Leiderschap

Zestig verschillende SAP-systemen gebruikte elektronicabedrijf Philips toen topman Frans van Houten aan het roer kwam. Het terugbrengen van die systemen naar een nieuw IT-fundament was voor de nieuwe topman een randvoorwaarde om Philips weer te laten groeien. De topman noemde het op FD.nl een ‘kakofonie van data die onderling slecht vergelijkbaar zijn’, en menig managementvergadering zinloos maakte. Ook woningbouworganisaties hebben te maken met een versnipperd applicatielandschap, is de ervaring van Business Unit Manager Pascal Greuter van Info Support. Door die versnippering van informatie hebben ze bijvoorbeeld onvoldoende inzicht in hoeveel vastgoed ze bezitten of hoe het met het planmatig onderhoud is gesteld, schrijft hij. Daardoor kunnen corporaties niet de juiste informatie leveren voor de accountantscontrole. Helaas zijn bovengenoemde voorbeelden geen uitzondering, veel bedrijven hebben er mee te maken. Lead BPM-architect Maarten Veger van BPM Company legt uit: ‘Vooral grote organisaties willen de klantbediening vernieuwing vanuit hun bestaande gedistribueerde systemen. Voorheen was dat prima, de systemen doen stand-alone precies waar ze voor bedoeld zijn. Organisaties willen die systemen nu gaan koppelen, omdat ze de data uit die systemen willen combineren. De klant verlangt dat ze op een moderne en dus online manier worden bediend. Het maakt de klant niet uit dat die informatie uit verschillende databases moet worden gehaald, hij wil een zo goed mogelijk aanbod – waarbij data uit klantsystemen en productsystemen wordt samengevoegd – dat wil hij snel en via een mobiel kanaal.’ Belemmering van innovatie Gedistribueerde systemen belemmeren organisaties om te innoveren, zegt Jeroen Eijskoot van softwaretestbedrijf Valorie. ‘Het ontbreken van maximale innovatiekracht beperkt dan ook de flexibiliteit van de organisatie om als geheel in te spelen op continu veranderende (markt-)omstandigheden.’ Die stelling wordt onderschreven door onderzoek van Grant Thornton onder CFO’s van Amerikaanse bedrijven. Bijna de helft (46 procent) vindt dat de IT-systemen de organisatie belemmeren bij het efficiënt inrichten en uitvoeren van hun processen. Daarom wordt een groot deel van het geld de komende jaren in IT geïnvesteerd. Een Business Process Management-oplossing is de verbindende factor om in een versnipperd applicatielandschap een end-to-end geautomatiseerd bedrijfsproces te maken, zegt Veger. ‘Zie het BPM-systeem als de dirigent. Die coördineert van begin tot einde het proces en zorgt dat op het juiste moment de juiste informatie wordt gelezen of weggeschreven.’ Het BPM-systeem dirigeert dan welke dienst (service) wordt aangeroepen. ‘In de praktijk zie ik dat organisaties alleen nog services bouwen om applicaties te ontsluiten op het moment dat de applicatie nog lange tijd in de lucht blijft. Soms is dat niet het geval; vooral grote organisaties hebben vitale data in oude systemen staan die ze binnen drie tot vier jaar willen uitfaseren. Dan wil het bedrijf niet meer investeren in de bouw van een service. Een nieuwe technologie die dan gebruikt wordt is Robotic Process Automation (RPA). Met RPA worden repetitieve gebruikersacties automatisch nagebootst door het BPM systeem, zodat je het lezen en schrijven naar deze applicaties toch kan ontsluiten. De scripts kunnen worden gecreëerd door de acties van een gebruiker op te nemen, en dit is een krachtig middel voor het sneller en geautomatiseerd uitvoeren van processen.’ Koppelen van systemen is complex Hoewel de noodzaak er is, wordt het integreren van systemen ook steeds complexer, zegt Greuter. Er wordt namelijk niet alleen geïntegreerd met interne systemen. ‘Ook bij ketenpartners speelt zo’n integratieoplossing een belangrijke rol. Denk hierbij aan de gegevensuitwisseling met verschillende ministeries, de WOZ, het Kadaster of de energiemarkt.’ Bovendien, zegt Veger, is een BPM-project niet alleen een technische exercitie. ‘Het combineren van systemen middels BPM is niet nieuw. De complexiteit zit in het feit dat je bij de automatisering van een end-to-end proces niet alleen de systemen verbindt, je verbindt ook mensen op een andere manier. Dat betekent dat een organisatie anders gaat werken, het werk gaat er voor werknemers anders uit zien. Het is daarom essentieel om ook het organisatorische aspect in ogenschouw te nemen.’

Hoe de IT-lappendeken in uw organisatie innovatie belemmert

Door snelle groei of door overnames kunnen organisaties met verschillende IT-systemen in grote problemen komen. Systemen die niet met elkaar...

Terug van vakantie: tijd voor tiny habits

Kom je opgeladen terug van vakantie, maar wil je geen business as usual? Ga van doelen naar acties, schrijft Sprout-expert Rutger...

Professor Cees van Riel, werkzaam aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, bestudeerde twintig jaar lang de reputatie van bedrijven en hoe die tot stand komt. Dat deed hij samen met het Reputation Institute, een internationaal bedrijf dat gespecialiseerd is in dit onderwerp. De studie die zij onlangs afrondden leverde opvallende resultaten op. Van Riel vergeleek de reputatie van bedrijven met die van prestigieuze musea wereldwijd. Wat bleek, musea doen het dus veel beter. Louvre vs. Rolex In de studie ranken de onderzoekers musea en bedrijven op een schaal van 0-100. Ze vroegen 12.000 mensen naar hun mening, waarvan sommigen de musea wel hadden bezocht en anderen niet, maar die er wel een mening over hadden. In totaal werden 18 musea in tien verschillende landen meegenomen in het onderzoek. Het Louvre spande de kroon met een score van 84,3. Ter vergelijking: Rolex is het bedrijf met de beste reputatie ter wereld, zij scoren 80,4. Op nummer twee van bedrijven staat Lego met 79,5 punten. Ook dat bedrijf scoort lager dan overige vier musea in de top-5. Dat zijn het Van Gogh Museum (81,9), het Rijksmuseum (81,7), State Hermitage Museum (81,4) en het British Museum met 80,8 punten. Succes Er zijn verschillende factoren die meespelen in het verschil in reputatie, legt Van Riel uit in een video. Daar liggen ook meteen kansen voor bedrijven. Van Riel geeft drie redenen voor het succes van musea. Ze onderscheiden zich met kwalitatief sterke collecties, dat het museum een bepaalde sfeer geeft. Ook speelt de stad en het land waarin het museum staat mee. Mensen zijn sneller geneigd om een museum hoog te beoordelen wanneer het in een stad of land staat dat ook een goede reputatie heeft. Denk aan het Louvre in Parijs. Als laatst zijn musea waardevol voor de maatschappij, omdat zij een bijdrage leveren. Ze bewaren het nationaal erfgoed en de cultuur en bieden daarnaast educatie en vermaak. Lessen Volgens Van Riel hebben bedrijven dus flink wat te leren van musea. Hij verpakte de onderzoeksresultaten samen in drie lessen. Als eerst kunnen bedrijven inspiratie opdoen van de ‘purpose’-gedreven manier van werken bij musea. Zij werken met een hoger doel voor ogen. Uit onderzoek blijkt ook dat als de zingeving binnen een bedrijf duidelijk geformuleerd is, het bedrijf 60 procent meer kans heeft op groei. Ten tweede werken musea heel open en transparant. Het is namelijk duidelijk wat een museum doet en waarom, bij bedrijven is dit vaak veel ondoorzichtiger. Als laatst stelt Van Riel dat musea geen geld verspillen van de consument. Ze zijn heel kritisch in geld uitgeven, ook omdat ze een duidelijk doel voor ogen hebben.

