Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Elektrisch rijden op c-level

Een fraaie auto, formaat BMW 5-serie, die 480 kilometer ver komt op batterijen? Daar wordt ook een ceo wel een tikje nieuwsgierig van. Athlon lokte er in no time tientallen naar zijn nieuwste aanbod: de Tesla S.

Indrukwekkend? Ja, de fraaie Tesla Model S maakt zeker indruk, zoals hij zich voor het eerst in Nederland laat zien. Maar pas écht indrukwekkend is het gegeven dat leasemaatschappij Athlon met zijn mini-roadshow in Rotterdam en Amsterdam tientallen ceo's naar de Tesla wist te lokken. En dat terwijl de Rabo-dochter zijn uitnodiging een paar dagen tevoren verstuurde, om een model te komen besnuffelen dat op dit moment nog niet rijdt en pas volgend jaar leverbaar wordt. Hadden die ceo's niets beters te doen?

Tesla S

Wacht even: dit is niet zomaar een auto, en evenmin de zoveelste elektrische auto met haken en ogen. Het Amerikaanse Tesla, dat met een elektrische tweezits roadster vanuit Silicon Valley de gevestigde orde in autoland al de stuipen op het lijf joeg, werkt hard aan een vierzits opvolger. De Tesla Model S wordt de eerste volwaardige elektrische auto van behoorlijk niveau, waarvoor zelfs ceo's zich niet hoeven schamen. Met afmetingen die die van een BMW 5-serie benaderen, voldoende zit- en bagageruimte en prestaties die er prima mee door kunnen. Aan de acceleratie van rond de zes seconden naar de honderd en een top van het dubbele kom je toch nauwelijks te kort.

480 km actieradius

Maar dat een elektrische auto lekker kan rijden, was geen nieuws. Meer aandacht gaat in de regel uit naar de actieradius: hoe ver houdt het stille en – plaatselijk – schone alternatief het uit op een volle batterijlading? Terwijl de nu leverbare modellen in de praktijk niet veel verder komen dan 120 kilometer, kan de klant bij Tesla aanvinken of zijn Model S voldoende accu's aan boord moet krijgen om 255 kilometer, 370 kilometer of zelfs 480 kilometer verder te raken. Die laatste uitvoering heeft voor 85 Kwh Lithium-ion (laptop)batterijen aan boord, een pakket van meer dan 500 kilo waarmee desondanks het gewicht van het geheel onder de 1800 kilo blijft. Zelfs als we de gebruikelijke korting wegens overdrijven toepassen, zou de dikste Tesla dus Nederland kunnen doorkruisen op één accu-lading.

Game changer

Dat zou hem wel eens tot de 'game-changer' kunnen maken waar de gelovers in puur elektrisch rijden op wachten. Want Tesla belooft zijn vlotte executive car ook nog eens bescheiden te prijzen: instappen moet mogelijk worden vanaf 50.000 euro en zelfs de topper met de langste adem zal voor rond de 75 mille leverbaar worden: keurig tussen de Audi's A6, BMW 5-series en Volvo's S80 waar een beetje leidinggevende het tegenwoordig wel voor doet.

Restwaarde

Maar actieradius is natuurlijk niet het enige vraagteken bij de elektrische auto. De restwaarde, de levensduur van de accu; er zijn een paar onzekerheden rond de investering waar boekhouders bloednerveus van zullen worden. Dan is het prettig om dergelijke sommetjes over te laten aan een leasemaatschappij. En dat is in het geval van de Tesla S Athlon: die heeft er namelijk alvast 150 van gereserveerd in Silicon Valley, zodat de eerste wagens die naar ons continent komen, naar de klanten zullen gaan in de 7 landen waar Athlon actief is.

