Carrière

VAN Bob AAN Allen ONDERWERP Bezuinigingsvoorstellen Beste mensen, Ik hoef natuurlijk niemand meer te vertellen dat komend jaar een moeilijk jaar voor ons wordt. En natuurlijk kunnen in deze situatie bezuinigingen niet uitblijven. Maar dat willen we dit keer eens anders aanpakken. Nu niet eens door de directie, vanaf verre afstand, maar door jullie. Jawel, door jullie. Want jullie op de werkvloer weten immers beter dan wij van de directie waar de quick wins te vinden zijn, wat substantie heeft en wat niet of niet meer in deze tijden. Deze methode van bezuinigingen wordt momenteel in veel Amerikaanse bedrijven toegepast en hoewel we echt niet elke trend uit dat land willen overnemen (die kredietcrisis hadden we liever niet overgenomen, haha!) lijkt deze methode zeer toepasbaar op ons bedrijf. We horen graag snel jullie bezuinigingsvoorstellen! Namens de directie,Jullie Bob Beste directeur, Ik was er liever niet over begonnen, en het gaat ook eigenlijk tegen mijn natuur in, maar nu er toch bezuinigd moet worden: Dirk-Jan. U kunt hem makkelijk wegbezuinigen. Dirk-Jan is Supervisor Ad Hoc Projecten en nu bijna alle ad hoc projecten on hold zijn gezet heeft hij nauwelijks nog iets te doen. Dat kan ik weten want ik zit tegenover Dirk-Jan en hij is nu bezig een sudoku op te lossen op zijn computer. Marjolijne Hoi directie, Ik ben vorig jaar gepasseerd en geen adjunct geworden op mijn afdeling. Ik geef eerlijk toe dat me dit toen erg heeft geraakt. Maar inmiddels heb ik nieuwe inzichten gekregen en zie ik om zonder wrok. Die nieuwe inzichten zijn dat een adjunct op een kleine afdeling als de onze eigenlijk niet nodig is. Sterker nog: zo'n extra schakel in het management veroorzaakt alleen maar ruis en oponthoud en daar zijn het, zoals u weet, niet de tijden na. Ik heb het overigens over George Biemans, verder best een geschikte kerel. Joris Hoi directie, Op mijn afdeling werkt Joris Ruigrok, nou ja werken, hij is voornamelijk druk met de boel te verzieken, omdat hij zich gepasseerd voelt. Die heb je altijd wel op een afdeling, zo'n type, maar dit lijkt me wel een geschikt moment om ervan af te komen, want de boel verzieken op een afdeling kost natuurlijk ook geld, ik schat een halve ton op jaarbasis. Zal ik gezien de economische situatie reeds deze week een slechtnieuwsgesprek met hem voeren? George Biemans Adjunct F&O Dag directie, Mijn direct leidinggevende, Tom IJzermans, Director Facility Management, wil koste wat kost ook dit jaar verder met Inter Cleaning, terwijl het schoonmaken van dit gebouw substantieel goedkoper kan, bijvoorbeeld met Total Cleaning of Office Cleaning. Waarom, vraagt u zich nu natuurlijk af, gaat mijn baas dan toch door met Inter Cleaning? Ik denk dat een onderzoek hier snel een antwoord op zal vinden en van dat antwoord zal u nog staan te kijken... Wim Simonsen Deputy Facility Management Zeer geachte directeur, Het is niet omdat ikzelf geen kinderen heb, maar mij stoort toch wel het gedrag van bepaalde vrouwen op mijn afdeling die voortdurend aan het bellen zijn met hun kinderen of oppas of ineens om half vijf weg zijn omdat Jaapje of Roosje naar de mondhygiëniste moet, ik noem maar wat. Zoals tegenover mij Annejet, die het wel erg bont maakt: twee, drie keer per week rent ze ineens naar huis, omdat daar weer eens de chaos is uitgebroken. Ik wil niet rancuneus overkomen, zo ben ik niet, en houd het daarom zakelijk: als ze er morgen niet meer is, merkt u dat niet aan de output en kan ze meteen ook thuis aan de slag, wat aan de telefoontjes te horen erg nodig is. Dra. Ingrid Schoenmakers Dag Bob, Klikken, daar houd ik niet van, maar in deze omstandigheden vind ik wel dat je extreme gevallen aan de orde kunt, ja móet stellen. Neem Ingrid Schoenmakers, pardon, doctoranda Schoenmakers: ze doet gemiddeld twee weken over het schrijven van een simpel rapportje. En de meeste van die rapportjes verdwijnen in een la. Ook is ze vaak ineens weg omdat een van haar poezen ziek is geworden. Ze is 58 dus er is vast wel een chique regeling te treffen. Annejet Smulders

Bob neemt een stevige maatregel over uit Amerika

Bob is directeur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer heeft Bob een revolutionair management-idee: collega's mogen...

