Outsider – Nell Coumans

“Ik heb nooit bewust gekozen voor acht kinderen. Er was gewoon steeds ruimte voor nog een kind. Vergelijk het met een bedrijf, Shell is ook begonnen met één benzinestationnetje. Natuurlijk zijn er momenten waarop ik denk: waar zijn we aan begonnen. Mensen die zich netjes aan de norm hebben gehouden met één of twee kinderen, kunnen lekker tot elf uur ’s ochtends een krantje lezen, af en toe op vakantie, en kapitaal opbouwen. Wij zitten nog zeker tien jaar vast aan schoolkosten voor de kinderen, een levensloopregeling zit er voor ons niet in. Toch zou ik dit niet willen missen. Ik geniet van de hektiek. “Slapen doe ik hooguit vijf uur per nacht. Om kwart over zes sta ik op, dan ga ik eerst een uurtje de tuin in om tot rust te komen, al vriest het dat het kraakt. Om half negen moeten de kinderen op school zijn, tussen de middag komt er één thuis om te eten en om drie uur komt de eerste thuis uit school. Als mijn man thuis is, helpt hij mee. In grote gezinnen is dat vanzelfsprekend. Het is hier geen pantoffelregiment, mijn man en ik vormen een team. We spreken altijd de dag door en vertrouwen blindelings op elkaar. In mijn vrije tijd worstel ik kranten door, schrijf ik stukjes voor de website van Groot Gezin en maak ik kleding voor de kinderen. Mijn vrije avond begint om een uur of twaalf. “Ik heb er een tijdje naast gewerkt, maar daar ben ik snel mee opgehouden. Mijn man is degene die werkt, in onze situatie is een traditionele rolverdeling gunstiger. Toch zou ik dat andere vrouwen niet aanraden. Maatschappelijke inzet wordt niet zo hoog aangeslagen als economische inzet. En als een ouder wegvalt, komt de overblijvende ouder in een diep dal. Vooral als vrouw ben je dan behoorlijk kwetsbaar.

“Nederland heeft een half miljoen gezinnen met drie of meer kinderen en tweeduizend gezinnen van acht of meer. Een land heeft gemiddeld 2,1 kinderen per vrouw nodig om de bevolking op peil te houden, maar de meeste Europese landen zitten daar onder. Toch krijgen grote gezinnen weinig steun. Wel wordt ons van alles verweten, bijvoorbeeld dat wij het milieu belasten. Dat is onzin, grote gezinnen zijn juist noodgedwongen milieubewuster om de kosten te drukken. Bij ons wordt heel veel hergebruikt. Door die kritiek gaan grote gezinnen zich isoleren, en isolement is nooit goed. Je zult mij nooit het grote gezin horen promoten, maar ik vind wel dat grote gezinnen ondersteuning verdienen. In Nederland krijg je financiële steun voor je eerste en tweede kind, voor de rest krijg je veel minder. Alsof het schoolgeld voor die kinderen lager is! “Dokter Spock is beroemd geworden met de drie r’en van de opvoeding: rust, reinheid en regelmaat. Ik wil daar de drie aan toevoegen: structuur, stabiliteit en solidariteit. Je hebt een goede basisstructuur nodig om stabiliteit te bieden en het overzicht te houden. Energievretende activiteiten moet je zo indelen dat ze weinig tijd kosten. Ik ga niet iedere dag een uur ouwehoeren over de financiën, maar heb daar een keer in de week een avond voor gereserveerd. Iedereen moet bij ons opschrijven wat hij uitgeeft, en voordat ik boodschappen ga doen maak ik een lijstje. “Solidariteit ontstaat vanzelf in een groot gezin. De kinderen begrijpen dat niet alle aandacht op hen gericht is, dat ze moeten delen. En als een van hen op school ziet dat een jonger broertje of zusje gepest wordt, grijpen ze in. Naar buiten toe vormen ze een front. Toch moet je er niet vanuit gaan dat de kinderen elkaar voldoende aandacht geven. Ze kunnen mijn taak aanvullen, maar niet overnemen. Het is bij ons niet als in grote gezinnen van honderd jaar geleden, waar de oudere kinderen verantwoordelijk waren voor de jongere. De kinderen hebben niet meer dan in een klein gezin. Mijn man en ik hebben gekozen voor een groot gezin, daar hoeven de kinderen niet de dupe van te worden. “Bij beslissingen die iedereen aangaan, is er inspraak. Dan gaan we met z’n allen rond de tafel zitten en mag iedereen zijn visie geven. De kinderen wilden bijvoorbeeld een hond. Daar hebben we toen over gesproken. Wie laat hem uit, wie betaalt de hondenbelasting? Uiteindelijk is de beslissing is negatief uitgevallen. Oké, mijn stem woog wel wat zwaarder dan die van de kinderen.”