Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Inspiratie voor je carrière, slimme lifehacks en kwaliteit van leven. Met prikkelende columns van Hidde de Vries en Pim de Morree.

Recente artikelen

Teresa Amabile (1950) onderzoekt al dertig jaar op hoe organisaties medewerkers gelukkiger, productiever en creatiever kunnen maken. Amabile studeerde ooit Scheikunde, maar moleculen konden haar toch minder boeien dan mensen. Ze storte zich eind jaren zeventig op psychologie en promoveerde aan Stanford University. Tegenwoordig is ze hoogleraar aan de Harvard Business School. MT.nl spreekt professor Amabile over haar boek "The Progress Principle: Using Small Wins to Ignite Joy, Engagement, and Creativity at Work". Amibile schreef het boek samen met Steven Kramer. Het wordt gezien als een van de meest invloedrijke werken over motivatie en creativiteit in organisaties van het de laatste jaren. In september 2017 spreekt Amabile op het event The Future of Work in Amsterdam. Wat is het 'progress principle', en hoe heeft u het ontdekt? 'We deden aanvankelijk onderzoek naar creativiteit en motivatie in organisaties. Wat maakt medewerkers creatief? Daartoe onderzochten we 238 teams in 7 bedrijven in de Verenigde Staten. We stuurden de teamleden elke dag een e-mail met een paar vragen over hun werkdag. "Geef een cijfer voor motivatie, emotionele gesteldheid en de perceptie van je werkomgeving." Die cijfers vergeleken we met de beoordelingen van hun leidinggevenden. Kwam dat overeen? Maar achteraf bleek een andere vraag die we stelden nog veel belangrijker. We vroegen deelnemers ook om hét moment van de dag te beschrijven dat hun was bijgebleven in een soort dagboekfragement. Dat waren vaak dingen als: 'ik kreeg vandaag een prima idee', of 'eindelijk heb ik die bug opgelost'. Maar ook 'weer niet verder gekomen vandaag'. De hoogte van de ratings van hun leidinggevende én hun eigen score van de dag, bleek sterk samen te hangen met hun moment van de dag. Sterker, het bleek allesbepalend. Als mensen vooruitgang hadden geboekt, ook al waren het maar kleine stapjes, dan was alles beter. Hun productiviteit, hun creativiteit. Maar het werkte ook precies andersom. Als medewerkers het gevoel hadden dat ze niet vooruit gingen, kwamen ze in een negatieve spiraal terecht.' Wat is de taak van managers? Vooruitgang bieden klinkt mooi, maar het hangt ook van omstandigheden af. Wat als je organisatie in deplorabele staat verkeerd? 'Het is vooral aan managers gebruik te maken van het progress principle. Het ligt nogal voor de hand, maar in de zeven bedrijven die wij bestudeerden was er maar één bedrijf waar alle managers, van de top en naar beneden, stelselmatig bezig waren mensen perspectief te bieden. In de andere organisaties deed de ene manager het wel, de ander niet. In een bedrijf deed vrijwel niemand het. Met dat bedrijf liep het ook slecht af. Maar dan je vraag... Wat als je bedrijf in een slechte staat verkeerd? Ook dan kun je gebruik maken van het progress principle. Vertel waarom het slecht gaat, wat je daar aan wilt doen en vraag de medewerkers ook om hun mening. Wat denken zij dat moet gebeuren? Daag ze uit. Geef ze het gevoel dat de toekomst van het bedrijf van hen afhangt.' Zijn er bepaalde methodes of management tools die je kunt gebruiken? De scrum-methode bijvoorbeeld? 'Jazeker! De daily standup in scrum, het moment aan het begin van de dag wanneer iedereen vertelt over de resultaten van de dag van gisteren en de plannen van vandaag, dat gaat eigenlijk alleen maar over vooruitgang. Setbacks komen ook aan bod, maar die bespreek je met het team, zodat je toch vooruitkomt.' Scrum invoeren dus. 'Werkt prima bij softwareontwikkeling en ook wel bij ander bedrijven, maar niet altijd. Maar we hebben zeven zaken geformuleerd waarmee je een cultuur creeëren rond vooruitgang. Formuleer duidelijke doelstellingen Geef mensen autonomie Help medewekers wanneer het moeilijk wordt Geef mensen voldoende middelen. Geef mensen tijd. Niet teveel, want tijdsdruk werkt motiverend, maar wel genoeg om creatief te kunnen zijn. Laat mensen leren van fouten. Straf fouten niet af. Respecteer alle ideeën. Je hoeft ze niet allemaal te omarmen, maar brand ze niet af.  Het klinkt prachtig. Maar wat als ik al manager mijn mensen wel stuur op vooruitgang, maar ik zelf een slechte baas heb? 'Dan wordt het heel erg moeilijk. Want het moet eigenlijk beginnen aan de top.' Teresa Amabile spreekt op 29 september op The Future of Work in het DeLaMar Theater in Amsterdam. Anderse sprekers zijn Alain de botton, Tony Vrabbe en Alexa Clay. Kaarten best je hier. 

