Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Redt Spotify de muziekindustrie?

Jarenlang zat de muziekindustrie door internet met de handen in het haar. Het Zweedse Spotify lijkt de redder in nood. Al blijft de angst groot. ‘We verdienen in elk geval weer aan luisteraars.’

 

 

Het is november 2009 als de Zweedse krant Expressen meldt dat popster Lady Gaga voor de 1 miljoen keer (!) dat haar hit ­Poker Face op Spotify is beluisterd slechts 167 dollar ontving. Het bericht zegt niet alleen veel over de scepsis waarmee de Zweedse online ­muziekdienst wordt begroet, maar tegelijk ook over de gigantische populariteit van het bedrijf dat de hele muzieksector op z’n grondvesten doet schudden.

Time ­bombardeerde Spotify in september niet voor niets tot 1 van de 10 start-ups die je leven gaan veranderen. Complete generaties muziek­liefhebbers zijn grootgeworden met het idee van schaarste; ­afhankelijk van enerzijds het aanbod van de lokale platenwinkel, en anderzijds de inhoud van de eigen ­portemonnee. De dienst die de Zweden hebben ­ontwikkeld zet dat hele idee op zijn kop: het bedrijf biedt muziek als water, met internet als ­waterleiding en de pc of mobiele telefoon als stromende kraan.

De opkomst

Met zo’n revolutionaire dienst moet het haast wel snel gaan. En dat gaat het met Spotify dus ook. Het bedrijf, in 2006 door Daniel Ek en Martin Lorentzon in Stockholm opgericht, focust continu op technologie. Succesfactor 1 is dan ook de gebruiksvriendelijke software.

Toch was er meer nodig om een groot publiek te bereiken, vertelt Jonathan Forster, general manager Europa, die zich begin 2007 als eerste niet-ontwikkelaar bij Spotify voegde, kort voor de eerste bètaversie van de muziekdienst verscheen. Hij legt uit waarom Spotify als een van de eerste online bedrijven erin slaagde de muziekindustrie niet tegen zich in het harnas te jagen, maar juist achter zich te krijgen. “Technische mensen weten hoe je dit product kunt distribueren en opschalen, maar zonder content heb je geen interessant product. We hadden geen interesse in de illegale route, wilden niet zonder toestemming muziek beschikbaar stellen. Maar het lukte de ­muziekindustrie zelf onvoldoende om te innoveren. Dus ­hebben wij ze maar opgezocht.”

Aanvankelijk was de reactie van de grote platenmaatschappijen op Spotify – als ­altijd – sceptisch. Een houding, die voortkomt uit 10 jaar vaak vallen en zelden ­opstaan in een digitale wereld, met downloadprogramma’s als Napster en Kazaa, en torrentsites als The Pirate Bay. “De consument is een piraat ­geworden”, vat Forster samen. “En ­piraterij is ook ­een verleidelijk model: makkelijk, schaalbaar, snel en gratis. Maar wij dachten dat we qua snelheid en gemak beter ­konden zijn. En dat mensen onder voorwaarden best bereid zijn te betalen. Daarom zijn we de ­concurrentie met piraterij aangegaan.”

De platenmaatschappijen gaan uiteindelijk overstag, en geven Spotify de beschikking over een deel van hun licenties voor delen van Europa. In Nederland sluit ­Spotify ook een deal met Buma/Stemra, de belangenbehartiger van Nederlandse muziekauteurs. “We hebben afgesproken dat de inhoud van die overeenkomst niet openbaar wordt”, zegt een woordvoerder. De licenties van de ­platenmaatschappijen komen trouwens niet voor niets. Eind 2009 onthult Techcrunch dat de vier grootste ­platenmaatschappijen plus indie Merlin sinds 2008 ­samen een aandeel van bijna 18 procent in Spotify hebben. Volgens Computer Sweden wordt het ­bedrijf inmiddels ­gewaardeerd op 230 miljoen euro. Begin oktober 2010 zitten er ruim 10 miljoen nummers in de online catalogus en is ­Spotify actief in 7 Euro­pese landen, waaronder Nederland.

