Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

“Ict-branche kampt met negatief imago”

De ontevredenheid over ict-dienstverleners is dit jaar naar een recordhoogte gestegen. 15 procent van de bedrijven overweegt over te stappen naar een andere ict-leverancier, blijkt uit onderzoek van Ernst & Young. Een ruime meerderheid is dus tevreden. Volgens Jacob Verschuur, directeur ict Leadership bij Ernst & Young, gaat die logica niet helemaal op.

“Als 15 procent van mijn klanten overstapt, dan heb ik natuurlijk wel een probleem,” stelt Verschuur. “Het overstappen naar een andere leverancier heeft enorme consequenties, door de grote investeringen die gedaan worden in de ict. En dan is het maar afwachten of de andere provider beter is. Want als je het van tevoren vraagt, is het gras van de buurman natuurlijk altijd groener.”

Verrast
Verschuur was erg verrast over de uitkomsten. “Uit de uitslag blijkt dat mensen vooral moeite hebben met de continuïteit. Getronics is de enige grote ict-dienstverlener waar de continuïteit in gevaar is op dit moment. Hoewel wat op de beursvloer gebeurd geen problemen voor het bedrijfsleven hoeft te geven, wordt het wel zo gevoeld. Getronics zou daarom beter naar hun klanten moeten communiceren.” Overigens verwacht verschuur dat de uitkomsten van het onderzoek nu heel anders zouden uitpakken doordat KPN Getronics wil overnemen.

“Dienstverleners leren niets van fouten in het verleden,” zegt Verschuur. “Zodra de budgetten toenemen, geeft ict direct veel meer geld uit.” Het bericht van organisatieadviesbureau Eprom dat het salaris van ict’ers is afgenomen afgelopen kwartaal, klinkt Verschuur als muziek in de oren. “In 2002/2003 ging het fout toen ze net als nu, nieuw personeel moesten aantrekken. Ongekwalificeerde sollicitanten werden bakken met geld aanboden en meegenomen naar showrooms om de nieuwste auto´s uit te zoeken. Ik ben blij dat ze daar van geleerd hebben.”

Negatief imago
Verschuur kent genoeg punten waar het aan schort binnen de ict-branche. “De kwaliteit van de dienstverlening moet beter, ze zijn op dit moment veel te weinig klantgericht. De kwaliteitsissue zou er niet zijn als mensen nee durven te zeggen tegen een project.” Daarnaast kampt de branche volgens Verschuur met een negatief imago. “Als kinderen de keus hebben tussen ict, accountancy of rechten studeren, dan zeggen ouders direct ´geen ict, daar gooien ze je gelijk eruit als het slecht gaat met de economie´.”

Toekomst
De verwachtingen voor eenzelfde onderzoek volgend jaar zijn hooggespannen. “Het is wel afhankelijk in hoeverre bedrijven conclusies trekken uit onderzoeken als deze. Directies zouden daarboven in hun kantoren moeten zeggen ´hé Ernst & Young heeft een onafhankelijk onderzoek gedaan, wat kunnen we hiermee?´”

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Aanstelling Rafael Oliveira als ceo van Heineken is weer een voorbeeld van de bestuurscrisis van deze tijd

Heineken-aandeelhouders wachten likkebaardend miljardenbezuinigingen af van 'sloopkogel' en nieuwe ceo Rafael Oliveira, schrijft Mildred Hofkes in een opiniestuk. Volgens de stakeholder governance-expert weer een voorbeeld van de bestuurscrisis van deze tijd.

Cynisch dat na de bekendmaking van Oliveira's aanstelling de beurskoers van Heineken omhoog schoot, schrijft Mildred Hofkes. Foto: Getty Images

Ik heb te doen met de stakeholders van Heineken (medewerkers, klanten, leveranciers, omgeving, natuur, klimaat) nu de nieuwe ceo bekend is geworden. Zijn naam is Rafael Oliveira en hij is volgens Quote ‘de Braziliaanse sloopkogel, die Heineken moet redden’.

