Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Bob en de weblog

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. In deze aflevering ontdekt hij de weblog als managementtool.

 

AAN Iedereen
VAN LolaDeLogger
ONDERWERP Hadielui!

Wat ik zie binnen dit bedrijf, wat ik hoor, wat ik vind… en wat jullie ervan vinden: lees het elke dag op mijn weblog. Nog geen tien dagen in de lucht en nu al regent het reacties! Momenteel houdt op mijn weblog vooral die rare bonusregeling van Harry K. de gemoederen flink bezig. En vandaag geeft mijn goede vriend Tip Gever de achtergronden over de nieuwe leasebak van David W. Lees waarom deze Bk2-collega een Audi A6 heeft gekregen waar hij helemaal geen recht op heeft – en vertel op mijn weblog wat jij daarvan vindt.
Lola Logger

Geachte collega’s,
Eerst even wat rechtzetten. Uit recente postings op mijn weblog zou de indruk kunnen ontstaan dat ik een hekel heb aan Lola Logger (op de werkvloer beter bekend als Annemieke van Tellingen van Sales) en zelfs kreeg ik een mailtje met de mededeling dat ik jaloers zou zijn op haar bezoekersaantallen. Dit is uiteraard onzin. Ik heb an sich niets tegen een weblog gevuld met roddel en achterklap, maar mijn weblog vervult toch een wezenlijk andere functie. Op mijn weblog analyseer ik de managerial missers en misverstanden binnen dit bedrijf. Het gaat bij mij dan niet om de poppetjes maar om de processen. En wordt er kritiek geleverd op een van onze managers – zoals vandaag op onze hrm-chef Gerard Verhulst – dan gebeurt dit zakelijk, op basis van argumenten. Bovendien voorzie ik die argumentatie dan van relevante links, zoals nu eentje naar de site van Cornell University, over de vraag: is hrm still relevant? En natuurlijk is Gerard meer dan welkom om te reageren op de kritiek: het genereren van open, eerlijke discussies zie ik zelfs als de essentie van mijn weblog.
Dus Gerard en alle andere collega’s, bezoek vandaag nog mijn weblog!
Vr. gr.
Ruud Hagtenius

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.
 

Beste Bob,
Ik heb je er al eerder over aangesproken, maar kreeg nauwelijks een reactie, dus nog maar een keer. Inmiddels hebben maar liefst 28 van onze medewerkers een eigen weblog. Dat loopt uiteen van de mij onbekende Het Meisje Achter De Geraniums (Nelleke de Zwart? Christine van Dam?) over haar burnout en wat zij ‘Arbo-nazi’s’ noemt, onze assistant facility manager Mohammed Ashem die dagelijks verklaart waarom het gehele Nederlandse bedrijfsleven achter de schermen wordt gerund door joden, niet te vergeten de roddel en achterklap van die onnozele giechelbek van Van Tellingen en die ronduit zielige, pseudo-intellectuele praatjes van die loser van Hagtenius. Oh ja, zou ik bijna de allerergste vergeten, de volstrekt anonieme weblog van een clubje collega’s dat zich De Vrolijke Ratten noemt. Die klootzakken hebben vandaag het complete ontslagdossier van Thomas de Boer online gezet, inclusief zijn afvloeiingsregeling. Ik vind dat je echt moet ingrijpen, Bob, dit kunnen we als management niet langer tolereren. En ik zal dat in zoveel woorden vandaag ook melden op mijn eigen weblog.
Gerard Verhulst
Chief HRM

Beste Gerard,
Kom, kom, ik vind dat je toch echt iets te negatief doet over het fenomeen weblogs. Een tijdje terug heb ik het hele management dat verhaal uit BusinessWeek toegestuurd: dat geen bedrijf meer zonder weblog kan, wil het overleven. Nou, dan klap ik in mijn handen dat wij er maar liefst 28 hebben. En vanaf morgen zelfs 29, want je raadt het al: morgen gaat mijn eigen weblog de lucht in. Het ging een beetje moeizaam om hem op te zetten, hoewel me toch was voorgespiegeld dat dit in six easy steps en in less than five minutes te doen zou zijn. Maar zo meteen komt er iemand van IT langs om me te helpen met de lancering van mijn weblog. Ik ga hem dagelijks vullen met mijmeringen over management, een stukje visie en een paar keer per week ga ik lekker pingpongen met degenen die reageren. Eigenlijk precies zoals Jeffrey Immelt van General Electric het doet. Net als Jeffrey ben ik ervan overtuigd dat weblogs de enige, echte tool zijn voor de toekomst van het mondiale management. En ja, Gerard, in dat grote perspectief zullen we de nadelen toch af en toe op de koop toe moeten nemen. Wat goed trouwens dat jij nu ook je eigen weblog hebt! Oh ja, nog even een vraagje. Ik zat dat net te lezen over die A6 van David Wolzak. Hoe kan dat nou eigenlijk dat jullie daar toestemming voor hebben gegeven? Ik begrijp van Lola Logger dat die man helemaal niks aan zijn rug mankeert noch dat hij exceptioneel veel kilometers maakt. Wil je me dit even uitleggen? Kan per mail, maar misschien beter om het via jouw weblog te doen, dan kan ik er weer op mijn weblog op reageren. OK?
Groet,
Bob

