Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

MT Carriere – Geldweetjes

Hoe kom ik aan status?

Wat? De lintjesregen natuurlijk. Want, wat is er nu statusverhogender dan zo'n oranje-wit-blauw lintje op de revers? Voor de meeste managers zal een militaire onderscheiding waarschijnlijk onbereikbaar blijven, maar er zijn ook twee onderscheidingen voor burgers. Zo kennen we de Orde van Oranje-Nassau en de Orde van de Nederlandse Leeuw. De eerste is leuk, maar wordt vooral toegekend aan mensen die ‘waardering en erkenning verdienen uit de samenleving'. Bestuurders en mensen die door hun inzet verenigingen draaiend houden en organisaties toegankelijk maken voor de samenleving.

De tweede, daar gaat het om. Dat is namelijk de oudste orde voor maatschappelijke verdiensten in Nederland. Voor deze orde komen mensen in aanmerking met zeer uitzonderlijke verdiensten voor de samenleving. Het gaat dan om prestaties of inspanningen die erg belangrijk zijn voor de maatschappij. Nu alleen nog een activiteit bedenken die ‘erg belangrijk voor de maatschappij is'.

Variabel zwangerschapsverlof

Een vrouw moet zelf kunnen kiezen wanneer zij haar zwangerschapsverlof wenst op te nemen.

Veronique van Zanten (38), eigenaar koning & vogel communicatieadvies en moeder van twee zoontjes van 6 en 7

"Het is zowel voor de werkgever als de (aanstaande) moeder wijsheid dat het einde van de zwangerschap en het herstel daarna binnen het verlof valt. Daar is zwangerschapsverlof voor bedoeld en daarin is al een paar weken flexibiliteit ingebouwd. Bij nog meer flexibiliteit heeft de werkgever geen zekerheid wanneer het verlof wordt opgenomen, en de vrouw voelt zich wellicht moreel verplicht door te werken. Zwangerschapsverlof biedt werkgever zekerheid en werknemer bescherming. Houden zo."

Simone Huibers (33), Marketingcommunicatie manager Freo en moeder van Taeke (5 maanden)

"Op dit moment heb je de keuze of je 4 of 6 weken voor je uitgerekende datum wilt stoppen. Het is goed dat een vrouw min of meer gedwongen wordt om het dan rustiger aan te doen. Het is mijn ervaring dat je deze tijd echt nodig hebt om je voor te bereiden. Niet alleen lichamelijk maar ook emotioneel. Het is niet iets wat je er zomaar even ‘bij' doet. Dit realiseer je je vaak nog onvoldoende."

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Eveline ter Laak (36), senior communicatie adviseur Bex*communicatie en moeder van Tom (4 jaar) en Ruth (5 maanden)

"De huidige regel is vanuit het oogpunt van ‘bescherming' best goed. Zo bouw je een buffer in voor een grote verandering in je leven. Die kun je goed gebruiken om tot rust te komen, zaken op orde te brengen, je mentaal voor te bereiden. Vooral bij je eerste kind wordt daar nogal laconiek over gedaan. Maar vier weken (of minder!) rust is geen luxe. Er zullen velen zijn die die ‘wettelijke' stok achter de deur nodig hebben."

AI verandert meer dan de manier van werken: ook de relaties met collega’s gaan eraan

Zo'n 4,6 miljoen Nederlanders gebruiken regelmatig AI-tools op het werk. Lekker efficiënt, maar daardoor hebben ze hun collega's tegelijkertijd steeds minder nodig. Zes manieren waarop AI de relaties op de werkvloer verpest.

ai-verpest-relaties
Foto: Getty Images

AI zal banen veranderen, de manier van werken veranderen, en de reacties daarop variëren van enthousiast tot bloednerveus. Inmiddels gebruiken 4,6 miljoen Nederlanders AI-tools op hun werk, zo blijkt uit recent onderzoek van Newcom.

De impact van generatieve AI op de dynamiek op de werkvloer blijft nog een beetje onderbelicht. Maar die is er wel degelijk. De uitwisseling van kennis en ideeën tussen collega’s was vroeger cruciaal voor het opbouwen van vertrouwen en samenwerking.

Nu AI die taken steeds vaker overneemt, zijn die collega’s steeds minder nodig. Want waarom zou je nog naar een collega stappen, als ChatGPT of een andere AI-chatbot binnen een paar seconden het antwoord heeft op je vraag?

