Leiderschap

Hoewel Michel Paris is opgeleid als ingenieur, werkt hij al ruim 30 jaar bij investeringsfonds PAI Partners. Na het behalen van zijn technische master aan de Ecole centrale de Lyon en een MBA aan de NEOMA Business School maakte hij zijn eerste stap bij automotive leverancier Valeo. Na twee jaar maakte hij een zijstap naar PAI, in 1984, om nooit meer weg te gaan. PAI Paris maakte een flinke klim binnen PAI Partners, dat bij zijn start nog onderdeel was van de Franse investeringsbank BNP Paribas. Hij spendeerde 25 jaar aan het maken van deals, waarbij hij zich eerst richtte op de IT- en elektronicasector. Vanaf eind jaren ’90 verschoof zijn focus naar distributie- en servicebedrijven. In 2005 kwam hij aan het hoofd te staan van de consumenten en service divisie en vier jaar later trad hij toe tot de investeringsraad van PAI. Crisis Rond de tijd van zijn aantreden in de investeringsraad kwam PAI in moeilijkheden vanwege de financiële crisis. Analisten voorspelden niet veel goed, maar PAI wist uiteindelijk met een investeringsrondes 3,3 miljard euro op te halen, wat het bedrijf redde. Zelf zegt hij tegen Private equity international over die periode, die hij simpelweg ‘2009’ noemt: ‘Dat jaar heeft ons veel goede dingen gebracht. Door dat jaar zijn we creatief en effectief geweest in het smeden van nieuwe partnerschappen.’ Dubbele functie Nadat Paris aan het hoofd van de investeringen kwam te staan als CIO, kreeg hij in 2015 zelfs een dubbele functie toebedeeld. Hij volgde Lionel Zinszou op als CEO en hield zijn vorige functie erbij aan. Over zijn functie als CEO zegt Paris: ‘Ik zie mijn rol als hoofd van een bedrijf dat onafhankelijk is en nog lang zal blijven bestaan.’ Daarnaast geeft hij aan dat het bedrijf ‘erg stabiel’ is en ‘er niks is veranderd binnen het bedrijf of het team na de gebeurtenissen van 2009’. Overname PAI toont zeker stabiliteit met de overname van de Rotterdamse bottelaar Refresco. Laatstgenoemde had namelijk eerder dit jaar de Amerikaanse branchegenoot Cott overgenomen en werkte zich daarmee in de schulden. Die schulden worden nu afgelost door PAI, wat Refresco de ruimte biedt om verder te groeien. Het bedrijf werd in totaal op 3.3 miljard euro gewaardeerd, waarvan de aandeelhouders van Refresco 1,623 miljard euro zullen vangen. Refresco zal met de overname weer van de beurs vertrekken, iets dat topman Hans Roelofs erg gelukkig maakt. In een reactie aan het FD zegt hij: ‘Private equity zal opnieuw onze groei versnellen en dat klinkt als muziek in mijn oren. Wij kunnen onze strategie uitvoeren en dat is leidend. En het is de juiste prijs voor de aandeelhouder, dat komt er bovenop.'

In het nieuws: Michel Paris (CEO PAI Partners)

Na een tweede overnamebod gaat bottelaar Refresco akkoord. Het Franse investeringsfonds PAI Partners neemt het bedrijf over voor ruim 1,6...

8 voor- en nadelen van een pr-stunt

Een pr-stunt kan een topidee zijn, maar denk wel goed na voordat je eraan begint, stelt Sprout-expert Leonne van de Ven....

Ondanks hun kennis op het vlak van een burn-out, vinden millennials het toch moeilijk om zich te wapenen tegen overbelasting. Een meerderheid (63%) van de duizend millennials die zorgverzekeraar Anderzorg ondervroeg over dit onderwerp zegt dat ze het moeilijk vinden om hun (werk)grenzen te bewaken. Hoge eisen Dit kan komen door de hoge eisen die ze aan zichzelf stellen. Millennials willen niemand in hun omgeving teleurstellen (90%), en of het nu gaat om sport, studie of werk, veel van hen (64%) zijn nooit tevreden met de resultaten. Een mogelijke verklaring ligt in de hoge eisen die zij aan zichzelf stellen; millennials willen niemand in hun omgeving teleurstellen (90%), en of het nu om studie, sport of werk gaat; velen (64%) zijn nooit echt tevreden met de behaalde resultaten. Taboe Wanneer je kijkt naar het voorkomen van een burn-out, dan vindt bijna acht op de tien millennials dat het aan de werkgever is om hiervoor zorg te dragen. Tegelijkertijd is er een groot taboe op de burn-out. Meer dan de helft (60%) durft niet aan te geven wanneer de werkdruk te hoog is. Ook grijpen jongeren nog weinig in als het gaat om burn-out gerelateerde klachten. Ruim de helft van de ondervraagde millennials zegt dat psychische vermoeidheid bij onze moderne manier van werken en leven hoort. En hoewel acht op de tien millennials weleens kampt met geestelijke of lichamelijke vermoeidheid, zegt bijna de helft hier geen actie op te ondernemen. Ze denken dat het vanzelf wel weer overgaat. Digital detox Een van de manieren voor millennials om een burn-out te voorkomen, is de digital detox. Een kwart van de ondervraagden zegt af en toe bewust een tijdje offline te gaan om zo het aantal prikkels te verminderen.

Jongeren kennen de risico’s van burn-out, maar doen er weinig mee

Voor millennials is de burn-out onderdeel van het dagelijks leven. Bijna veertig procent vindt het normaal om een burn-out te...

Effectief thuiswerken: een kwestie van plannen en communiceren

Geen dresscode, geen collega’s die je storen: thuiswerken lijkt zo ideaal. Toch is het lastig om jezelf optimaal te laten...

Jan van Setten, leiderschap, niveaus, respect, medewerkers, veranderen, overtuigen

Jan van Setten #5: Dit is de TomTom van persoonlijk leiderschap

Alle grote leiders hebben volgens Jan van Setten iets gemeen met elkaar: ze staan én gaan ergens voor. Wil je...

