Carrière

Loop je in een korte broek rond op de werkvloer, dan ben je niet representatief. ‘Kristel, het is toch raar als je een afspraak hebt bij je financiële instelling en de bankier loopt rond in een korte broek’, vraagt mijn moeder me bijvoorbeeld. ‘Hoezo, mam? Doet hij zijn werk dan opeens minder goed?’ Representatief kleden Op de korte broek heerst nog steeds een taboe. Al is er een hittegolf, dan nog lopen mijn collega-ondernemers in een maatpak rond. Je ziet ze zweten in hun chique kostuums tijdens een lunchvergadering op de golfbaan om enkele punten door te spreken van de ondernemersclub. Het lijkt wel zelfkastijding en al dat gezweet vind ik ook niet erg representatief. Accountantskantoren hebben helemaal een streng anti-korte broeken beleid. Niet dat hun klanten dit opleggen, nee ze doen dit enkel zichzelf aan. ‘Peter, trek toch gewoon je korte broek aan als je de audit bij ons komt uitvoeren. Als dit niet meer op een camping kan, waar dan wel?’, roept zijn klant laconiek uit. Peter volgt het advies op en gaat even bij het accountantskantoor zijn spullen ophalen voordat hij naar de campingeigenaar vertrekt. ‘Peter, wat ga jij doen in korte broek? Je denkt toch niet om zo langs de receptie te kunnen lopen? In korte broek naar een klant, geen denken aan. Je gaat naar thuis om je om te kleden!’ Als vrouw kun je tijdens een hittegolf nog makkelijk een jurkje dragen en is het eenvoudig om een beetje fris gekleed op het werk te verschijnen. Is dit een van de enige kwesties waarop mannen gediscrimineerd worden en vrouwen niet? Mag de ondernemer die korte broek eigenlijk wel verbieden? Bedrijfskleding Een leidinggevende mag kledingvoorschriften opstellen als die echt een zwaarwegend bedrijfsbelang hebben. Het lijkt mij logisch dat losse kettingen verboden mogen worden als je werkt aan gevaarlijke machines. En dat het als secretaresse niet de bedoeling is om het hoofd van je collega op hol te brengen met een te laag decolleté. Het is een kwestie van gezond verstand en de wet is hierin moeilijk te interpreteren. Je kleding mag het imago van het bedrijf niet schaden en een werkgever kan goede redenen hebben om je kleding deel uit te laten maken van een bedrijfshuisstijl. Maar dit moet wel van te voren worden meegedeeld. Het grijze gebied wordt steeds groter, omdat er maatschappelijk veel meer wordt toegestaan. Een brandweerman of een constructiebankwerker in korte broek is om veiligheidsredenen gevaarlijk. Maar een postbode is wel gerechtigd om rond te lopen in korte broek. Een bankdirecteur over een paar jaar waarschijnlijk ook. Voorstander van korte broeken Pas als ondernemer maar op met al die kledingvoorschriften. Voordat je het weet overtreedt je als directeur zelf de regels. Doe je jezelf niet de das om met al die reglementen? Je dwingt jezelf in het keurslijf van een maatpak. Ik ben in ieder geval pro-korte broek (mits dit veilig is). Niks mis met een paar harige mannenbenen als de temperatuur buiten stijgt tot boven de 30 graden. Het is in ieder geval een preventieve maatregel om te voorkomen dat een mannelijke werknemer in rok verschijnt naar het werk. Ga je klant dat maar eens uitleggen. Kristel Groenenboom schreef een boek over vooroordelen tegen vrouwen aan de top: ‘Mag ik meneer Kristel even spreken?’ Je kunt het boek hier bestellen.

Waarom dragen mannen geen korte broek in de zomer?

Ondernemer Kristel Groenenboom kent veel vooroordelen tegen vrouwen in het bedrijfsleven. Dit keer schrijft ze echter over discriminatie tegen mannen....

AAN Bob VAN Richard ONDERWERP Goedemorgen Bob, Ik heb een probleem. Je weet: romantisch gedoe op de werkvloer, dat hebben we liever niet, dat zorgt maar voor ingewikkelde toestanden. Nou, om maar met de deur in huis te vallen: ik heb het ernstige vermoeden dat Dennis een innige relatie heeft met Willemijn. En je weet: Dennis is haar directe leidinggevende en ook nog, dat wil ik wel even gezegd hebben, getrouwd en vader van twee kinderen. Wat te doen, Bob? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Hé, hadden we daar niet een werkgroep voor? Bob Bob, Dacht ik ook. Maar die is nooit van de grond gekomen. Nou ja, dat gebeurt wel vaker hier, met werkgroepen. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Maar kun je dan niet beter Danielle van HRM om advies vragen? Die is daar toch voor? Bob Bob, Ehh, ik denk niet dat Danielle een zogezegd objectief advies zal geven. Je weet toch wel dat ze een geheime verhouding heeft met Thomas van Digital Marketing? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Echt waar? Danielle? Goh. Hoe weet je dat eigenlijk? En hoe weet je dat van Dennis en Willemijn? Bob Bob, Ik zag Danielle vorige week om 7 uur ’s avonds schichtig om zich heen kijkend bij Thomas in de auto stappen. Dan weet een mens genoeg. En dat van Dennis en Willemijn, dat heb ik van Johanna; die heeft daar, geloof me, een bijzonder goed oog voor. Die vertelde me onlangs ook – dit geloof je niet, Bob – dat Renate van Marketing en Willem-Jan van IT, ja echt... Zie je het voor je, die twee? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Tjezus. Dat er hier nog gewerkt wordt. Bob Bob, Dat heb je overal, hoor. Dat is zelfs een managementwet: op elke dertig werknemers is er altijd minstens één geheime verhouding. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Die managementwet kende ik nog niet. En hier werken 150 mensen, dus dat komt neer op minstens 5... Goh. Blijft de vraag natuurlijk: hoe gaan we hiermee om? Bob Bob, Ja, dat vroeg ik nou juist aan jou. Als baas moet je hier toch wel een stap in nemen. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Ja, maar het is wel een erg ingewikkelde kwestie. Moet een van beiden op zoek naar een andere baan? Gaan we het officieel verbieden? Maken we onderscheid tussen singles en zij die elders nog een partner hebben? En hoe ver kun je hier gaan zonder de privacy van medewerkers te schenden? Dat zijn me nogal vragen, zeg. Bob Bob, Tja. We kunnen ook voor de optie kiezen die we wel vaker toepassen en altijd succesvol. We hebben het maandenlang gehad over André: 24 jaar in dienst, maar verkoopt nauwelijks nog wat. Dat hebben we toch prima opgelost? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Ja, ik weet waar je op doelt: gewoon doen of iets niet bestaat en de andere kant op kijken. Zeker in deze precaire kwestie lijkt me dit een prima optie. Richard, ik heb het al vaker gezegd, maar ik meen het: jij denkt tenminste in oplossingen. Dank. Bob

Bob staat oog in oog met liefde op de werkvloer

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer moet Bob een oplossing verzinnen voor liefde...

