Winkelmand

Geen producten in je winkelwagen.

Inzichten over strategie, management en organisatie. En hoe jij jouw persoonlijke leiderschapsstijl kunt ontwikkelen.

Recente artikelen

Elvis Presley

Waarom je niet succesvol wordt met alleen Elvis op je repertoire

Wil je als zanger mensen op een bruiloft een geslaagde avond bezorgen? Dan moet je aan drie eisen voldoen. Drie...

clock 4 min

Naast zijn talent voor management, heeft Erik-Jan Mares ook een talent voor schrijven. Toen hij zijn afstudeerscriptie schreef bij adviesbureau Twynstra Gudde, bood zijn begeleider dit aan bij uitgeverij Kluwer, die het vervolgens als boek uitgaf. Mares gaf aan dat schrijven een van zijn favoriete bezigheden is. Niet alleen zakelijk, hij droomt ervan om twee romans te schrijven voor hij 50 is. ‘Mijn dochtertje van zes zie ik ook hele verhalen schrijven’, zegt hij in een interview met Gunther en Van Grinsven. Zakelijke fout Erik-Jan Mares studeerde bedrijfskunde aan de Universiteit van Groningen. Toen hij in 1991 afstudeerde ging hij als junior consultant aan de slag bij searchbureau Smeets & Partners, waar hij starters rekruteerde voor grote bedrijven als Nutricia. Niet veel later solliciteerde hij bij datzelfde bedrijf, naar eigen zeggen ‘vanwege de ondernemende cultuur’. Daar zat hij vijftien jaar, in verschillende functies. Onder meer als marketingmanager in Australië, commercieel directeur in Argentinië en marketing- en salesmanager in Indonesië. In die laatste periode maakte hij zijn grootste zakelijke fout ooit. ‘Ik heb lange tijd een aantal regionale salesmensen gehad die ik achteraf niet klakkeloos had moeten vertrouwen’, zegt hij daarover. Hij stapte direct naar zijn baas en biechtte op. Sindsdien zorgt hij altijd voor meer controle, omdat hij van zichzelf een vertrouwende natuur heeft. ‘Ik ben niet meer zo naïef. Ook heb ik inmiddels geleerd mezelf meer te wapenen en rekening te houden met het feit dat niet iedereen hetzelfde belang heeft. Mijn waarheid is niet dé waarheid.’ Integriteit Lange tijd zag Mares zichzelf niet in de top van het bedrijfsleven werken, waar hij uiteindelijk toch terecht is gekomen. Dat zou komen doordat hij erg direct en integer is, hij houdt niet van politieke spelletjes of korte termijnbelangen. ‘Daar waardeer ik familiebedrijven om. Zij nemen geen beslissingen alleen maar om goede cijfers te laten zien’, aldus Mares. Maar zijn echte passie is met mensen werken. Relaties onderhouden en het beste in mensen naar boven halen is wat hij echt graag doet. Vrijwilligerswerk Mares groeide op in een gelovig gezin met zes kinderen. Zijn vader was arts en zijn moeder ondersteunde hem. Zijn ouders doen veel vrijwilligerswerk, waaronder gezinnen steunen en collecteren voor goede doelen. Dat had z’n weerslag op Mares, hij doet zelf ook veel vrijwilligerswerk. Zo zette hij een actie op in Indonesië na een bomaanslag en hielp hij via het Rode Kruis lange tijd een Marokkaans gezin dat in de financiële problemen zat met de administratie. Sabbatical Het afgelopen jaar genoot Mares van een sabbatical, iets dat hij al eerder in zijn carrière deed. Na zijn tijd als manager bij de C1000 en voordat hij bij Ahold aan de slag ging, nam hij 6 maanden ‘vrij’. Hij werkte vervolgens vier jaar voor Ahold, waarin hij in zijn laatst jaar verantwoordelijk was voor de fusie tussen Ahold en Delhaize. Na nog een sabbatical van een jaar gaat hij nu aan de slag als de nieuwe CEO van Zeeman. Zijn voorganger, Bart Karis kwam ook van Ahold. Karis gaf in april van dit jaar al aan na tien jaar klaar te zijn voor een nieuwe uitdaging. Erik-Jan Maris zal per 23 oktober starten als algemeen directeur.

In het nieuws: Erik-Jan Mares (CEO Zeeman)

Erik-Jan Mares (48) is aangesteld als de nieuwe CEO van Zeeman. Hij werkte lange tijd voor Ahold, C1000 en Nutricia....

clock 2 min

excellente organisatie

‘Zoek het lekker zelf uit!’

Medewerkers die precies doen wat je zegt; dat klinkt mooier dan het is. Als mensen alleen in actie komen als...

clock 3,5 min

Afval scheiden, hernieuwbare energie gebruiken en producten hergebruiken. Medewerkers willen het wel, maar zien de mogelijkheden op kantoor niet. Thuis is duurzaamheid veel belangrijker en zijn mensen daarin ook actiever, zo blijkt uit het onderzoek. Werkgevers kunnen in de ogen van hun werknemers veel meer doen om het kantoor ook een milieuvriendelijke plek te maken. Top-5 Uit de resultaten van het onderzoek werd een top-5 samengesteld van de belangrijkste factoren voor duurzaamheid. Werknemers vinden afval scheiden op kantoor erg belangrijk (77%), waarvan 65 procent aangeeft dit ook graag te willen doen als de mogelijkheid er was. De top-5 wordt verder ingevuld met: energie besparen, medewerkers duurzaam inzetten, milieuvriendelijke producten gebruiken en producten ook hergebruiken. 42 procent van de medewerkers zou nog wegwerpbekers gebruiken op kantoor, die niet gescheiden weggegooid kunnen worden. Richtlijnen Ook het printergebruik is een doorn in het oog van velen. 40 procent geeft aan zelf spaarzaam om te gaan met printjes maken, maar bijna evenveel mensen geven aan dat hun collega’s dit niet doen. Tegelijkertijd hebben werknemers zelf genoeg ideeën om hun werkplek duurzamer in te richten en zouden daarmee aan de slag willen. Ze geven aan dat richtlijnen opstellen voor een duurzamer kantoor een oplossing is, 24 procent van de ondervraagden heeft niet het gevoel dat die er zijn. Jan Piet van Dijk, operations director bij Manuten: ‘Als de werkgever afvalscheiding beter faciliteert, zal de werknemer er vanzelf gebruik van gaan maken. Thuis is afvalscheiding al de gewoonste zaak van de wereld, dat kan het op het werk ook worden.’ Onderzoek In totaal werden ruim 800 Nederlandse medewerkers ondervraagd voor het onderzoek. De helft van de ondervraagden werkt voor een bedrijf met 200 medewerkers of meer, 75 procent werkt vast op kantoor.