De successen

Tot nu toe heeft het vertrouwen van de partners zich uitbetaald. Sinds de ­lancering in thuisland Zweden in 2008 is de ster van Spotify flink gaan schitteren. In 4 jaar tijd groeide het bedrijf van 35 naar 200 medewerkers. Spotify heeft ­inmiddels 10 miljoen actieve gebruikers, van wie meer dan 500.000 een betaald abonnement hebben. Ook over Nederland, waar Spotify sinds mei actief is, zijn de betrokkenen ­tevreden. “De ­verhouding tussen ­betaalde en gratis abonnementen is hoopgevend”, zegt ­Bastiaan Wevers, digital manager ­Benelux bij muziekgigant EMI.

Naast muziek als water, is er dus ook geld als water? Nou nee, dat nog niet. In 2008 boekte Spotify zelfs een verlies van 4,4 miljoen dollar. “We zijn nog steeds niet winstgevend”, erkent Forster. “Maar daar voelen we ons heel comfortabel bij. Het gaat ons om de expansie.” ­Spotify ­genereert momenteel “miljoenen omzet per maand” dankzij advertenties, zegt Forster. ­“Maar met de betaalde accounts verdienen we in verhouding meer.”

Vermenigvuldig de 500.000 betaalde ­accounts met 10 euro (het aandeel van het 5-euromodel is klein, zegt Forster), en je komt uit op een omzet van ruwweg 5 miljoen euro per maand, 60 miljoen per jaar. “We hebben onze aandeelhouders al 20 miljoen euro ­terugbetaald”, zegt Forster. En dat bedrag groeit. Alleen al in het eerste kwartaal van 2010 zou het gaan om 10 miljoen euro.

De vraagtekens

Spotify deelt de opbrengsten van zowel advertenties als ­abonnementen met de ­licentiehouders, op basis van het aandeel in aantal geluisterde streams. Het is een model dat kan slagen, maar ook risico’s kent, zegt Wevers. ­“Advertentie-inkomsten zijn conjunctuurgevoelig. Daar zit de ­uitdaging, dat hoor je ook in de markt.”

Thierry van Engelen, directeur van de ­digitale afdeling van Universal Music ­Nederland, kan zich de zorg over het ­gratis element voorstellen. “Maar de ­consument die af en toe muziek wil ­luisteren, kocht de afgelopen jaren toch al geen cd’s. Dus daar verdienen we nu ook al niets aan. Zelf ben ik meer een voorstander van ­betaalde modellen, maar ach, we verdienen nu in elk geval wel aan elke consument die ­muziek luistert. En hopelijk converteren ze uiteindelijk naar een betaald ­model.”

Ook in Amerika worden ­vraagtekens ­gezet bij het gratis model. Begin dit jaar zei Edgar Bronfram jr., ceo van Warner, een van de grootste ­platenmaatschappijen ter wereld, dat ze geen gratis streaming ­muziekdiensten willen ­ondersteunen. Dat heeft – tot nu toe – geen ­gevolgen voor Spotify in ­Europa, maar het heeft de onderhandelingen over de Amerikaanse introductie wel onder druk gezet. Zo zou Warner ­eisen dat Spotify afziet van zijn gratis model. Ook Apple zou ­dwarsliggen, melden diverse Amerikaanse media. Zij zouden platenmaatschappijen afraden Spotify ­licenties te geven, ­omdat de ­streaming dienst de ­digitale ­muziekmarkt in gevaar kan ­brengen. Daarnaast gaan er al langer geruchten dat Apple een op Spotify lijkende dienst wil aanbieden.

Forster zegt dat Spotify al een jaar ­geleden live had kunnen gaan in de ­Verenigde Staten, als ze het gratis ­element hadden laten vallen. “We ­hebben een paar stappen terug moeten zetten. Sommige partijen zijn bang dat ­consumenten niet voor de premium ­versie gaan ­betalen.” Forster is zelf ervan overtuigd dat het gratis element werkt, want, zegt hij free drives paid. “De meest intensieve ­gebruikers van Spotify nemen het snelst een ­betaald account. Gratis is dus ­belangrijk, als langetermijninvestering. Sommige partijen zeggen dat ze meer verdienen met een 100 procent ­betaald model. Die conclusie snap ik. Maar ­dan leg ik altijd uit dat wij juist ­dankzij de ­gratis versie zo snel groeien.”