Deze bedrijven bezweken (bijna) onder de prestatiedruk

Je werk op een fatsoenlijke manier doen én ieder jaar weer hogere omzetcijfers halen. Dat loopt een keer spaak. Als...

Bob moet de vergaderingen bondiger maken

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. In deze aflevering wordt Bob gevraagd hoe hij de...

AAN Teammanagers VAN Bob ONDERWERP Spoedmeeting inplannen Beste Theo, Tineke, Floris en Margreet Nu de zomer erop zit en het vierde kwartaal nadert, wil ik zsm met jullie de targets bespreken. We lopen namelijk vér achter op budget. Ik stel voor om op woensdag of donderdag bijeen te komen. Groet, Bob Ha die Bob! Lees net je mailtje. Ik kan donderdag niet omdat de projectgroep Flexibele Werktijden dan bijeenkomt en die meeting is niet te verzetten. Floris Hoi Bob! Donderdag kan ik, maar woensdagochtend absoluut niet. Moet eerst naar de manuele therapeut vanwege m’n rsi, dan naar de psychiater met onze oudste en gelijk erachteraan de relatietherapeut… Privé gaat het niet best met me, Bob. Ik zal er verder niet over uitweiden, maar dan weet je waarom ik de komende tijd een afwezige indruk maak. Theo Beste Theo, Tineke, Maarten en Margreet, Inmiddels wat reacties binnen en aangezien ik er spoed achter wil zetten, stel ik voor: woensdagmiddag. OK? Groet, Bob Hoi Bob, Zie nu pas je mail. Stom van me, maar ik heb je nog helemaal niet verteld dat ik tijdens je vakantie heb besloten om voortaan op woensdag thuis te werken. Margreet Beste Theo, Tineke, Maarten en Margreet, Woensdag en donderdag gaat niet lukken en aangezien Tineke nooit op vrijdag werkt, wordt het dus volgende week. Ik stel voor meteen maandagochtend. Is écht nodig. Ik krijg net de voorlopige cijfers binnen van juli. Dramatisch. Er moet echt héél veel gebeuren de komende maanden. We moeten er met z’n allen keihard tegenaan. Groet, Bob Dag Bob, Maandag kan ik helaas niet. Ik ga met m’n zus voor een lang weekend naar Londen. Shoppen till we drop! Even er tussenuit! Zou jij ook eens moeten doen. Je ziet er gestresst uit. Doei! Tineke Beste Theo, Tineke, Floris, Maarten en Margreet, Tineke is er maandag niet. Dus: dinsdagochtend, half tien, sharp. Groet, Bob Ha die Bob! Zie nu pas je mailtje. Zit volgende week op de hei. Het is die cursus Ik En De Anderen. Ja, ik weet dat je me gevraagd hebt om die af te zeggen omdat ’ie zo duur is, maar ik was te laat met afzeggen (en ik weet van Margreet dat die cursus écht die 3600 euro waard is). Doei! Floris Hoi Bob, Lees net je mailtje. Ben de hele week vrij. Had ik volgens mij ook doorgegeven, maar weet ik niet zeker. Korte vakantie. Ja, je zult wel zeggen: je bent net vier weken geweest, maar ‘t was zo heet waar wij zaten in Spanje (+45!!!) dat we helemaal gesloopt terugkwamen. Theo en zijn vrouwtje gaan ff bijtanken en afkoelen in ons eigen kikkerlandje! Theo Beste Theo, Tineke, Floris, Maarten en Margreet, Vlak voor de zomer hebben we een lange vergadering gehad waarom het zo moeilijk is om vergaderingen te houden waar iedereen aanwezig is. Het is jammer dat nu al blijkt dat van al de goede voornemens die we toen maakten weinig terecht dreigt te komen, terwijl we – en ik weet dat ik nu in herhaling val – toch echt zsm bijeen moeten komen. De raad van bestuur hijgt nu al in m’n nek en wil weten wat ik aan die rampzalige cijfers ga doen. Dus svp mensen, wees een beetje flexibel. De maandag dáárop dan maar, half tien sharp. Groet, Bob Bob, Kan die maandag niet. Ik zit met m’n beste vriendin in een fantastisch kuuroord in Limburg. Cadeautje van m’n echtgenoot. De lieverd. Ik ben woensdag weer terug. Tip: verras jouw Karin ook eens met zo’n cadeautje! Margreet Ha die Bob! Ontzettend stom van me, maar gewoon verkeerd in m’n agenda gekeken. Ik En De Anderen is niet volgende week maar de week daarop. Kan er dus niet bij zijn. Nogmaals, stom, maar ik heb ook zóveel aan m’n hoofd. We hebben een nieuw huis gekocht, moet helemaal verbouwd worden, en we hebben dit huis nog niet verkocht. Ben er om die reden morgenochtend trouwens niet, want er komen kijkers. Doei! Floris Beste Theo, Tineke, Floris, Maarten en Margreet, In plaats van een meeting worden het bila’s. Groet, Bob Bob, Jij bent de baas Bob, het is jouw beslissing, maar bila’s in plaats van een meeting lijkt me niet bepaald bevorderlijk voor de teamspirit. Ik ben eerlijk gezegd een beetje teleurgesteld in je. Doei! Tineke

Bob probeert een spoedmeeting in te plannen

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Bob doet zijn best. In deze aflevering probeert Bob zijn managers bijeen te...

