Jan Peter Balkenende managet nu al zijn vierde kabinet op rij. Los van alle politieke haarkloverij: Hoe brengt hij het ervan af, als manager? Frits Wester, politiek commentator RTL-Nieuws neemt de manager van het politiek MT de maat:
"Net als journalisten die ineens in de hoofdredactie van hun medium opduiken is het vaak ook met politici die in het kabinet tot bestuurlijke verantwoordelijk worden geroepen. Beide hebben meestal geen ervaring met managen en leidinggeven. Niet zelden leidt dat tot brokken en alleen zij die een bepaalde natuurlijke en authentieke vorm van leiderschap bezitten groeien uit tot de "groten".
Ook de carriere van Jan Peter Balkenende verliep lang deze lijn. Totdat hij ineens het land moest gaan leiden had hij aan weinig meer leiding gegeven dan aan zijn secretaresse. En natuurlijk mag een premier groeien in zijn rol, maar dat laat onverlet dat het premierschap geen stageplaats is. Als het gaat om het leiderschap van een minister-president mag er dan ook vanaf dag één geoordeeld worden.
Dat oordeel was zeker in zijn eerste jaar niet positief. De hele deconfiture binnen de LPF raakte al snel zijn hele kabinet. Terwijl Balkekende nog vrolijke kaartjes vanuit de Trevezaal naar de Tweede Kamer stuurde, viel zijn kabinet onder zijn handen uiteen. Of hij had het allemaal niet door, of hij was gewoon niet in staat de boel te managen.
In zijn tweede kabinet was het op cruciale momenten niet veel anders. De premier bleef in crisisachtige situaties vaak lang afwezig, alsof de tijd de problemen vanzelf wel op zou lossen. Wat hem echter op de been hield is een bewonderingswaardig optimisme en vast geloof in zijn eigen gelijk. Dat gecombineert met daadwerkelijke resultaten van beleid, die net op tijd in de maanden voor de verkiezingen van 2006 zichtbaar werden, wist hij toen toch veel respect bij de bevolking af te dwingen.
Dat aureool van leiderschap is de premier inmiddels weer kwijt. Momenteel is hij het gezicht van een dolend kabinet. Een kabinet op zoek naar beleid, zoals een tv-boer naar een vrouw. En opnieuw zien we geen leider die zijn eigen club kan inspireren en voorgaat in daadkracht en slagvaardigheid. En juist in dat vacuüm, van inspirend en authentiek leiderschap, komen nieuwe politieke bewegingen in de peilingen op als gras na een zomerse regenbui. Aan alles merk je dat het land schreeuwt om iets van echt leiderschap, maar de premier lijkt hier doof voor of is gewoon niet in staat dit te bieden. Met als gevolg dat kiezers hun heil zoeken bij vermeend leiderschap en vermeende daakracht. Als een consument die het orginele produkt niet meer kan vinden en dan maar voor goedkoop namaak gaat.
De premier lijkt onder die beweging steeds meer in zijn schulp te kruipen. Allergisch en doof voor kritiek. Zich afschermend met een muur van getrouwen, die hem in zijn zelfgeloof blijven bevestigen. Terwijl een echte leider van dit land en manager van dit kabinet, de sinalen van buiten volop zou moeten aangrijpen. Echte leiders staan meestal op als de tij flink tegen zit. Balkenende daarentegen drijft vooralsnog steeds meer af op de stroom van besluitenloosheid, en verliest zo in hoog tempo het krediet dat hij in 2006 als leider wist op te bouwen.
Rapportcijfers:
Inspireren/ motiveren 4
Besluitvaardigheid 5
Leidinggeven in crisis 5
Effectiviteit 6-
