Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Bob zwakt met moeite de boodschap van een ‘deskundige’ af

Bob is directeur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer kan hij met moeite de inktzwarte boodschap van een ‘deskundige' afzwakken.

 

Hoi Robert,
Zoals je weet hebben we over vier weken onze Spring Management Meeting en volgens mij had jij je opgeworpen als vrijwilliger om een interessante spreker te vinden voor laat in de middag. Klopt dat? En ben je ermee bezig?
Bob

Hoi Bob,
Jazeker! Ik heb zelfs nieuws voor je! Ik ben nog niet helemaal rond, maar de kans is groot dat we Leo de Lange kunnen strikken, je weet wel, van de bestsellers Het einde van kredietverlening: de grote nachtmerrie en Hyperinflatie: de ultieme nachtmerrie. Mooi toch? Hij schijnt de enige Nederlander te zijn die deze crisis heeft zien aankomen en onze managers kennen hem inmiddels vast van tv. Ik heb zelfs deze week al een voorgesprek met hem gehad en dat was heel fascinerend. Zoals Kees me vertelde: We ain't seen nothing yet! Hij legde me uit dat deze recessie zal overgaan in een ongekénd diepe depressie van 10-, 12-, misschien wel 20 jaar en in die periode zal de hele Westerse economie worden weggevaagd door de Aziatische, inclusief ons concern. Hij brengt zijn verhaal zó overtuigend, Bob, dat je het wel móet geloven.

Het is nog niet helemaal zeker dat hij die dag kan, want hij moet al een speech houden voor de ING regio Zwolle en diezelfde dag ook nog een speech voor startende ondernemers van de Kamer van Koophandel Noord-Nederland. Maar hij denkt wel dat hij nog een gaatje kan vinden.
Robert

Robert,
Tja, ik weet het niet hoor… Het is toch altijd een beetje upbeat bedoeld, zo'n Spring Management Meeting, en zoals jij zijn ideeën samenvat geloof ik niet dat dit nou enthousiasmerend werkt op onze managers. Die hebben het al niet makkelijk, en soms kost het ook mij de grootste moeite om de moed erin te houden, en dan denk ik niet dat een dergelijke speech aan het eind van onze meeting erg bemoedigend werkt… Kan die Leo de Lange er geen draai aan geven, je weet wel: dat we juist zo'n sombere situatie als een uitdaging moeten zien, dat we juist in zo'n situatie kansen moeten pakken, dat je bijvoorbeeld, ik noem maar wat hoor, juist dan kunt scoren met duurzaam ondernemen? Dat vinden managers altijd wel leuk om te horen.
Bob

Bob,
Heb ik hem ook voorgesteld! Maar toen keek hij me zeer minzaam aan, begon honend te lachen, en zei: "Kánsen, Robert? Die tijd is voorgoed voorbij." En toen begon hij een ingewikkeld verhaal over ongekénde hyperinflatie in de nabije toekomst en dat iemand als Klaas Knot hem helemaal gelijk geeft maar vanwege zijn functie dit natuurlijk niet mag zeggen. Het is dan weer wel zo dat onze managers na zo'n vermoeiende dag toch ineens weer op het puntje van hun stoel gaan zitten. En dat is ook niet onbelangrijk, want vorig jaar, toen met die workshop van Elisa van Dijck over moderne etiquette in het zakenleven, dat was toch echt geen succes. Of het jaar daarvoor, met die peptalk van René van der Gijp, die verkeerd was gebrieft door zijn agent en dacht dat wij inkoopmanagers van V&D waren.
Robert

Robert,
Ja oké, dat waren geen successen. Maar kan hij het dan wel ietsje minder inktzwart maken? Hij staat gepland net na de herziene Q1-prognoses, en die cijfers zien er ronduit beroerd uit, en net voor het diner, nou, ik weet niet of er dan nog iemand honger heeft.
Bob

Bob,
Ik heb hem gesproken en na enig aandringen is hij wel bereid zijn verhaal iets te temperen, want zoals Leo zegt: "Het is voor mij natuurlijk behalve een roeping toch ook een living." Die hyperinflatie laat hij weg, volgens hem begrijpen de meeste mensen dat toch niet, ja, behalve Klaas Knot dan. En hij zal ook niet specifiek zeggen dat die depressie 10- en wie weet wel 20 jaar zal duren. Hij laat het nu bij: ‘Waarschijnlijk wel ietsje langer dan een paar kwartalen.' Hij vertelt nog wel dat de Aziatische economie de onze zal wegvagen, maar noemt niet langer specifiek ons concern. Mooi toch?
Robert

Robert,
Daar kan ik wel mee leven. Dan is volgens mij alles rond.
Bob

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Bob,
Zeker! Oh ja, Leo wil wel cash betaald worden, aangezien volgens hem het digitale betaalverkeer elk moment kan imploderen. Geen probleem, toch?
Robert        

 

Meer Bob de manager?

