Winkelmand

Geen producten in je winkelmand.

Ohpen-founder Chris Zadeh start met Whangai: corporate finance-adviezen van de meester

Chris Zadeh verliet in 2019 als ceo Ohpen, nam een time-out maar is nu terug als ondernemer. Met Whangai helpt hij ondernemers schalen, met advies waarvoor hij uit 25 jaar ervaring kan putten.

Je leest nu: Ohpen-founder Chris Zadeh start met Whangai: corporate finance-adviezen van de meester

Chris Zadeh bouwde zijn scaleup Ohpen in 10 jaar tijd op van een startup in cloudsoftware waar bankiers nog behoorlijk aan moesten wennen tot een bedrijf met 150 medewerkers dat de grootste namen als klant heeft en (waarschijnlijk) honderden miljoenen waard is. Toch verkocht hij in de lente van 2019 zijn aandelen en ging zich na 25 jaar buffelen bezinnen op de volgende fase in zijn professionele bestaan. Dat werd Whangai, een bureau waarmee hij andere ondernemers wil helpen schalen. Met corporate finance-advies, maar Zadeh haalt al zijn kennis, inzichten en contacten erbij om andere ondernemers te helpen aan succes zoals hij dat zelf heeft afgedwongen.

Allereerst: de naam. Verklaar.

‘Whangai is een oud Maori-gebruik waarbij een kind door iemand anders dan zijn eigen ouders wordt opgevoed. Ik vind dat een goede metafoor: een bedrijf is als een kind. Dat gaat van baby, naar kleuter, wordt tiener en uiteindelijk volwassen. Je wil als kind dat je ouders je steunen, je helpen, je fouten laten maken en ingrijpen als het echt nodig is. Een bedrijf laten schalen is als het opvoeden van je kind. En eigenlijk wil je dat oprichters en andere stakeholders zich ook als goede ouders opstellen.’

Je hebt Ohpen dus echt achter je gelaten?

‘Ja: ik heb geen aandelen meer, geen enkele rol in het bedrijf. Al kan iedereen me er op elk moment bellen. En ik neem direct de telefoon op als dat gebeurt om gratis te helpen als ze dat willen. Maar weet je, ik heb 25 jaar lang keihard gewerkt. Na mijn eerste banen bij de toenmalige Postbank en Alex begon ik op mijn 23ste bij Binck, dat toen nog echt een startup was. Dat heb ik 10 jaar gedaan, en daarna heb ik 10 jaar Ohpen gerund. Toen ik het verkocht was ik 44. Dan is de vraag: wat nu? Je kunt weer een nieuw bedrijf beginnen, maar dan had ik beter bij Ohpen kunnen blijven. Je ziet veel ondernemers gaan investeren of zich ergens inkopen. Maar ik heb besloten eerst een grote stap terug te zetten.’

‘Ik ben de helft van het jaar op Ibiza, waar ik veel ben gaan lopen met mijn honden. Tot 12 uur ‘s middags heb ik de telefoon en computer uitgelaten. Dat is zo apart, als je 25 jaar alleen maar hebt gewerkt! Nu stond ik om 7 uur op, een uurtje wandelen, een uurtje yoga en dan de krant lezen. Dan raak je weer geïnspireerd. Ga je op een gegeven moment weer naar andere bedrijven en technologieën kijken: wat zijn de nieuwste trends op het gebied van software als SaaS, en cloud?’

‘Je kunt me per uur betalen, of met een dealfee. Maar ik ben financieel onafhankelijk en doe dit omdat ik het leuk vind’

‘Ik heb natuurlijk ook met veel bevriende ondernemers en investeerders gesproken. Een van hen zei iets moois: veel mensen moeten denken: ‘waarvan leef ik?’ Maar slechts een paar kunnen zeggen: waarvoor? Maar het leukst om te doen vind ik toch met een bijzondere groep mensen iets creëren, zoals ik bij Binck en Ohpen heb mee mogen maken. Maar ik wil niet zelf een nieuw bedrijf starten. Daarom is Whangai een combinatie van advies, dat begint vaak op het gebied van corporate finance: een ondernemer wil geld ophalen of zijn bedrijf verkopen, maar daarbij komt dan bijna vanzelf meer bij kijken, van strategie-advies tot hr en persoonlijke coaching.’