Signalen nemen toe

De signalen die erop wijzen dat AI de relaties tussen collega’s behoorlijk kan verpesten, nemen toe. Marleen Huysman, hoogleraar kennis en organisatie aan de VU, spreekt haar zorgen uit in een interview met Vuurwerk. ‘Die sociale interacties zijn essentieel voor het opbouwen van vertrouwen binnen teams’, zegt ze. ‘Als dat verdwijnt, hebben we straks alleen nog geïsoleerde medewerkers die alles zelf proberen op te lossen.’

Amy Gallo, bestsellerauteur en een internationale expert in dynamiek op de werkvloer, schrijft in Harvard Business Review dat AI zorgt voor nieuwe conflicten tussen collega’s. ‘AI heeft het potentieel om de banden die we zo hard nodig hebben op het werk te beschadigen.’

Over die impact wordt nog veel te weinig nagedacht. Dit zijn zes praktische voorbeelden van hoe AI de relaties op de werkvloer beschadigt.

#1 Wie heeft die mail geschreven?

Je krijgt een mail van je collega. Alleen gebruikt die nu opeens woorden of zinnen die je niet van hem of haar gewend bent. Je begint je af te vragen hoe dat zit. Is die mail geschreven door een AI-bot? Hoe reageer je daar dan op? En wat als die persoon ontkent? Zo kan gemakkelijk een conflict ontkiemen.

Onderzoek toont aan: zodra mensen weten of vermoeden dat er een AI-tool aan het werk is in plaats van een mens, wordt de relatie ondermijnd. Ze vinden dat die ander gewoon niet genoeg moeite doet. Dat blijkt uit een experiment over vriendschap met meer dan 200 deelnemers.

Lees ook: Iedereen loopt weg met AI, maar niemand praat over de hoge prijs die we ervoor betalen

‘Nadat ze een door AI gegenereerd bericht hebben ontvangen, zijn mensen minder tevreden over hun relatie met hun vriend en voelen ze zich onzekerder over hoe de vork aan de steel zit’, aldus de Amerikaanse onderzoeker Bingjie Liu van Ohio State University. ‘Mensen willen weten hoeveel moeite je in je vriendschap wilt steken. Als ze het gevoel hebben dat je de makkelijke weg kiest door AI in te schakelen, is dat geen goed teken.’

#2 Hoeveel rommel staat er in dit rapport?

Ze doet het weer: snel een rapportje trekken uit een AI-tool en je dat doorsturen. Aan jou de taak om alles wat in het rapport staat te controleren op verzinsels, hiaten en foute context of interpretaties. Daar heb je geen zin in, en je hebt er ook geen tijd voor. Je collega opnieuw laten beginnen, zal je geen applaus opleveren.

Workslop is de term voor content die door AI is gegenereerd. Veertig procent van de medewerkers komt die al regelmatig tegen op de werkvloer, blijkt uit onderzoek van het Stanford Social Media Lab en BetterUp Labs. Het kost ze gemiddeld twee uur per AI-stuk om dat op te schonen.

Meer dan de helft van de deelnemers aan het onderzoek raakte daardoor geïrriteerd, bijna 40 procent raakte in de war en meer dan twintig procent voelde zich gewoon beledigd. En dat is niet goed voor de samenwerking.

#3 Voor dat project is hij niet te vertrouwen

Je hebt een uitdagend project waar je best wel wat hulp bij kan gebruiken. Een van je collega’s heeft tijd over. Hij is een wizzard met AI-tools, maar juist dat vele gebruik ervan maakt dat je je afvraagt of hij zelf wel capabel genoeg is. Misschien is hij gewoon te lui om de handen uit de mouwen te steken. Kortom: je vertrouwt hem niet.

Onderzoekers van Duke University brengen aan de hand van vier experimenten met meer dan 4.400 deelnemers aan het licht wat mensen denken over AI-gebruik. Wie AI-tools inschakelt, krijgt van anderen een negatieve beoordeling over zijn of haar competentie, motivatie en inzet. Dat is best schadelijk voor professionele reputaties.

Lees ook: Je dacht slim te zijn met je AI-tools? Collega’s vinden je dommer, blijkt uit onderzoek

Ander onderzoek van de University of Arizona met dertien experimenten en meer dan 5.000 deelnemers laat een consistent patroon zien: vertellen dat er AI-tools worden gebruikt, komt de geloofwaardigheid niet ten goede. Zelfs degenen die zelf volop gebruik maken van die tools, vertrouwen anderen die hetzelfde doen minder. En wie er stiekem gebruik van maakt, kan het helemaal schudden als dat uitkomt.