Harvard-professor Amabile over hoe je mensen creatiever en productiever maakt

Medewerkers worden creatiever en productiever als ze het gevoel hebben vooruitgang te boeken. Dat moet dan ook de focus zijn...

clock 3 min

Jouw zomervakantie: de meest waardevolle weken van het jaar

Een vakantie is een lesje loslaten bij uitstek, schrijft Rutger Prent. 'Een slimme ondernemer wordt tijdens de vakantie niet gemist.'

clock 2,5 min

In 4 tips van perfectionist naar optimalist

Perfectie is een mooi streven, maar meestal niet realistisch. Een mooie tegenhanger is volgens klinisch psycholoog Roos Woltering het ‘optimalisme’....

clock 1,5 min

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Dit keer introduceert hij een nieuw lid van de raad van bestuur. Hoi mensen, Aanstaande donderdag komt Eric van Hoven op bezoek. Zoals jullie weten is Eric sinds maart lid van de raad van bestuur. Hij heeft een lange loopbaan bij Amerikaanse bedrijven achter de rug en – misschien wat vreemd – hij wil enkel in het Engels aangesproken worden, omdat dit volgens hem zo hoort in een internationaal concern. Pas op: wees heel goed voorbereid. De man heeft een absolute hekel aan vage of halve antwoorden. Dan zegt hij dingen als: ‘You’re wasting my time.’ Ken ook vooral cijfers uit je hoofd, want hij is een wandelende boekhouding. Iemand verder nog tips? Bob Hoi Bob, Ik heb net even gegoogled. Wat een engerd is die man, zeg. En ik heb eens bij Lucy Kellis geïnformeerd, die werkt bij onze Britse divisie, waar hij is langs geweest. Toen die directeur ging presenteren, keek Van Hoven al na een paar minuten demonstratief naar het plafond en na 10 minuten zei hij: ‘Do you call this blabla a presentation?’ Die directeur moest echt naar lucht happen en later nog meer, toen hij ten overstaan van zijn hele management werkelijk aan een kruisverhoor werd onderworpen. Ik zou niet graag in jouw schoenen staan, Bob. Ruud Bob, Ik hoor net dat die Eric onze divisie in Polen heeft bezocht en dat hij al na een uurtje, toen medewerkers zijn uiterst gedetailleerde vragen niet wisten te beantwoorden, zei dat ze allemaal ‘total shit’ waren en dat hij wel wat beters te doen had. Toen vertrok hij, met slaande deur. Die directeur was echt in tranen! Nou, Bob: veel, ontzettend veel sterkte. Arjan Hoi Bob, Weet je wat ik hoorde van Marleen die tegenwoordig op Hoofdkantoor zit? Die Eric van Hoven heeft bijna dagelijks woedeaanvallen. Die galmen dan over de hele etage heen. ‘Fuck this!’ en ‘Fuck that!’ Dan zie je huilende mensen zijn kamer uitkomen, echt trillend, niet normaal meer. Oh Bob, ik leef zo met je mee… Deborah Bob, Mag ik je een tip geven? Weet ik viaviavia. Die Van Hoven schijnt een fotografisch geheugen te hebben. Check dus álles wat je ooit hebt beweerd in strategienotities en prognoses. Daar probeert hij je geheid op te pakken. Hou je taai, man, hou je taai. Thomas Hoi Bob, Eén tip (heb ik van Carl die het van James heeft): nooit zweten in zijn bijzijn! Dan denkt hij dat je iets te verbergen hebt of, erger nog, dat je een sissy bent. Nou weet ik dat jij nogal snel zweet, Bob, vooral in moeilijke situaties, en dan word je ook snel rood, en daar kan die Van Hoven dus al helemaal niet tegen. Probeer hier alsjeblieft een oplossing voor te vinden. Sterkte jongen, veel, veel sterkte. Gerdine Beste mensen, Dank voor jullie bijdragen. Erg bemoedigend allemaal. Bob