De toekomst

De platenmaatschappijen verdienen ­ondertussen al wel aan Spotify, zegt Van Engelen (Universal), al wil hij niet ­zeggen hoeveel. “De samenwerking met Spotify is heel ­belangrijk voor ons. We willen de ­digitale markt in ­Nederland verder ontwikkelen en denken dat abonnementen daarin een grote rol gaan spelen. Op dit moment is piraterij onze grootste ­concurrent, maar consumenten zijn denk ik bereid te betalen voor het gemak van Spotify. We hopen de mensen te lokken die nu muziek downloaden via peer2peer-netwerken of torrentsites. We willen consumenten ervan overtuigen dat het beter is muziek te consumeren via de platforms waar wij overeenkomsten mee hebben, zodat artiesten voor hun muziek een ­vergoeding ontvangen en wij in nieuw ­talent kunnen blijven ­investeren.”

Tussen de regels door zegt de muziek­industrie zelfs dat Spotify wel wat meer lawaai mag maken, maar dat is niet de stijl van de Zweden. Eind 2009 meldde The Guardian dat Spotify in de ­eerste drie jaar van bestaan nog geen 5.000 pond aan marketing had uitgegeven. Spotify groeit liever door mond-tot-mondreclame, en laat de rest over aan zijn partners. Zo steeg in Engeland het aantal gebruikers flink toen Universal op tv bekendmaakte dat premium-Spotify-gebruikers de primeur hadden van het nieuwe ­album van U2.

Of dit alles een glimlach tovert op de ­pokerface van Lady Gaga? Dat is nog even afwachten. De cheque van 167 ­dollar werd in elk geval snel door ­Spotify ontkend als ‘achterhaald en onvolledig’. Het bedrijf zegt daarnaast dat betalingen zullen toenemen bij groei van het aantal gebruikers en ­beluisterde nummers. Wat dat betreft lijkt het de ­goede kant op te gaan, want STIM, de Zweedse Buma/Stemra, ­maakte in juni bekend dat ­Spotify’s vergoedingen aan haar ­leden vorig jaar zijn verachtvoudigd. Wat dat precies betekent voor Lady Gaga is onduidelijk. Forster ­verzucht: “De beeldvorming ­hieromtrent ­laat maar weer eens zien hoe moeilijk verandering is.”
 

Het businessmodel van Spotify
 

  • Spotify probeert zijn geld vooral te verdienen met een zogeheten freemium-model. Het bedrijf biedt gebruikers drie opties.
     
  • Met een ‘Spotify Open’-account kun je 20 uur per maand muziek luisteren op je desktop-pc. Dit abonnement is gratis, en wordt onderbroken door advertenties.
     
  • Optie 2 is een ‘Spotify Unlimited’-account. Hiermee kunnen gebruikers voor 5 euro per maand onbeperkt muziek luisteren, zonder advertenties tussendoor.
     
  • Optie 3, ‘Spotify Premium’, is het uitgebreidst. Naast de opties van het Unlimited-account kun je met een Premium-account Spotify ook gebruiken op een mobiele telefoon. Vooral daar ziet Jonathan Forster grote kansen: “De consument is gewend aan gratis muziek ­online, maar wil wel betalen voor draagbaarheid. Ik denk dat gebruikers langzaam maar zeker leren te betalen voor content.”
     
  • Spotify biedt ook de mogelijkheid muziek te kopen, en naar je pc te downloaden, maar deze optie wordt naar verluidt weinig gebruikt. “Vroeger draaide het om eigendom van muziek, dat verschuift langzaam maar zeker naar toegang tot muziek”, stelt Camilla van den Boom, de zus van Niklas Ivarsson, de global head of licensing van Spotify, die al vanaf de start bij het bedrijf betrokken is. Van den Boom, getrouwd met een Nederlander, is daarnaast coo van Business Models Inc., een bedrijf dat organisaties ondersteunt bij de ontwikkeling van nieuwe businessmodellen. Ze noemt de gratis component in Spotify’s model essentieel voor het succes. “Het is een laagdrempelig instapmodel.”
  • Free drives paid, noemt Spotify dat. Via de gratis versie kom je volgens hen als vanzelf terecht bij een premiumabonnement, dat trouwens met meer voordelen komt: muziek kan ook offline worden beluisterd, de geluidskwaliteit is beter en er is exclusieve content.
  • Tot nu toe converteert ongeveer 7 procent van de gebruikers naar een betaald abonnement, zegt Jonathan Forster, Spotify’s general ­manager Europa. “Ons businessmodel is nu in alle landen hetzelfde. Misschien verandert dat nog in de toekomst, en krijgen andere landen andere tarieven, maar onze dienst is op deze manier makkelijker op te schalen.”
     