Frank Slootman zwaait af, de ex-Nederlander die drie bedrijven succesvol naar de beurs bracht

Hij groeide op in Huizen en vertrok begin jaren 80 naar de VS. Daar maakte Frank Slootman carrière. Nu stopt hij als ceo van Snowflake, het derde bedrijf dat hij succesvol naar de beurs bracht. 'Als je tegen mensen zegt dat iets niet goed genoeg is, krijg je onverwacht snel betere resultaten.'

frank slootman snowflake ceo

Frank Slootman vindt het met 65 jaar mooi geweest. De topman van clouddataplatform Snowflake wordt voorzitter van de raad van bestuur en geeft het ceo-stokje door aan Sridhar Ramaswamy. De beurskoers van Snowflake daalde prompt met meer dan 20 procent.

Het zegt iets over de staat van dienst van Slootman, die in 2019 begon aan de klus bij Snowflake. Een jaar later leidde hij het bedrijf naar de beurs. Dat leverde bijna 3,6 miljard dollar op en was daarmee de grootste ooit, voor een softwarebedrijf.

Laatste klus voor miljardair Slootman

Snowflake biedt datawarehouse-diensten aan in de cloud en was Slootmans derde beursgang, na Data Domain in 2007 en ServiceNow in 2012. Aan die laatste hield de Nederlander van geboorte, maar al jaren Amerikaans staatsburger 550 miljoen dollar over.

Snowflake had een waarde van 4 miljard dollar toen hij het bedrijf in april 2019 onder zijn hoede nam. De huidige marktkapitalisatie bedraagt 61 miljard dollar, op een omzet van 2,67 miljard dollar in 2023. Slootman zelf is goed voor een vermogen van ruim 3 miljard dollar, zo becijferde Forbes.

Eigenlijk dacht Slootman (in de Verenigde Staten steevast Frenk Sloetmen genoemd) in 2017 met pensioen te gaan. In dat jaar won de fervente zeiler met zijn boot Invisible Hand een zeilrace van Los Angeles naar Honolulu en dat smaakte naar meer.

Maar toen het aanbod kwam om Snowflake naar de beurs te brengen, kon hij niet afslaan. ‘Ik werd enthousiast van de technologie en de potentie die dit platform heeft. Ik dacht: wij gaan de wereld van software veranderen de komende vijf tot tien jaar’, zei hij daarover tegen MT/Sprout.

Carrière in Silicon Valley

De stormachtige carrière van Frank Slootman begon met het maken van stoelen voor de auto- en bootindustrie. Geboren in het Noord-Hollandse Huizen (vader militair, moeder portretschilder) beleefde hij een jeugd waarin hoge academische prestaties en zeilboten centraal stonden.

Hij studeerde economie aan de Erasmus en wilde stage lopen in de VS, het liefst bij IBM. Dat mislukte. In 1982, nadat hij verschillende keren was afgewezen door Big Blue, kroop hij naar eigen zeggen aan land met honderd dollar in zijn zak en een baan als stagiair in de nepleerindustrie.

Midden jaren negentig leidde hij een kantoor van Compuware in Californië. Het was midden in de dotcombubbel. En na een succesvolle hersteloperatie bij Borland Software, een database-lieveling uit de jaren tachtig dat in de problemen zat, ontving Slootman in 2003 zijn eerste aanbod om ceo te worden. Bij Data Domain.

Hij wist het bedrijf in vier jaar tijd te verdubbelen in beurswaarde. In 2009 leverden EMC en NetApp een publiekelijk gevecht om het bedrijf voor 2,4 miljard dollar in te lijven.

Kunstje herhaald bij ServiceNow

Slootman had zich met deze prestatie in de kijker gespeeld van venturecapitalfirma Sequoia. Die had net een investering gedaan in software-startup ServiceNow en wilde een manager met meer ervaring. Hij maakte er opnieuw een goed geoliede machine van. ‘Waar het allemaal om draait is dat je personeel van heel hoge kwaliteit is’, zegt hij daarover later tegen MT/Sprout. ‘Dat is nummer één.’

Op 26 april 2019 trad Slootman aan bij Snowflake, slechts een paar uur nadat de oprichters Benoit Dageville en Thierry Cruanes de zittende ceo Bob Muglia de deur hadden gewezen.

