Beleidsmakers bij de overheid denken te vaak dat emancipatie van vrouwen niet belangrijk is. Bovendien denken ze dat ze met het bevorderen van emancipatie op hun ministerie toch niet kunnen scoren. Er is op de departementen mede daardoor geen structurele aandacht voor emancipatie. Daarom moet er ook in het nieuwe kabinet een coördinerend minister Emancipatiezaken blijven.
Dat zijn enkele conclusies van de Visitatiecommissie Emancipatie die dinsdag 6 februari haar eindrapport openbaar maakt. De voorzitter van de commissie, voormalig CDA-senator Tineke Lodders-Elfferich, en Joop Schippers, hoogleraar Arbeids- en Emancipatie-economie en lid van deze commissie, hebben hun bevindingen echter vandaag al bekend gemaakt in een opiniestuk in de Volkskrant.
Commissie
De Visitatiecommissie werd begin juli 2004 geïnstalleerd door minister De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De commissie heeft de afgelopen jaren op alle ministeries onderzocht hoe het staat met de emancipatie van de vrouw. Dacht minister De Geus nog dat het zo voorspoedig ging met de emancipatie dat hij de laatste minister zou zijn die emancipatiezaken in zijn portefeuille zou hebben, volgens de commissie blijft een speciale minister noodzakelijk.
Top
In december bleek al uit cijfers van het Sociaal Cultureel Planbureau dat bij de rijksoverheid slechts 17 procent van de topfuncties bekleed wordt door een vrouw. De overheid streeft er naar dat in 2010 op een kwart van de hoogste functies vrouwen zitten. In zijn algemeenheid concludeerde het SCP dat: vrouwen nog steeds minder betaald krijgen dan hun mannelijke collega’s; ze slechts mondjesmaat de top bereiken, zowel in het bedrijfsleven als bij de rijksoverheid en vrouwen ook nog steeds slachtoffer zijn van seksueel geweld. De Visitatiecommissie refereert aan dit onderzoek van het SCP.
Versukkeling
Volgens Lodders en Schippers is het geen onwil die er voor zorgt dat emancipatie in de versukkeling is geraakt. Zij constateren dat er te weinig kennis is over dit onderwerp en dat daardoor te makkelijk wordt gedacht dat mannen en vrouwen gelijk worden behandeld. Dat leidt er volgens hen echter toe dat onvoldoende wordt ingezien hoe anders de uitgangspositie van vrouwen is. Vrouwen hebben bijvoorbeeld meer zorgtaken thuis, een ander vervoersmiddel voor het woon- werkverkeer en geen feitelijke macht in het gezin. Daar wordt bij het maken van beleid te weinig rekening mee gehouden, vindt de commissie.