Jacques van den Broek houdt van strips en hij spaart miniatuurautootjes. Dat is duidelijk te zien in zijn werkkamer: overal staan miniatuurauto's uit bekende strips en aan de muur hangt Disney-achtige kunst. Zijn liefde voor strips ontstond op zijn dertiende toen hij albums begon te sparen. Samen met een vriendje begon hij een bibliotheek waar ze op het hoogtepunt 350 albums per dag uitleenden. Van de opbrengst kochten ze weer nieuwe strips. Toch wilde Van den Broek geen ondernemer worden. Hij ging rechten studeren in Tilburg. Vestigingsmanager Wat hij ermee wilde worden wist hij niet. Na zijn studie ging hij nog een jaar in middelbare dienst en trad daarna in dienst bij Vendex. Na een paar jaar startte hij als vestigingsmanager bij Randstad. 'Toen ik daar kwam, voelde het wel een beetje als thuiskomen. Ik begon op een vestiging en vanaf dag 1 was het leuk. Er kwamen mensen binnen, de telefoon ging, er moest van alles gebeuren. Je was nooit klaar. [...] Op vrijdag kwamen de uitzendkrachten hun werkbriefjes brengen, dat gaf een feestelijk sfeertje op kantoor.’ zegt hij in een interview met VNO-NCW. Zijn volgende functie binnen het concern is die van regiodirecteur Nederland, daarna wordt hij CEO van Newmonday.com en directeur van Capac Inhouse services, allemaal onderdelen van Randstad. In 2004 treedt hij toe tot de raad van bestuur onder CEO Ben Noteboom. Vertrek In al die tijd bij Randstad heeft hij maar een keer gedacht aan vertrekken: 'Begin deze eeuw. Toen ging het niet zo heel goed met het bedrijf. Mensen kijken dan toch naar het management, dat realiseer ik me nu in deze functie. Geloof je in je vak, straal je iets uit, zijn we een winning company? Dat was toen niet het geval. Er was veel twijfel. Maar ja, ik zat net tegen de top aan. Ik dacht: toch maar even kijken wat er gebeurt. En je kunt best lang voor één werkgever werken, als je maar genoeg groeit' zegt hij tegen NRC In 2014 treedt hij in de voetsporen van Noteboom, die door de raad van commissarissen na 11 jaar wordt gevraagd te vertrekken. Hij ontkent dat dit altijd het doel is geweest. ‘Ik heb nooit aan carrièreplanning gedaan. Je blijkt eigenschappen te hebben die belangrijk worden geacht. Bevlogenheid, passie, ervoor gaan. Ik heb altijd veel gevoel en lol in mijn werk gehad. Dat zou voor iedereen moeten gelden,’ zegt hij in het eerder genoemde interview met VNO-NCW. Uitzendrecord Met Randstad gaat het goed. In het derde kwartaal behaalde het bedrijf een hogere omzet en onderliggend resultaat. Tegelijkertijd kwam het CBS met cijfers over de uitzendbranche. In 2016 is het aantal uitzendkrachten gestegen naar 725.000, een record. De kans op een vaste baan is klein. Van de uitzendkrachten die in 2012 beginnen, stroomde 13 procent door naar een vast contract. Dat is nu anders, zegt Van den Broek op Radio 1: 'Je ziet nu weer de beweging zoals we die in 2007 en 2008 hebben gezien, dat er meer doorstroom is van uitzendbaan naar vaste baan.'

In het nieuws: Jacques van den Broek (CEO Randstad)

Het zijn goede tijden voor uitzenders. Nog nooit waren er zoveel uitzendkrachten aan het werk als in 2016, de omzet...

Uitslag MT-onderzoek: traditioneel kerstpakket still rules

De traditionele kerstdoos met levensmiddelen is anno 2017 nog springlevend. Wel is de roep om cadeaus op maat duidelijk hoorbaar....

i.s.m. TIAS School for Business and Society

Hoe je als leider leert een rat (en geen beer) te zijn

Zowel binnen als buiten de organisatie gaan veranderingen sneller dan ooit tevoren. Leiders die succesvol willen blijven, moeten vooral leren...

Steven van Belleghem, Artificial intelligence, AI, klanten, klantenservice

Steven van Belleghem: ‘AI gaat over klanten, niet over technologie’

Met de komst van artificial intelligence verandert de relatie tussen bedrijven en klanten drastisch. ‘Willen bedrijven klantgericht blijven dan moeten...

Loop je in een korte broek rond op de werkvloer, dan ben je niet representatief. ‘Kristel, het is toch raar als je een afspraak hebt bij je financiële instelling en de bankier loopt rond in een korte broek’, vraagt mijn moeder me bijvoorbeeld. ‘Hoezo, mam? Doet hij zijn werk dan opeens minder goed?’ Representatief kleden Op de korte broek heerst nog steeds een taboe. Al is er een hittegolf, dan nog lopen mijn collega-ondernemers in een maatpak rond. Je ziet ze zweten in hun chique kostuums tijdens een lunchvergadering op de golfbaan om enkele punten door te spreken van de ondernemersclub. Het lijkt wel zelfkastijding en al dat gezweet vind ik ook niet erg representatief. Accountantskantoren hebben helemaal een streng anti-korte broeken beleid. Niet dat hun klanten dit opleggen, nee ze doen dit enkel zichzelf aan. ‘Peter, trek toch gewoon je korte broek aan als je de audit bij ons komt uitvoeren. Als dit niet meer op een camping kan, waar dan wel?’, roept zijn klant laconiek uit. Peter volgt het advies op en gaat even bij het accountantskantoor zijn spullen ophalen voordat hij naar de campingeigenaar vertrekt. ‘Peter, wat ga jij doen in korte broek? Je denkt toch niet om zo langs de receptie te kunnen lopen? In korte broek naar een klant, geen denken aan. Je gaat naar thuis om je om te kleden!’ Als vrouw kun je tijdens een hittegolf nog makkelijk een jurkje dragen en is het eenvoudig om een beetje fris gekleed op het werk te verschijnen. Is dit een van de enige kwesties waarop mannen gediscrimineerd worden en vrouwen niet? Mag de ondernemer die korte broek eigenlijk wel verbieden? Bedrijfskleding Een leidinggevende mag kledingvoorschriften opstellen als die echt een zwaarwegend bedrijfsbelang hebben. Het lijkt mij logisch dat losse kettingen verboden mogen worden als je werkt aan gevaarlijke machines. En dat het als secretaresse niet de bedoeling is om het hoofd van je collega op hol te brengen met een te laag decolleté. Het is een kwestie van gezond verstand en de wet is hierin moeilijk te interpreteren. Je kleding mag het imago van het bedrijf niet schaden en een werkgever kan goede redenen hebben om je kleding deel uit te laten maken van een bedrijfshuisstijl. Maar dit moet wel van te voren worden meegedeeld. Het grijze gebied wordt steeds groter, omdat er maatschappelijk veel meer wordt toegestaan. Een brandweerman of een constructiebankwerker in korte broek is om veiligheidsredenen gevaarlijk. Maar een postbode is wel gerechtigd om rond te lopen in korte broek. Een bankdirecteur over een paar jaar waarschijnlijk ook. Voorstander van korte broeken Pas als ondernemer maar op met al die kledingvoorschriften. Voordat je het weet overtreedt je als directeur zelf de regels. Doe je jezelf niet de das om met al die reglementen? Je dwingt jezelf in het keurslijf van een maatpak. Ik ben in ieder geval pro-korte broek (mits dit veilig is). Niks mis met een paar harige mannenbenen als de temperatuur buiten stijgt tot boven de 30 graden. Het is in ieder geval een preventieve maatregel om te voorkomen dat een mannelijke werknemer in rok verschijnt naar het werk. Ga je klant dat maar eens uitleggen. Kristel Groenenboom schreef een boek over vooroordelen tegen vrouwen aan de top: ‘Mag ik meneer Kristel even spreken?’ Je kunt het boek hier bestellen.

