Bezig bijtje met duizend-en-een bijbanen – werken verrijkt je leven
‘Mijn droombaan als kind? Baas van de Hema worden. Ik was gefascineerd door de Hema in ons winkelcentrum, in Castricum. De kleuren, de hebbedingetjes, het feit dat je er alles kon kopen. Ik heb overigens nooit iets met die ambitie gedaan, haha. Ik heb tientallen bijbaantjes gehad, ook in datzelfde winkelcentrum. Maar nooit bij de Hema.’
‘Zodra het even kon, ging ik werken. Folders bezorgen, kassa draaien bij de Albert Heijn. Op mijn dertiende stond ik al biertjes in de lokale dansschool te tappen. Gemene deler bij die bijbaantjes is dat er een soort ondernemerschap zat in alles wat ik deed. Bij de dansschool kwam ik bijvoorbeeld met het idee om thema-avonden te organiseren, zodat er ook reuring zou zijn als er geen les was.’
‘Toen ik een paar jaar later een bijbaan vond bij kinderkledingzaak Oilily – ik studeerde toen al – bedacht ik dat we mensen om hun e-mailadres konden vragen bij het afrekenen. Met die adressen heb ik een heel e-mailmarketingsysteem opgetuigd. Houtje-touwtje hoor, het waren tenslotte de jaren negentig. Dat was helemaal mijn taak niet, maar ook hier zag ik een kans om er meer uit te halen. Dat merkten we wel in de verkoop, ja.’
Route naar de top
‘Dat ondernemende heb ik van mijn vader, denk ik. Hij heeft zijn hele leven als ingenieur in de bankenwereld gewerkt en hield zich onder andere bezig met de beveiliging van bankbiljetten. Ken je het briefje van tien gulden nog? Het laagje vernis dat daarop zat, heeft mijn vader ontwikkeld. Na zijn pensioen is hij voor zichzelf begonnen. Nu bouwt hij als ondernemer geldsoorteermachines voor centrale banken wereldwijd.’
‘Voor mijn vader is zijn werk zijn hobby. Hij heeft me meegegeven dat werken geen ‘moeten’ is, maar iets waar je energie uit haalt. Voor mij is werken veel meer dan alleen geld verdienen. Welke baan ik ook heb, ik probeer er het maximale uit te halen. Of ik nu winkelmedewerker ben of ceo.’
Managementtrainee bij KPN – initiatief tonen is óók een vorm van ambitie
‘Ik was geen ambitieuze student. Of laat ik het anders zeggen: ik zág mezelf niet als ambitieus. Ik studeerde International Business & Languages aan Hogeschool Inholland, maar eigenlijk interesseerde de opleiding me niet echt. Zo’n CRM-systeem bij Oilily opzetten, vond ik bijvoorbeeld veel boeiender.’
‘Dat veranderde toen ik vanuit mijn afstudeerstage doorstroomde naar een managementtraineeship bij KPN. Als young potential in het talentenprogramma was ik ineens omringd door hyperambitieuze mensen. Twintigers die heel bewust bezig waren een bepaald pad voor zichzelf uit te stippelen. Ik vond het zó inspirerend. Ineens leken de mogelijkheden eindeloos. Dat hele idee van carrièreplanning had ik vanuit huis veel minder meegekregen. Wacht even, dacht ik, wat heb ik al die jaren eigenlijk gedaan?’
‘Niet dat ik spijt van mijn studiekeuze heb, het waren fantastische jaren. Maar bij KPN ging ik pas ‘aan’. Dat het een nogal competitieve omgeving was, zal zeker hebben meegespeeld. Ik werd lid van Young KPN, al vrij snel was ik er voorzitter. Ondertussen bleef ik doen wat ik in die bijbaantjes al deed: nieuwe dingen bedenken. Bij KPN was veel ruimte om met eigen initiatieven te komen. Ruimte die ik benutte, waardoor ik redelijk snel opklom – en dus al jong in verantwoordelijke rollen kwam.’
‘Misschien wel te jong. Ik weet nog dat ik in de boardroom bij RTL zat om een tv-programma voor KPN te pitchen – begin twintig was ik – en doodsbang was dat iemand zou vragen: “Maar meisje, hoe oud ben je eigenlijk?” Ik heb altijd heel hard gewerkt om te bewijzen dat ik het heus wel kon. Vooral aan mezelf, denk ik.’
Marketing- en communicatiemanager Simyo – durf te kiezen voor een omgeving die bij je past
‘In het begin had ik behoorlijk wat ruimte om te ondernemen binnen KPN. Maar zodra ik verantwoordelijk werd voor de communicatie- en merkstrategie van KPN Internet werd het een ander verhaal. Campagnevoorstellen moesten eerst in stuurgroepen worden besproken, dat soort dingen. Voor je het wist was je weken verder. Ik had continu het gevoel dat ik met de handrem erop aan het werk was. En dat dat ten koste ging van de impact die we konden maken.’