Die stereotyperingen hebben meer invloed dan we zouden denken, zo schrijft psycholoog Roos Vonk in haar boek ‘De eerste indruk’. Het gebeurt vaak onbewust en ze zijn moeilijk te onderdrukken. Sterker nog, als je probeert het te onderdrukken, komt het nog sterker naar boven. Want wat niet mag, doen we juist wel. Enkel mensen die een sterke motivatie hebben om stereotypering te vermijden, slagen hierin. Een bitch met zelfvertrouwen Ook binnen het bedrijfsleven steken nog vaak genoeg stereotyperingen de kop op. Zo moeten vrouwen zorgzaam en warm zijn, ze mogen niet te ambitieus of zelfverzekerd zijn. Gedragen ze zich wel zo, dan worden ze al snel getypeerd als ‘bitchy’. Andersom moet een man juist wel zelfverzekerd en ambitieus zijn en niet teveel vrouwelijke kwaliteiten bezitten. Mannen die veel aandacht besteden aan hun uiterlijk worden niet erg serieus genomen, al wordt dit sinds de intrede van de ‘metroman’ steeds breder geaccepteerd. Vrouwen horen er altijd verzorgd bij te lopen, we vinden het maar raar als dit niet zo is. De juiste stereotypes Het lastige eraan is, je wil natuurlijk niemand onbewust in een hokje duwen, maar die stereotyperingen zijn wel ergens op gebaseerd. Stereotypen zijn niet per definitie onjuist, schrijft Vonk. Als een vrouwelijke hoogleraar wordt aangeschreven met ‘Beste meneer’ is dat erg vervelend, maar negen van de tien keer is de hoogleraar ook een man. Onbewust hebben we een beeld in ons hoofd van ‘wat hoort’. Dit is vaak niet verkeerd, maar er moet eerst over nagedacht worden. Dat voorkomt al een hoop gênante ervaringen. Salarisverschillen Die verschillen gelden ook nog steeds voor mannen en vrouwen binnen het bedrijfsleven. Vooral in de hoogte van het salaris is dat goed te zien. Dit komt ook deels door vrouwen zelfs, stelt Vonk. Vrouwen zijn namelijk slechter in onderhandelen dan mannen, bovendien zijn de onderhandelaars minder toegeeflijk tegenover vrouwen. Typisch vrouwelijk gedrag, voorzichtig en wat onzeker, levert minder op dan een man die zeg: ‘dit wil ik’. De onderhandelaar gaat hierbij ook uit van een stereotype, namelijk dat vrouwen toegeeflijker zijn. Als zij dan minder bieden, gaan ze er eigenlijk vanuit dat de vrouw wel toe zal geven. Niet onterecht, een vrouwelijke hoogleraar bijvoorbeeld verdient gemiddeld 438 euro (bruto) minder dan haar mannelijke collega’s. Moeder- en vaderschap Daarnaast is een groot deel van het verschil te wijten aan het moederschap, stelt Vonk. Moeders worden gezien als warm en aardig, maar relatief onbekwaam. Daarom verdienen zij minder dan niet-moeders. Ook willen veel moeders parttime werken. Opvallend is dat dit bij mannen andersom werkt. Mannen met kinderen vervullen een ‘traditionele rol’, die van kostwinnaar van het gezin. Dat levert blijkbaar pluspunten op bij de baas. Zij worden beoordeeld als warm, toegewijd en beter op interpersoonlijke bekwaamheden. Een gezin zit hun carrière niet in de weg, want dit wordt gezien als normaal. Bij vrouwen echter wel, daar lijkt het kiezen of delen te zijn tussen werk en gezin. Lees ook deel 1: Hoe belangrijk is een eerste indruk bij solliciteren? Dit artikel is gebaseerd op een hoofdstuk uit het boek van Roos Vonk: De eerste indruk. Wil je het boek lezen? Je kunt het hier bestellen.

Mannen scoren punten bij baas met traditionele vaderschapsrol

‘Een vrouw hoort achter het aanrecht’, ‘Amerikanen kijken heel veel tv’ of ‘moeders zijn altijd zorgzaam'. Het zijn stereotyperingen die...

‘Stop met e-mailen, start met werken’

We krijgen het steeds drukker. Een Britse uitgeverij had het overdag zo druk dat de redacteuren in de avonduren al...

Solliciteren: hoe belangrijk is de eerste indruk?

Vrouwen die knap en slank zijn worden beter beoordeeld tijdens sollicitatiegesprekken. Maar juist niet voor managementfuncties. Bovendien zijn vrouwen meer...