  • Schaalgrootte is voor Spotify belangrijk, want dat brengt adverteerders met zich mee. ­Spotify kent spotjes en banners en experimenteert met andere advertentiemodellen. Zo is het mogelijk als bedrijf user generated playlists rond een bepaald thema te initiëren. Ook de platenmaatschappijen adverteren op Spotify, maar ze krijgen “geen gratis rit”, zegt Forster. “Als ze specifiek willen targeten, ­moeten ze gewoon betalen.”


Zeker niet de enige

Terwijl Spotify mikt op werelddominantie en graag de ‘Facebook van de digitale muziek’ wil worden, timmert de concurrentie in bepaalde regio’s ook hard aan de weg. In de VS is dat bijvoorbeeld Rdio, het bedrijf van Skype-oprichters Janus Friis en Niklas Zennström. Hun dienst is al wél beschikbaar in de VS, omdat ze geen gratis abonnement bieden.

In Nederland werkt kabelaar Ziggo aan een streaming muziekdienst, die enigszins ­vergelijkbaar wordt met Spotify. Volgens Thierry van Engelen is Universal in Nederland met verschillende partijen in gesprek. “Het Nederlandse product wordt steeds belangrijker voor ons, en lokale partijen kunnen die ontwikkeling beter inschatten.” Ook Bastiaan Wevers van EMI juicht het toe als Nederlandse partijen de streaming markt betreden. “Zij hebben naamsbekendheid én een groot klantenbestand.”

Niet alleen lokale partijen kijken trouwens begerig naar Nederland, meldt een woordvoerder van Buma/Stemra. “Wij kunnen nog geen namen noemen, maar de komende maanden zullen ­partijen uit binnen- en buitenland de Nederlandse markt betreden met vergelijkbare diensten als Spotify.

3 concurrenten:
 

Rdio

  • lancering augustus 2010
  • door Janus Friis en Niklas Zennström (oprichters van
    Kazaa en Skype)
  • beschikbaar in VS, Canada
  • gebruikers onbekend
  • catalogus ruim 7 miljoen nummers
  • gratis optie nee
  • premiumaccount met mobiel 10 dollar

     

We7

  • lancering november 2008
  • door Peter Gabriel, Steve Purdham, Gareth Reakes en John Taysom
  • beschikbaar in Engeland en Ierland
  • gebruikers 3 miljoen
  • catalogus ruim 6 miljoen nummers
  • gratis optie ja
  • premiumaccount met mobiel 10 pond

    Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



    Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

     

Deezer

  • lancering augustus 2007
  • door Daniel Marhely en Jonathan Benassaya
  • beschikbaar in Frankrijk
  • gebruikers 10 miljoen
  • catalogus ruim 7 miljoen nummers
  • gratis optie ja
  • premiumaccount met mobiel 10 euro

     

Lees ook:
 

De miljardenmachine van Fifa-baas Gianni Infantino is groter, duurder en machtiger dan ooit

Gianni Infantino, topman van de Fifa, heeft een commerciële voetbalmachine uitgebouwd die groter, duurder en machtiger is dan ooit. Hoe een eenvoudige jurist uit Zwitserland uitgroeide tot de onbetwiste koning van het mondiale voetbal: een portret.

gianni-infantino
Het worden weer drukke weken voor Fifa-baas Gianni Infantino. Hopelijk krijgt hij de stadions gevuld voor het WK. Foto: Getty Images

Als de Amerikaanse president Donald Trump het over ‘Johnny’ heeft, dan bedoelt hij Fifa-topman Gianni Infantino. Hun jarenlange bromance gaat niet over voetbal, ze vinden elkaar vooral in de vele miljarden die in deze sport rondgaan.