AAN Bob VAN Alexander de Jongh BETREFT Goed idee? Beste directeur, Of zal ik vanaf heden maar gewoon Bob zeggen? Het was een goed gesprek gisteren, ook al was het dan op de parkeerplaats aan het eind van een voor u vast lange, hectische dag, en had u zo te zien erg veel haast. Des te mooier dat u ook op zo’n moment zo openstaat voor inzichten van jongere werknemers. Dat zijn toch bij uitstek de mensen die met een onbevangen blik kunnen analyseren wat er niet goed gaat op de werkvloer – en die maar al te vaak te maken hebben met een verkrampte chef die elke kritiek ziet als bedreiging. U ziet kritiek juist als een tool in het permanent change process en dat maakt u tot zo’n bijzondere manager. Toen u snel in uw auto stapte riep ik u nog na dat we binnenkort maar eens uitgebreid over deze materie moeten praten en uit uw knikje maakte ik op dat u dat ook een erg goed idee vindt. Ik zal dan ook contact met uw secretaresse opnemen om ergens in uw overvolle agenda toch nog een gaatje te vinden. Vriendelijke groet, Alexander de Jongh Junior Marketing Manager Bob, Begrijp ik goed dat jij binnenkort met een van mijn ondergeschikten op zogenaamd frisse, onbevangen wijze het reilen en zeilen op mijn afdeling gaat doornemen? Dat beweert Alexander de Jongh tenminste aan iedereen die het maar wil horen (minus mezelf, want ik vernam het via-via). Dat is nou echt de bloody limit! Gezien de tegenvallende resultaten en de almaar toenemende eisen van Hoofdkantoor is de druk op mij al maanden immens en dan is het echt van God los te moeten horen dat een van mijn ondergeschikten met mijn baas gaat analyseren wat ik zoal fout doe. Hoe zou jij het vinden als ik met de bestuursvoorzitter jouw functioneren ging evalueren? Je zal toch snappen, hoop ik, dat dit mijn positie op mijn afdeling allerminst ten goede komt. Ofwel: ik voel me door jou gewoon in de zeik gezet. Renate van Baaren Chief Marketing Unit Dag Renate, Nou, nou, dat kan wel wat minder. Echt, ik moest gewoon even nadenken waar dit allemaal over gaat. Ik heb inderdaad gisteren op de parkeerplaats een gesprek(je) gehad met een van je medewerkers. Aardige, enthousiaste jongen, die Alexander, ik kan niet anders zeggen. Maar we hebben slechts in zeer algemene termen gesproken over efficiëntie en effectiviteit en zeker niet specifiek over jouw afdeling; nou ja, even dan, maar dat was meer ter illustratie, om wat voorbeelden bij de hand te hebben. Bovendien had ik erg veel haast, want het was al kwart voor zeven en ik moest om zeven uur op school zijn voor de voorbereidingen van de Lerenderwijs Agnostische Belevingsmiddag. Misschien heb ik Alexander inderdaad de indruk gegeven dat we verder zouden praten, maar dat was dan vanwege genoemde haast. Alleen al vanwege mijn bomvolle agenda zal het er van zo’n gesprek echt niet komen. Komaan, Renate, laat je niet opfokken door zo’n puber. Groet, Bob Ha Bob! Wat ik al dacht: volgens jouw secretaresse zit jouw agenda tot het eind van het jaar bomvol. Maar geen nood: na wat aandringen ging ze ermee akkoord dat jij en ik over twee weken ’s avonds gaan zitten om onbevangen en ongestoord de plussen en minnen van onze Marketing Unit te analyseren. Frankie komt ook mee. Ja, ik weet ‘t: Frankie heeft een grote bek – altijd maar weer: Renate snapt dat niet, Renate begrijpt dit niet, Renate is te hands on, Renate lacks een visie… maar achter die grote bek schuilt wel een geboren conceptual brandvalue marketeer en daar hebben we er toch (geef toe Bob!) niet al te veel van. Verder aan tafel: een heel goeie fles Pomerol, want ik begrijp van je secretaresse dat je een echte liefhebber bent. Wordt leuk, lekker, leerzaam. Groet, Alexander Bob, WAT IS DIT?! Heb zojuist een verschrikkelijke scheldpartij met Frank van Houten achter de rug. Dat is een junior hier met een ontzettend grote bek. Motto: geen daden maar woorden. Voor de zoveelste maal had hij een taak niet uitgevoerd, ergo hij was er voor de zoveelste maal niet eens aan begonnen. Dus zeg ik dat de maat vol is. Krijg ik als reactie een zelfvoldane, grijnzende glimlach en het verhaal dat ie binnenkort met zijn vriendje Alexander met jou gaat eten en dat op de agenda onder meer mijn gebrek aan brandmarketingvisie staat. Al even zelfvoldaan stuurt die lul me vervolgens een mailtje door waarin jouw secretaresse die afspraak bevestigt. (Goh, Bob toch, dat jij zo’n grote Pomerol-kenner bent…) Het zal zelfs jou duidelijk zijn dat de poten onder mijn stoel zijn verdwenen. Je zoekt maar iemand anders voor deze fucking klotebaan. Een van je loyale pubertjes wellicht? Renate van Baaren Chief Marketing Unit

Bob spant samen met de jonge, enthousiaste werknemer

Bob is directeur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Dit keer wil een jonge medewerker analyseren wat er...

Onderhandeling win je in de voorbereiding, niet aan tafel

In een onderhandeling hebben we vaak een BATNA (Best Alternative to a Negotiated Agreement) achter de hand. Kom je er...

Goedemorgen Bob, Ik krijg net te horen dat ene Henk-Jan hier stage wil komen lopen. Zijn achternaam: Van der Dussen. Inderdaad, zoon van het lid van de Raad van Bestuur. Dus kunnen we niet nee zeggen. Maar heb jij enige idee waar we hem drie maanden lang kunnen wegzetten? Hij heeft rechten gestudeerd (niet afgemaakt) en kunstgeschiedenis (niet afgemaakt) en Mandarijn (nauwelijks aan begonnen). Volgens zijn vader heeft hij talenten die nog ontdekt moeten worden. Flauw maar wel waar: dat kun je natuurlijk van iedereen zeggen. Angelique de Bruijn HRM-Manager Angelique, Daar moeten we wel even goed over nadenken, want zijn vader moet binnenkort wel advies uitbrengen over onze strategienota en als hij die afkeurt zou ik het echt even niet meer weten. We moeten die jongen bovenal de indruk geven dat dit een leuke en dynamische divisie is. Is Sales een optie? Bob Bob, Sales? Geen goed idee. De sfeer is daar helemaal verziekt, die idiote pissing match tussen Richard en Johan gaat maar door, ik weet werkelijk niet hoe dat nog op te lossen is, en dan heb je ook nog Francine die al maanden bezig is om Charlotte weg te pesten. Angelique de Bruijn HRM-Manager Angelique, Tjee, wist ik niet eens. Moet je wel oplossen hoor, dat gedoe met Richard en Johan en Francine en Charlotte. Is Digital Marketing misschien wat? Bob Bob, Onder Wouter? Onder de grootste zenuwpees van het westelijk halfrond? Die verandert drie keer per dag van mening, áls hij al ergens een mening over durft te hebben. Toen jij hem een half jaar terug per se de leiding wilde geven zei ik nog: Bob, doe het niet! Ik heb onderhand al heel zijn afdeling op bezoek gehad. Angelique de Bruijn HRM-Manager Angelique, Dat moet je echt een keer oplossen hoor, met Wouter, dat kan zo niet natuurlijk. Zeg, wat dacht je van IT, wel wat saai misschien, maar dat is misschien wel goed, een saaie afdeling. Bob Bob, Ik denk niet dat iemand die rechten heeft gestudeerd (niet afgemaakt) en kunstgeschiedenis (niet afgemaakt) en Mandarijn (nauwelijks aan begonnen) verstand heeft van software. En je weet het hè: Thijs heeft totáál geen geduld met mensen die geen verstand hebben van software. Daarom is het ook verschrikkelijk om onder hem te werken. Wat je ook doet, je doet het altijd fout. Nou ja, ik heb je er indertijd voor gewaarschuwd toen jij hem promoveerde. Angelique de Bruijn HRM-Manager Angelique, Daar moet je Thijs echt op aanspreken hoor, snel en vooral streng, want dat is natuurlijk geen manier van leidinggeven. Maar goed. Zeg, hoe zit het eigenlijk met jouw afdeling, zijn daar ook zulke problemen? Bob Bob, We zijn eigenlijk wel een vriendenclub te noemen. Heeft de een teveel op zijn bord, dan neemt de ander dat als vanzelfsprekend over. En als leidinggevende laat ik veel dingen los; dat is cruciaal: vertrouwen hebben in je medewerkers. Angelique de Bruijn HRM-Manager Angelique, Prima. Ik heb die jongen zojuist laten weten dat hij zich maandag bij jou kan melden, en hem gezegd: je komt echt op een tópafdeling te werken. Succes ermee, Angelique! Bob PS: Hij is trouwens niet de eerste de beste hoor. Hij studeerde én rechten én kunstgeschiedenis én, jaja, Mandarijn, wist je dat al?