Bob krijgt een veeleisend bestuurslid op de koffie

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Dit keer introduceert hij een nieuw lid van de...

clock 2 min

non-verbale communicatie, impact, lichaamstaal. verhaal, krachtig, Remco Claassen, Verbaal Meesterschap

Remco Claassen: Hoe gebruik je non-verbale communicatie?

De impact van een verhaal hangt voor een groot deel af van de non-verbale communicatie. Hoe bereik je een optimaal...

clock 0,5 min

Het is voor managers belangrijk om professionaliteit uit te stralen. Uiteraard geldt dit ook voor vrouwelijke managers. Ieder bedrijf hanteert zijn eigen kledingvoorschriften. Over het algemeen hebben vrouwen hierbij meer vrijheid en mogelijkheden dan mannen. Voor een professionele look kunnen vrouwen kiezen voor broeken, jurken en rokken. Daarnaast zijn er voor vrouwen meerdere manieren om de zakelijke look compleet te maken. De juiste outfit Een professionele outfit samenstellen is erg eenvoudig. Voor een basic outfit kun je kiezen voor een nette zwarte broek en een mooie blouse. Wil je een meer vrouwelijke look? Kies dan voor een net jurkje, bij voorkeur een model met korte mouwen. Hiermee creëer je een moderne look. Zorg er wel voor dat de jurk minimaal tot op je knieën valt. Een zakelijke outfit mag namelijk niet te uitdagend zijn. Een andere populaire combinatie is een rok met een nette blouse. Let op de pasvorm Bij zakelijke kleding is het belangrijk om te letten op de pasvorm. Je professionele imago gaat al snel verloren wanneer je bijvoorbeeld een te strakke jurk, of een te grote pantalon draagt. Let er bij een jurk dus vooral op dat deze niet te strak zit. Je wil je rondingen niet te veel accentueren op werk. En let daarnaast op een bescheiden decolleté. Bij het passen van een blouse kun je kijken naar de lengte van de mouwen en naar de borstomvang. Zorg bij een formele blouse voor een mouwlengte tot aan je polsen. Daarnaast moet er bij een blouse overal ongeveer één centimeter ruimte over zijn. Veel vrouwen kiezen voor een blouse die (te) strak zit bij de borsten. Ga je liever voor strakkere kleding? Compenseer dan een strak kledingstuk dan met een item dat wat wijder valt. Denk bijvoorbeeld aan een strakke rok en een blouse met een wijdere pasvorm. Hierdoor krijg je een zakelijke look met een speelse touch. Let op de kleur Kleuren zijn een belangrijk onderdeel van je outfit en je imago. Iedereen maakt onbewust associaties bij bepaalde kleuren. Kies bij een zakelijke look voor kleuren zoals wit, blauw en grijs. Deze kleuren worden geassocieerd met betrouwbaarheid, loyaliteit en rust. Daarnaast zijn dit de kleuren die in zakelijke omgevingen het meest worden gebruikt. Naast wit, blauw en grijs zijn pasteltinten vaak een goede kleurkeuze. Deze kleuren zorgen op een subtiele manier voor vrolijkheid, zonder dat je outfit druk wordt. Ga je liever voor een feller kleurtje? Combineer dat dan met rustige en egale kleuren. Je kunt er ook voor kiezen om felle(re) kleuren terug te laten komen in accessoires. Schoenen Schoenen zijn misschien wel het belangrijkste onderdeel van je outfit. Schoenen zeggen namelijk veel over je persoonlijkheid. De populairste damesschoen is de pump. Deze schoen is elegant en past bij veel verschillende outfits. Als je een minder vrouwelijke uitstraling wilt, kun je kiezen voor veterschoenen. Hiermee creëer je een meer klassieke look. Combineer de veterschoenen met een pantalon en een nette blouse voor een klassiek zakelijke look. Accessoires: de finishing touch Geen outfit is compleet zonder accessoires. Als je je outfit eenmaal hebt samengesteld kun je je sieraden tevoorschijn halen. Zorg er bij zakelijke outfits echter voor dat je niet teveel sieraden draagt. Gebruik ze om je outfit te accentueren en te verfijnen, zonder dat ze te veel afleiden. Kies een handtas die bij je schoenen past, en je bent perfect gestyled voor de werkvloer.

