Het was in de beginjaren van Robin Radar. Ondernemer Siete Hamminga had in 2010 met technologie van TNO een startup opgericht die een vogelradar ontwikkelde. Voor de veiligheid op luchthavens was dat echt een uitkomst: je wilt voorkomen dat vogels in een vliegtuigmotor terechtkomen en het systeem van Hamminga hielp daarbij perfect.
Alleen: hoe enthousiast en innemend de oprichter zijn visie op veiligheid en de technologie ook wist te verkopen en hoe geïnteresseerd de luchtvaartwereld ook was, de orders kwamen traag of bleven erg lang uit.
Guus Verhees was als partner bij Shift Invest, een van de investeerders in Robin Radar, destijds voorzitter van de raad van commissarissen. ‘Siete heeft ons toen voorgehouden: ik geloof in mijn bedrijf, het is een kwestie van tijd, maar misschien ben ik niet de juiste ceo om dit tot een succes te maken. Precies dát bevestigde ons vertrouwen in hem. Hij durft zich kwetsbaar op te stellen. Stelt vragen, in plaats van alleen maar te zenden. En hij wist zijn rollen van ceo, aandeelhouder en oprichter perfect te scheiden. Zonder de emotie die je bij founders nog weleens ziet.’
Een drone is een vogel met propellers
Die zakelijke worsteling lijkt alweer lang geleden. De vogelradar is nog steeds een productlijn van Robin Radar, maar al in 2014 spotte Hamminga een nieuwe bedreiging voor de veiligheid op luchthavens: drones. En zoals hij zelf altijd zegt: een drone is een vogel met propellers, dus zijn radar weet ook die uitstekend in beeld te krijgen.
Destijds waren drones nog spielerei voor hobbyisten en fotografen. Inmiddels weet de wereld beter. In Oekraïne wordt een oorlog uitgevochten met drones, en wat Robin Radar levert heet nu antidronetechnologie. Zeker sinds de Nederlandse Defensie in 2024 een grote order plaatste voor Hamminga’s systeem, waarna private equity-investeerder Parcom in 2025 instapte, gaat het hard met zijn scaleup.
Vorige week opende hij een nieuw hoofdkantoor. Inmiddels werken bij Robin Radar meer dan 300 mensen, die wekelijks evenveel radars produceren als het bedrijf vóór de oorlog in Oekraïne in maanden deed. Sinds afgelopen zomer berichten media dat Parcom kopers zoekt voor de dronebeveiliger – met een prijskaartje van inmiddels 2 miljard.
Oranje is echt zijn kleur
Het maakt Robin Radar tot een zeldzaam succesvoorbeeld: zo kan een startup de gevestigde orde in de defensie-industrie versterken met innovatie. Koning Willem-Alexander maakt zelfs ruimte in zijn agenda voor de officiële opening van dat nieuwe pand.
Het past goed bij de ondernemer die altijd en overal een oranje das draagt, met bijbehorend pochet. ‘Het is echt zijn kleur’, zegt zijn drieënhalf jaar oudere broer Jorik Hamminga. Zelfs de Tesla Roadster die hij ooit kocht, al bijna een youngtimer, is oranje. ‘Oranje staat bij hem vooral voor Nederland. Al heeft hij zeker waardering voor het koningshuis.’

Broer Jorik leidt Machinefabriek Hamminga, het Utrechtse familiebedrijf dat overgrootvader Hamminga in 1904 oprichtte. ‘Onze ouders hebben ons altijd vrijgelaten bij de keuze van onze studies en carrière, hoor. Maar onze vader wilde op een bepaald moment geleidelijk aan stoppen: wie van ons had eventueel zin om het bedrijf over te nemen?’
Ondernemersgezin in Bilthoven
Dat werd dus Jorik. ‘Voor Siete was het antwoord: nee. Hij was net vanuit de universiteit een eigen onderneming begonnen. Ik had al een tijdje gewerkt bij een groot bedrijf en was wel toe aan iets tastbaars.’