Bob zoekt een stageplek voor de zoon van de baas

Bob is divisiedirecteur van een groot concern Bob doet zijn best. In aflevering 228 probeert Bob een stageplek te vinden...

Leeftijd is een omstreden begrip. Ik heb vaak rare opmerkingen naar mijn hoofd gekregen omdat ik op 23-jarige leeftijd het bedrijf van mijn vader overnam. Ik kreeg direct dertig man onder mij, met de bijhorende verantwoordelijkheden. Sommige klanten vonden het gewoon lachwekkend, terwijl je in onze huidige internetcultuur met veel jonge IT-directeuren (zoals Marc Zuckerberg) wel wat meer begrip zou verwachten. Niet alleen bij de overname van de zaak werd mijn leeftijd bekritiseerd. Dezelfde weerstand voelde ik toen ik mijn huis bouwde, deelnam aan een oldtimerrally en bij een makelaar appartementen ging bezichtigen. Ik voldeed niet aan het stereotiepe beeld dat bestond bij potentiële klanten. Ik was gewoonweg te jong. Ik ben niet de enige die af en toe gefrustreerd raakt over de vooroordelen omtrent leeftijd. Astrid Homan, professor aan de Universiteit van Amsterdam, onderzoekt de uitdagingen waar jonge managers voor staan. Uit haar studies blijkt dat jonge leidinggevenden vaak worden afgewezen vanuit het vooroordeel dat ze gebrek aan expertise en kennis hebben. Die afwijzing heb ik ook vaak meegemaakt. Heel vervelend, maar het heeft mij wel sterker gemaakt. Het idee achter het vooroordeel is dat jonge bazen nog niet hard genoeg hebben gewerkt voor hun positie als leidinggevende. Hun aanstelling wordt als niet legitiem gezien en met moeite geaccepteerd door derden. Jongere leidinggevenden hebben nog niet de leeftijd bereikt waarop men er automatisch van uitgaat dat je genoeg status, ervaring, overwicht en kennis hebt verkregen. De eerste indruk die de omgeving van een ‘te jonge’ baas heeft, is moeilijk te beïnvloeden. Vaak krijg je allerlei onbeschofte opmerkingen naar je hoofd met de benadrukking dat je wel erg jong bent. Daarvoor heb ik inmiddels een standaardantwoord: “Oud word je vanzelf, dat is een van de weinige dingen in het leven waar je echt niks voor hoeft te doen.” Meestal krijg ik dan een glimlach terug, of de vraag: “Hoe oud bén jij eigenlijk?” – “Gelukkig net meerderjarig.” Jonge leidinggevenden moeten zich dubbel bewijzen. Homan spreekt zelfs over de noodzaak van een andere vorm van leiderschap. Dit kan een meer doordacht strategisch beleid zijn om als jonge directeur het overwicht te houden, of een stelselmatige aanpak. De jonge baas heeft het moelijker om zijn team aan te sturen en moet een gerichte leiderschapsstijl kiezen en zich hier consequent aan houden. Het is zonder meer moeilijker om een jongere baas te zijn, dat valt niet te betwisten. Het succes van de jonge hond Het valt niet mee om als snotneus zelf je positie als directeur te erkennen en te accepteren. Maar als je zelf ook zo’n jonge ondernemer bent, verlies dan niet je voorsprong uit het oog. Als puppy sta je onbevangen in het zakenleven en kijk je automatisch verder dan het vakgebied waarin je terechtgekomen bent. Je durft meer uitdagingen aan en hebt niet de belastende rugzak van een carrière met teleurstellingen en gemiste kansen in het bedrijfsleven. Met een frisse kijk begin je aan een enorme uitdaging. Het is te eenzijdig gedacht als je jonge honden enkel het voordeel van handig omgaan met IT en smartphones toedicht. Dat is gewoon te kort door de bocht. Enthousiasme, een open mind en een goede opleiding zijn troeven die ongelofelijk nuttig kunnen zijn in een vastgeroeste organisatie. Een jonge baas kan beter inspelen op veranderende markten, crisissituaties en een bedrijfsleven dat continu transformeert. Tijdens hun opleiding hebben de puppy’s geleerd dat banken failliet kunnen gaan, dat het niet meer gegarandeerd is dat pensioenmaatschappijen uitbetalen, dat de rente tot onder nul kan zakken en dat er na 2008 nog ontelbare crisissen gaan volgen. Dit is een ander wereldbeeld, maar wel een zeer realistische invalshoek om een bedrijf te leiden. Jonge bazen houden frequenter overleg, luisteren meer en zijn oprecht geïnteresseerd in het privéleven van hun personeel. Ze scoorden zeer hoog in het leiderschapsonderzoek van de KU Leuven. Jana Deprez, een van de onderzoeksters, was zelfs verbaasd over de grote prestaties. De leiderschapsstijl van de jongere baas wordt als bijzonder positief ervaren, zowel in het takenpakket (de expertise van de directeur) als op relationeel vlak (baas-werknemerrelatie). De jonge leidinggevende heeft meer aandacht voor de wensen van de medewerkers en communiceert zijn visie duidelijker. Hij heeft een actievere rol als baas, hij wil weten wie zijn mensen zijn en wat ze van hem verwachten. Hoe de jongere baas zijn rol invult, is afhankelijk van het bedrijf. Er wordt welbewust meer tijd besteed aan leidinggevende taken, zoals het voeren van functioneringsgesprekken en informele gesprekken met het team. De jongere baas is meer gericht op het behalen van goede resultaten. Hij heeft met overtuiging gekozen voor zijn leidinggevende functie en is niet als logisch gevolg van het beklimmen van de carrièreladder op deze plaats beland. Die bewuste keuze zorgt voor extra motivatie om helemaal voor de functie te gaan. Maar onderlinge verschillen blijven altijd bestaan. Je mag niet zomaar spreken van generatiebrede eigenschappen. Leeftijd op zich is geen indicator voor iemands kwaliteiten. Een jonge hond is niet automatisch een goede leidinggevende. Leidinggeven op jongere leeftijd is zwaar, maar dat wil niet zeggen dat je niet succesvol kunt zijn. Ik heb het als jonge ondernemer best heavy gehad. Zo heb ik echt voor mijn functie moeten knokken. Het is dubbel zo hard werken om serieus te worden genomen. Wel zie ik het als een enorme voorsprong om zo jong te starten. Beter jong geleerd dan oud gedaan. Soms is de situatie er gewoon naar dat je op jonge leeftijd een hoge positie krijgt. Je gaat er dan voor, ongeacht je leeftijd. Zo’n kans laat je niet liggen, al is het voor jezelf lastig om je eigen positie te accepteren. Op mijn dertigste ben ik nog steeds jong, alleen heb ik intussen wel geleerd om mijn positie te aanvaarden. Ik weet dat ik overwicht heb en dat mijn team mij respecteert. Ik heb voor een zware weg gekozen, maar het heeft mij enorm veel gebracht. Ondertussen heb ik veel kunnen opbouwen met mijn bedrijf. Terwijl andere 30-jarigen net starten met hun bedrijf, kan ik de volgende stap al zetten. Wacht niet te lang met het waarmaken van je dromen. Ik wens iedereen veel tijd toe, maar dat is nu eenmaal een schaars goed. Ik heb in ieder geval een stukje tijdspanne gewonnen door zo jong te starten. Die tijd neemt niemand mij meer af. Kristel Groenenboom schreef een boek over vooroordelen tegen vrouwen aan de top: ‘Mag ik meneer Kristel even spreken?’ Je kunt het boek hier bestellen.