#4 Wat doet AI in deze meeting?

Je collega vindt het niet nodig om vergaderingen bij te wonen. Ze wacht wel op de AI-samenvatting. Een andere collega stuurt gewoon een AI-agent van zichzelf. Die praat wel mee en noteert wat er besproken wordt. Maar de gesprekken blijven vlak, leeg, de samenvattingen oppervlakkig. Je mist de levendige discussies en de aha-momentjes.

De neurowetenschap bevestigt hoe belangrijk het is om samen te focussen op ideeën, online of fysiek. Daarmee wordt zulke informatie dieper en met meer begrip in de hersenen opgeslagen. Dat brein gaat namelijk aan op de sociale signalen die tijdens die vergaderingen worden uitgewisseld.

Wie is er aan het woord, hoe reageren de anderen, en wat betekent dit voor de eigen positie binnen de groep? Dat effect is niet te bereiken met AI-tools. Of zoals David Rock van het Neuroleadership Institute het omschrijft: een samenvatting van een roman is niet hetzelfde als het boek. ‘We begrijpen misschien wel de verhaallijn, maar we missen de rijkdom, de diepgang en de personages die het verhaal zo memorabel maken.’

#5 Lastig gesprek? Vraag het aan ChatGPT

Je manager behoort tot de grote groep mensen die lastige gesprekken proberen te vermijden. En dus oefent ze zo’n gesprek nu met ChatGPT. De AI-tool vertelt haar precies wat ze wil horen, blijft vriendelijk, behulpzaam en oordeelt niet. Een chatbot zal nooit zeggen dat zij zelf het probleem is.

Zo’n jaknikker is verleidelijk, maar na verloop van tijd gaan belangrijke vaardigheden verloren: luisteren naar afwijkende meningen, tegenstrijdige standpunten afwegen, omgaan met wrijving. De bereidheid om ongemak te omarmen is juist wat groei en innovatie stimuleert, schrijven onderzoekers van de University of Toronto.

Lees ook: Door AI begin je steeds meer op je collega te lijken

Een beleefd, door AI opgepoetst antwoord of gesprek, leidt niet tot vertrouwen. Dat wordt opgebouwd met de emotie achter de woorden, met het tonen van kwetsbaarheid en verbondenheid. Frictie maakt dat mensen leren. Het geeft een doel en zorgt voor betere uitkomsten.

#6 Lekker kletsen met de chatbot

Je collega’s zijn zo druk dat samen even koffiedrinken of lunchen meestal niet lukt. Toch heb je behoefte aan steun, advies of gewoon een leuk gesprek, en dus zoek je je toevlucht tot ChatGPT of een andere chatbot. Die geeft je het gevoel dat je begrepen wordt. Je zou bijna vergeten dat je met een machine aan het praten bent.

Een gesprek met zo’n vleiende AI-vriend kan aantrekkelijker zijn dan een gesprek met echte mensen. Maar empathie is een vaardigheid die wordt ontwikkeld via sociale contacten. De omgang met AI-tools vermindert het vermogen om emotioneel aanwezig te zijn en zich bewust te zijn van de emotionele behoeften van anderen.

De motivatie om contact te zoeken met andere mensen neemt af. Onderzoekers van OpenAI en het Massachusetts Institute of Technology zien dat effect al na vier weken optreden. Vooral intensieve gebruikers van ChatGPT geven aan zich een stuk eenzamer te voelen en emotioneel afhankelijker te zijn geworden van de chatbot.

De prijs die wordt betaald

Het AI-gebruik zal alleen maar toenemen, maar daar wordt niet alleen tijd mee bespaard en productiever gewerkt. Er wordt wel degelijk een prijs voor betaald. Omgaan met mensen vraagt compromissen, geduld en het accepteren van ongemak. Relaties zijn gewoon rommelig.

AI-tools zijn juist ontworpen voor naadloze interacties. AI-bots zullen niet minder vriendelijk worden bij bot gedrag, ze stellen geen eisen en vragen niets terug. Ze voldoen gewoon aan de behoeften, zonder voorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Op den duur kan dit leiden tot onrealistische verwachtingen. Als mensen zich niet zo gedragen als AI volgt er teleurstelling, wordt al gevreesd op Psychology Today. Het gevaar is dat er dan nog minder energie wordt gestoken in menselijke relaties.