Werknemer vraagt om duurzamer kantoor

Veel werknemers zijn op de werkvloer minder bezig met duurzaamheid dan thuis. En dat is vooral omdat de gelegenheid er...

clock 1 min

Succesvol zijn betekent volgens de filosoof Alain de Botton niet per se zozeer veel geld verdienen of status en aanzien verkrijgen. Er zijn volgens hem voldoende bedrijven of organisaties te vinden die betekenisvol zijn en niet alleen op winst zijn gericht. Ze verdienen weliswaar geld, maar zijn vooral geïnteresseerd in het maken van mooie producten. Hij geeft het voorbeeld van het Zwitserse bedrijf Pilatus dat propellervliegtuigen produceert. ‘Zij hebben al honderd keer geweigerd het bedrijf te verkopen en niet de ambitie een soort Google te worden. Het gaat ze steeds om de kwaliteit die zij leveren.’ Medewerkers moeten vooral het gevoel hebben zinvol bezig te zijn. Dat is niet altijd makkelijk omdat er in grote bedrijven veel afstand en gebrek aan verbondenheid is, aldus De Botton. De meerderheid van bedrijven heeft honderden medewerkers, soms duizenden. In een grote machine lijden medewerkers sneller aan een gebrek aan richting of een duidelijk doel. Je ziet niet in hoeverre je bijdrage ertoe doet. Jouw bijdrage doet er wel toe, alleen moet je er wel even aan herinnerd worden.’ Bonus: Download gratis je eBook met de beste interviews met Harvard-prof Theresa Amabile en filosoof Alain de Botton. Inclusief de beste 20 wijsheden van Ricardo Semler. Hoe je dat doet? Door goed te communiceren met je medewerkers. Een missionstatement formuleren is van groot belang, vindt De Botton. Helaas gebeurt dat zelden. 'Als het om het schrijven van ‘mission statements’ of de bedrijfsbrochures gaat, lijkt het erop dat elke ambitie is verdwenen. Ik kom soms bij fantastische bedrijven en als ik dan de brochure of website bekijk denk ik: "Oh my god! Wie heeft dit geschreven?"Je hoort juist de beste schrijvers in te huren om je verhaal goed te vertellen.’ [advertorial] Verleiden Het verleiden van medewerkers en klanten is in de ogen van De Botton cruciaal. Maar helaas is 'verleiden' te vaak iets dat vooral door de marketingafdeling wordt gedaan. Terwijl je ook voor het aantrekken van talent en het verleiden van klanten de beste verhalen nodig hebt. Bedrijven vinden het volgens hem vaak lastig zich goed in klanten te verplaatsen en doen onhandige onderzoeken naar klanttevredenheid. Dat heeft weinig zin. ‘De meeste klanten weten niet wat ze willen. Echte creativiteit is iets maken waarvan het publiek nog geen idee had dat het dit nodig had of wilde hebben.’ Leiderschap gaat niet over competenties Leiderschap gaat niet over competenties of eigenschappen, maakt hij duidelijk. 'Ik heb veel leiders ontmoet die aan geen enkel leiderschapsprofiel voldoen. Ze zijn niet verbaal begaafd of bijzonder extravert of zelfbewust, maar leiden de organisatie zeer effectief omdat ze weten waar ze mee bezig zijn. En waarom zij doen wat ze doen. Leiderschap is veel minder belangrijk. Als de betekenis en doelstelling van bedrijf maar helder is komt de rest vanzelf. Ik denk dat elk bedrijf een ‘School of Life’ hoort te zijn waarbij belangrijke vragen worden gesteld als de betekenis van je organisatie.' Het gaat niet om geluk Dat steeds meer bedrijven geluk van medewerkers hoog op hun agenda hebben staan, vindt hij minder zinvol. ‘Ik denk dat werk een bijdrage kan leveren zodat mensen het gevoel hebben dat ze zinvol bezig zijn. Maar ik ben sceptisch over geluk als doel. Het impliceert een soort continue blijdschap en opgewektheid. Het zou meer over voldoening moeten gaan. Dat is een rijker woord. Dan mag er ook pijn bij horen die onvermijdelijk is.’ Er is volgens hem veel druk op bedrijven om succesvol te zijn. De ingrediënten voor succes zijn echter gecompliceerd. En hebben ook met geluk te maken. ‘Het is begrijpelijk dat mensen op zoek gaan naar antwoorden en de nieuwste hype. Alleen heb je geen nieuwe inzichten nodig. Het gaat feitelijk steeds om hetzelfde: de problemen van mensen oplossen.’ Alain de Botton (1969) is een Britse filosoof en bestsellerauteur van boeken als ‘Statusangst’, ‘Hoe Proust je leven kan veranderen’ en ‘Ode aan de Arbeid.’ Hij is oprichter van The School of Life dat inmiddels wereldwijd vestigingen heeft, waaronder Amsterdam. De Botton spreekt op 29 september op het Symposium The Future of Work in DeLaMar-theater in Amsterdam. Kaarten voor dit event bestel je hier. Een uitgebreide versie van dit interview verschijnt op 19 oktober in Management Team nr. 7. 

Alain de Botton: Bedrijven moeten betekenisvol zijn

We zijn te vaak vergeten waarom en waarvoor wij werken, aldus Alain de Botton. De Britse filosoof en bestsellerauteur vindt...

clock 2,5 min

Burn-out bestrijden? Vergroot de veerkracht

Veerkrachtige mensen krabbelen na tegenslag snel weer op, terwijl anderen te maken krijgen met een burn-out of depressie. Michael Portzky...