Waarom dragen mannen geen korte broek in de zomer?

Ondernemer Kristel Groenenboom kent veel vooroordelen tegen vrouwen in het bedrijfsleven. Dit keer schrijft ze echter over discriminatie tegen mannen....

Jim Collins: vraag als leider niet wat, vraag wie

Wil je als bedrijf veranderen? Dan moet je je eerst afvragen wie het moet doen, voordat je bedenkt wat je...

Nick Bortot, Bux, beleggen, beleggingsapp, investering, Binckbank

Manager in het nieuws: Nick Bortot (CEO beleggingsapp Bux)

Beleggingsapp Bux heeft een investering van 10,6 miljoen euro gekregen. ‘Groeiplannen genoeg’, volgens oprichter en CEO Nick Bortot. Een profiel...

Succesvol zijn betekent volgens filosoof en schrijver Alain de Botton niet veel geld verdienen of status en aanzien verkrijgen. Er zijn bedrijven of organisaties die betekenisvol zijn en niet alleen op winst zijn gericht. Ze verdienen weliswaar geld, maar zijn vooral geïnteresseerd in het maken van mooie producten. Hij geeft het voorbeeld van het Zwitserse bedrijf Pilatus, dat propellervliegtuigen maakt. ‘Ze hebben al honderd keer geweigerd het bedrijf te verkopen en hebben ook niet de ambitie een soort Google te worden. Het gaat ze steeds om de kwaliteit die ze leveren.’ Kapitalisme is zo slecht nog niet, vindt De Botton. We moeten oppassen voor de romantische houding dat geld verdienen verwerpelijk is. Dat het waardevoller of betekenisvoller is om een roman te schrijven of een opera te componeren. ‘Kapitalisme heeft vele gezichten in de wereld en heeft ten onrechte een slechte naam. Het gaat maar om één ding: de problemen van mensen oplossen, of het leven van mensen gemakkelijker maken. Het maakt echter nogal uit of je een Duitse kapitalist bent in een familiebedrijf dat niet naar de beurs wil of een Amerikaanse aandeelhouder die zo snel mogelijk winst wil maken.’ Waarom is het zo moeilijk voor bedrijven om het potentieel van hun mensen beter te ontwikkelen? ‘De ongemakkelijke waarheid is dat bedrijven het niet nodig hebben dat iedereen creatief is of zijn maximale potentieel benut. Er zijn ook gewoon mensen nodig die uitvoeren wat anderen verzinnen. In grote bedrijven ben je eerder de uitvoerder van andermans visie en ideeën. In de meeste organisaties is het slechts een handjevol mensen dat de huizen ontwerpt, een strategie bedenkt of de software ontwikkelt. In moderne bedrijven is het moeilijk om je betrokken te voelen, omdat er te veel afstand en een gebrek aan verbondenheid is. Een meerderheid van bedrijven heeft honderden medewerkers, soms duizenden. In een grote machine lijden medewerkers aan een gebrek aan richting of een duidelijk doel. Ze zien niet in hoeverre hun bijdrage ertoe doet. Toch maakt het wel degelijk uit, alleen moet dat wel duidelijk gemaakt worden. En steeds weer. Mensen moeten er continu aan herinnerd worden waarom ze doen wat ze doen.’ De meeste visies of mission statements zijn abstract en moeilijk te vertalen naar de werkvloer. ‘Ja, ik ben altijd verbaasd over hoeveel tijd en moeite er gestoken wordt in producten of in “operational excellence” en hoe weinig in communicatie. Dat is dan iets voor marketing of voorlichting. De IT- en de juridische afdeling krijgen de beste mensen en stellen hoge eisen, maar als het om het schrijven van mission statements of de bedrijfsbrochures gaat, lijkt elke ambitie verdwenen. Je hoort de beste schrijvers in te huren om je verhaal goed te vertellen. Ik kom soms bij fantastische bedrijven en als ik dan hun brochure of website bekijk, denk ik: oh my God! Wie heeft dit geschreven?’’ Waarom zijn goede verhalen belangrijk? ‘Omdat het steeds om verleiding gaat. Je wilt klanten ertoe verleiden je producten te kopen en goede mensen verleiden om voor je te komen werken. Om mensen te overtuigen of over te halen heb je goede verhalen nodig. Om het beste talent aan te trekken heb je de beste verhalen nodig. Verleiding is helaas ondergesneeuwd geraakt en hoort niet alleen bij de marketingafdeling thuis.’ Moeten bedrijven dan romanschrijvers of filosofen inhuren of horen die in de raad van bestuur? ‘Ik vind het lastig om daar iets over te zeggen, maar feit is dat bedrijven er belang bij hebben om in het hoofd en het hart van mensen te geraken en mensen te begrijpen. Daar zijn psychologen of filosofen goed in. Veel innovatie is niet alleen technologisch, maar ook psychologisch van aard. Het gaat erover dat mensen de dingen anders doen of gebruiken. Je kunt nog zulke fantastische technologieën verzinnen, als niemand er iets mee doet, heb je er niets aan. Bedrijven vinden het vaak lastig zich in klanten te verplaatsen en doen onhandig onderzoek naar klanttevredenheid. Dat heeft weinig zin. Als je mensen vroeger had gevraagd wat voor muziek ze wensten, had niemand gezegd: “Mozart.” De meeste klanten weten niet wat ze willen. Echte creativiteit is iets maken waarvan het publiek nog geen idee had dat het dit nodig had of wilde hebben.’ Alain de Botton (1969) is een Britse filosoof en bestsellerauteur van boeken als Statusangst, Hoe Proust je leven kan veranderen en Ode aan de Arbeid. Hij is oprichter van The School of Life, die inmiddels wereldwijd vestigingen heeft, waaronder één in Amsterdam. Hij woont in Londen, is getrouwd en heeft twee kinderen. Wil je het volledige interview met Alain de Botton lezen? Bestel dan hier een abonnement op MT of koop een los nummer.

Alain de Botton over werk: ‘Ik ben sceptisch over geluk als doel’

We zijn te vaak vergeten waarom en waarvoor wij werken, aldus Alain de Botton. De Britse filosoof en bestsellerauteur vindt...