Lees ook: AI maakt je dommer, ongeduldiger én narcistischer

Muziek luisteren op kantoor? Je koptelefoon kost je mogelijk punten bij collega’s

Koptelefoon op of oordopjes in, playlist op. Ruim de helft van de medewerkers luistert naar muziek op het werk. Goed voor de motivatie en focus, maar je scoort er bijna nooit punten mee bij collega’s, ontdekten Amerikaanse onderzoekers.

Ruim de helft van de mensen luistert naar muziek onder werktijd. Foto: Getty Images

Met de opkomst van de kantoortuin is ook een ander fenomeen ingeburgerd geraakt: de kantoorkoptelefoon, in het bijzonder de noise-cancelling variant. Niet gek als je een grote groep medewerkers bij elkaar in een ruimte zet. Dat leidt hoe dan ook tot rumoer, en soms tot regelrechte herrie.

Spontane brainstorm- en bijpraatsessies aan het bureau, luid bellende collega’s: een geluidsdempende koptelefoon met een afleidend muziekje is meer dan welkom om de kantoortuinprikkels buiten te sluiten. Ruim de helft van de medewerkers (52%) doet dat op het werk dan ook regelmatig (HR Daily Advisor, 2018).

Zeven op de tien werknemers vinden dat ze daardoor productiever zijn. Muziek helpt om beter te focussen, zonder dat ze zich fysiek van de groep hoeven af te zonderen.

Naast een betere concentratie hebben de deuntjes ook andere positieve effecten. Muziek ontspant en verlaagt stress, verhoogt het uithoudingsvermogen en helpt om door te beuken bij eentonige of repetitieve taken. En soms is luisteren naar je favoriete band of artiest ook simpelweg een manier om de tijd te doden.

Afsluiten van de rest

Het probleem: hoewel muziek luisteren op de werkvloer weliswaar iets is dat je alleen doet, is het ook heel zichtbaar voor collega’s (en soms hoorbaar, maar dan staat je geluid te hard). Zij zien alleen je oortjes of koptelefoon en moeten er maar naar raden waarom je je auditief afsluit van de rest. Dat doen ze, soms bewust, soms onbewust.

Onderzoekers Oguz Gencay (Bilkent University, Ankara), Michael Schaerer (Singapore Management University) en Trevor A. Foulk (University of Florida) waren benieuwd of dat sociale gevolgen heeft. Worden mensen die op hun werk naar muziek luisteren, door collega’s anders beoordeeld of behandeld? Dat onderzochten ze met een serie experimenten, waarbij in totaal meer dan 2.700 (vooral Amerikaanse) werknemers betrokken waren. De resultaten werden gepubliceerd in Harvard Business Review.

De belangrijkste conclusie is dat het effect volledig afhankelijk is van de manier waarop werknemers het gedrag interpreteren – ongeacht wat de daadwerkelijke reden is dat iemand naar muziek luistert. Denken mensen dat hun collega’s dit voor de lol doen, of om de tijd te doden? In dat geval worden ze als significant minder betrokken gezien.

Dat heeft gevolgen: medewerkers zijn minder geneigd om deze collega’s te helpen, stellen zich neerbuigender en soms zelfs vijandiger op, en beoordelen hun werk negatiever. Ook als de werkelijke prestaties goed zijn.

Lees ook: Passieve agressiviteit zorgt op kantoor voor meer conflicten dan roddelen en pesten

Wel gestraft, niet beloond

Deze effecten treden niet op als mensen denken dat koptelefoondragende collega’s zich willen concentreren. Al levert dat ook geen extra punten of goodwill op: het negatieve effect wordt simpelweg geneutraliseerd. In de enige situatie waarin het luistergedrag wél voor duidelijke positieve effecten zorgt, zagen betrokkenen dat de prestaties van collega’s daardoor meetbaar verbeterden. Al gold dat lang niet in alle gevallen.

Volgens de onderzoekers komt dit door de heersende normen op de werkvloer. Van werknemers wordt nu eenmaal verwacht dat ze op kantoor gefocust zijn, ook als ze daarvoor muziek nodig hebben. Mensen worden, kortom, niet beloond voor gedrag dat door de rest als vanzelfsprekend wordt gezien.