Kenan Aksular gaat bij Athlon over alle projecten op het gebied van duurzame mobiliteit en heeft zelf het genoegen mogen smaken in de VS in een Tesla S prototype te mogen rijden. "Dat rijdt fantastisch, mede doordat het chassis helemaal is ontworpen rond de accu's. Een motor is er niet, wat zorgt voor een ongekend laag zwaartepunt en dat merk je goed in bochten." Maar het gaat hem en Athlon er niet om zo hard mogelijk bochten te kunnen nemen, het is om de doorbraak van de elektrische auto te bespoedigen dat Aksular tekende voor 150 productieslots. "Wij steken onze nek uit omdat we erin geloven dat de huidige vorm van mobiliteit eindig is: we staan over 15 jaar echt niet nog steeds met zijn allen in de file te ronken. Het klopt dat er haken en ogen zitten aan het investeren in elektrisch rijden, maar wij nemen een deel van de risico's voor onze rekening."

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

CEO pool

Die restwaarde, zegt Ursular, is inderdaad een grote onbekende. "Maar daar speelt het voordeel dat we op veel markten actief zijn. in Noorwegen heeft elektrisch rijden een vlucht genomen, het kan goed zijn dat daar over drie jaar een goede markt is voor tweedehands elektrisch." Of het elektrisch rijden wel echt bevalt, daar heeft Athlon ook een mouw aan gepast: er zijn kortere looptijden van 2 jaar voor de lease van een Tesla S. Nog creatiever klinkt de CEO Pool: Athlon zet de eerste 10 Tesla's klaar voor ceo's die niet voortdurend, maar af en toe hun Audi of BMW willen omwisselen voor een elektrische wagen.

Afrekenen per kilometer

Dat wordt dan een witkar op bijzonder niveau, maar met autodelen draait Athlon ook op andere plekken en met andere modellen proef. "De trend is, dat jongere mensen minder hechten aan het bezit van een auto. Dat zullen we vaker loskoppelen van het gebruik: we zetten een pool autos neer bij bedrijven, maar we zijn ook bezig met een regionaal project voor autodelen. We leven nu natuurlijk nog van het leasen van auto's, maar uiteindelijk draait het om mobiliteit, die we in de toekomst zouden moeten afrekenen per kilometer." 

Lees ook:

Meer burn-outs voorkomen? Leer als leider de vroegtijdige signalen beter lezen

Werknemers die vaker te laat komen, deadlines missen of op vrijdag thuisblijven. Signalen van een naderende burn-out zijn er vaak al maanden voordat iemand uitvalt. Toch pikt slechts één op de elf leidinggevenden ze op. Daar valt dus nog veel winst te behalen. 'Zelfs als je die veranderingen niet ziet, kun je als leidinggevende toch een beginnetje maken.'

burn-out-signalen
Slechts 1 op de 11 leidinggevenden pikt de vroegtijdige signalen van een burn-out op. Foto: Getty Images

Burn-outs ontstaan niet van de ene op de andere dag. Ze beginnen veel subtieler. Mensen raken sneller geïrriteerd, hebben moeite met hun concentratie, voelen zich opgejaagd of juist lusteloos. Meer dan 70 procent van de mensen die zich ziekmelden met burn-out klachten voelt eigenlijk al maandenlang dat het niet goed met ze gaat.

Bij 42 procent speelt dat gevoel zelfs al zes maanden tot een jaar lang, blijkt uit onderzoek uit 2025 van het Nederlandse bedrijf Acture, specialist in vitaliteit, verzuim en verzekeren. ‘Het schrikbarende is dat slechts één op de elf leidinggevenden merkt dat er iets aan de hand is’, zegt Acture-ceo Annabelle Hagoort, tegen MT/Sprout.

Vandaag heeft één op de vijf werkende Nederlanders last van lichte tot zware burn-out verschijnselen. Dat zijn 1,5 miljoen mensen. Hagoort pleit voor veel meer preventie direct op de werkvloer. Dat hoeven geen grote en meeslepende programma’s te zijn. Er is al veel winst te behalen in de kleine dagelijkse dingen die managers kunnen doen.