Meer Bob de manager?

AI verandert meer dan de manier van werken: ook de relaties met collega’s gaan eraan

Zo'n 4,6 miljoen Nederlanders gebruiken regelmatig AI-tools op het werk. Lekker efficiënt, maar daardoor hebben ze hun collega's tegelijkertijd steeds minder nodig. Zes manieren waarop AI de relaties op de werkvloer verpest.

ai-verpest-relaties
Foto: Getty Images

AI zal banen veranderen, de manier van werken veranderen, en de reacties daarop variëren van enthousiast tot bloednerveus. Inmiddels gebruiken 4,6 miljoen Nederlanders AI-tools op hun werk, zo blijkt uit recent onderzoek van Newcom.

De impact van generatieve AI op de dynamiek op de werkvloer blijft nog een beetje onderbelicht. Maar die is er wel degelijk. De uitwisseling van kennis en ideeën tussen collega’s was vroeger cruciaal voor het opbouwen van vertrouwen en samenwerking.

Nu AI die taken steeds vaker overneemt, zijn die collega’s steeds minder nodig. Want waarom zou je nog naar een collega stappen, als ChatGPT of een andere AI-chatbot binnen een paar seconden het antwoord heeft op je vraag?

Signalen nemen toe

De signalen die erop wijzen dat AI de relaties tussen collega’s behoorlijk kan verpesten, nemen toe. Marleen Huysman, hoogleraar kennis en organisatie aan de VU, spreekt haar zorgen uit in een interview met Vuurwerk. ‘Die sociale interacties zijn essentieel voor het opbouwen van vertrouwen binnen teams’, zegt ze. ‘Als dat verdwijnt, hebben we straks alleen nog geïsoleerde medewerkers die alles zelf proberen op te lossen.’

Amy Gallo, bestsellerauteur en een internationale expert in dynamiek op de werkvloer, schrijft in Harvard Business Review dat AI zorgt voor nieuwe conflicten tussen collega’s. ‘AI heeft het potentieel om de banden die we zo hard nodig hebben op het werk te beschadigen.’

Over die impact wordt nog veel te weinig nagedacht. Dit zijn zes praktische voorbeelden van hoe AI de relaties op de werkvloer beschadigt.

#1 Wie heeft die mail geschreven?

Je krijgt een mail van je collega. Alleen gebruikt die nu opeens woorden of zinnen die je niet van hem of haar gewend bent. Je begint je af te vragen hoe dat zit. Is die mail geschreven door een AI-bot? Hoe reageer je daar dan op? En wat als die persoon ontkent? Zo kan gemakkelijk een conflict ontkiemen.

Onderzoek toont aan: zodra mensen weten of vermoeden dat er een AI-tool aan het werk is in plaats van een mens, wordt de relatie ondermijnd. Ze vinden dat die ander gewoon niet genoeg moeite doet. Dat blijkt uit een experiment over vriendschap met meer dan 200 deelnemers.

Lees ook: Iedereen loopt weg met AI, maar niemand praat over de hoge prijs die we ervoor betalen

‘Nadat ze een door AI gegenereerd bericht hebben ontvangen, zijn mensen minder tevreden over hun relatie met hun vriend en voelen ze zich onzekerder over hoe de vork aan de steel zit’, aldus de Amerikaanse onderzoeker Bingjie Liu van Ohio State University. ‘Mensen willen weten hoeveel moeite je in je vriendschap wilt steken. Als ze het gevoel hebben dat je de makkelijke weg kiest door AI in te schakelen, is dat geen goed teken.’

#2 Hoeveel rommel staat er in dit rapport?

Ze doet het weer: snel een rapportje trekken uit een AI-tool en je dat doorsturen. Aan jou de taak om alles wat in het rapport staat te controleren op verzinsels, hiaten en foute context of interpretaties. Daar heb je geen zin in, en je hebt er ook geen tijd voor. Je collega opnieuw laten beginnen, zal je geen applaus opleveren.