De onderzoekers adviseren daarom om koptelefoondragende collega’s niet met argwaan of een oordeel, maar met nieuwsgierigheid te bekijken. Heb je het gevoel dat iemand je negeert? Toets die aanname eerst. Vraag bijvoorbeeld: ‘Komt het nu niet goed uit?’ Dat lijkt iets kleins, maar kan op de lange termijn misverstanden en irritaties voorkomen.

Intenties duidelijk maken

Behoor je daarentegen zelf tot de groep die zonder muziek niet kan werken, dan is er goedbeschouwd maar één ding dat je kunt doen: de negatieve effecten minimaliseren. ‘Maak je intenties duidelijk’, adviseren de onderzoekers. ‘Als collega’s niet weten waarom je je afsluit, gaan ze dat zelf invullen.’ Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn. Een opmerking als ‘ik moet me nu even concentreren’ volstaat.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Tot slot: let op hoe je je gedraagt als je muziek op hebt staan. Meeknikken op de maat, tappen met je voet of neuriën? Wil je collega’s ervan overtuigen dat je met volle focus bezig bent, dan is zulk gedrag uit den boze. Zorg dat concentratie er ook uitziet als concentratie – en bewaar je lievelingsnummers voor de weg naar huis.

Lees ook: Onderzoek toont aan: collega’s luisteren minder als je een accent hebt

Druk, druk, druk? Misschien ben je niet overbelast, maar onderbeslist

Je blijft strak plannen, werkt keihard, en toch heb je het gevoel dat je niet vooruitkomt. Niet omdat je te weinig doet, maar omdat je te weinig kiest. Volgens ondernemer, auteur en mentor Albert Goldsteen ben je niet overbelast, maar onderbeslist. 'Als je rent, kom je altijd ergens. De vraag is alleen of dat ook de plek is waar je naartoe wilt.'

onbeslist
Vooral in groeiende bedrijven wordt er voortdurend gebouwd, geoptimaliseerd en versneld. Foto: Getty Images

Je dag begint met een propvolle agenda, met 34 ongelezen berichten in Slack, drie documenten waar je nog iets mee moet en mails die al zo lang geleden zijn binnengekomen dat het oncomfortabel wordt om ze te beantwoorden. Voor de lunch probeer je ook nog even een strategisch plan te schrijven.

Je rent van vergadering naar presentatie, blust allerhande brandjes, en tegen de avond ben je doodmoe. Druk, druk, druk, maar wat knaagt is het gevoel dat je voor geen meter vooruit bent gekomen. Als het werk zo hard schuurt, dan kies je vaak voor dezelfde oplossing: een coach, een training, een tool. Iets wat je helpt om beter te organiseren.

Altijd aanstaan voelt namelijk goed, dat is je drive en ambitie, daarom ben je altijd bezig en heb je het lekker druk. De werkelijkheid is wat anders: je stelt keuzes uit, houdt te veel opties open en investeert te veel in wat er al is. Volgens Albert Goldsteen ben je niet overbelast, maar ‘onderbeslist’.

Kiezen is verliezen

Het maken van keuzes is een vaardigheid die veel mensen nauwelijks hebben ontwikkeld, heeft hij gemerkt. Goldsteen is founder van 10x je impact, spreker, mentor en sparringpartner van honderden leiders en ondernemers. Hij heeft over die drukte en de gevolgen daarvan net een boek uit: Van rennen naar kiezen.

Hij ziet in zijn werk namelijk steeds hetzelfde patroon terugkomen: veel beweging, veel inzet, maar opvallend weinig scherpe keuzes. Vooral in groeiende bedrijven wordt er voortdurend gebouwd, geoptimaliseerd en versneld.

Onderbeslist zijn, betekent niet dat je niets doet. Het betekent dat je doet zonder expliciet te besluiten wat je niet meer doet. Voor jou is kiezen namelijk verliezen. Je voelt je onzeker, je verliest erkenning en controle. Daarom blijf je bewegen, dan word je er niet mee geconfronteerd. Drukte beschermt je tegen twijfel, tegen conflict en teleurstelling.

Lees ook: Van startup naar scaleup lukt maar 5 procent, en dit is waar het voor de rest misgaat

Rennen is aantrekkelijk

Goldsteens eigen ervaring als ondernemer is dat je enorm veel kunt optimaliseren, maar toch de verkeerde kant uit kunt bewegen. Efficiëntie maakt je beter in doorgaan, maar zegt weinig over richting. Je kunt resultaten boeken, maar ondertussen steeds verder afdrijven van je missie.