Hoezo te jong?

Jonge ondernemers aan de top van een bedrijf hebben het vaak zwaar, stelt columnist Kristel Groenenboom. Veel (oudere) werknemers vragen...

Hoi pappa, Ik moet een werkstuk maken over het broeikaseffect. Nou moeten we aan onze pappa’s en mamma’s vragen wat zij op hun werk doen tegen dat effect. Mamma’s bazen doen heel veel, zegt ze. Ze gebruiken spaarlampen en hebben de verwarming teruggezet naar 16 graden. Wat doen jullie op het werk, pappa? Groetjes! Bas Hoi pappa, Heb je me mailtje gelezen, pappa? Waarom mail je niks terug? Groetjes! Bas Ha die Bas! Sorry, Bas, maar ik had een meeting, en toen nog een meeting, nou zo ging dat maar door, dus zie ik nu pas je mailtjes. Ja, op pappa zijn bedrijf doen we van alles om die klimaatverandering tegen te gaan. Onze raad van bestuur – dat zijn zeg maar de bazen van pappa – heeft nu zelfs in het jaarverslag laten opnemen dat ze érg ongerust zijn over ons klimaat. Heb je hier wat aan, Bas? Groetjes! Pappa Bob Hoi pappa, Mamma zegt me dat ik je moet vragen of je beter kunt uitleggen wat de raad van bestuur dan precies gaat doen. En ik moet ook nog vragen of je nog in die Audi A6 rijdt, want dat is volgens haar een benzineslurper en dat is heel slecht voor ons klimaat. Groetjes! Bas Hoi pappa, Heb je mijn laatste mailtje niet gelezen, pappa? Waarom antwoord je nou niet? Groetjes! Bas Ha die Bas, Nou had pappa ineens wéér een meeting, onverwacht. Hij moest snel de cijfers doornemen voor 2018, want de raad van bestuur blijft die maar afkeuren. Maar nu ben ik er weer. Kijk eens Bas, je moet wel zélf vragen stellen, want nu doet mamma dat allemaal en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Bovendien werkt mamma bij Shell en die kunnen volgens mij wel wat meer doen aan ons klimaat dan spaarlampen indraaien en de verwarming op 16 graden zetten! Groetjes, Pappa Bob Hoi Pappa, Mamma zegt dat Shell heel veel doet aan alternatieve brandstoffen en dat dat heel goed is voor het milieu. Mamma zegt ook dat als pappa wil wijzen hij dat maar naar Exxon Mobil moet doen, want dat zijn volgens mamma mensen die heel slechte dingen doen met ons milieu en ze zegt dat jullie daarvoor werken pappa. Ik zei haar dat pappa zoiets nooit zou doen en toen lachte ze een beetje gemeen. Maar dat doe jij toch niet, pappa? Groetjes! Bas Hoi Bas, Nou, dat is wel flauw van mamma, hoor. Ze doet nou net of Shell heel netjes is voor het milieu en dat is helemaal niet zo. Anders moet je mamma maar eens vragen hoe dat ook alweer in Nigeria zat. Ja, pappa’s bedrijf werkt héél soms voor Exxon Mobil, maar dat doet bijna iedereen, want dat is echt een héél groot bedrijf, véél groter dan Shell. Groetjes, Pappa Bob Hoi pappa, Mamma zegt dat de bazen van Exxon Mobil helemaal niks om het milieu geven. Je moet echt heel boos worden als je ze ziet, pappa! Groetjes! Bas Hoi pappa, Heb je mijn mailtje gelezen, pappa? Heb je die mensen van Exxon Mobil al gesproken? Groetjes! Bas Ha die Bas! Sorry, ik was weer even in een meeting. Bas, luister eens: pappa komt die bazen van Exxon Mobil nooit zelf tegen. Dus ik kan ze ook niet vragen of het nou klopt wat mamma over ze zegt. Zal ik je trouwens iets leuks vertellen? Toen pappa en mamma nog getrouwd waren, reden we een keer door Frankrijk. Mamma zat achter het stuur en de benzine was bijna op. En het enige pompstation dat ze kon vinden was er een van… Exxon Mobil! Ja, toen moest pappa héél erg lachen en werd mamma héél boos op pappa! En nou moet ik weer een bilateraal in, Bas! Groetjes, Pappa Bob Hoi pappa, Mamma las net jouw mailtje en nou is ze weer heel erg boos. Ze zei dat je zeker weer een bilateraal met Heleen in moest. Wie is dat, pappa? Groetjes! Bas Hoi pappa, Waar ben je nou pappa? Ben je nog steeds met Heleen bezig? Mamma zegt dat we het verder wel zonder jou afkunnen. Doei, pappa! Bas