Workslop is de term voor content die door AI is gegenereerd. Veertig procent van de medewerkers komt die al regelmatig tegen op de werkvloer, blijkt uit onderzoek van het Stanford Social Media Lab en BetterUp Labs. Het kost ze gemiddeld twee uur per AI-stuk om dat op te schonen.

Meer dan de helft van de deelnemers aan het onderzoek raakte daardoor geïrriteerd, bijna 40 procent raakte in de war en meer dan twintig procent voelde zich gewoon beledigd. En dat is niet goed voor de samenwerking.

#3 Voor dat project is hij niet te vertrouwen

Je hebt een uitdagend project waar je best wel wat hulp bij kan gebruiken. Een van je collega’s heeft tijd over. Hij is een wizzard met AI-tools, maar juist dat vele gebruik ervan maakt dat je je afvraagt of hij zelf wel capabel genoeg is. Misschien is hij gewoon te lui om de handen uit de mouwen te steken. Kortom: je vertrouwt hem niet.

Onderzoekers van Duke University brengen aan de hand van vier experimenten met meer dan 4.400 deelnemers aan het licht wat mensen denken over AI-gebruik. Wie AI-tools inschakelt, krijgt van anderen een negatieve beoordeling over zijn of haar competentie, motivatie en inzet. Dat is best schadelijk voor professionele reputaties.

Lees ook: Je dacht slim te zijn met je AI-tools? Collega’s vinden je dommer, blijkt uit onderzoek

Ander onderzoek van de University of Arizona met dertien experimenten en meer dan 5.000 deelnemers laat een consistent patroon zien: vertellen dat er AI-tools worden gebruikt, komt de geloofwaardigheid niet ten goede. Zelfs degenen die zelf volop gebruik maken van die tools, vertrouwen anderen die hetzelfde doen minder. En wie er stiekem gebruik van maakt, kan het helemaal schudden als dat uitkomt.

#4 Wat doet AI in deze meeting?

Je collega vindt het niet nodig om vergaderingen bij te wonen. Ze wacht wel op de AI-samenvatting. Een andere collega stuurt gewoon een AI-agent van zichzelf. Die praat wel mee en noteert wat er besproken wordt. Maar de gesprekken blijven vlak, leeg, de samenvattingen oppervlakkig. Je mist de levendige discussies en de aha-momentjes.

De neurowetenschap bevestigt hoe belangrijk het is om samen te focussen op ideeën, online of fysiek. Daarmee wordt zulke informatie dieper en met meer begrip in de hersenen opgeslagen. Dat brein gaat namelijk aan op de sociale signalen die tijdens die vergaderingen worden uitgewisseld.

Wie is er aan het woord, hoe reageren de anderen, en wat betekent dit voor de eigen positie binnen de groep? Dat effect is niet te bereiken met AI-tools. Of zoals David Rock van het Neuroleadership Institute het omschrijft: een samenvatting van een roman is niet hetzelfde als het boek. ‘We begrijpen misschien wel de verhaallijn, maar we missen de rijkdom, de diepgang en de personages die het verhaal zo memorabel maken.’

#5 Lastig gesprek? Vraag het aan ChatGPT

Je manager behoort tot de grote groep mensen die lastige gesprekken proberen te vermijden. En dus oefent ze zo’n gesprek nu met ChatGPT. De AI-tool vertelt haar precies wat ze wil horen, blijft vriendelijk, behulpzaam en oordeelt niet. Een chatbot zal nooit zeggen dat zij zelf het probleem is.

Zo’n jaknikker is verleidelijk, maar na verloop van tijd gaan belangrijke vaardigheden verloren: luisteren naar afwijkende meningen, tegenstrijdige standpunten afwegen, omgaan met wrijving. De bereidheid om ongemak te omarmen is juist wat groei en innovatie stimuleert, schrijven onderzoekers van de University of Toronto.

Lees ook: Door AI begin je steeds meer op je collega te lijken

Een beleefd, door AI opgepoetst antwoord of gesprek, leidt niet tot vertrouwen. Dat wordt opgebouwd met de emotie achter de woorden, met het tonen van kwetsbaarheid en verbondenheid. Frictie maakt dat mensen leren. Het geeft een doel en zorgt voor betere uitkomsten.

#6 Lekker kletsen met de chatbot

Je collega’s zijn zo druk dat samen even koffiedrinken of lunchen meestal niet lukt. Toch heb je behoefte aan steun, advies of gewoon een leuk gesprek, en dus zoek je je toevlucht tot ChatGPT of een andere chatbot. Die geeft je het gevoel dat je begrepen wordt. Je zou bijna vergeten dat je met een machine aan het praten bent.

