Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Inzichten over strategie, management en organisatie. En hoe jij jouw persoonlijke leiderschapsstijl kunt ontwikkelen.

Recente artikelen

Kati Levoranta, CEO, Rovio Entertainment, Angry Birds, beursgang

In het nieuws: Kati Levoranta (CEO Rovio, maker Angry Birds)

Onlangs werd ze uitgeroepen tot nummer drie van de coolste tech-CEO’s van Europa: de Finse Kati Levoranta, topvrouw van Angry...

clock 1,5 min

Smart Industry: dít moet je weten

Met sensoren uitgeruste koeien die ‘zelf’ aangeven dat ze ziek dreigen te worden. Een lasmachine die voortdurend data doorgeeft over...

clock 3,5 min

Ondernemersplatform Sprout deed onderzoek onder ondernemers: wat zijn voorwaarden voor vertrouwen tussen ondernemers? Uiteraard worden afspraken zwart op wit vastgelegd, maar een gevoel van vertrouwen moet wel zijn voor ze met iemand in zee gaan. Vertrouwen als basis “Vertrouwen is wel belangrijker dan detailvastlegging”, zegt Victor van MetaCaffè bijvoorbeeld. En ook Patrick van Keytoe legt weliswaar zaken vast voor als het misloopt, maar “vertrouwen vormt wel de basis van een zakenrelatie.” Koen Brands van Qintec vertrouwt in eerste instantie ook op de blauwe ogen. “Al jaren gaat alles grotendeels mondeling met leveranciers en opdrachtgevers.” Het is echter niet zo dat hij helemaal niets op papier zet. “Ik probeer veel over de mail vast te leggen in een soort van verslagje.” Toch zijn verreweg de meeste ondernemers niet bezig met contracten en afspraken zwart op wit zetten. Zij vinden een vertrouwensband het allerbelangrijkste binnen zakendoen. “Beter af en toe te naïef dan continu wantrouwend”, schrijft startend ondernemer Bob Lantman. Je zou in dit geval nog kunnen denken dat wijsheid met de jaren komt, maar ook ondernemers die al jaren in het vak zitten denken zo. “Ik vertrouw mijn leveranciers op hun blauwe ogen. Meestal komt het goed, soms niet. Maar zonder vertrouwen ben je nergens”, zegt Michael Roodveldt van Roodveldt Handelsonderneming. Problemen voorkomen Ruim een kwart beoordeelt de leverancier echter niet op zijn ogen, maar focust op de lettertjes op papier. “Ik leg afspraken tot in detail vast, dat voorkomt problemen achteraf”, reageert een ondernemer die anoniem wil blijven. Zij controleert niet alleen de contracten voor ze iets ondertekent, ook de facturen onderwerpt ze aan een grondige inspectie, tot aan de KvK- en btw-nummers aan toe. En zo’n scherp oog blijkt geen overbodige luxe: “Ongelooflijk bij hoeveel leveranciers daar verkeerde info staat.” Wet DBA Overigens merken sommige ondernemers op dat ze wel goed van vertrouwen willen zijn, maar dat de wet daarvoor roet in het eten gooit. Zo zegt Sabine Verbeek van Buro Flamingo: “Ik ben goed van vertrouwen, maar met de nieuwe wet DBA (Wet Deregulering Beoordeling Arbeidsrelatie, die momenteel op losse schroeven staat red.) is het juist de opdrachtgever die zaken vast wil leggen voor de Belastingdienst.” Dit artikel werd eerder gepubliceerd op Sprout. 

Onderzoek: vertrouwen is belangrijkst bij zakendoen

Zakendoen gaat vaak op basis van vertrouwen. Want vertrouw je je zakenpartner niet, waar ben je dan mee bezig? Maar...

clock 1,5 min

De rijkste man ter wereld leest al sinds zijn jeugd bijna elke week een boek. Ook als zijn rooster enorm onder spanning staat, maakt hij tijd vrij om te lezen. Zijn smaak veranderde natuurlijk wel wat door de jaren heen, maar standaard deelt hij zijn favorieten op zijn blog. De vijf boeken die hij deze keer uitkoos, gaven hem naar eigen zeggen ‘onverwachtse inzichten en veel plezier.’ Dat belooft wat. De top-5: #1. String Theorie, van David Foster Wallace Het klinkt heel wetenschappelijk, maar heeft er niks mee te maken. Het is vooral leuk om indruk te maken op mensen in de trein of het vliegtuig, grapt Gates op zijn blog. In werkelijkheid is het boek een samenstelling van de vijf beste verslagen van Wallace over tennis, iets dat Gates moest opgeven tijdens zijn Microsoft-periode. Inmiddels heeft hij het weer opgepakt en vergelijkt hij de schrijfstijl van Wallace met het racket van Roger Federer. #2. Shoe Dog, van Phil Knight Gates heeft veel respect voor de auteur van dit boek: de medeoprichter van sportmerk Nike. Hij omschrijft hem als ‘heel aardig, maar ook moeilijk te doorgronden’. Wat het boek zo interessant maakt, is dat Knight hierin heel eerlijk en open schrijft over zijn weg naar succes. Een herinnering dat de weg er naartoe chaotisch is en vol fouten zit. Er zijn maar weinig CEO’s die zo open durven te zijn, stelt Gates. #3. The Gene, van Siddhartha Mukherjee De auteur van dit boek is zowel arts, geeft les aan medische studenten, doet onderzoek en won een Pulitzer. Dat maakt het een viervoudige dreiging binnen de medische wereld, stelt Gates. Mukherjee schrijft over het verleden, heden en de toekomst van genoomwetenschap; de genetische samenstelling van organismes. Daarin focust hij zich vooral op de ethische vragen die daarbij aan bod komen en de nieuwste technologieën op dit gebied. Dat is interessant, volgens Gates, omdat het tegen de algemene aannames ingaat. #4. The Myth of the Strong Leader, door Archie Brown Dit boek is Gates gaan lezen vanwege de heftige presidentsverkiezingen in Amerika vorig jaar. Het gaat over sterke leiders en hoe je ze herkent. Brown studeerde aan Oxford en deed erna 50 jaar lang onderzoek naar politiek leiderschap. In het boek beschrijft hij dat een goede leider vaak niet herkent wordt als ‘sterke leider’. Goede leiders zijn namelijk de personen die onderhandelen, samenwerken, delegeren en herkennen dat niemand alles kan weten. Vooral in de huidige Amerikaanse context interessant om eens te lezen. #5. The Grid, door Gretchen Bakke Gates is gek op het genre ‘alledaagse dingen die eigenlijk fascinerend zijn’, waaronder dit boek volgens hem valt. Het gaat over het elektriciteitsnetwerk in de Verenigde Staten. Zijn interesse werd onder andere gewekt omdat zijn eerste baantje bestond uit software schrijven voor een energiebedrijf in de regio. Toen realiseerde hij zich hoe belangrijk het elektriciteitsnetwerk was voor het alledaagse leven.

