Carrière

Angstcultuur in organisaties

In onze huidige werkmaatschappij tolereren we niet meer dat een leidinggevende zijn of haar macht misbruikt voor eigen gewin, schrijft...

Zo maak je het beste van je netwerkborrel

Weinigen hebben het als hobby, maar toch moeten we er allemaal vroeg of laat aan geloven: de netwerkborrel. Hoe haal...

Ik ben niet mijn gedachten

Soms kunnen negatieve gedachten de overhand krijgen en op die manier je gemoedstoestand beïnvloeden. MT Columnist Jacqui Brassey merkt dat...

VAN Robert AAN Bob ONDERWERP Survival weekend Hoi Bob, Zéér benieuwd hoe je Management Survival Weekend was in Schotland. Heb je het überhaupt overleefd? Ben je jezelf tegengekomen? Hoor het graag, want zoals je weet moet ik over twee weken. Het schijnt hét middel te zijn voor teambuilding, toch? Robert Hoi Robert, Ik mail je even vanuit huis, want ik kan amper lopen en ga straks eerst naar de huisarts voor wat pijnstillers. Dan weet je het al natuurlijk: Robert, het was echt verschrikkelijk. Ik vind het eigenlijk onzin dat Hoofdkantoor dit soort tochten organiseert voor zijn managers, zonde van het vele geld, maar goed, als je weigert kun je de komende jaren promotie wel vergeten. Enfin, we kwamen op vrijdagmiddag aan in Glasgow, toen met een busje helemaal naar het noorden, úren onderweg. Al die tijd zat ik naast ene Roel Dassink, onze survival coach. Dat schijnt een bekende bergbeklimmer te zijn en die leert nu managers zichzelf tegen te komen. Dat zei hij ook die hele rit: ‘Jij komt jezelf straks helemaal tegen, Bob' en ‘Ik sleep je er doorheen, Bob, maar alleen: als jij jezelf helemaal geeft, Bob.' Hele vermoeiende man. Zaterdagochtend moesten we eerst mountainbiken. Erg zwaar parcours, veel heuvels en vooral erg glad en ik ging veel te hard van start en kon halverwege amper nog adem halen. Ik wou echt opgeven, maar toen kwam die Roel weer: ‘Jij wilt toch niet dat ik Hoofdkantoor moet vertellen dat jij al na een paar uur hebt opgegeven, hè Bob?' Wat een kwal zeg. Ik kwam halfdood aan, gelukkig net niet als laatste, want Arno was onderweg gevallen en die arriveerde vijf minuten later, hevig bloedend. Toen moesten we meteen erna een tocht maken door heel ruig gebied en Arno hield het niet meer vol, waar ik best blij om was, net als toen Johan uitgleed en niet meer verder kon. Ondertussen, dat was nog het ergste, moest ik van die Roel voortdurend verhalen aanhoren over zijn avonturen in de Himalaya en hoe vaak hij daar zichzelf was tegengekomen en dat hij zulke fijne maatjes is met onze bestuursvoorzitter, wat best zou kunnen, je weet maar nooit, dus deed ik almaar alsof ik heel geïnteresseerd was. 's Avonds kampvuur. Iedereen was kapót. Van Roel moesten we zeggen hoe we ons voelden. Dan zeiden mensen ‘Moe' of ‘Kapot' en dan zei Roel dat hij dat niet bedoelde, nee, hoe we ons écht voelden, maar niemand had nog zin in zo'n therapeutisch gesprek en toen werd hij boos en begon te roepen dat we allemaal slappelingen waren, mietjes, niet geschikt voor de echte top en toen zei André ineens: ‘Ach man, jij kan niet eens een spreadsheet maken...' En toen werd het echt ruzie en toen zei Frank ineens dat hij er genoeg van had en liep weg. ‘Die komt wel terug', zei Roel. ‘Dit heb ik zó vaak meegemaakt.' Nou, Frank kwam niet terug, we hebben hem uiteindelijk gevonden, na een halve nacht zoeken, en toen waren we Pieter weer kwijt. Het was echt chaos en die Roel deed net alsof het er allemaal bij hoorde. ‘Nou leren we de leiders kennen!' zei hij almaar, maar d'r was helemaal niemand meer die de leiding nam, hij ook niet. En als we weer eens iemand kwijt waren, zei hij: ‘Zoeken! Jullie managers moeten leren zóeken!' Gelukkig vertelde een sombere Henk ons diep in de nacht dat de kwartaalcijfers van zijn divisie zwáár achterliepen, dat monterde ons dan wel weer op. Op zondag waren we allemaal zo moe dat niemand nog wat zei, wat best lastig werd tijdens het groepsgesprek, ergens bovenop een berg. Roel bleef proberen, maar niemand had nog zin, en toen begon hij te huilen, echt waar, die brede, boomlange kerel begon ineens te huilen. Toen hebben we hem maar getroost en mee naar beneden genomen, naar het busje, want hij was echt de weg kwijt, figuurlijk en letterlijk. Nou ja, behalve Roel is verder niemand zichzelf tegengekomen in Schotland en aan teambuilding zijn we ook niet toegekomen. Maar nu moet ik echt naar de huisarts, man, die rug van me... Bob Hoi Bob, Wat een fiasco zeg. Ik hoop dat je snel herstelt. Ik krijg trouwens net een mailtje van Hoofdkantoor dat mijn Schotse survivalweekend is gecancelled. Er staat niet bij waarom. Robert