Vier mensen met verschillende achtergronden en expertise starten een bedrijf op. Hun business plan blijkt zo baanbrekend dat het viertal vier jaar later aan het hoofd staat van een van de meest succesvolle fintech scale-ups van België, dat dit jaar 60 procent van zijn omzet in Frankrijk realiseerde en een grootse entree maakt in Nederland. Hoe leid je met vieren een onderneming die zo snel groeit en hoe zorg je dat je succesvol blijft? Krijg inzicht in de sector David Van der Looven en Xavier Corman, twee van de vier oprichters van Edebex, zagen vanuit hun financiële functies bepaalde pijnpunten die het gevolg waren van de financiële crisis van 2008. ‘Ten eerste waren er tal van ondernemingen met een overschot aan cash, die ze door de crisis niet veilig konden behouden en ze liefst wilden investeren en laten renderen’, zegt Van der Looven. ‘Corman stelde als CFO ad interim dan weer vast dat KMO’s weinig cash hadden om hun groei te financieren en banken niet stonden te springen om hen van voldoende cash te voorzien. De banken waren voorzichtiger geworden, ze eisten meer garanties en omdat privémiddelen vaak als onderpand dienden, werd de vennootschap van de KMO als het ware uitgehold.’ Wees inventief en innovatief Cashrijke ondernemingen die hun cash liever investeerden dan op te potten én KMO’s met te weinig cash om te groeien? Van der Looven en Corman zagen mogelijkheden en hielden in januari 2013 Edebex boven het doopvont. ‘Op de legale basis van factoring hebben we een disruptief en innovatief business model gebouwd: een online marktplaats die ondernemingen toelaat om hun cash flow te verbeteren door openstaande klantenfacturen te verkopen aan investeerders’, zegt Van der Loven. ‘De onderneming die haar facturen wil verkopen wordt nauwelijks in het proces betrokken. In tegenstelling tot wat bij klassieke factoring gedaan wordt, kijken wij enkel naar de kwaliteit van de factuur en de financiële gezondheid van de debiteur. KMO’s kunnen hun schuldvorderingen binnen de 72 uur verkopen, en de beleggers hebben een hoog rendement en kapitaalgarantie.’ Edebex geeft zo financiële zuurstof aan ondernemingen die niet in schitterende papieren zitten. Het model was zo vernieuwend dat Edebex vier jaar later we nog altijd zo goed als de enige is, die een dergelijke dienst aanbiedt. Zorg voor een duidelijke rolverdeling en open communicatie Kennis van de sector, expertise in een bepaald vakgebied en een geniaal idee zijn voldoende om een bedrijf op te richten, maar om het snel te laten groeien én het met vier naar succes te leiden is meer nodig. De vier oprichters zijn zeer complementair en dat is volgens Van der Loo van bij het begin de sterkte geweest van de onderneming: ‘Ik kwam uit een investeringsbedrijf, John zorgde dat het platform perfect werkte, Aïssa was onze marketingexpert en Corman had de financiële kennis.’ Die complementariteit maakte de rolverdeling ook snel duidelijk. ‘Xavier is beslist de meest visionaire van ons vieren en van bij het begin de trekker van het project. Het was dan ook logisch dat hij de CEO van Edebex werd. Hij heeft een natuurlijk leiderschap, waardoor zijn beslissingen gemakkelijk door iedereen aanvaard worden.’ Verder zijn vooral goeie afspraken en een open communicatie belangrijk wanneer je met vieren een start-up wilt laten groeien. ‘Soms zijn we hard voor elkaar, maar dat is nu en dan nodig. Het is voor ons alle vier altijd duidelijk geweest dat als er een conflict of een meningsverschil is, Edebex op de eerste plaats komt. Onze coach speelt daarbij een belangrijke rol, omdat hij faciliteert vanuit een neutrale positie.’ Durf jezelf onder de loep te nemen Van de vier oprichters zitten er drie in het management. Dat is niet evident maar ook hier zorgen goede afspraken ervoor dat er geen wrevel is. ‘Je begint aan zo’n avontuur schouder aan schouder, maar na een tijd werf je personeel aan en worden managementtaken steeds omvangrijker en belangrijker. Je moet durven toegeven dat je daar niet elk aspect van beheerst’, zegt Van der Loo. ‘In het begin was ik COO, vooral omdat niemand anders dat wou doen’, lacht hij. ‘Op een bepaald moment hebben we twee externe managers aangeworven, onder andere één in de rol van COO. Dat veronderstelt een open mind van ons als oprichters, maar het kwam ons bedrijf ten goede. Onze nieuwe manager had meer expertise als COO en we boekten als bedrijf meer resultaten. Het was dan ook een plezier om die functie door te geven.’ Delegeer intelligent en laat medewerkers groeien Als je bedrijf groeit, moet je steeds meer gaan delegeren en je moet dat intelligent doen. ‘Dat is een absolute must als je efficiënter wilt werken. Bij alles moet je je constant drie vragen stellen: Wat doe ik zelf? Wat kan ik anders en beter doen? Wat kunnen anderen doen?’ ‘We werken met jonge mensen en die geven we bewust veel vrijheid en autonomie. We leren hen zelfstandig te werken. Wanneer ze met een probleem bij ons komen, geven we hen geen oplossing, maar zetten we hen op weg, zodat ze zelf tot de oplossing komen. We hebben momenteel twee jonge middelmanagers die hier een jaar geleden begonnen. Ze kwamen net van school en we zagen vrij snel dat ze managementcapaciteiten hadden en wilden dat stimuleren. Nu staan ze elk aan het hoofd van een team van 7, 8 mensen.’ Werk agile zolang het kan Als je met vieren een bedrijf opricht, doet aanvankelijk iedereen van alles wat en doe je alles samen. ‘In 2013 hadden we alle vier een commerciële rol. Nu hebben we 40 medewerkers die grotendeels doen wat wij in het begin deden. Onze rollen zijn geëvolueerd, maar onze attitude niet. We zijn nog altijd pioniers. We werken nog altijd heel agile en nemen snel beslissingen, omdat dat in onze aard ligt en dus ook in de aard van Edebex.’ ‘Ik zou niet kunnen gedijen in een multinational. Wanneer wij een probleem hebben, overleggen we met elkaar en 2 à 3 weken later implementeren we de oplossing. Misschien hebben we straks 100 medewerkers en kunnen we niet zo agile meer werken. Dan kan het goed zijn dat ik beslis dat dit niet langer iets voor mij is.’

Een scale-up leiden met 4 mensen: hoe werkt dat?

Er is geen recept om van een start-up een succesvolle scale-up te maken, maar het verhaal van Edebex toont wel...