Vrouwelijke managers: de perfecte zakelijke look

Kledingexpert en MT-columnist Robin Hendriks geeft managers kledingadvies voor op de werkvloer. In deze column bespreekt hij de opties voor...

clock 2,5 min

Van Lenette Aan Bob Onderwerp Praat mee met het management! Hoi Bob, Dat was weer eens een fijn idee van je: Praat en denk mee met het management! Lever voortaan elke laatste vrijdag van de maand punten in die jij belangrijk vindt! Die bespreken we dan de maandag erop in het MT! Nou, het is nu vrijdag half drie en ik heb inmiddels 86 reacties op de mail. Wil je die echt allemaal maandag bespreken? Lenette Verkouteren HRM Operations Director Hoi Lenette, Hè zeg, waarom kunnen jullie nou niet eens een keer dingen van een positieve kant bekijken? 86 reacties, dat is toch mooi? Dat betekent dat onze mensen betrokken zijn, dat ze voelen dat ze deel uitmaken van een living company. Dan is 86 reacties juist een goed teken. Oké, het wordt lastig om ze maandag allemaal te bespreken en van een reactie te voorzien, zeker met al die andere urgente punten die nog op de agenda staan, zoals de laatste review van Q2 en die almaar zeurende factureringskwestie, maar we gaan ons best doen en, belangrijker nog, we zullen en kunnen er als management veel van opsteken. Al met al stel ik voor dat we maandag als MT om 8 uur beginnen. Bob Bob, Al begin je om 6 uur, dan red je het nog niet. Dit is gewoon een veel te ongerichte actie. Zal ik je eens een reactie voorleggen, zomaar een willekeurige: ‘Waarom is er op ons toilet op de vierde etage altijd maar één rol wc-papier? Dit geeft een erg onzeker gevoel, namelijk dat je op het eind van de middag het toilet bezoekt en te laat merkt dat er geen papier meer over is.' Moet dat echt in en door het MT besproken worden? Lenette Verkouteren HRM Operations Director Lenette, Nou ja, dat is wel een beetje een flauw voorbeeld, bovendien makkelijk op te reageren met de mededeling dat we ervoor zullen zorgen dat de voorraad wc-papier op peil wordt gehouden. Er zullen toch heus wel meer zinnige, relevante reacties bijzitten? Bob Bob, Ja, een hoop clichés, dunkt me. Ik noem maar wat: ‘Ik vind dat de communicatie binnen onze organisatie verbeterd moet worden en het lijkt me goed dat daartoe een beleidsplan komt.' Daar kun je als management toch niks mee? Lenette Verkouteren HRM Operations Director Lenette, Nou, dat weet ik nog zo net niet. Die man of vrouw die dit mailt kon best eens gelijk hebben, het is wat mij betreft een zinnig, relevant signaal. Bob Bob, Bob, kom op zeg, in elke organisatie waar ook ter wereld vinden medewerkers dat de communicatie verbeterd moet worden en dat daartoe een beleidsplan moet komen. We hebben de laatste 5 jaar 3 van die plannen gemaakt, inmiddels hebben we een intranet dat tweemaal daags wordt ververst, 1 keer per week krijgt iedereen een digitale newsletter en elke werknemer heeft inmiddels de gewoonte om in elke mail het halve gebouw te cc'en. Ja, dat zou pas een gezonde reactie zijn geweest: ‘Kan er alsjeblieft wat minder gecommuniceerd worden in deze organisatie?' Ik zit nu trouwens op 95 reacties. Nummer 95 komt van iemand die meent dat ons huidige managementinformatiesysteem faalt. De 14 attachments die erbij zitten heb ik nog niet doorgenomen. Lenette Verkouteren HRM Operations Director Lenette, Doe toch niet zo cynisch, Lenette. We weten allemaal dat ons managementinformatiesysteem gebreken heeft. Misschien heeft deze man of vrouw wel de oplossing. Zijn er overigens ook nog ideeën over mij, mijn manier van leidinggeven? Kan ik me daar alvast op voorbereiden. Bob Bob, Oh jawel, Bob, een hele reeks, bereid je maar goed voor dit weekend. Reactie nummer 13: ‘Kunnen wij niet een meer dynamische directeur krijgen die weet wat hij wil? Lijkt me zo'n verademing!' Nummer 43: ‘Zou u als leidinggevende het goede voorbeeld willen geven en uw energieverslindende auto van de zaak inruilen voor een zuinig model?' En dan deze nog, nummer 94: ‘U heeft 3 jaar geleden laten weten dat het tijd werd om op te stappen, tijd voor nieuwe uitdagingen, maar u zit er nog steeds. Hoe zit dat?' Lenette Verkouteren HRM Operations Director