clock 1 min

Edo Beukema zit in het bestuur van Galeria Kaufhof en is verantwoordelijk voor inkoop en marketing van Hudson's Bay in Nederland. Zijn standplaats is Keulen, wat hem een plaats oplevert in MT's lijst met wereldmanagers. Toch kent het Nederlandse retaillandschap weinig geheimen voor hem. Van 1988 tot 2014 werkte Beukema bij De Bijenkorf in dezelfde functie. Hij maakt de transformatie van het warenhuis mee naar het luxe shoppingparadijs dat het nu is. Dure winkel Bij het 140-jarig bestaan van de Bijenkorf in 2010 zegt hij het volgende erover in Het Parool:  'Het is niet zo dat we specifiek een dure winkel worden. Als we besluiten om met een merk als Mexx te stoppen, vervangen we dat bewust niet door een duur label maar door een merk in dezelfde prijsklasse; zo werd onlangs Ted Baker toegevoegd. Wanneer we alleen maar high end merken zouden voeren, zouden we van onze klanten vervreemden. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. Het huismerk is voor ons net zo belangrijk als een merk als See by Chloé. Uit onze klantenwaarderingsonderzoeken blijkt dat de nieuwe koers die we ingeslagen zijn, succesvol is. Ons merkenportfolio wordt veel beter gewaardeerd.'  In 2014 wordt Beukema vervangen door House of Fraser-directeur Allan Winstanley. Waarom hij vertrok wordt niet bekend gemaakt, de Bijenkord doet daar geen uitspraken over. Bij Galeria Kaufhof, dat dan nog eigendom is van de Metro Group krijgt hij bij de Bijenkorf had. Hudson's Bay Een jaar na zijn aantreden wordt Galeria Kaufhof gekocht door het Canadese warenhuis Hudson's Bay. Kaufhof heeft in Duitsland 137 vestigingen. In 2016 maakt Hudson's Bay bekend naar Nederland te komen. Op dinsdag gaat de eerste vestiging open in Amsterdam, donderdag gaan Rotterdam en Den Haag open. Later deze maand volgen vestigingen in Leiden, Breda, Maastricht, Almere, Zwolle, Den Bosch en Tilburg. Nederland dient als een proeftuin voor de rest van Europa. Er wordt de komende jaren een miljard euro in de Duitse markt geinvesteerd. 'In Duitsland moeten we echt aan de slag. Daar gaan we de komende drie jaar vernieuwen.' In NRC Handelsblad noemt Beukema dat lastig omdat ze met bestaande warenhuizen moeten werken. 'In Nederland konden we vanaf scratch beginnen.'

In het nieuws: Edo Beukema (hoofd inkoop Hudson’s Bay)

Vandaag opent het Canadese warenhuis Hudson's Bay haar eerste Nederlandse winkel aan het Rokin. Een profiel van de Nederlandse inkoopmanager...

clock 1,5 min

7 gemiste kansen bij zakelijke telefoongesprekken

Klanten telefonisch te woord staan is niet altijd eenvoudig. Richard de Vries deelt 7 missers waardoor mensen niet meer terugbellen.

clock 1,5 min

vakbeurs

Zo kom je wél met nieuwe klanten terug van de beurs

Grote vakbeurzen trekken geïnteresseerden vanuit de hele wereld aan. Dit is hét moment om nieuwe buitenlandse klanten en resellers aan...

clock 4 min

Pleidooi voor pessimisme: ‘Durf in fouten te denken’ Positief in het leven staan lijkt het credo dat je verder brengt. Maar wie doorschiet, kan zich in gevaarlijke situaties begeven, waarschuwt de Zweedse psychologe en filosofe Ida Hallgren. Ondanks dat de Zweedse psychologe en filosofe Ida Hallgren onderaan haar mailtjes ontvangers ‘het allerbeste’ wenst, is dat juist de boodschap die ze niet wil verkondigen. ‘Maar om er nou neer te zetten dat je hoopt dat iemand het einde van de dag haalt, is ook weer zo wat’, grinnikt ze. Toch illustreert een zin als die - hoe crue ook - de houding die de maatschappij volgens haar wat meer zou moeten hebben. ‘Het optimisme begon ooit als reactie op het calvinisme, waarin het bijna een zonde was om positief te zijn. Schuld stond daar centraal.’ Tegenwoordig is het bijna andersom: ‘Wie negatief is, krijgt al snel te horen dat hij een zeurpiet is en de sfeer naar beneden brengt.’ Een eeuwige optimistische houding lijkt het ultieme geluk, maar is in een sterk individualistische wereld gevaarlijk. ‘Het idee dat je verantwoordelijk bent voor je eigen geluk, is extra verraderlijk op het moment dat het niet goed gaat. Want ben je daar dan ook zelf verantwoordelijk voor?’ Met die vraag werd de Amerikaanse journaliste Barbara Ehrenreich ook geconfronteerd toen ze borstkanker kreeg. Ze schreef er het boek Smile or Die over. Hallgren: ‘Daarin liep ze steeds tegen het motto aan dat het wel goed zou komen als je maar positief bleef.’ In Amerika viert het optimisme al helemaal hoogtijdagen: ‘Ehrenreich maakte mee dat mensen uit steungroepen werden gezet, omdat ze de groep beïnvloedden met hun negatieve vragen.’ Reorganisatie Ook op de werkvloer geldt volgens Hallgren vaak de houding dat cynische of kritische vragen niet gewaardeerd worden. ‘Mensen drijven vooral op positieve credo’s, zijn de hele dag aan het highfiven voor het behalen van doelen. Wie zich daar niet in kan vinden, wordt weggewuifd als zeurpiet of pessimist.’ Terwijl dat volgens Hallgren wel degelijk iets kan opleveren: ‘Wie ook naar de nadelen van een bepaalde missie durft te kijken, zal op de lange termijn meer problemen kunnen voorkomen dan iemand die enkel op het positieve focust.’ Ze noemt het voorbeeld van de economische crisis. ‘Toen medewerkers aankaartte dat deze situatie niet houdbaar was, werden ze soms zelfs ontslagen. Hun kritische houding werd niet gewaardeerd.’ Ook het benoemen van problemen of beren op de weg - iets wat vaak wordt afgedaan als moeilijkdoenerij - levert voor een bedrijf veel op. ‘Neem bijvoorbeeld een reorganisatie. Je kunt mensen niet voorhouden dat alles wel goed komt, terwijl je weet dat er ontslagen gaan vallen. Met mensen die hierna op straat staan, komt het simpelweg op dat moment niet goed.’ Door problemen ook al iets negatiefs te zien, is het volgens Hallgren makkelijker om dingen te accepteren zoals ze zijn. ‘Het levert soms meer op om het slechte te omarmen, dan om er steeds iets positiefs van te willen maken. Neem bijvoorbeeld de dood: het is niet zo dat je niet dood gaat als je maar lang genoeg positief bent. Je kunt je ertegen verzetten, maar het geeft meer rust te accepteren dat we uiteindelijk allemaal aan ons einde komen.’ Onderzoek Om de tendens te breken tegen het positieve, startte Hallgren een avondcursus pessimisme onder de noemer ‘Negatief denken. De vijftien plekken waren binnen een ochtend vol. ‘We willen discussiëren over verschillende manieren van het benaderen van problemen.’ Er is al volop wetenschappelijk materiaal voorhanden over het onderwerp, dat ook uitgebreid aan bod komt. ‘Ook zijn er veel boeken geschreven over het onderwerp. Allemaal handvatten die we willen gebruiken om donkere zijde van het leven te bespreken.’ Hallgren benadrukt dat de avondcursus en haar kijk op de wereld geen pleidooi is voor negativiteit. ‘Maar je moet wel kunnen nadenken over de negatieve gevolgen die sommige acties kunnen hebben. Juist als je daarover nadenkt, hoeven dingen niet zo slecht af te lopen.’ Als voorbeeld noemt ze klimaatverandering. ‘In de jaren 70 waren er al signalen dat dit gaande was. Hadden we er toen beter over nagedacht en naar gehandeld, dan hadden we nu niet zo’n groot probleem gehad.’

