Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Energiebedrijf wordt hardwareleverancier

Toen niemand de gewenste interactieve thermostaat kon ontwikkelen, besloot energiebedrijf Eneco het apparaat gewoon zelf te ontwikkelen. Koning commodity wordt hardwareleverancier, met een beetje hulp van twee Nederlandse techbedrijven. 

 

Het ziet eruit als een tablet, maar het is een interactieve thermostaat. Energiebedrijf Eneco ontwikkelde het apparaat, ‘Toon’ genaamd, zelf. Daarmee is het de eerste keer dat het bedrijf een fysiek product gaat verkopen. Dat was niet direct een bewuste keuze, vertelt directeur retail Hans Valk tegenover MT.nl. “Anderhalf jaar geleden zijn we op zoek gegaan naar een hardwarepartij voor de levering van een nieuw soort thermostaat. We zijn in gesprek gegaan met verschillende grote spelers in de thermostatenmarkt; allemaal zeiden ze het een interessant project te vinden, maar toch nog niet klaar te zijn voor deze stap. Dus toen dachten we: kunnen we het niet gewoon zelf doen?”

Van dunne marges naar advies

Zo makkelijk is dat niet, zeker niet voor een energieleverancier of, zoals Valk het zelf omschrijft, voor “koning commodity”. Valk: “Het was niet zo dat we dachten: dat doen we wel even.” Toch is het niet zo’n heel onlogische stap als je goed kijkt naar de veranderende rol van energiebedrijven. Valk: “Wij groeien langzaam naar een ander businessmodel toe. In de oude situatie wilden we zoveel mogelijk energie met een hele dunne marge verkopen. Tegenwoordig adviseren wij mensen over hun energieconsumptie, waardoor mensen minder af hoeven te nemen. Mensen besparen op energie, wij verdienen aan het advies dat we daarvoor geven.” 

Vol sensoren

Eneco’s ‘Toon’, een apparaat dat er verdacht veel als een tablet uitziet, is een nieuw onderdeel van die adviesfunctie. Het apparaat kan klanten realtime inzicht geven in het energieverbruik. Het afgenomen energieproduct wordt vooraf in het apparaat ingeladen, waardoor het daadwerkelijke gebruik kan worden afgezet tegen het gemiddelde maandbedrag dat wordt betaald voor gas en elektriciteit. Valk: “We moesten alles zelf uitvinden. Het apparaat zit bijvoorbeeld vol met sensoren, die compatible gemaakt moesten worden met honderden verschillende soorten gasmeters en elektriciteitsmeters.”

Niet té uitgebreid

Helemaal alleen stond het energiebedrijf niet. Via consumentenpanels en focusgroepen werd de consumentenbehoefte gepeild, voor de uiteindelijke ontwikkeling van Toon schakelde het de hulp in van de Nederlandse techbedrijven Quby en Prodrive. “Zo is het een echt Hollands product geworden”, aldus Valk. “De naam is ook bewust in het Nederlands. We hebben geprobeerd het simpel en compact te houden. Dat geldt ook voor de uitvoering. Er zijn in principe enorm veel toepassingen te bedenken voor dit soort thermostaten, maar als je het té uitgebreid maakt, heeft de klant geen overzicht meer. De technologie op zo’n manier verwerken dat het voor een breed publiek begrijpelijk blijft, dat was de grote uitdaging voor ons.” 

Het promofilmpje van Eneco over Toon:

Abonnementmodel

Inmiddels wordt Toon getest bij veertig huishoudens, vanaf mei zal het apparaat te koop zijn voor 120 euro, plus een maandelijks bedrag van 3,50 euro voor het gebruik van de verschillende informatiediensten. Naast inzicht in energieverbruik, biedt Toon bijvoorbeeld file-informatie en een applicatie van Buienradar, die via wifi continu bijgewerkt kunnen worden. Eneco werkt ook aan nieuwe diensten, waaronder een smartphone-applicatie waarmee ‘Toon’ op afstand kan worden bestuurd. De verwarming alvast aanzetten op je werk, voordat je naar huis gaat? Check! Deze applicatie is vanaf de zomer beschikbaar. Valk: “Dit is een meerjarenplan voor ons, waarbij we steeds betere diensten zullen introduceren. Het moet ervoor zorgen dat de thermostaat veel wordt gebruikt, waardoor mensen vaak worden geconfronteerd met hun energieverbruik.” 