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. In deze aflevering gaat het gerucht dat zich een spion onder zijn medewerkers bevindt. Van: Anneke Jelgersma Aan: Bob Onderwerp: Mystery Worker Bob, Ik wil een heel duidelijk, eerlijk antwoord: klopt het gerucht dat binnen ons bedrijf een mystery worker actief is? Ik heb dit verhaal nu al van twee mensen vernomen en het hele idee dat een van onze collega’s stiekem voortdurend aan Hoofdkantoor rapporteert wat wij hier doen en laten vind ik ronduit beangstigend. Anneke Jelgersma Chief HRM Beste Anneke, Ik weet dat steeds meer concerns mystery workers inzetten om te achterhalen wat er in hun bedrijven precies gebeurt, maar dat er bij ons ook zo iemand zou rondlopen lijkt me toch pure fantasie. Ik kan me ook niet voorstellen dat Hoofdkantoor zoiets zou doen zonder mij daarover in te lichten. Dus laten we alsjeblieft dit gerucht snel terzijde schuiven eer er op de werkvloer een paranoïde sfeer ontstaat. Bob Hoi Bob, Ik hoorde van Anneke, en trouwens ook van Marcel, dat in ons bedrijf een mystery worker actief is. Ik had van het hele fenomeen nog nooit gehoord, maar ik begrijp dat dit een of andere NSB’er is die achter onze rug aan Hoofdkantoor ons doen en laten rapporteert. Dat iemand zich daarvoor leent! Anneke denkt, en Marcel deelt die mening, dat het om die nieuwe uitzendkracht David van der Heijden gaat. Zou goed kunnen. Hij doet wel heel beleefd en timide, maar da’s natuurlijk nou juist de truc. Ronduit een griezelige ontwikkeling en ik vind, en Anneke en Marcel delen die mening, dat jij snel moet ingrijpen. Alinda van Dijck Deputy Controller Bob, Idee van Alinda en Anneke: waarom zetten we die creep niet in een apart kamertje? Het is nu al zo erg dat iedereen gewoon verstijft als hij ergens binnenkomt. En terecht natuurlijk, want we weten vanaf nu allemaal: elk verkeerd woord tegen David kan je de kop kosten. Maar dan moet je wel zorgen dat dit vandaag nog gebeurt, want nog geen kwartier geleden kwam hij mijn kamer binnen en vroeg (o zo beleefd en timide, maar intussen…) of hij vrijdag de marketingmeeting mag bijwonen. Nou, ik hield me natuurlijk op de vlakte en heb meteen daarna met een smoes die meeting afgelast. Jan-Willem Hooghiemstra Director Marketing Services Bob, Een kamertje apart voor onze mystery worker lijkt me een goed plan, maar niet genoeg. Kunnen we IT niet vragen of zij het mailverkeer van David willen checken? Niet netjes, akkoord, maar als Hoofdkantoor op deze manier te werk wil gaan, dan zullen wij van onze kant eveneens onorthodoxe middelen moeten inzetten. Overigens: ik heb inmiddels het tennistoernooi afgelast, want ik zag dat David zich ook had ingeschreven. Natuurlijk met de gedachte: na een paar biertjes komt dat personeel wel los. Marcel de Haan Director New Business Strategy Marcel, Ho, ho! Wacht nou even! Ten eerste is het helemaal niet zeker dat een van ons een mystery worker is, laat staan dat we weten dat dit David van der Heijden is. Laten we alsjeblieft het hoofd koel houden. Ik zal intussen bij Hoofdkantoor proberen te achterhalen of wij als concern inderdaad met mystery workers werken. Bob Ha Bob, Ik had het er net met Alinda over en ik denk ook dat het om David gaat. Niet alleen omdat hij de enige is die er de laatste tijd is bijgekomen, maar ook vanwege wat er vanochtend gebeurde. Ik had sterk het gevoel dat er iemand achter me stond, en ja hoor: David. Zogenaamd om me wat te vragen, maar intussen stond die creep natuurlijk naar mijn beeldscherm te loeren. Doe er wat aan, Bob, want dit maakt echt de sfeer kapot. Marcel de Haan Director New Business Strategy Bob, Dit geloof je niet: komt tijdens de lunch David ineens naast me zitten. Zogenaamd heel vriendelijk, maar opeens vraagt die creep me: “Heb je het verder wel naar je zin hier?” Nou kun je het krijgen ook, dacht ik, en antwoordde: “Ik vind het een éér om voor dit fijne, efficiënte bedrijf te mogen werken!” Toen pakte ik mijn plate en ging ergens anders zitten. Je had zijn gezicht moeten zien! Alinda van Dijck Collega’s, Nogal geïrriteerd laat Hoofdkantoor weten dat ze überhaupt geen idee hebben wat een mystery worker is. Kortom, mensen, ik denk dat alle ophef voor niets is. Laten we maar weer gewoon aan het werk gaan. Bob Bob, Kon je natuurlijk verwachten, zo’n reactie van Hoofdkantoor: ze moeten er wel omheen draaien, anders is het natuurlijk over en uit met hun mystery workers-beleid. En ook logisch dat ze geïrriteerd zijn: ze vermoeden natuurlijk dat wij weten wie David werkelijk is. Die creep hebben we trouwens inmiddels op een kamertje op de zesde gezet, helemaal achterin, naast Opslag. Hij kan wel acteren trouwens: hij keek ons aan als een geslagen hond. Anneke Jelgersma Chief HRM >> Bekijk ook de andere mailwisselingen van Bob de manager.

Bob neemt de zorgen over een spion weg

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. In deze aflevering gaat het gerucht dat zich een...

Minder stress? Gedraag je als een productiviteitsninja

Met onze uitpuilende inboxen, groeiende to do-lijsten en agenda’s vol vergaderingen hebben we niets meer aan de traditionele tijdsmanagement technieken....

