Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Inspiratie voor je carrière, slimme lifehacks en kwaliteit van leven. Met prikkelende columns van Hidde de Vries en Pim de Morree.

Recente artikelen

1. Doe geregeld een check-in Als manager moet je weten hoe het met je medewerkers gaat. In kleine bedrijven loopt de baas daarom geregeld de afdeling op, of spreekt zijn mensen bij de lunch of de koffie. In een internationaal bedrijf is dat lastiger. Soms zijn management en medewerkers wel duizenden kilometers van elkaar verwijderd. Eén manier om die afstand te overbruggen, is de check-in, die Cisco wekelijks houdt. Dat werkt zo. Medewerkers vullen een vragenlijstje in over hun werkzaamheden. Die antwoorden vormen de basis van het wekelijkse contactmoment tussen werknemer en manager. De twee belangrijkste vragen daarbij zijn: ‘What did you love?’ En: ‘What did you loathe?’ Ofwel: ‘Waar hield je van? En wat verafschuwde je?’ Ester Klaeijsen, HR Country Lead Nederland van Cisco legt uit: ‘Zo krijg je een goed beeld van waar iemand energie van krijgt en wat hem of haar moeite kost.’ Managers kunnen zo zien of de huidige werkzaamheden passen bij deze medewerker. Of dat er naar een andere inzet gekeken moet worden. 2. Maak van je werkplek een experience Je werkplek beïnvloedt je werkplezier en zelfs je gezondheid. Bij Atlassian heet de werkplek dan ook de ‘workplace experience’. Die experience moet bij het bedrijf zo aangenaam mogelijk zijn. Het speciale ‘work experience team’ van Atlassian verricht ondersteunende en facilitaire diensten voor werknemers. ‘Hun doel is om de werkdag van de medewerkers zo zorgeloos mogelijk te maken en hun ervaring op kantoor tot een feestje,’ vertelt HR-manager EMEA Nikki Douglas van Atlassian vanuit de meditatiekamer op kantoor. 3. Geef jarige medewerkers een dagje cadeau Wat is een goed cadeau voor een jarige werknemer? HR-verantwoordelijke Klaeijsen van Cisco Nederland weet het wel. ‘Het makkelijkste en beste cadeau dat wij als werkgever aan medewerkers kunnen geven, is een dag vrij.’ Medewerkers van Cisco Nederland hebben jaarlijks recht op 25 vrije vakantiedagen – exclusief nationale feestdagen en overbruggingsdagen zoals de vrijdag tussen Hemelvaart en het weekend. En deze ‘birthday day off’ komt daar nog bovenop. Medewerkers kunnen de dag zelfs flexibel opnemen, van tien dagen voor de verjaardag tot 10 dagen erna. Tenslotte geeft Cisco alle medewerkers jaarlijks vijf dagen die ze, betaald, kunnen besteden aan vrijwilligerswerk. Deze ‘Time2Give’ kunnen medewerkers in een keer besteden, maar ook verspreiden over halve dagen. Zo kunnen ze wekenlang kinderen voorlezen of in een week helpen bij een sociaal bouwproject. 4. Wees er voor medewerkers met problemen Een verjaardag aan het strand of tijd voor vrijwilligerswerk zijn fijne extra’s, maar soms heeft een werknemer tijd nodig voor onverwachte crisismomenten in het privéleven. De hond wordt aangereden, het huis is overstroomd, een familielid in het buitenland overlijdt. Voor dat soort noodgevallen geeft Cisco zijn mensen zogenoemde ‘emergency time off’ tot maximaal vier weken. Die tijd wordt gewoon doorbetaald. ‘We dragen zo zorg voor onze mensen,’ zegt Klaeijsen. ‘Alles wat je privé overkomt, wordt gereflecteerd in je werk. We kijken als werkgever daarom naar de reis die onze medewerkers afleggen tijdens hun carrière. Crises kunnen daarin gewoon voorkomen.’ Daarom biedt Cisco bijvoorbeeld ook professionele counseling voor alle werknemers én hun gezinsleden. Deze gratis, onafhankelijke hulp biedt ook hen de kans om met iemand te praten als dat nodig is. 5. Vier de grote levensmomenten Bij die levensreis horen de grote levensmomenten: het behalen van diploma’s, trouwen, kinderen en kleinkinderen krijgen, de pensionering en het overlijden van naasten. Beide internationale bedrijven staan stil bij deze belangrijke momenten in het leven van hun medewerkers. De mooie momenten mogen gevierd en Atlassian heeft daarvoor de zogenaamde ‘party in a box’. Douglas: ‘Als iemand bijvoorbeeld zwanger is, geven we haar een verrassingsbox, bedoeld voor een babyshower. Met mini-cupcakes gedecoreerd met schoentjes, flesjes en speentjes.’ De slingers worden ook tevoorschijn gehaald bij andere feestelijke levensmomenten, zoals bruiloften, promoties en verjaardagen