Koning en keizer. Beiden zullen ze donderdag de openingsceremonie van het WK voetbal met glanzende dollartekens in hun ogen bekijken. Dit toernooi wordt al ‘het duurste WK ooit’ genoemd, met prijzen die vier keer hoger liggen dan het vorige WK in Qatar.

Kassa, kassa dus. En daarmee voert de 56-jarige Infantino precies uit wat hij de voetbalbonden beloofd heeft bij zijn verkiezing tot topman in 2016.

De ambitieuze technocraat

Competent, professioneel, meer ambitie dan persoonlijkheid. Geen ex-voetballer, maar een juridische technocraat. Uiterst bedreven in woelige politieke vaarwateren en coalitievorming. Een man die zich terdege bewust is van het spel en de knikkers in het profvoetbal.

Zo wordt de Zwitser Infantino omschreven bij zijn benoeming in februari 2016 als de nieuwe topman van Fifa. Het is een veilige keuze van de op dat moment door corruptieschandalen geplaagde wereldvoetbalbond.

Oud-voorzitter Sepp Blatter is geschorst op verdenking van corruptie. Zijn beoogde opvolger, Uefa-topman Michel Platini, is in zijn val meegetrokken. Infantino, die al sinds 2000 aan zijn carrière bij de Uefa bouwt en Platini’s rechterhand en vertrouweling is, komt opmerkelijk ongeschonden uit dat schandaal.

Meer respect voor Fifa

Toch zijn er wel degelijk overeenkomsten met zijn Fifa-voorganger. ‘Hij heeft een persoonlijkheid die sterk lijkt op die van Blatter’, zegt Lars-Christer Olsson, een ex-baas van Infantino bij de Uefa, tegen The Times.

‘Hij is buitengewoon ambitieus en werkt keihard, net als Blatter. Ze zijn allebei erg bedreven in het promoten van zichzelf, hebben goede contacten met voetbalmensen op alle continenten en weten dat in hun eigen voordeel te gebruiken.’

Infantino belooft als nieuwe topman ‘het respect voor de Fifa’ te herstellen. ‘We gaan een nieuwe Fifa bouwen.’ Daarbij hoort een gelikt verkiezingsmanifest – inmiddels nergens meer online terug te vinden – dat bol staat van de juiste woorden: transparantie, verantwoordelijk, uitbreidingen en hervormingen.

Maar, zo noteert de Britse krant The Guardian in 2016, hij belooft de voetbalbonden vooral een ‘zeer aanzienlijke verhoging’ van de bedragen die ze tegemoet kunnen zien uit de sponsordeals en de tv-rechten. Onder Blatter was dat altijd een punt van discussie en verdachtmakingen.

Gianni Infantino loopt de deur van het Witte Huis plat. Hier vermaakt hij Donald Trump met de WK-beker. Foto: Getty Images

Geen gemakkelijke jeugd

Om te begrijpen waar Infantino’s enorme ambitie vandaan komt, is zijn jeugd van belang. Infantino wordt in 1970 geboren in het Zwitserse Brig, een Duitssprekend stadje vlak aan de grens met Italië. Het gezin heeft het niet gemakkelijk. Zijn vader werkt ‘s nachts voor de spoorwegen, zijn moeder in de kiosk op het station. Infantino spreekt Italiaans, maar zijn Duits is niet goed. Daar wordt hij mee gepest.

Op zijn twaalfde wint Italië de wereldbeker voetbal. Dat maakt zo’n indruk op Infantino, dat hij besluit zijn carrière aan deze sport te wijden. Hij studeert eerst rechten aan de universiteit van Fribourg, en schopt het tot secretaris-generaal van het Internationaal Centrum voor Sportstudies (CIES) aan de Universiteit van Neuchâtel in Zwitserland.

Daarnaast adviseert hij diverse voetbalorganisaties, waaronder de Italiaanse, Spaanse en Zwitserse voetbalbonden. Zijn vrouw, een Libanese, komt hij tegen bij de Libanese voetbalbond. Ze krijgen samen vier dochters. Zijn jeugdtrauma met taal overwint hij glansrijk: hij spreekt er inmiddels zeven, inclusief Arabisch.