Pleidooi voor pessimisme: ‘Durf in fouten te denken’

Positief in het leven staan lijkt het credo dat je verder brengt. Maar wie doorschiet, kan zich in gevaarlijke situaties...

clock 2,5 min

The Office: Hoe Merkspace een brug slaat tussen Tel-Aviv en Amsterdam

In de rubriek The Office belicht Sprout de mooiste, hipste, gaafste kantoorruimtes van Nederland. In deze aflevering: Merkspace slaat met zijn nieuwe...

clock 3,5 min

‘Doorbreek vastgeroeste patronen en doe het radicaal anders’

Waarom doen we dingen zoals we doen? En is er ook een manier om het compleet anders te doen? Karim...

clock 0,5 min

Een IT’er zit de hele dag alleen in een kantoor naar een beeldscherm te staren. En met een IT-studie kun je alleen bij ICT-bedrijven aan de slag. Vraag jongeren naar hun ideeën over een baan in IT en de kans is groot dat je met een van deze vooroordelen om de oren wordt geslagen. Zonde, want een IT-afdeling is tegenwoordig zoveel meer dan deze beperkte beeldvorming. Ze vormt de ruggengraat van veel bedrijven, of het nu gaat om organisaties in finance, retail, telecom of in andere sectoren. En de moderne IT’er is allang niet meer de stereotype nerd. Het is een klantgerichte, communicatief vaardige sparringpartner met, inderdaad, een passie voor IT en techniek. De IT-sector kampt met een groot imagoprobleem. Onder jongeren, en met name onder vrouwen. In recent onderzoek van Eurostat komt naar voren dat zij in de IT-sector nog altijd ondervertegenwoordigd zijn. In ons land was het afgelopen jaar 84,4 procent van de IT’ers man, tegenover dus 15,6 procent vrouw. Daarmee eindigen we weliswaar boven België en Luxemburg, maar onder onze Scandinavische bovenburen en landen als Frankrijk, Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk. Opvallend detail: zelfs de aanvoerders van de lijst, Bulgarije en Roemenië, blijven steken bij een percentage van minder dan een derde – respectievelijk 30,2 en 26,3 procent – voor wat betreft vrouwen werkzaam in IT. Behoefte aan soft skills Ondanks de werkzekerheid en de financiële voordelen die een baan in IT met zich meebrengt, zijn veel vrouwen huiverig om te kiezen voor een studie of baan in deze sector. En dat terwijl de huidige ontwikkelingen binnen het vakgebied schreeuwen om vrouwelijke invloeden. Neem alleen al het feit dat steeds meer bedrijven overstappen van on-premise-oplossingen naar de cloud. Dit maakt dat IT steeds meer de vorm aanneemt van een as-a-service-model. Om die dienstverlenende functie te ondersteunen, zijn andere rollen en competenties vereist. Er is steeds meer behoefte aan zogenaamde soft skills, zoals goede communicatieve vaardigheden, inlevingsvermogen en focus op samenwerking en intuïtie. IT is niet langer alleen een ‘harde’ functie. Met deze verandering in het achterhoofd is een toename van het aantal vrouwen in IT niet langer een optie, maar pure noodzaak voor de toekomst van het vakgebied. Educatie en bewustwording Hoe zorgen we voor meer vrouwen in IT? Moeten we het vanuit overheidswegen afdwingen, in navolging van het veelbesproken vrouwenquotum in bijvoorbeeld Noorwegen? Wellicht, al lijkt me dat eerder een goede manier om het onderwerp onder de aandacht te brengen. Belangrijker is dat we het imago van IT aanpakken. Educatie is hierbij cruciaal. Laat zien welke functies er binnen IT zijn en zet rolmodellen in om over hun eigen ervaringen te vertellen. Wanneer meisjes en vrouwen zich bewust zijn van de mogelijkheden, is het tijd om hen die mogelijkheden zelf te laten ervaren. Stage- en opleidingsprogramma’s spelen daarbij een belangrijke rol. Organisaties die uiteindelijk een goede balans weten te vinden tussen inzet van mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten voor IT-vraagstukken, zullen zien dat het niet alleen betere resultaten oplevert, maar het ook makkelijker maakt om andere vrouwen aan te trekken. Onderzoek toont aan dat het beeld van IT als ‘mannenwereld’ veel vrouwen tegenhoudt om voor de sector te kiezen. Zij vinden sfeer en collega’s belangrijke arbeidsvoorwaarden en zouden eerder in IT gaan werken als er meer vrouwelijke collega’s zouden zijn. Tijd dus om deze vicieuze cirkel te doorbreken en het onderwerp voor eens en voor altijd op de agenda te zetten, en strategisch te investeren om zo een gedifferentieerd personeelsbestand te bevorderen en daardoor betere resultaten te bereiken. Dit artikel is geschreven door Jannie Minnema, Senior Director Strategy & Operations EMEA Business Development bij Oracle.  

Opinie: IT-sector kampt met enorm imagoprobleem

Waarom zijn er nauwelijks vrouwen te vinden binnen de IT-sector? Vanwege de vooroordelen over het werk, stelt Jannie Minnema van...

clock 2,5 min

In het nieuws: Frank Giltay (ex-voorzitter COR)

Frank Giltay, voormalig voorzitter van de COR (Centrale Ondernemingsraad politie), krijgt strafontslag vanwege ‘zeer ernstig plichtsverzuim’. Giltay organiseerde feestjes, dure...

clock 2 min

transportrisico's leveringsvoorwaarden

Transportrisico’s? Zo voorkom je veel gedoe

Een dure machine of productielijn die tijdens het transport beschadigd raakt: je moet er niet aan denken. Waar moet je...

clock 4,5 min

mopperende medewerker

Last van zeurende collega’s? Zo ga je om met geklaag op de werkvloer

Het openbaar vervoer, files of het weer: we klagen wat af met z’n allen. ‘Een beetje klagen is niet erg....