Medewerker in crisis? Zo helpen Cisco en Atlassian hun mensen

Medewerkers die een crisis meemaken, hoe ga je daar als werkgever mee om? Zorgen voor je mensen staat centraal in...

clock 2,5 min

Duurzaam rijden argumenten overtuigen

Fan van duurzaam rijden? Zo overtuig je je werkgever én je collega’s

Alle bedrijfsauto’s aan de stekker. Veel managers willen wel, maar moeten de rest van het bedrijf nog zien mee te...

clock 3 min

leren een niemand te zijn MT Work/Life

Het duurt lang om te leren een niemand te zijn

We willen iemand zijn of worden, maar zijn we uiteindelijk niet allemaal een niemand, vraagt columnist Dominique Haijtema zich af.

clock 2,5 min

18 tips waarmee je een Google Drive-power user wordt

Google Drive is een van de beste tools voor je digitale gereedschapskist. Dat de dienst met inmiddels 1 miljard gebruikers...

clock 0,5 min

Vergroot je productiviteit met korte pauzes

Of je nu 5 minuten, 30 minuten hebt of een uur. Door je vrije tijd slim in te zetten word...

clock 2 min

ondernemersfouten Peter van Lonkhuyzen MT

Waarom de week van de werkstress niet werkt

Werkstress wordt een steeds groter probleem voor steeds meer mensen, schrijft columnist Mikkel Hofstee, maar hij vraagt zich af of...

clock 1,5 min

Vertrouwen, geluk en ambitie. Die culturele waarden staan bij ICT-bedrijf Incentro centraal. Zakelijk en financieel succes zijn daar het gevolg van, betoogt partner Mathijs Kreugel. Zijn geluk en vertrouwen altijd de focus van Incentro geweest? ‘Nee, dat hebben we moeten ontdekken. Na de oprichting in 1996 liftten we mee op de ICT-hype. Toen de zeepbel in 2002 barstte, leerden we normaal te doen in goede en slechte tijden. Na die eerste les, volgden nog meer doorbraken. Zo begonnen we twaalf jaar geleden onze eigen jonge professionals op te leiden. Omdat we toen zo snel groeiden en plat georganiseerd waren werd het bedrijf onbestuurbaar. Dat werd de aanleiding om in 2008 het cellenmodel te introduceren: een platte organisatie, waar iedereen elkaar kent, zonder staffuncties. Alles gebeurt in de cellen: budgetten, evaluaties, recruitment, salarisbesprekingen. Vertrouwen en autonomie zijn sindsdien onze culturele waarden.’ Waaruit blijkt dat vertrouwen belangrijk is bij Incentro? ‘Een gevleugelde uitspraak op onze werkvloer is dat iedereen recht heeft op zijn eigen fouten. Het is dus beter achteraf vergiffenis vragen dan vooraf toestemming. Heb je een goed idee, maak er dan werk van! En gaat het mis, dan is dat jammer, maar ben je wel een les rijker. Een les voor onze managers: iemand op z’n donder geven werkt niet. Voor onze managers geldt: je hoeft niet overal wat van te vinden.’ Hoe werd geluk onderdeel van de bedrijfscultuur? ‘Dat begin in 2012. We hadden toen als visie binnen vijf jaar door te groeien van 150 consultants naar 500. Een ambitieus idee, maar door het in streefcijfers te verwoorden, werd het een vloek. Het zorgde ervoor dat iedereen alleen nog maar focuste op snel groeien. Ik zat bijvoorbeeld zelf in Spanje om daar onze vestiging snel-snel uit de grond te stampen. Een collega tuigde een adviestak op. En iedereen nam heel snel heel veel nieuwe mensen aan. Toen de resultaten juist minder in plaats van meer werden, hebben we een pas op de plaats gemaakt.’ En toen? ‘Toen vielen we terug op iets heel eenvoudigs: gelukkige Incentronauten leveren excellente resultaten. Dat is sindsdien ons mantra. Voor de ICT’ers die wij zijn, klonk dat heel zweverig, maar de impact op onze organisatie was groot. Als je geluk centraal stelt, gaat iedereen anders denken – over een gezonde werk-privébalans, bijvoorbeeld. En over de vraag of je wel aan de juiste klus werkt. De verandering kwam vervolgens van onderaf. Onze mensen barsten van de creativiteit en zijn gewend om die in te zetten – dat is het mooie van de combinatie van vertrouwen en geluk als waarden. In traditionele ondernemingen is de board de beperkende factor.’ Een voorbeeld van zo’n idee? ‘Een van onze medewerkers organiseerde bijvoorbeeld de make-a-difference-day, die we sindsdien jaarlijks organiseren. De laatste keer hebben we bijvoorbeeld een programma voor kinderen in het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam opgezet, vol programmeertrainingen, games, robots waarmee we die kinderen een half dagje konden vermaken. En toen een van onze mensen met een voorliefde voor Afrika het idee kreeg om in Kenia een vestiging te starten, hebben we dat gedaan. Die ontwikkelingen gingen gepaard met goede resultaten. De les was: als het goed gaat met ons, komt de groei vanzelf.’

