Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Redden tablets de uitgever?

Uitgevers van kranten en tijdschriften hopen met tablet-edities eindelijk geld te kunnen verdienen aan hun digitale uitgaven. Ze hebben wel nog wat huiswerk te doen. 'Over een jaar of zeven hebben we meer digitale lezers dan papieren abonnees'.

The Daily heeft honderdduizend lezers die 99 dollarcent per dag betalen, of veertig dollar per jaar. Ze krijgen daarvoor het laatste nieuws, dat van het scherm spat met kleurige foto’s, videobeelden en interactieve grafieken. Alle uitgevers ter wereld houden deze iPad-app nauwlettend in de gaten. De jonge krant – tablet only – werd dan ook door Rupert Murdoch en Steve Jobs met veel bombarie in de markt gezet als hét nieuwe uitgeefmodel voor een tanende papieren business.

Veel scoops scoorde The Daily niet, maar na een jaar is het wel uitgegroeid tot de iPad app die het meeste geld oplevert in de App Store – op het spelletje Angry Birds na. Nu die aanvangsinvestering van 30 miljoen dollar nog terugverdienen.

Tablets relevant

De afgelopen jaren hebben uitgevers de iPad en andere tablet computers omarmd. Lezers keren zich langzaam maar zeker af van het papier en een vast abonnement ten gunste van alles wat er gratis op het web te vinden is. Voor een krant of tijdschrift dat via een app wordt geleverd, heeft de mobiele consument van tegenwoordig nog wel geld over. Dat is althans de hoop en verwachting bij uitgevers. De oplages van tijdschriften die via een app worden gelezen, beginnen inmiddels relevant te worden. In de VS heeft Hearst een maandelijkse oplage van 300.000 voor alle titels samen. Zijn vlaggenschip Cosmopolitan doorbrak deze maand zelfs de grens van 100.000 betalende klanten voor zijn digitale editie. Aartsrivaal Condé Nast noteerde met acht titels uit zijn stal (onder meer Wired en Vanity Fair) een digitale oplage van 500.000, waarvan de helft digital only.

Sanoma en NRC

In Nederland scoort onder de tijdschriftenuitgevers Sanoma heel behoorlijk op de iPad, met bladen als Linda en Autoweek. De grote landelijke kranten zijn zonder uitzondering via een app te lezen. NRC gaat voorop, mede dankzij de korting die het gaf op iPads heeft het meer dan tienduizend abonnees voor de digitale NRC, blijkt uit de oplagecijfers die HOI verspreidt. “Hoeveel daarvan via de app de krant lezen, houden we voor onszelf”, zegt uitgever Han-Menno Depeweg van NRC Media.

Digitaal gaat papier voorbij

“App-only abonnementen voeren we niet. Het maakt ons namelijk niet uit met welk apparaat of via welk platform de krant digitaal gelezen wordt. We zijn bijvoorbeeld hard bezig met een app voor Android- tablets omdat het marktaandeel daarvan sterk groeit, maar ook met een nieuwe webversie.” Uiteindelijk, stelt Depeweg, zal NRC binnen een jaar of zeven meer digitale abonnees hebben dan papieren lezers.

Kosten

Of dat goed nieuws is? Die digitale lezers betalen wel een stuk minder. “Maar dat is eenvoudigweg de prijs van de papieren krant min kosten voor druk en distributie.” Maar die kosten blijven toch drukken op de papieren krant? “Dat klopt. Er komt een moment waarop we tegen de abonnees van de papieren krant in een bepaalde regio zullen moeten zeggen: sorry, maar hier doen we het niet voor.” Wel lastig voor de uitgevers: als ze losse nummers via een iPad app aanbieden, eist Apple 30 procent van hun omzet op. Dat leidde vorig jaar nog tot een rel, maar inmiddels schikte Apple wat in en blijken er goede manieren om iTunes te omzeilen.