Wat te lezen deze zomer? Miljardair Bill Gates geeft antwoord

Of je nu op vakantie gaat en een koffer met leesvoer mee wil nemen, of dat je lekker thuisblijft en...

clock 2 min

Veel samenzijn met je collega’s kan gemakkelijk overgaan in vriendschap. Maar hoe zorg je ervoor dat de werk/privé balans goed blijft? Je brengt vaak meer tijd met ze door dan met je vrienden en familie. Niet gek dus dat er tussen mensen op de werkvloer warme vriendschappen kunnen ontstaan, die veel verder gaan dan het dagelijkse praatje bij de koffieautomaat. Maar hoe waarborg je zo’n vriendschap en zorg je ervoor dat het het werk niet in de weg staat? Volgens Thimo Kooiman van coachingsbureau Gezonde Werkrelatie draait het allemaal om het maken van afspraken. ‘Hoe leuk een vriendschap ook kan zijn, op de werkvloer zul je je ook professioneel op moeten stellen. Hoe zorg je ervoor dat het niet té gezellig wordt? Vooral als je eerst collega’s bent en dat zich ontwikkelt tot een vriendschap, zul je met elkaar moeten bespreken wat voor jullie oké voelt.’ Bij Harrison van der Vliet (30) van NRC was het precies andersom. ‘Voordat ik chef werd van de multimedia-redactie, was ik al bevriend met de mensen op de redactie. Ineens stond ik toen boven ze.’ Wennen was het wel even, maar door de professionaliteit van hem en zijn vrienden was zijn rol als manager nooit een probleem. ‘Iedereen begreep dat de verhoudingen op de werkvloer anders waren, maar daarbuiten bleven we gewoon dezelfde vriendschap houden.’ Verantwoordelijkheid Een strenge chef is Van der Vliet nooit geweest. ‘Ik ga ervanuit dat iedereen het leuk vindt om hier te werken en ik ga niet als een politieagent regels opstellen en kijken of die nageleefd worden. Ik denk dat ik daardoor ook toegankelijker ben naar mijn collega’s toe, wat de vriendschap ten goede komt.’ Van der Vliet kan zich ook wel voorstellen dat het aan de branche ligt. ‘In de journalistiek gaan we sowieso vrij los met elkaar om, er is weinig hiërarchie. Ik kan me voorstellen dat je binnen een bank of beursgenoteerd bedrijf niet zo snel je manager uitnodigt bij een borrel of verjaardag.’ Maar het is niet alleen maar gezelligheid wat de klok slaat op de krantenredactie. ‘De vrijheid die ik geef vraagt tegelijkertijd een grote verantwoordelijkheid van de medewerkers. Ik verwacht dat we met z’n allen aan goede producties werken en dat iedereen zich voor de volle honderd procent inzet.’ Het is volgens Kooiman een van de voordelen van vriendschap op de werkvloer. ‘Door goed sociaal contact zorg je dat mensen zich meer thuis voelen en meer betrokken zijn bij het werk. Het is samen hard werken, maar daarna kan er wel samen ook genoten worden van de vrijheid.’ Borrelsfeer Toch is het tegelijkertijd een valkuil, want je zult het niet met iedereen op de redactie even goed kunnen vinden. Kooiman: ‘Zodra je merkt dat je het met de ene collega veel beter kan vinden met de ander, zul je toch moeten proberen om uitsluiting te voorkomen.’ Praat daarom niet alleen maar met elkaar over je weekend, maar vraag ook wat anderen hebben gedaan. ‘Op die manier sluit je niemand buiten en hou je de sfeer voor iedereen gezellig.’ Van der Vliet beseft zich des te meer dat hij deze relatie lang niet met iedereen op zou kunnen bouwen. ‘Zelf ben ik niet zo van de klok: ik stop pas als het werk voor m’n gevoel echt af is. De mensen met wie ik echt bevriend ben op de redactie hebben bijna allemaal hetzelfde arbeidsethos. Ik merk dat ik privé minder goed overweg kan met mensen die die houding niet hebben.’ Kooimans tip? ‘Neem de borrelsfeer van zaterdagavond niet mee naar het overleg van maandagochtend.’ Van der Vliet zorgt ook voor een strikte scheiding tussen werk en privé, ondanks dat dezelfde personen in beide situaties voorkomen. ‘Als ik weet dat een van mijn collega’s in de privésfeer problemen heeft, dan doe ik daar op het werk pas iets mee als hij of zij dat zelf aangeeft. Als vriend weet ik van de problemen, maar als leidinggevende niet.’ Voortrekken De vele informatie die je met je collega’s uitwisselt zorgt niet alleen voor een goede band, maar ook voor een fijne werkomgeving. ‘Doordat je op een laagdrempelige manier communiceert met elkaar, is er meer openheid en eerlijkheid mogelijk. Je kunt beter ideeën ontwikkelen en zult dus creatiever zijn. Mensen zullen je beter helpen met oprechte feedback om je verder te helpen.’ Tegelijkertijd zit er een keerzijde aan die informatie-uitwisseling, zo waarschuwt Kooiman. ‘Feedback bestaat ook uit het leveren van kritiek op wat er beter kan. Sommige mensen hopen dat ze misschien ontzien worden door hun collega, omdat ze bevriend zijn. Dat kan tot veel frictie leiden.’ Het is iets wat Van der Vliet en zijn collega’s allemaal ten alle tijde willen voorkomen. ‘Sterker nog: misschien verwacht ik juist wel dat ze een stapje extra zetten, om alle schijn tegen te gaan dat ik hen de leuke dingen laat doen.’ Bovendien merkt hij ook dat zijn collega’s dat niet willen. ‘Als er een congres is met beperkte plekken, dan gaat dat niet automatisch naar degene die ik het aardigst vind.’ En zodra er iemand ontslagen moet worden? ‘Ik hoop dat iedereen dan begrijpt dat ik kijk vanuit het belang van het werk, en niet naar hoe aardig ik iemand vind. Ik zou het lastig vinden, maar ik zou net zo goed iemand kunnen ontslaan die ik aardig vind als iemand met wie ik privé minder heb.’ Escalatie Kooiman ziet het juist in dat soort situaties vaak escaleren op de werkvloer. ‘En dan mondt het vaak direct uit in een heel stevig conflict. Je ziet elkaar immers veel, wat vervelende situaties kan opleveren als je ruzie hebt of een sluimerende ergernis op moet lossen.’ Zijn tip? ‘Haal er een derde bij om het probleem uit de lucht te helpen. Blijf er vooral niet te lang mee rondlopen, maar praat erover. Een inzicht van derde kan helpen in de oplossing vinden.’ Zelf geeft hij de voorkeur aan een vriendschappelijke collega met wie het druk en prettig werken is, dan een collegiale vriendschap die het werk onder druk zet. ‘Onder de streep levert dat volgens mij meer op dan een vriendschap op de werkvloer met alle gevolgen van dien als het mis gaat.’ Van der Vliet is het daar niet mee eens. ‘Als de scheiding voor beide partijen duidelijk is en je allebei professioneel bent, kan het veel opleveren. Een relatie op de werkvloer lijkt me een stuk moeilijker.’