Voormalig minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM) Pieter Winsemius (75) heeft negen meter aan boeken over creativiteitspsychologie in zijn boekenkast. ‘Toen ik vroeger naar Amerika reisde, kwam ik terug met een Albert Heijn tas vol met boeken. Vaak over dit onderwerp.’ Wat leerde u uit al die boeken? ‘Dat creativiteit en intuïtie veel met elkaar te maken hebben. Eerst bestudeerde ik de onderwerpen los van elkaar, maar gaandeweg ontdekte ik dat ze met elkaar verbonden zijn. Bij mijn baan bij McKinsey en als minister leerde ik dat creativiteit nodig is om los te komen van bepaalde denkpatronen en zaken anders te benaderen. Naast die vorm van creativiteit moet je bij het bedenken van oplossingen durven luisteren naar jezelf: wat voel je en wat zegt je onderbuikgevoel?’ Wat voegt uw nieuwe boek Je hoeft niet gek te zijn om wereldkampioen te worden, maar het helpt wel nog aan al die materie toe? ‘Ik bied een aantal praktisch handvatten om duidelijk te maken hoe creativiteit werkt, voor zowel werknemer als manager. Daarbij is het belangrijk om tegennatuurlijk te handelen. Hoe moeilijk het ook is, je moet soms je eigen denkwijzen durven te doorbreken. Irrationele mensen hebben de wereld veranderd, zei Oscar Wilde eens. Mensen die vastzitten in patronen, doen geen nieuwe ontdekkingen.' Hoe gaat dat tegennatuurlijk handelen in z’n werk? ‘Allereerst moet je je bewust zijn van je eigen raamwerken, alle zekerheden waar jij je keuzes op baseert. Die moet je durven afbreken zodat je ruimte in je hoofd krijgt om naar andere oplossingen te zoeken. Je moet ook inefficiënt durven zijn, soms tijd verknoeien om nieuwe ideeën op te doen. Weet als laatste jezelf af en toe af te remmen, om achterover te leunen en je werk te bekijken. Draaf niet enkel door uit enthousiasme, maar reflecteer.’ Inefficiënt werken, daar zal de manager niet blij mee zijn. ‘Op het eerste oog lijkt dat misschien onlogisch, maar uiteindelijk levert het op de lange termijn meer op om medewerkers wat te laten scharrelen in gedachtegoed. Medewerkers die geïnspireerd raken op werk, zullen uiteindelijk beter werk afleveren. Aan managers de taak om die omgeving te creëren. Iedereen schrijft tegenwoordig over innovatiemanagement, maar het gaat verder dan dat. Om creativiteit te laten ontspringen, zal je vooral moeten kijken naar de samenstelling van je team.’ Wat voor mensen heb je nodig om creativiteit te stimuleren? ‘Allereerst is daar de rol van de manager om rugdekking te geven voor het ontdekken van rariteiten. Er moet voldoende speelruimte bestaan om nieuwe ideeën de vrije loop te laten, zelfs als vrijwel niemand erin gelooft. Tegelijkertijd is het aan de manager om het proces kort en bondig te houden. Niet eeuwig op de tekentafel laten liggen, maar op een gegeven moment ook daadwerkelijk naar de markt.’ ‘Verder zijn er de trekkers in een bedrijf, die hun ploeg weten te inspireren en doorzetten als er dingen fout gaan. Zij trekken als het ware de kar, maar dat is niet de belangrijkste rol. Dat is die van de verbinders, een zeer ondergewaardeerde groep.’ Wat maakt die verbinders zo belangrijk? ‘Zij zijn de schakel tussen de ontwerpafdelingen en de andere afdelingen die het product uiteindelijk moeten gaan maken of verkopen. Er kunnen geweldige dingen bedacht worden, maar als het hoofdkantoor er geen brood in ziet, blijft het liggen. De verbinders spreken twee talen: die van hun eigen team, en die van de teams en de bazen waarmee zij samen moeten werken. Ze brengen nieuwe raamwerken van buiten naar binnen maar zorgen ook voor overdracht naar buiten. Zonder die verbindende schakel zijn er al veel goede ideeën verloren gegaan.’ Kunt u daar een voorbeeld van geven? ‘Toen ik in Stanford woonde, was het ontwikkelingslab van het Palo Alto Research Centre (PARC) binnen een kilometer afstand van ons huis. Er werden geweldige dingen bedacht op het gebied van ICT, maar tegelijkertijd keken de ontwerpers neer op het hoofdkantoor, ‘de pakken’ zoals ze die noemden. Die zouden hen niet snappen en ze hielden ze om die reden buiten de poort. Prachtige producten werden lange tijd niet verkocht, tot Steve Jobs er met hun gedachtengoed vandoor ging en de markt veroverde.’ Creativiteit klinkt op deze manier heel collectief, terwijl intuïtie juist grotendeels individueel georganiseerd is. Hoe kan het dat het dan toch zo verbonden is? Intuïtie lijkt inderdaad misschien iets individueels, maar dat is het vaak niet. Jouw onderbuikgevoel kan hetzelfde zijn als dat van je collega. In de wetenschap zie je dat vaak. Voordat er uiteindelijk een grote ontdekking wordt gedaan, zijn er vaak al honderden kleine artikeltjes over geschreven. Het is niet zo dat één iemand die ontdekking doet, vaak zijn er 1000 mensen afzonderlijk van elkaar met soortgelijke onderzoeken bezig. Allemaal voelen ze dat er iets te ontdekken valt, vaak zonder dat ze het daar met elkaar over hebben.’ Als u naar uw eigen loopbaan kijkt, wat voor rol heeft creativiteit dan gespeeld? ‘Anders dan mensen misschien denken, was er bij mijn functies een grote mate van creativiteit vereist. Creativiteit is niet iets wat schilders en andere kunstenaars enkel nodig hebben. Wie als wetenschapper werkt, hoort ook creatief te kunnen denken om nieuwe ontdekkingen te kunnen doen.’ ‘Toen ik bij McKinsey kwam te werken, werd er een grote mate van creativiteit van mij verwacht. Als je de beste en tevens duurste adviseur van Nederland wilt zijn, moet je laten zien dat je je geld waard bent door anders dan anderen te denken. Toen ik uiteindelijk van 1982 tot 1986 als minister werkte, hebben wel als VROM het milieubeleid op z’n kop gezet. Daar wordt nu nog steeds over gesproken.’ Had u de theorie van tegennatuurlijk handelen toen al bedacht? ‘Gaandeweg kwam ik daarachter. Toen ik de theorie eenmaal door had, durfde ik meer risico’s te nemen. Zie daar ook mijn grote sprongen tussen verschillende functies, ik wilde constant mijn raamwerk verleggen: mezelf vernieuwen.’ U heeft het in uw boek over leermeesters. Van wie leerde u veel? ‘Met mijn eerste baas bij McKinsey, Mickey Huibregtsen, ging ik standaard mee naar meetings om zijn tas te dragen. Ik maakte notulen en achteraf bespraken we wat er gezegd was. De snelste manier om te leren is simpelweg om af te kijken bij iemand die het vak beheerst.’ ‘In de politiek werd ik al snel geadopteerd door Jan de Koning, die al voor de derde keer in het kabinet zat en gezien werd al het geweten van Ruud Lubbers. Hij leerde me wanneer ik interviews moest geven, op welke manier, wanneer ik beleidslijnen uit moest gaan zetten en waar de focus op moest liggen. Daardoor begreep ik veel beter wat ik aan het doen was.’ Denkt u dat u voor iemand anders ook een leermeester bent geweest? ‘Vaak ben je je daar niet bewust van, maar soms heb je het genoegen dat iemand het tegen je zegt. Voor mijn boek Waar halen ze het vandaan?, interviewden we verschillende Bekende Nederlanders over waar ze hun inspiratie vandaan haalden. Johan Cruyff gaf toen aan dat ik één van zijn inspiratiebronnen was. Ik viel achterover van verbazing. Met het boek Je gaat het pas zien als je het doorhebt, dat ik over hem schreef, nam ik hem als een van de eerste mensen serieus met zijn ideeën buiten het voetbal. Dat was voor hem uiteindelijk de inspiratie om de Cruyff Academie op te zetten.’ ‘Je hoeft niet gek te zijn om wereldkampioen te worden, maar het helpt wel’ is hier te bestellen.