VAN Francine AAN Bob ONDERWERP Standard Dress Code Hoi Francine, Ik wou even weten hoe het gaat met de werkgroep Standard Dress Code? Vorderen jullie? Zou mooi zijn, zeker in deze zomerse tijden. Zo stond ik vanochtend in de lift naast een meisje, die zag eruit alsof ze net van het strand kwam. Dat vind ik al niet kunnen, maar dan is ze ook nog niet bepaald slank en dan sta je tegen die vetplooien aan te kijken... Terwijl er dus ook nog een klant in de lift staat, dan schaam je je toch echt als directeur. Bob Hoi Bob, Ik weet dat de problematiek nijpend is, maar toch gaat het nog wel even duren eer wij onze conceptuitgangspunten op papier hebben. Waar en hoe stel je grenzen, zónder het personeel van je te vervreemden? Dat blijkt toch ingewikkelde materie. Francine de Hoogh-Van Westeren Deputy Manager Digital Marketing Francine, Maar het moet toch te doen zijn dat we, pakweg, eind juni een concreet praatstuk hebben? Ik voel niets voor nog eens zo'n zomer met bildecolletés. Je kunt er als werknemer toch ook op warme dagen verzorgd uitzien? Bob Bob, Je doet er nu wel erg makkelijk over. Ja, iedereen kan een stuk bildecolletébeleid concipiëren, Bob, dat is het punt niet. Maar zowel bij Van der Made als bij ITM, onze twee directe concurrenten, waarnaar al flink wat van onze mensen zijn vertrokken, is het kledingbeleid erg vrij. Zo mogen mannen bij Van der Made op vrijdag een korte broek dragen en heb ik het sterke idee dat de directeur van ITM korte rokjes en jurkjes zelfs aanmoedigt. Houden wij dan een strenger beleid vol in deze tijd van arbeidskrapte? Weet je wat die Monica op mijn afdeling onlangs zei toen ik haar voorzichtig aansprak op haar idioot korte, strakke rokje? ‘Nou, dan ik ook maar eens binnenkort bij de directeur van ITM op bezoek voor een gesprekje...' Ik werd echt wóest, zo onbehoorlijk, en me dan ook nog uitlachen. Maar dan denk ik toch: ja maar die slet weet toevallig wel hoe je integraal one-to-one digital marketing systems moet opzetten. Kortom, Bob, zo simpel is het niet. Francine de Hoogh-Van Westeren Deputy Manager Digital Marketing Francine, Ik begrijp heel goed dat bijna niets nog simpel is tegenwoordig, Francine, maar loodzwaar lijkt me toch overdreven. Doen we toch ook een zomerkortebroekenvrijdag, net als bij Van der Made en ITM? Daar kan ik wel mee leven. En als ik aan zo'n Monica denk (is dat trouwens die kleine, donkere?), moeten we het af en toe niet heel pragmatisch aanpakken en, pakweg, de airco heel hoog zetten zodat je vanzelf wat anders aantrekt? En sommige dingen moeten toch ook anno 2017 te verbieden zijn? Zit ik gisteren over de Q2-prognoses te vergaderen komt Simons erbij zitten: die draagt sandalen, nou, op zich al erg, vind ik dan, maar dan ruik je ook nog zijn voeten. En dan kijkt Van der Wurff van Hoofdkantoor, die er ook bij was, mij aan met zo'n blik van: kan jij die tent van je niet wat nétter runnen? Bob Bob, Oh, maar sandalen, daar zijn we als werkgroep wel uit: in principe niet, tenzij het keurige sandalen zijn en de drager of draagster geen last heeft van zweetvoeten. Maar wie oordeelt of sandalen keurig zijn, of iemand al dan geen zweetvoeten heeft? Wij kunnen echt niet als werkgroep door een porseleinkast stampen, ik hoop dat dat nu helder is. Wij hebben te maken met veel nuances en gevoeligheden, en ook met een marktsituatie, en met jonge medewerkers die héél anders aankijken tegen een bildecolleté dan jij en ik. Francine de Hoogh-Van Westeren Deputy Manager Digital Marketing Francine, Oké, duidelijk: helemaal niet simpel, zo'n Standard Dress Code. Maar zou het toch nog lukken, als werkgroep, voor de zomer? Bob Bob, Echt even geen idee, Bob. Donderdag komen we weer bijeen. Gevoelig punt op de agenda: veel vrouwelijke werknemers storen zich eraan dat ze in de zomer geconfronteerd worden met de borstharen van bepaalde mannelijke managers. Verbieden? Dán ook een absoluut bildecolletéverbod, zeggen Richard en Arnold. Wordt weer een moeilijke meeting. Francine de Hoogh-Van Westeren Deputy Manager Digital Marketing

Bob is het niet eens met de zomerkleding op kantoor

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer trekt Bob ten strijde tegen bildecolletés.

Bob krijgt een veeleisend bestuurslid op de koffie

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Dit keer introduceert hij een nieuw lid van de...

Het is voor managers belangrijk om professionaliteit uit te stralen. Uiteraard geldt dit ook voor vrouwelijke managers. Ieder bedrijf hanteert zijn eigen kledingvoorschriften. Over het algemeen hebben vrouwen hierbij meer vrijheid en mogelijkheden dan mannen. Voor een professionele look kunnen vrouwen kiezen voor broeken, jurken en rokken. Daarnaast zijn er voor vrouwen meerdere manieren om de zakelijke look compleet te maken. De juiste outfit Een professionele outfit samenstellen is erg eenvoudig. Voor een basic outfit kun je kiezen voor een nette zwarte broek en een mooie blouse. Wil je een meer vrouwelijke look? Kies dan voor een net jurkje, bij voorkeur een model met korte mouwen. Hiermee creëer je een moderne look. Zorg er wel voor dat de jurk minimaal tot op je knieën valt. Een zakelijke outfit mag namelijk niet te uitdagend zijn. Een andere populaire combinatie is een rok met een nette blouse. Let op de pasvorm Bij zakelijke kleding is het belangrijk om te letten op de pasvorm. Je professionele imago gaat al snel verloren wanneer je bijvoorbeeld een te strakke jurk, of een te grote pantalon draagt. Let er bij een jurk dus vooral op dat deze niet te strak zit. Je wil je rondingen niet te veel accentueren op werk. En let daarnaast op een bescheiden decolleté. Bij het passen van een blouse kun je kijken naar de lengte van de mouwen en naar de borstomvang. Zorg bij een formele blouse voor een mouwlengte tot aan je polsen. Daarnaast moet er bij een blouse overal ongeveer één centimeter ruimte over zijn. Veel vrouwen kiezen voor een blouse die (te) strak zit bij de borsten. Ga je liever voor strakkere kleding? Compenseer dan een strak kledingstuk dan met een item dat wat wijder valt. Denk bijvoorbeeld aan een strakke rok en een blouse met een wijdere pasvorm. Hierdoor krijg je een zakelijke look met een speelse touch. Let op de kleur Kleuren zijn een belangrijk onderdeel van je outfit en je imago. Iedereen maakt onbewust associaties bij bepaalde kleuren. Kies bij een zakelijke look voor kleuren zoals wit, blauw en grijs. Deze kleuren worden geassocieerd met betrouwbaarheid, loyaliteit en rust. Daarnaast zijn dit de kleuren die in zakelijke omgevingen het meest worden gebruikt. Naast wit, blauw en grijs zijn pasteltinten vaak een goede kleurkeuze. Deze kleuren zorgen op een subtiele manier voor vrolijkheid, zonder dat je outfit druk wordt. Ga je liever voor een feller kleurtje? Combineer dat dan met rustige en egale kleuren. Je kunt er ook voor kiezen om felle(re) kleuren terug te laten komen in accessoires. Schoenen Schoenen zijn misschien wel het belangrijkste onderdeel van je outfit. Schoenen zeggen namelijk veel over je persoonlijkheid. De populairste damesschoen is de pump. Deze schoen is elegant en past bij veel verschillende outfits. Als je een minder vrouwelijke uitstraling wilt, kun je kiezen voor veterschoenen. Hiermee creëer je een meer klassieke look. Combineer de veterschoenen met een pantalon en een nette blouse voor een klassiek zakelijke look. Accessoires: de finishing touch Geen outfit is compleet zonder accessoires. Als je je outfit eenmaal hebt samengesteld kun je je sieraden tevoorschijn halen. Zorg er bij zakelijke outfits echter voor dat je niet teveel sieraden draagt. Gebruik ze om je outfit te accentueren en te verfijnen, zonder dat ze te veel afleiden. Kies een handtas die bij je schoenen past, en je bent perfect gestyled voor de werkvloer.