Bob gaat op survival in Schotland

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Bob is net op survival geweest in Schotland, voor...

Wat zou Aristoteles doen?

Hij mag dan al ruim twee millennia niet meer onder ons zijn, Aristoteles’ teksten en ideeën zijn verrassend toepasselijk voor...

Bob wint het zou-ik-dat-doen-nee-toch?-spel

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze week is Bob wederom de winnaar van het...

Hoe belangrijk is wat we aantrekken naar ons werk?

De werkcultuur is aan het veranderen: er is meer ruimte voor ons persoonlijke leven op de werkvloer. Dit heeft ook...

Meer doen met behulp van een kookwekker, het werkt

Stoplichten op bureau's en geluidsdempende koptelefoons. Veel kantoorbewoners grijpen alles aan om ongestoord te kunnen werken. Maar een bedrieglijk eenvoudige...

Bob ontdekt een pikant filmpje op youtube

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. In deze aflevering wordt er getongd op ‘joetuub'.

Houd op met klagen over je collega’s

Iedereen doet het wel eens, klagen over het gedrag van je collega's tegen een andere collega. Hoewel het oplucht en...

Niets doen is ook een optie

We zijn verslaafd aan actie. Door iets te doen hebben we het gevoel vooruit te komen. Toch kan het soms...

Vind je weg in verandering

Verandering kenmerkt het leven, maar dit betekent niet dat we er goed mee kunnen omgaan. De helft van alle Nederlandse...

Graag alleen willen zijn maakt je nog geen introvert

In een wereld waar extravert zijn de norm is, kan het voor introverte mensen niet altijd makkelijk zijn. Maar dat...

Bob raakt in paniek

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Dit keer wordt hij geconfronteerd met het zoonje van...

5 tips om de volgende carrièrestap te maken

Je carrière versnel je niet van de ene op de andere dag. Maar je kunt er vandaag al wel een...

Een scherm als primaire levensbehoefte

We zijn inmiddels zo verkleefd met onze schermen dat we steeds meer tijd achter onze computer, telefoon of televisie doorbrengen,...

Bob pleit voor een ‘living company’

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Zijn nieuwste goede idee is een 'living company'.

Ga angst niet uit de weg, ga de confrontatie aan

Als we iets tegenkomen dat we eng vinden of niet willen doen, is onze eerste reactie om het te vermijden....

Winkelmand

Recente artikelen