeld introverte slimmeriken om zich uit te spreken. 3) Verbind kleine met grote veranderingen. Zoek naar simpele manieren om te verbeteren die al in de organisatie worden gebruikt. Deze theorie is gebaseerd op een positieve insteek en zoekt naar consensus. Edgar Schein: De cultuurverandering komt volgens Schein pas aan het einde van een proces, in tegenstelling tot wat veel managers denken. Schein zegt: richt je op de aanpak van concrete problemen, dan verandert de cultuur vanzelf mee. Wees daarbij heel duidelijk over het gewenste gedrag van je medewerkers. Realiseer je daarbij dat de veranderingen alleen duurzaam zullen zijn wanneer de omgeving ze waardeert en beloont. Denk aan complimenten van klanten of aandeelhouders over de nieuwe manier van werken. David Cooperrider: Cooperrider is de bedenker van de theorie Appreciative Inquiry-aanpak, waarbij er vanuit wordt gegaan dat elke organisatie iets heeft dat nu al goed werkt. Dat kan het startpunt zijn voor positieve verandering. Deze theorie heeft ook een sterk positieve insteek: ook al gaat er van alles mis, richt je op de dingen die wel goed gaan en bouw daarop verder. Welke aanpak je ook gebruikt, als manager ben je altijd verantwoordelijk voor de uitkomst. ‘Je moet daarbij op veel dingen letten: hebben medewerkers negatieve ervaringen gehad met verandering? Bestaan er onderling werkrelaties die de verandering belemmeren?’ Het is volgens Tiggelaar belangrijk dat vooral de hoogste leiding zijn gezicht laat zien bij de sessies over verandering. ‘Je moet betrokken zijn bij de verandering en het niet overlaten aan het middenmanagement, HR of communicatiemedewerkers. Ik verdenk sommige directies ervan dat ze bang zijn voor het mislukken van veranderingen en daarom buiten beeld blijven. Maar op die manier weet je zeker dat het niet gaat lukken.’

Ben Tiggelaar: ‘Inspraak werknemers bij verandertrajecten verbetert resultaat’

In grote bedrijven is reorganiseren geen onbekend werkwoord. Managers worden dan ingezet om de beoogde veranderingen door te voeren op...

Daarom wil jij ook overstappen op lean leiderschap

Lean teams zijn bezig hun werkprocessen continu te verbeteren. Om dat te laten slagen, moet je als manager kritisch naar...

Josh Luber is een 'sneakerhead', een verzamelaar van zeldzame of limited edition sneakers. Met hun onverzadigbare honger voor exclusieve sneakers is het helemaal niet vreemd als deze verzamelaars 8000 dollar betalen voor een paar tweedehands gympen. Vooral Nike is populair bij deze groep. Lubers bedrijf Campless verzamelt data over de markt en analyseert dit voor verzamelaars en investeerders. In deze talk legt hij deze moeilijke en ongereguleerde markt uit en onderzoekt hoe dit een model kan zijn voor een aandelenmarkt.

Tedje van de week: Waarom sneakers een goede investering zijn

Aan de hand van data over de markt voor tweedehands sneakers geeft Josh Luber een model voor aandelen.

osa Zeegers begon haar loopbaan als marketing- en salesmanager bij Unilever in Rotterdam. Ze stapte na acht jaar over naar KLM en waagde toen de sprong over de oceaan. Ze werkte tien jaar in verschillende functies bij speelgoedfabrikant Mattel. Sinds een half jaar zit ze bij National Geographic in Washington. Ze is onder meer verantwoordelijk voor tijdschriften, boeken, e-com-merce en evenementen. Zeegers volgde behalve een marketingop-leiding ook een master in Duitse literatuur én ze geeft gastcolleges aan verschillende universiteiten. Haar vakgebied is heel toepasselijk voor deze lijst: onderhandelen in andere culturen

Rosa Zeegers (National Geographic): ‘Ik zie deze functie als de kroon op mijn werk’

Rosa Zeegers is de kersverse executive vice president Consumer Products bij National Geographic. Ze wilde de baan in eerste instantie...