Signalen zijn informatie

Dat betekent niet dat leidinggevenden nu therapeutische gesprekken moeten gaan voeren over mentaal welzijn. Daar zijn ze niet voor opgeleid. Oprechte interesse tonen in de mensen is al een enorme stap vooruit.

‘Als je goed oplet als leidinggevende dan herken je die veranderingen wel. Mensen zijn vaker te laat, missen deadlines, sluiten niet meer aan bij de borrel. Dan kun je daar ook iets mee. Je kunt in gesprek gaan van mens tot mens en onderzoeken wat iemand nodig heeft. Met die ondersteuning worden ook werknemers geactiveerd om verantwoordelijkheid te pakken in hun eigen welzijn.’

Zulke signalen zijn een hele belangrijke bron van informatie voor leiders, vult Patrick Nijhoff aan. En die worden nog te vaak genegeerd. Hij is auteur van het net verschenen De Bedrijfsburn-out. Als organisatieontwikkelaar is hij al meer dan dertig jaar bezig met vitale organisaties. Dat zijn organisaties die mensen niet uitputten, maar energie geven.

Lees ook: Burn-out kost 60.000 euro, dus de businesscase is snel gemaakt

Werk anders inrichten

Hij ziet dat de belangrijkste oorzaak voor burn-outs ongemoeid blijft: hoe het werk is ingericht. Overbelasting wordt nog altijd beloond. Bureaucratische processen zorgen voor voortdurende stress. Leiders sturen nog te veel op processen, rapporten en targets, geeft hij aan.

Het is niet eens zo ingewikkeld om erachter te komen wat schuurt. Luister bewust naar wat mensen zeggen bij de koffieautomaat, bij vergaderingen of tussen de regels door. ‘De organisatie blijft in het groen bij uitspraken als: we doen het samen, dit gaat ons lukken of wat heb jij van mij nodig’, zegt hij tegen MT/Sprout. ‘Problemen zijn er altijd, maar die worden besproken en getackeld. Met volle energie.’

Als de samenwerking wat stroever begint te lopen, reacties vertragen, de service minder scherp is, dan is de gele fase op komst. Het moment waarop aan mensen vaak wordt gevraagd nog even gas te geven. Maar eigenlijk zijn ze daarvoor al te vermoeid en beginnen de foutjes erin te sluipen.

Iedereen in het rood

‘Dit is de fase waar het meest overheen wordt gewalst in bedrijven. Deze signalen worden snel weggewuifd met het is nu even druk, maar volgend kwartaal wordt het minder druk. Of de mensen moeten nog wennen aan een nieuw systeem of aan de fusie. Terwijl juist daar de aandacht naar toe zou moeten gaan. Wat betekent dat dan, dat het even druk is, want voor je het weet, wordt er nog een tandje bijgezet en loopt iedereen op z’n tandvlees.’

Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer sales opnieuw een grote klant binnenhaalt, terwijl de productie niet kan volgen. En toch blijven zulke orders over de schutting gegooid worden. Dan verzucht de werkvloer dat er niet geluisterd wordt naar de mensen. Of dat al zo vaak is gezegd dat er geen project meer bij kan. ‘Dat is de rode fase waarin je mensen echt aan het overbelasten bent.’

Andere vroegtijdige waarschuwingen zijn dat er helemaal niks meer wordt gezegd. Dat mensen op vrijdag vaker vrij nemen, meer thuis gaan werken, overdag gaan sporten ‘om te ontkoppelen’. Ook een klacht van een klant, een manager die aan de bel trekt over werkdruk of een enthousiaste teamspeler die gedemotiveerd raakt, is een teken aan de wand.