Louvre wint van Rolex: wat kunnen bedrijven leren van musea?

Het Louvre in Parijs kennen we allemaal, ook al hebben we het (nog) niet bezocht. Het is wereldwijd het kunstmuseum...

Mea culpa van de redactie: verkeerde nieuwsbrief

Beste MT-lezer, Door een fout van onze kant heb je vanochtend in eerste instantie de nieuwsbrief van donderdag ontvangen. Nu...

Ben Tiggelaar, Leiderschap, in een dag, management, manager, leidinggeven

Leiderschapsdenkers #1: Zo geef je leiding in één minuut

De drie geheimen van succesvol leidinggeven? Eén minuut doelstellingen, één minuut complimenten geven en één minuut terechtwijzen. In de onderstaande...

De cubicle is een icoon uit de jaren zeventig en tachtig. Je ziet hem vaak voorbijkomen in films uit, of over de jaren zeventig en tachtig. Een zaal vol kleine bureautjes met systeemwandjes. Een bijenkorf voor bureaucraten waarbij elke werkbij over zijn eigen celletje beschikt. Het is een symbool geworden van het ouderwetse muffe kantoor en dus ook van het pre-digitale tijdperk. Een plek waar anonieme loonslaven de hele dag eentonig werk verrichten. De Bijenkorf is niet agile genoeg voor de flexibele bedrijven van vandaag waar teams van professionals in wisselende samenstelling de godganse dag bijeenkomen. Nee, tegenwoordig werken we liever met flexplekken. En als je een keertje in alle rust wil werken, dan zijn (te weinig) stilteplekken. We zijn kantoornomaden geworden. Cubicle als territorium Ik ben echter stikjaloers op mensen – die je nog steeds voornamelijk in Amerika vindt – die mogen werken in zo’n fantastische cubicle. Het lijkt mij namelijk heerlijk. Ten eerste heb je een eigen plek, een territorium met je eigen zooi, je eigen spullen. Dat scheelt ook nog een slepen. Maar veel belangrijker is de fysieke afscheiding zelf. Collega’s lopen niet zomaar het territorium van een ander in. Laat in de middag wordt een schending van het territorium gemakkelijker getolereerd dan in de ochtend. Dat voelen mensen instinctief wel aan. Maar in de kantoortuin waartoe de meesten van ons zijn veroordeeld, inclusief ondergetekende is er geen enkele reden om je collega niet uit zijn concentratie te laten. Bij de eerste de beste ingeving waarvoor we ene collega nodig hebben, snellen we naar zijn bureau en halen hem uit zijn concentratie. Want wat jij aan het doen bent, is altijd belangrijker dan waar hij mee bezig is. Ik geeft toe, ik doe het zelf ook. Fysieke barrières zijn harder nodig dan ooit Het gevolg is dat mijn dag en die van mijn collega’s uiteenvalt in hele kleine korte stukjes, waardoor we heel erg inefficiënt gaan werken. Dat heb ik niet verzonnen, daar is heel veel onderzoek naar gedaan. Kantoortuinen en mutlitasken zijn een ramp voor ons brein. Zeker in een tijd waarin de manieren om collega’s uit hun concentratie te halen onbeperkt zijn dankzij de smartphone, zijn fysieke barrières harder nodig dan ooit. De koptelefoon die ik sinds kort gebruik, werkt weliswaar tegen omgevingsgeluid, maar weerhoudt mensen er niet van om achter je te gaan staan als ze je nodig hebben. Ik wil een eigen territorium. Het hoeft niet eens een eigen kamer te zijn, met een cubicle ben ik al tevreden.

Weg met de kantoortuin, lang leve de cubicle

De cubicle, het bureautje omgeven met drie systeemwandjes, heeft een imagoprobleem. Ten onrechte, vindt MT hoofdredacteur Thijs Peters. Een pleidooi...