Hun jeugd brachten de twee broers door in Bilthoven, in een zorgeloos ondernemersgezin. Wintersport, zomervakanties, vaak zeilen en wonen in een lommerrijke buurt: het ontbrak ze aan weinig. De Hamminga’s gingen naar hetzelfde lyceum en studeerden in de jaren negentig ook allebei Technische Bedrijfskunde in Enschede.
Jorik: ‘Of hij mij als zijn grote voorbeeld zag? Nee, dat denk ik niet. We zeilden veel samen en af en toe was er sprake van een gezonde broederstrijd, want hij is erg competitief. Maar hij maakte echt zijn eigen keuzes.’
Studentenfeesten in Enschede
Bijvoorbeeld voor studentenhuis Patatras, waar Onno Oldeman een van Hamminga’s huisgenoten was. In die tijd had Enschede nog niet echt een grote studentenvereniging, vertelt Oldeman. Het was meer een los-vast verband van allerlei clubjes. ‘Dat lag ons erg goed: Siete is nogal onconformistisch. Hij is een vrije denker en meer van het zelf organiseren, iets nieuws verzinnen en opzetten.’
Feesten bijvoorbeeld. ‘We hadden op een gegeven moment de Hermes House Band gecontracteerd voor een prima prijs, vlak voordat ze die enorme hit hadden. Die doorbraak leidde ertoe dat we ineens voor 2.000 man een locatie moesten regelen met alles erop en eraan, barretjes moesten bouwen en noem maar op. We moesten het zelf uitvinden. Dat ligt hem goed.’
Hart voor cabaret
Zo gaf Hamminga de Enschedese studentenscene ook een eerste cabaretcommissie. ‘Daar ligt echt zijn hart’, zegt Oldeman. Hamminga wilde als kind dierenarts worden, of toneelspeler. En hij droomde van vliegen. Hij is een meester in typetjes, speelt gitaar en goochelde zelfs op de dansvloer om aandacht te krijgen van de meiden.
‘Dat gaat door tot de dag van vandaag. Op mijn verjaardag komt hij verkleed binnen en kan hij drie kwartier lang de boel vermaken. Dat is die vrije, creatieve kant van hem. Maar hij is zeker ook sterk op de inhoud, die vindt hij net zo belangrijk als de vorm. Ik denk dat dat bij Robin Radar goed in balans is. En zo creatief en sociaal als hij is, zo standvastig en consistent is hij als leider.’
Handeltje in pakken
Ondernemend was Hamminga ook in zijn studententijd al. Met zijn bedrijf Well Suited regelde hij pakken en rokkostuums voor zijn medestudenten en wist hij zelfs de rector magnificus te kleden. Hij liet ludieke posters achter bij diens chauffeur en secretaresse: de UT was toch de ondernemendste universiteit? ‘Niet veel later stond die man in zijn onderbroek in mijn kamer om een pak te passen’, vertelde Hamminga zelf eens tegen het universiteitsblad.
In die tijd raakte hij gefascineerd door innovatieve bedrijven en online business. Rond de millenniumwisseling was ook Nederland in de ban van startups en internet en de UT had Roel Pieper aangetrokken als hoogleraar. Pieper, ex-Philipsbestuurder en ooit ceo van een Amerikaanse pc-fabrikant, gold als dé man die wist hoe je innovatie van de grond krijgt.
Boek met Roel Pieper
Het klikte tussen hem en de slimme, ambitieuze Hamminga. Die regelde een stage bij McKinsey in de VS, deed er onderzoek naar businessmodellen en schreef uiteindelijk in 2002 samen met Pieper het boek ‘Beyond the Hype: e-business strategy in leading European companies’, waarin ze 20 Europese captains of industry interviewden over hun visie op e-business.
‘Dat ging echt à la Siete’, zegt broer Jorik. ‘Hij regelde sponsoring zodat hij langer in Amerika kon blijven en wist via Pieper al die ceo’s te spreken.’
