Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Bob heeft ook een iPhone

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer stuurt zijn nieuwe iPhone hem naar Arnhem.

VAN Bob
AAN Karin
ONDERWERP Mijn eerste mailtje via mijn iphone

 

Hoi Karin,
Dit is hem dan, mijn eerste mailtje via m’n iPhone… Krijg je hem binnen? Poeh, ik ben wel even bezig geweest om dit ding te begrijpen. Ik ben nu onderweg naar mijn klantafspraak, met Veensma in Hengelo.
Bob

Hoi Bob,
Je mailtje is binnen, fijn dat-ie werkt! Maar eh.. volgens mij werkt je elektronische agenda nog niet helemaal goed. Je moet niet naar Veensma in Hengelo, dat is donderdag. Je moet naar Hoffman in Breda. En o ja, Bob, nog even over vanochtend: het stoorde de rest van het mt toch wel dat je steeds met je nieuwe toestel bezig was en almaar ‘Verdomme zeg!’ zei. Men kreeg niet het idee dat je luisterde.
Karin Schouwenaars
PA to the CEO

Hoi Karin,
Vervelend zeg, want ik ben al een heel stuk richting Hengelo. Tenminste, volgens de navigatie, want volgens mijn iPhone ben ik in de buurt van Arnhem. Heb ik nou weer iets verkeerds gedaan met dat ding? Ja, sorry van vanochtend, maar in het weekend deed alles het, na veel moeite, en nu ineens niet meer. Heel irritant. Kun jij Hoffman bellen en zeggen dat het wat later wordt? D’r is namelijk ook wat aan de hand met mijn belfunctie.
Bob

Bob,
Ik heb ze gebeld en gezegd dat je wat later komt. Waar ben je nu eigenlijk?
Karin Schouwenaar
PA to the CEO

Karin,
Ik sta op een parkeerplaats in de buurt van Amersfoort. Ik ben nu de gebruiksaanwijzing nog eens aan het doornemen, zodat ik kan bellen. Ik zie nu wel dat mensen mij bellen, maar ik krijg zelf geen contact. Stefan heeft al drie keer gebeld. Kun jij hem vragen wat er aan de hand is?
Bob

Bob,
Ik heb Stefan gebeld en die vraagt of je zijn mailtje al hebt gelezen. Heb je dat? Het is nogal urgent: Hoofdkantoor wil met spoed contact, zegt hij.
Karin Schouwenaars
PA to the CEO

Karin,
Ik zie helemaal geen mailtje van Stefan. Wat een kutding zeg. Ja, sorry hoor, maar ik sta nu al een kwartier op die parkeerplaats en van die gebruiksaanwijzing word ik helemaal gek. En dat ding piept ook nog eens voortdurend. Betekent dit dat de batterijen op zijn? Nee toch hè? Kun jij me helpen, Karin, alsjeblieft?
Bob

Bob,
Rustig, Bob, altijd rústig blijven: dat is wet nummer 1 als zo’n apparaatje even niet meteen doet wat je wilt. Volgens mij heb je willekeurig al aan veel te veel knoppen gezeten. Dat lost echt niks op, Bob, dan wordt het alleen maar erger.
O ja, ik heb Stefan gebeld en die wil aan het eind van de dag een conference call met Hoofdkantoor met jou erbij. Die heb ik nu dus ingepland. Maar komt die nou door in je agenda? En ga je nu nog richting Breda? Je hebt nog maar een uur.
Karin Schouwenaars
PA to the CEO

Karin,
Nee, er komt niks door in mijn agenda, hij is ineens helemaal leeg zelfs en dat ding piept nog steeds en dat ik niet aan al die knoppen moet zitten had je me dan ook wel wat eerder kunnen vertellen. Nou, ik ga maar richting Breda, voor zover het nog zin heeft allemaal. Wat een kutding, wat een kutdag…
Bob

Bob,
Doe nou even rustig zeg. En kan je taalgebruik wat netter alsjeblieft? Zo ken ik je helemaal niet.
Karin Schouwenaars
PA to the CEO

Karin,
Sorry, echt sorry. Ik bedoelde het niet zo. Het werd me gewoon even allemaal te veel met die iPhone.
Bob

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Bob,
Nou oké, maar blijf wel rústig, hè, vooral op de weg. Rij gewoon naar Breda en leg alsjeblieft dat ding even weg. Als je terugbent leg ik je wel uit hoe alles werkt. Heus, als je het eenmaal doorhebt is hij echt enorm gebruiksvriendelijk.
Karin Schouwenaars
PA to the CEO

Karin,
Ik moet het even kort houden. Ik had dat ding weggelegd, maar toen belde hij ineens weer wel, heel vreemd, en zonder na te denken pakte ik hem en zag dat Hoofdkantoor belde en toen werd ik erg nerveus en drukte ik weer verkeerd en toen raakte ik van de weg af… Ik sta nu langs de weg en de politie eist nu een alcoholtest, ja, te gek voor woorden.
Bel jij Hoffman af? En o ja, kun je kijken of mijn Nokia nog ergens ligt? Dank je!
Bob

Meer Bob de manager?