Waarom ICT-bedrijf Incentro groei losliet. En nog harder groeide

Pas toen ICT-dienstverlener Incentro zijn groeidoelstelling losliet en de focus verlegde naar het geluk van de medewerkers, begon het weer...

clock 2,5 min

heidag herfst bob de manager MT

Bob wil een filosofisch agendapunt voor De Herfst Heisessie

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Bob doet zijn best. Voor De Herfst Heisessie wil Bob suggesties voor een...

clock 3 min

We zien ons onbewuste als ondergeschikt. Maar het onbewuste bepaalt voor een groot deel ons gedrag, denken en onze gevoelens. Bewust en onbewust nadenken verschillen fundamenteel van elkaar, blijkt uit onderzoek van Dijksterhuis. Sommige problemen kunnen we beter oplossen met bewust nadenken, anderen met onbewust nadenken. Weloverwogen keuze De meeste mensen hebben de neiging om bij grote beslissingen rationeel na te denken en een plus- en minlijstje te maken. Dat voelt beter en weloverwogen. ‘Het probleem is dat het helemaal niet zo goed werkt’, zegt Dijksterhuis. ‘Ons bewuste kan niet zoveel informatie verwerken en houdt daarom alleen rekening met de rationele argumenten. Het onbewuste neemt daarentegen óók de emoties mee. Koop je een nieuwe wasmachine, dan is het prima om zo’n rationeel lijstje te maken. Maar belangrijke of strategische beslissingen kun je beter even laten bezinken. Neem een paar dagen rust, het stelt je in staat om betere keuzes te maken omdat er meer informatie wordt meegenomen. Wil je tot een goede keuze komen, dan is het wel belangrijk om het onbewuste te voeden met informatie.’ Ingeving Mensen in creatieve beroepen herkennen deze tactiek misschien wel. ‘Lukt het even niet, dan maak je een ommetje. Onbewust blijf je nadenken en opeens krijg je een goede ingeving. Het onbewuste heeft de ruimte gekregen’, vertelt Dijksterhuis. ‘Hetzelfde geldt voor moeilijke beslissingen. Hoe complexer de keuze, hoe slimmer het is om afleiding te zoeken en het te laten bezinken voordat je beslist. Neem de tijd om de knoop door te hakken en denk er ondertussen niet teveel aan. Het is prima om een intuïtief besluit te nemen.’ Beslissingen worden vrijwel altijd eerst in ons onbewuste genomen. ‘De enige taak van het bewustzijn is een rationele bijdrage leveren.’ Het onbewuste lijkt ons bewuste zelfs aan te sturen. Word je bijvoorbeeld vaak blootgesteld aan iets, dan ga je het vanzelf mooi vinden. Oftewel, iets stijgt in waarde als je het vaker ziet of hoort. Dat komt door je onbewuste, die duwt het naar boven en heeft een enorme invloed op jouw visie. Wil je meer weten? Ap Dijksterhuis vertelt tijdens het event Psychologie voor Managers op 14 september 2017 over onbewust nadenken en de psychologie van geluk.