Op welke ondernemers richt je je met Whangai?

‘Op ondernemers die zeg maar drie stappen minder ver zijn dan waar ik met Ohpen was. De meeste corporate finance-bureaus komen hun bed niet uit voor deals van minder dan een miljoen. Maar juist in de fase waarin je tussen de 1 en 20 miljoen omzet maakt, heb je dergelijke financiering en adviezen hard nodig. Terwijl: je kunt ook geen McKinsey betalen als je 2 miljoen omzet hebt. Ik richt me dus wel op de range tot 20 miljoen omzet, met aangepaste tarieven. Je kunt me per uur betalen, of met een dealfee. Maar ik ben financieel onafhankelijk en doe dit omdat ik het leuk vind. Ik kan ook de advocaten, notarissen, fiscalisten en IP-specialisten inschakelen waar ik de afgelopen jaren mee heb samengewerkt. Vaak mensen die zijn opgestapt bij de grote, dure kantoren. Die vragen nu niet de tarieven, maar leveren wel kwaliteit.’

Welke klussen neem je aan?

‘Mijn kracht ligt natuurlijk vooral in de techgedreven business: ik ben een technologie nerd, altijd geweest ook. Maar of ik instap, hangt ook af van de vier p’s: passie, perseverance, people en product. Ik heb de luxe dat ik extreem selectief kan zijn, maar dat werkt ook beide kanten op: je moet ook een klik met mij hebben. Ik heb ondernemers gesproken die zeiden: nee dank je. Ik ben ook geen alledaagse ondernemer, met mijn Polynesische tattoos, mijn voorliefde voor kickbocksen, duiken met haaien en yoga.’

‘Ik denk juist dat ik ondernemers beter, onafhankelijker  kan adviseren als ik geen belang heb in hun bedrijf’

‘Ik ga er met open vizier in en de eerste prioriteit is: ondernemers helpen met schalen. Dat kan zowel financieel als organisatorisch zijn: helpen met de techniek, met de strategie of pricing en hr. Ik help nu een ondernemer om geld op te halen en ik heb ook iemand die zijn onderneming wil verkopen. Maar ik krijg ook wel eens een vraag: ik wil een developmentkantoor in Spanje opzetten, hoe heb jij dat gedaan? Of ik help bij het bepalen van de keuze voor de juiste technologie. Zelf investeren sluit ik niet uit, maar is niet mijn belangrijkste doel. Er zijn al zat investeerders in Nederland. Ik denk juist dat ik ondernemers beter, onafhankelijker  kan adviseren als ik geen belang heb in hun bedrijf.’

En wat onderscheidt jouw advies nou van dat van anderen?

‘Corporate advisors zijn zelden ondernemer. Consultants die zelf nooit die emotie hebben gehad van een eigen bedrijf, kunnen bepaalde empathie missen. Als je je hele leven investment banker bent geweest heb je nooit bij een deal aan tafel gezeten, wetende dat over drie maanden je geld op is. Dat brengt een hele andere emotie met zich mee. I’ve been there. Ik had 150 mensen rondlopen die hun baan hadden opgezegd voor mij, hun gezin hing qua inkomen af van mijn bedrijf. ‘

‘Ik heb zelf  goede deals kunnen maken in mijn carrière doordat ik altijd wel een stap terug kon zetten’

‘Dealmaking is heel vaak een situatie goed aanvoelen en de emoties snappen. Dan maak je de betere deal. Je zou eigenlijk letterlijk moeten kunnen opstaan om op de stoel van de ander te gaan zitten, om te begrijpen waar zijn of haar argumenten vandaan komen. Ondernemers zitten er vaak heel emotioneel in en dat helpt niet altijd. Zeker bij een due diligence komen consultants je bedrijf doorlichten en brengen ze rapporten uit met wat allemaal niet deugt. Dan moet je niet te snel beledigd zijn. Ik heb zelf  goede deals kunnen maken in mijn carrière doordat ik altijd wel een stap terug kon zetten.’

