Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Bob wordt door zijn coach voor iemand anders aangezien

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. In deze aflevering wordt Bob door zijn coach voor iemand anders aangezien.

VAN Bob
AAN Coach
ONDERWERP Verwarring

Beste coach,
Op het gevaar af dat je me wel weer een zeur zult vinden, moet me toch iets van het hart. Toen we het vanochtend hadden over almaar toenemende stress en druk zei je dat dat nu eenmaal inherent is aan de ict-sector. Even later adviseerde je me meer tijd te besteden aan mijn vrouw en kinderen. Ik probeerde beide keren wat uit te leggen, maar ik kreeg de indruk dat je niet echt luisterde, dat je ergens anders was met je gedachten. Dat vind ik eerlijk gezegd een beetje slordig van een personal coach, maar wat me nou echt dwars zit: ik ben niet werkzaam in de ict-sector en ben alweer drie jaar gescheiden. ’t Is misschien een hele verkeerde gedachte, maar ik denk dat je het tegenwoordig zo druk hebt met je praktijk dat je je cliënten door elkaar haalt. Nou, dat moest ik toch echt even kwijt. Want zoals jij altijd zegt: alles wat je kwijtraakt als manager is mooi meegenomen.
Bob

Bob,
Je had me niet erger kunnen beledigen dan met zo’n mailtje. Hoe dúrf je te denken dat ik niet eens zou weten wie ik voor me heb in mijn werkkamer, wie ik op een bepaald moment coach? Dit is echt te gek voor woorden. Ik heb je in de afgelopen 67 sessies assertiever proberen te maken, nou, als dit het resultaat is, had ik dat beter kunnen laten. Mijn PA Robert maakt elke dag keurig een lijstje met welke managers er langskomen, wie wie is en wie wat doet, en die jongen maakt heus geen fouten, Bob.
Als er op dat lijstje staat: ‘11-12 uur, Fred, 47, middle management IBM, sinds kort last van managementmenopauzedepressie’, dan kun je ervan uitgaan dat dit 100 procent klopt. Behalve mij beledig je nu eigenlijk ook en vooral mijn PA.
Nog steeds:
Je coach

Coach,
Sorry, echt sorry, ik wilde je helemaal niet beledigen. Maar twee weken geleden zei je ook al dat mijn angst voor Gerrit Zalm een gesublimeerde, ingebeelde angst was, dat ik daarmee eigenlijk aangaf bang te zijn voor mijn vader. Maar ik ken die hele Zalm niet, ik heb nog nooit één dag voor de ABN Amro gewerkt en mijn vader is al 14 jaar dood. Dan mag ik toch wel denken: heeft mijn coach het tegenwoordig niet te druk? Haalt hij managers niet door elkaar?
Bob

Bob,
Nou, goed, excuses aanvaard. Ik heb het trouwens even met Robert nagekeken en 2 weken geleden is er inderdaad zoveel ge-rescheduled dat inderdaad op dat tijdstip niet Thomas van de ABN Amro maar jij ineens in mijn werkkamer zat en dat had Robert wel even duidelijk mogen aangeven. Wat dat betreft ook van mijn kant: excuses. Staan we quitte.
Als altijd:
Je coach

Coach,
Dank voor je excuses. Zoals je altijd zegt: excuses kosten geen cent, dus bedrijfsmatig kun je er net zoveel maken als je wilt. Nog even over vanochtend trouwens. Ik begreep je advies niet zo goed dat ik eens hoognodig moet stoppen met – zoals jij zei – mijn pik achterna te lopen. Zoals ik al een paar maal heb verteld heb ik sinds een tijd alweer een heel leuke, lieve vriendin en dat gaat heel goed, ook seksueel trouwens, en alleen al om die reden kijk ik niet eens naar andere vrouwen. Daar raakte ik ook een beetje van in de war.
Bob

Bob,
Nog één ding, en dan moeten we hier echt een punt achter zetten, te meer daar ik nog zeven consulten heb vandaag: Robert had jouw afspraak van 9 uur verplaatst naar 10 uur en die van Joris van 10 naar 9 uur omdat Joris een ingelaste meeting had en dat heeft Robert, vrees ik, mij niet tijdig doorgegeven, en toen kwam jij en lag het archief van Joris op mijn bureau en zo is dus die vergissing gemaakt. Kan gebeuren, toch? Bob, jij weet niet half hoe druk ik het heb dezer dagen!
Uit het hart,
Je coach