Rennen is ook aantrekkelijk, het geeft je bevestiging, je bent nodig, je lost dingen op, alles blijft draaien, en dat geeft je voldoening. Het werkt, en dus blijf je deze aanpak herhalen. Het voelt namelijk gewoon logisch. ‘Als je rent, kom je altijd ergens. De vraag is alleen of dat ook de plek is waar je naartoe wilt’, schrijft hij.

Goldsteen voelt met je mee. Hij heeft die druk ook zelf ondervonden, ook hij was een ‘lopende to-do-lijst’. Zelfs zijn drie stiltedagen in een klooster in Limburg vult hij van tevoren al helemaal in. Zijn retraite zou hij ook wel even zinvol besteden. Tot na twee dagen ‘ongemakkelijke traagheid’ alsnog het kwartje valt. Door al dat doen, blijft er steeds minder ruimte over om stil te staan bij wat er werkelijk toe doet.

Onbeslistheid doorbreken

Dat je jezelf zo hebt vastgezet, is niets om je voor te schamen. Het gebeurt subtiel, het is hardnekkig en het kan soms jarenlang duren voor je het merkt, leeft de auteur met je mee. Je ziet het bijvoorbeeld bij de visionaire leider die geen besluiten kan nemen en bij de strak georganiseerde manager die zinvolle betekenis vergeten is.

Hoe doorbreek je die onderbeslistheid? Daar geeft het boek uitgebreid antwoord op, gekaderd in mindset, omgeving, richting en effect, met de nodige praktische oplossingen. Er wordt niets groots van je gevraagd, met kleine handelingen maak je al een verschil. Voor MT/Sprout kiezen we een eenvoudige hack.

Door al je drukte, verlies je de momenten waarop je nog kunt reflecteren. Je vervangt kiezen automatisch door reageren. Pauzeer dus even, echt maar even. Stel je bij elke prikkel – een vraag via mail, een uitnodiging voor een project, een presentatie in een vergadering – twee vragen: moet ik dit nu doen? Draagt dit bij aan waar ik naartoe wil werken?

Lees ook: Pleasen is niet zo onschuldig, je wordt er doodmoe, chagrijnig en gestrest van

Stel voortaan deze vragen

Zodra je anders kijkt, kun je ook anders kiezen, belooft Goldsteen. Het gaat niet om wie je bent, maar om wat je bewust wil bouwen. Waar kies je voor, hier en nu? Je verschuift zo de beweging van reageren op wat binnenkomt naar regisseren van wat ertoe doet.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dat betekent dus ook dat je positie inneemt. Dat je helder hebt waar je staat. Goldsteen noemt dat je kernpotentieel: een bewuste keuze die meteen zorgt voor een ingebouwde begrenzing. Om je potentieel scherper te krijgen, geeft hij een eenvoudig ABC’tje:

  • A voor actie. Stel jezelf eerst de vraag waaraan je wil bouwen of bijdragen. Welk thema, gedrag of vraagstuk vraagt nu jouw inzet?
  • B voor beter. Waarin wil je je ontwikkelen? Wat wil je beter en scherper leren zien, doen of dragen?
  • C voor cruciaal. Wat raakt je echt? Waar zit energie en betekenis, los van het resultaat?

Deze vragen helpen je met onderscheiden wat belangrijk is en wat ruis. Ze maken helder wat je kunt, wat jou drijft en waar jij in deze fase verantwoordelijkheid voor wil nemen. Zo kies je de richting waarop je je focust, waar je je tijd, aandacht en energie voor inzet.

Keuzes herzien

Wat je doet, komt dus ook overeen met die keuze. Dat kan een rol zijn, een project, een kwaliteit of een strategische beweging. Die krijgt prioriteit op de rest. Daardoor wordt je denken scherper, raakt je gevoel meer vaste grond en wordt je handelen consistenter.

Het is een keuze die kan worden herzien en herijkt. Je kunt bijsturen, wanneer iets niet meer klopt, wanneer je in een andere fase belandt of de context verandert. ‘Maar zolang je niet expliciet kiest, blijft je energie versnipperd over wat zich aandient’, schrijft Goldsteen.

Lees ook: Toptalent heeft één ding gemeen en je ziet het binnen tien minuten