Als Jos Nijhuis in 2008 lid wordt van het directieteam van Schiphol Group heeft hij geen achtergrond in de luchtvaart. Hij is accountant. Hij deed heao en ging daarna aan de slag bij Berk Accountants en later bij Price Waterhouse Coopers, het latere PwC. In 2001 wordt hij daar vice-voorzitter van de raad van bestuur en een jaar later komt hij aan het roer te staan van het bedrijf. Maatschappelijke impact Als hij door een headhunter wordt benaderd voor Schiphol is hij meteen enthousiast. Het veelzijdige en de grote maatschappelijke impact van Schiphol trekt hem. Dat hij van buiten kwam en geen enkele ervaring in transport of de luchtvaart had, had ook een voordeel, zo zei hij in een interview met Intermediair: Hij kon zoveel domme vragen stellen als hij wilde. Nijhuis houdt van een grapje. Zijn toon is vaak luchtig. Zo zei hij bij de opening van de tijdelijke terminal in april dat 'we moeten oppassen met zwartepieteren', een sneer naar KLM-topman Pieter Elbers. Toch kan niet iedereen die grappen altijd waarderen. In de feedback die hij krijgt hoort hij vaak dat zijn humor hard overkomt. Zelfrelativering In NRC zegt Els de Groot, de financieel directeur die onlangs vertrok bij Schiphol en vijf jaar intensief met hem samenwerkte: 'Hij gebruikt humor als een effectieve management tool. Hij doet ook aan zelfspot. Als baas kun je jezelf daarmee van een afstand bekijken en relativeren, dat is heel belangrijk.' Jos Nijhuis is lid van de VVD, maar de omgang met de politiek viel hem zwaar. Hij mist politieke handigheid. 'Je hebt bij een luchthaven met heel veel stakeholders te maken. Dat vergt veel geduld. Iedereen vindt iets van Schiphol,’ zo zegt hij in hetzelfde interview. Ook met de omwonenden van Schiphol ligt Nijhuis overhoop. De groeiambities van de luchthaven botsen met de belangen van de omwonenden. KLM Ook heeft Nijhuis bonje met KLM-topman Pieter Elbers. KLM verwijt Schiphol de drukte op de luchthaven niet goed te hebben voorzien, met als hoogte-, of dieptepunt - het is maar net hoe je het ziet, de meivakantie. Lange wachtrijen zorgden ervoor dat mensen soms wel een uur in de rij stonden en daardoor hun vluchten misten. KLM kondigde aan de schade die er daardoor werd geleden op de luchthaven te willen verhalen. Ook beschuldigde KLM de Schipholtopman van wanbeleid, noemde hem ongeloofwaardig en zei dat hij de boel niet onder controle had. In het AD zei Nijhuis dat hij de kritiek niet leuk vond, maar het wel begreep. 'Voor de reiziger maakt het niet uit wie verantwoordelijk is. Als een passagier een uur in de rij staat, dan komt dat door Schiphol. Ik ben daar uiteindelijk verantwoordelijk voor, ik ben het gezicht van Schiphol.

In het nieuws: Jos Nijhuis, CEO van Schiphol

Met 350 tot 400 extra medewerkers hoopt Schiphol deze zomermaanden de drukte in goede banen te leiden. Een portret van...

Taalblunders in het Engels: ‘Één verkeerd woord plaatst een hele deal in een verkeerd licht’

Hoe goed spreek jij Engels, de taal van het internationale zakendoen? Getuige de hoeveelheid taalblunders die gemaakt worden, minder goed...

Cognitieve capaciteit en algehele vermogen om na te denken zijn significant lager als er zich een smartphone in het blikveld bevindt, zelfs als de telefoon uit staat of het scherm naar beneden is gericht. Dat blijkt uit recent onderzoek van de Universiteit van Texas. Onderzoekers vonden dat iemands vermogen om dingen te onthouden en gegevens te verwerken significant verbeterden als zijn of haar telefoon in een andere kamer lag. Ook deelnemers wiens telefoon in hun zak of tas zat, presteerden beter dan deelnemers met de telefoon in het zicht. Vliegtuigmodus Deelnemers werd gevraagd een serie testen te doen die hun volle concentratie vereisten terwijl ze achter een bureau zaten. Voordat de test begon werd de deelnemers gevraagd hun telefoon op vliegtuigmodus te zetten. Daarna werden ze willekeurig ingedeeld om hun telefoon ofwel met het scherm naar beneden op tafel, in hun zak, in een tas of in een andere kamer te leggen. De uitkomst? Hoe verder te telefoon zich fysiek van de deelnemers bevond, hoe hoger de score op de test. Ook werd gevonden dat de verschillen groter waren bij mensen die zichzelf klassificeerden als “extreem afhankelijk” van hun telefoon. Zij scoorden veel beter op de test als ze niet in de buurt van hun telefoon waren. Brain drain Volgens onderzoeker Adrian Ward leidt de aanwezigheid van de telefoon tot ‘brain-drain’. ‘Ook al weten we dat er niets gebeurt op het scherm, het process waarbij we denken aan wat er zou kunnen gebeuren, neemt cognitieve ruimte in.