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Nest Labs

Kortom: innovatie van een thermostaat, in Nederland, het kan. Internationaal staan ze daarin ook niet stil trouwens, zo is er recentelijk in de Verenigde Staten een kleine hype ontstaan over de lerende thermostaat van Nest Labs, die is ontwikkeld door iPod-ontwikkelaar Tony Fadell. Is ‘Toon’ het antwoord van Eneco op deze gadget die er (eerlijk is eerlijk) nét iets flitsender uitziet? “Inderdaad”, zegt Valk. “Maar eigenlijk is onze thermostaat beter. Ik wil natuurlijk niet arrogant klinken, want het apparaat van Nest Labs is erg knap gemaakt, maar onze versie heeft verdergaande mogelijkheden. Het is niet zelflerend, een gebruiker krijgt er juist zelf beter inzicht van.”

Lees ook:

Waaerom iPod-man de thermostaat aanpakt

Niet iedereen begint als trainee: de bijbaantjes van 8 ceo’s van miljardenbedrijven

Hamburgers grillen, borden afwassen, zakken stapelen of hete ovens leegruimen. Niet iedereen begint als trainee. Acht ceo's van miljardenbedrijven over hun bijbaantjes: van Jensen Huang en Hajir Hajji tot Elon Musk. Is er van dat bescheiden begin nog iets terug te zien in hun leiderschap?

Elon Musk kan echt omgaan met een kettingzaag en Jensen Huang keert terug bij Denny's. Foto: Getty Images

#1 De trotse afwasser Jensen Huang (Nvidia)

Jensen Huang, founder en ceo van de oppermachtige techgigant Nvidia, is op vijftienjarige leeftijd begonnen als afwasser bij restaurantketen Denny’s in Portland. Daar is hij trots op, vertelt hij tegen Stanford Business. ‘Ik was waarschijnlijk de beste afwasser van Denny’s.’ Hij werkt goed georganiseerd, zet alles netjes klaar en ‘boent de borden tot ze blinken’.

Zijn inzet levert hem een promotie tot hulpkelner op. ‘Ik weet zeker dat ik de beste hulpkelner was die Denny’s ooit heeft gehad. Ik kwam nooit met lege handen terug van een tafel. Ik werkte uiterst efficiënt.’ Na zijn promotie tot kelner, blijft hij zijn uiterste best doen. ‘Niemand kan meer koffiekoppen dragen dan ik.’

Zijn beste leiderschapsvaardigheden heeft hij daar geleerd, vindt hij. ‘Bescheidenheid, hard werken en gastvrijheid.’ Datzelfde Denny’s wordt de wieg van Nvidia. Drie ondernemers – Huang, Chris Malachowsky en Curtis Priem – zitten in de vestiging in Silicon Valley in 1993 om te praten over een bedrijf in grafische kaarten. Die tafel draagt sinds 2023 een plakkaat: ‘De tafel waar een biljoenenbedrijf is geboren’.

Lees ook: Jensen Huang bouwt Nvidia uit tot spin in het web van de AI-industrie

#2 Hajir Hajji (Action) start niet als vakkenvuller

Action-ceo Hajir Hajji blijft maar achtervolgd worden door het verhaal dat ze het ‘van vakkenvuller tot ceo’ heeft geschopt. Dat vindt ze toch wat te romantisch aangezet. Eigenlijk is ze gewoon bij de Nederlandse discountketen gestart met een bijbaan na de havo.

Ze begint op haar zeventiende als winkelmedewerker, in 1997, in filiaal nummer 13 aan het Waterlandplein in Amsterdam-Noord. Hajji doet er alles: vakkenvullen, achter de kassa staan, en iedere dag bellen met de eigenaar over de voorraden.

‘Ik ben altijd heel gefocust geweest, wilde de beste zijn. Ik dacht: als ik zoveel tijd in mijn werk steek, kan ik maar beter zorgen dat ik goed ben in wat ik doe. Dat viel ook de eigenaren op’, zegt ze tegen MT/Sprout. Ze besluit er fulltime voor te gaan en groeit hard door, tot ceo van een keten met meer dan 3400 winkels in vijftien landen en een omzet van 16 miljard euro.

‘Nog steeds zie ik hoe velen binnen Action de vruchten plukken van de doorgroeimogelijkheden. In mijn team van inkopers zitten veel mensen die net als ik ‘opgevoed’ zijn door de oprichters. De basis die we van hen hebben meegekregen is hard werken en op ons gevoel af durven gaan. Dat werkt goed.’

Zelf probeert ze ook zoveel mogelijk het potentieel van mensen te zien, te benutten en hen zo te laten bloeien.

Lees ook: Hajir Hajji brengt de koopjeshit Action als ceo naar Amerika

#3 Elon Musk (SpaceX, Tesla) zet eigen leven op spel

Elon Musk emigreert op zijn zeventiende van Zuid-Afrika naar Canada. Daar heeft hij diverse baantjes, zo beschrijven de diverse boeken die over hem geschreven zijn. Eerst werkt hij op de boerderij van zijn neef in Waldeck, Saskatchewan, waar hij groenten teelt en graansilo’s uitschept.

https://x.com/elonmusk/status/863222555208851456?lang=en

In Vancouver in British Columbia leert hij om te gaan met een kettingzaag. Maar houthakker wordt hij niet. Hij informeert bij het arbeidsbureau naar de bestbetaalde banen. Dat blijkt het schoonmaken van de stookruimte van een houtzagerij te zijn.