Vrouwelijke managers: de perfecte zakelijke look

Kledingexpert en MT-columnist Robin Hendriks geeft managers kledingadvies voor op de werkvloer. In deze column bespreekt hij de opties voor...

Bob strijdt voor een ‘living company’ in het MT

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer pleit hij voor een 'living company'.

Tedje van de week: Alain de Botton, een aardiger definitie van succes

Filosoof Alain de Bottin onderzoekt de manier waarop we naar succes en falen kijken en trekt de ideeën hierover in...

Zelfvertrouwen op de werkvloer: ‘Accepteer dat fouten maken erbij hoort’

oen Franka Karsten gevraagd werd om een cursus te geven over zelfvertrouwen aan The School of Life Amsterdam, moest ze...

VAN Bob AAN Linda ONDERWERP Contractbespreking Vilmar Linda, Mooie PA ben je, zeg. Zit ik hier vanmiddag in Parijs te lunchen met die Pierre Vilmar, blijkt dat hij geen woord Engels spreekt, of misschien wel, maar wat ik ook probeerde, hij bleef maar in het Frans doorratelen en dan ook nog in een enorm tempo. Dat is heel lastig, want het zijn wel contractbesprekingen met wat wel eens een hele grote klant kan worden en ik zeg om de zoveel tijd ‘Oui!' en ‘Biensur!' maar ik heb geen idee waar ik dan op reageer. Ja, soms kijkt hij me verbaasd aan, dan begrijp ik wel dat ik geen ‘Oui!' of ‘Biensur!' had moeten zeggen maar waarschijnlijk ‘Mais non!' Ik voel me er totaal niet prettig bij en vanavond moet ik hem gaan dineren en het is geloof ik - maar ook dat heb ik niet helemaal begrepen - dat we dan de deal closen en dat wordt natuurlijk een ramp als dat weer zo gaat als tijdens de lunch. Waarom heb jij of anders iemand van Sales me niet verteld dat Vilmar alleen maar Frans spreekt? Dat is punt één. Ja, sorry dat ik zo nijdig reageer, maar dat lijkt me wel begrijpelijk in deze omstandigheden. Kom ik aan punt twee: ik eis niet veel als ik op reis ben, hou me keurig aan alle regels van Hoofdkantoor, maar waarom heb je me in een hotel gezet in een niet al te beste buitenwijk tevens hoerenbuurt? Ik moet de douche delen met drie anderen, ik moet vijf trappen op en ik moet, zoals nu, naar een internetcafé want in dat hotel hebben ze natuurlijk geen enkele moderne voorziening. Kijk eens, vijfsterren hoeft voor mij echt niet, je kent me, maar dit is toch het andere uiterste. Ik mail trouwens vanuit een internetcafé omdat mijn mobiel gestolen is in dat hotel, terwijl ik op de gang verderop aan het douchen was. Bob Hoi Bob, Wat erg allemaal, Bob. Sorry hoor, echt sorry. Om te beginnen wat Vilmar betreft: ik heb het Robert van Sales gevraagd en die houdt vol dat Vilmar vast Engels spreekt, maar dat hij dit gewoon weigert om het jou heel moeilijk te maken tijdens de onderhandelingen. Robert zegt wel dat het veiligheidshalve verstandig is om niet meteen de deal te sluiten. Levensgevaarlijk, vindt Robert. Dan het hotel: tja, helemaal mijn fout. Het was de bedoeling dat je zou verblijven in Hotel Villeneuve, vlakbij de Eiffeltoren, mooi hotel in een mooie buurt, maar ik lette even niet op en heb dus een heel ander Hotel Villeneuve geboekt. Volgens Robert moet je trouwens flink veel stennis maken over je gestolen mobieltje met de hoteleigenaar, volgens hem is dat uiteindelijk de enige taal die ze in Parijs verstaan, zeker in dat deel van Parijs waar jij nu zit. Linda Linda, Zo, volgens Robert moet ik niet tekenen. Heeft Robert er ook aan gedacht dat de Raad van Bestuur furieus zal zijn als zo'n belangrijke deal mislukt omdat Bob geen idee had waar Vilmar het over had? Snápt Robert wel wat er op het spel staat? En dat advies om stennis te schoppen met de hoteleigenaar. Die hoteleigenaar is twee meter hoog en breed en heeft me al bijna op straat gezet omdat ik vriendelijk vroeg om een handdoek. Ja, dat begrijp je goed: ik zit in een hotel waar ze je uitschelden als je beleefd om een handdoek vraagt en ik moet naar een diner waar ik vrijwel zeker een heel belangrijke deal ga verpesten. Oh, Linda, ik voel me zo ellendig ineens, en zo alleen. Bob Bob, Komaan Bob, niet zo zielig, ook al is het allemaal niet makkelijk, je bent en blijft wel divisiedirecteur, ook in het buitenland. Je zegt vanavond gewoon in je beste Frans dat je niet tekent. Die Vilmar begrijpt toch ook wel dat een concern sowieso niks tekent zonder dat er eerst een jurist overheen gaat? Nou dan! En misschien kun je ergens in de buurt een handdoek kopen? Oh ja, Bob, nog iets vervelends: helaas zaten alleen rechtstreeks vluchten vol en dus vlieg je via Frankfurt terug, waar je ruim vijf uur moet wachten. Je komt al met al middenin de nacht op Schiphol, heel vervelend allemaal. Maar als je toch zo lang moet wachten in Frankfurt: kun je een lekker flesje Jill Sander voor me kopen? Zoals de Fransen zeggen: Merci beaucoup! Linda