Bob strijdt voor een ‘living company’ in het MT

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer pleit hij voor een 'living company'.

clock 3 min

Hypnosetechnieken in gesprek

Remco Claassen: Gebruik de ruimte voor een krachtig verhaal

Wil je jouw verhaal krachtiger maken? Gebruik de ruimte op het podium en zet deze in voor het verhaal.

clock 0,5 min

Tedje van de week: Alain de Botton, een aardiger definitie van succes

Filosoof Alain de Bottin onderzoekt de manier waarop we naar succes en falen kijken en trekt de ideeën hierover in...

clock 0,5 min

Waar besteed jij je tijd aan als ondernemer?

Waar je als ondernemer de meeste tijd aan besteedt, hangt mede af van de fase waarin je bedrijf zit. Maar wil...

clock 2,5 min

Zelfvertrouwen op de werkvloer: ‘Accepteer dat fouten maken erbij hoort’

oen Franka Karsten gevraagd werd om een cursus te geven over zelfvertrouwen aan The School of Life Amsterdam, moest ze...

clock 2,5 min

Arko in 60 seconden: hoe vind ik mijn rol in een groeiend bedrijf?

Arko van Brakel beantwoordt ondernemersvragen in 60 seconden. In deze aflevering: hoe vind ik mijn rol in een groeiend bedrijf? 

