Terwijl steeds meer leiders hun mensen verplichten naar kantoor te komen, blijft Job van der Voort zijn miljardenbedrijf Remote gewoon vanaf zijn zolderkamer in Assendelft runnen. ‘Ik zou het niet erg vinden om een kantoor te hebben, maar dat moet dan wel hier naast mijn deur staan. En iedereen zou daar dan magisch moeten verschijnen’, grapt hij tijdens het interview.
Natuurlijk heeft een investeerder hem wel eens aangepord om kantoren op te richten, maar hij piekert er niet over. Remote is bewust opgezet, gebouwd en georganiseerd op werken op afstand. Wat een hele andere wereld is voor leiders die ‘erop kunnen leunen dat je mensen gewoon elke dag ziet in het kantoor’.
Zij hoeven niet na te denken of iemand aanwezig is, over hoe informatie in een bedrijf wordt verspreid, over managen, verbinden en creatief zijn op afstand. ‘Allemaal dingen die niet moeilijk zijn op te lossen, maar je moet om te beginnen wel intellectueel eerlijk zijn over waar je mee bezig bent als ceo. Met je bedrijf of met je gevoelens over je bedrijf?’
‘Kijk jij bijvoorbeeld naar wat je mensen echt leveren, naar output, of naar hoe druk iemand is? Dat laatste is heel slecht management. En de meeste bedrijven worden over het algemeen slecht gerund.’
Zelfstandig kunnen werken
Wat is dan zijn eigen leiderschapsstijl, zo vanuit huis? ‘Ik wil de leider zijn die ik zelf zou willen hebben. Al wil ik eigenlijk geen baas hebben, ik zou die persoon alleen maar uit de weg willen hebben.’
Make it work, dat is wat Van der Voort tegen zijn directieteam zegt. ‘Allemaal c-level en dat wordt supergoed betaald, maar de verwachtingen zijn dan ook heel hoog. Ik werk graag samen met mensen, maar ik ga ervan uit dat ze hun best doen, problemen oplossen en niet wachten tot ik bij ze kom met de vraag of ze hulp nodig hebben. Ze moeten superzelfstandig kunnen werken, en als ze dat niet kunnen, kunnen ze niet met mij werken.’
Van der Voort leunt dicht tegen de stijl van Frank Slootman aan, legendarisch als topman van scaleups Snowflake, ServiceNow en Data Domain. Met dezelfde intensiteit, toewijding en nuchterheid.
‘En nul bullshit, ik kan er niet tegen als mensen ergens omheen draaien. Je moet heel erg duidelijk zijn over de realiteit van de business. En dan moet je er continu druk op zetten. Om ervoor te zorgen dat je het oplost en beter gaat doen. En dat probeer ik te doen.’
Nieuwe merkcampagne
Met succes, want Remote is als platform dat voor zijn klanten alles regelt rond het wereldwijd aannemen en betalen van medewerkers, inmiddels in meer dan negentig landen actief en telt 2000 werknemers. Het bedrijf is vorige maand een nieuwe merkcampagne gestart, op billboards op luchthavens in zeven wereldsteden. Het is de grootste tot nu toe. Van der Voort heeft zich daar dan ook flink mee bemoeid. Niet alleen omdat hij een ‘design nerd’ is.
‘Als je als founder ergens om geeft, dan moet je wel, heb ik geleerd. Anders krijg je er alleen maar spijt van als de uitkomst niet is wat je zou willen.’ Er zijn maar twee mensen die vanaf het begin bij Remote hebben gewerkt, hijzelf en co-founder Marcelo Lebre. Over tien jaar zijn ze dat waarschijnlijk nog. ‘Dus ik zit er ook het langste mee, en dat geeft me een soort licentie. Ik ga heel erg zitten op de dingen die ik belangrijk vind.’
Met die campagne wordt ook de nieuwe focus ingeluid voor Remote: de hele werkende wereld uitbetalen. Pay the world is de uitgepuurde nieuwe missie. Want loonadministratie is het moeilijkste probleem voor bedrijven wereldwijd. Voldoen aan de lokale regelgeving én mensen correct, op tijd en in hun eigen valuta betalen is uitermate complex, legt hij uit. ‘Dat probleem gaat voorlopig niet weg, zeker niet op de korte termijn.’