Bob probeert het klimaat te redden

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Dit keer probeert hij zelfs om een beetje de...

van Jos aan Bob onderwerp Functioneringsgesprek Bob, Je mag best weten dat ik vannacht nauwelijks heb geslapen. Het functioneringsgesprek van gisteren is namelijk heel hard bij me aangekomen. Je verwijt me dat ik mijn mensen te bot en te hard behandel en dat om die reden de spirit op mijn afdeling ernstig is gedaald. Ik heb er het verslag van vorig jaar nog eens bijgehaald en daarin zeg je juist dat ik té vriendelijk, té empathisch leiding geef en m’n mensen veel strakker, strenger moet aansturen. Nou, dat heb ik het afgelopen jaar volop gedaan en nou blijkt het weer niet goed. Ik weet echt niet wat ik hiermee aan moet. Jos van het Hof, Chief Sales Beste Jos, Nou Jos, wakker liggen van zoiets, dat is nou ook weer niet nodig. Ik heb alleen het idee dat je het afgelopen jaar volledig naar de andere kant bent doorgeslagen, die signalen heb ik althans gekregen. Er heerst tegenwoordig toch een wat angstige, bijna paranoïde sfeer op je afdeling, het verzuim is ook significant toegenomen en daar wilde ik je even op wijzen. Dat moet toch ook op te lossen zijn? Tussen soft en hard is toch wel een goede middenweg te vinden? Bob Bob, Hoezo, een angstige, paranoïde sfeer op mijn afdeling? En wat voor signalen heb je dan gekregen? En van wie? Ik krijg de indruk dat bepaalde mensen op mijn afdeling een vies spelletje aan het spelen zijn via jou, de directie. Wie is het, Bob? Leon Keijsers? Karin de Bree? Wendy Peters? Kijk eens, als die mensen oorlog willen met mij, nou, dan kunnen ze oorlog krijgen. Jos Beste Jos, Kom, kom, Jos, hou je alsjeblieft even in. Niemand speelt een spelletje en op oorlog zitten we helemaal niet te wachten. Ik heb het meer over algemene signalen, dingen die je wel eens hoort en ik wilde in ons functioneringsgesprek alleen aanstippen of je ietsje milder, subtieler voor de dag wilt komen richting je mensen, ietsje minder geforceerd ook. Dat is toch geen raar verzoek? Dan moet je echt niet zo overspannen reageren. Bob Bob, Oh, fijn, nou ben ik ineens ook nog overspannen. Wie heeft dat verhaal nou weer de wereld in geholpen? Jasper Veldman? Tom Versluis? Lia Maessen? Lekker zeg, zo’n afdeling die achter je rug om dit soort vuige roddels verspreidt en een directeur die dit allemaal maar voor zoete koek aanneemt. Wat vertellen ze nog meer over mij? Nu wil ik ook het hele verhaal horen. Jos Beste Jos, Wacht nou ’s even, Jos. Er is echt niemand op jouw afdeling die aan de directie heeft verteld dat jij overspannen bent. Dat beweer ik ook niet. Ik zeg alleen maar: je stijl kan wel wat soepeler, je bent wat geforceerd bezig het laatste jaar. Laten we nou even rustig blijven en dit in een goed gesprek oplossen, liefst vandaag nog, met Marianne van hrm erbij. Ik laat wel even checken hoe ze vandaag zit met haar agenda. Bob Bob, Oh, lekker: nou gaan we er ook meteen maar hrm bijhalen! En jij noemt mij paranoïde? Volgens mij is het volkomen logisch dat ik denk in een hoek te worden gedreven! Jos Beste Jos, Ik beweer helemaal niet dat je paranoïde bent, Jos, en niemand drijft jou in een hoek. Zet dat soort gedachten toch uit je hoofd en laten we dit nou gewoon rustig oplossen. Misschien heb je dat wel gewoon even nodig: rust. Niks mis mee, toch? Dat hebben we als leidinggevenden allemaal wel eens even nodig. Bob Bob, Ah, nou begrijp ik het. Nou begrijp ik ook waarom die Marianne er zo nodig bij moet zitten. Zodat jullie met zijn tweetjes mij fijn kunnen uitleggen dat ik maar beter thuis kan gaan zitten. Ik begrijp nu dat loyaliteit binnen deze onderneming niets voorstelt, dat het woord rugdekking binnen dit bedrijf niet bestaat, dat je het vuile werk kan opknappen en dan als oud vuil op straat wordt gezet. Ik weet genoeg. Ik ga naar huis, dat is toch wat jullie willen? Jos Beste Jos, Als je zo bezig blijft, dan geef ik het echt op en zeg ik nu inderdaad maar: ga maar naar huis, Jos. Bob Bob, Zie je wel! Heb je toch je zin! Knap gespeeld, Bob, heel knap gespeeld! Jos

Bob kan het maar niet goed doen bij de sales-chef

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Bob doet zijn best. Dit keer voelt Bob zich in de hoek gedreven...

