Heel eerlijk: het moest er een keer van komen. Deze week werd Nina.care failliet verklaard, op aanvraag van een oud-medewerkster die nog enkele tienduizenden euro’s tegoed had van de startup van Jasmijn en Lyla Kok.
Een rechter spreekt nooit een faillissement uit als zich maar één crediteur meldt, en in het geval van hun au pair-platform hoef je niet ver te zoeken naar schuldeisers. Vorig jaar roerde zich al een clubje ouders, die vooraf hadden betaald voor de bemiddeling van Nina.care maar vervolgens geen dienst kregen geleverd.
De Belastingdienst zal ongetwijfeld ook een vordering hebben, opmerkelijk is verder de claim van pensioenfonds PFZW wegens het afdragen van premies voor kinderopvangactiviteiten van de startup tussen 2020 en 2024. De rechter bevestigde afgelopen augustus dat Nina.care inderdaad verplicht was een pensioen te regelen voor zijn oppaskrachten. Met terugwerkende kracht zou het 378.176 euro aan premies verschuldigd zijn.
IND trok vergunning in na boetes
De directe oorzaak van de problemen: het bemiddelingsplatform was in 2025 in aanvaring gekomen met toezichthouder IND, die gaat over de vergunning waaronder au pairs van buiten de EU in Nederland te werk mogen worden gesteld. Na een stortvloed aan boetes (48 stuks, voor in totaal 110.000 euro) gaf de IND een openbare laatste waarschuwing. Die werd opgepikt door Nieuwsuur, wat leidde tot berichten over ‘Au pairs die schreeuwen tegen kinderen, nog geen luier kunnen verschonen, of zelfs plotseling verdwijnen.’ In de herfst trok de IND inderdaad het ‘referentschap’ in, waarna Nina.care geen au pairs van buiten de EU meer mocht regelen voor een verblijf in Nederland.
‘Doorstart’ via zusterbedrijf Juno.care
Curator Rocco Mulder is nog druk met de inventarisatie van de schulden, maar de Koks laten al weten dat ze een doorstart maken. Althans: ze gaan verder met Juno.care, een bedrijf dat ze vorig jaar hebben opgericht om binnen de EU au pairs te gaan bemiddelen. Destijds stelden ze overigens tegenover MT/Sprout dat Juno.care een dochterbedrijf was van Nina.care en daarom in een eventueel faillissement zou meegaan, maar dat ligt anders. De nieuwe BV hangt onder de persoonlijke holdings van de beide zussen, waardoor het – voor nu? – buiten het faillissement blijft.
Lees ook: Terugbetaling in 2029 of in aandelen: Nina Care vraagt gedupeerde ouders om geduld
‘Vanuit deze vennootschap zal het team Europese au pairs blijven koppelen aan gezinnen in Nederland en daarbuiten’, staat in een persverklaring van de Koks. Tegenover het ANP zegt curator Mulder dat hij nog niet weet of een doorstart in deze constructie mag. ‘Dat is precies het punt dat we nu aan het onderzoeken zijn.’ Het is voor Mulder onder meer nog onduidelijk of de schulden ook zijn overgegaan naar de nieuwe onderneming. Hij heeft om inzicht gevraagd in de bedrijfsadministratie, maar die nog niet gekregen.
Enorme groei met digitaal model
Het is de vraag of wat de Kok-zussen nu doen een doorstart mag heten en of de curator er geen stokje voor gaat steken door het faillissement van Juno.care of andere bv’s aan te vragen. Het toont wel aan, dat ze als ondernemers hun droom van een internationaal au pair-platform niet willen opgeven. En daarin schuilt een structureel probleem: leent een business als au pair-bemiddeling zich wel voor een snel schaalbaar digitaal model?
Dat leek er wel op, toen Nina.care tussen 2023 en 2025 een enorme groei doormaakte en in no time het grootste au pair-bureau van Nederland werd. De intake van au pairs en het matchen van oppasgezinnen aan de juiste au pairs: het zou volgens het ideale model allemaal geautomatiseerd moeten kunnen verlopen. Investeerders, onder wie ‘avocado queen’ Shawn Harris zagen dat model wel zitten en staken geld in de startup. Bij het verliezen van de status als referent zouden 680 au pairs actief zijn geweest via de Koks.
Groeistuipen en conflicten
De praktijk bleek op zijn zachtst gezegd weerbarstiger. Zodra Nina.care als platform serieus schaal begon te krijgen, ging het piepen en kraken. Dat maakten de talloze en aanhoudende klachten van ouders wel duidelijk, plus de stroom aan boetes die de IND oplegde. Niet alleen het screenen vergt blijkbaar veel mensenwerk, dat geldt ook voor het begeleiden van de meestal jonge au pairs, die maandelijks recht hebben op zakgeld en aan wie ook gezamenlijke uitjes werden beloofd.
Lees ook: Au-pairplatform Nina Care verspeelde zijn IND-vergunning. Wat ging er mis?
Zelf beschouwden de oprichters het als groeistuipen, maar het lijkt erop dat er te weinig geld was om een organisatie op te zetten die zowel de vraagkant van het platform – de gezinnen – als de aanbodkant – de au pairs – voldoende kon bedienen. De klachten werden uiteindelijk conflicten, ook met medewerkers die zich financieel benadeeld voelden.
Randjes van goed ondernemerschap
De Koks zochten – waarschijnlijk om het schip drijvend te houden – hier en daar de randjes van goed ondernemerschap op. Ondanks het risico dat ze hun vergunning zouden kwijtraken namen ze bijvoorbeeld wel vooruitbetalingen van ouders aan. Sommige klanten hebben hierover geprocedeerd om hun geld terug te eisen en ze kregen gelijk van de rechter.
Na de dreigementen van de IND beloofden de oprichters vorige zomer nog wel beterschap. Het team zou worden versterkt, onder meer met een cfo en een expert op het gebied van visa-aanvragen. De screening van au pairs zou worden uitgebreid en verbeterd. Verder zou Nina Care voortaan 24/7 telefonisch bereikbaar zijn voor noodgevallen. Het kon de IND vorig jaar allemaal niet overtuigen.
‘We geven niet op’
De Koks waren sindsdien druk met procedures tegen de IND en rechtszaken van oud-medewerkers en klanten. Klanten die hadden vooruitbetaald kregen uiteindelijk het aanbod om vanaf 2027 in drie jaarlijkse termijnen te worden terugbetaald zodra de business dat toelaat. Ondertussen hoopten ze investeerders ervan te kunnen overtuigen dat de Europese variant van Nina.care, Juno.care, wél werkend te krijgen valt.
Uit het persbericht van woensdag blijkt dat het duo zelf nog steeds gelooft in een techplatform als een soort Uber of Airbnb voor oppas: ‘We geven niet zo makkelijk op. Het team kan inmiddels tegen een stootje en de technologie werkt goed. We hebben verantwoordelijkheden en we hebben ook heel veel geleerd. Daarom gaan we dit bedrijf een eerlijke nieuwe kans geven. (…) ‘Voor eind deze maand staat de lancering van een vernieuwd oppasproduct gepland.’