Wat moet deze ‘buitenstaander’ bij het iconische Nederlandse bedrijf? Quote beschrijft Oliveira als ‘een gehaaid strateeg en een meedogenloos onderhandelaar’. Zo rondde hij voor JDE Peet’s, de koffiegigant waar Douwe Egberts deel van uitmaakt, de overname af met Keurig Dr Pepper Inc. En oja, Oliveira zat pas 1,5 jaar bij de koffiegigant, en stapt nu dus alweer over naar Heineken.

Rafael Oliveira de snoeier

Oliveira bezuinigde bij zijn vorige werkgever voor honderden miljoenen dollars, en zat de Nederlandse supermarkten dwars tijdens de koffie-onderhandelingen temidden van prijsstijgingen. Verder werkte hij bij Goldman Sachs en Kraft Heinz, alwaar hij ook stevig in het budget snoeide in opdracht van de investeerders.

Is dit werkelijk wat de rvc van Heineken zoekt als ‘nieuwe toon aan de top’? Een snoeiharde spreadsheet-ceo, die maar op één paragraaf let van de jaarrekening, namelijk de financiële paragraaf? Alle andere zaken als goed werkgeverschap, het welzijn van de medewerkers, een eerlijke prijs aan de leveranciers, een license to operate van de maatschappij, bescherming van de natuur en het klimaat, zijn niet meer relevant voor Heineken?

Lees ook: Heinekens nieuwe ceo Rafael Oliveira is een dealmaker die grossiert in selfies

Likkebaardende aandeelhoudeers

Wat ik nog cynischer vind, is dat na de bekendmaking van Oliveira’s aanstelling de beurskoers van Heineken omhoog schoot. Dus de aandeelhouders wachten  likkebaardend de miljardenbezuinigingen van sloopkogel Oliveira af , ten koste van mens, natuur en planeet.

Arme medewerkers met ‘groen bloed’, arme leveranciers en café-eigenaren die al decennialang een trouwe band hebben met Heineken, arme duurzame lange termijn visie, pas net in de steigers gezet door voorganger Dolf van den Brink. De raad van commissarissen onder leiding van Peter Wennink kiest voor deze buitenstaander, zonder ‘groen bloed’, zonder lange termijn visie, en zonder verbinding met de omgeving, en breekt daarmee met een belangrijke traditie binnen Heineken waarbij de ceo uit eigen gelederen werd klaargestoomd.

Zou Freddy Heineken zich omdraaien in zijn graf als hij hoort dat de door hem zo zorgvuldig opgebouwde merkwaarde van Heineken – stevig geworteld in de Nederlandse klei en de Rijnlandse traditie van goed werkgeverschap en een goede buur voor honderden cafés — blijkbaar zo vervreemd is geraakt van de huidige rvc?

Lees ook: Van intern gedoe tot minder bierdrinkers: dit zijn 4 hoofdpijndossiers voor de nieuwe ceo van Heineken

Bestuurscrisis deze tijd

Iedereen die zich ‘bestuurder’ noemt zou zich moeten afvragen wat de werkelijke betekenis is van goed bestuur. Want iets afbreken is het makkelijkste wat er is. Echte leiders bouwen iets op, samen met de gemeenschap en de natuur. En dat is precies de bestuurscrisis van deze tijd. En misschien ook wel de reden dat voormalig Heineken-topman Dolf van den Brink vroegtijdig en uitgeput zijn afscheid aankondigde.

Ik zie namelijk overal uitgeputte organisaties, met raden van commissarissen en aandeelhouders die krampachtig zichzelf proberen te redden met nog meer controle, nog meer kostenbesparing, nog meer top-down sturing. Nog meer uitputting, van mens, dier en planeet. Maar het is een totaal onintelligent bestuursmodel, zonder toekomstperspectief.

Echte leiders bouwen op

Want vertrouwen en draagvlak laten zich niet afdwingen. Menselijke autonomie en creativiteit laten zich niet managen vanuit een spreadsheet. En toekomstbestendig bestuur ontstaat niet door uitsluitend naar de financiële paragraaf van de jaarrekening te kijken.

Echte leiders breken niet af. Echte leiders bouwen op, samen met de gemeenschap, de mensen die het werk doen en de natuur die de rekening niet langer kan dragen.

Lees ook: Bestuurskamers vol dinosauriërs? Voor verduurzaming zijn Young Boards cruciaal