VAN Bob AAN Richard ONDERWERP voetbalwedstrijd Hoi Richard, Ik kreeg net Lex van Dalmen aan de lijn. Het schijnt dat jullie gisteravond gevoetbald hebben tegen een team van zijn bedrijf en volgens hem zijn daar onacceptabele dingen gebeurd. Kun je me daarover wat vertellen? Ik zie Lex morgen en dan wil ik wel een compleet verhaal hebben. Bob Hoi Bob, Ach, viel wel mee. Je weet hoe dat gaat: wij van Sales werken onder gigastress, zeker dit tweede kwartaal, en dat zie je toch op zo’n veld. Misschien waren we af en toe wat te gespannen, te fanatiek ook, maar die Lex moet niet zo zeuren. Wie is dat eigenlijk? Richard de Jongh Sales Director Richard, Lex van Dalmen is de algemeen directeur van Pallmex, zoals je vast wel weet onze grootste en beste en meest loyale klant. Ik ken Lex al jaren en die zegt zoiets niet zomaar. Volgens hem hebben jullie zijn financiële man neergemaaid en ligt die nu nog bij te komen. Dit klinkt allemaal niet erg sportief, Richard, temeer daar jullie niet zomaar tegen een team spelen maar tegen een essentiële klant van ons bedrijf. Bob Bob, Is die lange, magere de financiële man van Pallmex? Nou ja, Bob, het was wel een harde tackle, maar hij kreunde ook wel overdreven hard hoor, en dan ook zo flauw om te blijven liggen. Richard de Jongh Sales Director Richard, Wat je zegt: hij ligt in het ziekenhuis, minimaal nog drie weken. Ook daar is Lex niet bepaald blij mee. En dan schijnen jullie ook nog ruzie te hebben gemaakt met zijn adjunct Klaas-Jan. Hebben jullie echt onder de douche ‘Hé, klein pikkie!’ tegen hem geroepen? Bob Bob, Onzin! Dat was niet onder de douche, dat was veel later, aan de bar. En hij begon! Na een paar glazen bier begon die Klaas-Jan ons ineens te vertellen dat iemand die tent van ons flink moest uitdunnen en dan in de etalage zetten. En toen begon hij ook nog Leo te treiteren. Nou kun je Leo voor alles uitmaken, maar je moet dus niet middenmanager tegen hem roepen, dan wordt hij hels. Dus reageert Leo: ‘Beetje dimmen, klein pikkie!’ En toen begonnen wij meteen allemaal: ‘Hé, klein pikkie!’ Niet dat wij iets tegen kleine pikkies hebben, dat moet er niet toedoen bij managers, maar ja, die bal begon met treiteren en dan vraag je erom. Oké, misschien hadden we toen moeten stoppen, maar ja, in zo’n situatie… ineens had Leo de BMW-sleuteltjes van die Klaas-Jan gepakt en even later lag die bos in de vijver. Dat ging wat ver, dat heb ik Leo ook meteen gemeld. Richard de Jongh Sales Director Richard, Mag ik even vaststellen dat jullie een vriendschappelijke wedstrijd tegen onze allerbeste klant hebben laten uitlopen tot één grote bende. Hebben jullie er nog voor gezorgd dat Klaas-Jan zijn sleutels terugkreeg? Dat mag ik hopen. Bob Bob, Euh, nou ja… Misschien hádden we dat wel gedaan, hoor, maar toen kwam ineens een heel klein, heel driftig mannetje zich ermee bemoeien. Die had niet eens meegespeeld. Die begon op hoge toon te eisen dat wij die sleutels uit de vijver zouden halen, hoe dan ook, en toen sprak hij me wel zó autoritair aan, maakt me hels… Ik zei nog: ‘En nou kappen, dwerg!’ Toen begon dat ventje ineens: ‘Weet je wel wie ik ben?!’ Nou, daar kan ik helemaal niet tegen, dat soort arrogantie. Dus ik zeg: ‘Effen dimmen, dwerg, anders lig jij zo meteen op dezelfde plek als die BMW-sleutelbos!’ Weet ik: had ik gewoon niet moeten zeggen. Maar dat blaaskaakje was zó arrogant… Gelukkig trok Leo me toen weg bij die dwerg, want anders had ik hem echt in die vijver gesmeten. Richard de Jongh Sales Director Richard, Die dwerg, dat is Lex van Dalmen, inderdaad: onze grootste, beste, meest loyale klant. Als ik hem vanmiddag zie, zal ik mijn uiterste best doen om de schade te beperken. Maar laat dit nóóít meer gebeuren! Hebben jullie nog zo’n voetbalwedstrijd in aantocht trouwens? Bob Bob, Oh, was dat Lex. Nou je het zegt: wel een directeurtype. Ja, volgende week hebben we weer een wedstrijdje, dan tegen de jongens van onze huisbankier ING. Dat wordt wat, Bob. Vorig jaar hebben ze ons ingemaakt, keihard, maar nu pakken we ze terug, met alle middelen. Richard de Jongh Sales Director Richard, Kun je me even mailen wanneer die wedstrijd is? Ik wil er erg graag bij zijn. Bob

Bob probeert de schade te beperken na een ‘vriendelijke ontmoeting’

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Bob doet zijn best. Dit keer loopt een vriendelijke voetbalwedstrijd met de klant...

Zo bestrijd je onrust: ‘Ons geloof in maakbaarheid is te groot’

Niet alleen je drukke baan of die vele taken op je to-do lijst, maar vooral jijzelf zorgt voor onrust in...