Voor 18 dollar per uur moet Musk, zo noteert CNBC, een beschermend pak aantrekken en zich door een smalle tunnel wurmen waar hij nauwelijks doorheen past. ‘Vervolgens moest ik scheppen. Ik schepte het zand, de smurrie en andere resten, die nog gloeiend heet waren, door hetzelfde gat naar buiten waardoor ik naar binnen was gekomen.’

Het is levensgevaarlijk werk; Musk mag niet langer dan een half uur in die ruimte blijven. Hij houdt wel van avontuur, maar hier is hij toch afhankelijk van hoe snel een collega de asresten in een kruiwagen schept. Musk besluit dat een carrière in tech meer zal opbrengen. Hij solliciteert na zijn studie in Silicon Valley bij Netscape.

Nu ja, solliciteren. Hij hangt rond bij de receptie, maar is te verlegen om iemand aan te spreken. ‘Dus ik stond daar maar een beetje. Het was behoorlijk gênant.’ Vandaag is de oprichter van Tesla en SpaceX 997 miljard dollar waard – en verlegen is hij niet meer. Zwaaien met een kettingzaag doet hij nu alleen nog op het podium.

Lees ook: De logica achter Elon Musks megafusie: buitenaardse datacenters of (heel veel) dollars?

#4 John Furner (Walmart) geeft planten water

Met een omzet van meer dan 713 miljard dollar is het Amerikaanse Walmart de grootste fysieke retailer ter wereld. Ceo John Furner werkt er al op zijn achttiende, op een urencontract in het tuincentrum van Bentonville in Arkansas. Hij geeft de planten water, vult de schappen bij, stapelt zakken bodembedekking en werkt aan de kassa. Hij verdient er 4,25 dollar per uur mee.

Geld dat hij nodig heeft om zijn studie te betalen. Daarna gaat Furner fulltime aan de slag bij de Walmart-vestiging in Bentonville. Daar werkt zijn vader ook, als manager. Hij heeft hem de kneepjes van het vak geleerd, vertelt hij in een post op LinkedIn.

‘Ik heb onze cultuur leren kennen via mijn vader, die meer dan 25 jaar bij Walmart werkte. Hij bracht me de waarden van het bedrijf bij en leerde me dat juist onze mensen het verschil maken voor onze klanten en onze leden.’

Furner groeit door in verschillende leidinggevende rollen bij Walmart, ook internationaal, en schopt het in 2019 tot ceo van de Amerikaanse tak. Sinds begin dit jaar staat hij aan het hoofd van het retailbedrijf met 11.000 winkels in negentien landen, en 2,1 miljoen medewerkers.

‘Mede door zijn bescheiden start als winkelmedewerker heeft Furner een ingrijpende herziening van de beloning van winkelmanagers bij Walmart geleid’, noteert Yahoo. Ook het basissalaris van de medewerkers weet hij flink te verhogen.

#5 Mary Barra (GM) ziet fouten aan de lopende band

Mary Barra is geboren en getogen in een voorstad van Detroit. Ze groeit op in een General Motors-familie: ze is de dochter van een matrijzenmaker in een fabriek van General Motors. Het is dan ook wel logisch dat haar eerste baantje als 18-jarige in een GM-fabriek is. Daar inspecteert ze als stagiaire spatborden en motorkappen. Ze ziet er veel fouten.

De kwaliteit van de productie valt dus tegen, maar de energie aan de lopende band spreekt haar wel aan. ‘Vooral het echt begrijpen en respecteren van de mensen die daar elke dag hun werk doen. Ze zijn ontzettend getalenteerd.’

Na haar studie begint ze als senior engineer in de Pontiac-fabriek van GM. Ze valt al snel op als talent en het bedrijf stuurt haar naar Stanford Business School. Na haar mba wordt ze gepromoveerd tot manager en groeit ze steeds verder door in de organisatie.

Zo krijgt ze ook de kans om de oorzaak voor de fouten aan de lopende band op te lossen. Ze tackelt de inefficiënte interne organisatie en verbetert het productieproces. Dat levert haar geen windeieren op. Vandaag is ze als ceo van GM de machtigste vrouw van de auto-industrie.

#6 Tim Cook (Apple) staat als krantenbezorger om 3 uur op

Hij is net geen ceo meer van techgigant Apple, maar Tim Cook is nog wel voorzitter van de raad van bestuur. Zijn bijbaantjes beginnen op twaalfjarige leeftijd, om geld te sparen voor zijn studie.