Vriendschap op de werkvloer: vloek of zegen?

Veel samenzijn met je collega’s kan gemakkelijk overgaan in vriendschap. Maar hoe zorg je ervoor dat de werk/privé balans goed...

clock 4,5 min

VAN Bob AAN Allen ONDERWERP Bezuinigingsvoorstellen Beste mensen, Ik hoef natuurlijk niemand meer te vertellen dat komend jaar een moeilijk jaar voor ons wordt. En natuurlijk kunnen in deze situatie bezuinigingen niet uitblijven. Maar dat willen we dit keer eens anders aanpakken. Nu niet eens door de directie, vanaf verre afstand, maar door jullie. Jawel, door jullie. Want jullie op de werkvloer weten immers beter dan wij van de directie waar de quick wins te vinden zijn, wat substantie heeft en wat niet of niet meer in deze tijden. Deze methode van bezuinigingen wordt momenteel in veel Amerikaanse bedrijven toegepast en hoewel we echt niet elke trend uit dat land willen overnemen (die kredietcrisis hadden we liever niet overgenomen, haha!) lijkt deze methode zeer toepasbaar op ons bedrijf. We horen graag snel jullie bezuinigingsvoorstellen! Namens de directie,Jullie Bob Beste directeur, Ik was er liever niet over begonnen, en het gaat ook eigenlijk tegen mijn natuur in, maar nu er toch bezuinigd moet worden: Dirk-Jan. U kunt hem makkelijk wegbezuinigen. Dirk-Jan is Supervisor Ad Hoc Projecten en nu bijna alle ad hoc projecten on hold zijn gezet heeft hij nauwelijks nog iets te doen. Dat kan ik weten want ik zit tegenover Dirk-Jan en hij is nu bezig een sudoku op te lossen op zijn computer. Marjolijne Hoi directie, Ik ben vorig jaar gepasseerd en geen adjunct geworden op mijn afdeling. Ik geef eerlijk toe dat me dit toen erg heeft geraakt. Maar inmiddels heb ik nieuwe inzichten gekregen en zie ik om zonder wrok. Die nieuwe inzichten zijn dat een adjunct op een kleine afdeling als de onze eigenlijk niet nodig is. Sterker nog: zo'n extra schakel in het management veroorzaakt alleen maar ruis en oponthoud en daar zijn het, zoals u weet, niet de tijden na. Ik heb het overigens over George Biemans, verder best een geschikte kerel. Joris Hoi directie, Op mijn afdeling werkt Joris Ruigrok, nou ja werken, hij is voornamelijk druk met de boel te verzieken, omdat hij zich gepasseerd voelt. Die heb je altijd wel op een afdeling, zo'n type, maar dit lijkt me wel een geschikt moment om ervan af te komen, want de boel verzieken op een afdeling kost natuurlijk ook geld, ik schat een halve ton op jaarbasis. Zal ik gezien de economische situatie reeds deze week een slechtnieuwsgesprek met hem voeren? George Biemans Adjunct F&O Dag directie, Mijn direct leidinggevende, Tom IJzermans, Director Facility Management, wil koste wat kost ook dit jaar verder met Inter Cleaning, terwijl het schoonmaken van dit gebouw substantieel goedkoper kan, bijvoorbeeld met Total Cleaning of Office Cleaning. Waarom, vraagt u zich nu natuurlijk af, gaat mijn baas dan toch door met Inter Cleaning? Ik denk dat een onderzoek hier snel een antwoord op zal vinden en van dat antwoord zal u nog staan te kijken... Wim Simonsen Deputy Facility Management Zeer geachte directeur, Het is niet omdat ikzelf geen kinderen heb, maar mij stoort toch wel het gedrag van bepaalde vrouwen op mijn afdeling die voortdurend aan het bellen zijn met hun kinderen of oppas of ineens om half vijf weg zijn omdat Jaapje of Roosje naar de mondhygiëniste moet, ik noem maar wat. Zoals tegenover mij Annejet, die het wel erg bont maakt: twee, drie keer per week rent ze ineens naar huis, omdat daar weer eens de chaos is uitgebroken. Ik wil niet rancuneus overkomen, zo ben ik niet, en houd het daarom zakelijk: als ze er morgen niet meer is, merkt u dat niet aan de output en kan ze meteen ook thuis aan de slag, wat aan de telefoontjes te horen erg nodig is. Dra. Ingrid Schoenmakers Dag Bob, Klikken, daar houd ik niet van, maar in deze omstandigheden vind ik wel dat je extreme gevallen aan de orde kunt, ja móet stellen. Neem Ingrid Schoenmakers, pardon, doctoranda Schoenmakers: ze doet gemiddeld twee weken over het schrijven van een simpel rapportje. En de meeste van die rapportjes verdwijnen in een la. Ook is ze vaak ineens weg omdat een van haar poezen ziek is geworden. Ze is 58 dus er is vast wel een chique regeling te treffen. Annejet Smulders

Bob neemt een stevige maatregel over uit Amerika

Bob is directeur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer heeft Bob een revolutionair management-idee: collega's mogen...

clock 3 min

Met deze 5 tips werk je niet alleen in, maar ook áán je bedrijf

Het is misschien niet je ambitie om tot je 65e actief bezig te zijn met de dagelijkse operatie van de...

