Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Bob ontdekt empathie

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer laat hij zich van zijn empathische kant zien.


VAN Bob
AAN Alexander
ONDERWERP Ruud

Hoi Alexander,
Weet jij wat er met Ruud aan de hand is? Ik zat net met hem in een meeting en hij zei bijna niks. Het leek alsof hij helemaal afwezig was. Ik maak me daar een beetje zorgen over. Ik lees de laatste tijd overal verhalen dat je als manager goed op moet letten of je werknemers geen ­symptomen vertonen die kunnen ­duiden op bijvoorbeeld een naderende depressie. Nou, nauwelijks iets zeggen ­tijdens een meeting, dat lijkt me wel een symptoom, toch? Zeker als het om Ruud gaat, die normaal toch altijd minstens 10 keer per meeting héél omstandig uitlegt dat ­problemen structureel, integraal en ­intrinsiek ­moeten worden aangepakt – wat overigens best ­vermoeiend is. Maar dit is ook weer niet goed, dit is het andere ­uiterste, dit baart me gewoon zorgen. Dat komt natuurlijk ook omdat ik onlangs de workshop EMVL (Empathisch ­Management voor Leidinggevenden) heb gevolgd. Dan let je plotseling op dat soort dingen.
Bob

Bob,
Ik snap precies wat je bedoelt! Ik heb Ruud deze week ook in een meeting meegemaakt – en ook: helemaal stil. Op jouw aandringen heb ik ook die workshop EMVL gevolgd en dan ga je daar inderdaad op letten. Heel goed trouwens van ons, zo naar onze mensen leren kijken, alsof het zeg maar mensen zijn. Ik heb zelfs onlangs aan Rosa gevraagd hoe het nou met haar thuis ging. Ik had signalen ontvangen dat het niet goed ging in haar relatie (haar vriendin Helga vertelde tijdens de lunch aan iedereen die het wilde horen dat het niet goed ging in Rosa’s relatie). Toen ben ik gewoon het gesprek aangegaan! En ­huilen zeg! Helaas moest ik meteen weer naar een ingelaste meeting, dus weet ik nog steeds niet hoe ernstig het echt is. Hoop niet al te ernstig trouwens, want zij is verantwoordelijk voor de procesgang van de Q4-cijfers en het zou pas echt een ramp zijn als daar vertraging in komt. Dat zou ik haar dan ook wel zeggen, want ­empathie is volgens mij ook dat je je ­mensen blijft aanspreken op hun targets.
Alexander

Alexander,
Mooi dat je dat doet, zo’n gesprek van mens tot mens. Is ze er overigens al mee ­begonnen, met de Q4-cijfers? Misschien kun je dat in een volgend gesprek even nagaan, want ik moet er niet aan denken zeg, dat we wéér zouden achterlopen. Ik hoor ze al op Hoofdkantoor, te meer daar ze daar empathisch leiderschap nog niet hebben ontdekt. Maar goed, ik begrijp ook dat je het druk hebt. Ja, vertel mij wat: ik heb nou al drie keer een afspraak met Arend Jan moeten uitstellen, je weet wel, die onlangs zijn vrouw heeft verloren, of was het nou zijn dochter? Nou ja, zoiets hakt er best in natuurlijk, en dan is het toch goed dat je dat als leidinggevende ook ­bespreekbaar maakt? Wat dat betreft zijn we best goed bezig, vind je niet?
Bob

Bob,
Hé zeg, dat wist ik niet, van Arend Jan. Vandaar dat hij een tijdje terug twee ­weken afwezig was! Wat trouwens best lastig was, want we waren net begonnen om de workflow te herstructureren, en dan heb je toch zijn excelsheets nodig. Toen hij terug was heb ik hem daar dan ook nog wel op ­aangesproken, wat achteraf dan wellicht niet zo tactisch was. Maar ja, je moet ook maar net weten dat iemand zijn vrouw of dochter verloren heeft. Ik heb dat deel van de workshop – Hoe Zie Ik Tijdig Potentiële Psychische Schade? – ­trouwens ook ­gemist omdat ik teruggeroepen werd voor een ingelaste meeting. Zal ik nu maar eens ­vragen hoe het met hem gaat?
Alexander