Bob spreekt zijn beste woordje Frans

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer zit Bob in Parijs voor zaken.

VAN Guus AAN Bob ONDERWERP Lente netwerkborrel Ha die Bob, Hoe vond jij het gisteren, op de Lente Netwerkborrel van Hoofdkantoor? Ik zag er aanvankelijk huizenhoog tegenop, moet je weten, maar eerlijk gezegd viel het me in de praktijk allemaal reuze mee. Heb jij Frans van der Smissen ook nog gesproken? En kun jij je ook nog herinneren dat wij indertijd allebei die baan in Polen wilden die hij nu heeft? Man, hij vertelde me dat hij echt díep ongelukkig is, daar ergens in de buurt van Poznan. Er gebeurt daar werkelijk niets, hij kan er niet aarden en hij is doodsbang dat iedereen binnen het concern hem aan het vergeten is. En z’n vrouw, die wordt daar helemáál gek! Nou, dat deed me best goed, zo’n verhaal. Guus Hoi Guus, Ja, ik keek er aanvankelijk ook tegenop, maar heb precies hetzelfde als jij: ik knapte er echt van op. Ja, Van der Smissen sprak ik ook. Hoe kan het ook anders: Frans sprak echt met íedereen! Zag je hoe hij werkelijk als een dólle aan het netwerken was om zo snel mogelijk terug te mogen keren naar Nederland? Blij dat wij niet op dat managerskerkhof in Polen terecht zijn gekomen. Zeg, heb jij Joris trouwens ook gesproken? Weet je nog hoe pissig we waren toen hij die positie op Hoofdkantoor kreeg en jij en ik niet? Nou joh, hij kon me niet eens uitleggen wat hij tegenwoordig precies deed. Ja, iets met strategie, maar na een paar borrels kwam het eruit hoor: hij schreef strategienotities, elke week weer, die werkelijk níemand las. Dóódongelukkig. Dat doet een mens toch goed. Bob Bob, Jaja, Joris, hou op zeg! Ik zei nog heel schijnheilig tegen hem: “Ach, Joris, als strateeg een positie veroveren op Hoofdkantoor, zoiets duurt járen, dat weet toch iedereen. Net zoals iedereen weet dat je dan nog maar moet zien of je het daar ook redt.” Nou, toen begon Joris helemaal de ene na de andere borrel achterover te slaan, die ging werkelijk lám naar huis. En Janine, pardon, mevróuw mééster J.A. de Wijkerslooth, heb je haar ook gezien? Man, alsof ze weken niet had geslapen! Jaja, die zit dan wel mooi op ons kantoor op Manhattan, maar vraag niet hoe. Ik vroeg haar of ze een mooi uitzicht had. Nou, na veel gemompel en gestotter kwam het er eindelijk uit hoor: ze heeft helemaal geen uitzicht. Mevrouw meester zit in een cubicle te verpieteren! Bob, weet je nog wat wij dachten, zes maanden geleden? Manhattan, daar moeten we wezen, dan gaat er eindelijk weer eens iets gebeuren met onze carrière. Man, als ik nu kijk: godzijdank dat Hoofdkantoor haar verkoos boven ons. Anders zat jij of ik nou te verpieteren in zo’n cubicle. Guus Guus, Ja nou, ze zag er inderdaad uit als een verlopen vaatdoek. Weet je wat ze tegen me zei, na flink wat borrels? Dat er dagen voorbijgingen dat er ámper iemand wat tegen haar zei! Ik kreeg bijna medelijden met d’r, echt waar, zo triest kwam het eruit. En zag je ook hoe Joost probeerde aan te pappen met onze bestuursvoorzitter? Ik ging even in de buurt staan, nieuwsgierig als ik ben. En weet je wat ik de bestuursvoorzitter hoorde zeggen tegen Joost? “Je moet eens gauw je management op orde brengen, dit gaat helemaal niet goed.” Dat deed me wel goed, moet ik zeggen. Je gaat soms toch denken dat jij altijd de enige bent die door de bestuursvoorzitter wordt afgezeken. Maar als dan blijkt dat anderen ook de pineut zijn, dan is het gewoon lekker zoiets te horen. Ik daarna ook nog vragen aan Joost: “En? Goed gesprek gehad met de baas?” Zo ben ik dan ook wel weer... Bob Bob, Ja, Joost, die zag volgens mij daarna ook geen andere optie meer dan zo snel mogelijk lam worden. Zoals ik die naderhand in zijn auto zag stappen! Hopen dat-ie niet is aangehouden. Met mij en de bestuursvoorzitter viel het trouwens erg mee dit keer. Hij vroeg zelfs hoe het met mijn vrouw ging, goed hè? Ik heb hem verder maar niet gezegd dat ik alweer twee jaar gescheiden ben, want ik vind: een goed gesprek met een bestuursvoorzitter moet je niet verpesten, toch? Heb jij hem die avond eigenlijk ook nog gesproken? Guus Guus, Ja, hij vroeg aan mij ook al hoe het met mijn vrouw ging. Kennelijk zit dat bij bestuursvoorzitters in hun standaardrepertoire. Nou, die goede raad had je me wel eerder kunnen geven, want ik begon dus wel over mijn scheiding, en ik zag meteen aan zijn gezicht dat ik dit beter niet had kunnen doen. Gelukkig heeft hij nooit een idee wie ik ben als hij tegen me praat, dus is volgens mij de schade wel te overzien. Maar dat was dan ook het enige minpuntje van de avond. Verder vond ik het echt top, die Lente Netwerkborrel. Jij? Bob Bob, Man, ik heb me in maanden niet zo goed gevoeld. Guus

