Hij is de tweede ceo van buiten de familie en ook de tweede Nederlandse topman: Antoine Ligtvoet van het Britse Colt Group. 'We bevallen kennelijk goed'.
WERELDMANAGER
Nederlanders. Je komt ze overal in de wereld tegen. Ook in het mondiale bedrijfsleven. Elke donderdag portretteren we zo’n Hollandse manager in het buitenland.
Deze editie:
Antoine Ligtvoet
> ceo van het Britse Colt GroupRuim zeventien jaar geleden begonnen als junior verkoper, vandaag de dag kapitein van het schip. En in de jaren daartussen heeft Antoine Ligtvoet (45) wel zo’n beetje alle afdelingen van het Engelse familiebedrijf Colt Group (in Nederland beter bekend als Colt International) gezien. Hij deed operations management, werkte als marketeer, zat op de ontwikkelingsafdeling, gaf leiding aan de productielijn en stuurde als interim-manager een aantal reorganisaties aan. Acht jaar geleden trad de Nederlander toe tot the board of directors. Sinds juli 2008 is hij de aanvoerder van die club.
Tweede Nederlandse ceo
“Ik ben pas de tweede ceo van buiten de familie”, zegt Ligtvoet. “Mijn voorganger kwam overigens ook uit Nederland. Dat bevalt ze blijkbaar goed. Het klinkt een beetje cliché, maar Nederlanders zijn direct, spreken goed hun talen en kunnen makkelijk omgaan met verschillende culturen.”
En als algemeen directeur van Colt Group is vooral dat laatste aspect geen overbodige luxe. Het bedrijf is in maar liefst 44 landen actief. Daar biedt het een brede lijn producten aan voor de klimaatbeheersing op de werkplek. Van airco tot zonwering, brandbeveiliging en ventilatieoplossingen. De omzet in 2009 bedroeg bijna 170 miljoen Britse pond (205 miljoen euro). Daarvan bleef 7,6 miljoen (9,2 miljoen) over als winst.
3 vragen aan de wereldmanager:
1. Volgende baan
Mijn ambitie is om nog eens aan de slag te gaan voor een nog groter en waarschijnlijk dus beursgenoteerd bedrijf.
2. Voor het laatst iemand ontslagen
Dat was in november vorig jaar. Moeite? Nee. Het betrof een fraudegeval. Daar moet je keihard tegen optreden.
3. Ergernis op het werk
De traagheid die je soms in processen ziet, al weet ik dat dit bij de groei van een bedrijf hoort. Mensen die mij kennen krijgen bij het lezen van dit antwoord waarschijnlijk meteen een glimlach op hun gezicht.
Het hoofdkantoor van Colt Group staat in de Zuid-Engelse stad Havant. Ligtvoet woont echter nog gewoon in Nederland. Drie dagen werkt hij hier, één dag in de week zit hij in Duitsland en dan is er nog het wekelijkse tripje naar Havant. Verder reist de Nederlander zo’n twee keer per jaar naar de vestigingen in Azië, eenmaal naar Zuid-Amerika en bezoekt hij diverse malen het Midden-Oosten.
Onregelmatige werkweek
Een onregelmatig leven dus. Maar daar wen je aan, zegt Ligtvoet. “Het is een enorme verrijking dat je op zoveel verschillende niveaus van zoveel verschillende culturen mag proeven. Natuurlijk, het reizen heeft ook een schaduwzijde. Je bent vaak weg van huis. Het is belangrijk dat je ondanks het onregelmatige karakter van je werk toch de juiste balans weet te vinden met de situatie thuis. Dat gaat goed. Ons gezin is ook al wel aan dit ritme gewend. Mijn eerdere functies bij Colt hadden namelijk ook een internationaal karakter.”
Duitse hiërarchie
Wanneer Ligtvoet over de grenzen aan het managen is, gebeurt dat met name in Duitsland en Groot-Brittannië. Over de verschillen in aanpak hoeft hij niet lang na te denken. “Als Nederlander in Duitsland moet je altijd in de gaten houden dat hiërarchie daar nog een veel belangrijkere rol speelt. Bij ons klopt iemand gewoon op je deur en komt hij binnenlopen. ‘Heb je even?’ Dat zou een Duitser nooit doen. Die loopt eerst keurig netjes naar de secretaresse en maakt dan een afspraak.
Bij Engelsen blijft altijd de vraag: wat wordt er gezegd en wat wordt er bedoeld? Daar ga je als Nederlander in het begin nog wel eens de mist mee in. Ik heb dat lange tijd als excuus kunnen gebruiken, maar dat werkt niet voor eeuwig natuurlijk. Je leert die momenten overigens vanzelf wel herkennen.”
Invloed van crisis
De crisis? Die lijken ze in Duitsland al lang weer vergeten. Natuurlijk kreeg Colt Group wat klapjes te verwerken in 2009. Het bedrijf dat sterk leunt op activiteiten in de bouw zag zich door de economische malaise genoodzaakt om het personeelsbestand terug te schroeven van 1000 naar 850 man. In Duitsland bleef de orderportefeuille echter vrijwel constant op niveau.
In Duitsland gaat het al weer een tijdje crescendo. De huidige jubelstemming bij onze oosterburen is ook Ligtvoet niet ontgaan. “Wanneer ik in Duitsland ben, dan proef ik een zekere trots bij de mensen. Trots dat de economie het zo goed doet, in tegenstelling tot veel andere Europese landen. Het leidt er wel toe dat we steeds meer moeite krijgen om goede mensen te vinden. De vraag naar vakkrachten is al zo groot dat we onze wervingsactiviteiten hebben uitgebreid naar de Nederlandse markt. Daarnaast zetten we de komende jaren nóg meer in op het opleiden van eigen mensen. Zo hebben we in Kleve zelfs een eigen opleidingscentrum.”
Aansluiting onderwijs bedrijfsleven
De niveauverschillen tussen jonge medewerkers uit Nederland en Duitsland zijn volgens Ligtvoet overigens niet bijster groot. “Wel kun je zeggen dat de aansluiting tussen onderwijs en bedrijfsleven daar iets beter is geregeld. In Duitsland duren de stageperiodes namelijk veel langer.”
Over de toekomst van Colt Group maakt Ligtvoet zich ook geen zorgen. Ondanks het terugschroeven van het personeelsbestand was 2009 qua omzet het beste jaar ooit. Inmiddels is de aantrekkende wereldeconomie alweer duidelijk te merken in het orderboekje van het bedrijf. Twee maanden geleden sleepte het zelfs de grootste opdracht in de 80-jarige bedrijfsgeschiedenis in de wacht: het nieuwe dak van het Centraal Station van Den Haag.