Macht maakt sexy. Henry Kissinger sprak daar tijdens een CNN-interview eens openhartig over. De Secretary of State tijdens de Nixon-regering bleek nog steeds populair bij jonge dames, en de enige verklaring die hij daarvoor kon geven, was de vele macht die hem werd toegeschreven. ‘Van mijn schoonheid moet ik het niet hebben’, zei hij. ‘Ik ben inmiddels oud en zwaarlijvig. Het zal de macht en invloed zijn die mij zo aantrekkelijk maakt.’ Biologisch goed verklaarbaar Biologisch is het goed te verklaren dat macht aantrekkelijk maakt. Hoe machtiger de man, hoe groter immers de overlevingskans voor het nageslacht. In zijn boek Seks & Geld, Geluk & Dood beschrijft Manfred Kets de Vries, psychoanalyticus en hoogleraar aan businessschool Inséad, de thema’s die bestuurders met hem tijdens coachingssessies bespreken. Seks scoort daarbij steevast hoog. Dat is volgens hem niet verwonderlijk: hoe meer macht, hoe meer toegang tot seks en relaties. Daarnaast speelt het ‘Zonnekoningeffect’ een belangrijke rol: hoe machtiger iemand is, hoe meer gevoel hij heeft zich alles te kunnen veroorloven, en hoe minder hij gebonden is aan conventies. Exclusieve escort In Berlijn woont Cornelia. Zij geeft workshops over massage en tantra en seksualiteit, maar werkt bij gelegenheid ook als exclusieve escort, meestal voor politici of captains of industry. ‘Mijn klanten denken vaak dat alles te koop is. Als ik dan bepaalde diensten weiger, onafhankelijk van het bedrag dat ze bieden, staan ze vaak versteld. Ze worden boos, druipen af, of krijgen juist respect voor me. Ze zijn niet gewend iets niet te krijgen’, vertelt ze. Arm, maar sexy In een interview met een Amerikaans tijdschrift zei de burgemeester van Berlijn eens: ‘We are not rich, but we have sex.’ En inderdaad, er zijn vermoedelijk weinig andere steden in de wereld waar zoveel openheid op seksueel gebied bestaat. Als de instincten kunnen worden uitgeleefd, komen zowel de mogelijkheden als de valkuilen meer aan de oppervlakte. Ruby May is psychologe en geeft workshops om mensen te leren bewuster en liefdevoller met seksualiteit om te gaan. Ze is in Duitsland vooral bekend geworden met haar workshops Conscious Kink. Daarin gebruikt ze onder meer technieken uit BDSM. De vier letters van BDSM staan voor drie verschillende combinaties: Bondage and Discipline, Dominance and Submission en voor Sadism and Masochism. Sinds de publicatie van populaire boeken als Vijftig tinten grijs en de veelbesproken documentaire Sletvrees van Sunny Bergman, lijkt BDSM ook voor het grote publiek geen taboe meer te zijn, en kun je er op feestjes openlijk over praten. Dienen van de ander Volgens Ruby May spelen dominantie en overgave een rol in het seksuele spel. Interessant is haar visie op het uitoefenen van macht en overgave in seksualiteit. ‘Wat ik mensen leer, zijn twee zaken. Het eerste is discipline en het leren respecteren van de eigen en andermans grenzen. Degene die macht uitoefent, dient onkreukbaar te zijn, anders wordt het vertrouwen geschonden.’ ‘Daarnaast werkt het alleen maar als de handelingen met liefde en respect plaatsvinden. Dat betekent dat het de partij die in het spel de macht heeft niet zozeer gaat om het vervullen van de eigen behoeften, maar veel meer om het afstemmen op en dienen van de ander. Het hart moet erbij betrokken zijn, anders wordt er iets beschadigd.’ Meer hart, minder instincten Daarmee vat ze in een paar zinnen samen wat ook de essentie is van machtsuitoefening in organisaties: het afstemmen op het groter geheel en daarin dienstbaar zijn. Dan werkt uitoefening van macht, schept ze orde en rust, verbindt ze mensen en draagt ze bij aan gewenste resultaten. ‘Ik heb veel executives als cliënten’, zegt May. ‘Ik hoor vaak van ze dat ze door de ervaringen die ze bij me opdoen leren hun hart er beter bij te houden in hun werk en zich minder te laten overrompelen door hun instincten.’ De hand overspeeld In het boek Verleidingen aan de top beschrijft Jaap van Ginneken de resultaten van zijn onderzoek naar regeringsleiders van de afgelopen 50 jaar. Hij bevestigt het beeld dat mensen met veel macht het zich makkelijker kunnen permitteren uiting te geven aan de schijnbaar onverzadigbare verlangens van hun instincten. Ze komen er in de regel makkelijker mee weg. Een van de bekendste voorbeelden is dat van Bill Clinton en Monica Lewinsky. Ook noemt hij Berlusconi, die zich op zijn privéfeestjes liet ‘verwennen’ door zijn minderjarige ‘vriendin’ Ruby. Overigens blijkt de perceptie van ‘de hand overspelen’ erg cultureel bepaald te zijn. Na de bijna-impeachment van Bill Clinton bleek dat hij in Latijns-Amerikaanse landen alleen maar aan waardering had gewonnen. Clinton had nu laten zien dat hij een echte man was. Minnares per scooter Een recenter voorbeeld is dat van de Franse president François Hollande en zijn partner Valérie Trierweiler, die uit elkaar gingen nadat bleek dat Hollande een minnares had. Hij had de gewoonte haar in het holst van de nacht per scooter te bezoeken. De Franse paparazzi kwamen erachter en wisten hem te fotograferen. Normaal gesproken doen Fransen niet zo moeilijk over minnaressen. Ze zien het als een privéaangelegenheid en zolang je er niet over spreekt, valt niemand je ermee lastig. Zo was het in dit geval ook, ware het niet dat Hollandes partner er genoeg van had en besloot te scheiden. Jammer voor Hollande misschien, maar de Fransen lagen er niet wakker van: het had geen impact op zijn imago. Ook de Fransen hebben hun grenzen Toch hebben ook de Fransen hun grenzen. Toen IMF-voorzitter en gedoodverfd presidentskandidaat Dominique Strauss-Kahn ervan werd verdacht een kamermeisje in New York te hebben aangerand, waarbij mogelijk zelfs sprake was van verkrachting en geweld, verloor hij snel de steun van de Franse bevolking en liep hij zijn aanstaande presidentskandidatuur van de socialistische partij mis. Een minnares mag, zolang er geen beeld van misdaad aan kleeft, het in harmonie plaatsvindt en het een privéaangelegenheid blijft. Seks is macht Maar hoezeer er ook verschillen zijn in normen en waarden per cultuur en organisatie: macht en seks zijn en blijven met elkaar verbonden.‘Everything in the world is about seks, except sex. Sex is about power’, schreef Oscar Wilde al. Wat hem betreft gaat seks over macht: wie macht heeft, heeft toegang tot seks. Macht erotiseert: wie macht heeft, heeft meer sexappeal. Maar seks kan ook een middel zijn om uitdrukking te geven aan een machtsrelatie. Hoe we de relatie tussen seks en macht ook definiëren, ze zullen altijd met elkaar in verbinding staan. Bij macht 1.0 kan de combinatie tussen seks en macht leiden tot misbruik, of zelfs misdaad. Het verkrachten van vrouwen in oorlogssituaties lijkt overal in de wereld voor te komen. Een directere manier om een land te veroveren dan door kinderen te verwekken bij de vrouwen van de vijand, is nauwelijks denkbaar. De checks and balances van macht 2.0 kunnen helpen onze instincten in bedwang te houden en de ander niet te verleiden, of ons niet aan een ander te vergrijpen. Uiteindelijk is het macht 3.0, bewustzijn en integriteit, die kan helpen om met respect te handelen. Dat betekent niet dat werk en seks niet kunnen samengaan, maar dat het altijd om bewustzijn vraagt in relaties waar macht en machtsverschil een rol spelen. Over de auteur Oscar David is Adjunct Professor van het TIAS Senior Executive Program, het programma voor ambitieuze senior professionals. In zijn boek Macht! van instinct tot integriteit beschrijft hij de werking en dynamiek van macht.

Hoe sexy is het om machtig te zijn?

Macht gaat om seks. En seks gaat om macht. Daar valt veel van te leren, ook voor managers in alledaagse...

Waarom je niet moet denken dat Vlaanderen een provincie van Nederland is

Samenwerken met Belgen wordt door Nederlanders vaak zwaar onderschat, schrijft Sprout-expert Saskia Maarse. 'Nederlandse directheid kan verwarring veroorzaken.'