van Jossine aan Bob onderwerp cv Joris Dag Bob, Ik heb een probleem dat ik je even discreet wil voorleggen. Wij hebben vorige maand Joris aangenomen, echt in alles een hipo en met een zeer imponerend cv. Nou gaat het over dat laatste. Zo af en toe krijg ik namelijk het idee dat het cv van Joris niet helemaal klopt. Nou schijnt het heel vaak te gebeuren dat sollicitanten hun cv bij elkaar fantaseren, maar mij geeft dit geen prettig gevoel. Heb jij enig idee hoe dit aan te pakken? Jossine Hoi Jossine, Ja, ik hoor dat ook steeds vaker, van die cv’s waar niets van klopt. Heel lastig. Ik zal HR eens vragen of ze toch vooral meer willen checken, want dat gebeurt volgens mij nog maar zelden. Maar heb je concrete aanwijzingen dat die Joris liegt? Of zijn het slechts vermoedens? Bob Bob, Nou ja, echt concrete aanwijzingen. Kijk, op zijn cv staat dat hij de Harvard Business School heeft bezocht, maar gisteren bleek hij geen idee te hebben waar Boston ligt. Sowieso raar trouwens, dat je met zo’n opleiding een toch wat onbeduidende junior marketingfunctie bij ons accepteert. Ach, misschien zie ik ook wel spoken. Jossine Jossine, Kan dat van Boston niet gewoon een misverstand zijn geweest? En dat zo’n jongen met zo’n opleiding bij ons komt werken - dat is toch net leuk? Misschien vindt hij dit wel wijzer om te doen dan meteen aan de slag te gaan bij Shell of Philips. Ik vind je aanwijzingen nog te weinig concreet om actie te ondernemen. Bob Bob, Ja, maar er zijn nog wel wat dingen. Zo loopt hij voortdurend opvallend met een BMW-sleutelhanger te rammelen, maar Sarah komt hem elke avond bij de bushalte tegen. Nou ja, ook niet erg. Maar echt vreemd: vorige week hadden we een meeting met onze collega’s uit Londen en het enige wat Joris zei was ‘yes, yes!’, vaak ook als een ‘no, no!’ wel erg op zijn plaats was geweest. Ik dacht eerst dat hij erg nerveus was, maar later kreeg ik de indruk dat hij de Engelse taal nauwelijks beheerst. Op een gegeven moment vroeg een van die Britten aan Joris: 'And what do you think about our return on sales predictions?' Het bleef eerst lang stil, maar uiteindelijk stotterde hij: 'Well… euh, yes, nou, euh… good!'. Ik neem hem de komende tijd toch maar niet meer mee naar dat soort meetings. Jossine Jossine, Ach, Jossine, hoe was jouw eerste meeting in het Engels? Toen was je toch ook knap nerveus? Ik wel in elk geval. Doet die Joris verder zijn werk wel goed? Dat is toch waar het uiteindelijk om gaat. Bob Bob, Tja, doet hij zijn werk goed. Nou ik erover nadenk, hij roept voortdurend tegen iedereen op de afdeling dat hij het zo ontzettend druk heeft, dat er veel teveel op zijn bord ligt en dan is er altijd wel iemand bereid iets van hem over te nemen. Het klinkt gek, Bob, maar het zou dus best kunnen dat hij helemaal geen werk verricht. Jossine Jossine, Wil je nou eigenlijk zeggen dat wij een hipo in dienst hebben genomen die bij nader inzien geen opleiding heeft en geen werkzaamheden verricht? Dat zou echt te gek voor woorden zijn. Bob Bob, Ik heb net voorzichtig geïnformeerd op de afdeling maar ik krijg inderdaad sterk de indruk dat Joris al zijn werk op handige wijze door collega’s laat opknappen en zelf niets doet. Weet je waar ik nu ook aan ga twijfelen? Dat hij elk jaar een weekje gaat skiën in Aspen en tijdens de après-ski altijd zulke goede gesprekken heeft met Jack Welch. Toen hij dat tijdens het sollicitatiegesprek vertelde was ik erg geïmponeerd, maar nu denk ik toch: zou Joris enig idee hebben waar Aspen ligt? En dan zijn golfweekendjes met Richard Branson… dat zal hij toch niet verzonnen hebben? Jossine Beste Joris, Ik zou het erg op prijs stellen als wij op korte termijn kennismaken. Ik stel dan ook voor dat we vanmiddag lunchen. Bob Beste directeur, Goed idee, zo’n lunch! Helaas gaat vandaag niet lukken, want ik heb mijn wekelijkse lunchafspraak met Frans van Houten. Morgen 13 uur in La Rive? Joris

Bob twijfelt aan de waarheid van een cv

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Bob doet zijn best. Dit keer leert hij waar harde feiten ophouden en...

Tony Crabbe: ‘Doe minder met meer focus’

We zijn druk, druk, druk. Op een werkdag rennen we van de ene meeting naar de andere, worden we overstelpt...

Van Bob Aan John Onderwerp Managementboeken Beste John, Vanochtend in het managementteam hadden we het erover dat het wel eens goed zou zijn als wij eens een paar actuele managementboeken zouden lezen, zeg maar: ter verrijking. Toen kwam jouw naam op. Er wordt gezegd dat jij die boeken werkelijk verslindt. Grappig, dat verwacht je niet echt van een Assistant Facility Manager. Klopt het? En vooral: heb je tips? Bob Beste Bob, Wat een goed idee van jullie! En ja, het klopt: ik ben helemaal verslaafd aan die boeken, ook al ben ik dan Assistant Facility Manager, want ook bij mijn takenpakket komt véél meer kijken dan checken of alle lampen nog werken en of er geen wc’s zijn overstroomd. Juist ook in die taken pas ik lessen uit die boeken toe, zoals de implementatie van sustainable development goals en operational excellence evenals, natuurlijk, af en toe je box, je comfortzone verlaten en eens lekker de mind laten flowen. Kennen jullie het boek Waarde propositie ontwerp? Echt een must! Het gaat uit van het Waardepropositie Canvas Model en is geïntegreerd in het Businessmodel Canvas en de Environment Map zodat intrinsieke waardeproposities zichtbaar en tastbaar worden gemaakt waarna ze kunnen worden doorontwikkeld, niet alleen binnen, maar vooral dóór de organisatie. Sorry hoor, ik word er wat opgewonden van. John Veraart Assistant Facility Manager John, Klinkt goed, hoor, erg goed. Maar ook wel wat abstract. Onze MT-leden zijn toch erg praktijkgericht, pragmatisch. Ken je geen titels die daar wat meer op inspringen? Bob Bob, Wat dacht je van Cirkel van verandering? Ik werd er zelf helemaal stil van. Het gaat over het ‘rond maken’ van de zelfsturing binnen organisaties aan de hand van zeven stuurmechanismes die samen de holistische cirkel vormen. Heel herkenbaar. En meeslepend geschreven. Ook een aanrader: Business spiritualiteit van de grote denker Paul de Blot. Succesvol leiderschap gaat hierbij uit van een dieper bewust zelfleiderschap via spirituele sturingsmechanismes, gebruikmakend van de vijf P’s: Profit, People, Planet en natuurlijk Pneuma en Peace, waarbij voortdurend in de spiegel wordt gekeken die je wordt voorgehouden. Confronterend. Dan komt het allemaal wel erg dichtbij, hoor. Maar of dit MT dit aankan… John Veraart John, Ik denk eerlijk gezegd van niet. En ja, het klinkt allemaal erg interessant - en dat je daar allemaal echt wat mee kunt als Assistant Facility Manager, goh - maar nogmaals: onze MT-leden, dat zijn toch drukke managers die, als ze al iets lezen, dat liefst meteen willen toepassen, begrijp je? Heb je niet, zogezegd, een soort doe-boek voor ons? Niet te dik, niet te complex? Bob Bob, Nou, heel eerlijk gezegd vind ik die managementdoeboeken wat onder mijn niveau. Maar goed, voor jullie dan: Ontslaan doe je zo! legt in vijf stappen uit hoe je medewerkers ontslaat zonder daar ook maar enige moeite mee te hebben, ja, het leert je zelfs dat medewerkers ontslaan leuk kan zijn. Is dat wat? John Veraart John, Hé ja, dát is wel wat. Kun je zes exemplaren bestellen? En vergeet aub niet over de prijs te onderhandelen. Bob

Bob is nieuwsgierig naar de nieuwste managementliteratuur

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer verdiept hij zich in actuele managementliteratuur.

Onderzoek: emoticon in werkmail heeft negatief effect

Het lijkt misschien leuk over te komen, maar mist volgens onderzoek vaak zijn doel: de smiley in een zakelijke e-mail.

Zo werk je efficiënt samen met een ander conflicttype

De één zoekt conflicten op, de ander vermijdt ze liever. Wil je efficiënt samenwerken met iemand die anders met conflicten...

Winkelmand

Recente artikelen