Alexander,
Doe maar. Ik kan het ook doen, maar ik zie het er qua agenda deze noch ­volgende week van komen en jij kent hem beter, denk ik, als mens. Vraag hem dan meteen ook even of hij Rosa kan helpen als zij haar procesgang niet op tijd afkrijgt? ­Overigens denk ik dat het juist heel goed is als ­mensen met psychische problemen zich op hun werk concentreren, qua ­afleiding. Misschien moeten we tijdens dat soort ­gesprekken dit punt ook meer aanroeren, als advies.
Bob

Bob,
Prima advies! Ik zal het Arend Jan melden, en Rosa ook, al zie ik voorlopig geen ­gaten in mijn agenda. Wat doen we intussen trouwens met Ruud?
Alexander

Alexander,
Dat zeiden ze op die workshop: vraag het gewoon, neem het initiatief!
Bob

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Bob,
Doe ik! Moet nu eerst even naar een ­ingelaste meeting, dan naar Londen, daarna lang weekend. Maar als ik woensdag terugben mail ik hem meteen, oké?
Alexander

Alexander,
Prima. Misschien is het wel echt ernstig en dan moet je er als leidinggevende – en als mens – toch bovenop zitten.
Bob

Meer Bob de manager?

Deze HR-expert schreef een IKEA-handleiding voor menselijk gedrag

De meeste organisaties weten wat goede samenwerking inhoudt, ze doen het alleen niet. Annet van Duren legt in de Werkprofessor-podcast uit waarom dat zo is, en hoe je het verandert.

Foto: Getty Images

Slimme strategieën voor samenwerking zijn binnen organisaties zelden het probleem, gedrag des te meer. Dat zegt Annet van Duren in een nieuwe aflevering van de Werkprofessor-podcast. Het is de reden waarom interne samenwerking niet goed van de grond komt, ondanks goede intenties.

Van Duren heeft jarenlange ervaring in HR en Learning & Development, is oprichter van The People Skillz Company en schreef het boek De kracht van People Skills. Ze ziet dat er binnen organisaties voldoend kennis is over menselijke vaardigheden, maar dat die in de praktijk niet of nauwelijks worden toegepast.

IKEA-handleiding voor menselijk gedrag

Omdat systemen en checklists houvast geven, ontwikkelde ze een model dat werkt als een IKEA-handleiding. In de kern van dat model staat de menselijke motor. Daaromheen liggen drie domeinen – werk, ontwikkeling en condities – die zich vertalen naar negen bewezen menselijke vaardigheden. Van verwachtingen stellen en impact maken tot feedback geven, waardering tonen en een professionele sfeer bewaken.

Het model maakt zichtbaar wie waarvoor verantwoordelijk is: medewerker, leidinggevende én organisatie. Maar de echte kracht zit volgens Van Duren in de samenhang. Veel HR-initiatieven staan los van elkaar.

Verkeerde feedback

Rond feedback ziet Van Duren dat de meeste modellen zich richten op hoe je een negatieve boodschap verpakt, ‘het verbindende doel wordt vergeten’. ‘Feedback zonder gedeeld belang treft geen doel. Begin dus bij de vraag waarom je iets zegt. Achter lastig gedrag zit bijna altijd een goede intentie. Nieuwsgierigheid daarnaar is ook een vorm van feedback, alleen een die niemand als aanval ervaart.’

Ze constateert ook dat de inhoud van werk door AI steeds toegankelijker en daarmee minder onderscheidend wordt. ‘Het verschil maak je in samenwerking, beïnvloeden en omgaan met verandering. Organisaties die hierin blijven investeren, zijn klaar voor de toekomst.’