clock 1,5 min

Spiegel groeide op als rijkeluiszoon vlakbij Malibu, Amerika. Hij werd naar de meest exclusieve scholen gestuurd, waar ook bekende Amerikaanse acteurs en atrices hun opleiding volgden. Toch wist hij op eigen kracht een bedrijf op te zetten dat hem een van de jongste miljardairs ter wereld maakte. Opleiding Net als zijn grote concurrent, Mark Zuckerberg van Facebook, heeft Evan Spiegel zijn opleiding nooit afgerond. Net voordat hij zou afstuderen in productontwikkeling aan de Stanford University, stopte hij om fulltime als CEO van Snapchat aan de slag te gaan. Hij deed wat ervaring op tijdens zijn stages bij Red Bull en het softwarebedrijf Intuit, maar echte werkervaring kent Spiegel alleen bij Snap. Tijdens zijn studie aan Stanford ontmoette hij Reggie Brown en Bobby Murphy, de jongens waarmee hij later Snap zou opzetten. In een interview zei hij over die periode: ‘we waren niet populair, dus maakten we dingen waarmee we populair zouden worden’. Spiegel was, samen met Brown en Murphy, lid van studievereniging Kappa Sigma. Hard feesten was een voorwaarde, waarmee hun populariteit op school steeg. Een paar jaar later lekten e-mails uit van die periode, waarin Spiegel denigrerend over vrouwen spreekt. Hij bood hiervoor publiekelijk zijn excuses aan. Snapchat De drie ondernemers richtten Snapchat in 2011 op, waarna Spiegel in 2012 fulltime als CEO aan de slag ging. Oorspronkelijk heette de app ‘Picaboo’, maar die naam werd later aangepast. De app, waarmee je selfies kunt maken die je kunt bewerken met grappige filters, is vooral populair onder middelbare scholieren en jongeren tot 35 jaar. In 2013 werd een van de ondernemers uit het bedrijf gezet, Reggie Brown. Hij klaagde het bedrijf aan, maar het kwam nooit tot een rechtszaak omdat Spiegel en Murhpy hem ruim 157 miljoen dollar betaalden. Snapchat werd groot via een hype en ging in maart 2017 naar de beurs. Daar daalde het aandeel echter aanzienlijk en draait het sociale mediabedrijf een verlies van 443 miljoen dollar. Morgan Stanley, de Amerikaanse zakenbank die Snap naar de beurs bracht, sprak publiekelijk twijfels uit over het voortbestaan van het jonge bedrijf. Facebook deed in 2013 een overnamepoging van Snap, maar Spiegel moest er niks van hebben. Nu lijkt Facebook toch te gaan winnen met features die erg veel op die van Snapchat lijken.

In het nieuws: Evan Spiegel (CEO Snap)

De beursgang van social mediabedrijf Snap heeft het bedrijf niet per se goedgedaan, de koers zakte 45 procent ten opzichte...

clock 1,5 min

Vrijwel iedereen doet het: een attachment bij een e-mailbericht voegen. Of het nu om een simpel verslagje van een meeting gaat, offertes of financiële overzichten, als we iets moeten delen, sturen we een attachment via de email. In het kader van security kun je je al afvragen of dit de beste manier is om bestanden te delen. De meeste cyberaanvallen worden immers geïnitieerd door een malafide bijlage in een e-mail. Waarom geen attachments mailen? Binnen organisaties staan we veel te weinig stil bij de gevoeligheid van de bestanden die we rondsturen. We zijn ons slecht bewust van hoe eenvoudig we bijvoorbeeld omzetcijfers delen met de accountant of even een offerte naar de rest van het team sturen. E-mail is in een zakelijke omgeving vrijwel nooit de beste manier om documenten te delen. Het is eenvoudig voor de ontvanger om de mail samen met het bestand door te sturen. Vraag jezelf altijd af of de inhoud van het bericht en de bijlage doorgestuurd mogen worden. Het bestand dat je meestuurt, wordt op talloze andere plaatsen opgeslagen. Wil je dat er zoveel verschillende kopieën van het bestand bestaan? Veel e-mailprogramma’s kennen een limiet op de grootte van de mails die ze mogen ontvangen. E-mails worden veelal opgeslagen in platte tekst, dat betekent dat als iemand toegang krijgt tot die systemen, alles eenvoudig zichtbaar is. Hoe dan wel? Veel financiële organisaties maken gebruik van beveiligde email systemen om gevoelige informatie te delen, maar niet ieder bedrijf heeft zulke systemen tot zijn beschikking. Een eenvoudige manier om bestanden te delen is door ze op een centrale plek op te slaan, bijvoorbeeld in de cloud, en een link naar het bestand via de mail te delen. Extra veiligheid kan worden ingebouwd door het bestand met een wachtwoord te beschermen. Het wachtwoord verstuur je in een sms of je vraagt de ontvanger je te bellen voor het wachtwoord. Het is bovendien mogelijk om de link te laten verlopen na een aantal dagen. Dat zorgt ervoor dat na het verlopen van de link, niemand meer bij de bestanden kan. Eén versie van de waarheid Een andere reden om te kiezen voor een centraal opgeslagen document is dat het makkelijker is om samen aan dat bestand te werken. Het zal veel mensen niet onbekend voorkomen dat ze een bestand rondsturen aan collega’s met de vraag om feedback. Voor je het weet zit je mailbox vol met bewerkte bestanden die allemaal dezelfde naam hebben. Het kost veel tijd en moeite om al die feedback apart te verwerken. Vrijwel alle clouddiensten bieden de mogelijkheid om samen aan documenten te werken. Een link naar het bestand is voldoende en collega’s kunnen direct in het document hun wijzigingen aanbrengen. Dat voorkomt eveneens dat er meerdere versies van een bestand bestaan waarvan je je vrijwel altijd afvraagt welke nou ook alweer de meest recente was. Dus vraag jezelf iedere keer als je op de paperclip in een e-mailbericht wilt klikken af of dit de beste manier is om het document te delen. Houd rekening met de grootte van het document, met de gevoeligheid van de informatie die het bevat en of je op een efficiënte manier je doel bereikt.

