"Na het inrichten van kolfkamers, gebedsruimte en powernap-plekken, is het de hoogste tijd voor complete zomerrecessen in het Nederlandse bedrijfsleven", dat stelt Senior Recruiter bij een multinational, Dieuwke van Turenhout, in het Financieele Dagblad.
"It just makes no sense om nu nog te werken. Stuurde eerder deze week een mail en mijn arme laptop kon de out-of-office-reply's nauwelijks verwerken. Mijn vacature-houders zitten met hun tenen figuurtjes te tekenen in een strand ergens in de wereld, of vermaken zich anderszins ver buiten bereik van hun inbox. Hetzelfde geldt voor kandidaten. Het lijkt erop dat iedereen net voor zijn vakantie nog even een sollicitatiebrief de deur uit heeft gedaan, maar het daadwerkelijk bereiken van deze mensen om een gesprek in te plannen is schier onmogelijk tot -pak'm beet- half september."
"Van makelaardij heb ik geen kaas gegeten maar het staat me bij dat die een sterke seizoensfluctuatie kent. Verbouwen doen we het liefst in het voorjaar, dus in maart/april worden de meeste huizen verkocht. In recruitment zijn er vergelijkbare golven: na het uitbetalen van de bonus eind Q1 (de buit is binnen), na de zomervakantie (of dat nu vanwege nieuwe inzichten is of vanwege het ineens weer massaal en repetitief in dezelfde file staan) en na Oud en Nieuw (goede voornemens!). De zomervakantie komt -het moge duidelijk zijn- dus niet in dit rijtje hoogtepunten voor."
"Het is natuurlijk heerlijk om achterstallig werk weg te werken (maar achterstallig betekent vaak "niet urgent" en "niet urgent" vertaalt zich bij mij in "opruimen"). Inmiddels is mijn stapel nog-te-lezen-artikelen gelezen, de stapel op-te-bergen-dossiers opgeborgen en de punten-ter-overweging overwogen. Und jetzt…?"
Net zoals in China gewoon een drietal weken per jaar instellen dat ie-der-een vrij is. Iedereen. Jij, ik, de headhunter, jouw baas (mijn baas natuurlijk ook), de bouwvakkers, de chirurgen, de journalisten voor mijn part (over bakkers, buschauffeurs en badmeesters heb ik nog geen mening, maar geef me een half uurtje armchair-philosophy en ik ben eruit wat daar mee te doen) en hop en masse met verlof.
Lees de hele column op fd.nl