clock 0,5 min

VAN Bob AAN Linda ONDERWERP Contractbespreking Vilmar Linda, Mooie PA ben je, zeg. Zit ik hier vanmiddag in Parijs te lunchen met die Pierre Vilmar, blijkt dat hij geen woord Engels spreekt, of misschien wel, maar wat ik ook probeerde, hij bleef maar in het Frans doorratelen en dan ook nog in een enorm tempo. Dat is heel lastig, want het zijn wel contractbesprekingen met wat wel eens een hele grote klant kan worden en ik zeg om de zoveel tijd ‘Oui!' en ‘Biensur!' maar ik heb geen idee waar ik dan op reageer. Ja, soms kijkt hij me verbaasd aan, dan begrijp ik wel dat ik geen ‘Oui!' of  ‘Biensur!' had moeten zeggen maar waarschijnlijk ‘Mais non!' Ik voel me er totaal niet prettig bij en vanavond moet ik hem gaan dineren en het is geloof ik - maar ook dat heb ik niet helemaal begrepen - dat we dan de deal closen en dat wordt natuurlijk een ramp als dat weer zo gaat als tijdens de lunch. Waarom heb jij of anders iemand van Sales me niet verteld dat Vilmar alleen maar Frans spreekt? Dat is punt één. Ja, sorry dat ik zo nijdig reageer, maar dat lijkt me wel begrijpelijk in deze omstandigheden. Kom ik aan punt twee: ik eis niet veel als ik op reis ben, hou me keurig aan alle regels van Hoofdkantoor, maar waarom heb je me in een hotel gezet in een niet al te beste buitenwijk tevens hoerenbuurt? Ik moet de douche delen met drie anderen, ik moet vijf trappen op en ik moet, zoals nu, naar een internetcafé want in dat hotel hebben ze natuurlijk geen enkele moderne voorziening. Kijk eens, vijfsterren hoeft voor mij echt niet, je kent me, maar dit is toch het andere uiterste. Ik mail trouwens vanuit een internetcafé omdat mijn mobiel gestolen is in dat hotel, terwijl ik op de gang verderop aan het douchen was. Bob Hoi Bob, Wat erg allemaal, Bob. Sorry hoor, echt sorry. Om te beginnen wat Vilmar betreft: ik heb het Robert van Sales gevraagd en die houdt vol dat Vilmar vast Engels spreekt, maar dat hij dit gewoon weigert om het jou heel moeilijk te maken tijdens de onderhandelingen. Robert zegt wel dat het veiligheidshalve verstandig is om niet meteen de deal te sluiten. Levensgevaarlijk, vindt Robert. Dan het hotel: tja, helemaal mijn fout. Het was de bedoeling dat je zou verblijven in Hotel Villeneuve, vlakbij de Eiffeltoren, mooi hotel in een mooie buurt, maar ik lette even niet op en heb dus een heel ander Hotel Villeneuve geboekt. Volgens Robert moet je trouwens flink veel stennis maken over je gestolen mobieltje met de hoteleigenaar, volgens hem is dat uiteindelijk de enige taal die ze in Parijs verstaan, zeker in dat deel van Parijs waar jij nu zit. Linda Linda, Zo, volgens Robert moet ik niet tekenen. Heeft Robert er ook aan gedacht dat de Raad van Bestuur furieus zal zijn als zo'n belangrijke deal mislukt omdat Bob geen idee had waar Vilmar het over had? Snápt Robert wel wat er op het spel staat? En dat advies om stennis te schoppen met de hoteleigenaar. Die hoteleigenaar is twee meter hoog en breed en heeft me al bijna op straat gezet omdat ik vriendelijk vroeg om een handdoek. Ja, dat begrijp je goed: ik zit in een hotel waar ze je uitschelden als je beleefd om een handdoek vraagt en ik moet naar een diner waar ik vrijwel zeker een heel belangrijke deal ga verpesten. Oh, Linda, ik voel me zo ellendig ineens, en zo alleen. Bob Bob, Komaan Bob, niet zo zielig, ook al is het allemaal niet makkelijk, je bent en blijft wel divisiedirecteur, ook in het buitenland. Je zegt vanavond gewoon in je beste Frans dat je niet tekent. Die Vilmar begrijpt toch ook wel dat een concern sowieso niks tekent zonder dat er eerst een jurist overheen gaat? Nou dan! En misschien kun je ergens in de buurt een handdoek kopen? Oh ja, Bob, nog iets vervelends: helaas zaten alleen rechtstreeks vluchten vol en dus vlieg je via Frankfurt terug, waar je ruim vijf uur moet wachten. Je komt al met al middenin de nacht op Schiphol, heel vervelend allemaal. Maar als je toch zo lang moet wachten in Frankfurt: kun je een lekker flesje Jill Sander voor me kopen? Zoals de Fransen zeggen: Merci beaucoup! Linda    