Coach,
Dank, dat verklaart wel het een en ander. Betekent dit trouwens ook dat die opmerking van jou – dat ik au fond niet meer ben dan een grijze muis in een grijze functie in een grijze organisatie – eigenlijk bestemd was voor die Joris? Dat zou dan weer mooi zijn.
Bob

Bob,
Heb ik even gecheckt met Robert, eer hier ook weer verwarring over ontstaat, maar nee, die opmerking was weer wel voor jou bestemd.
Altijd met jou,
Je coach

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Meer Bob de manager:

Alle mailwisselingen van Bob

Foto via Flickr.com

150 experimenten per jaar, 147 mislukkingen: het businessmodel van Steven Bartlett

Steven Bartlett begon in zijn slaapkamer met zijn podcast over ceo's. Vandaag is hij bijna de nummer 1 van de wereld, miljonair en runt een bedrijf dat 425 miljoen dollar waard is. Dankzij deze drie principes: omarm falen, wees obsessief in de zoektocht naar medewerkers en de 1-procentreligie. 'Mijn job is om de boel telkens weer af te breken.'

steven-bartlett
Steven Bartlett is bereid om plaats te maken voor een AI-interviewer. 'Als het publiek die beter vindt.'

De Brit Steven Bartlett runt het bedrijf achter een van de meest beluisterde podcasts van de wereld: The Diary Of A CEO. Een podcast die hij in 2017 begint in zijn slaapkamer met een goedkope microfoon en veertig abonnees. Vandaag heeft hij meer dan 38 miljoen volgers en wordt de waarde van zijn bedrijf Steven.com op 425 miljoen dollar geschat.

Hij is een succesvol investeerder, disrupter, ondernemer en auteur, maar zelf vindt hij zich niet eens intelligent. Hij kan niet spellen en niet rekenen, vertelt hij op het Amsterdam Business Forum. Ook omdat hij op zijn vijftiende al min of meer met school is gestopt. Bartlett is te druk met ondernemen, verkoopt van alles, organiseert bussen, regelt automaten op school. Deals waarvan ook de school profiteert.

Wilskracht en doorzettingsvermogen, daar moet hij het van hebben. ‘Ik heb al op heel jonge leeftijd geleerd dat er niets in de weg staat om je idee te realiseren. Maar juist die enorme wilskracht, dat geloof dat je dingen kunt, zorgt ervoor dat je vaak faalt. Falen is feedback. En feedback is kennis, en kennis is macht. Het maakte dus niet uit of ik slim was of niet.’

Principe 1: Wie het meeste faalt wint

Succes als ondernemer komt eigenlijk neer op de vraag: wie faalt er het meest? ‘Niet zomaar een theorie van mij, zo heb ik mijn bedrijven opgebouwd. We hebben een faalteam, een hoofd mislukkingen, en die worden ook beoordeeld op de vraag hoeveel ze falen. We hebben een trofee die we elke vrijdag uitreiken aan degene die het meest heeft gefaald.’

Hij focust vooral op de input, op het proberen, niet op het resultaat. Want falen en experimenteren is één van zijn principes om succesvolle bedrijven te bouwen. ‘De wereld verandert zo snel. Geen risico nemen is juist het grootste risico. Zelf doen we zo’n 150 experimenten per jaar, waarvan er drie iets opleveren. Maar die drie experimenten betalen dan wel voor de andere 147, en dik ook.’

Zijn maatstaf in het voorblijven van de concurrentie is de snelheid van experimenteren en wat daarvan geleerd wordt. ‘Bij onze podcast ligt ons percentage experimenten, inclusief de mislukkingen, waarschijnlijk 30 keer zo hoog als dat van onze directe concurrent.’

Hij vertelt over het experiment van zijn barista in het koffietentje in hun Londense hoofdkantoor. ‘Zij denkt dat de matcha latte beter gaat verkopen dan de flat white, en ze gaat dat serieus meten. Daar kreeg ze maar liefst 45 vuur-emoji’s en applaus voor in Slack, ook toen bleek dat haar idee niet klopte. Dat is pas een bedrijfscultuur, dat principe is game changing. Failure is power.’

Lees ook: Hoe innovatief is jouw bedrijf op een schaal van Snoop Dogg tot Vanilla Ice?

Principe 2: Maak van rekruteren een obsessie

Bartlett selecteert zijn medewerkers dan ook uiterst zorgvuldig. Dat is het tweede principe achter zijn succes. Ze moeten enthousiast worden van falen, ze moeten snel kunnen leren, een groeimindset hebben. En ze moeten vooral niet romantisch zijn, want romantici zijn te gehecht aan hun werk en willen niet zo snel mee veranderen.