‘De manier waarop Tesla de auto-industrie op zijn kop zette, Amazon het retaillandschap voor eeuwig veranderde en Netflix de media raakte, dat is klein grut vergeleken met wat we hier gaan doen. We gaan een industrie van 12 biljoen op zijn kop zetten.’ ‘We zijn hier in een kleine, intieme setting bij elkaar, maar onthoud dit moment. Dit is het moment dat we een revolutie in gang zetten,.’ Aan superlatieven geen gebrek bij de lancering van de samenwerking tussen HP en Deloitte in het hoofdkantoor van HP in Palo Alto, Californië. Dion Weisler, CEO van HP Inc. grijpt elke kans aan om te benadrukken dat we hier te maken hebben met een historisch moment. Snel prototypes maken De consultant en het technologiebedrijf bundelen hun krachten om 3D printen op industriële schaal in te gaan zetten. HP levert de printers, Deloitte de expertise. Nu wordt 3D printen vooral ingezet om snel prototypes te maken. Vervolgens worden de producten dan alsnog met mallen gegoten en in fabrieken gemaakt. ‘Met de nieuwe generatie printers wordt het voor bepaalde producten goedkoper om ze te printen in plaats van te gieten,’ vertelt Dion Weisler, CEO van HP Inc. Maar het inzetten van 3D-printen op grote schaal, is nog niet zo makkelijk. ‘Bedrijven moeten hun hele productieproces anders inrichten. Ze kunnen sneller producten ontwerpen en produceren, maar ook de supply chain kan flexibeler worden ingericht en het productieproces kan efficiënter’, zegt Punit Renjen, CEO van Deloitte Global. ‘De afgelopen honderd jaar is er vrij weinig veranderd als het gaat om de maakindustrie,’ zegt Weisler. ‘De technieken van 3D-printen bestaan al dertig jaar. Maar met de ontwikkelingen die de afgelopen jaren hebben plaatsgevonden op het gebied van “connected” fabrieken, robotisering, kunstmatige intelligentie en 3D-printen kan straks iedereen, waar dan ook ter wereld alles maken.’ Oplages Nu 3D-printers sneller, kwalitatief beter, betrouwbaarder en goedkoper worden, betekent dit dat het voor bedrijven slimmer kan zijn om bepaalde producten te laten printen in plaats van te laten gieten. Bij traditioneel produceren ligt het merendeel van de kosten aan het begin van productie. Het laten maken van de mal bijvoorbeeld is erg duur. Hoe meer producten er gemaakt worden hoe goedkoper het wordt. Voor producten die in een lage oplage gemaakt moeten worden, valt printen dan nu vaak goedkoper uit. Nu worden bijvoorbeeld gehoorapparaten, 3D geprint omdat alle apparaten uniek zijn. ‘Maar dat keerpunt gaat door alle technische ontwikkelingen verschuiven. Ligt dat kantelpunt voor een bepaald product nu op 3.000, over een paar jaar is dat een miljoen.’ zegt Weisler. ‘Het begint nu, en over drie tot vijf jaar gaat het echt op grote schaal plaatsvinden.’ Verandering productieproces Renjen vult aan: ‘Het hele productieproces, van ontwerpfase tot nazorg met oude onderdelen gaat helemaal anders worden. Wij gaan samen met bedrijven kijken hoe ze dat kunnen doen. De enige manier waarop dat kan, is door het bouwen van business cases. En door te laten zien dat de 3D geprinte producten even goed of beter zijn dan de gegoten producten.’ Er zijn al een aantal partnerships gesloten. Grote bedrijven als BMW, Nike, Siemens en Johnson&Johnson zetten 3D-printen al in. ‘Het zullen in het begin vooral de grote bedrijven zijn die deze techniek gaan inzetten. Maar op den duur zullen ook kleinere en middelgrote bedrijven hun processen gaan veranderen. Een voorbeeld waar het printen van onderdelen een duidelijk voordeel heeft is bijvoorbeeld bij producten die uit productie worden genomen, zoals de F16 vloot. Reserve-onderdelen zijn moeilijk te krijgen en duur. Ook zijn de onderdelen niet op de juiste plaats. Dat kost veel tijd en geld. Door die onderdelen te printen als ze nodig zijn vermijd je dure voorraden en zijn de onderdelen altijd op de goede plaats. Nieuwe printer Voor HP kwam het keerpunt voor 3D-printen met de nieuwe Multi Jet Fusion printer (MJF), een printer die 10 keer sneller print dan zijn voorganger en waarvan de kwaliteit van producten een stuk hoger ligt en de prijs lager. Dit maakt industriële inzet een reële optie. ‘Maar alleen de technologie is niet voldoende. We zijn goed in het verkopen van printers, maar niet in industriële processen. Daarom hebben we een partner gezocht die bedrijven kan helpen in de digitale transformatie,’ zegt Weisler. Renjen licht de keuze voor HP toe, in plaat van andere bedrijven die groter zijn in 3D-printen en er langer mee bezig zijn, zoals Stratasys of 3D Systems: 'Deloitte werkt samen met wereldmarktleiders. We kozen voor HP vanwege de wereldwijde naamsbekendheid en de omvang van het bedrijf.'

3D-printer klaar voor massaproductie

HP en Deloitte denken dat de tijd daar is voor de grote doorbraak van de 3D-printer. Daarom slaan ze de...

Gerhard te Velde (MijnStudent) over de eerste disfunctionerende werknemer die hij ontsloeg

Juridisch gesteggel over een disfunctionerende werknemer wil Gerhard te Velde van MijnStudent nooit meer. 'Het voelt alsof ze jouw leven...

Thijssen groeit op in de buurt van Gouda en gaat na haar middelbare school naar Utrecht om Rechten te studeren. Daarnaast volgt ze ook de opleiding personeelwetenschappen. Naast haar studie werkt ze bij de NS als schaderegelaar. Ze klimt er uiteindelijk op tot directievoorzitter NS Reizigers. Technisch bedrijf In 2014 maakt ze de overstap naar Alliander om als COO plaats te nemen in de raad van bestuur. Over de overstap zegt ze in een eerder interview met Management Team : ‘Alliander is een technisch bedrijf, onze teams van monteurs bestaan voornamelijk uit mannen. In de leidinggevende posities zijn vrouwen juist wel redelijk goed vertegenwoordigd: 26 procent van de leidinggevenden is vrouw. Dat is gunstig: vrouwen benaderen vraagstukken vaak vanuit een andere invalshoek en maken meer verbinding. Van collega’s hoor ik dat ik openhartig ben, me kwetsbaar opstel. Dat zijn vrouwelijke eigenschappen waarmee ik denk dat ik een voorbeeld kan zijn voor anderen.’ Ze heeft de functie van COO, maar dat blijkt ze in praktijk niet zo nauw te liggen: 'De CEO, de CFO en ik vormen een collegiaal driemanschap, waarbinnen ieder van ons zich bezighoudt met het ontwikkelen van de strategie en de uitvoering daarvan.’ zegt ze in Management Scope. Salaris Toch is er een belangrijk verschil tussen haar en haar collega's. Het salaris. Na beroering over het salaris van rond de vier ton van de CEO Peter Molengraaf past Alliander het beloningsbeleid aan. Thijssen verdient een stuk minder dan haar collega-bestuursleden. Ze doet het goed. In 2016 wordt ze gekozen tot Topvrouw van het Jaar, een titel die voorbehouden is aan een topvrouw die een jaar boegbeeld is voor vrouwen in het bedrijfsleven. In het juryrapport wordt ze geprezen vanwege 'haar lef en verbindende leiderschapsstijl waarmee zij een belangrijke rol vervult in een door mannen gedomineerde wereld. In een branche met een grote maatschappelijke relevantie waar vrouwelijk leiderschap onontbeerlijk is.' Afwezigheid Begin dit jaar neemt CEO Peter Molengraaf een sabbattical, Thijssen neemt in zijn afwezigheid zijn taken over. Nu Molengraaf meldt dat hij niet terugkeert, wordt de overstap van Thijssen definitief. Lees hier het interview met Ingrid Thijssen terug.