Alleen al de aanwezigheid van je telefoon maakt je dommer

Moet je je concentreren, dan is het niet voldoende om je telefoon op stil of vliegtuigmodus te zetten. Je moet...

Voorkom dat de droom van elke cfo een nachtmerrie wordt

De Subscription Economy draait op volle toeren. Steeds meer bedrijven verkopen hun diensten en producten via een abonnement. Dat gaat...

Travis Kalanick is niet langer bestuursvoorzitter van Uber. Vijf grote aandeelhouders hebben in een brief Kalanick gevraagd om per direct af te treden en met pijn in zijn hart heeft hij hier gehoor aan gegeven: ‘Ik hou van Uber, meer dan wat dan ook in de wereld. Maar op dit moeilijke moment in mijn leven accepteer ik het verzoek van aandeelhouders om op te stappen. Zo kan Uber weer verder met groeien, zonder de afleiding van het zoveelste gevecht.’ Het bedrijf heeft nu geen bestuursvoorzitter, geen operationeel directeur en geen financieel directeur meer. In het tijdperk van de autonome auto’s, waarin Uber een belangrijke positie wil innemen, is het bedrijf stuurloos.Beschuldigingen van seksuele intimidatie, discriminatie, bedrijfsspionage en agressie deden Kalanick uiteindelijk de das om. Niets menselijks is hem vreemd. Hij laat een tot op het bot verrotte cultuur na in een bedrijf dat in een paar jaar tijd miljarden dollars heeft verbrand en dat ooit het toonaangevende voorbeeld was van de zogeheten Deeleconomie. Nicholas Carr, auteur van Does It Matter en The hallows, heeft een oplossing voor het ontstane probleem. Op zijn blog oppert hij het idee dat de tijd rijp is om de vacante plek in te laten vullen door een robot. Het idee is niet nieuw. In 2014 maakte de Hongkongse durfinvesteerder Deep Knowledge Ventures al bekend dat het een softwareprogramma tot lid van de raad van bestuur had benoemd. Het programma heeft even veel beslissingsbevoegdheid als de overige menselijke bestuursleden. Ook Ray Dalio, bestuursvoorzitter van ‘s werelds grootste hedgefonds Bridgewater Associates met zo’n 160 miljard dollar in beheer, maakt haast met het vervangen van zijn managers. In vijf jaar tijd moet 75 procent van de strategische beslissingen genomen worden door een computerprogramma en over tien jaar moet ook zijn rol zijn uitgespeeld. Dalio wil dan nog slechts vanaf de zijlijn toekijken hoe zijn bedrijf geheel zelfstandig wordt gerund door een kunstmatige intelligentie. Twee maanden geleden zei Jack Ma, CEO van Alibaba, op een ondernemerscongres dat ‘over 30 jaar er waarschijnlijk een robot op de cover van Time Magazine staat als beste CEO.’ Volgens Ma is een kunstmatige intelligentie een betere CEO dan een zijn menselijke equivalent: ‘Hij onthoudt beter dan mensen, rekent sneller en zal niet boos worden op concurrerende bedrijven.’ Vraag is of het nog 30 jaar moet duren voordat Ma’s visie werkelijkheid wordt. Vitalik Buterin, bedenker van het softwareplatform Ethereum dat gebouwd is op blockchain-technologie, zei al eens dat het automatiseren van het topmanagement van AirBnb en Uber met zijn platform ‘kinderlijk eenvoudig’ zou zijn. in zijn ogen is een CEO niets anders dan een app - een stukje software - dat runt op zijn platform. Zijn uitspraak komt misschien over als fantasie, maar in werkelijkheid is het niets anders dan het doortrekken van het mantra ‘het maximaliseren van de aandeelhouderswaarde’. In het digitale tijdperk waarin bedrijven steeds wendbaarder moeten zijn om snel in te kunnen springen op veranderingen, is het automatiseren van de CEO welhaast de enige oplossing. Alleen software is in staat om alle informatie op de juiste waarde in te schatten en razendsnel te reageren. Bovenstaand scenario werd aan het begin van dit jaar door de leden van het Wereld Economisch Forum (WEF) onderschreven : ‘Er zijn enkele duidelijke voordelen om een robot te hebben als CEO van uw bedrijf. Ten eerste kunnen ze betere, meer verantwoordelijke beslissingen nemen. [...] Robots zijn niet onvoorspelbaar in hun gedrag, robots nemen beslissingen op basis van feiten. [...] Robots kunnen de hele dag werken, iedere dag weer. Ze hebben geen slaap, weekends of vakantie nodig. [...] En als je één Robot CEO hebt gemaakt, waarom maak je er dan niet nog een paar? Het is niet alsof hij of zij een unieke persoonlijkheid heeft.’ Uit onderzoek van MIT blijkt ook dat mensen het zelfs prettig vinden om een robot als baas te hebben. Robots ‘begrijpen hen beter’ en ze ‘verbeterden de efficiency van het team.’ Carr eindigt zijn blogpost met de opmerking dat wanneer we later terugkijken op het ontslag van Kalanick, het wel eens zijn meest ‘transformatieve daad van zijn veelbewogen carrière’ kan zijn geweest. Met zijn vertrek opent Kalanick de deur voor de robot ceo. Dat zou een hoop schandalen van zelfverrijking,verheerlijking, intimidatie en bestuurlijk falen schelen.