Pieter Winsemius: ‘Stap over zekerheden heen om creativiteit te creëren’

Het recept voor creativiteit volgens oud-politicus Pieter Winsemius? Inefficient werken, je eigen ideeën in twijfel durven te trekken en een...

De dagelijkse rituelen die 6 beroemdheden de dag door helpen Een rondje hardlopen voor je je dag echt goed begint, een kop koffie omdat je anders niet op gang komt: iedereen heeft rituelen om de dag door te komen. In zijn boek Dagelijkse Rituelen doet de Amerikaanse schrijver Mason Currey de rituelen van 155 bekendheden uit de doeken. Dit zijn er zes van. #1 Woody Allen (regisseur) Als scenarioschrijver is het belangrijk om de hele dag met goede ideeën te komen en verschillende plotwendingen uit te kunnen denken, maar soms lukt het niet. Allens truc? Ga onder de douche. ‘Als ik opsta en een douche neem is dat een grote steun. Daarom douche ik soms nog een keer extra. Het schudt het allemaal op en het ontspant me.’ Het helpt Allen vooral om de temperatuur flink op te schroeven - of te laten dalen. ‘Douchen is vooral goed als het koud is. Dat klinkt nogal onbenullig, maar als ik werk heb ik gewoon mijn kleren aan, en die douche wil ik nemen voor een creatieve impuls. Dus trek ik wat kleren uit en probeer ik mezelf zo even echt koud te laten worden zodat ik onder de douche wil stappen. Daarna sta ik veertig minuten lang onder kokend heet water, alleen maar ideeën te verzinnen en de plot uit te denken.’ #2 Truman Capote (schrijver) ‘Ik ben een horizontale auteur. Ik kan niet nadenken als ik niet lig, in bed of uitgestrekt op een divan met een sigaret en koffie in de buurt. Als de middag zich voortsleept, stap ik van koffie over op muntthee, op sherry en op martini’s, liet Truman Capote optekenen in The Paris Review in 1957. Zelfs typen deed hij in bed, waarbij hij de schrijfmachine met zijn knieën in evenwicht hield. #3 Albert Heijn (zakenman) Albert Heijn had weinig met rituelen: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Die totale afwezigheid van kapsones kwam ook terug in zijn dagelijkse rituelen: hij zat in witte hemdsmouwen achter zijn bureau, liet zich makkelijk storen, lunchte ‘s middags met een boterham met kaas en een glas melk, rookte drie pakjes per dag, at ‘s avonds graag kapucijners en draaide lichte muziek in de tijd dat Frank Sinatra al te oppervlakkig was en je op zijn minst van Bach moest houden. #4 Carl Jung (psychiater) Carl Jung ging niet zomaar naar een hutje op de hei om tot rust te komen en goed te kunnen werken, hij bouwde er zelf een. In het Zwitserse dorpje Bollingen bouwde hij een simpel stenen huisje met bovenverdieping, dat hij steeds bleef uitbreiden met verschillende torens. ‘s Ochtends stond hij om zeven uur op, groette zijn potten en pannen en was een lange tijd bezig met het klaarmaken van ontbijt, dat normaal gesproken bestond uit koffie, salami, fruit, brood en boter, aldus biograaf Ronald Hayman. Nadat hij twee uur geconcentreerd had geschreven, wandelde hij door de bergen, schilderde, mediteerde, ontving gasten én vele brieven via de post, bereidde een maaltijd en om 10 uur was het bedtijd. Carl Jung beschrijft zijn tijd in Bollingen als de de plek waar hij het meest wezenlijk zichzelf was. #5 Annie M. G. Schmidt (schrijfster) Voor Annie M. G. Schmidt was schrijven geen heilig vuur, maar gewoon een kweestie van gaan zitten en doen. Ze nam voortdurend veel te veel werk aan, uit angst dat mensen geen beroep meer op haar zouden doen. Daardoor kwam ze voortdurend in de knoop, waardoor ze nog harder moest werken en nog vroeger op moest. Was dat normaliter om acht uur, om koffie te zetten en een sigaret op te steken, bij deadlines verliet Schmidt om vier uur haar bed. Hoewel ze een probleem met slapen had en een groot deel van haar volwassen leven aan de slaappillen zat, ging ze midden in de nacht met frisse moed aan de slag. #6 Nikola Tesla (uitvinder) Nikola Tesla werkte het liefst in het donker. Als hij binnenkwam om 12 uur ‘s middags, deed zijn assistente direct de rolluiken naar beneden. Hij werkte tot middernacht door, met om acht uur een pauze om te eten in de Palm Room van het Waldorf-Astoria Hotel. Tesla belde van tevoren zijn instructies voor de maaltijd door, waarna hij bij aankomst naar zijn gebruikelijke tafel werd geleid waar achttien schone linnen servetten klaar lagen. Terwijl hij op zijn eten wachtte, poetst hij het reeds glimmende zilver en kristal met deze lappen, waarbij hij langzaam een berg servetten op de tafel creëerde. Dagelijkse Rituelen is te verkrijgen via Managementboek.

Dagelijkse rituelen van 6 beroemdheden: van zilver poetsen tot liggend schrijven

Een rondje hardlopen voor je je dag echt goed begint, een kop koffie omdat je anders niet op gang komt:...