In het nieuws: Ingrid Thijssen (CEO Alliander)

Ingrid Thijssen volgt Peter Molengraaf op als CEO van netwerkbedrijf Alliander. Een profiel van de topvrouw van het jaar 2016.

‘Zo mevrouw, u heeft een mooie auto!’ Ik sta te tanken bij het pompstation op de hoek van ons industrieterrein. ‘Mevrouw, u heeft wel een heel dikke auto. Hoe komt u hieraan?’, vraagt een onbekende vrachtwagenchauffeur. Ik reageer: ‘Hoe ik aan mijn wagen kom? Gewoon van een oude rijke vent gekregen. Wat had u anders gedacht?’ De chauffeur kijkt me indringend van top tot teen aan en loopt weg. Vrijdagmiddag, mijn collega loopt ons kantoor binnen. ‘Goh, Kristel heb jij toevallig met een chauffeur gesproken bij het benzinestation op de hoek?’ ‘Ja’, zeg ik. ‘Waarom vraag je dat?’ Mijn collega antwoordt: ‘Die man stond aan onze balie voor het lossen van een container en hij vertelde nogal een bizar verhaal. Hij vroeg een aantal keer van wie die zwarte auto is, geparkeerd voor onze voordeur. Ik wilde er eerst geen antwoord op geven, maar hij bleef aandringen. Hij moest en zou weten van wie die Porsche is.’ Ik vroeg hem: ‘En? Wat heb je gezegd?’ Hij antwoordt: ‘De waarheid, dat die auto van onze directrice is. De chauffeur vond dit nogal vreemd, want hij was deze week een jonge vrouw met lang donker haar op hoge hakken tegengekomen bij de benzinepomp en hij dacht dat ze een prostituee was. Of een golddigger, zo’n jonge vrouw die met een oude kerel getrouwd is voor het geld. Ik heb tegen hem gezegd dat hij zich wel vergist moest hebben en dat de auto echt van jou is.’ Ik moest hard lachen. ‘Ken jij die man dan?’, mompelt mijn collega. Ik antwoord: ‘Stel je achterlijke vragen, dan moet je ook niet verbaasd zijn om een dwaas antwoord terug te krijgen, toch?’ Mijn collega kijkt verward. ‘Nu begrijp ik het helemaal niet meer’, sist hij. Ik leg het hem uit. ‘Heel simpel. Wat zou jij antwoorden op de vraag: ‘’Hoe kom je aan die auto?’’ Maar jij bent een man, dus aan jou vragen ze dat soort idiote dingen niet!’ Hij lijkt het te snappen: ‘Oké, daarom ging de chauffeur helemaal verbouwereerd weg, zich excuserend dat hij zich inderdaad had vergist.’ ‘Haha’, glimlach ik terug. De volgende keer dat die chauffeur een vrouw in een Porsche ziet rijden, zal hij niet meer vragen of ze een dame van lichte zeden is. Hij heeft zijn lesje wel geleerd.’ Hij grapt terug: ‘Ik weet het wel zeker. Je had zijn gezicht moeten zien toen ik zei dat jij de eigenaar van deze zaak bent.’ Waarom kunnen vrouwen niet in dure auto’s rijden? Een Marokkaan in een Mercedes is toch ook niet automatisch een crimineel? En de BMW van een jonge gast is niet altijd een verjaardagscadeautje van zijn pa. De jonge kerel kan een succesvolle zakenman zijn of profvoetballer. Toch heerst er een taboe op vrouwen in luxe auto’s. Het aanschaffen van de auto alleen al is problematisch. Autoverkopers hebben geen oog voor de vrouw. Ze staan enkel tegen de echtgenoot te praten over velgen, het brandstofverbruik en het vermogen van de bolide. Bij de aankoop van mijn Porsche zei mijn man daarom ook: ‘Sorry, maar dit is onbeschoft en discriminerend. De wagen gaat het nieuwe speeltje van mevrouw worden. Stel de vragen aan haar.’ Hebben vrouwen geen verstand van auto’s? Flauwekul! Kiest ze een auto enkel omdat de kleur haar bevalt? Dat geloof je toch zelf niet. Vrouwen maken wel degelijk bewuste keuzes bij de aankoop van hun wagen. Enkel mannen doen zich beter voor en bluffen dat ze meer verstand hebben van auto’s dan vrouwen. Dat is het enige verschil. De verkopers in de garage waar ik vaste klant ben zijn gelukkig wel vrouwvriendelijk. Ik ben een van de jongste klanten en ze zijn zelfs vriendelijker tegen mij dan tegen mijn echtgenoot. Gelukkig bestaan er nog normale, niet vooringenomen autoverkopers, al is dit soort met uitsterven bedreigd. Wel zijn er veel misverstanden rond vrouwen en auto’s: een vrouw kan een dure auto niet zelf betalen, ze is niet in staat de bolide zelf aan te schaffen en ze is zelfs beter af met een kleinere (lees: goedkopere) auto, anders kan ze hem niet parkeren. Zie je twee auto’s op de oprit van een woonhuis staan, dan is de kleinere wagen van mevrouw en de grote bolide van de heer des huizes. Een auto is een teken van status. Mannen stoppen vrouwen nu eenmaal graag in een kleine Mini. Een vorm van machtsvertoon en onderdrukking. Maar dames, dat gebeurt alleen als je dit ook zelf toelaat. Er is niks mis met een flamboyante autosmaak, ook niet als die smaak van een vrouw is. Het is niet waar dat een kleine Clio de perfecte vrouwenauto is. Vrouwen rijden helemaal niet graag in een kleine auto. Mannen willen altijd in een grotere wagen rijden dan hun vrouw. Het bekende mannelijke haantjesgedrag komt dan naar voren. Kleine auto’s zouden makkelijker te parkeren zijn en praktischer zijn voor een vrouw. Allemaal vagen redenen om goed te praten dat er tegen de vrouw gediscrimineerd wordt. SUV’s zijn vaak standaard voorzien van achteruitrijd-camera’s, automatisch inparkerende auto’s worden meestal gekocht door mannen. Maar er passen volgens mij meer boodschappentassen in die grote auto dan in die mini. Is dat niet juist vrouwvriendelijker? Waar moet je als dame anders al je winkeltassen laten? Geen excuses meer: een vrouw mag ook in een grote auto rijden. Kristel Groenenboom schreef een boek over vooroordelen tegen vrouwen aan de top: 'Mag ik meneer Kristel even spreken?' Je kunt het boek hier bestellen.