Een gesprek met zo’n vleiende AI-vriend kan aantrekkelijker zijn dan een gesprek met echte mensen. Maar empathie is een vaardigheid die wordt ontwikkeld via sociale contacten. De omgang met AI-tools vermindert het vermogen om emotioneel aanwezig te zijn en zich bewust te zijn van de emotionele behoeften van anderen.

De motivatie om contact te zoeken met andere mensen neemt af. Onderzoekers van OpenAI en het Massachusetts Institute of Technology zien dat effect al na vier weken optreden. Vooral intensieve gebruikers van ChatGPT geven aan zich een stuk eenzamer te voelen en emotioneel afhankelijker te zijn geworden van de chatbot.

De prijs die wordt betaald

Het AI-gebruik zal alleen maar toenemen, maar daar wordt niet alleen tijd mee bespaard en productiever gewerkt. Er wordt wel degelijk een prijs voor betaald. Omgaan met mensen vraagt compromissen, geduld en het accepteren van ongemak. Relaties zijn gewoon rommelig.

AI-tools zijn juist ontworpen voor naadloze interacties. AI-bots zullen niet minder vriendelijk worden bij bot gedrag, ze stellen geen eisen en vragen niets terug. Ze voldoen gewoon aan de behoeften, zonder voorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Op den duur kan dit leiden tot onrealistische verwachtingen. Als mensen zich niet zo gedragen als AI volgt er teleurstelling, wordt al gevreesd op Psychology Today. Het gevaar is dat er dan nog minder energie wordt gestoken in menselijke relaties.

Lees ook: AI maakt je dommer, ongeduldiger én narcistischer

Druk, druk, druk? Misschien ben je niet overbelast, maar onderbeslist

Je blijft strak plannen, werkt keihard, en toch heb je het gevoel dat je niet vooruitkomt. Niet omdat je te weinig doet, maar omdat je te weinig kiest. Volgens ondernemer, auteur en mentor Albert Goldsteen ben je niet overbelast, maar onderbeslist. 'Als je rent, kom je altijd ergens. De vraag is alleen of dat ook de plek is waar je naartoe wilt.'

onbeslist
Vooral in groeiende bedrijven wordt er voortdurend gebouwd, geoptimaliseerd en versneld. Foto: Getty Images

Je dag begint met een propvolle agenda, met 34 ongelezen berichten in Slack, drie documenten waar je nog iets mee moet en mails die al zo lang geleden zijn binnengekomen dat het oncomfortabel wordt om ze te beantwoorden. Voor de lunch probeer je ook nog even een strategisch plan te schrijven.

Je rent van vergadering naar presentatie, blust allerhande brandjes, en tegen de avond ben je doodmoe. Druk, druk, druk, maar wat knaagt is het gevoel dat je voor geen meter vooruit bent gekomen. Als het werk zo hard schuurt, dan kies je vaak voor dezelfde oplossing: een coach, een training, een tool. Iets wat je helpt om beter te organiseren.

Altijd aanstaan voelt namelijk goed, dat is je drive en ambitie, daarom ben je altijd bezig en heb je het lekker druk. De werkelijkheid is wat anders: je stelt keuzes uit, houdt te veel opties open en investeert te veel in wat er al is. Volgens Albert Goldsteen ben je niet overbelast, maar ‘onderbeslist’.

Kiezen is verliezen

Het maken van keuzes is een vaardigheid die veel mensen nauwelijks hebben ontwikkeld, heeft hij gemerkt. Goldsteen is founder van 10x je impact, spreker, mentor en sparringpartner van honderden leiders en ondernemers. Hij heeft over die drukte en de gevolgen daarvan net een boek uit: Van rennen naar kiezen.

Hij ziet in zijn werk namelijk steeds hetzelfde patroon terugkomen: veel beweging, veel inzet, maar opvallend weinig scherpe keuzes. Vooral in groeiende bedrijven wordt er voortdurend gebouwd, geoptimaliseerd en versneld.

Onderbeslist zijn, betekent niet dat je niets doet. Het betekent dat je doet zonder expliciet te besluiten wat je niet meer doet. Voor jou is kiezen namelijk verliezen. Je voelt je onzeker, je verliest erkenning en controle. Daarom blijf je bewegen, dan word je er niet mee geconfronteerd. Drukte beschermt je tegen twijfel, tegen conflict en teleurstelling.