Lees ook: Eén jaar Trump maakt einde aan Europese bescheidenheid

Het moet vooruitgaan

Bij Uefa vervult hij meerdere functies, onder meer hoofd van de juridische dienst en secretaris-generaal. Zijn managementstijl wordt in positieve zin omschreven als ‘snel handelen’, flink tempo maken – en in negatieve zin als ‘onuitstaanbaar en tiranniek’. Iemand die weinig geduld heeft met tegenspraak en snel met ontslag dreigt.

Bij het grote publiek is hij vooral bekend als de man met het ronde goedlachse gezicht die op tv de plastic balletjes oppakt om te bepalen wie tegen wie speelt in de Champions League. Dat zal snel veranderen.

Als Fifa-voorzitter begint hij aan een flinke hervorming van de voetbalbond. Critici zullen het vooral exploitatie noemen. Onder tien jaar Infantino zijn de inkomsten van Fifa meer dan verdubbeld.

Hoe hij dat aanpakt? Dat is duidelijk te zien bij het huidige WK. Hij breidt het toernooi dit jaar uit van 32 naar 48 elftallen. Waarschuwingen over de kwaliteit of onevenwichtige wedstrijden, zoals Kaapverdië tegen Spanje, negeert hij. Belangrijker vindt hij het om voor 104 wedstrijden tickets te kunnen verkopen.

Commerciële hervormingen

De voorbereiding van dit toernooi is ook voor het eerst compleet in handen van Fifa. Zo verstevigt Infantino zijn grip op alle inkomstenbronnen: kaartverkoop via een eigen platform, concessies met flinke commissie, grote sponsorovereenkomsten en internationale uitzendrechten.

Alles binnen en buiten de stadions staat eveneens onder de controle van Fifa, inclusief de grasmat en de parkeerterreinen. Tegelijkertijd worden heel wat van de kosten afgewenteld dankzij het principe ‘de gastheer betaalt’. Denk aan vervoer, beveiliging en het organiseren van festiviteiten voor de voetbalfans die voor rekening van de speelsteden komen.

Infantino introduceert tot slot nog een show tijdens de rust van de finale, in de categorie Super Bowl, om meer advertenties te kunnen verkopen. De inkomsten van dit WK voetbal worden inmiddels geschat op 13 miljard dollar. Dat is 72 procent meer dan de vorige editie in Qatar, weet de Financial Times.

De kritiek neemt toe

Aangezien Fifa in Zwitserland is geregistreerd als een stichting, zal het grootste deel van dit geld naar de 211 aangesloten voetbalbonden vloeien. Die varen er dus wel bij. Maar al die inspanningen wil Infantino natuurlijk wel beloond zien. Zijn salaris is sinds 2016 verdrievoudigd, naar omgerekend 2,9 miljoen euro en een bonus van 2,4 miljoen vorig jaar.

Ondertussen morren voetbalfans dat het voetbal onbetaalbaar is geworden. Zij blijven dit jaar voor het eerst massaal thuis. Fifpro, de spelersvakbond, en European Leagues, de vertegenwoordiger van Europese voetbalcompetities, hebben een juridische klacht lopen over de uitbreiding. Zij beschuldigden de Fifa vooral ‘commerciële belangen te behartigen’ ten koste van spelers en competities.

Platini, die uiteindelijk vrijgesproken is van corruptie, heeft net een strafrechtelijke klacht ingediend tegen het Fifa-bestuur. De aanklacht luidt dat Infantino en anderen ‘erop hebben aangestuurd’ om hem uit de race voor het voorzitterschap van de Fifa te houden. Infantino wordt met name genoemd als degene die ‘in de eerste plaats’ hiernaar streefde.

Lees ook: Silicon Valley? Atlanta is voor startups 60 procent goedkoper

Het politieke toneel op

De ambities van Infantino reiken al veel verder dan het voetbal. Hij wil liefst de hele wereld verenigen door middel van sport. Zijn tien jaar bij Fifa hebben hem veranderd van bureaucraat naar een man die zich thuisvoelt tussen de politieke machthebbers.