Met rekrutering was hij in het begin niet bezig, geeft hij toe, misschien twee uur per week. Daar denkt hij nu anders over. ‘Elon Musk is vandaag wat omstreden, maar stel je voor dat je die als founder had aangenomen. Dan was je tien jaar later miljardair geweest.’

Elk idee, of het nu gaat om marketing of verkoop, vindt zijn oorsprong bij een individu, in het brein van een mens. Een bedrijf opbouwen vraagt om uitzonderlijke mensen. Bartlett doet aan ‘professionele stalking’. Mensen die hij echt wil hebben, probeert hij maandenlang te overtuigen. Daar steekt hij inmiddels dertig uur per week in.

‘Ik ben hoofd recruitment. Eigenlijk zijn jullie dat allemaal. Sommigen van jullie beseffen het alleen nog niet. Jullie zitten allemaal in deze branche. Elk bedrijf in deze zaal is in de eerste plaats een wervingsbedrijf. Dat is jullie prioriteit, ook al beseft nog niet iedereen dat, maar daar moeten jullie obsessief mee bezig zijn.’

Principe 3: De religie van 1-procent

Zijn derde principe is de 1-procentregel. Hij omschrijft dat zelfs als een religie binnen zijn bedrijf. Kleine, schijnbaar onbelangrijke veranderingen stapelen zich na verloop van tijd op tot grote successen. Zelfs het vervangen van de luchtverfrisser in de studio voor de gasten heeft impact. Spotify-ceo Daniel Ek merkt vervolgens op dat het zo lekker ruikt. De post hierover gaat viraal. Het aantal abonnees vliegt omhoog.

‘Kleine verbeteringen stapelen zich op in je voordeel, of in je nadeel. Alles in je leven hangt af van kleine beslissingen die je gemakkelijk kunt nemen, maar ook gemakkelijk kunt laten liggen. Al je concurrenten zullen die luchtverfrisser belachelijk vinden en het alleen daarom al niet doen. Maar in die kleine optimalisaties zit een ongelooflijk voordeel. Wij zijn er obsessief mee bezig, en we zien opmerkelijke dingen gebeuren.’

Lees ook: Geniaal, maar solistisch en keihard: is het leiderschap van Ali Niknam de kracht of zwakte van Bunq?

Zo ruilt Bartlett onder meer de waterflessen in voor iets beters en zorgt voor zachtere kussens op kantoor. Het effect is dat zijn medewerkers niet meer om vijf uur naar huis gaan, maar langer blijven hangen. Het is een manier van zorgen die moeilijk in woorden te vatten is, vindt hij, maar ‘de mensen voelen het wel’.

Juist die kleine, marginale verbeteringen en overwinningen – de progress principles – brengen een psychologisch momentum teweeg, legt hij uit. ‘Als je mensen de Mount Everest laat beklimmen, raken ze gedemotiveerd. Maar als je het doel opsplitst, de omvang ervan terugschroeft, vergroot je de motivatie.’

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Hij verwijst naar een onderzoek onder bijna 700 bedrijfsleiders waarin wordt gevraagd naar wat belangrijk is voor het motiveren van medewerkers. ‘Slechts 5 procent van de leiders vindt die kleine overwinningen en vooruitgang echt belangrijk.’ Zij hebben wat hem betreft volstrekt ongelijk.

Plaats maken voor AI

Te succesvol wil hij dan ook weer niet worden, daar is hij bang voor. Hoe succesvoller een bedrijf wordt, hoe meer leiders risico’s willen vermijden. ‘Vanaf november zullen we de grootste podcast worden met de meeste abonnees van de wereld. Dat is het moment waarop ik bang word. Dan heb je niks meer om op te jagen, dan wordt het heel verleidelijk om te chillen en alleen nog te verdedigen. Mijn job is om de boel telkens weer af te breken.’

Dat heruitvinden kan pijn doen, beseft Bartlett ook. Hij heeft het laatst nog tegen zijn team gezegd: als de luisteraars vinden dat AI een betere interviewer is, dan trekt hij zich terug. ‘Dat meen ik ook, want ik wil mijn publiek waarde bieden. Als ik dat niet doe, zal het leven mij uit de weg ruimen. Dat heb ik in het bedrijfsleven geleerd.’

Ga niet in tegen wat je klanten willen. Ga niet in tegen innovatie. Ga niet in tegen disruptieve veranderingen, vervolgt hij. ‘De bulldozer komt er toch wel aan. Je wil die bulldozer besturen. Je wil er niet door worden platgereden.’

Lees ook: Leiders falen niet door weerstand, maar door bevestiging