clock 2 min

‘Paul, dat meen je niet, doe jij aan meditatie?’ Chris trekt zijn wenkbrauwen omhoog. ‘Dat doen toch alleen maar lui die Chai Latte drinken?’ Paul glimlacht. ‘Je zou het ook eens moeten doen, Chris. Ik kom er enorm van tot rust.’ Potentie benutten Paul is niet de enige leidinggevende die de voordelen van meditatie ervaart. Steeds meer mensen gebruiken apps als Headspace of Buddhify en ontdekken de voordelen van meditatie. Rust in je hoofd, goed kunnen concentreren, flow ervaren: het zijn zaken waar menig leidinggevende naar zoekt. Genoeg redenen om meditatie eens uit te proberen. Anouk Brack, trainster in leiderschapsontwikkeling, gaat in haar boek 'De verborgen dimensie van leiderschap. Evolutie van macht naar kracht' nog een stap verder. Zij laat zien dat je als mens je potentieel volledig kunt benutten en de wereld bovendien een stukje mooier kunt maken door middel van meditaties, ademhalingsoefeningen, belichaamde oefeningen en nog veel meer. Klinkt dit te zweverig? Dat snap ik best. Zelf ben ik ook meer het type 'niet lullen maar poetsen': mouwen opstropen en gaan. Maar lees toch vooral even door. Want tussen de meditaties door is Brack verfrissend resultaatgericht: het gaat haar erom het beste uit jezelf te halen. Wie wil dat nou niet? En het mooie is: het werkt. Lichaam en geest Bracks uitgangspunt is helder: laat lichaam en geest met elkaar samenwerken. Het lichaam heeft een enorme impact op hoe we functioneren. Als je dat bewust kunt inzetten, kun je meer bereiken met meer gemak. Dat is niet simpel: we zijn gewend om alles vanuit ons hoofd te doen en de ratio te gebruiken. Maar we kennen allemaal wel de momenten dat iets 'niet goed voelt', je met een knoop in je maag zit, of de moed in je schoenen zakt. Het levert meestal niet veel op wanneer je dat gevoel negeert. Daarom een paar tips hoe je lichaam en geest beter kunt laten samenwerken en zo je potentieel optimaal te benutten. #1 Zeg eens AAA Aandacht, Acceptatie en Adaptatie: het is de gulden regel van Brack. Merk je aan jezelf dat je ergens mee zit of geïrriteerd bent? Geef daar dan aandacht aan, sta er even bij stil. Hoe voelt het in je buik, je hart en je hoofd? Heb aandacht voor je gedachten en emoties. Accepteer vervolgens dat je geïrriteerd bent en vraag je af: hoe zou het zijn met iets meer geduld in mijn lijf? Of begrip, inlevingsvermogen, etc. Zo verander je zelf je gevoelens over de situatie. #2 Stress? Even centreren Veel van ons gedrag gaat automatisch. Voel je je bedreigd of ervaar je stress? Dan kiest je reptielenbrein uit drie opties: vechten, vluchten of bevriezen. Helaas zijn dat niet altijd de beste beslissingen. Daarom stelt Brack voor: 'centreer'. Dat doe je door diep adem te halen en je bewust te zijn van de ruimte om je heen. Door je te centreren vaar je minder op de automatische piloot van je reptielenbrein en handel je vanuit je limbische brein en cortex. #3 Geef richting aan je boodschap Je geeft met drie elementen richting aan de dingen die je doet en zegt: je inspiratiebronnen, je persoonlijke kwaliteiten en de focus op wat je wilt bereiken en bijdragen. Gezamenlijk zorgen ze ervoor dat je jezelf richting geeft en vaart krijgt. Hindernissen zijn er natuurlijk nog wel, maar die ervaar je als een klein obstakel. Brack noemt deze drie onderdelen gezamenlijk 'de grote driehoek'. Je inspiratiebronnen geven je een duwtje in de rug, ze steunen je bij wat je doet. Je kwaliteiten: dat is wie je bent en hoe je doet, de kwaliteiten die je inzet om je doel te bereiken. En de focus op je bijdrage: dat is de grote why: wat wil je bereiken, welke positieve bijdrage wil je leveren? Die grote driehoek kun je op verschillende momenten gebruiken. Bij belangrijke en grote beslissingen op je werk, wanneer je slecht nieuws moet brengen, of team issues wilt bespreken. Ook privé kun je de grote driehoek gebruiken. Door vooraf stil te staan bij de drie elementen, handel je gericht en kun je het gesprek beter voeren #4 Leer omgaan met tegenvallers We hebben allemaal wel eens te maken met tegenvallers. Wat is het dan verleidelijk om de omstandigheden of de ander de schuld te geven! Wil je jezelf ontwikkelen, sta er dan eens bij stil en kijk: is het een eenmalige tegenvaller of heb je er vaker last van en is het een patroon? Als je het patroon bij jezelf herkent, dan kun je situaties makkelijker herkennen en een tegenvaller voor zijn. Heb je desondanks toch een tegenvaller (en dat blijft voorkomen) dan is er een handige manier om er mee om te gaan: check voor jezelf of je bereid bent om de situatie te accepteren hoe die is en of je wel of geen actie gaat ondernemen. Op basis van die twee vragen zijn er vier mogelijkheden: Accepteer je de situatie niet en neem je geen actie? Dan gedraag je je als een slachtoffer. Alleen al dat realiseren is vaak voldoende om in beweging te komen. Blijf je weigeren de situatie te accepteren en onderneem je wel actie? Dan vertoon je het gedrag van een destructor. Denk aan Louis Litt in de Amerikaanse tv-serie Suits, die een grote klant kwijtraakt en de strijd met zijn collega aangaat. Of Trump die zijn woordvoerder Sean Spicer laat vertellen dat er wel degelijk veel mensen bij zijn inhuldiging waren. Niet effectief: het wordt van kwaad tot erger. Accepteer je de situatie en besluit je geen actie te ondernemen? Dan ben je een acceptator. Je gaat over tot de orde van de dag en besluit weer verder te gaan. Het meest positieve dat je kunt doen, is de situatie accepteren en bovendien actie ondernemen: dan gedraag je je als een creator. Je accepteert de situatie en kijkt tegelijkertijd of je voldoende invloed hebt om er iets aan te doen. Vaardigheden Brack heeft dit boek voor leiders geschreven. Een deel van het boek gaat dan ook over leiderschap en de competenties die leiders nodig hebben: Inclusiviteit uitstralen Luisteren zonder het persoonlijk op te vatten Een helder punt maken zonder agressie te gebruiken Aan de hand van een inzichtelijk model voor zes fasen van elke actie of project laat Brack vervolgens zien welke krachten je nodig hebt in die fasen om het project succesvol af te ronden. Brack geeft tips waaraan je in elke situatie wel wat hebt, los van je functie of werk. Ze geeft zoveel ideeën om uit te proberen, dat je soms niet meer weet waar te beginnen. Gelukkig staat aan het eind van het boek een praktisch overzicht. Het is de moeite waard om een paar van de suggesties uit te proberen. Ik beloof het: je wordt er een ontspannen mens van.