150 experimenten per jaar, 147 mislukkingen: het businessmodel van Steven Bartlett

Steven Bartlett begon in zijn slaapkamer met zijn podcast over ceo's. Vandaag is hij bijna de nummer 1 van de wereld, miljonair en runt een bedrijf dat 425 miljoen dollar waard is. Dankzij deze drie principes: omarm falen, wees obsessief in de zoektocht naar medewerkers en de 1-procentreligie. 'Mijn job is om de boel telkens weer af te breken.'

steven-bartlett
Steven Bartlett is bereid om plaats te maken voor een AI-interviewer. 'Als het publiek die beter vindt.'

De Brit Steven Bartlett runt het bedrijf achter een van de meest beluisterde podcasts van de wereld: The Diary Of A CEO. Een podcast die hij in 2017 begint in zijn slaapkamer met een goedkope microfoon en veertig abonnees. Vandaag heeft hij meer dan 38 miljoen volgers en wordt de waarde van zijn bedrijf Steven.com op 425 miljoen dollar geschat.

Hij is een succesvol investeerder, disrupter, ondernemer en auteur, maar zelf vindt hij zich niet eens intelligent. Hij kan niet spellen en niet rekenen, vertelt hij op het Amsterdam Business Forum. Ook omdat hij op zijn vijftiende al min of meer met school is gestopt. Bartlett is te druk met ondernemen, verkoopt van alles, organiseert bussen, regelt automaten op school. Deals waarvan ook de school profiteert.

Wilskracht en doorzettingsvermogen, daar moet hij het van hebben. ‘Ik heb al op heel jonge leeftijd geleerd dat er niets in de weg staat om je idee te realiseren. Maar juist die enorme wilskracht, dat geloof dat je dingen kunt, zorgt ervoor dat je vaak faalt. Falen is feedback. En feedback is kennis, en kennis is macht. Het maakte dus niet uit of ik slim was of niet.’

Principe 1: Wie het meeste faalt wint

Succes als ondernemer komt eigenlijk neer op de vraag: wie faalt er het meest? ‘Niet zomaar een theorie van mij, zo heb ik mijn bedrijven opgebouwd. We hebben een faalteam, een hoofd mislukkingen, en die worden ook beoordeeld op de vraag hoeveel ze falen. We hebben een trofee die we elke vrijdag uitreiken aan degene die het meest heeft gefaald.’

Hij focust vooral op de input, op het proberen, niet op het resultaat. Want falen en experimenteren is één van zijn principes om succesvolle bedrijven te bouwen. ‘De wereld verandert zo snel. Geen risico nemen is juist het grootste risico. Zelf doen we zo’n 150 experimenten per jaar, waarvan er drie iets opleveren. Maar die drie experimenten betalen dan wel voor de andere 147, en dik ook.’

Zijn maatstaf in het voorblijven van de concurrentie is de snelheid van experimenteren en wat daarvan geleerd wordt. ‘Bij onze podcast ligt ons percentage experimenten, inclusief de mislukkingen, waarschijnlijk 30 keer zo hoog als dat van onze directe concurrent.’

Hij vertelt over het experiment van zijn barista in het koffietentje in hun Londense hoofdkantoor. ‘Zij denkt dat de matcha latte beter gaat verkopen dan de flat white, en ze gaat dat serieus meten. Daar kreeg ze maar liefst 45 vuur-emoji’s en applaus voor in Slack, ook toen bleek dat haar idee niet klopte. Dat is pas een bedrijfscultuur, dat principe is game changing. Failure is power.’

Lees ook: Hoe innovatief is jouw bedrijf op een schaal van Snoop Dogg tot Vanilla Ice?

Principe 2: Maak van rekruteren een obsessie

Bartlett selecteert zijn medewerkers dan ook uiterst zorgvuldig. Dat is het tweede principe achter zijn succes. Ze moeten enthousiast worden van falen, ze moeten snel kunnen leren, een groeimindset hebben. En ze moeten vooral niet romantisch zijn, want romantici zijn te gehecht aan hun werk en willen niet zo snel mee veranderen.