Hoe kom jij als jongedame aan die dure auto?

Die vraag schoot bij ondernemer Kristel Groenenboom in het verkeerde keelgat. Als hoofd van het bedrijf krijgt ze dit soort...

In totaal deden 15 van de grootste kenniswerkers in Nederland mee. Zij waren samen goed voor 23 miljard euro aan wereldwijde investeringen in onderzoek en ontwikkeling. 3,2 miljard euro daarvan werd uitgegeven in Nederland, de rest over de grens. De R&D-barometer is een enquête die grote bedrijven vraagt naar hun investeringen en toekomstplannen op het gebied van onderzoek en ontwikkeling. De barometer werd in 2011 voor het laatst afgenomen. Uit het onderzoek blijkt wel dat er wat dingen veranderd zijn sinds 2011. Terug naar Nederland Zo is de aandacht voor R&D in de BRIC-landen wat verslapt. De ondervraagde bedrijven verwachtten zes jaar geleden meer onderzoek te verrichten binnen en naar deze landen, maar die verwachting lijkt niet uit te komen. Bij de BRIC-landen horen onder meer China, India, Rusland en Brazilië. Oorzaak is (deels) dat er meer geïnvesteerd wordt in R&D in Nederland. Dat is terug te zien in de cijfers: dit jaar groeide het geïnvesteerde bedrag naar 3,2 miljard euro. In 2011 was dit nog 2,5 miljard euro. Ook het aantal onderzoekers dat wordt ingezet in Nederland groeide met 3.000 naar een totaal van 16.000. Wereldwijd zijn er nu 60.000 onderzoekers aan het werk. Samenwerkingen met mkb Ten tweede blijkt uit het onderzoek dat de Nederlandse multinationals meer samenwerking zoeken met mkb-bedrijven en startups, wat de Nederlandse economie en innovatie stimuleert. In totaal zou het om ongeveer een half miljard euro gaan voor het mkb, van de totale 1,4 miljard euro. Daarnaast wordt er ook veel samengewerkt met grote kennisinstellingen, zoals de vier Technische Universiteiten en TNO (Nederlandse Organisatie voor toegepast-natuurwetenschappelijk onderzoek). Talent Een van de uitdagingen die de ondervraagde bedrijven tegenkomen, is het vinden van geschikt talent. Met ‘geschikt’, bedoelen de bedrijven vooral hooggekwalificeerd. Rob Hamer, voorzitter van de VNO-NCW technologie commissie en R&D-directeur van Unilever zegt erover: ‘Voor sommige technische functies is talent inmiddels zeer schaars, wat een bedreiging vormt voor de concurrentiekracht van Nederland op termijn. Een studentenstop bij de TU’s is dan bijvoorbeeld ook funest.’

Aandacht R&D terug naar NL, plus grotere investeringen

Nederlands’ grootste kennisbedrijven geven steeds meer geld uit aan research & development. Daarnaast verplaatst de aandacht van ontwikkeling van het...

Ziekenhuisdirecteur Marc Van Uytven, OLV Ziekenhuis Aalst, heeft één belangrijk product: vertrouwen. Zijn visie op servant leadership.

Hoe dienend leiderschap in een ziekenhuis werkt

Het OLV Ziekenhuis Aalst maakt gebruik van dienend leiderschap binnen de ziekenhuismuren. Wat het is en hoe je het gebruikt,...

Bram Schot houdt van auto’s. Hij startte zijn carrière bij DaimlerChrysler Nederland, waar hij opklom tot CEO in 2003. Na drie jaar stapte hij over naar dezelfde functie bij DaimlerChrysler Italië, waar hij de eerste niet-Duitse CEO was. Ook hier bleef hij drie jaar zitten. Volkswagen Sinds 2011 werkt Schot in een managementfunctie voor de bestelwagendivisie van Volkswagen. In een interview met TTM zei Schot over de nieuwe automodellen: ‘Wat betreft design evolutie, geen revolutie.’ Hiermee doelde hij op het lichtelijk vernieuwde uiterlijk van de auto’s, maar de wezenlijke verschillen zaten in de nieuwe onderdelen. Hij gelooft in hard werken, niet alleen als de cijfers minder goed zijn. Maar juist als de cijfers goed zijn. ‘Leider blijven is niet makkelijk. Je houdt je klanten alleen tevreden met heel goede auto’s. Hard werken, niet achterover leunen.’ Daarnaast was hij bij de bestelwagendivisie veel bezig met het elektrisch maken van de busjes. Nieuwe directie Schot wordt nu binnengehaald bij de dochteronderneming van Volkswagen, Audi. Daar gaat hij vanaf 1 september aan de slag als de nieuwe marketing- en verkoopdirecteur. Vier van de totaal zeven bestuursleden van Audi worden vervangen, waaronder het personeelshoofd, de productiechef en de CFO. Dat zou komen door de slechte prestaties van afgelopen tijd. Nieuwe bestuursleden waarmee Schot gaat samenwerken zijn Alexander Seitz, Wendelin Göbel en Peter Kössler. Schandalen Matthias Muller, topman van Volkswagen, benadrukte de moeilijke periode van Audi en wil dat de nieuwe bestuursleden gaan werken aan digitalisering en de mobiliteitsdiensten. Muller spreekt niet over het dieselschandaal of de kartelvorming waarbij Audi vermoedelijk betrokken was, maar dit had wel effect op de cijfers en de reputatie van het autoconcern. Naar de betrokkenheid van Audi bij de kartelvorming loopt momenteel nog een onderzoek door de Europese Commissie.

In het nieuws: Bram Schot (CMO Audi)

Nederlander Bram Schot (56) is de nieuwe marketing- en verkoopdirecteur bij Audi. Het geplaagde automerk gooit het bestuur om en...

Hoe SMART Photonics zijn groei financiert

Eindhoven en licht: ze zijn al lang met elkaar verbonden. Na het succes van de lucifer- en de gloeilampenindustrie in...