Dat begint volgens Van Duren bij de medewerker, niet bij de leidinggevende. ‘Klagen bij het koffieapparaat lost niets op. Eigenaarschap betekent jezelf uitspreken, vragen wat je nodig hebt en je intentie zichtbaar maken.’ Dat laatste noemt ze ondertiteling. ‘Vertel erbij dat je het beter wilt maken voor iedereen. Wie iets voelt, voelt dat meestal niet als enige. Klein beginnen geeft de moed om door te gaan.’

3 takeaways

  • Door AI wordt de inhoud van werk steeds toegankelijker. Het onderscheidend vermogen verschuift naar people skills. Investeer daar structureel en gericht in.
  • Werk cyclisch. Zoek in de negen people skills waar het schuurt en zet daar één concrete stap. Niet alles tegelijk, geen handleiding van A tot Z.
  • Feedback werkt alleen met een verbindend doel en oprechte nieuwsgierigheid naar de intentie achter gedrag. Zonder dat doel raakt het niemand.

Beluister de nieuwste aflevering van de podcast ‘De Werkprofessor’. Of abonneer je via de podcast-app van jouw keuze. Nieuwe afleveringen verschijnen elke twee weken op maandag.


Heb je vragen of input? Neem dan contact op met Wendy van Ierschot via [email protected]. Benieuwd naar de volgende gast in ‘De Werkprofessor’ of wil jij als eerste de teaser van de volgende aflevering horen? Volg dan ‘De Werkprofessor’ op LinkedIn.

Anthropic-ceo Dario Amodei wil AI vertragen en vreest biowapens: ‘We zijn nog niet volwassen genoeg voor AI’

Anthropic bouwt aan technologie die de mensheid volgens de eigen leiders in gevaar kan brengen. Deze week sloeg het bedrijf opnieuw alarm: de AI-ontwikkelingen gaan te snel, en de dreiging van biowapens groeit. Wat drijft medeoprichter en ceo Dario Amodei?

dario-amodei
Dario Amodei is een man met een missie. Foto: Getty Images

Vertraag het tempo van AI-ontwikkelingen of las zelfs een wereldwijde pauze in. Daartoe roepen leiders van Anthropic in een artikel op de eigen website op. Volgens medeoprichter Jack Clark en Marina Favaro, hoofd van het interne onderzoeksinstituut, nadert AI het punt van ‘recursieve zelfverbetering’. Dat wil zeggen: het moment dat AI-systemen autonoom hun eigen opvolgers kunnen ontwerpen, zonder menselijke tussenkomst.

Zover is het nog niet, maar het is niet ver weg. Bij Anthropic schrijven AI-modellen inmiddels meer dan 80 procent van de code, blijkt uit cijfers die het bedrijf vrijgeeft. De complexiteit van taken die AI autonoom kan uitvoeren, verdubbelt momenteel elke vier maanden. ‘Als deze trend doorzet, kunnen AI-systemen in 2027 taken uitvoeren waar een bekwaam mens weken over doet.’

Dat kan volgens Clark en Favaro een enorme doorbraak zijn in de snelheid waarin vooruitgang wordt geboekt in wetenschap, gezondheidszorg en andere domeinen. Maar het risico is ook dat mensen de controle over de systemen verliezen.

Wordt science-fiction werkelijkheid?

Anthropic-ceo Dario Amodei waarschuwt hier eveneens al jaren voor. In een begin dit jaar gepubliceerd essay sprak hij zijn vrees uit dat AI onvoorspelbare en destructieve neigingen gaat ontwikkelen. Systemen die getraind zijn met science fiction-verhalen over AI-opstanden, zouden dat narratief over kunnen nemen en zomaar zelf in opstand kunnen komen.

Geavanceerde AI is straks in tal van sectoren in staat om autonoom en continu dingen te maken, variërend van video’s tot wapensystemen. Als die genieën ontsporen, is het ‘game over’ voor de mensheid, schrijft hij. Maar ook gestoorde eenlingen krijgen dankzij AI de capaciteiten van ‘een viroloog met een doctoraat’.

Met die kennis kunnen ze miljoenen mensen omleggen, vreest Amodei. ‘En in het ergste geval al het leven op aarde vernietigen.’