AAN Bob VAN Richard ONDERWERP Goedemorgen Bob, Ik heb een probleem. Je weet: romantisch gedoe op de werkvloer, dat hebben we liever niet, dat zorgt maar voor ingewikkelde toestanden. Nou, om maar met de deur in huis te vallen: ik heb het ernstige vermoeden dat Dennis een innige relatie heeft met Willemijn. En je weet: Dennis is haar directe leidinggevende en ook nog, dat wil ik wel even gezegd hebben, getrouwd en vader van twee kinderen. Wat te doen, Bob? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Hé, hadden we daar niet een werkgroep voor? Bob Bob, Dacht ik ook. Maar die is nooit van de grond gekomen. Nou ja, dat gebeurt wel vaker hier, met werkgroepen. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Maar kun je dan niet beter Danielle van HRM om advies vragen? Die is daar toch voor? Bob Bob, Ehh, ik denk niet dat Danielle een zogezegd objectief advies zal geven. Je weet toch wel dat ze een geheime verhouding heeft met Thomas van Digital Marketing? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Echt waar? Danielle? Goh. Hoe weet je dat eigenlijk? En hoe weet je dat van Dennis en Willemijn? Bob Bob, Ik zag Danielle vorige week om 7 uur ’s avonds schichtig om zich heen kijkend bij Thomas in de auto stappen. Dan weet een mens genoeg. En dat van Dennis en Willemijn, dat heb ik van Johanna; die heeft daar, geloof me, een bijzonder goed oog voor. Die vertelde me onlangs ook – dit geloof je niet, Bob – dat Renate van Marketing en Willem-Jan van IT, ja echt... Zie je het voor je, die twee? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Tjezus. Dat er hier nog gewerkt wordt. Bob Bob, Dat heb je overal, hoor. Dat is zelfs een managementwet: op elke dertig werknemers is er altijd minstens één geheime verhouding. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Die managementwet kende ik nog niet. En hier werken 150 mensen, dus dat komt neer op minstens 5... Goh. Blijft de vraag natuurlijk: hoe gaan we hiermee om? Bob Bob, Ja, dat vroeg ik nou juist aan jou. Als baas moet je hier toch wel een stap in nemen. Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Ja, maar het is wel een erg ingewikkelde kwestie. Moet een van beiden op zoek naar een andere baan? Gaan we het officieel verbieden? Maken we onderscheid tussen singles en zij die elders nog een partner hebben? En hoe ver kun je hier gaan zonder de privacy van medewerkers te schenden? Dat zijn me nogal vragen, zeg. Bob Bob, Tja. We kunnen ook voor de optie kiezen die we wel vaker toepassen en altijd succesvol. We hebben het maandenlang gehad over André: 24 jaar in dienst, maar verkoopt nauwelijks nog wat. Dat hebben we toch prima opgelost? Richard van Middelburg Vice President Sales Richard, Ja, ik weet waar je op doelt: gewoon doen of iets niet bestaat en de andere kant op kijken. Zeker in deze precaire kwestie lijkt me dit een prima optie. Richard, ik heb het al vaker gezegd, maar ik meen het: jij denkt tenminste in oplossingen. Dank. Bob

Bob staat oog in oog met liefde op de werkvloer

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer moet Bob een oplossing verzinnen voor liefde...

Het is de nieuwe manier van organiseren bij bedrijven; niet een hiërarchische structuur, maar een organisatievorm die gericht is op samenwerken. Steeds meer bedrijven organiseren zich als een netwerkorganisatie; ING zet in projectgroepen medewerkers met verschillende expertises samen. Dat doet het naar voorbeeld van organisaties als Netflix en Spotify. Finext is een Nederlandse netwerkorganisatie pur sang. Het bedrijf wordt regelmatig als voorbeeld genoemd en is misschien wel de oudste netwerkorganisatie in ons land. Het bedrijf werd bijna twintig jaar geleden – in 1999 – opgericht als zelfstandige onderneming binnen TVW Group dat later werd gekocht door Ordina. In 2011 verzelfstandigde Finext toen een groepje van zeventig professionals de Finext-aandelen van Ordina kocht. Een kers op de taart, noemde consultant Martijn Meuling de buy-out toen. ‘Met deze stap wordt het ondernemerschap maximaal gestimuleerd. Het belang van de organisatie is nu de optelsom van de belangen van de professionals.’ Organiseren rond de keukentafel Finext heeft namelijk geen managers. Doordat de aandelen in handen zijn van de werknemers heeft iedere werknemer evenveel verantwoordelijkheid en zeggenschap. Dat deze constructie werkt blijkt wel uit het jaarverslag van 2015; het bedrijf haalde een winst van 1,8 miljoen euro, 50 procent meer dan een jaar eerder. Dat het bedrijf geen managers heeft, betekent niet dat de organisatiestructuur onduidelijk is. Werknemers – allemaal consultants - zijn verenigd rondom een vraagstuk of opdracht in groepen van vier tot negen mensen. Dat worden business projects (BP’s) genoemd. Past zo’n BP niet meer rond de keukentafel, dan valt het uiteen in nieuwe BP’s. Die BP’s worden weer gegroepeerd in niches. Binnen een BP hebben de Finexters allemaal een andere rol. Een daarvan is de rol van trekker, die soms zelfs wordt gedaan door junioren of beginnend medioren die hiervoor talent hebben. Een trekker houdt het clubje bij elkaar, hij of zij zorgt dat de BP bij elkaar komt. En woont het trekkersoverleg van de niche bij. Vanuit elke niche zit ook weer een trekker bij het overkoepelend overleg van de verschillende niches. Gedeeld leiderschap Besluiten worden gezamenlijk genomen. Een voorbeeld: toen het bedrijf in 2016 ging verhuizen stond er een aantal medewerkers op om de nieuwe locatie te regelen. Gedeeld leiderschap, noemde associate partner Alexander Berkhoff dat tijdens een inspiratiesessie. ‘Dat is op basis van vrijwilligheid maar is zeker niet vrijblijvend; op het moment dat je opstaat krijg je het vertrouwen om het tot een goed einde te brengen. Je kan niet zeggen dat je er even geen zin in hebt.’ Die gezamenlijke besluitvorming gebeurt ook bij het doorvoeren van verbeteringen. Bijvoorbeeld toen bleek dat de missie en visie van het bedrijf niet meer pasten. Berkhoff zei daarover tijdens de inspiratiesessie: ‘Een collega heeft toen een bedrijfsbrede dialoog via een Worldcafe-opstelling georganiseerd. Daar kwamen tachtig Finexters op af. We kwamen toen o.a. tot de conclusie dat onze missie niet meer voldeed en zijn we met elkaar weer in gesprek gegaan over onze missie.’ Naast deze grote besluiten, moeten Finexters er ook samen uit komen bij vraagstukken die anders door een manager worden opgelost. Het aannemen van personeel bijvoorbeeld gebeurt binnen een niche. En Finexters bepalen zelf – in overleg met collega’s - hun salaris. Want, zegt adviseur en oud Finext medewerker Fokke Wijnstra daarover in het boek ‘Impact op (zelf)sturing’: ‘waarom zou een ander het salaris moeten bepalen. Dat gaat eigenlijk op dezelfde manier als je het zakgeld voor kinderen gezamenlijk vaststelt: wat vind je zelf redelijk, gezien wat je tot nog toe kreeg en gezien wat anderen krijgen?’ Eigenaarschap Deze manier van organiseren zorgt voor eigenaarschap bij de werknemers. Wijnstra: ‘In een gezond team pakken de leden een aantal taken op. Je krijgt niet zozeer werk toebedeeld. Ik geloof niet in delegeren, maar wel wanneer mensen zelf taken oppakken. Want het maakt nogal uit of jij een taak toebedeeld krijgt of dat je deze zelf oppakt. […] Als mensen een taak of een klus eigenstandig oppakken, weet je ook zeker dat het geregeld wordt.’