Wordt Kalanick (ex-CEO Uber) vervangen door een robot?

Nu Uber een stuurloos schip is, is de vraag wie Kalanick gaat opvolgen. Sander Duivestein is trendwatcher. Hij suggereert in...

Ropers noemt in een persbericht het verlaten van bol.com een van de moeilijkste besluiten uit zijn leven. Hij start per 1 oktober als CEO bij Springer Nature, een wereldwijd leidende wetenschappelijke, educatieve en zakelijke uitgeversgroep. Nooit een goed moment Over het moment van zijn vertrek zegt hij: 'Ik denk dat er nooit een goed moment zal zijn om bol.com te verlaten. Het is namelijk nooit af zolang er oneindig veel mogelijkheden blijven om het leven van onze miljoenen klanten makkelijker te maken en im de vele andere winkeliers en partners te ondersteunen succesvol te profiteren van de potentie van e-commerce.' Gisteren publiceerde MT dit portret van de vertrekkend CEO omdat het bedrijf een rechtszaak verloor rondom de verdeling van het dividend van het CB. Vertrouwen in de toekomst De nieuwe topman Huub Vermeulen was de laatste 16 jaar was al nauw betrokken bij het bedrijf en als directielid verantwoordelijk voor ‘Operations & Fulfilment’. Over het vertrek van Ropers zegt hij: 'Het zal uiteraard wennen zijn om deze reis na 19 jaar zonder Daniel voort te zetten en we gaan hem dan ook zeker missen. We zijn Daniel dankbaar voor alles wat hij heeft betekend voor bol.com. Maar ik kijk met het volste vertrouwen naar de toekomst; we hebben nog talloze kansen en ambities en een enthousiast team dat iedere dag het verschil maakt.'

Daniel Ropers weg bij bol.com

Daniel Ropers vertrekt na 19 jaar bij bol.com om CEO te worden bij Springer Nature. Zijn opvolger is de huidige...

‘Een strenge toezichthouder met een kritische boodschap is goed voor het beroep’, laat Van der Zijde weten aan het FD. Accountancykantoren KPMG, EY, PwC en Deloitte (Big Four) scoorden zware onvoldoendes op kwaliteit van het werk. En in plaats van de AFM boos aan te kijken, moeten ze aan het werk, stelt Van der Zijde. ‘Dat gebeurt te weinig.’ Carrière Marianne van der Zijde werkte elf jaar als Hoofd Toezicht van accountantsorganisaties bij de AFM, waar ze zich richtte op de controle van de Big Four. Daarvoor deed ze ervaring op bij PwC als aspirant accountant (3 jaar) en accountant bij Deloitte (14 jaar). Daar richtte ze zich vooral op de controle van mkb-bedrijven. Als expert schrijft ze columns voor vakmedia (accountant.nl en belangenvereniging Novak) en wordt ze regelmatig geciteerd in artikelen over financieel nieuws. Ook is Van der Zijde sinds een week verbonden aan de Koninklijke Nederlandse Beroepsorganisatie van Accountants (NBA) als bestuurslid. Discussie Sinds twee jaar werkt Marianne van der Zijde als zelfstandig accountancyadviseur, waarbij ze grotere accountantskantoren helpt om de kwaliteit van controles te verbeteren. Op haar website vraagt ze zich hardop af of de regels van het vak accountants wel voldoende handreiking geven op de controlekwaliteit. In een interview met het FD geeft ze aan dat ‘het ontbreken van normen voor de controle de olifant is in de kamer van de accountantsdiscussie in Nederland’. Daarmee zegt ze dat er onduidelijkheid heerst tussen de AFM en de accountantssector over de normen van het vak, maar er wordt niet over gesproken. De sector kan beter zelf met oplossingen komen, zo stelt Van der Zijde.