Met rekrutering was hij in het begin niet bezig, geeft hij toe, misschien twee uur per week. Daar denkt hij nu anders over. ‘Elon Musk is vandaag wat omstreden, maar stel je voor dat je die als founder had aangenomen. Dan was je tien jaar later miljardair geweest.’

Elk idee, of het nu gaat om marketing of verkoop, vindt zijn oorsprong bij een individu, in het brein van een mens. Een bedrijf opbouwen vraagt om uitzonderlijke mensen. Bartlett doet aan ‘professionele stalking’. Mensen die hij echt wil hebben, probeert hij maandenlang te overtuigen. Daar steekt hij inmiddels dertig uur per week in.

‘Ik ben hoofd recruitment. Eigenlijk zijn jullie dat allemaal. Sommigen van jullie beseffen het alleen nog niet. Jullie zitten allemaal in deze branche. Elk bedrijf in deze zaal is in de eerste plaats een wervingsbedrijf. Dat is jullie prioriteit, ook al beseft nog niet iedereen dat, maar daar moeten jullie obsessief mee bezig zijn.’

Principe 3: De religie van 1-procent

Zijn derde principe is de 1-procentregel. Hij omschrijft dat zelfs als een religie binnen zijn bedrijf. Kleine, schijnbaar onbelangrijke veranderingen stapelen zich na verloop van tijd op tot grote successen. Zelfs het vervangen van de luchtverfrisser in de studio voor de gasten heeft impact. Spotify-ceo Daniel Ek merkt vervolgens op dat het zo lekker ruikt. De post hierover gaat viraal. Het aantal abonnees vliegt omhoog.

‘Kleine verbeteringen stapelen zich op in je voordeel, of in je nadeel. Alles in je leven hangt af van kleine beslissingen die je gemakkelijk kunt nemen, maar ook gemakkelijk kunt laten liggen. Al je concurrenten zullen die luchtverfrisser belachelijk vinden en het alleen daarom al niet doen. Maar in die kleine optimalisaties zit een ongelooflijk voordeel. Wij zijn er obsessief mee bezig, en we zien opmerkelijke dingen gebeuren.’

Lees ook: Geniaal, maar solistisch en keihard: is het leiderschap van Ali Niknam de kracht of zwakte van Bunq?

Zo ruilt Bartlett onder meer de waterflessen in voor iets beters en zorgt voor zachtere kussens op kantoor. Het effect is dat zijn medewerkers niet meer om vijf uur naar huis gaan, maar langer blijven hangen. Het is een manier van zorgen die moeilijk in woorden te vatten is, vindt hij, maar ‘de mensen voelen het wel’.

Juist die kleine, marginale verbeteringen en overwinningen – de progress principles – brengen een psychologisch momentum teweeg, legt hij uit. ‘Als je mensen de Mount Everest laat beklimmen, raken ze gedemotiveerd. Maar als je het doel opsplitst, de omvang ervan terugschroeft, vergroot je de motivatie.’

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Hij verwijst naar een onderzoek onder bijna 700 bedrijfsleiders waarin wordt gevraagd naar wat belangrijk is voor het motiveren van medewerkers. ‘Slechts 5 procent van de leiders vindt die kleine overwinningen en vooruitgang echt belangrijk.’ Zij hebben wat hem betreft volstrekt ongelijk.

Plaats maken voor AI

Te succesvol wil hij dan ook weer niet worden, daar is hij bang voor. Hoe succesvoller een bedrijf wordt, hoe meer leiders risico’s willen vermijden. ‘Vanaf november zullen we de grootste podcast worden met de meeste abonnees van de wereld. Dat is het moment waarop ik bang word. Dan heb je niks meer om op te jagen, dan wordt het heel verleidelijk om te chillen en alleen nog te verdedigen. Mijn job is om de boel telkens weer af te breken.’

Dat heruitvinden kan pijn doen, beseft Bartlett ook. Hij heeft het laatst nog tegen zijn team gezegd: als de luisteraars vinden dat AI een betere interviewer is, dan trekt hij zich terug. ‘Dat meen ik ook, want ik wil mijn publiek waarde bieden. Als ik dat niet doe, zal het leven mij uit de weg ruimen. Dat heb ik in het bedrijfsleven geleerd.’

Ga niet in tegen wat je klanten willen. Ga niet in tegen innovatie. Ga niet in tegen disruptieve veranderingen, vervolgt hij. ‘De bulldozer komt er toch wel aan. Je wil die bulldozer besturen. Je wil er niet door worden platgereden.’

Lees ook: Leiders falen niet door weerstand, maar door bevestiging