Digitale distributie

Hoera, zijn de uitgevers gered door de app? Nog niet helemaal. Voorlopig zitten ze met de extra kosten voor het digitale en papieren dubbelspoor. Ze kunnen bovendien niet al te lang doorgaan met inzetten op één paard: de iPad krijgt hoe dan ook gezelschap van tablets die draaien op Android, de Apple-kiosk heeft al flinke concurrentie van die van Amazon en andere online boekhandelaren. Dat maakt de distributie omslachtiger en duurder.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Betaalmodel

En dan misschien nog het grootste hoofdpijndossier: hoe rekenen ze af voor hun digitale producten? Per stuk, per maand, per jaar, in een combinatie van papier en app of puur digitaal? Komen die gratis bij een papieren abonnement of komt de zaterdagkrant straks als extraatje bij een iPad-abonnement? En tegen welke prijs stappen voldoende lezers in om van de app een op zichzelf staand succes te maken?

Adverteerders

Nu staan uitgevers op twee benen: ze leven van lezersinkomsten, maar de bijdrage van adverteerders is minstens zo belangrijk. Daarin schuilt misschien nog wel het meeste huiswerk voor de ontwikkelaars van app-tijdschriften en -kranten: adverteerders lijken nog niet massaal klaar om het papier los te laten. Tot die tijd kunnen NRC-lezers die verknocht zijn aan hun papieren krant gerust zijn: papier is geduldig. 

Lees ook:

Harvard-prof Amy Edmondson fileert managementwijsheid: ‘Kom niet met problemen, maar met oplossingen’ is dubbelfout

Het is een bekend zinnetje waar de daadkracht vanaf spat. Hele volksstammen hebben 'm al gehoord: kom niet met problemen, maar met oplossingen. Volgens managementdenker Amy Edmondson duw je daarmee problemen juist ondergronds en worden ze alleen maar groter. Wat nu?

Amy Edmondson: 'Je hebt te weinig besef van hoe ingewikkeld het is om in je eentje problemen op te lossen.' Foto: Getty Images

Het is een bekende uitspraak, eentje die je ongetwijfeld zelf ook regelmatig gebruikt in je teams: kom niet met problemen, maar met oplossingen. Dat klinkt goed, een beetje stoer zelfs, en tegelijkertijd geef je je mensen het gevoel dat ze zelf initiatief kunnen nemen. Win-win? Nee, zegt internationaal erkend managementdenker Amy Edmondson. Volgens haar zit je juist fout.

Dubbelfout zelfs, want je geeft een verkeerd signaal af, schrijft de hoogleraar leiderschap en management aan Harvard op Fast Company. Problemen zijn bij jou namelijk niet welkom, en als je ze hebt, zoek het dan zelf maar uit. Dat kan niet langer in de wereld van vandaag. Die is daarvoor veel te complex en onzeker geworden, vindt ze.

Natuurlijk bedoel je het goed: je wil dat mensen zelf eerst nadenken over oplossingen. Je wil problemen niet zomaar op je bord gedropt krijgen of dat mensen voor alles en nog wat bij je aankloppen. Je hebt het druk en je bent geen klaagmuur. Maar daarbij vergeet je de impact die deze houding op je mensen heeft.

Deal er maar mee

Wat jouw mensen horen, is dat problemen moeilijk zijn. Iets negatiefs. Als je ze laat ontstaan, ben je niet goed bezig. Je geeft als leider de indruk dat je geen slecht nieuws wil horen. Dat je er als werknemer maar mee moet dealen. Het logische gevolg is dat je mensen niks meer zeggen en eromheen werken, en dat de situatie volledig uit de hand loopt.

Tot het moment dat het probleem niet meer verborgen voor je kan worden gehouden. Waardoor jij je gaat afvragen hoe dat probleem zo gigantisch kon ontsporen voordat je op de hoogte was. Waarom heeft niemand dit eerder gesignaleerd?

‘Uit onderzoek in verschillende sectoren blijkt dat mensen vaak zwijgen over problemen omdat ze bang zijn voor represailles, twijfelen of er wel iets zal veranderen, of simpelweg niet geloven dat ze hun zorgen welkom zijn’, schrijft Edmondson.

Problemen spotten

En dan is er nog het gevoel dat ze door problemen aan te kaarten zichzelf, hun team of hun manager een slecht imago geven. Met dat ene zinnetje versterk je die terughoudendheid alleen maar.

Er is nog een ander probleem, kaart de bestsellerauteur aan. Je hebt te weinig besef van hoe ingewikkeld het is om in je eentje problemen op te lossen in organisaties. Zeker als het een bedrijf van enige omvang is.