In het nieuws: Marianne van der Zijde (voormalig AFM)

De AFM publiceert morgen een kritisch rapport over de Big Four. Zij doen het niet beter dan drie jaar geleden,...

Harry Potter-auteur J.K. Rowling leefde van een uitkering en had geen cent te makken. Tot ze het idee kreeg een boek te schrijven, Harry Potter and the Philosopher’s Stone. De lancering van het boek in 1997 verliep redelijk onopgemerkt, maar Rowling hoefde niet lang te wachten tot haar fantasieverhaal over tovenaars en magische wezens ontdekt werd. De rest is geschiedenis: nog zes boeken volgden en daarnaast nog acht verfilmingen. Dat bracht flink wat geld in het laatje: met ruim 450 miljoen verkochte boeken in 79 talen verdiende Rowling netto zo’n 1,2 miljard dollar. Merchandise De films waren ook een regelrecht succes. De zeven boeken werden in acht delen verfilmd, omdat ze te dik waren om volledig te vertalen naar beeld. De kaskrakers brachten ruim 6 miljard dollar op. Alles dat met Harry Potter te maken had bleek zo populair dat de kassa’s het niet bij konden houden: T-shirts, bekers, relikwieën, cd’s en Zweinstein-kleding vlogen wereldwijd over de toonbank. Een nieuwe bron van inkomsten voor Rowling, die haar rekening jaarlijks met zo’n 750 miljoen dollar vult. Spin-offs Rowling gaf aan dat dit het einde zou zijn van de Harry Potter-reeks, maar maakte in 2015 bekend dat er toch nog een sequel zou komen. Het was geen roman zoals de andere boeken, maar een script van een toneelstuk dat het vervolg van het verhaal zou laten zien, 19 jaar later. Daarnaast is er een vijfdelige filmreeks in de maak, waarvan het eerste deel al is uitgebracht: Fanstastic beasts and where to find them. Rowling geeft aan dat dit geen prequel of sequel is van de Harry Potter-verfilmingen, maar een 'aanvulling op de tovenaarswereld'. De bioscoopfilm haalde in de eerste twee weken al een half miljard dollar op, wat 'in de lijn der verwachting is'. Alle Harry Potter-films staan in de lijst van meest succesvolle films ooit. Booming business Maar er lijkt geen einde aan te komen aan de Harry Potter-business. Een boek dat ook voorkomt in Harry Potter, ‘De vertelsels van Baker de Bard’, werd gedrukt en via Amazon geveild voor 2,4 miljoen dollar. Dat schonk Rowling aan een goed doel voor kinderen in tehuizen. Pretpark Universal Studios in Amerika weidde een apart deel van het park aan Harry Potter attracties, dat zorgde voor een bezoekersstijging van ruim 6 procent. Maar ook heeft Harry Potter een eigen pretpark in Florida, Amerika. Je betaalt gemiddeld 85 dollar voor een kaartje voor The Wizarding World of Harry Potter. Expositie Ook kunnen fans rondlopen op een grote expositie met allerlei Harry Potter-relikwieën en een vergelijkbaar decor. Je kunt je eigen Mandrogora (soort plant) trekken en in Hagrids enorme stoel zitten. De expositie is wereldwijd te zien in onder meer Tokio, Singapore, New York, Boston en Seattle en is in Utrecht verlengd tot en met 2 september 2017 vanwege het succes. Al ruim 4 miljoen bezoekers kwamen de expositie bekijken. Met dit blijvende succes zal Rowling haar plekje in de Forbes-lijst niet snel verliezen.