Gsm-deurbel tien jaar te vroeg
Dat was voor een eigen techstartup. Broer Jorik werkte op dat moment bij Philips en liep al langer rond met het idee voor een slimme gsm-deurbel. Samen besloten ze er een bedrijf van te maken: Waleli. Die vroege voorloper van de Ring-deurbel kreeg flink wat aandacht, tot de Amerikaanse Today Show aan toe, maar Hamminga was de markt simpelweg tien jaar vooruit.
Toch stopte hij jarenlang zijn ziel en zaligheid in het product. Jorik Hamminga: ‘Dan zie je dat hij doorgaat als hij in iets gelooft. Dat hebben we ook thuis wel meegekregen: als ondernemer komt succes niet gratis, en het kan behoorlijk lang duren voordat het lukt.’
Startup met TNO-vinding
Als TNO hem uitnodigt om eens te komen kijken naar een project voor Radar Observation of Bird INtensity (ROBIN), wordt dat Hamminga’s volgende startup. Hij ziet de potentie van het vogeldetectiesysteem en besluit de eigendomsrechten te kopen.
Daarop begint de missie om de luchtvaart te overtuigen van het nut van zijn radar. Dat brengt hem op het pad van Martin Schröder, oprichter van Martinair. Die wordt zijn mentor, samen met Anne Cor Groeneveld, zelf voorzitter van brancheorganisatie Dutch Aviation Group.
‘Martin werd gelijk zijn grote held’, zegt Groeneveld. ‘En Martin en ik kregen direct energie van wat we zagen in de jonge Siete, die als ondernemer al wat voor elkaar had gekregen. Hij kon onze adviezen en connecties in de luchtvaart in die begintijd ook wel gebruiken. Het probleem was dat de luchthavens moesten investeren in de radarsystemen, terwijl de vliegmaatschappijen ervan profiteerden. Dat vereiste netwerken op een hoger niveau.’
Groeneveld vond het niet meer dan terecht dat Hamminga in 2024 de Martin Schröder Prijs ontving. ‘Daar heeft Martin zelf nog mee ingestemd, vlak voor zijn overlijden. Ik heb echt groot respect voor Siete, en op zijn beurt heeft hij ook groot respect voor mensen. Dat is een mooie eigenschap.’
Energie en vibes in een Smart-garage
In 2017, de periode dat de vogeldetectie van Robin Radar begon aan te slaan maar de drone-versie alleen nog op papier bestond, solliciteerde Tanja Claasen-Vujcic bij de startup. Hamminga zocht iemand die het bedrijf intern kon opschalen, terwijl hij met de buitenwereld schakelde. ‘Ik stapte binnen in die voormalige Smart-garage en wist het meteen: dit was geen gewoon bedrijf. Er zit een sterke visie achter, dat merk je aan alles.’
Claasen kwam van chipbedrijf ASMI, een corporate. ‘Siete was niet meteen verkocht. Ik was de enige van de 25 kandidaten met een corporate profiel. Ze noemden mij een wild card.’ Ze draaide een dag mee en de rest is geschiedenis. Tot vorig jaar was Claasen cto van Robin Radar, de oprichter noemde haar zijn wing woman.
‘We waren, in Sietes woorden, yin en yang, we vulden elkaar heel goed aan. Hij is een groot visionair, hij ziet de toekomst voor zich en neemt je daar helemaal in mee. Hij kan die toekomst ook goed vertalen in concrete doelen en pragmatische stappen. Ik ben operationeel sterk, ik weet hoe je een bedrijf runt en ging ermee aan de slag.’
Integere man geeft vertrouwen
Hamminga heeft zich in die groei-jaren heel goed ontwikkeld in zijn leiderschap, zegt Claasen. ‘Hij heeft zichzelf echt een paar keer opnieuw uitgevonden. In het begin was hij een van de jongens, nu is hij zich veel beter bewust van zijn bijzondere talenten. Zonder dat hij als persoon is veranderd. Het is een hele integere man: hij doet wat hij zegt, behandelt iedereen met respect en geeft je vertrouwen. En hij krijgt het ook terug: van klanten, medewerkers, aandeelhouders, vrienden.’