Meer uit jezelf halen? Ga dan even mediteren

Mediteren, dat doen alleen zweverige mensen toch? Hoeft niet, stelt Yolanda van Heese. Ze recenseert een boek voor MT dat...

clock 4,5 min

Een geintje met een collega is snel gemaakt, maar als het doorslaat naar stelselmatig pesten, kan dat verre gevolgen hebben voor bedrijven, medewerkers én managers. Loeka Oostra Iemand vergeten bij het halen van koffie voor de afdeling, niet meevragen voor een wandeling na de lunch of een opmerking maken over zijn rare schoenen: het gebeurt ons allemaal weleens. Maar als dit soort dingen stelselmatig gebeuren, kan het omslaan naar pesten op de werkvloer. En dat heeft grote gevolgen. Maar wanneer slaat zo’n geintje om naar treiteren? Volgens Laura Willemse, voorzitter van de Stichting Pesten op de Werkvloer, zit het hem vooral in de frequentie. ‘Als het grappig bedoeld is, komt iedereen een keer aan de beurt. Als er constant opmerkingen worden gemaakt over één persoon en degene niet uitgenodigd wordt voor vergaderingen of lunchwandelingen, dan gaat het over pesten.’ Kostenpost Uit onderzoek van TNO blijkt dat een op de zes medewerkers stelselmatig getreiterd wordt, zo’n 1,2 miljoen slachtoffer per jaar. En dat is niet alleen een probleem voor de gepeste medewerker. ‘Het zorgt voor een hoog ziekteverzuim: bij ruim 1 op de 3 personen van deze groep werknemers leidt dit tot burn-out klachten. Ook de angstcultuur die hieruit voortkomt zorgt voor stress onder andere medewerkers, waardoor ook zij sneller uitvallen. Op die manier kost het je als bedrijf veel geld.’ Dat lijken steeds meer bedrijven zich te realiseren. Willemse zegt een toename te zien in het aantal bedrijven dat zich met vragen bij de stichting meldt. ‘We merken dat bedrijven meer open staan voor het idee dat pesten op de werkvloer ook bij hen voorkomt.’ Een campagne van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid dit jaar heeft daar ook aan bijgedragen. Een speciaal team moest met trainingen en voorlichting ondersteuning bieden binnen bedrijven. Minister Asscher (PvdA) trok een half miljoen euro hiervoor uit. ‘Waar eerst de ontkenning vooral heerste, is er nu ruimte voor het idee dat er iets aan moet gebeuren. Pesten is niet iets wat alleen op het schoolplein gebeurt.’ Buiten de groep Wie daarvan precies het slachtoffer wordt, is lastig vast te stellen van tevoren. Willemse: ‘Het kan iemand zijn als het stereotype van de timide medewerker die een makkelijk pispaaltje is, maar ook de medewerker die het juist heel goed doet en de managers positie in gevaar brengt, kan slachtoffer worden.’ Als overeenkomst durft Willemse voorzichtig te noemen dat het om de mensen gaat die buiten de groep vallen. ‘Op welke manier dan ook. Hoor je er niet bij, dan ben je al snel slachtoffer.’ Word je gepest? Dan adviseert Willemse als eerste naar de leidinggevende te stappen om het probleem bespreekbaar te maken. ‘Als dat niet degene is die je pest: in de helft van de gevallen gaat het om een manager die iemand het leven zuur maakt. Dat is extra heftig: degene die over jouw functioneren, loon en contractverlenging gaat die je lastig valt.’ Mocht dat het geval zijn, dan hebben veel bedrijven een vertrouwenspersoon in dienst waarmee gepraat kan worden. ‘Die kan juridisch niet heel veel voor je doen, maar wel een luisterend oor bieden.’ Wie toch een rechtsgang tegen zijn bedrijf wil beginnen, zal ieder incident moeten documenteren. ‘Schrijf op wat er gebeurde, wanneer, wie erbij waren, waar je het gemeld hebt. Al is het maar iets kleins, alles helpt als je er uiteindelijk een zaak van wil maken,’ aldus Willemse. Niet dat dat vaak voorkomt: ‘Gepest worden is al een enorme knauw in je zelfvertrouwen en kost heel veel energie. Een rechtszaak beginnen is vaak te veel.’ Softe factoren Als tip voor managers om pesten te herkennen, heeft Willemse maar één ding: luisteren. ‘Je zult het gesprek actief aan moeten gaan met medewerkers. Ga met je team lunchen en let op de softe factoren binnen een team.’ Merk je dat er iets niet klopt en dat een medewerker buiten de boot dreigt te vallen, benadruk de groepsprestaties dan. ‘Je doet het als team.’ Als dat niet werkt, is het datzelfde team dat volledig aangepakt moet worden. ‘Een slachtoffer van pestgedrag valt vaak door de cultuur binnen een bedrijf, niet door zijn eigen gedrag. Terwijl dat toch vaak is waar het eerst naar wordt gekeken. Hij had ook wel erg rare schoenen aan of gedroeg zich ook wel heel anders, wordt dan gesteld. Alsof diegene nog niet genoeg geslachtofferd is.’

Pesten op de werkvloer: vervelend voor medewerker én manager

Een geintje met een collega is snel gemaakt, maar als het doorslaat naar stelselmatig pesten, kan dat verre gevolgen hebben...