Harry Potter: al 20 jaar booming business

Het Harry Potter-imperium bestaat inmiddels al 20 jaar, reden voor een feestje voor schrijfster Joanne Rowling, auteur van de wereldberoemde...

‘Dit is de laatste keer dat we het doen.’ zei Arend-Jan. ‘He, wat?’ vroeg Chris. ‘Reorganiseren. Laten we flexibel gaan werken. Dan zijn we voortaan van al het gedoe af.’ Nooit meer reorganiseren Net als in het bedrijf van Chris en Arend-Jan zijn veel organisaties continu in verandering. De ene reorganisatie is nog niet afgerond, of de top kondigt de volgende alweer aan. Logisch, want de wereld om ons heen verandert continu en in hoog tempo. Als je daar als organisatie niet op inspeelt, dan overleef je het niet. Volgens bedrijfskundige Glenn Frijde is een andere manier van organisatie-inrichting en sturing nodig: ‘Dynamisch organiseren’. Hoe je dat doet? Frijde schreef er een boek over: Dynamisch organiseren. De kernpunten in een notendop. Cocktail van prestatienormen Rond 1900 legde Frederick Taylor de basis voor efficiënte bedrijfsvoering: hij bedacht dat je de efficiency kan vergroten door het productieproces uiteen te rafelen tot verschillende kleine taken. Charlie Chaplin dacht daar overigens het zijne van (bekijk de video). Sindsdien sturen organisaties op efficiency. Daarna zijn er in de loop van de 20e eeuw verschillende normen bijgekomen: kwaliteit, flexibel produceren en innovatie. Sturen op efficiency was niet langer voldoende. Nu gaan we de volgende fase in. Door allerlei technologische en maatschappelijke ontwikkelingen komen er nog eens twee nieuwe prestatienormen bij: duurzaam produceren en flexibel organiseren. Die cocktail van prestatienormen betekent maar één ding: concurrentie op alle zes de terreinen. Dat vraagt om samenwerking van talent op alle vlakken. Zonder samenwerking overleef je het niet. De basis voor samenwerken is niet de noodzaak van efficiency, maar evolutionair gedreven: overleven. Organisaties als een organisme We moeten bedrijven niet langer als een statisch ding zien, zegt Frijde. Organisaties zijn dynamisch en vergelijkbaar met een organisme. Een lichaam heeft niet voor niets verschillende organen, aldus Frijde. Ieder orgaan heeft zijn eigen talent, zijn eigen functie: het hart pompt bloed, de lever zuivert bloed. Met elkaar vormen de organen een hoger liggend organisme: het lichaam. Zo is dat met organisaties ook. Mensen hebben hun eigen talent, dat ze kunnen inzetten in de samenwerking. Zo vormen ze een organisatie. Wanneer die manier van samenwerken verandert, verandert de organisatie mee. Drie elementen van dynamisch organiseren Die natuurlijke samenwerking lukt het best wanneer je er niet met structuren dwars tegenin gaat, maar de samenwerking juist faciliteert. Frijde noemt in zijn boek drie elementen die daarbij van belang zijn: #1 Organisaties veranderen continu Een organisatie kan verschil maken wanneer je talent clustert rondom vraagstukken. Geen organisatie-inrichting op basis van functies, maar mensen met uiteenlopende talenten telkens in een andere samenstelling bijeen brengen, afgestemd op de vraagstukken van het moment. Verandert de omgeving, dan verandert vervolgens ook het samenwerkingsverband en daarmee de structuur. Want een verandering in de samenwerking altijd van buiten - als de omgeving niet verandert dan zal het organisme ook niet veranderen. Het is niet langer ‘structure follows strategy’, maar voortaan ‘structure follows collaboration’. Met de vele veranderingen die er in de omgeving zijn, zal de samenwerking dus ook vaak moeten veranderen: anders lever je geen toegevoegde waarde voor je je klanten. #2 Werken vanuit toegevoegde waarde Om te kunnen overleven moet een organisatie toegevoegde waarde leveren: dat bepaalt het bestaansrecht van de organisatie. Als je waarde creëert voor de omgeving, dan ontstaat er bovendien betekenis voor de mensen die er werken. Zo kun je talent aantrekken en behouden. #3 Nieuwe sturingsrollen De omgeving van een organisatie is bepalend voor de besturing ervan. Die omgeving verandert continu: klanten