De van oorsprong Zuid-Afrikaanse ondernemer en miljardair, Elon Musk, is een van de bekendste knappe koppen van deze tijd. Hij is niet voor niks topman van duurzame autoproducent Tesla en ruimtevaartbedrijf SpaceX. Maar Elon Musk studeerde niet per se voor deze richting. Hij heeft namelijk natuurkunde en economie gestudeerd. Hoe krijgt hij het dan voor elkaar om zoveel kennis over verschillende onderwerpen te onthouden en te gebruiken? Daar zijn twee geheimen voor, schrijft Inc. Musk startte SpaceX in 2002, toen hij een internetbedrijf had opgezet en weer verkocht en al betrokken was bij Tesla. Om succesvol te zijn in de ruimtevaart, heeft Musk heel wat nieuwe kennis moeten opdoen. Mensen in zijn omgeving geven aan dat zijn talent voor kennis opzuigen deels komt doordat hij heel veel literatuur leest. Daarnaast is hij waarschijnlijk geboren met talent voor studeren en omringt hij zich met intelligente mensen. Maar dat is niet alles. #1: Zie studeren als een boom Tijdens een AMA-sessie (Ask Me Anything) van Musk via de Amerikaanse website Reddit wordt hem gevraagd hoe hij zo goed kan leren, omdat hij ‘meer kennis kan opzuigen dan bijna iedereen ter wereld’. Musk reageerde daarop dat mensen veel meer kennis kunnen opslaan dan ze zelf geloven. Ze schrijven hun eigen intelligentie daarmee onnodig af. Daarnaast geeft hij advies. Musk: ‘Zie kennis als een het symbool van een boom. Wil je een nieuw onderwerp of vakgebied leren? Dan moet je dus eerst de principes van dat vak begrijpen, de fundamenten. Die staan voor de wortels en de stam van de boom. Daarna komen pas de takken en blaadjes – meer gedetailleerde informatie.’ Wanneer je dat niet in die volgorde doet, wordt het een chaos in je hoofd en zal je gefrustreerd raken. #2: Verzin bruggetjes Bruggetjes verzinnen is een bekende manier om bijvoorbeeld namen te onthouden. Musk gebruikt deze techniek voor alle informatie die hij wil opslaan in zijn hoofd. Wil je iets graag onthouden, maak dan een bruggetje of een associatie met iets dat je al kent. Dat kan van alles zijn. Zo wordt het gelinkt aan iets dat bekend voor je is en dat vergroot je kans op succes. Ook hier geldt het principe: pak eerst de basis aan van hetgeen dat je wilt leren, ga daarna over op details. Ga je dus iets leren dat totaal nieuw voor je is? Geef jezelf de tijd om eerst de basis goed te leren kennen en ga erna verder in op de details. Als je dat doet, ga je sneller leren. Lees ook het profiel dat MT eerder schreef over Elon Musk.

Kennis opzuigen zoals Elon Musk: 2 geheimen

We kunnen niet allemaal zo slim zijn als Elon Musk, maar we kunnen het wel proberen. Deze twee geheimen gebruikte...

In de wet is bepaald dat de werkgever de vakantieperiode dient vast te stellen overeenkomstig de wensen van de werknemer. De werknemer bepaalt dus; de werkgever kan de werknemer dus niet verplichten vakantiedagen op te nemen, ook niet bij einde van het dienstverband. Zijn er nog vakantiedagen over, dan dient de werkgever deze uit te betalen. Dit geldt ook indien de werknemer wordt vrijgesteld van werkzaamheden. Deze afspraak gaat niet ten koste van het saldo vakantiedagen, zo blijkt uit een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam. Wil je toch van de vakantiedagen af zijn, neem dan expliciet op dat de werknemer zijn resterende vakantiedagen opneemt en dat deze niet meer worden uitbetaald. Dit is een gebruikelijk punt tijdens de onderhandelingen. Wettelijke vervaltermijn De opgebouwde wettelijke vakantiedagen vervallen zes maanden na de laatste dag van het kalenderjaar waarin de vakantiedagen zijn opgebouwd. Voor bovenwettelijke vakantiedagen (de vakantiedagen die de werknemer krijgt boven het wettelijk minimum van 20 dagen) is deze termijn vijf jaar. Na deze termijn is opnemen of uitbetalen dus niet meer aan de orde. De vakantiedagen vervallen echter niet indien de werknemer ‘redelijkerwijs niet in staat is geweest de vakantiedagen op te nemen’. In een recente uitspraak van de Kantonrechter Amsterdam ging het om twee werknemers die vakantiedagen uit 2013 en 2014 vorderden. Zij stelden dat deze niet waren vervallen omdat zij nooit in staat waren geweest vakantiedagen op te nemen. Onjuist, oordeelde de rechtbank. Het opnemen van vakantiedagen is de verantwoordelijkheid van de werknemers. Aangezien de werknemers hun werkgever nooit hadden verzocht om vakantiedagen te mogen opnemen, konden zij nu niet hun werkgever verwijten dat zij niet in de gelegenheid zijn gesteld om vakantie op te nemen. De vakantiedagen waren vervallen. Bijzondere omstandigheden Alleen onder bijzondere omstandigheden wordt aangenomen dat de werknemer redelijkerwijs niet in staat is vakantiedagen op te nemen. Dit is, zoals hierboven blijkt, indien de werkgever het de werknemer onmogelijk heeft gemaakt om vakantiedagen op te nemen. Ook bij ziekte is de wettelijke vervaltermijn gewoon van toepassing. Dit is alleen anders als de werknemer volledig is vrijgesteld van re-integratieverplichtingen. In dat geval is de wettelijke vervaltermijn niet van toepassing, zo blijkt uit een uitspraak van de Kantonrechter Utrecht. De werknemer is dan niet in staat vakantiedagen op te nemen wegens ziekte. Conclusie Een werknemer kan niet verplicht worden de openstaande vakantiedagen bij einde van het dienstverband op te nemen. Neem expliciet op dat vakantiedagen geacht worden te zijn opgenomen en niet worden uitbetaald zodat voorkomen wordt dat toch uitbetaling moet plaatsvinden. Vakantiedagen vervallen, tenzij de werkgever het de werknemer onmogelijk heeft gemaakt vakantiedagen op te nemen of een zieke werknemer niet kan re-integreren.

Regels rondom vakantiedagen: zo zit het

Een veelgehoorde vraag, zeker zo aan het einde van de zomer: hoeveel vakantiedagen heb ik nog? Deze vraag wordt urgenter...

Heb je een probleem? Vergeet de oorzaak, focus op de oplossing

Volgens filosoof Gijs Deckers is het begrijpen van het probleem vaak helemaal niet belangrijk. Richt je in plaats daarvan op...

Zakendoen met Belgen: 5 valkuilen die je nog niet kende

Dat je je Belgische zakenpartner meer moet aanbieden dan een broodje kaas voor de lunch weet je nu wel. Net...