Bob haalt zijn hart op tijdens de Lenteborrel

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer ziet Bob ineens de zon weer schijnen.

Voorkom dat de droom van elke cfo een nachtmerrie wordt

De Subscription Economy draait op volle toeren. Steeds meer bedrijven verkopen hun diensten en producten via een abonnement. Dat gaat...

VAN Carl AAN Bob ONDERWERP bonussen Hoi Bob, Het gedonder begint hier nu ook al. Ik moest net aanschuiven bij de OR-vergadering en toen begonnen ze over bonussen. Hoe dat bij ons zat, ja, of er ook bij ons ook met bonussen werd gesmeten. Ik begon nog heel formeel dat de bedrijfspolitiek zo is dat wij daar geen mededelingen over doen. Maar dat vonden ze niet genoeg. Ze hadden namelijk vernomen dat jij als directeur van deze divisie een enorme bonus hebt ontvangen. Ik zei dat ik me dat niet voor kon stellen, maar dat ik dat als CFO van deze divisie niet weet, dat dat iets is tussen jou en Hoofdkantoor. Maar ze bleven maar aandringen op volledige openheid van zaken. Wat nu, Bob? Carl Verkerk Hoi Carl, Wat is dat voor onzin, zeg! Wij zijn toch geen bank! Begint hier nu ook al zo'n heksenjacht? En trouwens, waarom alleen ik? Onze mensen van sales krijgen toch ook bonussen? Vindt de OR dat dan niet relevant? Bob Hoi Bob, Om met dat laatste te beginnen: dat vroeg ik ze ook nog, of dan niet alle bonussen openbaar moesten worden gemaakt. Maar daar werd heel snel overheen gepraat, vooral door Van der Velden, de voorzitter van die club en toevallig zelf salesdirector. Die bracht het gesprek meteen weer op jou. Ja Bob, misschien had je hem twee maanden terug toch die promotie moeten geven, dan was hij nu niet zo pissig geweest, dat heb je altijd met OR-leden: ze vatten alles zo persoonlijk op. Maar goed, ze bleven erbij dat ze precies willen weten hoe groot jouw aandelenpakket is, hoeveel opties je hebt gekregen, je aanvulling op je pensioenbijlage, noem maar op, het hele pakket willen ze weten. ‘Als wij moeten bloeden vanwege de kredietcrisis', zei die Van der Velden, ‘dan de hoogste baas ook!' Ik kreeg ze echt niet meer tot bedaren. Heb jij trouwens echt zo'n gouden regeling met Hoofdkantoor? Daar had ik ook geen idee van, eerlijk gezegd. Carl Verkerk Carl, Hou toch op zeg! Aandelenpakketten, optieregelingen, aanvulling op mijn pensioen, het is allemaal te gek voor woorden! Ik ben maar een gewone divisiedirecteur en bonussen voor divisiedirecteuren lopen zoals bekend allemaal via onze bestuursvoorzitter die zoals bekend mij geen warm hart toedraagt, al helemaal niet sinds ik hem per ongeluk heb verslagen met tennis tijdens dat Lean, Mean & Green Management Weekend in Overijssel. Ja, ontmoet ik eindelijk eens iemand die nog slechter tennist dan ik, is het de bestuursvoorzitter en vergeet ik in een complete roes hem te laten winnen, stom stom stom, maar goed, dat is een ander verhaal. Kan jij die lui echt niet uitleggen wat het verschil is tussen een gewone divisiedirecteur en een CEO van een AEX-concern? Bob Bob, Héb ik geprobeerd, je weet, bij dat soort situaties kom ik altijd voor je op. Maar zeker Van der Velden blééf maar doorgaan. Van die zinnen als: ‘Er moeten hier mensen uit, die worden zomaar op straat gezet, en meneer Bob krijgt de hoofdprijs!' Tja, ik weet niks over jouw bonus, wat moet ik dan zeggen, Bob? Ik wou wel boos worden, maar gezien de omstandigheden komen er vast nog wel wat reorganisaties aan en dan hebben we die OR toch nodig. Carl Verkerk Carl, Ik weet het, oorlog met de OR kunnen we nu echt niet hebben. Maar moet ik dan echt openheid van zaken geven over mijn bonus? Bob Bob, Ik vrees van wel, Bob, ik vrees dat wij managers ineens de pispalen van deze samenleving zijn geworden. De argwaan is echt enorm. Carl Verkerk Carl, Nou, goed. Mijn bonus wordt berekend aan de hand van persoonlijke prestatiedoelstellingen en het bedrijfsresultaat. De bestuursvoorzitter heeft geoordeeld dat ik die persoonlijke prestatiedoelstellingen in 20016 niet heb gehaald, al zit ik al zeven weken te wachten op een toelichting daarop. En dan het bedrijfsresultaat... ach Carl, ik hoef jou niet te vertellen dat we in het vierde kwartaal zo ver terugzakten dat er nauwelijks nog sprake was van een bedrijfsresultaat. Komt erop neer dat mijn bonus over 2008 precies 2.145 euro bedroeg. En daarvan gaat dan nog eens, geloof ik, de helft naar de belasting. Netto dus zo'n 1.100 euro. Bob Bob, Meen je dat nou, 1.100 euro? Goh. Dat is... nou ja, best wel weinig. Zullen we het maar gewoon geheim houden? Carl Verkerk