‘Toen er een positie bij dochterbedrijf Simyo vrijkwam, heb ik geen seconde getwijfeld. Simyo werd in 2005 opgericht als de eerste online mobiele provider van Nederland. Een challenger, al stonden we destijds nog aan het begin. Het team was superklein. Alle bedrijfsonderdelen zaten bij elkaar in één grote ruimte – in Amsterdam, ver weg van het corporate Den Haag. De klantenservice zat in het midden. Als er iets misging, hoorden we dat gelijk en konden we direct handelen.’
‘Zo hoort een bedrijf te zijn, dacht ik. Het was zo’n verademing na het grote KPN. Toen ik het na een paar jaar tijd vond om over te stappen – ik wilde niet mijn hele carrière in de telecom werken – koos ik voor een bedrijf met dezelfde mentaliteit, snelheid en focus. Dat werd Marktplaats.’
Overstap naar Marktplaats – pas als je elkaar echt begrijpt, kom je verder
‘Marktplaats was al onderdeel van eBay toen ik er kwam werken. Een Amerikaanse corporate, beursgenoteerd bovendien. Gelukkig liet het moederbedrijf ons volledig vrij. Sterker nog, we werden gestimuleerd om te innoveren. Dat paste perfect bij me. Maar Marktplaats was ook een techbedrijf en in die zin was de overstap wél een cultuurshock. Driekwart van het bedrijf bestond uit developers. En ja, de clichés kloppen: weinig daglicht, iedereen in hoodies. Sommigen liepen zelfs op blote voeten.’
‘Grappig genoeg voelde ik me er meteen thuis. Maar ik begreep hun wereld niet, de complexiteit van hun werk. Dus heb ik in mijn eerste jaar direct een buddy gezocht. Peter Maas, toen nog senior developer, inmiddels cto van Marktplaats. Hij heeft me alle basics uitgelegd, en vice versa. Dat heeft ons niet alleen geholpen, maar het bedrijf ook. Want tussen technologie en business zat een flinke kloof.’
‘Platgeslagen kwam het hierop neer: u vraagt, wij draaien. Business vroeg tech iets te bouwen, tech bouwde het. Zonder dat de vraag werd gesteld welk probleem we eigenlijk oplosten en of de belangen van de klant daarmee het beste werden gediend. Bovendien geloof ik niet dat je specialisten moet vertellen wat ze moeten doen. Dat weten ze zelf meestal veel beter.’
‘Maar die kennis moet je wel weten te ontsluiten. En als die expertise bij mensen zit die niet zo snel op de voorgrond zullen treden – iets dat bij veel engineers het geval was – is dat nogal een uitdaging. Dan helpt het als je hun wereld begrijpt. Toen die brug eenmaal geslagen was, bleek er zoveel meer mogelijk. Met die connectie is de basis gelegd voor de geoliede machine die Marktplaats was geworden, toen ik er veertien jaar later vertrok als ceo. Daar ben ik nog steeds trots op.’
Van leidinggevende rollen bij Marktplaats naar general manager bij 2dehands.be – spreek je ambities uit
‘In mijn eerste jaren bij Marktplaats heb ik meteen twee nieuwe business units uit de grond gestampt: Admarkt, voor de zakelijke markt, en Marktplaats Aanbieding, een dealsite à la Groupon. Die heeft het niet gered, maar Admarkt bestaat nog steeds. Net als in de kledingwinkel gold ook hier: het was mijn baan niet, niemand vroeg het me, maar ik zag gewoon kansen. En ik vond het zó leuk om uit te bouwen wat ik zelf had bedacht.’
‘Het was 2013, eBay was bezig met de overname van het Belgische 2dehands.be en 2ememain.be. Ik weet nog dat ik op vrijdagmiddag in een café zat met Olivier van Duijn, de ceo van Marktplaats, en Alessandro Coppo, de groepsdirecteur. “Als deze deal doorgaat, willen we dat jij het bedrijf gaat leiden”, zeiden ze. En ik zei nee. Gewoon meteen nee. Want ik vond mijn baan veel te leuk. “Oké”, zei Olivier. “Dit heb ik niet gehoord. Denk er dit weekend maar eens goed over na en dan spreek ik je maandag weer.”’
‘En inderdaad, dat weekend kwam het besef dat het een heel mooie kans was. Ik zou general manager worden van een nieuwe divisie, van een heel land. Als hoofd van Admarkt had ik al een beetje aan de rol als eindverantwoordelijke kunnen proeven, maar daar was ik onderdeel van het gesprek, niet de uiteindelijke beslisser. Bij 2dehands.be was dat voor het eerst wel het geval.’