Moeilijke beslissing nemen? Slaap er letterlijk een nachtje over

Hoe dieper we nadenken, hoe beter en rationeler onze beslissingen. Toch? Niet helemaal. ‘Krijg je een moeilijke beslissing voor de...

clock 1,5 min

Waarom je een ingewikkelde e-mail nooit moet beantwoorden met nog een e-mail

Complexe, gevoelige e-mails beantwoord je niet met nog een e-mail, stelt Sprout-expert Arjan Broere. Maak een bespreekpuntenlijst en zorg voor minder e-mail,...

clock 3 min

Verne Harnish: Verdriedubbel je omzet zonder extra mensen aan te nemen

De Business Books Podast sprak met Verne Harnish, auteur van Scaling Up. Verder leren we dat goede leiders met beide...

clock 0,5 min

Steve Muylle Vlerick Business School

Waarom veel digitale initiatieven voortijdig sterven in schoonheid

Staar je bij digitale transformatie niet blind op de technologische mogelijkheden, benadrukt professor Marketing & Digital Strategy Steve Muylle. ‘Denk...

clock 3,5 min

‘De meeste bedrijven kunnen verdriedubbelen zonder extra personeel’

Personeel is de belangrijkste groeimotor voor jouw bedrijf, maar wat nu als je in een krappe arbeidsmarkt geen geschikte medewerkers...

clock 1 min

angstcultuur in organisaties MT

Angstcultuur in organisaties

In onze huidige werkmaatschappij tolereren we niet meer dat een leidinggevende zijn of haar macht misbruikt voor eigen gewin, schrijft...

clock 2,5 min

Weinigen hebben het als hobby, maar toch moeten we er allemaal vroeg of laat aan geloven: de netwerkborrel. Hoe haal je het meest uit deze meetings? Judith Smits geeft tips.

Zo maak je het beste van je netwerkborrel

Weinigen hebben het als hobby, maar toch moeten we er allemaal vroeg of laat aan geloven: de netwerkborrel. Hoe haal...

clock 3,5 min

Ik ben niet mijn gedachten

Soms kunnen negatieve gedachten de overhand krijgen en op die manier je gemoedstoestand beïnvloeden. MT Columnist Jacqui Brassey merkt dat...