‘Maar ik heb ook in de tijd dat ik nu met Whangai actief ben al dingen niet zien doorgaan doordat een ondernemer bijvoorbeeld te star was. Of er werd teveel gekeken naar de waardering, in plaats van naar de voorwaarden. Zo zit er altijd wel een impasse in een dealtraject. Wat is dan het juiste argument, de juiste actie om dat te doorbreken? Daar kan ik bij helpen. Ik heb met Ohpen in verschillende rondes 45 miljoen euro opgehaald, dus ik heb ervaring. Ik weet hoe belangrijk het is dat je een goede klik hebt met de partij waarmee je de komende jaren gaat werken. Daar hamer ik dan op. Eerst de klik, dan de voorwaarden, dan pas de waardering.’

Ben je een goede coach?

‘Ik heb 10 jaar Binck zien schalen – ik kwam binnen als medewerker nummer 6 – naar 600 mensen en in 10 jaar heb ik Ohpen opgebouwd tot 150 mensen. En dan merk je: It’s lonely at the top: als CEO is het soms best wel eenzaam. Het is wel heel prettig als er iemand is van buiten je bedrijf met wie je kunt sparren. Natuurlijk maak je zelf je keuzes, maar het is toch prettig om in dit geval aan mij te vragen hoe je een kantoor in Spanje opzet en hoe je een investering ophaalt.’

‘Wat mij betreft is een succesvolle ondernemer of CEO zijn, vaak een mentale kwestie: heb je de juiste state of mind?’

‘Als ik terugkijk, was ik soms zo druk dat ik achteraf denk, hoe heb ik sommige zaken die misliepen niet kunnen zien aankomen? Iemand te lang laten zitten bijvoorbeeld, of juist iemand niet aannemen of uit emotie iemand een bepaalde functie geven. Een overname niet doen die ik wel had moeten doen. Je kunt de kans op succes vergroten door jezelf beter te maken. Je kan het runnen van een bedrijf vergelijken met een topsport: een Djokovic heeft toch ook een coach nodig om te trainen, analyseren en aanwijzingen te geven. Vaak zeggen ondernemers: heb ik niet nodig. Dat is eigenlijk best wel vreemd. Zelf heb ik altijd onder anderen Kalo Bagijn, de oprichter van Binck, als mentor beschouwt. Ook al is hij inmiddels een goede vriend.’

Gebruik je nog een bepaalde methode?

‘Wat mij betreft is een succesvolle ondernemer of CEO zijn, vaak een mentale kwestie: heb je de juiste state of mind? Ik geloof zelf heel erg in yoga en andere vormen van meditatie. Health is the new wealth. Als ik een belangrijke meeting had, bereidde ik me daar de dag tevoren al op voor door gezond te eten, geen alcohol te drinken om vervolgens Yin Yoga te doen om goed te slapen. Op de dag zelf eet ik ’s ochtends niet, om te voorkomen dat de spijsvertering teveel energie vergt. Ik ging vroeg m’n bed uit, drink water met citroen en zout, deed pranayama meditatie, dan naar de sportschool om te kickboxen of een HITT training te doen en dan kwam ik drie kwartier van tevoren op locatie om helemaal uitgerust en gefocust aan de slag te kunnen. Ook in het buitenland deed ik dat.’

‘Ik nodig klanten ook wel uit om hier op Ibiza lekker te komen wandelen, met mijn 2 herdershonden. Dan boeken ze een hotelletje en kunnen we ons 10 uur per dag storten op een bepaald onderwerp. Als ondernemer heb je het vaak zo druk dat je nauwelijks een uur achter elkaar met een issue bezig kunt zijn. Terwijl je zeker voor zaken als een investering juist tijd nodig hebt.’

Geeft aan de zijlijn staan wel dezelfde voldoening als ondernemen?

‘Het geeft zeker wel voldoening als een deal slaagt dankzij mijn inbreng en creativiteit. Dat heb ik al meegemaakt: de gesprekken zaten vast, ik kwam met een alternatieve insteek en toen ging de boel weer aan het rollen. Daar staat tegenover dat het omgekeerde ook gebeurd is. Iemand die ik had aangeraden: zeg dit niet, want dan gaan ze lopen. En ja hoor, hij was eigenwijs en ik kreeg helaas gelijk. De frustratie die me dat opleverde is misschien nog groter dan hoe supercool het is als een deal wel slaagt: het is niet meer mijn keuze hè?’