Waarom stoppen met het mailen van attachments een goed idee is

Het versturen van attachments via de mail is niet alleen onveilig, het is bovendien een inefficiënte manier van werken. In...

clock 2 min

Alle grote automerken doen zaken met deze Hollandse mkb’er

Grote autofabrikanten zitten in Duitsland, Frankrijk, de Verenigde Staten en Azië. Toen Arplas een nieuwe lastechnologie introduceerde, moest het Amersfoortse...

clock 4,5 min

Digital natives: torenhoge verwachtingen, nauwelijks resultaat De nieuwe generatie medewerkers zou zich digitaal beter kunnen redden op de werkvloer. Onzin, stelt Paul Kirschner van de Open Universiteit. ‘We dichten ze superkrachten toe die ze niet bezitten.’ Toen hoogleraar Onderwijspsychologie Paul Kirschner (65) zijn zoon van 28 laatst een drone voor zijn verjaardag cadeau deed, was hij verrast door de snelheid waarmee hij het ding bestuurde. Zijn vinger schoten snel over de knopjes en zonder de handleiding te lezen had hij binnen een mum van tijd door hoe hij het digitale middel in de lucht moest houden. Kirschner zelf deed er veel langer over. De anekdote is volgens Kirschner, wetenschapper aan de Open Universiteit, exemplarisch voor hoe mensen aankijken tegen digital natives. De nieuwe generatie, grofweg gerekend vanaf 1984, is opgegroeid met digitale middelen. Internet en de daaruit voortvloeiende social media maakten deel uit van hun jeugd, wat hun als nieuwkomers op de arbeidsmarkt gewild maakt. Door hun vele vlieguren zijn ze immers al volledig gewend aan digitaal werken. Kirschner verwerpt deze theorie, die volgens hem als een van de grootste misvattingen geldt over deze generatie. ‘Neem nou het voorbeeld van de drone: dat mijn zoon dat ding zo snel weet te besturen is omdat hij veel videogames heeft gespeeld in zijn jeugd. Maar had ik net zoveel videogames als hij gespeeld, dan had ik dat ook gekund. Het is geen kwestie van onkunde om te leren, maar een voorsprong die door middel van oefening makkelijk ingehaald kan worden.’ Bronnen Toch werpt de arbeidsmarkt zich gretig op de digital natives. ‘Ze krijgen allemaal superkrachten toebedeeld, die ze nooit waar kunnen maken.’ Uit onderzoek dat Kirschner recent afrondde blijkt dat die invulling van van de waarheid ligt. ‘Dat je in je jeugd veel op Google hebt leren zoeken en videogames hebt gespeeld, betekent niet dat je je op de werkvloer ineens kan redden met thema’s als back-end offices and cybersecurity.’ Natuurlijk scheelt het als je makkelijker met technologie om kunt gaan, erkent de van oorsprong Amerikaanse onderzoeker. ‘Maar het gebruik van technologie om de juiste informatie te vergaren en deze op waarde en betrouwbaarheid te beoordelen, is ontzettend moeilijk. Heb je iets dat je leest over voeding van The Green Happiness, Het Voedingscentrum of van McDonalds? Veel mensen kunnen dat onderscheid niet maken en gaan dus de mist in.’ Dat digital natives de mist ingaan komt niet in de laatste plaats omdat ze weinig onderwijs hebben gehad in het onderzoeken van bronnen. ‘Waar wij tijdens onze studie les hebben gehad in literair onderzoek en het beoordelen van bronnen, wordt er bij deze nieuwe generatie vanuit gegaan dat ze dat wel kunnen.’ Kirschner maakt graag de vergelijking met autorijden. ‘Er is bijna geen kind meer in Nederland die niet opgegroeid is met een auto, maar niemand verwacht dat ze daardoor direct auto kunnen rijden.’ Stress De misvatting lijkt misschien voor digital natives voordelig: ze komen immers sneller aan een baan. Toch zit er volgens Kirschner ook voor hen een flink nadeel aan. ‘De torenhoge verwachtingen die bedrijven van digital natives hebben, kunnen ze nooit waar maken. Dat iemand een website kan bouwen met HTML, betekent niet dat hij ook weet hoe je de gehele back-end in moet richten. Op die manier krijg je teleurstellingen, demotivatie en veel onnodige stress.’ Volgens Kirschner moet vooral het onderwijs veranderen. De 21e eeuwse vaardigheden die nu veelal op basisscholen onderwezen worden, zijn helemaal niet zo nieuw en nodig als vaak gepretendeerd wordt. ‘Samenwerken, creatief zijn en communiceren met andere mensen is iets wat Thomas Edison en Frits Philips in de twintigste eeuw ook al deden. Het goed vergaren van informatie is de enige vaardigheid die écht belangrijk is ten opzichte van andere tijdperken.’ Bijscholing Maar wat te doen met de nieuwe generatie medewerkers, die allang niet meer naar school gaan? Als manager is het vooral belangrijk je verwachtingen bij te stellen. ‘Ga er niet vanuit dat iemand alles al kan op digitaal gebied, maar leer nieuwe medewerkers hoe ze hun digitale vaardigheden optimaal kunnen gebruiken binnen het bedrijf.’ Het voordeel van digital natives zit hem volgens Kirschner vooral in het gebrek aan angst voor nieuwe technologie. ‘Ze zijn niet bang om nieuwe dingen te proberen, maak daar gebruik van.’ Tegelijkertijd kan het gebrek aan basiskennis en vaardigheden het beste opgelost worden door samenwerking met een oudere medewerker. ‘Zo heb je het beste van twee werelden: de jonge medewerker helpt om technologie toegankelijker te maken, de oude medewerker leert hem om de basale kennis op te doen die nodig is om optimaal te presteren.’ ‘Het is volgens mij makkelijker om iemand van de oude garde digitale vaardigheden aan te leren dan andersom.’ Een lichtpuntje voor de oudere werkzoekenden op de markt. ‘Het is nonsens om te denken dat zij geen digitale vaardigheden aan kunnen leren.’