Van der Voort wil dit oplossen met het bouwen van een onderliggende infrastructuur. Die moet wereldwijd dé standaard worden voor salarisadministratie. Met het beheer van persoonsgegevens, tijdsregistraties, loonheffingen, rapportages, alles in één systeem. Dat bovendien toegankelijk is, bedrijven kunnen er ook hun tools en apps aan koppelen.
Liever een rekenmachine
Zet hij AI in voor die enorme payroll-motor? ‘Ons bedrijf is super AI, iedereen zit bij ons te bouwen. Zelf heb ik op het scherm naast me zes AI-agents staan die tegelijkertijd dingen aan het bouwen zijn. Maar in de kern, het uitrekenen van de payroll en het betaalverkeer, zit geen AI.’
Het betalen van werknemers, maar ook de Belastingdienst en andere ontvangers, gebeurt met wat Van der Voort een ‘deterministische rekenmachine’ noemt. Eén plus één is twee, altijd. En dat vertrouwen is er nog niet in AI.
‘Je moet AI-agents eigenlijk zien als een groep mensen. Wil je mensen een rekensom uit hun hoofd laten doen, of wil je dat op een rekenmachine doen? We willen niet dat er een kans bestaat dat een AI-agent besluit dat er een nieuwe kostenpost is of halverwege het proces een andere aanname doet. Dat kan echt niet.’
Wat AI dan wel doet? Het aantal jaarlijkse updates, wereldwijd op het gebied van hr en salarisadministratie, schat Remote in op 15.000 tot 20.000 stuks. Het bijhouden, valideren en doorvoeren van al deze wijzigingen is bijvoorbeeld voer voor AI-agents.
‘Wij zijn nog niet tegen een land aangelopen waar overheden het makkelijker maken. Het wordt eigenlijk alleen maar complexer. Er komt steeds meer bij kijken, er zijn ook steeds meer restricties. Het is vrijwel eindeloos.’
Winst is voor accountants
Wat merkt hij daar zelf van? ‘Tot op zekere hoogte wordt het steeds moeilijker om te opereren als internationaal bedrijf. Maar onze missie is onveranderd en wordt alleen maar sterker. Er zit overal in de wereld fantastisch talent, daar zien we geen verandering in. En daar is ook ontzettend veel vraag naar.’
De vraag naar het soort talent verandert wel een beetje. De meeste AI-bedrijven zijn inmiddels klant van Remote. Anthropic is de enige die Van der Voort mag noemen. Technisch talent uiteraard, maar ook heel veel mensen die data van labels voorzien. ‘En die mensen vinden ze op heel veel verschillende plekken op aarde.’
Dat begint ook wat op te leveren. Remote heeft 300 miljoen dollar aan jaarlijks terugkerende inkomsten. Maar wordt er ook al winst gemaakt? ‘Winst is een accountancy-ding, maar we verbranden geen geld meer. Dus elke maand hebben we meer geld op onze rekening. Het is ook heel makkelijk om geld uit te geven, helemaal met AI, maar de business groeit nog steeds. Al meer dan een jaar is onze balans elke maand een stukje groter.’
Lees ook: Falende voicebots en rammelende rapporten: waar ligt voor dienstverleners de grens bij AI?
Kiezen voor lange termijn
Het grootste deel van de business komt uit de employer of record-activiteit, waarbij Remote op papier optreedt als werkgever. Die groeit nog steeds, maar de grootste stappen worden gezet bij de loonadministratie voor bedrijven: een stijging van 300 procent per jaar.
‘Dat lijkt veel, maar het is een markt waarin we voordien nog niet zo groot waren. We hebben in Nederland als salarisverwerker echt een piepklein marktaandeel. Maar de komende twee jaar gaat dat veranderen.’
Heeft hij daarvoor al een getal op het oog? ‘Of we nou target A of B halen kan me niet zo veel schelen. Als wij als bedrijf maar op lange termijn de dingen die doen die we graag willen doen en die passen bij onze ambitie. Ik optimaliseer voor de lange termijn.’