Dat bleek onder meer in mindere tijden, zoals corona. Het luchtverkeer stortte in, maar klanten en investeerders bleven Robin Radar trouw. Voor de werknemers was het ook een zware periode, herinnert Claasen zich. ‘We hebben veel van elkaar geleerd. Ik dacht dat ik sociaal was, maar hij liet toen echt zien hoe belangrijk het is om voor een goede sfeer te zorgen in het bedrijf.’
Langs medewerkers tijdens corona
Tijdens corona kwamen Hamminga’s creativiteit, showmanschap en aandacht voor zijn mensen bij elkaar. Er kwamen online muzieksessies waarmee op afstand nummers werden opgenomen. Hamminga organiseerde ook een online radio, Radio Robin, waarop zijn mensen konden inbellen. ‘En hij was een of andere Duitse professor, hij kan geweldig goed imiteren.’
Met Pasen ging het managementteam alle medewerkers langs. ‘Eerst langs boeren die met onverkochte bloemen zaten, de bus vol laden en dan naar onze collega’s. In een paashaaspak. Dan reden we de straat in en riepen we door de luidspreker: “Lieve Frans, we missen je zo!” Laten we zeggen dat ik dankzij Siete nieuwe kanten van mezelf heb ontdekt.’
Ego staat hem niet in de weg
Een doedelzakspeler voor de verjaardag van een Schotse collega, de voetbaltafel die bij Claasens afscheid als cto haar naam vereeuwigde (Tanja’s Table), de manier waarop de Robins hun verdriet deelden toen een jonge collega omkwam bij een explosie in zijn straat. ‘Er zijn zóveel voorbeelden van dat hij echt nadenkt over hoe hij iets bijzonders kan doen voor zijn mensen. Natuurlijk staat hij graag op het podium, maar dat doet hij niet alleen voor zichzelf.’
Als showman Hamminga op dat podium staat en de toekomst schetst, hang je aan zijn lippen, weet Claasen. Maar wat écht zijn grootste kracht is? ‘Daar heb ik veel over nagedacht: wat maakt sommige scaleups groot waar anderen falen? Als ceo is hij visionair, maar hij is zich ook heel bewust van waar hij niet goed in is. En daarbij staat zijn ego hem totaal niet in de weg. Hij wil leren, hij luistert naar anderen, verzamelt nieuwe inzichten en een sterk team.’
Ondernemer met een groen hart
De afgelopen jaren lijken van buitenaf een aaneenschakeling van hoogtepunten bij Robin Radar. Maar verkijk je niet op de waanzinnige groeispurt die het bedrijf heeft moeten nemen, zegt Claasen. ‘Hoe ga je je productie ineens verachtvoudigen? We hebben toen de mensen bij elkaar geroepen die verantwoordelijk waren voor de supply chain, de productie en de R&D en ze voorgelegd: wat vinden jullie dat we moeten doen?’
Het was risicovol, legt ze uit. ‘Dus we wilden iedereen aan boord hebben. Stuk voor stuk zeiden de mensen: natuurlijk doen we dit, dit willen we. Ik kan uren vertellen over welke stappen we allemaal hebben genomen, maar dat moment was echt de basis voor de succesvolle groei.’
Lees ook: Siete Hamminga (Robin Radar): ‘Ik wilde een avontuurlijk leven. Dat heb ik nu wel’
Groei die tot nu toe heeft geleid tot een toonaangevend defensiebedrijf. Heeft Hamminga zelf eigenlijk een ‘groen hart’, zoals dat in militaire kringen heet? Voor militaire dienstplicht is hij te laat geboren, maar hij heeft nog overwogen om zich te melden bij de commando’s.
‘Hij had daar wel wat mee’, zegt studievriend Oldeman. ‘Hij had als eerste zo’n afritsbroek met zakken aan de zijkant en vond het ook leuk om ‘s avonds laat op plekken waar je niet mocht komen over muurtjes en bussen te springen. Hij houdt echt van avontuur, wat wel bij het leger hoort.’