Digital natives: torenhoge verwachtingen, weinig resultaat

De nieuwe generatie medewerkers zou zich digitaal beter kunnen redden op de werkvloer. Onzin, stelt professor Paul A. Kirschner, universiteitshoogleraar...

clock 3,5 min

Tedje van de week: hoe AI ons leven gaat verbeteren (volgens de oprichter van Siri)

In plaats van de vechten tegen digitale ontwikkelingen als AI, zouden we volgens Siri-oprichter Tom Gruber juist samen moeten werken...

clock 0,5 min

Bob Iger ambieerde altijd al een carrière in de media. Het pakte alleen net iets anders uit dan gepland. Zijn eerste baantje was dat van weerman bij een lokaal station in Ithaca in de staat New York. Maar hij droomt groter, hij wil nieuwslezer worden. Maar na een aantal maanden merkt hij dat hij het zelfvertrouwen en de drive mist voor een carrière voor de camera's. Op zijn 23e geeft hij zijn droom op en besluit het achter de schermen te proberen. Spelprogramma's In 1974 gaat hij aan de slag bij ABC als studio supervisor in New York, waar hij aan verschillende spelprogramma's werkt. Daarna zit hij 12 jaar bij ABC Sports waar hij doorgroeit tot vice president programmering verantwoordelijk voor planning en aankoop van programma's. Vanuit de sportdivisie groeit hij door naar ABC Entertainment waar hij het tot CEO schopt. Onder zijn leiding kent de zender successen als Home Improvement, Who wants to be a millionaire en NYPD Blue. In 2000 maakt hij de overstap naar Disney, dat ABC had overgenomen. Hij wordt er de baas in 2005, als hij Michael Eisner opvolgt, die gedwongen door de aandeelhouders opstapt. Bij zijn aantreden zijn er flinke twijfels. Hij wordt gezien als een zakenman die misschien de juiste persoon is om het dan zeer disfunctionele bedrijf weer op de rails te krijgen, maar niet iemand die de creatieve vermogens heeft om het bedrijf verder te helpen.  Overnames Onder Iger maakt Disney een stormachtige groei door. Vooral door overnames. Hij nam voor 7 miljard dollar animatiestudio Pixar over en legde 4 miljard dollar neer voor Marcel, uitgever van stripboeken en filmstudio en in 2012 kocht hij Lucasfilm, het bedrijf dat de rechten heeft op de Star Wars films voor ruim 4 miljard dollar. Hij breidt flink uit in Azie en investeert flink in de Disney stores. Iger wordt alom geroemd om zijn vermogen om Disney weer op de rit te krijgen.

In het nieuws: Bob Iger (Disney)

Disney maakte bekend geen nieuwe content meer op Netflix te zetten en zelf online streamingskanalen te lanceren. Een portret van...

clock 1,5 min

6 tegeltjeswijsheden die ieders innovatie vooruit kunnen helpen

Als innovatie makkelijk was, zou iedereen het wel doen. Maar dat is ook goed nieuws, zegt Toni Sfirtis van TIAS...

clock 5 min

Bij KONE zijn ze helemaal om. Het Finse liftenbedrijf, samen met Schindler en Otis behorend tot de grote drie in de wereld, heeft data in het hart van de strategie gezet. Artificial intelligence en machine learning zijn er geen termen meer waar mensen van schrikken, maar juist begrippen die de toekomst van het bedrijf moeten vormgeven. Nu al gebeurt dat bijvoorbeeld met de 20.000 field service agents, oftewel: de liftmonteurs, die de hele wereld overtrekken om eventuele storingen aan de liften te repareren. Die monteurs gaan tegenwoordig niet meer de weg op met een statische, vooraf vastgelegde planning, maar krijgen een dynamisch rooster mee, dat op basis van onder meer weers- en verkeersgegevens voor hen de optimale route bepaalt. Beeldherkenning Uiteindelijk ontstaat zo een zelflerend geheel, dat zich steeds leert aanpassen aan de omstandigheden. Dat geldt nu bijvoorbeeld ook al voor reserve-onderdelen. De monteur kan een foto maken, waarna op basis van beeldherkenning het systeem kan achterhalen om welk onderdeel het gaat, en kan kijken hoe snel het ter plekke kan zijn. Het voorbeeld toont voor mij eens te meer aan dat élk bedrijf transformeert tot databedrijf. Groot en klein, jong en oud, en in élke branche, sector of industrie. Onlangs zag ik op het nieuws dat ook een bedrijf als McDonald’s vol inzet op digitalisering. Het bedrijf wil disruptors voor zijn, die de fastfoodindustrie op z’n kop kunnen zetten, en wil tegelijk méér relevante informatie halen uit alle gegevens die het nu al verzamelt. Hollywood is de schuldige Dus zelfs in industrieën waar je het op het eerste gezicht niet verwacht, gebeurt nu al heel veel. De verwarring rond een begrip als artificial intelligence komt door Hollywood. Door films als Minority Report denken we dat AI sciencefiction is. Veel mensen denken bij AI dat ze bijvoorbeeld tegen hun auto kunnen praten, en dat die auto je dan begrijpt. Maar dan hebben ze niet door wat er allemaal nu al plaatsvindt. Netflix en Amazon doen al jaren aanbevelingen op basis van AI. En in de financiële wereld voorspelt machine learning slechte leningen en risicovolle aanvragen en worden zo kredietscores gegenereerd. IDC: markt van 1,1 biljoen Volgens recent onderzoek van IDC staan we echt aan de vooravond van een AI-revolutie. In 2021 zullen de voordelen van AI zorgen voor zo’n 800.000 nieuwe banen, en een omzettoename wereldwijd van 1,1 biljoen dollar, aldus het onderzoek. Van leadgeneratie tot gepersonaliseerde marketingcampagnes en betere service; elke functie in de organisatie krijgt ermee te maken. Het hoeft ook niet altijd groots en meeslepend te zijn wat je doet. Ieder bedrijf genereert data. Het gaat erom dat je besluit daar iets mee te doen, dat je die informatie in een relevante context leert zetten. Dat je naar patronen leert kijken, en daarmee probeert je klant voordeel te geven. Het heeft echt met leiderschap te maken. Je hoeft er niet meteen iemand voor aan te nemen, je kunt heel veel zelf al doen, door ermee te experimenteren. De grootste valkuil De grootste valkuil? Volgens mij is dat er maar eentje: dat je niets doet. Ja, je moet voorzichtig zijn met de gegevens van klanten. De verantwoordelijkheid van bedrijven is steeds groter. Maar als je niets doet, weet je zeker dat je de strijd zult verliezen. Deze beweging is gewoon té sterk. Mijn tip? Probeer te leren. Start small, maar do it. We weten nu bijvoorbeeld uit analyse van patronen dat je geboortejaar samenhangt met of je mails opent of niet. Zo’n gegeven kun je gebruiken om met je klanten te communiceren. Dat is toch geen Big Brother, dat is toch alleen fijn voor de klant? Laat het niet iets van IT zijn In de laatste release van ons platform hebben we Einstein, ons AI-programma, voor 150.000 klanten beschikbaar gesteld. Zo kan iedereen er al zelf mee aan de slag. Einstein biedt iedereen de mogelijkheid om met enkele muiskliks of code AI-gedreven apps te maken die met elke interactie erbij leren. Nu kan iedereen in elke functie en in elke branche dus AI gebruiken. Mijn oproep is: doe dat vooral. Laat dit niet iets van de IT-afdeling zijn. De succesverhalen zijn juist die verhalen waar IT en de business innig samenwerken. Neem dus iedereen in de organisatie mee op reis. Sommigen zullen daarbij de intercity nemen, anderen de stoptrein. Geeft niets. Als je iedereen maar meeneemt, dan leidt het uiteindelijk vast tot succes.

