Chipgigant Nvidia heeft een onafhankelijk onderzoek ingesteld naar het privéleven van ceo Jensen Huang (63). De man die Nvidia uitbouwde tot het waardevolste chipbedrijf ter wereld, geeft toe dat hij zijn vrouw ontrouw is geweest. Hij noemt daarbij niet de naam van Alice Huang, een Chinese zakenvrouw en voormalig bestuurder van Megaspeed International, een Singaporese leverancier van AI-rekenkracht.
De affaire heeft Nvidia hard geraakt: 350 miljard beurswaarde verdampte deze week, en er volgde een claim van boze aandeelhouders die vinden dat bedrijfsrisico’s zijn verzwegen.
Geen toeval
Amerikaanse inlichtingendiensten twijfelen of de relatie toeval is. Volgens hen heeft Alice Huang – geen familie overigens – banden heeft met de Chinese geheime dienst en is ingezet om informatie over Nvidia te verzamelen. Misschien moest ze zelfs de export van geavanceerde AI-chips naar China beïnvloeden. Bedrijven investeren tegenwoordig miljoenen in cybersecurity om hun bedrijfsgeheimen te beschermen, maar de zaak rond Huang legt een menselijk gevaar bloot: de honey trap.
Wat is een honey trap?
Het principe van de honey trap: een aantrekkelijk of interessant persoon benadert een doelwit om vertrouwen te winnen. Dat doelwit kan een politicus, diplomaat, militair of topbestuurder zijn. Via een romantische of seksuele relatie probeert de opdrachtgever informatie, invloed of een chantagemiddel te verkrijgen.
Soms deelt het slachtoffer vrijwillig geheimen, soms worden intieme ontmoetingen stiekem gefilmd, om het slachtoffer te chanteren. Het draait niet altijd om bedrijfsgeheimen, het kan ook gaan om het beïnvloeden van zakelijke beslissingen of beleid.
De methode bestaat al sinds mensenheugenis: de beroemdste vermeende verleidingsspion is ongetwijfeld Mata Hari, geboren als Margaretha Zelle, die tijdens de Eerste Wereldoorlog verkeerde zij in kringen van Franse en Duitse diplomaten en hoge militairen.
Nvidia meldt dat er vooralsnog geen aanwijzingen zijn dat er daadwerkelijk bedrijfsgeheimen zijn buitgemaakt, China ontkent de beschuldigingen. Of Huang daadwerkelijk in een doelbewust opgezette val is gelokt, moet het onderzoek uitwijzen. Hoe effectief de honey trap kan zijn, bewijzen deze vijf beruchte zaken:
1. Sekstape naar de directie (GlaxoSmithKline)
De Britse farmaceut GlaxoSmithKline (GSK) raakt in 2013 verwikkeld in een schandaal in China. Mark Reilly, de topman in het land, blijkt heimelijk gefilmd terwijl hij seks heeft met zijn Chinese vriendin in zijn appartement in Shanghai. De beelden belanden bij dertien topfunctionarissen van GSK, onder wie toenmalig ceo Andrew Witty. Wie de camera’s plaatst en waarom, blijft onduidelijk, maar de afpersing vindt plaats terwijl het bedrijf al onder vuur ligt vanwege corruptiebeschuldigingen. Reilly werd in China tot 3 jaar cel veroordeeld maar hoefde zijn straf niet uit te zitten.
2. Chantage voor overheidscontracten (Chongqing)
Een honey trap is niet exclusief voorbehouden aan buitenlandse inlichtingendiensten; het werkt ook als verdienmodel. Tussen 2007 en 2012 zet de Chinese zakenman Xiao Ye jonge vrouwen in om in de miljoenenstad Chongqing hoge ambtenaren en bestuurders van staatsbedrijven te verleiden. Hun ontmoetingen worden stiekem opgenomen.
Dat overkwam onder anderen hoge partijfunctionaris Lei Zhengfu, van wie seksfoto’s rondgingen op internet. Met deze en andere beelden zet Xiao Ye tientallen invloedrijke bestuurders onder druk om gunsten te verlenen of lucratieve overheidscontracten mogelijk te maken. Het schandaal leidt uiteindelijk tot strafrechtelijke vervolging en het vertrek van meerdere functionarissen.
3. Spion chanteert Chinese defensiemanager
Deze affaires speelden ruim tien jaar geleden, maar dat de methode nog steeds wordt ingezet, blijkt uit een zaak die de Chinese autoriteiten in januari 2026 bekendmaken. Een projectmanager van een niet bij naam genoemd Chinees defensiebedrijf, aangeduid met de achternaam Guo, is voor zijn werk in het buitenland. Tijdens zakelijke bijeenkomsten benadert een zogenaamde zakenvrouw hem, en dat leidt tot seks met de vrouw, die volgens de Chinese autoriteiten voor een buitenlandse inlichtingendienst werkt.
Onder de dreiging dat de affaire openbaar wordt gemaakt, deelt Guo vertrouwelijke informatie en hij weet ook twee collega’s te winnen voor het meewerken aan de spionage. Guo kreeg uiteindelijk 10 jaar cel.
4. Achttien jaar cel na KGB-foto’s
Een van de bekendste bewezen honey traps vindt plaats tijdens de Koude Oorlog. De Britse ambtenaar John Vassall werkt in 1954 op de ambassade in Moskou als geheime dienst KGB hem fotografeert tijdens seksuele handelingen met mannen. Omdat homoseksualiteit destijds strafbaar is in Groot-Brittannië, beschikt de KGB over een krachtig chantagemiddel. Vassall speelt vervolgens geheime documenten van de Britse marine door. Na zijn ontmaskering in 1962 krijgt hij achttien jaar gevangenisstraf.
5. Schijnhuwelijk voor staatsgeheimen (Stasi)
De Oost-Duitse geheime dienst Stasi maakt tijdens de Koude Oorlog een specialisme van romantische infiltratie. Zogenoemde Romeo-spionnen maken vrouwelijke medewerkers van West-Duitse ministeries, ambassades en inlichtingendiensten het hof. In sommige gevallen duren deze relaties jaren. In één gedocumenteerd geval organiseert de Stasi zelfs een schijnhuwelijk om een verliefde secretaresse aan haar spion te binden.
Het gevaar voor ondernemingen
In het huidige AI-tijdperk en de strijd tussen China en de VS die daaruit voortvloeit zijn bedrijfsgeheimen minstens zo waardevol geworden als militaire informatie. IT-beveiliging, geheimhoudingsverklaringen en andere maatregelen beschermen een onderneming tot op zeker hoogte. Maar zoals de zaak rond Jensen Huang bij Nvidia duidelijk maakt: geen enkel beveiligingssysteem voorkomt dat een bestuurder verliefd wordt op de verkeerde persoon.
Het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken waarschuwde deze week nog de topmanagers van het land: ze moeten beducht zijn voor wat in goed Duits Venusfalle heet, opgesteld door buitenlandse geheime diensten. ‘Daarvoor worden relevante personen systematisch geselecteerd en onder druk gezet om mee te werken’, aldus een woordvoerder tegen zakenkrant Handelsblatt.
Bronnen: Reuters voor de actualiteit, de historische voorbeelden komen uit The Guardian (GSK), Caixin (Chongqing), South China Morning Post (defensie-industrie), The National Archives (Vassall) en de CIA (Romeo-spionnen).