clock 3 min

VAN Bob AAN Richard ONDERWERP voetbalwedstrijd Hoi Richard, Ik kreeg net Lex van Dalmen aan de lijn. Het schijnt dat jullie gisteravond gevoetbald hebben tegen een team van zijn bedrijf en volgens hem zijn daar onacceptabele dingen gebeurd. Kun je me daarover wat vertellen? Ik zie Lex morgen en dan wil ik wel een compleet verhaal hebben. Bob Hoi Bob, Ach, viel wel mee. Je weet hoe dat gaat: wij van Sales werken onder gigastress, zeker dit tweede kwartaal, en dat zie je toch op zo’n veld. Misschien waren we af en toe wat te gespannen, te fanatiek ook, maar die Lex moet niet zo zeuren. Wie is dat eigenlijk? Richard de Jongh Sales Director Richard, Lex van Dalmen is de algemeen directeur van Pallmex, zoals je vast wel weet onze grootste en beste en meest loyale klant. Ik ken Lex al jaren en die zegt zoiets niet zomaar. Volgens hem hebben jullie zijn financiële man neergemaaid en ligt die nu nog bij te komen. Dit klinkt allemaal niet erg sportief, Richard, temeer daar jullie niet zomaar tegen een team spelen maar tegen een essentiële klant van ons bedrijf. Bob Bob, Is die lange, magere de financiële man van Pallmex? Nou ja, Bob, het was wel een harde tackle, maar hij kreunde ook wel overdreven hard hoor, en dan ook zo flauw om te blijven liggen. Richard de Jongh Sales Director Richard, Wat je zegt: hij ligt in het ziekenhuis, minimaal nog drie weken. Ook daar is Lex niet bepaald blij mee. En dan schijnen jullie ook nog ruzie te hebben gemaakt met zijn adjunct Klaas-Jan. Hebben jullie echt onder de douche ‘Hé, klein pikkie!’ tegen hem geroepen? Bob Bob, Onzin! Dat was niet onder de douche, dat was veel later, aan de bar. En hij begon! Na een paar glazen bier begon die Klaas-Jan ons ineens te vertellen dat iemand die tent van ons flink moest uitdunnen en dan in de etalage zetten. En toen begon hij ook nog Leo te treiteren. Nou kun je Leo voor alles uitmaken, maar je moet dus niet middenmanager tegen hem roepen, dan wordt hij hels. Dus reageert Leo: ‘Beetje dimmen, klein pikkie!’ En toen begonnen wij meteen allemaal: ‘Hé, klein pikkie!’ Niet dat wij iets tegen kleine pikkies hebben, dat moet er niet toedoen bij managers, maar ja, die bal begon met treiteren en dan vraag je erom. Oké, misschien hadden we toen moeten stoppen, maar ja, in zo’n situatie… ineens had Leo de BMW-sleuteltjes van die Klaas-Jan gepakt en even later lag die bos in de vijver. Dat ging wat ver, dat heb ik Leo ook meteen gemeld. Richard de Jongh Sales Director Richard, Mag ik even vaststellen dat jullie een vriendschappelijke wedstrijd tegen onze allerbeste klant hebben laten uitlopen tot één grote bende. Hebben jullie er nog voor gezorgd dat Klaas-Jan zijn sleutels terugkreeg? Dat mag ik hopen. Bob Bob, Euh, nou ja… Misschien hádden we dat wel gedaan, hoor, maar toen kwam ineens een heel klein, heel driftig mannetje zich ermee bemoeien. Die had niet eens meegespeeld. Die begon op hoge toon te eisen dat wij die sleutels uit de vijver zouden halen, hoe dan ook, en toen sprak hij me wel zó autoritair aan, maakt me hels… Ik zei nog: ‘En nou kappen, dwerg!’ Toen begon dat ventje ineens: ‘Weet je wel wie ik ben?!’ Nou, daar kan ik helemaal niet tegen, dat soort arrogantie. Dus ik zeg: ‘Effen dimmen, dwerg, anders lig jij zo meteen op dezelfde plek als die BMW-sleutelbos!’ Weet ik: had ik gewoon niet moeten zeggen. Maar dat blaaskaakje was zó arrogant… Gelukkig trok Leo me toen weg bij die dwerg, want anders had ik hem echt in die vijver gesmeten. Richard de Jongh Sales Director Richard, Die dwerg, dat is Lex van Dalmen, inderdaad: onze grootste, beste, meest loyale klant. Als ik hem vanmiddag zie, zal ik mijn uiterste best doen om de schade te beperken. Maar laat dit nóóít meer gebeuren! Hebben jullie nog zo’n voetbalwedstrijd in aantocht trouwens? Bob Bob, Oh, was dat Lex. Nou je het zegt: wel een directeurtype. Ja, volgende week hebben we weer een wedstrijdje, dan tegen de jongens van onze huisbankier ING. Dat wordt wat, Bob. Vorig jaar hebben ze ons ingemaakt, keihard, maar nu pakken we ze terug, met alle middelen. Richard de Jongh Sales Director Richard, Kun je me even mailen wanneer die wedstrijd is? Ik wil er erg graag bij zijn. Bob

Bob probeert de schade te beperken na een ‘vriendelijke ontmoeting’

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Bob doet zijn best. Dit keer loopt een vriendelijke voetbalwedstrijd met de klant...

