Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Bye Bye Consultants

Ruim 80 procent van alle verandertrajecten mislukt. In zijn boek 'Bye Bye Consultants' legt Cees Min uit waar het allemaal fout gaat.

 

Het boek van Min, 'Bye Bye Consultants', staat vol anekdotes, voorbeelden en verhalen over hoe managers op dit moment vaak te werk gaan. Er wordt uitgelegd waarom dat niet het gewenste effect heeft en hoe u het beter aanpakt. Vaak blijkt het vooral in uw manier van leidinggeven te zitten en hoeft u voor de verandering eens geen dure cursussen of externe consultants in te schakelen om hier verandering in aan te brengen. Een greep uit de suggesties.

Angst inzaaien

Het eerste waar die tachtig procent mee te maken krijgt is ingezaaide angst. "De emoties waarop adviseurs scoren zijn verwarring en onzekerheid. De druk waaronder u staat en de behoefte aan beproefde concepten maakt u tot een speelbal vak gewiekste adviseurs. Ze bieden hoop." Grotere adviesbureaus maken u eerst bang en beloven daarna de oplossing. "Zo krijgen zij macht. Daarmee verliest u uw authentieke kwaliteit en onderwerpt u zich aan de reddende adviseur."

Te veel regels
"Regels moeten je helpen iets goed te doen en je niet tegenhouden om het goed te doen! Een piloot moet zich aan de regels houden. Maar zodra hij in gevaar komt, moet hij er maling aan hebben. Als u ziet dat regels niet werken, dan moet u bereid zijn ze ter discussie te stellen. Elke discussie hierover ontaardt al snel in het bepalen van een nieuw pad. Maar zoals we weten, leiden alle wegen uiteindelijk naar Rome. We zoeken orde, maar krijgen chaos." Eenvoud is de beste manier om mensen ertoe te zetten initiatief te nemen.

Coachen in plaats van managen
Werd u aangeraden om op cursus te gaan waarbij u leert dat u niet langer moet ingrijpen, maar mensen een spiegel moet voorhouden en dat u in competenties moet denken in plaats van problemen op te lossen? U zult merken dat medewerkers na een tijdje in de war raken. Ze willen een baas die zegt wat er moet gebeuren en hoe, die zorgt voor duidelijkheid. Oftewel: ze willen een manager die gaat leidinggeven en afrekenen.

Cultuur
Als de cultuur in het bedrijf moet worden aangepast, vanwege bijvoorbeeld een reorganisatie, dan roepen consultants en speciaal hiervoor ingestelde bureaus meestal om een grootscheepse interne campagne waarbij de mentaliteit wordt aangepakt. Maar dat heeft vaak niet het gewenste effect. Logisch, want zolang de huidige werkwijze volstaat, zullen werknemers nooit veranderen. Pas als hun eigen belang in het geding komt, zullen werknemers veranderen en vindt er een cultuuromslag plaats. Uw gedrag is dan ook de doorslaggevende factor in dit proces. "U zult uw medewerkers rechtstreeks en onomwonden moeten aanpakken. Als iemand zijn afspraak niet nakomt, helpt het alleen als u hem daar direct op aanspreekt. Straf het hard af als iemand het ongewenste gedrag blijft tonen en beloon hem als hij een voorbeeld is."

Niet maakbaar
Er zijn genoeg managementmodellen te vinden. Deze concepten gaat er allemaal vanuit dat de omgeving van een organisatie maakbaar en beheersbaar is. "Een veronderstelling die klopt zolang de probleemstelling enkelvoudig is en kan worden opgelost in een te isoleren omgeving." Helaas zijn veranderingen zelden enkelvoudig en geïsoleerd. Bovendien zijn er mensen bij betrokken die er op uit zijn hun eigen doelen te realiseren en hun persoonlijke belangen veilig te stellen. "We moeten ermee leren leven en verandering zo managen dat er geen paniek uitbreekt als zich iets anders voordoet dan verwacht."

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Zorg voor cynisme
U wilt een verandering binnen de organisatie doorvoeren.  Het lijkt erop dat uw medewerkers daar helemaal geen zin in hebben. Zeker als er cynische opmerkingen komen en er spottende cartoons op de muur worden getekend. Vergis u niet, dat is een goed teken. "De medewerkers zijn misschien wel sceptisch, maar vooral betrokken. Het geeft aan dat ze iets met de organisatie hebben. Het werk laat ze niet koud." Als er geen cartoons en scherpe grappen worden gemaakt, heeft u pas echt een probleem. Volgens Min slaagt menig veranderingtraject niet doordat cynisme geen aandacht krijgt of wordt weggepoetst. Grijp iedere cynische opmerking dus aan. Zeker ten tijde van een verandertraject.

Lees ook het interview met Cees Min in het artikel 'Managers neem uw verantwoordelijkheid'

Generatie Z en Babyboomers zitten niet te wachten op dezelfde behandeling

Bedrijven stemmen hun aanbod steeds slimmer af op individuele klanten, maar geven medewerkers nog altijd hetzelfde pakket arbeidsvoorwaarden. Vooral Gen Z wil niet per se méér, maar vooral zelf kunnen kiezen, schrijft Gen Z-kenner Laura Bas. 'Hoog tijd dat werkgevers hun eigen mensen net zo goed leren bedienen als hun klanten.'

Sporten onder werktijd, extra vakantiedagen of een vierdaagse werkweek. Dat waren de antwoorden die ik verwachtte toen ik jongeren bij tientallen organisaties vroeg welke arbeidsvoorwaarden zij het liefst zouden toevoegen. Maar geen van die populaire arbeidsvoorwaarden won.