Lees ook: Van startup naar scaleup lukt maar 5 procent, en dit is waar het voor de rest misgaat

Rennen is aantrekkelijk

Goldsteens eigen ervaring als ondernemer is dat je enorm veel kunt optimaliseren, maar toch de verkeerde kant uit kunt bewegen. Efficiëntie maakt je beter in doorgaan, maar zegt weinig over richting. Je kunt resultaten boeken, maar ondertussen steeds verder afdrijven van je missie.

Rennen is ook aantrekkelijk, het geeft je bevestiging, je bent nodig, je lost dingen op, alles blijft draaien, en dat geeft je voldoening. Het werkt, en dus blijf je deze aanpak herhalen. Het voelt namelijk gewoon logisch. ‘Als je rent, kom je altijd ergens. De vraag is alleen of dat ook de plek is waar je naartoe wilt’, schrijft hij.

Goldsteen voelt met je mee. Hij heeft die druk ook zelf ondervonden, ook hij was een ‘lopende to-do-lijst’. Zelfs zijn drie stiltedagen in een klooster in Limburg vult hij van tevoren al helemaal in. Zijn retraite zou hij ook wel even zinvol besteden. Tot na twee dagen ‘ongemakkelijke traagheid’ alsnog het kwartje valt. Door al dat doen, blijft er steeds minder ruimte over om stil te staan bij wat er werkelijk toe doet.

Onbeslistheid doorbreken

Dat je jezelf zo hebt vastgezet, is niets om je voor te schamen. Het gebeurt subtiel, het is hardnekkig en het kan soms jarenlang duren voor je het merkt, leeft de auteur met je mee. Je ziet het bijvoorbeeld bij de visionaire leider die geen besluiten kan nemen en bij de strak georganiseerde manager die zinvolle betekenis vergeten is.

Hoe doorbreek je die onderbeslistheid? Daar geeft het boek uitgebreid antwoord op, gekaderd in mindset, omgeving, richting en effect, met de nodige praktische oplossingen. Er wordt niets groots van je gevraagd, met kleine handelingen maak je al een verschil. Voor MT/Sprout kiezen we een eenvoudige hack.

Door al je drukte, verlies je de momenten waarop je nog kunt reflecteren. Je vervangt kiezen automatisch door reageren. Pauzeer dus even, echt maar even. Stel je bij elke prikkel – een vraag via mail, een uitnodiging voor een project, een presentatie in een vergadering – twee vragen: moet ik dit nu doen? Draagt dit bij aan waar ik naartoe wil werken?

Lees ook: Pleasen is niet zo onschuldig, je wordt er doodmoe, chagrijnig en gestrest van

Stel voortaan deze vragen

Zodra je anders kijkt, kun je ook anders kiezen, belooft Goldsteen. Het gaat niet om wie je bent, maar om wat je bewust wil bouwen. Waar kies je voor, hier en nu? Je verschuift zo de beweging van reageren op wat binnenkomt naar regisseren van wat ertoe doet.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dat betekent dus ook dat je positie inneemt. Dat je helder hebt waar je staat. Goldsteen noemt dat je kernpotentieel: een bewuste keuze die meteen zorgt voor een ingebouwde begrenzing. Om je potentieel scherper te krijgen, geeft hij een eenvoudig ABC’tje:

  • A voor actie. Stel jezelf eerst de vraag waaraan je wil bouwen of bijdragen. Welk thema, gedrag of vraagstuk vraagt nu jouw inzet?
  • B voor beter. Waarin wil je je ontwikkelen? Wat wil je beter en scherper leren zien, doen of dragen?
  • C voor cruciaal. Wat raakt je echt? Waar zit energie en betekenis, los van het resultaat?

Deze vragen helpen je met onderscheiden wat belangrijk is en wat ruis. Ze maken helder wat je kunt, wat jou drijft en waar jij in deze fase verantwoordelijkheid voor wil nemen. Zo kies je de richting waarop je je focust, waar je je tijd, aandacht en energie voor inzet.

Keuzes herzien

Wat je doet, komt dus ook overeen met die keuze. Dat kan een rol zijn, een project, een kwaliteit of een strategische beweging. Die krijgt prioriteit op de rest. Daardoor wordt je denken scherper, raakt je gevoel meer vaste grond en wordt je handelen consistenter.

Het is een keuze die kan worden herzien en herijkt. Je kunt bijsturen, wanneer iets niet meer klopt, wanneer je in een andere fase belandt of de context verandert. ‘Maar zolang je niet expliciet kiest, blijft je energie versnipperd over wat zich aandient’, schrijft Goldsteen.

Lees ook: Toptalent heeft één ding gemeen en je ziet het binnen tien minuten