Amodei was deze week ook een van de ondertekenaars van een brief aan het Amerikaanse Congres. Daarin pleit hij met andere AI-bonzen als Sam Altman (OpenAI) en Demis Hassabis (Google Deepmind) voor strengere veiligheidsmaatregelen voor leveranciers van biomoleculen, nu het door de opkomst van AI steeds makkelijker wordt om biologische wapens te gaan ontwikkelen. Veel bedrijven screenen hun klanten al vrijwillig, maar Amodei en co willen dat dit wettelijk verplicht wordt.

Op de proef gesteld

De Anthropic-ceo gelooft dat er inmiddels een ‘overgangsrite’ is aangebroken. Die is turbulent, onvermijdelijk en zal ‘ons als soort op de proef stellen’. De technologische ontwikkelingen gaan volgens collega’s Clark en Favaro sneller dan sociale, politieke en juridische systemen kunnen bijbenen.

Een vertraging of pauze zou de wereld tijd geven om maatschappelijke structuren voor te bereiden op de enorme veranderingen, onderzoek naar de veiligheid en waarden van AI de kans geven om in te lopen en de enorme economische disruptie kunnen opvangen, menen zij. Zoals het verdwijnen van mogelijk de helft van de kantoorbanen.

Dat moet worden vastgelegd in een wereldwijd akkoord. Anthropic wil best zelf op de rem trappen, maar als andere partijen het niet ook doen, heeft het weinig zin.

Lees ook: AI ziet zak chips aan voor AI en 6 andere megablunders

Groter podium

Ceo Amodei trok voor het eerst aan de bel toen hij nog bij Google werkte: in 2016 schreef hij al mee aan een artikel over onveilige AI. Alleen bleef hij daar slechts tien maanden werken, te kort om impact te maken met zijn boodschap.

Als vice-president research bij OpenAI clashte hij erover met Sam Altman en Elon Musk, maar die nemen hem niet echt serieus. Dankzij Anthropic, dat als dé uitdager van OpenAI en Google wordt beschouwd, heeft hij nu een veel groter podium. Er wordt naar hem geluisterd, al is het nog de vraag of zijn boodschap nu wel echt gehoord wordt.

Want ondertussen bouwt hij zelf volop mee aan het gevaar waarvoor hij waarschuwt. Amodei is volgens Forbes 15,5 miljard dollar waard, en Anthropic bijna 1.000 miljard dollar, na een recente financieringsronde van 65 miljard dollar. Het bedrijf diende recent de benodigde documenten voor de geplande beursgang in 2026, en is in een felle strijd verwikkeld met OpenAI wie de eerste en meest waardevolle wordt.

Man met een missie

Waar maakt die man zich nou eigenlijk druk over, kun je je afvragen. Hij is toch binnen? Fout gedachtAmodei heeft een missie, die is ontstaan in zijn jeugd. Voor hem dient AI om van de wereld een betere plek te maken, voor alle mensen en niet voor een paatechbro’s. Zijn drijfveer komt voort uit een persoonlijk drama, en net dat maakt ‘m zo sterk. 

Amodei wordt in 1983 geboren in San Francisco, zijn Italiaanse vader is een leerbewerker, zijn Amerikaanse moeder werkt aan renovatie- en bouwprojecten voor bibliotheken. Ze zijn wereldverbeteraars, brengen hem het verschil tussen goed en kwaad en ‘een sterk verantwoordelijkheidsgevoel’ bij, zegt hij op Medium.

Lees ook: De grootste AI-blunder? Denken dat generatie Z de verliezer is

Overlijden van zijn vader

Al groeit hij op in een tech-omgeving, waar de dotcom-wereld op dat moment in volle bloei staat, Amodei is niet geïnteresseerd in het bouwen van websites. Zijn eerste liefde is de wetenschap, vooral wiskunde en natuurkunde. Hij studeert theoretische natuurkunde aan Caltech en Stanford.