clock 3 min

De geur van brandend hout hangt in Oeganda constant in de lucht. Of het afkomstig is van verbrand landbouwafval of veroorzaakt wordt door de warmtebron waarop een man langs de Nijl staat te koken voor zijn dorp: het vuur is nooit ver weg. Het is datzelfde vuur dat voor veel gezondheidsproblemen zorgt in ontwikkelingslanden als Oeganda. De cijfers die over deze gezondheidsproblemen bekend zijn via de World Health Organisation (WHO) zijn zorgwekkend: meer dan 4 miljoen mensen komen wereldwijd vroegtijdig te overlijden door vervuilde lucht die veroorzaakt wordt door binnenshuis koken. Bijna 20.000 Oegandezen sterven jaarlijks door ziektes als longkanker, luchtweginfecties en COPD. Wie denkt aan klimaatcompensatie, zal wellicht niet direct het oplossen van dit soort problematiek voor ogen hebben. Het beeld van het planten van nieuwe bomen waarmee bedrijven hun CO2-uitstoot compenseren en hun onderneming klimaatneutraal mogen noemen is hardnekkig, maar volgens René Toet, algemeen directeur van de Climate Neutral Group, allang niet meer van deze tijd. ‘Het planten van bomen is een kortetermijninvestering. Een financiële bijdrage aan projecten voor duurzame energie heeft de toekomst. Op het moment dat mensen hout nodig hebben om hun eten op klaar te maken, gaan die bomen met hetzelfde gemak tegen de grond.’ In plaats van de open vuren is er een grote en opkomende markt voor cookstoves in landen als Oeganda, Kenia en Tanzania. Deze ronde tonnen van ijzer en cement zijn sneller te verwarmen, verbruiken door hun kleinere oppervlak minder houtskool en zijn bovendien makkelijk te verplaatsen. ‘Daarmee wordt niet alleen ontbossing tegengegaan, maar wordt de CO2-uitstoot door de snellere opwarming verminderd en verbeteren de gezondheidsomstandigheden door buiten te koken,’ aldus Toet, die met zijn bedrijf de schakel is tussen Nederlandse bedrijven en investeringsprogramma’s over de grens. Biogas Ook in Afrika zien ze het voordeel van duurzame energie, al is het niet vanwege het milieu. ‘Vroeger was ik zo’n zes uur per dag kwijt aan het sprokkelen van hout,’ vertelt Winfred Luutu (49) terwijl ze achter haar gasfornuis staat. ‘Nu kan ik met de aansluiting van mijn biogasinstallatie sneller beginnen met koken.’ Het enige dat nodig is voor de energie zijn de uitwerpselen van de 500 kippen, twee koeien en een handjevol varkens die op haar erf rondlopen. Ondanks dat duurzaamheid een wereldwijd probleem is, is het geen prioriteit voor mensen in ontwikkelingslanden. Het is daarom dat de marketinguitingen rondom deze projecten in Oeganda zich vooral richten op de kostenbesparingen voor gebruikers. ‘Als je ziet wat er in Oeganda aan de hand is, is het probleem niet duurzaamheid, maar eten en water’, aldus Toet. ‘Cookstoves worden verkocht met reclame-uitingen over brandstofbesparingen. Dat die mensen tegelijkertijd het klimaat helpen is niet relevant voor ze.’ Het methaangas dat uit de uitwerpselen van de dieren van Luutu wordt gewonnen kan door een gistingsproces omgezet worden tot duurzame energie met behulp van een installatie die Luutu zes jaar geleden aanschafte. Nederlandse bedrijven financieren via klimaatcompensatie de ene helft daarvan, de andere helft (a 200 euro) betaalde ze zelf. ‘Het was veel geld, maar ik heb het binnen twee jaar terugverdiend. Nu kan ik besparen op mijn brandstofkosten.’ De financiële investering die gevraagd wordt, is volgens Toet nodig om waarde toe te kennen aan het project. ‘Geef je iets gratis weg, dan zullen mensen het misschien op den duur niet meer gebruiken.’ Bovendien doet het denken aan de manier waarop in het verleden met ontwikkelingshulp omgegaan werd. ‘Je merkt dat sommige mensen denken dat het genoeg is om hun hand op te houden, dat was het immers vroeger ook. Maar ze zullen zelf ook moeten investeren, dat levert een meer gelijkwaardige relatie op.’ Marketing Zijn woorden worden onderschreven wanneer een bezoek wordt gebracht aan een waterpomp waarvan het onderhoud deels gefinancierd wordt vanuit Nederland. Het stamhoofd houdt een toespraak in Swahili waarin hij vraagt om meer hulp. Is het niet mogelijk om het dorp van zo’n 140 inwoners van nog een waterpomp te voorzien? Dat is het niet, legt Toet later uit. ‘Wij herstellen in dit project slechts waterpompen die door de overheid zijn geplaatst, we kunnen niet zomaar nieuwe plaatsen. Vaak zijn deze pompen door slecht onderhoud kapot gegaan, waardoor er vuil water uit komt. Dat moet gekookt worden voordat mensen het kunnen gebruiken, wat CO2-uitstoot geeft en lang niet altijd zorgvuldig gebeurt. Doordat ieder huishouden één euro per jaar bijdraagt, kan het onderhoud gedaan worden. Een vijftal mensen uit het dorp is vervolgens verantwoordelijk voor het water.’ Het is die dubbele bodem waarop Climate Neutral Group zijn projecten uitkiest. ‘We willen iets betekenen voor de natuur, maar ook voor de mensen op de grond.’ Het trekt volgens Toet Nederlandse bedrijven aan die op vrijwillige basis iets willen bijdragen aan het behoud van het milieu. ‘Sommige bedrijven zoals TATA Steel vallen onder een Europees systeem en moeten hun CO2-uitstoot verplicht afdekken met emissierechten. Een deel hiervan mogen zij bijvoorbeeld via compensatieprojecten afdekken. Zij kiezen vaker voor projecten als windmolenparken in China of groene stroom in Noorwegen. Daar is niets mis mee, maar het levert niets op voor de lokale bevolking. Terwijl er juist met die combinatie zoveel valt te winnen.’ Projecten worden over de hele wereld georganiseerd, maar vooral Afrika is ‘populair’ onder bedrijven. Volgens Toet is dat geen wonder. ‘Gaat het over armoede op televisie, dan komt Afrika vaak in beeld. Ook de schrijnende situatie rondom de opwarming van de aarde is daar het best te zien. Tegenwoordig zijn er zelfs klimaatvluchtelingen, voornamelijk afkomstig van dit continent. Mensen hebben die connotatie veel minder bij Cambodja of Brazilië.’ Financieel Is het land eenmaal gekozen, dan kiezen bedrijven vooral projecten die aansluiten bij hun branche of bedrijfsvoering. ‘Toyota investeert in de cookstoves, omdat hiermee fijnstof tegen gegaan wordt. Schoonmaakbedrijf Asito kiest juist voor ditzelfde project, omdat ze veel afval uit restaurants en andere eetgelegenheden verwerken en de menselijke component, betere gezondheid en meer inkomen, heel belangrijk vinden.’ Waarom investeren bedrijven als deze vrijwillig in compensatieprojecten? Natuurlijk is investeren om jezelf een klimaatneutrale onderneming te kunnen noemen goed voor je imago, maar het levert volgens Toet meer op dan dat. ‘Voor de compensatie gaat een heel proces van reductie vooraf. Daarin kijken we met bedrijven waar ze groener kunnen worden. Dat zijn vaak zaken die financieel ook voordelig zijn: pakken medewerkers minder vaak de auto of wordt er minder geprint, dan zorgt dat voor een energie- en dus kostenbesparing.’ De beweegreden om mee te werken is daarom vaak van financiële aard. Natuurlijk zijn er bedrijven die vanuit intrinsieke motivatie meedoen aan de projecten, maar compenseren is vooral als aanvulling op CO2-reductie een goed middel om klinaatneutraal te worden. Ze zijn in de minderheid tegenover de bedrijven die meewerken uit financieel gewinbedrijven die vergroenen en compenseren omdat hun klanten erom vragen zijn er ook steeds meer. Toet maakt het niet uit om welke reden bedrijven meedoen. ‘Het gaat erom dat we samen werken aan een beter milieu. De beweegreden is daarbij van ondergeschikt belang, er moet nu gewoon écht iets gebeuren.’

Klimaatprojecten in Afrika: meer dan alleen bomen planten

Klimaatcompensatie gaat niet enkel over het planten van nieuwe bomen. Projecten in duurzame energie hebben de toekomst in ontwikkelingslanden, zien...

clock 5 min

In het nieuws: Roelof Joosten (CEO FrieslandCampina)

FrieslandCampina probeert tevergeefs van de aandelen van zijn Chinese handelspartner af te komen. Een profiel van CEO Roelof Joosten.

clock 2 min

Columnisten

Ralf Knegtmans

Managing partner van executive searchbedrijf De Vroedt & Thierry. Schrijft over talent en leiders van de toekomst.

Lees de columns van Ralf Knegtmans

Laura Bas

Laura Bas is generatie Z-expert, spreker en influencer.

Lees de columns van Laura Bas