Zo schurkte Infantino al broederlijk aan tegen Vladimir Poetin, de gastheer van de wereldbeker in 2018. Met het toekennen van het WK 2022 aan Qatar wint hij de autoritaire vorsten van het Midden-Oosten en hun oliedollars voor zich. Dat er serieuze vragen zijn over mensenrechten negeert hij.

Zijn speech in 2022 in Qatar wordt zelfs legendarisch genoemd. ‘Vandaag voel ik me Qatari. Vandaag voel ik me Arabisch. Vandaag voel ik me Afrikaans. Vandaag voel ik me homoseksueel. Vandaag voel ik me gehandicapt. Vandaag voel ik me een werkende migrant.’

‘Ik weet hoe het voelt om gediscrimineerd te worden, om als buitenlander gepest te worden. Op school werd ik gepest, omdat ik rood haar en sproeten had’, zegt hij openhartig. En verwijst vervolgens naar meer verbinding. ‘Wat doe je dan? Je sluit jezelf op in je kamer, je huilt en dan probeer je vrienden te maken. Je begint niet met beschuldigingen of ruzie, je begint met contact zoeken.’

Geopolitieke speler

Voor deze editie van het WK loopt Infantino de deur van het Witte Huis plat. Hij woont de inauguratie van Trump tot president bij, is aanwezig bij de vredestop voor Gaza in Egypte, de première van de film van presidentsvrouw Melania, het kooigevecht in Miami en bij de nieuwe Board of Peace van Trump.

Klap op de vuurpijl is de overhandiging van de Fifa-vredesprijs aan Trump afgelopen december. Het is een reactie op het feit dat Trump de Nobelprijs voor de Vrede niet heeft gekregen. Die prijs wordt ook met veel show aanvaard.

Trump geeft hem op zijn beurt het gevoel een echte wereldleider te zijn. ‘Infantino probeert de Fifa retorisch te herpositioneren als een soort architect van geopolitieke betrekkingen’, zegt Adam Beissel, hoogleraar aan Miami University, tegen New York Magazine. ‘Hij is bij het IMF, hij is bij de Wereldbank, hij is bij de Verenigde Naties, hij is bij vredesbesprekingen over Israël en Palestina.’

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.
Gianni Infantino overhandigt Donald Trump de Fifa-vredesprijs. Foto: Getty Images.

Narcistische trekjes

In zulk gezelschap is het bijna onmogelijk om niet de narcistische trekjes van die wereldleiders over te nemen. En dus mogen tv-ploegen Infantino tijdens wedstrijden niet in beeld brengen wanneer hij aan het bellen is. Afgelopen april vroeg hij nog om een speciaal veiligheidsescorte in Canada. De politie weigerde dat vriendelijk: die begeleiding is alleen weggelegd voor de Amerikaanse president en de paus.

Bij bijna alles wat Infantino doet, wordt hij gevolgd en gefilmd door een cameraman. Dat is voor zijn Instagram, waar hij 4 miljoen volgers heeft en waar het grote nieuws van Fifa als eerste wordt gepost. Hij houdt namelijk niet van persconferenties. Kritiek op zijn leiderschap doet Infantino steevast op zijn Trumpiaans af met ‘fake news’ en afkomstig van ‘gemene journalisten’.

Infantino’s commerciële aanpak heeft gewerkt. Hij is in 2019 en in 2023 probleemloos opnieuw verkozen tot voorzitter, zonder tegenkandidaten. Hij heeft zich voor volgend jaar alweer verkiesbaar gesteld. Hij vertrouwt erop dat hij aan het hoofd zal blijven staan nu hij van Fifa een goedlopende winstmachine heeft gemaakt.

Zelfs als het WK voetbal dit jaar zwaar tegenvalt, zal de koning van het voetbal zich nog altijd onaantastbaar wanen. Bij zijn buddy Trump is alvast genoeg inspiratie te vinden voor een gepaste reactie op elke situatie. Die luidt ongeveer zo: het WK voetbal 2026 is een ‘fantastisch toernooi’ geweest en een ‘geweldig succes’ waar Fifa trots op kan zijn.

Lees ook: Hoe Trump het eeuwenoude recept van autoritair leiderschap volgt