Laat AI vooral niet iets van de IT-afdeling zijn

Elk bedrijf wordt een databedrijf. Maar wat betekent dat nou precies? Hoe moeten organisaties zich voorbereiden op een toekomst waarin...

clock 3 min

Vloeken op de werkvloer heeft positieve impact

Sommige collega’s zullen zich er f**king ongemakkelijk bij voelen, maar volgens onderzoekers kan gevloek op de werkvloer positief uitpakken. Vloeken...

clock 1 min

Een interne memo bij Google over het diversiteitsbeleid zet de kersverse diversiteitsmanager Danielle Brown direct aan het werk. Dat biologisch bepaald is dat mannen en vrouwen in de tech-wereld willen werken lijkt onzin, maar politieke correctheid lijkt bij diversiteit op de loer te liggen. Hoe zorg je ervoor dat diversiteit niet doorslaat? Een maand zit ze er pas als manager Diversiteit van Google: Danielle Brown had haar stoel op kantoor net gevonden toen de interne memo van een anonieme medewerker van Google haar direct aan het werk zette. In de memo stelt de medewerker dat Google ‘zo linksgeoriënteerd is dat de politieke correctheid overheerst’ en dat er door dit beleid ‘geen eerlijke discussie over diversiteit te voeren is’. Daarna volgt een betoog over de biologische bepaling van mannen- en vrouwenberoepen: vrouwen zouden nou eenmaal liever in de kunst- en sociale sectoren werken, want daar kunnen ze met mensen werken. Mannen werken liever met ‘dingen’, en dus zijn ze beter in de tech-sector vertegenwoordigd. Onzin, zo stelde Danielle Brown. Haar woorden worden onderstreept door verschillende onderzoeken die juist het belang van diversiteit in het bedrijfsleven benadrukken. Door mensen van verschillende sekse en verschillende etniciteiten aan te nemen, wordt er meer op feiten gefocust, worden deze feiten beter geïnterpreteerd en wordt er innovatiever gewerkt. Toch is het te makkelijk om de gehele interne memo - van zo’n 3000 woorden - van de hand te doen als nonsens. Ondanks dat de memo een storm van kritiek en zelfs bedreigingen opleverde, waren er ook medewerkers die de schrijver bijstonden over de politiek correcte cultuur rondom diversiteit zou heersen. Hoe voorkom je als bedrijf door te slaan in diversiteit? #1 Vermijd quota Quota lijken in ieder geval niet het antwoord daarop. Tijdens de Tweede Kamerverkiezingen was het een groot onderwerp van discussie: quota voor vrouwen en etnische minderheden om de diversiteit omhoog te krikken. De gedachte daarachter? Als het niet vanzelf gaat, dan maar via wetgeving en bijbehorende sancties. In de Europese Commissie heeft het in ieder geval zijn doorgang gevonden: in 2020 moet 40 procent van de Europese Commissarissen een vrouw zijn. ‘I don’t like quota, but I like what they do,’ aldus de Luxemburgse Eurocommissaris. Op het plan kwam veel commentaar. De Engelse Commissaris Maria Miller beschuldigde de Luxemburgse initiatiefneemster Viviane Reding van de betutteling van vrouwen. Ook in het Nederlandse bedrijfsleven lijkt het plan voor het verplichten van diversiteit geen voet aan de grond te krijgen. Grootste tegenargument komt uit de groep die door dit soort quota eerder kans maakt tijdens een sollicitatie. ‘Ik wil aangenomen worden omdat ik ergens goed in ben, niet omdat het bedrijf een doelstelling heeft op het gebied van diversiteit’, aldus Emine Erdem van Woonstad Rotterdam in een eerder interview met Management Team over diversiteit. Ook de Universiteit van Amsterdam kreeg afgelopen jaar veel commentaar op haar plan om studenten van niet-Westerse afkomst via quota en clubjes eerder naar de universiteit te halen. Niet alleen zou het in strijd zijn met artikel 1 van de Grondwet, ook waren studenten van de Universiteit zelf er niet blij mee. Yernaz Ramautarsing, student politicologie, stelde dat zijn diploma als niet-westerse student op die manier minder waard zou zijn, omdat hij door zijn achtergrond gereduceerd werd tot een ‘quota-student’. Bovendien blijkt uit onderzoek dat dergelijke quota kunnen leiden tot een stigmatisering van deze bevoordeelde groep. Mensen die minder kans maken op een baan, zullen zich eerder tegen mensen keren die profiteren van dergelijke quota. En weg is je inclusiviteit. #2 Vind een intrinsiek gemotiveerde manager Bovendien blijken er alternatieven die quota onnodig maken, zo stelt de Charter Talent naar de Top. De charter - die door 260 bedrijven werd ondertekend - onderschrijft dat commitment van leiders en een open organisatieklimaat vele malen effectiever zijn quota volgens de onderzoekers kunnen voorkomen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ondanks dat veel topmanagers zeggen zich hard te maken voor meer verschillen op de werkvloer, blijft het volgens recruiter adviseur Koos van Leeuwen van Invictus B.V. vaak bij woorden. ‘Bestuurders dromen ’s nachts van fusies en winstcijfers, maar niet van diversiteit. Het blijft vaak bij een leuke mening’, aldus Van Leeuwen in het recruitmentblad Werf&. Managers die zich wel echt willen inzetten, moeten volgens Bettina Haarbosch, programmamanager diversiteit en inclusie van de NS eerst geconfronteerd worden met hun eigen vooroordelen. ‘Zodra je je ervan bewust bent, kun je er iets aan doen.’ Het bedrijf werkt wel met quota, zij het in de fase van recruitment: minimaal 25 procent van de aangedragen kandidaten moet een multiculturele achtergrond hebben. Haarbosch: ‘Op deze manier proberen we managers onbewust te beïnvloeden. Veel van hen hadden niet eens door dat er meer diversiteit onder sollicitanten ontstond, maar toch zie je dat er mensen aangenomen worden.’ #3 Herzie aannames Het herzien van aannames en vooroordelen lijkt een van de sleutels naar een gezond diversiteitsbeleid, zonder door te slaan. Vaak bestaat het idee dat mensen geen vooroordelen hebben, maar niets is minder waar. Neem bijvoorbeeld het idee dat vrouwen niet door zouden willen stromen naar de top vanwege de verhouding tussen werk en privé. Uit onderzoek uit 2010 blijkt dat misschien wel de grootste misvatting. Toen 600 HR-managers gevraagd werd wat volgens hen de barrières waren voor vrouwen om door te groeien binnen een bedrijf, was dat niet (zoals wellicht verwacht) de verhouding tussen werk en privé die verstoord zou worden. Op een gedeelde eerste plaats stonden normen en waarden binnen het bedrijf én binnen het land waar geopereerd werd. Een andere aanname die geen stand houdt in de strijd voor diversiteit zijn zogenaamde diversiteitsclubjes. Vrouwen, vrouwen met een niet-westerse achtergrond, mannen met een niet-westerse achtergrond, gays, mensen met een arbeidsbeperking, jonge mensen, oudere werknemers: iedereen heeft een eigen clubje waarmee en waarvoor activiteiten worden georganiseerd. Volgens MT-redacteur Laura Walburg streven dit soort clubjes hun doel voorbij. ‘Het probleem van dergelijke teams is dat ze niet inclusief zijn naar de meerderheid van het bedrijf, de witte oude man.’ Wie streeft naar inclusiviteit zal iedereen bij elkaar moeten zetten en de vooroordelen benoemen. Als alles op tafel ligt, kan het samen opbouwen van een divers kantoor (met alle voordelen) beginnen.