Prestatiegerichte cultuur

De eerste weken hield hij flink huis. Alle leidinggevenden werden één voor één in het kale kantoor van Slootman ontboden. Na die gesprekken herhaalde hij wat hij vaker had gedaan. Het reorganiseren van sales om grote en kleine klanten te scheiden en de kleine voorrang te geven. Plus: afscheid nemen van iedereen die dol is op paleisintriges of die afspraken niet nakomen.

‘Intensiteit is een van de belangrijkste managementconcepten’, aldus Slootman. ‘Mensen denken vaak dat ze gefocust zijn, maar weten niet echt wat dat inhoudt. Ik zit soms bij bestuursvergaderingen van andere bedrijven en dan presenteert een ceo bijvoorbeeld tien prioriteiten. Ik vraag hen altijd: what is the one thing? Wat is het belangrijkste dat er is?’

Een maand of twee later is Snowflake onder Slootman een prestatiegericht bedrijf.

Virtuele wereldtour

Op Labor Day 2020 (eerste maandag in september), een paar weken voor de beursgang van 14 september, werd het voor Frank Slootman duidelijk dat zijn derde beursgang anders zou worden dan de eerste twee. Na een korte pauze laaide covid-19 weer op, en dat betekende dat zijn geplande wereldtour virtueel ging. Zeven dagen lang sprak hij via Zoom meer dan duizend beleggers, fondsmanagers en investeringsbankiers. Stuk voor stuk gretig om aandelen in te kopen.

‘Beleggers kijken naar het potentieel van een bedrijf’, zegt hij daar later over tegen het FD. ‘Ze willen geen aandeel, maar een naam kopen. Snowflake is misschien de volgende Amazon of Apple. We hebben vooraf serieuze investeerders aangetrokken, zoals Salesforce en Berkshire Hathaway die er voor de lange termijn inzitten. Die strategie heeft ervoor gezorgd dat beleggers ons als een goeie bet on the future zien.’

Snowflake klaarmaken voor beursgang

Op de gevolgen van covid-19 was Snowflake goed voorbereid. De diensten en het businessmodel van Snowflake zijn zo ingericht dat klanten zelf kunnen op- en afschalen. Klanten in de reisindustrie konden gewoon hun gebruik verminderen en klanten in de e-commerce of voedselbezorging konden hun gebruik opschalen (en dat deden ze vijfvoudig). Per saldo nam de omzet nauwelijks af.

Ondertussen richtte Slootman zijn focus op de aandrijflijn – product, techniek, verkoop en juridische zaken – en bezuinigde hij op minder urgente uitgaven zoals marketing. Die maatregelen hebben er volgens analisten mede voor gezorgd dat Snowflake de concurrentie nog steeds verslaat.

Tegen MT/Sprout zei haar daarover: ‘Een bedrijf voorbereiden op de publieke markt vereist veel discipline. Je speelt niet meer op zaterdag met de amateurs, maar op zondag met de profs. Je moet veel serieuzer zijn over de voorspelbaarheid van je business, want er mogen geen verrassingen zijn.’

Performance georiënteerde stijl

Hoewel Slootman geen geheim of formule zegt te hebben, leidt de fervente zeiler bedrijven als een strak opgetuigde, krachtige oorlogscruiser. Het is een kapitein met extreem veel zelfvertrouwen die iedereen met de mildste neiging tot muiterij overboord gooit.

Wekelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wekelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

‘Ik heb een performance georiënteerde stijl’, zegt hij in het interview met MT/Sprout. ‘Ik ben altijd bezig om de snelheid te verhogen. Als ik hoor dat ik volgende week iets krijg, zeg ik: how about tomorrow morning? Ook vraag ik altijd om hogere standaarden. Het bedrijfsleven zit vol met mensen die middelmatige kwaliteit tolereren. Maar als je tegen mensen zegt dat iets niet goed genoeg is, krijg je heel onverwacht snel betere resultaten. En ten slotte ben ik altijd bezig de focus te vernauwen. In plaats van dingen parallel te doen, doe je ze in sequentie: na elkaar.’

‘Ja, in mijn beginjaren was ik toleranter’, zei Slootman tegen Forbes. ‘Ik dacht altijd dat ik mensen tot grote hoogten kon coachen. Maar 99 van de 100 keer had ik het mis. Daarom acteer ik nu sneller. Ik heb niemand te vroeg uit een baan gehaald, wel te laat. Je bent er als ceo om te winnen. Als je wint, kan niemand je pijn doen. En als je verliest, kan niemand je helpen.’