Voor veel bedrijven zal de werkwijze gaan veranderen, mogelijk zelfs hele IT-systemen. Dat kan flink in de cijfers lopen. ‘Maar dat geldt zeker niet voor alle bedrijven’, stelt advocaat Jurriaan Jansen. Hij is gespecialiseerd in onder andere IT-recht en werkt voor internationaal advocatenkantoor Norton Rose Fulbright. ‘Deze nieuwe regels zijn helemaal niet zo verschillend van de oude, ze zijn wel een stuk uitgebreider. Bovendien zijn er strengere sancties aan verbonden en wordt de controle door de toezichthouder beter geregeld.’ Wbp Nederland gebruikt als het gaat om data en privacy nu nog de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp), die sinds 2001 van kracht is. ‘Een wet is altijd landelijk’, legt Jansen uit. ‘De nieuwe verordening geldt in de hele Europese Unie. Het is een set van regels die aangeven hoe bedrijven met data en privacy om moeten gaan. 90 procent van de verordering is ingevuld door de EU en staat dus vast, 10 procent laat ruimte open voor eigen invulling per land.’ GDPR De Algemene Verordening Gegevensbescherming is een Nederlandse vertaling van de General Data Protection Regulation, ofwel GDPR. Het is de opvolger van de Wbp die is geüpdatet naar de standaarden van deze tijd. ‘De kern van de verordening is dat bedrijven veel bewuster met data om moeten gaan. Zo mogen niet meer zomaar informatie over (potentiele) klanten opslaan en bewaren. Een verzekeraar of bank mag bijvoorbeeld niet zomaar meer risicoprofielen maken van klanten. Daarnaast krijgt de consument meer rechten toegewezen, zodat die meer invloed heeft op de informatie die bedrijven hebben. Accountability Een belangrijke verandering volgend jaar is de acountability van bedrijven. Jansen: ‘Alle bedrijven die gegevens verzamelen over hun klanten, zoals hun leeftijd, sekse, woonplaats, religie, sociale media en persoonlijke voorkeuren, worden voortaan gecontroleerd door de Autoriteit persoonsgegevens. Dat is de Nederlandse toezichthouder. Bedrijven moeten bij gaan houden welke informatie ze hebben, over wie, waarom, hoe lang ze de gegevens bewaren en wat ze er precies mee doen. De nieuwe regelgeving stelt dat er zo min mogelijk gegevens bewaard mogen worden, en enkel om een gerechtvaardigde reden. Als je bij Bol.com voortaan een boek bestelt en daarvoor gegevens moet invoeren, mag het bedrijf dus niet zomaar jouw gegevens bewaren. Alles moet verantwoord worden aan de toezichthouder, die beoordeelt of het gebruik van de data gerechtvaardigd is of niet. Daar zijn natuurlijk wel aanvullende regels voor opgesteld, zodat een bedrijf weet hoe het gecontroleerd gaat worden.’ De Autoriteit persoonsgegevens was al belast met diezelfde taak de afgelopen jaren, maar controleerde nauwelijks. ‘Ze hebben nu ongeveer 80 medewerkers in dienst en gebruiken een budget van 8 miljoen per jaar. Daarmee kun je natuurlijk onmogelijk alle Nederlandse bedrijven controleren. Ik verwacht daarom dat de toezichthouder flink zal gaan uitbreiden de komende jaren’, aldus Jansen. Sancties Dat zal ook wel moeten, want de GDPR belooft dat ook de controle veel strenger gaat worden. De sancties die je als bedrijf opgelegd kunt krijgen als je de regels overtreedt, zijn ook niet mis. Je riskeert om 4 procent van je wereldwijde jaaromzet te moeten afstaan, dat kan voor zwaargerwichten in de economie oplopen tot in de miljoenen. ‘Voorheen waren de boetes veel lichter. Sommige bedrijven namen die dan gewoon voor lief, zodat ze regels konden overtreden. Ik verwacht dat deze bedragen bedrijven zullen weerhouden om dat nog te doen’, zegt Jansen. Aanpak Afhankelijk van de core business van een bedrijf en in welke branche het opereert, kan het veel extra werk opleveren om alle data te verzamelen, analyseren en te verslaan. ‘Het ligt er ook aan hoe goed je overzicht van alle data nu is. Als je een IT-systeem hebt waarin alle orders netjes zijn opgeslagen, hoeft het niet veel werk te zijn. Maar als je die gegevens niet verzameld hebt, of op verschillende plekken, ben je langer bezig. Wij werken nu samen met corporate bedrijven die zich aan het voorbereiden zijn op de nieuwe regels. Sommigen van hen hebben complete task forces opgezet, die enkel bezig zijn met het verzamelen en analyseren van alle gegevens. In een corporate heb je natuurlijk veel medewerkers en verschillende afdelingen en divisies, daardoor raakt een bedrijf gemakkelijk het overzicht kwijt.’ Bescherming consument Daarnaast krijgt de consument een helpende hand toegereikt door de EU. De afgelopen jaren is de maatschappelijke discussie opgelaaid over privacy, vaak in een adem met bedrijven als Apple, Google en Facebook. Die bedrijven staan erom bekend veel te weten van hun gebruikers. Consumenten mogen bij bedrijven opvragen welke gegevens er over hen bekend zijn, dat bedrijf moet aan dit verzoek voldoen. Daarnaast mogen consumenten aangeven of ze willen dat hun gegevens worden doorgestuurd naar een andere partij. ‘Als je bijvoorbeeld van verzekeraar of bank wisselt, kan dat heel handig zijn. Dat geldt ook voor sociale media. Stel er komt een nieuw social media-platform op dat enorm trending wordt. Je mag dan aan Facebook vragen om jouw data door te sturen naar dat nieuwe platform.’ Cybercrime Ook is gedacht aan cybercrime binnen de verordening, een steeds meer voorkomende vorm van criminaliteit. Bedrijven hadden al de plicht om datalekken te melden, sinds de Meldplicht in 2016 werd ingesteld. ‘Ook die regels worden uitgebreid in de vorm van privacy by design. Een bedrijf moet hun gegevens ‘adequaat’ beveiligen volgens de nieuwe regels. Hierin krijgen bedrijven iets meer ruimte voor eigen invulling. Een brakke fiets is namelijk niet even waardevol als een medisch dossier. Deze moeten dus, gekeken naar de waarde van het product, op verschillende manieren worden beveiligd.’ Data verzamelen Voor veel bedrijven is het verzamelen van data erg waardevol. Op die manier kunnen ze profielen samenstelling van hun gebruikers, klanten, leveranciers en partners. De ruimte die ze daar nu voor hebben wordt flink ingeperkt door de GDPR. ‘Veel organisaties zullen hier niet blij mee zijn. Ze gebruiken die data namelijk als middel tot een doel. Vaak is dat het sturen van een nieuwsbrief, advertentie of actie. Maar ze kunnen dat doel ook op andere manieren bereiken. Ze mogen nog steeds bepaalde data verzamelen, zo lang het maar niet herleidbaar is naar een individu. Maar anonimiseren ze de informatie, dan is die nog steeds waardevol.’ Jansen ziet de nieuwe regels ook als een kans voor bedrijven om het vertrouwen van de consument terug te winnen. ‘Het consumentenvertrouwen is flink geschaad als het aankomt op privacy. Bedrijven moeten dit zien als een kans om hun vertrouwen terug te winnen. Als je toch transparant moet zijn van de wet, gebruik dat dan om bij het publiek aan te geven dat je eerlijk en betrouwbaar bent als bedrijf. Consumenten kunnen er steeds makkelijker achter komen wat je over ze weet, en bovendien worden ze steeds kritischer. Doe daar je voordeel mee.’

GDPR: dit moet je weten over de nieuwe regelgeving van data- en privacybeveiliging

Onze manier van data opslaan is met de jaren enorm veranderd. Waar we vroeger bestanden opsloegen op een floppy disk,...

Winkelmand

Recente artikelen