Bob spreekt zijn beste woordje Frans

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer zit Bob in Parijs voor zaken.

clock 3 min

Stress, brein, lichaam, gezond, stressgevoelig, stressbestendig, veerkracht

Wil je succesvol zijn, train dan het CEO-brein

Onze hersenen zijn maakbaar en wij zijn de baas. Genen zijn van belang, maar niet allesbepalend. Met je eigen gedrag...

clock 1,5 min

Remco Claassen: Deel het podium nooit met een beamer

Gebruik een beamer om je presentatie kracht bij te zetten, maar ga er nooit naast staan. Remco Claassen over de...

clock 0,5 min

Tedje van de week: Teresa Amabile, the progress principle

'Most men lead lives of quiet desperation', deze woorden van Henry Thoreau zijn nu nog steeds relevant als het om...

clock 0,5 min

5 taaltechnieken waarmee je ervoor zorgt dat je boodschap aankomt

Levendig taalgebruik zorgt ervoor dat jouw verhaal blijft hangen en nagalmt in de hoofden van je publiek. Rob Marrevee geeft...

clock 1 min

Arko in 60 seconden: waarom zou ik mijn bedrijf Agile inrichten?

Arko van Brakel beantwoordt ondernemersvragen in 60 seconden. In deze aflevering: waarom zou ik mijn bedrijf Agile - en meer...