Medewerkers zijn sowieso goed in het spotten van problemen. De werkvloer is er het dichtste bij en krijgt er het eerste mee te maken. Denk maar aan de klantenservice die direct contact heeft met je klanten.

Als daar telkens dezelfde klacht opduikt, is er een probleem. Maar die medewerker op de klantenservice heeft niet alle informatie, of de middelen, laat staan de autoriteit om zelf een oplossing in te voeren.

Lees ook: Harvard-prof Amy Edmondson wil dat fouten je vrienden worden

Het bos in

Bovendien kunnen er meerdere afdelingen bij een probleem betrokken zijn, zoals de productie, de sales, de juridische en financiële afdelingen. Of een heel ecosysteem met partners, leveranciers, kennisinstituten en overheidsdiensten.

Stel dat dit bij een multinational gebeurt, dan worden zelfs de grenzen van de landenorganisatie overschreden. Misschien moet de oplossing eerst wel langs het Amerikaanse hoofdkantoor.

Dat is dus wat je van je mensen vraagt. Althans, zo wordt jouw zinnetje geïnterpreteerd. En dan zakt de moed al bij voorbaat in de schoenen. En dus werk je met jouw vraag om een oplossing misschien wel aan het ontstaan van een nieuw probleem. Teams steken hun energie in een tijdelijke oplossing. En die shortcut kan een groter of ander probleem in de hand werken.

Andere zinnetjes

Edmondson heeft er alle begrip voor dat je als leider wil dat je mensen zelf initiatief nemen. Dat is ook prima, maar gebruik dan een ander zinnetje. Ze geeft er zelf twee, dat is wel zo praktisch. De eerste optie is: Leg problemen vroeg op tafel, zodat we ze kunnen aanpakken.

Zo verschuif je de aandacht van kant-en-klare oplossingen naar het begrijpen van problemen waar dan samen aan gewerkt kan worden. Als leider vraag je op dat moment ook door. Wat zie je? Hoe vaak komt dat voor? Kun je voorbeelden geven of is er al data beschikbaar? Waarom baart dit zorgen?

Met het verzamelen van de antwoorden kun je de juiste mensen samenbrengen en ze constructief aan het werk zetten. De boodschap die je zo afgeeft, is dat je problemen als een vorm van informatie ziet. Dat je vroege signalen daarover juist waardeert. Dat jouw mensen hun verantwoordelijkheid nemen en zo het bedrijf verder helpen.

Lees ook: Je bedrijf draait als een trein, maar jij loopt leeg

Werk samen

Een andere optie die je kunt gebruiken, is zeggen: Je hoeft geen oplossing te hebben, maar je moet wel bereid zijn om samen met mij na te denken. Daarmee hou je de betrokkenheid in stand en kunnen je mensen ook verantwoordelijkheid nemen.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Wat ze met deze optie niet kunnen, is een vaag probleem bij je dumpen. Je nodigt ze met dit zinnetje namelijk uit om samen te werken. Zelfs als ze onzeker zijn over wat het probleem precies is en als een oplossing nog niet in zicht is.

Woorden zijn niet genoeg natuurlijk. Wanneer jij met het verkeerde been uit bed bent gestapt en geïrriteerd reageert op mensen die problemen aankaarten, dan kun je het voortaan ook wel vergeten. Natuurlijk is het niet leuk om op problemen te worden gewezen, maar druk dan op de pauzeknop.

Oplossen is je werk

Je bouwt aan een eerlijk, betrokken, ambitieus en lerend team (en organisatie). Als je problemen te horen krijgt, dan ben je dus een betere leider. Zorg dus dat je nieuwsgierig blijft, dat je de inzet van je mensen waardeert en dat je oprecht wil samenwerken om het probleem te tackelen.

Bij leiderschap hoort ook problemen oplossen, besluit ze tot slot. ‘Je moet je mensen leren dat hun problemen ook jouw werk zijn. Wanneer je mensen je geen problemen meer voorleggen, dan ben je gestopt met leidinggeven.’

Lees ook: Problemen oplossen in één week, met dit draaiboek lukt het