Hij is eerst krantenbezorger voor de Mobile Press Register in Robertsdale, Alabama. Om zijn ronde te doen, staat hij om 3 uur ‘s ochtends op. Dan heeft hij vlak voor hij naar school gaat de tijd om nog even een tukje te doen.

Op zijn veertiende bakt hij hamburgers en serveert hij in het weekend ijsjes voor 1,10 dollar per uur bij Tastee Freeze. Zijn klasgenoten drijven daar regelmatig de spot mee, vertelt hij tegen Fortune. ‘Je moest zo’n mutsje op. En ik droeg een schort.’

Hij werkt in een papierfabriek in Alabama en later in een aluminiumfabriek in Virginia, voordat hij zijn studie industriële techniek aan de Auburn University afrondt. Zijn ouders hebben Cook de waarde van hard werken bijgebracht. ‘Dat is me mijn hele leven bijgebleven: het feit dat werk deel kan uitmaken van je levensdoel.’

Ook dat vroege opstaan, is hij blijven doen: om kwart voor 4 ‘s ochtends. ‘Als je houdt van wat je doet, zie je het niet echt als werk. Het is gewoon wat je doet.’

Lees ook: Tim Cook maakte van Apple een weergaloze geldmachine

#7 Jeff Bezos (Amazon) mag de ketchup opruimen

Zijn eerste week bij McDonald’s herinnert Jeff Bezos zich nog als de dag van gisteren. Een enorme ketchuptank aan de muur, formaat 19 liter, is leeggelopen in de keuken. ‘Waardoor er een enorme hoeveelheid ketchup in allerlei moeilijk bereikbare hoekjes en gaatjes terechtkwam. Omdat ik de nieuwkomer was, gaven ze me het schoonmaakmiddel en zeiden: “Aan de slag!”‘

De zestienjarige belandt die zomer in Miami uiteindelijk achter de bakplaat, waar hij hamburgers en eieren bakt tijdens de ontbijturen. Het meest uitdagende van die baan: bijblijven tijdens het spitsuur. Dat leert hem om efficiënt te werken, het belang van timers, verantwoordelijkheid nemen en eieren breken met één hand.

https://x.com/JeffBezos/status/1564006036037521408

‘Mijn favoriete dienst was op zaterdagochtend. Het eerste wat ik deed, was een grote kom pakken en daar 300 eieren in breken. Een van de leukste dingen aan werken bij McDonald’s is dat je heel snel leert worden in al die handelingen. Kijken hoeveel eieren je in een bepaalde tijd kunt breken zonder dat er schil in terechtkomt.’

Wat Bezos daarmee verdient: 2,69 dollar per uur. Vandaag is de founder en bestuursvoorzitter van Amazon met 277 miljard dollar de op twee na rijkste man van de wereld.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

#8 Jack Ma (Alibaba) wordt als enige afgewezen bij KFC

Jack Ma heeft het bijzonder moeilijk om werk te vinden in China. Hij wordt maar liefst dertig keer afgewezen. Onder meer bij de politie, maar ook als ober in een hotel. Nog pijnlijker: bij de lokale KFC worden de 23 andere sollicitanten wel aangenomen.

Uiteindelijk krijgt hij dan toch een baan na zijn afstuderen, als universitair docent Engels in Hangzhou. Zijn maandloon bedraagt 12 dollar. Dat houdt hij vijf jaar vol. Hij leert in die periode talenten spotten en ze te inspireren om alles uit de kast te halen. ‘Je wil altijd dat je leerlingen beter worden dan jij.’

Het is een vaardigheid die hij als co-founder van Alibaba nog veel zal toepassen. ‘Als ik mensen aanneem, neem ik mensen aan die slimmer zijn dan ik. Mensen die vier, vijf jaar later mijn baas zouden kunnen zijn. Ik hou van mensen die positief zijn en nooit opgeven’, zegt hij tegen CNBC.

Bij een trip naar de VS in 1995, die hij mag maken omdat hij zo goed Engels spreekt, ontdekt Ma het internet. Hij tikt het woord ‘bier’ in bij een zoekmachine en ziet bij de resultaten geen Chinese bieren staan. Ma leent geld van zijn ouders en start een soort gele gids voor business-to-business in China. Dat wordt geen succes.

Zijn tweede e-commerce startup wordt wel een succes. Met 17 vrienden start hij in 1999 Alibaba in een klein appartementje. Het idee is om kleine bedrijven online bereikbaar te maken voor klanten in de hele wereld. Het is een instant hit. Datzelfde jaar krijgt Alibaba al 25 miljoen dollar funding van Goldman Sachs en Softbank. Ma is jarenlang de rijkste man van China. Ook vandaag ligt zijn vermogen nog boven de 40 miljard dollar.