clock 0,5 min

VAN Guus AAN Bob ONDERWERP Lente netwerkborrel Ha die Bob, Hoe vond jij het gisteren, op de Lente ­Netwerkborrel van Hoofdkantoor? Ik zag er aanvankelijk huizenhoog tegenop, moet je weten, maar eerlijk gezegd viel het me in de praktijk allemaal reuze mee. Heb jij Frans van der Smissen ook nog ­gesproken? En kun jij je ook nog ­herinneren dat wij indertijd allebei die baan in Polen wilden die hij nu heeft? Man, hij vertelde me dat hij echt díep ­ongelukkig is, daar ergens in de buurt van Poznan. Er gebeurt daar werkelijk niets, hij kan er niet aarden en hij is doodsbang dat iedereen binnen het concern hem aan het vergeten is. En z’n vrouw, die wordt daar helemáál gek! Nou, dat deed me best goed, zo’n verhaal. Guus Hoi Guus, Ja, ik keek er aanvankelijk ook ­tegenop, maar heb precies hetzelfde als jij: ik ­knapte er echt van op. Ja, Van der ­Smissen sprak ik ook. Hoe kan het ook anders: Frans sprak echt met ­íedereen! Zag je hoe hij werkelijk als een dólle aan het ­netwerken was om zo snel mogelijk terug te mogen keren naar Nederland? Blij dat wij niet op dat managerskerkhof in Polen terecht zijn gekomen. Zeg, heb jij Joris trouwens ook gesproken? Weet je nog hoe pissig we waren toen hij die positie op Hoofdkantoor kreeg en jij en ik niet? Nou joh, hij kon me niet eens uitleggen wat hij tegenwoordig precies deed. Ja, iets met strategie, maar na een paar borrels kwam het eruit hoor: hij schreef strategienotities, elke week weer, die werkelijk níemand las. ­Dóódongelukkig. Dat doet een mens toch goed. Bob Bob, Jaja, Joris, hou op zeg! Ik zei nog heel schijnheilig tegen hem: “Ach, Joris, als ­strateeg een positie veroveren op ­Hoofdkantoor, zoiets duurt járen, dat weet toch iedereen. Net zoals iedereen weet dat je dan nog maar moet zien of je het daar ook redt.” Nou, toen begon Joris ­helemaal de ene na de andere borrel ­achterover te slaan, die ging werkelijk lám naar huis. En Janine, pardon, mevróuw mééster J.A. de Wijkerslooth, heb je haar ook gezien? Man, alsof ze weken niet had geslapen! Jaja, die zit dan wel mooi op ons kantoor op Manhattan, maar vraag niet hoe. Ik vroeg haar of ze een mooi uitzicht had. Nou, na veel gemompel en gestotter kwam het er eindelijk uit hoor: ze heeft helemaal geen uitzicht. Mevrouw meester zit in een cubicle te verpieteren! Bob, weet je nog wat wij dachten, zes maanden geleden? Manhattan, daar moeten we wezen, dan gaat er eindelijk weer eens iets gebeuren met onze carrière. Man, als ik nu kijk: godzijdank dat Hoofdkantoor haar verkoos boven ons. Anders zat jij of ik nou te ­verpieteren in zo’n cubicle. Guus Guus, Ja nou, ze zag er inderdaad uit als een verlopen vaatdoek. Weet je wat ze tegen me zei, na flink wat borrels? Dat er dagen voorbijgingen dat er ámper iemand wat ­tegen haar zei! Ik kreeg bijna medelijden met d’r, echt waar, zo triest kwam het ­eruit. En zag je ook hoe Joost probeerde aan te ­pappen met onze bestuursvoorzitter? Ik ging even in de buurt staan, nieuwsgierig als ik ben. En weet je wat ik de bestuursvoorzitter hoorde zeggen tegen Joost? “Je moet eens gauw je management op orde brengen, dit gaat helemaal niet goed.” Dat deed me wel goed, moet ik zeggen. Je gaat soms toch denken dat jij altijd de enige bent die door de bestuursvoorzitter wordt afgezeken. Maar als dan blijkt dat anderen ook de pineut zijn, dan is het ­gewoon lekker zoiets te horen. Ik daarna ook nog ­vragen aan Joost: “En? Goed ­gesprek gehad met de baas?” Zo ben ik dan ook wel weer... Bob Bob, Ja, Joost, die zag volgens mij daarna ook geen andere optie meer dan zo snel ­mogelijk lam worden. Zoals ik die naderhand in zijn auto zag stappen! Hopen ­dat-ie niet is aangehouden. Met mij en de bestuursvoorzitter viel het trouwens erg mee dit keer. Hij vroeg zelfs hoe het met mijn vrouw ging, goed hè? Ik heb hem verder maar niet gezegd dat ik alweer twee jaar gescheiden ben, want ik vind: een goed gesprek met een bestuursvoorzitter moet je niet verpesten, toch? Heb jij hem die avond eigenlijk ook nog gesproken? Guus Guus, Ja, hij vroeg aan mij ook al hoe het met mijn vrouw ging. Kennelijk zit dat bij ­bestuursvoorzitters in hun standaard­repertoire. Nou, die goede raad had je me wel eerder kunnen geven, want ik begon dus wel over mijn scheiding, en ik zag meteen aan zijn gezicht dat ik dit beter niet had kunnen doen. Gelukkig heeft hij nooit een idee wie ik ben als hij tegen me praat, dus is volgens mij de schade wel te overzien. Maar ­dat was dan ook het enige minpuntje van de avond. Verder vond ik het echt top, die Lente Netwerkborrel. Jij? Bob Bob, Man, ik heb me in maanden niet zo goed gevoeld. Guus 

Bob haalt zijn hart op tijdens de Lenteborrel

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer ziet Bob ineens de zon weer schijnen.

clock 3,5 min

Columnisten

Hidde de Vries

Oprichter van trainingsbureau The Recharge Company. Spreker, auteur en columnist.

Lees de columns van Hidde de Vries

Laura Bas

Laura Bas is generatie Z-expert, spreker en influencer.

Lees de columns van Laura Bas