Bob probeert de hoogte van zijn bonus te verhullen voor de OR

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer verdedigt hij zijn exorbitante bonus.

Ieder bedrijf heeft te maken met geschreven en ongeschreven regels met betrekking tot de gevoerde kledingstijl. Als manager heb je hierin een leidende rol. Goed voorbeeld doet volgen. Om managers hierin een helpende hand toe te reiken, behandelen we de aandachtspunten van een echte eyecatcher: het colbert. Begin met de schoudervulling Het eerste waar je naar kijkt bij het aantrekken van een colbert is de schoudervulling. Hierbij is het vooral belangrijk dat de vulling niet wijder is dan je schouders. Als dit het geval is, dan is het colbert te groot en is het verstandig om naar een kleinere maat te kijken. Als de schoudervulling erg strak aanvoelt is het colbert te klein. De schoudervulling mag best nauw aansluiten, maar mag niet onder spanning staan. Je eigen gevoel is hierin leidend. Kijk naar de lengte van het colbert Als het colbert goed op je schouders zit, is het tijd om naar de lengte van het colbert te kijken. Sluit hiervoor de bovenste knoop (de onderste laat je altijd open) van het jasje en ga recht voor een spiegel staan. Aan de voorkant komt het jasje idealiter ongeveer tot halverwege de ritssluiting van je broek. Het controleren van de achterkant is iets lastiger om te zien. Vraag hierbij gerust of iemand even mee kan kijken. Aan de achterkant mag het jasje net over de billen vallen. Sommige klassieke colberts zullen tot aan de onderkant van de ritssluiting vallen. Daarmee zullen ze ook wat ruimer over de billen vallen. Dit komt door de pasvorm. Bovendien is het natuurlijk geen ramp om af en toe een klassieker colbert te dragen. Kijk naar de lengte van de mouwen Een veelbesproken punt bij het passen van een colbert is de toegestane mouwlengte. De lengte van de mouwen is nauw verbonden met de lengte van je overhemd. De buitenste rand van je overhemd (het manchet) moet namelijk zo’n twee centimeter onder je jasje uitkomen. Zorg er daarom voor dat je jasje tot aan het begin van je hand komt, tot op het punt waar het bot van je duim begint begint. Je overhemd mag hier zo’n 2 centimeter onder uitsteken. Kijk naar de taille Nu je weet dat de schouders, lengte en mouwlengte van je colbert goed zijn, kun je kijken hoe het jasje sluit. Ga hiervoor voor de spiegel staan en sluit de bovenste knoop van het jasje. Kijk nu naar de hoeveelheid ruimte die je tussen de knoop en je lichaam hebt. Dit moet ongeveer een vuist zijn. Dit lijkt misschien veel, maar als je aan allebei de kanten van je rug voelt, zul je merken dat je helemaal niet zoveel ruimte over hebt. Het jasje mag mooi aansluiten op het lichaam, maar er mag geen spanning op de knoop staan. Als dit het geval is zal de stof om de knoop gaan plooien, wat er onrustig uitziet. Zit je jasje niet goed? Het kan natuurlijk zo zijn dat je jasje niet goed zit. Op zich hoeft dit helemaal geen probleem te zijn. Je kunt je jasje meenemen naar een kleermaker. Kleermakers kunnen veel jasjes nog aanpassen, zodat ze weer als nieuw zitten. Als je een jasje in de winkel past en hij sluit nét niet goed aan, dan kun je uitwijken naar een kwartmaat of lengtemaat. Een kwartmaat valt op de schouders hetzelfde als een reguliere maat (ook wel confectiemaat genoemd), maar een kwartmaat is korter en wijder om de taille. Een lengtemaat valt hetzelfde op de schouders als een confectiemaat, maar een lengtemaat is smaller in de taille en langer.

Stijl op kantoor: catchy colbert

Iedere manager draagt wel eens een colbert, sommigen meer dan anderen. Maar hoe weet je of de colbert exact goed...

Bob zoekt een inspirerende spreker

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Bob doet zijn best. In aflevering 227 is hij op zoek naar een...

Winkelmand

Recente artikelen