Waar wil hij de komende vijf jaar dan naartoe met Remote? ‘We gaan veel meer betaalverkeer doen. Dat blijft voorlopig superbelangrijk. Kenniswerkers zijn een groot deel van onze markt, maar de impact van AI gaat daar heel heftig zijn. Dus we gaan ook druk zijn buiten die kenniswerkers.’
Voor iedereen hr ontzorgen
Van der Voort kan ‘iedereen uitbetalen’, of mensen nou voor de politie werken of de landbouw. Dat is de kant die hij opgaat. ‘Opnieuw hypercomplex, want het arbeidsrecht is voor iemand die in de bouw werkt veel ingewikkelder dan voor iemand die bij een gemeente achter een computer zit.’
Als employer of record heeft Remote al veel te maken met verzekeringen, arbeidsongevallen, visa en alles wat daarbij komt, legt hij uit. ‘Uiteindelijk wil ik elk bedrijf op aarde volledig gaan ontzorgen van alle hr-zaken. Dat moet gewoon kunnen met alle AI-agents die wij gebouwd hebben. Maar het doel is nu iedereen die werkt uitbetalen. We hebben dus nog een hoop mensen te gaan.’
Voelt hij zich zeven jaar na de oprichting van Remote – in 2019 – al meer ceo dan founder? ‘Een goede ceo is een soort founder, heel druk bezig met elk detail in het bedrijf op een intense manier. Als founder kan het je zoveel meer schelen dan wie dan ook. Dat maakt je eigenlijk ongevoelig voor het komen en gaan binnen het bedrijf.’
‘Dat klinkt vervelend voor de mensen, maar wat ik bedoel is dat je veel meer geneigd bent om grote veranderingen te maken, dingen te doen die onpopulair zijn, beslissingen te nemen die op korte termijn heel pijnlijk zijn, maar op de lange termijn goed voor het bedrijf.’
Bepalende stem
Wat hem in zijn rol als ceo soms frustreert, is dat zijn stem te bepalend wordt. ‘Als ik ergens aan begin of een willekeurig idee heb, dan vind ik het leuk om dat te delen. Dat is echt een risico, want het is al vaak gebeurd dat mensen mijn woorden als wet gebruiken: “Job zegt dit.” Die woorden worden dan dertig keer verdraaid en misbruikt. Daar loop ik nog steeds tegenaan.’
Het alternatief, namelijk niks zeggen, frustreert hem ook. ‘Dan zie ik mensen urenlang discussiëren over iets waarvan ik weet dat we het zus of zo moeten doen. Mijn uitgangspunt is dat ik gewoon mijn mond houd totdat de discussie opgelost is, of totdat ik erin moet springen. Wat ik niet wil, is dat ze me aan zitten te gapen totdat ik een beslissing neem.’
‘Soms zeg ik er voor de duidelijkheid bij dat het maar een idee of gedachte was. Het makkelijke aan mijn rol is dat ik de meeste dingen gewoon kan laten gaan, dan lossen ze zichzelf op. Als ik een dagje weg ben, loopt alles gewoon door.’
Bouwen is een ultramarathon
Tot slot een waarschuwing voor andere founders: een bedrijf bouwen is supermoeilijk. ‘Je moet wel beseffen dat het bouwen van bedrijven een heel groot deel van de tijd gewoon klotewerk is. Je bent continu bezig met tegenslagen, fouten en andere shit. Het geheim is dat je blijft doorgaan, dat je een lange adem hebt.’
Van der Voort heeft zijn instelling daarop ook afgestemd. Hij ziet zijn werk als een ultramarathon. ‘Ik moet ervoor zorgen dat ik die elke dag kan lopen. Ik heb inmiddels geleerd dat wanneer ik me echt down voel, en dat gebeurt soms, dat ik gewoon naar bed moet gaan. Even doen wat nodig is om rustig te kunnen slapen, bijvoorbeeld een spelletje spelen met de kinderen of iets ondernemen met mijn vrouw. De volgende dag voel ik me dan alweer beter.’
Lees ook: Vooral interne brokken nekken snelgroeiende startups en scaleups: de 4 belangrijkste groeipijnen