‘In die periode werd ik zwanger van mijn eerste zoon. Tijdens mijn zwangerschapsverlof kwam ik tot de conclusie: ik wil dit op grotere schaal doen. Waarop ik tegen Olivier heb gezegd: “Ik hoop dat het nog heel lang duurt, maar uiteindelijk wil ik jouw baan. Wat moet ik daarvoor doen?” Hij was niet verbaasd; ik ben altijd heel transparant geweest over wat ik wel en niet wil. Het was ook niet dat ik aan zijn stoelpoten zat te zagen, het ging volledig vanuit wederzijds respect.’
‘“Kom dan maar terug naar Marktplaats”, zei hij. Dat deed ik, als commercieel directeur. In de drie jaar die volgden, heeft hij me enorm geholpen en me betrokken bij projecten en dossiers die hij anders misschien niet met me zou delen. Tot het moment kwam dat hij aankondigde dat hij ging vertrekken.’
Ceo van Marktplaats – neem tijd om stil te staan bij wie je bent, en wie je wilt zijn
‘Het was de zomer van 2018. Ik heb in korte tijd drie jongens gekregen, op dat moment was ik vijf maanden zwanger van mijn derde. Ik zou Olivier in oktober opvolgen, terwijl ik in november met verlof zou gaan. Of hij niet even kon wachten? Maar nee, dat was geen optie. Dit was de situatie, het was nu of niet. Op de foto’s van de aankondiging sta ik dus met een enorme buik.’
Next Leadership 50
In september verscheen de nieuwste editie. Hier vind je de class of 2025, en hier lees je wat deze next-gen leiders in huis hebben. De Next Leadership 50 is mede mogelijk gemaakt door Boertien Vergouwen Overduin en Whyz executive search & interim.
‘Mijn derde zwangerschapsverlof was heel anders dan de twee daarvoor. Toen kon ik makkelijk afschakelen, maar nu was de verantwoordelijkheid zo groot. Bovendien kondigde mijn tijdelijke vervanger, de cfo, in de eerste maand van mijn verlof haar vertrek aan. Vier dagen na de bevalling hing ik alweer aan de telefoon.’
‘Na mijn terugkeer werd het niet rustiger. Onder mijn voorganger was besloten 2dehands.be te migreren naar het Marktplaats-platform. Die migratie ging niet zoals gepland, waardoor de resultaten onder druk kwamen te staan.’
‘Toen de boel een jaar later weer op de rit was, in het eerste kwartaal van 2020, klapte de coronacrisis eroverheen én startten de eerste gesprekken met het Noorse internetbedrijf Adevinta. In de zomer van 2020 zijn Marktplaats en 2dehands.be verkocht. Ebay had ons altijd heel vrij gelaten, nu kregen we ineens een eigenaar die zich vrij intensief met het bedrijf ging bemoeien. Adevinta was ook een jong bedrijf, in 2019 ontstaan als spin-off van Schibsted. Van een geoliede machine gingen we naar een, tsja, naar onze maatstaven op sommige vlakken wat amateuristische organisatie.’
‘Als ceo moest ik veranderingen doorvoeren waar ik niet altijd achter stond. In combinatie met die hectische start en ons drukke gezinsleven – we hadden een baby, een dreumes en een schoolgaand kind – werd het uiteindelijk gewoon te veel. “Er zijn twee opties”, zei ik tegen mijn toenmalige leidinggevende, Gianpaolo Santorsola. “Of ik vertrek, of ik neem tijd voor mezelf.” Dat was de zomer van 2022. Ik heb tweeënhalve maand vrij genomen, juli en augustus.’
‘Eindelijk nam ik de tijd om te reflecteren op wie ik was en wie ik wilde zijn. Als mens, als moeder, als leider. Hoe het kwam dat ik steeds maar bleef doorgaan, het allemaal maar bleef doen en elke keer weer over mijn eigen grenzen ging. En of dat eigenlijk wel duurzaam was. Mijn schoonvader heeft ooit tegen me gezegd: “Lieverd, jij bent de hele tijd sprintjes aan het trekken. Maar realiseer je je wel dat je carrière een marathon is?”’
‘Weet je, de valkuil waar ik al mijn hele leven in stap, is dat ik de verantwoordelijkheid automatisch naar me toetrek. Geef het maar aan mij, mijn schouders zijn sterk genoeg. Dat doe ik al sinds mijn kindertijd. Mijn vader was voor zijn werk soms weken van huis, mijn moeder is niet goed ter been. Niemand die het me vroeg, maar als oudste van vier kinderen – een zusje en twee babybroertjes, een tweeling – sprong ik bij. Mijn moeder heeft me weleens verteld dat ik tijdens het buitenspelen af en toe naar binnen kwam rennen met de vraag of er nog een flesje moest worden gegeven of een luier moest worden verschoond.’