Het glas is minstens halfvol
‘Hij kan heel enthousiast praten over de krijgsmacht, maar waar het hem echt om gaat is de positie van Nederland en Europa, en de opdracht om met zijn product bij te dragen aan vrede en veiligheid’, zegt Hans Huigen, directeur van de NIDV, de branchevereniging van defensiebedrijven. Hamminga zit in het NIDV-bestuur.
Huigen: ‘Hij heeft als ondernemer veel ups en downs meegemaakt en wil anderen inspireren. Dat lukt hem goed, want hij is een heel positief mens. Bij hem is het glas altijd minstens halfvol. Wat knap is tijdens discussies: hij is nooit tegenstander van iets, maar positioneert zich als voorstander van het tegenovergestelde.’
Als hij met een keynote of een bedrijfsbezoek aan Robin Radar kan helpen het belang van zijn industrie voor het voetlicht te krijgen, doet hij daarvoor altijd zijn best, zegt Huigen. ‘We maken dankbaar gebruik van het feit dat Siete zo goed kan presenteren. Hij maakt zelfs in de VS indruk met zijn delivery. Hij heeft een persoonlijk en eerlijk verhaal over zijn bumpy road en de purpose van zijn bedrijf. Hij doet niet aan window dressing.’
Heel loyaal aan vrienden
Het succes heeft hem niet wezenlijk veranderd, zeggen vrienden, familie en relaties. Hamminga is een extreem harde werker, maar heeft volgens studievriend Oldeman nog geen enkel kerstdiner van zijn studentenhuis overgeslagen. ‘Hij is heel erg loyaal aan zijn vrienden. Als je Siete belt, neemt hij ofwel gelijk op, of hij belt binnen een dag terug.’
Hij gaat heel knap om met alle aandacht en drukte, zegt broer Jorik. En vergeet niet dat Hamminga en zijn vrouw Marieke nog drie opgroeiende kinderen hebben. ‘Als hij bij zijn gezin is, is hij ook echt bij zijn gezin.’
Lees ook: Robin Radar kiest bewust voor private equity: ‘Met Parcom als wingman slaap ik beter’
De twee kennen elkaar sinds hun zestiende, van dansles. Een liefde die ze nog steeds graag verklaren in het bijzijn van anderen – de laatste keer liep dat uit op een feest met sprekers en 150 man publiek. Als je zó diep gaat voor je bedrijf, heb je de humor en liefde van je gezin en vrienden nodig om in balans te blijven.
Inzicht in zijn zwakke plekken
De oprichter van miljardenbedrijf Robin Radar vindt zo te horen op veel vlakken een goede balans. Tussen zijn creativiteit (Claasen: ‘Hij heeft echt veel patenten op zijn naam staan, terwijl hij van zichzelf vindt dat hij niet technisch is’) en de consistentie waarmee hij als ceo de koers uitzet. Tussen het geloof in die eigen visie en het inzicht in zijn eigen zwakke plekken.
Investeerder Verhees: ‘Hij is niet een man van cijfers, maar neemt mensen aan die daar beter zijn. Hij hoeft ook niet alles zelf te kunnen, daar staat hij ver boven.’
Vliegt hij dan nergens uit de bocht? Nou, zijn grote hart voor mensen, daarmee kan hij als ondernemer wel worstelen. ‘Zijn empathie is geen slechte eigenschap, maar kan hem in de weg zitten als hij een besluit moet nemen dat zijn medewerkers treft’, zegt zijn broer. En oké: hij is dol op organiseren, maar mag wel af en toe iets meer aan anderen overlaten.
Claasen, tegenwoordig commissaris bij Robin Radar, zegt dat hij soms moeite heeft met persoonlijke conflicten. ‘Als iets hem niet zint, zie je hem echt malen. Dan krijgt hij een rooie kop voordat hij zich uitspreekt. Hij wil het liefst harmonie.’