Wanneer hij begin twintig is, overlijdt zijn vader aan een zeldzame ziekte. Dat schokt hem, en hij gooit zijn studie om naar biofysica op Princeton. Daarmee kan hij meer impact hebben op de biologie van de mens en het ontstaan van ziektes.

Het verlies van zijn vader heeft hem gevormd. Vooral omdat vier jaar later een medische doorbraak ervoor zorgde dat de ziekte van zijn vader niet langer in de helft van de gevallen dodelijk was, maar voor 95 procent te genezen.

Grenzen van het menselijk kunnen

Als de wetenschap iets sneller was geweest, had zijn vader een grote kans gehad om te blijven leven. AI is voor Amodei hét middel om die doorbraken te versnellen, maar het duurt wel even voor hij dat door heeft.

Tijdens zijn studie ergert hij zich al wel aan de bestaande onderzoeksmethodes. Zo ontwikkelt hij zelf een sensor om meer data te verzamelen over de signalen die via het oog naar de hersenen worden gestuurd.

Bij het opsporen van uitgezaaide kankercellen loopt Amodei opnieuw tegen de grenzen aan van het menselijk kunnen. ‘Om de complexiteit van de onderliggende problemen in de biologie te begrijpen, heb je honderden, duizenden menselijke onderzoekers nodig.’

Naar het bedrijfsleven

Hij begint te experimenteren met machine learning, schrijft software en realiseert zich dat AI dat gebrek aan onderzoekers kan overbruggen. Technologie kan ‘ons verder brengen dan die menselijke schaal’. Amodei verruilt daarop de universiteit voor het bedrijfsleven, want daar is genoeg geld om AI verder te ontwikkelen.

Hij denkt aan Google, dat net DeepMind heeft gekocht, maar hij is nog meer onder de indruk van de inzet van de Chinese zoekmachine Baidu. Daar krijgt een wetenschapper een budget van 100 miljoen dollar om een superteam te vormen voor AI.

Van dat team wil Amodei deel uitmaken, maar wat moeten ze bij Baidu met een halve bioloog? Toch raakt het team wel overtuigd van de code die hij heeft geschreven en Amodei begint in het najaar van 2014 bij Baidu. Daar wordt niet alleen met geld gesmeten, maar ook met data en rekenkracht.

Lees ook: AI speelt nog geen rol in de reorganisatiegolf van BV Nederland

Google en OpenAI

Hij werkt aan spraakherkenning, maar draagt ook zijn steentje bij op het vlak van opschalen: hoe meer er in zo’n AI-model wordt gestopt, van data tot training, hoe beter de prestaties. Maar het succes van het team wordt ook meteen de ondergang.

Amodei wordt uitgenodigd om zich bij de oprichting van OpenAI aan te sluiten, maar hij kiest voor Google Brain. Tien maanden later, wanneer hij zich steeds verder weg voelt zakken in het moeras van een grote corporate, maakt hij in 2016 alsnog de overstap.

Als onderzoeker werkt hij bij OpenAI aan de grote taalmodellen GPT-2 en -3. Vooral met GPT-3 worden indrukwekkende resultaten geboekt met coderen, samenvatten en vertalen. Hij wordt mede-uitvinder van reinforced learning op basis van menselijke feedback (RLHF). Opnieuw leiden de successen tot intern gedoe.

De panda’s

Amodei heeft echter een trouw clubje medewerkers om zich heen verzameld, de panda’s genoemd. Samen hebben ze hele andere ideeën over het leiderschap van OpenAI. Voor Amodei is het cruciaal dat leiders oprecht zijn, eerlijk, en de intentie hebben om de wereld te verbeteren.

Dat mist hij bij OpenAI. Hij ziet eerder de commercie winnen van veiligheid, en dus stopt hij er. Midden in de covid-pandemie, in december 2020, verlaat hij OpenAI met een handjevol onderzoekers. Samen met die oud-collega’s en zijn zus Daniela richt hij in 2021 Anthropic op.

