Businesspartners groeien vaker uit elkaar dan je denkt. Op zich logisch; de kans is klein dat twee businesspartners zich in hun leven op dezelfde manier ontwikkelen. Vergelijk het met een huwelijk. Soms werkt een relatie die gepassioneerd begon na een aantal jaren gewoon niet meer. Is dat erg? Leuk is het meestal niet, maar hoe ernstig de situatie is hangt af van de manier waarop je ermee omgaat. De sleutelwoorden zijn waarden, respect en zelfreflectie.
Dit artikel komt uit Sprout Magazine. Abonnement?
Ik heb goede en slechte ervaringen met compagnons. Mijn vroegere compagnon Simon was in zo’n beetje alle opzichten mijn tegenpool. Hij was klein, ik ben groot. Ik sport veel, leef gezond en ben getrouwd, Simon had een compleet tegenovergestelde levensstijl. Hij was bij EuroNet verantwoordelijk voor onze technologie en ik voor de commercie en ondanks onze verschillen werkte het perfect. Pas vele jaren en fouten later begreep ik waarom. Want het feit dat iemand verschilt, is geen garantie op zich ondervonden we eind jaren negentig.
We vormden een merkwaardige eenheid
Omdat we besloten een aantal bedrijven tegelijkertijd op te richten, zochten we in één van de andere ondernemingen een directeur die mij optimaal zou aanvullen. Dat lukte. In theorie klopte de keuze, maar de praktijk viel tegen. Nu had mijn intuïtie al duidelijk ‘nee’ gezegd, maar, mijn verstand zei dat dit hoorde bij een tegenpool.
Inmiddels weet ik beter en snapte ik waarom het met Simon wel klopte. Simon en ik waren tegenpolen in bijna alles, behálve als het om waarden ging. We gingen op dezelfde manier met klanten en onze mensen om. We waren bijna even rebels en anarchistisch genoeg om de internetcultuur te omarmen. Hierdoor vormden we door dik en dun een merkwaardige eenheid, ondanks onze verschillen.
Jaren later kwam ik bij een bedrijf terecht met twee directeuren. De ceo – een creatieve, flamboyante, briljante ondernemer – kreeg van zijn raad van toezicht het advies om een tegenpool naast zich neer te zetten. Hij nam iemand aan die zijn zwakte, operational excellence, moest compenseren. Aanvankelijk werkte dat prima, maar al snel groeiden ze uit elkaar. Ze keken fundamenteel anders aan tegen belangrijke aspecten van de bedrijfsvoering en hadden een totaal verschillende manier van leidinggeven.
Dat had tot gevolg dat het bedrijf min of meer in tweeën werd gespleten omdat beide directeuren hun eigen aanhangers kregen. Er sloop angst in het bedrijf, ‘verdeel en heers’ werd het adagium, en de business liep terug. De directeuren bleken niet alleen tegengesteld in kwaliteiten, maar ook qua waarden. Het was dezelfde situatie als ik had meegemaakt, en het is vaak het probleem bij compagnons die uit elkaar groeien.
Als waarden te verschillend blijken, is boos worden zinloos
Mijn advies aan partners die uit elkaar groeien: ga altijd op zoek naar elkaars waarden. Hoe kijken jullie aan tegen de kwalitatieve doelen die je met elkaar wilt bereiken? Hoe ga je om met kritiek? Met falende collega’s? Wat wil je persoonlijk bereiken met de onderneming? Hoe belangrijk is geld? Wat wil je dat klanten over je zeggen? En minstens zo interessant: om welke reden zou je niet meer in het bedrijf of met je compagnon willen werken?
Meer nog dan een duidelijk doel zijn waarden de bindende factor. Waarden kun je nauwelijks faken, want waarden maken wie je bént. Als die waarden te verschillend blijken om met elkaar verder te kunnen, is boos worden zinloos. Verschillen in waarden kun je elkaar niet kwalijk nemen. Agree to disagree en ga ieder zijns weegs. Respect, een universele waarde, is dan het toverwoord. Zonder respect beland je in een conflict dat de onderneming nog verder uit elkaar zal trekken. En dat is pas echt waardeloos.
