Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Management

Een investering met milestones? Wees in vredesnaam voorzichtig

Wil je met je startup een seed-investering aantrekken? Dan kom je in aanraking met Term Sheets, en mogelijk ook met afspraken...

author Philip de Roos

clock 4 min

Marketing is morsdood. Ziezo. Het staat er. Dat heet dan ‘met de deur in huis vallen’. Het internet van alles betekent de finale doodsteek voor marketing. Eindelijk. In veel bedrijven zal het een lange en zeer pijnlijke doodsstrijd worden, omdat mensen even moeilijk oude gewoontes afschudden als wolven hun pels en omdat geen enkele marketeer zich zomaar opzij zal laten schuiven door een of ander slim algoritme en data in een wolk. Toch zal dat gebeuren. Bij slimme, snelle, alerte bedrijven het eerst en bij de langzame losers het laatst. Of te laat. Ooit schreef ik: stuur de sales maar naar huis. Nu zeg ik: stuur ook de marketeers maar naar huis. Waarom? In de nieuwe hypergeconnecteerde wereld concurreren bedrijven niet langer met elkaar; ze vechten om relevant te blijven. Dat blijven ze door de snelle en onvoorspelbare bewegingen van de netwerken te volgen. Door alles wat gemeten kan worden te meten. De data, de verbanden ertussen en de informatie die daaruit stroomt; dat is wat hen up to speed houdt. Informatie is namelijk de motor van een bedrijf. Het maakt niet uit hoe ‘oud’ en hoe groot je bedrijf is, zolang je maar een krachtige motor hebt. Marketingmensen zijn… mensen. We worden als geniaal divergente denkers geboren. Daarna verstikt het onderwijs dat talent. Kinderen zijn (nog niet) geprogrammeerd volgens de wetmatigheden van de wereld der volwassenen. Kinderen leggen de gekste verbanden, omdat ze niet uitgaan van veronderstellingen. En juist die wetmatigheden, modellen en trucs die de marketeer vroeger tot heerser van de klantrelatie promoveerden, maken diezelfde marketeer nu overbodig. In een wereld van globalisering en schaalvergroting ben je namelijk niets met dergelijke veronderstellingen. Slimme bedrijven verzamelen nu schatten aan data. Op die manier kunnen klanten fijnmazig en dynamisch gesegmenteerd worden. Dynamisch, jawel. Dat betekent dat alle mogelijke contextuele data erbij in rekening worden gebracht, zowel product- als service- als klantgereleateerde data (waar, wanneer, sentiment…). Een mens kan dat nooit verwerken, omdat er te veel data zijn en te veel mogelijke verbanden en omdat mensen altijd dat vinden waarnaar ze op zoek zijn en zelden dingen ontdekken waar ze niet naar op zoek zijn. Omdat we geen kinderen zijn gebleven. Of geen slimme machines zijn. Slimme algoritmes passen hun patroon aan de data aan en niet omgekeerd. Daardoor zijn ze slimmer, sneller, alerter en dus efficiënter dan mensen. Bedrijven die volop inzetten op data en slimme algoritmes bij het aangaan van klantrelaties, zullen winnen. Dat voorspel ik niet. Dat is een feit. Ik vind dat niet eens erg. Al zolang ze bestaat, is marketing met de verkeerde dingen bezig geweest. Productontwikkeling bedacht weer eens iets nieuws en dan mocht markering opdraven om daar klanten voor te zoeken. De zoveelste kopie van een kopie (sinds de iPhone lijken alle smartphones op iPhones) of de zoveelste saaie update (zeven mesjes in plaats van zes op een Gilette-product gaat écht de wereld niet veranderen). Marketing was ook vaak gewoon de slaaf van verkoop. De volgorde in de naam van de afdeling Sales & Marketing zegt genoeg. De meest arrogante verkoper bepaalde wat marketing diende te doen en dat was meestal wat diezelfde verkoper gisteren dacht nodig gehad te hebben om te kunnen verkopen. Ik heb er jarenlang voor gepleit de volgorde te veranderen in Marketing & Sales, maar nu heb ik iets beters bedacht: stuur ze allebei gewoon huiswaarts. Gooi die marketeers er dus uit. Hun oude job laat je over aan data en slimme algoritmes in de wolk. Geen agressieve salesgerichte marketing meer, maar een slimme conversatie met de klant. En zo krijgen bedrijven en The Employee Formerly Known As Marketeer weer tijd voor de menselijke factor: passie, empathie en inlevingsvermogen. Marketing dood? Welnee. De oude marketing is dood. Eindelijk. De wereld ligt open voor de nieuwe marketing.

Digitale transformatie

Marketing is dood, eindelijk

De oude vorm van marketing is dood, aldus MT-columnist Rik Vera. En maar goed, want nu hebben we weer tijd...

author Rik Vera

clock 2,5 min

Lifehacks

Arko in 60 seconden: hoe behoud ik mijn bedrijfscultuur bij snelle groei?