clock 3 min

VAN Robert AAN Bob ONDERWERP Survival weekend Hoi Bob, Zéér benieuwd hoe je Management Survival Weekend was in Schotland. Heb je het überhaupt overleefd? Ben je jezelf tegengekomen? Hoor het graag, want zoals je weet moet ik over twee weken. Het schijnt hét middel te zijn voor teambuilding, toch? Robert Hoi Robert, Ik mail je even vanuit huis, want ik kan amper lopen en ga straks eerst naar de huisarts voor wat pijnstillers. Dan weet je het al natuurlijk: Robert, het was echt verschrikkelijk. Ik vind het eigenlijk onzin dat Hoofdkantoor dit soort tochten organiseert voor zijn managers, zonde van het vele geld, maar goed, als je weigert kun je de komende jaren promotie wel vergeten. Enfin, we kwamen op vrijdagmiddag aan in Glasgow, toen met een busje helemaal naar het noorden, úren onderweg. Al die tijd zat ik naast ene Roel Dassink, onze survival coach. Dat schijnt een bekende bergbeklimmer te zijn en die leert nu managers zichzelf tegen te komen. Dat zei hij ook die hele rit: ‘Jij komt jezelf straks helemaal tegen, Bob' en ‘Ik sleep je er doorheen, Bob, maar alleen: als jij jezelf helemaal geeft, Bob.' Hele vermoeiende man. Zaterdagochtend moesten we eerst mountainbiken. Erg zwaar parcours, veel heuvels en vooral erg glad en ik ging veel te hard van start en kon halverwege amper nog adem halen. Ik wou echt opgeven, maar toen kwam die Roel weer: ‘Jij wilt toch niet dat ik Hoofdkantoor moet vertellen dat jij al na een paar uur hebt opgegeven, hè Bob?' Wat een kwal zeg. Ik kwam halfdood aan, gelukkig net niet als laatste, want Arno was onderweg gevallen en die arriveerde vijf minuten later, hevig bloedend. Toen moesten we meteen erna een tocht maken door heel ruig gebied en Arno hield het niet meer vol, waar ik best blij om was, net als toen Johan uitgleed en niet meer verder kon. Ondertussen, dat was nog het ergste, moest ik van die Roel voortdurend verhalen aanhoren over zijn avonturen in de Himalaya en hoe vaak hij daar zichzelf was tegengekomen en dat hij zulke fijne maatjes is met onze bestuursvoorzitter, wat best zou kunnen, je weet maar nooit, dus deed ik almaar alsof ik heel geïnteresseerd was. 's Avonds kampvuur. Iedereen was kapót. Van Roel moesten we zeggen hoe we ons voelden. Dan zeiden mensen ‘Moe' of ‘Kapot' en dan zei Roel dat hij dat niet bedoelde, nee, hoe we ons écht voelden, maar niemand had nog zin in zo'n therapeutisch gesprek en toen werd hij boos en begon te roepen dat we allemaal slappelingen waren, mietjes, niet geschikt voor de echte top en toen zei André ineens: ‘Ach man, jij kan niet eens een spreadsheet maken...' En toen werd het echt ruzie en toen zei Frank ineens dat hij er genoeg van had en liep weg. ‘Die komt wel terug', zei Roel. ‘Dit heb ik zó vaak meegemaakt.' Nou, Frank kwam niet terug, we hebben hem uiteindelijk gevonden, na een halve nacht zoeken, en toen waren we Pieter weer kwijt. Het was echt chaos en die Roel deed net alsof het er allemaal bij hoorde. ‘Nou leren we de leiders kennen!' zei hij almaar, maar d'r was helemaal niemand meer die de leiding nam, hij ook niet. En als we weer eens iemand kwijt waren, zei hij: ‘Zoeken! Jullie managers moeten leren zóeken!' Gelukkig vertelde een sombere Henk ons diep in de nacht dat de kwartaalcijfers van zijn divisie zwáár achterliepen, dat monterde ons dan wel weer op. Op zondag waren we allemaal zo moe dat niemand nog wat zei, wat best lastig werd tijdens het groepsgesprek, ergens bovenop een berg. Roel bleef proberen, maar niemand had nog zin, en toen begon hij te huilen, echt waar, die brede, boomlange kerel begon ineens te huilen. Toen hebben we hem maar getroost en mee naar beneden genomen, naar het busje, want hij was echt de weg kwijt, figuurlijk en letterlijk. Nou ja, behalve Roel is verder niemand zichzelf tegengekomen in Schotland en aan teambuilding zijn we ook niet toegekomen. Maar nu moet ik echt naar de huisarts, man, die rug van me... Bob Hoi Bob, Wat een fiasco zeg. Ik hoop dat je snel herstelt. Ik krijg trouwens net een mailtje van Hoofdkantoor dat mijn Schotse survivalweekend is gecancelled. Er staat niet bij waarom. Robert

Bob gaat op survival in Schotland

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Bob is net op survival geweest in Schotland, voor...

clock 3 min

Stoppen? Joop van den Ende (76) is bang dat hij dat niet kan

De 76-jarige ondernemer Joop van den Ende blikt terug op zijn loonbaan als ondernemer, tijdens het MKB Ondernemerscongres in Rotterdam. De...

clock 4 min

Belangrijke presentatie? 3 tips om je zenuwen onder controle te houden

Angst voor een presentatie kun je ombuigen in enthousiasme, zegt Sprout-expert Spencer Waldron. En vergeet de tv niet aan te...

clock 3 min

Columnisten

Hidde de Vries

Oprichter van trainingsbureau The Recharge Company. Spreker, auteur en columnist.

Lees de columns van Hidde de Vries

Laura Bas

Laura Bas is generatie Z-expert, spreker en influencer.

Lees de columns van Laura Bas