‘Toen we met Anthropic begonnen, hadden we geen idee hoe we geld zouden verdienen, of wanneer, of onder welke omstandigheden’, vertelt hij tegen Fortune. Wat ze wel weten, is dat ze grote taalmodellen willen bouwen, met de nodige veiligheidsmaatregelen én het openbaar maken van de lessen die ze geleerd hebben.

Te laat met Claude

Die voorzichtigheid is ook de reden waarom Amodei in de zomer van 2022 nog even wil wachten met het lanceren van Claude. Hij besluit om intern nog even verder te testen met de chatbot, is deze machine wel veilig genoeg? Een paar maanden later verbaast OpenAI de wereld met ChatGPT. De rest is geschiedenis.

Natuurlijk wordt hem regelmatig gevraagd of hij spijt heeft van dat wachten. Claude komt pas in maart 2023 op de markt. Anthropic heeft door deze move namelijk miljarden verloren, een stevige nummer-1-positie en een vermelding in de geschiedenisboekjes.

Een beetje ceo zal zich de haren uit het hoofd hebben getrokken. Krullenbol Amodei niet. Terugkijkend vermoedt hij nog altijd dat hij de juiste beslissing heeft genomen. Maar toch is ‘het niet helemaal duidelijk’, zegt hij tegen Time.

Respect opgebouwd

Wat het afremmen van Claude hem dan wel heeft opgeleverd? Heel wat respect bij de AI-community en de reputatie dat Anthropic veilige, verantwoordelijke en transparante AI-modellen bouwt.

Met het delen van het raamwerk hiervoor, de responsible scaling policy, hoopt Amodei dat de rest van de wereld geïnspireerd raakt en hem volgt, van bedrijven tot overheden. Hij wil geen discussie starten over good or bad guys. ‘We proberen het ecosysteem in een richting te sturen waarin iedereen goed kan zijn.’

Anthropics focus is het bouwen van technologie voor bedrijven, niet voor consumenten. Grote corporate klanten, zoals Novo Nordisk, Pfizer, AIG en Salesforce, vinden de inzet op veiligheid en betrouwbaarheid uiterst aantrekkelijk. Zo’n 85 procent van de omzet komt uit applicaties van de taalmodellen voor bedrijven. De rest komt van abonnementen op Claude.

Groeien als kool

Het bedrijf groeit daardoor als kool. De omzet gaat van 10 naar 100 miljoen dollar in 2023, van 100 miljoen naar 1 miljard dollar in 2024. Eind 2025 staat de teller op 9 miljard, aldus Bloomberg. ‘De AI-tool Claude van Anthropic is een onmisbaar hulpmiddel geworden voor bedrijven en ontwikkelaars die code schrijven en andere taken uitvoeren’, klinkt het bijna lyrisch.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Winst wordt er nog niet gemaakt, het afgelopen jaar zou Anthropic 5,2 miljard dollar verlies hebben geleden. Het omzetdoel voor dit jaar ligt tussen de 20 en 26 miljard dollar. Tegen 2028 zou het bedrijf break-even moeten worden, en dat is eerder dan OpenAI.

Zo bewijst Amodei dat kiezen voor veiligheid wel degelijk een goede business case is. Voor bedrijven wordt het ook een steeds overtuigender verkoopargument. Zij hebben het idee dat het moeilijker is om Claude foute dingen te laten doen, zoals het onthullen van bedrijfsgeheimen.

Niet vertragen

Zelfs de ontsporingen van Claude, zoals blunders en dreigementen, die openlijk worden gedeeld, brengen ze daar niet vanaf. Het waarschuwen voor de risico’s is voor Amodei eigenlijk een manier om de vertraging van de ontwikkeling en toepassingen van AI te voorkomen.

Als die zichtbaar worden gemaakt, dan kan er worden gewerkt aan de oplossingen. Amodei heeft namelijk nog altijd een missie. ‘Ik begrijp heel goed wat er op het spel staat. Wat betreft de voordelen, wat het kan betekenen, de levens die het kan redden. Ik heb dat persoonlijk meegemaakt.’

Lees ook: AI is een heel beroerde ondernemer, bewijst dit experiment