krijgen andere wensen, technologie maakt nieuwe diensten en producten mogelijk, concurrentie kom op uit onverwachte hoek. De bestuurder is ervoor verantwoordelijk die omgevingsveranderingen dusdanig te verwerken dat de organisatie zich aanpast. Immers, zonder aanpassing kan de organisatie niet voortbestaan. Frijde laat zien dat veranderingen invloed hebben op drie sleutelfactoren van de organisatie: De mensen: Welke talenten heeft de organisatie nodig, gegeven de toegevoegde waarde die de organisatie wil leveren? En welke impact hebben de prikkels van buiten daarop? Als bestuurder moet je zorgen dat de juiste talenten zich aan je organisatie binden en dat je het talent kunt laten schitteren. De expertise: Om toegevoegde waarde te leveren heeft een organisatie kennis en expertise nodig. Als bestuurder is je uitdaging om te faciliteren dat kennis beschikbaar is, ieder de mogelijkheid heeft om nieuwe kennis op te doen, te sparren met experts, en de vakgebieden op het niveau van state of the art te brengen. De business: Door veranderingen in de buitenwereld ontstaan nieuwe mogelijkheden. Als bestuurder moet je die mogelijkheden zien, creëren en ondersteunen. Je onderhoudt contact met de klant en creëert een omgeving waarin de organisatie toegevoegde waarde blijft bieden. Daarbij is het balanceren tussen enerzijds sturen op input (kennis, kunde en gedrag van mensen) en anderzijds op output (de feitelijke resultaten). Te veel focus op input zal leiden tot een familiecultuur en het uit het oog verliezen van het feitelijke doel: leveren van toegevoegde waarde. Te veel focus op de output vergroot daarentegen wantrouwen en het risico van ongewenst gedrag. Hoe doe je dat? Frijde adviseert dynamische organisaties om tien bouwstenen continu in balans te brengen en te herijken, afhankelijk van de veranderingen die er in de buitenwereld zijn. Maar dat veronderstelt dat je al een dynamische organisatie bent. Hoe zorg je ervoor dat jouw bedrijf een dynamische organisatie wórdt? Daarvoor heeft Frijde een aantal stappen: Stap 1: zorg voor bezieling Zonder bezieling kunnen mensen niet functioneren: het is de basis om samen dingen te willen bereiken. Wat is de identiteit, welke toegevoegde waarde wil de organisatie hebben? Wat is je ideaal, waarmee maak je het verschil? Als leider moet je in het midden van de organisatie staan en de bezieling tonen. Stap 2: bepaal de waardestroom Bepaal de focus van je organisatie: welke activiteiten zijn van waarde voor ons en onze omgeving? Hoe kunnen we toegevoegde waarde leveren? Focus op maximaal 2 of 3 waardestromen. Stap 3: stel de benodigde talenten vast Wanneer je de waardestromen hebt vastgesteld, kun je per stroom bepalen welke vitale talenten je nodig hebt. Niet eenvoudig Frijde biedt een manier hoe organisaties slagvaardig en wendbaar kunnen werken. Ook andere experts hebben daarvoor ideeën en theorieën uitgewerkt; denk aan netwerkorganisaties of zelfsturende teams. Die blijken in de praktijk lang niet altijd even succesvol. Met de tools van Frijde kun je analyseren waarom het in jouw organisatie nog niet is gelukt en wat je anders kan doen. Ga er wel even goed voor zitten: ondanks de aantrekkelijke vormgeving is de materie soms wat taai. Gelukkig geeft Frijde ook voorbeelden uit bedrijven die werken als dynamische organisatie. Met dit boek geeft Frijde vooral food for thought: je vindt in elk hoofdstuk wel een suggestie of idee om je eigen organisatie slagvaardiger te maken. Hoe je dat in de praktijk brengt is aan jou: de kennis daarvoor zit volgens Frijde in jou en je collega’s. Wil je het boek lezen? Je kunt het hier bestellen.

Met deze flexibele elementen lukt een reorganisatie wél

Reorganiseren, een woord gevreesd door menig werknemer en manager. Want het betekent weer een hoop veranderingen, angst om je baan...

The Office: van naaimachines naar laptops bij Pixelindustries

In de rubriek The Office belicht Sprout de mooiste, hipste, gaafste kantoorruimtes van Nederland. In deze aflevering: in een oude naaifabriek in...

Winkelmand

Recente artikelen