Zo zorg je voor een gezond diversiteitsbeleid

Een interne memo bij Google over het diversiteitsbeleid zet de kersverse diversiteitsmanager Danielle Brown direct aan het werk. Dat biologisch...

clock 4 min

Framing, invloed, taal

Gebruik framing om van jouw boodschap hét perspectief te maken

Met framing kader je een verhaal zo dat mensen er geen weerstand meer tegen bieden. Je beïnvloedt anderen onbewust met...

clock 1 min

Hij werd geroemd bij McDonalds’ vanwege zijn risicovolle beslissingen. Ondernemerschap en lef typeren Steve Easterbrook als leider. De Brit kent een carrière bij McDonald’s van ruim twintig jaar. Hij startte bij de keten in 1993 als manager in Londen, werd later hoofd van McDonald’s UK en deed nog een stapje omhoog toen hij president werd van McDonald’s in Europa. Hij ruilde de hamburgers om voor pizza en Aziatische lekkernijen toen hij een positie als CEO aangeboden kreeg bij het Britse PizzaExpress en later Wagamama. Externe ervaring Die functies kon hij nog vanuit Londen doen, maar dat veranderde echter toen hij besloot terug te gaan naar McDonald’s. Uiteindelijk verhuisde het hele gezin van Londen naar Illinois in Amerika. Easterbrook ging aan de slag als Chief Brand Officer, dat totaal afwijkt van zijn afgeronde studie accountancy. Hij leek vastbesloten om zijn ervaring buiten het bedrijf ten goede te gebruiken, want niet lang na zijn terugkeer werd hij verkozen tot de nieuwe CEO. Hij volgde daarmee Don Thompson op, die naar verluid werd weggestuurd vanwege tegenvallende resultaten. Thompson werkte ruim 25 jaar voor de hamburgergigant. Leiderschapsstijl Als CEO brak Easterbrooks leiderschapsperiode pas echt aan. Hij is niet bang om zijn handen vuil te maken. Slimme investeringen en mensen motiveren kan hij als geen ander. Doordat franchise-ondernemers van McDonald’s het gevoel hebben dat Easterbrook ze steunt, voelen ze zich gemotiveerder en dat is terug te zien in de cijfers, stelt CNBC in een video. Ook weet Easterbrook klanten weer aan McDonald’s te binden. Daar wordt hij ook uitmuntend voor gecompenseerd. In 2016 verdiende Easterbrook ruim 15 miljoen dollar, bestaande uit aandelen, salaris en bonussen. Aan de hamburgers In ieder geval drie van die klanten zijn familie van Easterbrook, zijn kinderen komen namelijk zo’n drie keer per maand bij McDonald’s eten. De CEO stelt in een interview met The Independent dat de kinderen elke keer weer verbaasd zijn als ze hun vader niet zien als ze hamburgers gaan eten. Studie Easterbrook is een gewaardeerde vaste gast aan de Britse universiteit Oxford en de Universiteit van Durham. Daar haalde hij een diploma in natuurwetenschappen en was hij fervent cricket-speler. Op school speelde hij vaak met Nassar Hussain, de latere aanvoerder van het nationale cricketteam. Uitbreiding McDonald's Onlangs sloot McDonald’s een partnerschap met de Chinese investeerder Citic en het Amerikaanse private-equitybedrijf Carlyle Group. Samen azen ze op de Aziatische markt. McDonald’s gaat daarom flink investeren in uitbreiding van de vestigingen in China.

In het nieuws: Steve Easterbrook (CEO McDonald’s)

McDonald’s is serieus aan het uitbreiden in China. Het fastfoodbedrijf wil binnen vijf jaar zeker tweeduizend extra vestigingen openen in...

clock 2 min

The Office: G2O uit Utrecht heeft op kantoor een eigen bioscoopzaal

In de rubriek The Office belicht Sprout de mooiste, hipste, gaafste kantoorruimtes van Nederland. In deze aflevering: ontwerp- en adviesbureau G2O dat...

clock 4,5 min

Intelligenter werken – zo zet je PDCA effectiever in

Of je het nou de Plan-Do-Check-Act-Cyclus noemt of het Deming Wheel; in beide gevallen is sprake van een cirkel. Eenmaal...

clock 3,5 min

Columnisten

Ralf Knegtmans

Managing partner van executive searchbedrijf De Vroedt & Thierry. Schrijft over talent en leiders van de toekomst.

Lees de columns van Ralf Knegtmans

Laura Bas

Laura Bas is generatie Z-expert, spreker en influencer.

Lees de columns van Laura Bas