Lees ook: Vierdaagse werkweek is een effectieve en goedkope oplossing tegen burn-out

Levensfases hebben impact

Alleen worden die signalen afgehandeld als incidenten, merkt Nijhoff op. Zulke meldingen komen vaak terecht bij verschillende afdelingen, bij HR, de ondernemingsraad of de klantenservice. Daardoor wordt het grotere patroon niet gezien. ‘Iedereen hoort wel wat de signaaltjes in zijn of haar silo, maar ze denken vervolgens allemaal dat het wel overwaait.’

Uit data valt ook enorm veel te leren, sluit Hagoort aan. Acture heeft inmiddels gegevens verzameld van de 1,3 miljoen ziekmeldingen die het bedrijf behandeld heeft. Ze wijst erop iedereen zo’n beetje door dezelfde levensfases gaat. De eerste baan na het afstuderen, het stichten van een gezin, en op latere leeftijd vaak een periode met mantelzorg.

‘Die life-changing events hebben gewoon impact op hoe mensen werk doen. Iedere werkgever krijgt daarmee te maken. Daar kun je je gewoon op voorbereiden. Je kunt je mensen helpen door op dat moment meer rekening te houden met hun thuissituatie en het werk daarop ook in te richten. Daarbij is de werknemer natuurlijk ook zelf verantwoordelijk voor het eigen welzijn.’

Zorgen over pensioen

Zo viel bij een grote autoproducent in Duitsland een afdeling op met kort maar wel veelvuldig verzuim. Nader bekeken speelde ook hier de levensfase een grote rol. Het waren vijftigplussers die zich ernstig zorgen maakten over hun pensioen en het combineren van werk met mantelzorg, vertelt Hagoort.

Ze vroegen zich af ze hun hypotheek nog konden betalen, of ze vrijwilligerswerk konden gaan doen, of ze nog een opleiding konden volgen. Daar is vervolgens op ingespeeld met een dag waarop iedereen vragen kon stellen aan financiële experts, pensioen- en carrière-adviseurs.

‘Mensen willen in principe zelfredzaam zijn, ze willen eruit komen, en met zo’n dag waren ze dus ook echt geholpen.’ Het jaar daarop bleek het ziekteverzuim enorm gedaald. De mensen gingen ook gemakkelijker met hun leidinggevende in gesprek. Over dat ze over twee jaar met pensioen willen. Over hun rol als mantelzorger en wat dat betekende.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

‘Als werkgever kun je er met advies, coaching of training voor zorgen, dat mensen weer grip op hun leven krijgen. En meer grip brengt rust.’ Die rust betaalt zich vanzelf terug met minder verzuim en meer betrokkenheid.

Zelf een beginnetje maken

Managers die signalen negeren en ze niet bespreekbaar maken, vergeten dat het de individuele werknemer is die uiteindelijk de prijs betaalt. Uitvallen met een stevige burn-out kan zo zes maanden tot een jaar duren. Daarom is afwachten geen optie, managers moeten in beweging komen, vindt Hagoort.

‘Zelfs als je die veranderingen in gedrag en signalen niet ziet, kun je als leidinggevende toch een beginnetje maken. Ga een uurtje per week de werkvloer op, drink vaker een kop koffie met iemand. Je kunt ook gewoon de vraag even stellen op een maandagochtend. Hoe zit je erbij? Is er iets wat je wil bespreken? Kan ik je helpen om je werk te kunnen doen. Klopt het voor jou nog hier? Change happens one conversation at a time.

Duurzame inzetbaarheid moet bij elk gesprek het vertrekpunt zijn, vindt ze. ‘Mensen moeten zich al sinds de industriële revolutie continu aanpassen aan werk. Ik zou het graag andersom zien. Hoe kun je het werk aanpassen aan wat de mens nodig heeft om het beste uit zichzelf te halen om dat werk te doen? Dat is de sleutel om mensen op de arbeidsmarkt gezond, vitaal, duurzaam inzetbaar te houden.’

Lees ook: Microstress: hoe kleine stressmomentjes kunnen leiden tot een burn-out