Wat jongeren wél massaal aantrekkelijk vonden? Flexibele arbeidsvoorwaarden, oftewel: niet de werkgever die bepaalt wat goed voor je is, maar werknemers die zelf inspraak hebben in hun secundaire arbeidsvoorwaarden.

Hoe langer ik daarover nadacht, hoe vreemder ik het vond dat we op de werkvloer nog zo vasthouden aan uniformiteit. We leven in een wereld waarin bijna alles wordt gepersonaliseerd: ons algoritme, abonnementen en zelfs onze vliegticketprijzen. Maar zodra we een arbeidscontract tekenen, schakelen we ineens terug naar een one size fits all. Onder het mom van eerlijkheid behandelen we iedereen gelijk. Maar is dat ook de uitkomst van deze aanpak?

Verschillende generaties, verschillende behoeften

Organisaties hebben decennialang geprobeerd werknemers zo veel mogelijk gelijk te behandelen via uniforme pensioenvoorwaarden, ontwikkelingsbudgetten en grotendeels hetzelfde pakket aan secundaire arbeidsvoorwaarden. Dat klinkt eerlijk, maar een twintigjarige starter, een alleenstaande veertiger met mantelzorgtaken en iemand van 62 die langzaam wil afbouwen, hebben natuurlijk nauwelijks dezelfde behoeften.

Bij een belastingkantoor zag ik hoe goed zo’n flexibel systeem kan werken. Een jonge medewerker vertelde mij dat hij zijn keuzebudget gebruikte om zo veel mogelijk van zijn studieschuld af te lossen, omdat zijn werkgever dat fiscaal aantrekkelijk had gemaakt, terwijl zijn vrouwelijke collega dat geld liever besteedde aan korting op boodschappen en een all in sportschoolabonnement.

Lees ook: De meeste Gen Z’ers zijn binnen een jaar weg, en het ligt zelden aan hen

Bij een andere organisatie kreeg een jonge vrouw juist standaard vijf extra vakantiedagen. Alleen zat zij daar helemaal niet op te wachten. Ze had die dagen veel liever gewerkt en laten uitbetalen, zodat ze sneller kon sparen voor een huis. Op papier boden beide organisaties aantrekkelijke arbeidsvoorwaarden, maar alleen in het eerste geval kon de medewerker zelf bepalen wat voor haar op dat moment waardevol was.

Gelijke behandeling versus identieke behandeling

Daar zit een belangrijke verschuiving. We verwarren gelijke behandeling op het werk te vaak met identieke behandeling. Terwijl gelijkheid niet hoeft te betekenen dat iedereen hetzelfde krijgt. Het kan ook betekenen dat iedereen ongeveer dezelfde waarde krijgt, maar zelf meer invloed heeft op hoe die waarde eruitziet.

Nog interessanter wordt het als je ziet dat veel bedrijven dit buiten hun eigen personeelsbeleid allang doodnormaal vinden. Spotify begrijpt dat niet iedereen dezelfde muziek wil horen. Netflix laat twee mensen binnen hetzelfde huishouden compleet verschillende aanbevelingen zien. Banken, webshops en verzekeraars stemmen hun aanbod steeds verder af op individuele voorkeuren en levensfases.

Personaliseren hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Er zijn platforms die het bijvoorbeeld al mogelijk maken om medewerkers binnen één budget zelf te laten kiezen wat op dat moment het beste bij hen past.

Lees ook: Generatie Z te gevoelig? Het ligt eerder aan jouw lompe feedback

Mismatch behoeften en arbeidsvoorwaarden

De crux is dat organisaties hierdoor waarde laten liggen. Uit The Great Employee Study blijkt dat slechts 37 procent van de Nederlandse werknemers vindt dat hun arbeidsvoorwaarden daadwerkelijk aansluiten bij hun behoeften en wensen. Tegelijkertijd heeft maar 36 procent de mogelijkheid om zelf te kiezen welke arbeidsvoorwaarden het beste bij hen passen.

Daar ligt een gemiste kans, want veel organisaties investeren flink in arbeidsvoorwaarden, maar bepalen vervolgens zelf waar medewerkers behoefte aan zouden moeten hebben. Maar wat als je niet méér aanbiedt, maar mensen méér laat kiezen?

Jongeren vragen namelijk niet per se om méér arbeidsvoorwaarden, ze willen vooral voorwaarden die aansluiten bij hun levensfase zodat ze zelf kunnen kiezen. Dat is niet alleen prettig voor de medewerker, maar uiteindelijk ook slimmer voor de organisatie. De ene medewerker wil extra vrije dagen, de ander extra geld, een derde wil investeren in ontwikkeling of juist minder gaan werken. Het budget hoeft dus helemaal niet omhoog. Je kunt alleen wel veel slimmer omgaan met wat je toch al uitgeeft.

Lees ook: Ja, Gen Z verwacht een hoog salaris – en dat is niet meer dan terecht

Gehoord worden

Zo haal je hier als werkgever niet alleen meer waarde uit, maar vergroot je ook de kans dat medewerkers echt gebruik gaan maken van hun benefits en hier wat aan hebben. En juist dat gevoel van keuzevrijheid en gehoord worden, kan bijdragen aan meer betrokkenheid binnen de organisatie.

We hebben inmiddels geaccepteerd dat geen twee klanten hetzelfde zijn. Hoogste tijd om dat inzicht ook op medewerkers toe te passen. In een tijdperk van AI en hyperpersonalisering voelt one size fits all niet langer eerlijk, maar vooral achterhaald.