‘In die periode realiseerde ik dat mijn toekomst misschien buiten Marktplaats lag. Toch koos ik er bewust voor om na mijn break bij het bedrijf terug te keren, om de inzichten die ik had opgedaan in een vertrouwde omgeving in de praktijk te brengen. Meer tijd voor mezelf, meer afstand. Ik kwam bijvoorbeeld ook tot het besef dat ik overal te dicht op had gezeten. Ik vergelijk het weleens met een enorme brand die ik met een tuinslang probeerde te doven. Ik was steeds van de ene naar de andere kant aan het rennen. Terwijl ik natuurlijk gewoon in het commandocentrum had moeten zitten.’
Ceo Budget Thuis – je hoeft niet alle antwoorden te hebben, als je maar de juiste vragen stelt
‘In het voorjaar van 2023 naderde ik mijn five-year mark als ceo. Dit is het moment, dacht ik. Begin oktober heb ik mijn vertrek aangekondigd, aan het eind van het jaar ben ik bij Marktplaats weggegaan. Het voelde ook als stoppen op het hoogtepunt, want het bedrijf liep als een trein. Al vond ik het heel moeilijk. Bijna alsof je een relatie verbreekt, terwijl je nog veel van die persoon houdt. Ik wilde echt de tijd nemen om los te komen van Marktplaats. Om te bezinnen.’
‘Tegen headhunters zei ik dat ze me pas na een half jaar mochten bellen. Nou, en toen zat ik dus thuis. Wat ik ben gaan doen? Elke dag koken, samen met mijn oudste zoon. De kinderen naar school brengen en ophalen. Veel sporten, veel lezen, alleen gaan reizen. En ondertussen werkte ik aan een lijstje van punten waar mijn volgende rol aan moest voldoen. Met stip op één stond maatschappelijke relevantie. Verder vond ik de schaal en de bedrijfscultuur belangrijk, wilde ik dat technologie een sleutelrol zou spelen en het liefst ook een internationale baan.’
‘Bij de rol van ceo van Budget Thuis kon ik vier van die vijf punten afvinken. Marlies Hoogvliet van recruitmentbureau Top of Minds wees me op de baan. We kennen elkaar goed en ze wilde me inbrengen als wildcard. Ik twijfelde, maar Jelmer, mijn man, zag het direct zitten. “Dit is precies zo’n challenger als Simyo toen”, zei hij. “Moet je niet in elk geval met ze gaan praten?”’
‘Toen ik daar kwam, ging het direct stromen. Mijn voorganger, Caroline Princen, heeft Budget Energie (de energietak, red.) uitgebouwd tot de vierde energiemaatschappij van Nederland. Een sterke basis waarop kan worden voortgebouwd, en ook telecom kan nog enorm groeien. En de energietransitie is bij uitstek een technologisch vraagstuk. Ik had verwacht dat ik me vooral met de E van ESG zou bezighouden, maar mijn werk draait nadrukkelijk om het sociale stuk. Energiearmoede is een maatschappelijk probleem en als budgetaanbieder kunnen we een rol spelen in het bestrijden ervan.’
‘Het nadeel van doorgroeien in een organisatie, zeg ik met de kennis van nu, is dat je alles weet. Je kent alle mensen, alle metrics, alle systemen. Omdat je zo dicht op de materie zit, is het moeilijk om afstand te houden. Terwijl die afstand wel nodig is om de juiste vragen te stellen. Bij Marktplaats was ik degene die alles wist, nu ben ik in een bedrijf gestapt waar ik word omringd door mensen die zoveel meer weten dan ik.’
‘Ik had het niet per se verwacht, maar dat is echt heerlijk. Ik kijk met een frissere blik en kan makkelijker kritische vragen stellen – simpelweg omdat ik het antwoord echt niet weet. Het is nu veel makkelijker om leider van het commandocentrum te zijn.’
Meer interviews uit de serie Route naar de top:
- Dyonne Rietveld (Uniper): ‘Ik ging harder praten, maar ik ben helemaal geen schreeuwer’
- Nicole Krabbenborg (Kindergarden): ‘Ik heb me zelden onzeker gevoeld in mijn leven’
- Debbie Klein (New York Pizza): ‘Ik ben een beetje een wolf in schaapskleren’
- As Tempelman (Eneco): ‘Ik wilde niet mijn hele leven olieproducten aan de man brengen’