Hoe netwerkorganisatie Finext al jaren succesvol is

Al bijna twintig jaar is financiële dienstverlener Finext georganiseerd als netwerkorganisatie waar werknemers zelf de verantwoordelijkheid dragen. En dat legt...

Het water viel met bakken uit de hemel. We stonden met een clubje mensen dichtopeengepakt onder de glazen luifel van het De la Mar-theater in Amsterdam. Heel graag wilden we een drankje drinken in de buurt van het Federiksplein. Een kippeneindje en bij mooi weer een aardig wandelingtje, maar nu was een taxi niet zo'n slecht idee. 'Laten we een Uber bestellen!', stelde iemand enthousiast voor. Ubers zeer overzichtelijke app gaf aan dat het ritje ons 15 euro zou kosten. De Uber liet nogal lang op zich wachten en dus sprong ik in een taxi. De kosten voor die taxi: 6 euro en twintig cent. Stukken goedkoper dus. Maar hoe kan dat? Het strookt in elk geval niet met het beeld dat we van Uber hebben als spotgoedkope gelegaliseerde snorders. Het antwoord is eigenlijk vrij simpel. De prijs wordt bij Uber bepaald op basis van vraag en aanbod, realtime. Op het moment dat de hemel naar beneden komt, grijpen overal in Amsterdam mensen naar hun smartphone om een 'Ubertje' te bestellen. Het gevolg is een enorme prijspiek. De keerzijde is dat als je op een rustig moment een Uber neemt, je een stuk goedkoper uit bent dan in een taxi met een meter. Een taximeter is soms beter Het was overigens niet de eerste keer dat ik dit meemaakte. In de VS viel het mij andere ride hailing-apps ook al op. Als je 's nachts een ritje naar je hotel of Airbnb wilde, was je op stapavonden veel beter af met de ouderwetse taxi. Want weliswaar gelden er wel nachttarieven, maar daar zit wel een maximum aan. Een prijsplafond dat de Ubers en de Lyfts van deze wereld niet kennen. Het zou voor Uber en andere apps een kleine moeite moeten zijn om hiermee rekening te houden in hun algoritmen. Kleine moeite om aan een maximumprijs in te geven. Maar waarom zouden ze? Kennelijk is de perceptie dat Uber goedkoper is dan een taxi zo sterk, dat we niet de moeite nemen om te checken of dat op dat moment ook werkelijk zo is. Mijn les hieruit is overigens niet dat ik geen gebruik meer zal maken van Uber, alleen dat ik een beetje beter oplet op de prijs. Wat wel de belangrijke les is, is dat ogenschijnlijk veel efficiëntere systemen van het op elkaar afstemmen van vraag en aanbod - een algoritme versus een meter - dat soms helemaal niet zijn. Of misschien wel efficiënt voor de aanbieder van de diensten, maar niet per se voor mij als klant. Blind vertrouwen op de algoritmen van een ander is vaak Uber-dom.

Soms is het luisteren naar algoritmes Uber-dom

Computers worden steeds beter in het berekenen van de optimale prijs. Maar dat betekent niet dat die prijs voor jou...

Een dalende omzet in het derde kwartaal zorgt voor een flinke daling in de aandelen van Unilever. Aan CEO Paul Polman de taak om ook de meest uitdagende markten weer winstgevend te krijgen. Hij staat bekend als een man met idealen, in verschillende lijsten van groenste CEO’s prijkt zijn naam bovenaan, jeugdvrienden noemen hem de CEO die de aarde vandaag de dag nodig heeft: Paul Polman draagt de bijnaam Captain Planet, die hij kreeg van Harvard Business Review, met verve. Prijzingen over zijn functioneren zijn hem niet vreemd: Bij Nestlé werd hij uitgeroepen tot CFO of the year, bij P&G bleek uit European Business Leader of the Year. Duurzaamheid Toch waren er een aantal momenten in zijn leven die bijna hadden voorkomen dat hij topman van een van de grootste levensmiddelenconcerns ter wereld. Als student werd hij drie keer uitgeloot voor Geneeskunde, de studie die hij zo graag wilde volgen. Hij besloot toen maar economie te gaan studeren, net als vrienden van hem. Toen zijn aanstelling als CEO van Unilever bekend werd gemaakt tijdens een congres in Mumbai, pleegden terroristen een serie aanslagen in de Indiase metropool. Polman wist te ontkomen via een laaggelegen dak en verliet het land met een tijdelijk paspoort. Toen hij in 2008 het stokje overnam van de redelijk onbekende Patrick Cescau, zette Polman duurzaamheid bovenaan de agenda. Hij verving 60 procent van de topmanagers binnen het bedrijf om een cultuuromslag te bewerkstelligen. Zijn motto: Het bedrijfsleven kan en moet zijn schaal en omvang gebruiken om de wereld te verbeteren. Verschil Ook voor zichzelf is hij streng als het gaat om een betere wereld: tegen Washington Post gaf hij te kennen zich soms te schamen over zijn salaris, acht miljoen euro per jaar. Hij weigerde in 2015 daarom een loonsverhoging. ‘Ik ben op de wereld om een verschil te maken,’ liet hij optekenen in een persoonlijke interview in FD. ‘In zekere zin misbruik ik Unilever, in de hoop dat ik zo een echt verschil kan maken.’ Ondanks dat Polman al jaren niet meer in Nederland woont - na een studie in Amerika kwam hij via P&G in Geneve terecht - vergeet hij niet waar hij vandaan komt. Als zijn zoon Sebastian hem interviewt voor Huffington Post en vraagt naar zijn lievelingsgetal, noemt hij 13. ‘Het huisnummer van je oma.’ Naast zijn duurzame idealen is Polman ook een uitstekend zakenman. Polman is de eerste 'outsider' in de geschiedenis van het concern die de positie van ceo mag bekleden. Bovendien schafte hij de kwartaalcijfers in 2008 af: hij wilde zaken doen op de lange termijn. Die kwartaalcijfers worden nu toch naar buiten gebracht en vallen tegen: de omzet daalde met 1,6 procent ten opzichte van vorig jaar, voornamelijk door een koude zomer met tegenvallende ijsverkoop. Bij de levensmiddelen werd een geringe groei van 0,3 procent gemeten. Het aandeel zakte met 4,8 procent.

In het nieuws: Paul Polman (Unilever)

Een omzetdaling in het derde kwartaal zorgt voor een flinke waardedaling in aandelen Unilever. Aan CEO Paul Polman de taak...

Zo kwam Quick met sneakers van afgedragen spijkerbroek zonder voetafdruk

In 2014 al had het Nederlandse sportmerk Quick plannen voor echt duurzame sneakers. Pas dit jaar kwamen die in een...

Winkelmand

Recente artikelen