Arko van Brakel beantwoordt ondernemersvragen in 60 seconden. In deze aflevering: hoe behoud je je bedrijfscultuur terwijl je snel groeit?

author Arko van Brakel

clock 0,5 min

Management

Geld voor het oprapen: financiering uit je eigen bedrijf

Crowdfunding, business angels, subsidies, flitskredieten, banken, kredietunies, stapelfinanciering : er zijn tegenwoordig veel mogelijkheden voor financiering. Maar geld lenen kost...

author Bert Wams

clock 3,5 min

Van Marinus Aan Bob Onderwerp Ouderenbeleid Hoi Bob, Op je vraag hoe we ervoor staan, kan ik je meedelen dat we als Integrale Werkgroep Ouderenmanagement redelijk op schema zitten met onze eerste, verkennende oriëntatienotitie. Daarbij hebben wij dankbaar gebruik gemaakt van Tom Beljaerts, dé goeroe op het gebied van ouderenmanagement en schrijver van de bestseller ’Hoe je vijftigers weer aan het werk krijgt’. Wat Beljaerts kort samengevat stelt: elk bedrijf krijgt er de komende jaren hoe dan ook meer oudere werknemers bij, kwestie van demografie. Die oudere werknemers zijn doorgaans duur, zeker ten opzichte van hun teruglopende arbeidsproductiviteit. En wat doen wij, managers? Wij ontzien die oudere werknemers en zo, stelt Beljaerts, maken we er bedrijfsmatig alleen nog maar een groter probleem van. Vandaar zijn boodschap: stop ermee om die oudjes te ontzien! De zweep erover! Leg juist voor die werknemers de lat extra hoog! Het klinkt cru, Bob, zoals ik het nu zeg, maar in de woorden van Beljaerts: het is het beste voor iedereen. Voor managers, voor bedrijven, voor de economie en zeker ook voor de oudere werknemers zelf. Want die worden ineens weer behandeld als werknemers waar je wat aan hebt, waar je wat van verwacht, ja, waar zelfs toekomst in zit. Nou, aan de hand van dit denkraam zijn we dus met die notitie bezig. Marinus de Boer Voorzitter Integrale Werkgroep Ouderenmanagement Hoi Marinus, Ja, ik zie het punt wel van die Beljaerts (is dat diezelfde van het boek ’Hoe Jack Welch mijn leven veranderde’?) maar ik ben een beetje bang dat we voor de zoveelste keer blijven steken in denkramen en oriëntatienotities. Ik zou het erg op prijs stellen dat jullie ook concrete maatregelen op papier zetten en als het even kan ook quick wins. Bob Bob, Maar daar komen we ook mee. Want dat is ook het credo van Beljaerts: niet denken maar doen! Wij hebben een apart groepje geformeerd dat drie middagen heeft gebrainstormd en daar zijn concrete punten uit voortgekomen, inclusief die quick wins waar jij op zit te wachten. We moeten de punten nog nader uitwerken, en trouwens ook nog juridisch toetsen, maar hier al zovast een voorproefje: - Hou ze fit, die vijftigers. Zo mogen ze bijvoorbeeld niet langer de lift nemen en tussen de middag geen kroketten meer. - Overstelp ze met werk, geef ze ook op vrijdagmiddag een stapel werk mee naar huis, zodat ze in het weekend niet in de tuin gaan rondhangen. Zoals Beljaerts stelt: geef ze op geen énkele manier het idee dat ze het wat rustiger aan kunnen doen. Integendeel. - Maak duidelijk dat er anno 2017 in het bedrijfsleven geen verworven rechten meer bestaan, hoe oud je ook bent. Hebben ze na vele jaren een leuk plekje achterin bij het raam veroverd, lekker geïsoleerd van de rest? Zet ze terug middenin de kantoortuin! - Corrigeer meteen op harde wijze die werknemers die zinnen beginnen met ’Vroeger…’ of ’In mijn tijd…’ Je moet ze, zegt Beljaerts, als het ware afleren dat er een vroeger is geweest en aanleren dat er in een bedrijf maar een tijd is en dat is déze tijd. - Organiseer competities tussen oudere en jongere werknemers. Geef ze allemaal dezelfde opdracht en laat collega’s jureren wie die opdracht het best en het snelst heeft uitgevoerd. Zo breng je de vijftiger weer helemaal terug in de ratrace. Marinus de Boer Voorzitter Integrale Werkgroep Ouderenmanagement Marinus, Ja, dit geeft me wel een goed gevoel. Maar jullie moeten dit inderdaad juridisch goed checken, want als je vijftigers verbiedt kroketten te eten tussen de middag moet dat denk ik voor iedereen gelden. We moeten voorkomen dat het lijkt alsof we op basis van leeftijd discrimineren. Ook dat liftbeleid moeten we goed overwegen, want als je als 56-jarige op de begane grond werkt, heb je van zo’n maatregel geen last en dat is dan niet sportief ten opzichte van een 56-jarige die op onze zevende etage werkt. Wanneer is jullie oriëntatienotitie klaar? Bob Bob, Morgen! Ja, ik zie je denken: dit heb ik nog nooit meegemaakt. Maar ik heb Wim Hagenaars erop gezet, je weet wel, die 58-jarige op Marketing die al kreunt en zucht als-ie even naar de koffiehoek is geweest. Ik zei hem vanochtend: dit is de opdracht, Wim, je hebt precies een dag, en anders begin je morgen om half zeven als assistent in de postkamer. Bob, die Wim zit nu te tikken als een jonge hond! Marinus de Boer Voorzitter Integrale Werkgroep Ouderenmanagement

Carrière

Bob leert dat er toekomst zit in de senior werknemer

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. In deze aflevering leert hij dat er toekomst zit...

author Hans Verstraaten

clock 3 min

i.s.m. Firmhouse

Management

5 dingen die je kunt doen om meer te leren van je klanten

De meeste ondernemers doen niet wat nodig is om hun potentiële klanten echt goed te begrijpen, schrijft Sprout-expert Robbert van...

author Robbert van Geldrop

clock 3,5 min

Advocate Eva Knipschild schrijft voor MT over rechtszaken die op haar bureau terecht komen. Dit keer bespreekt ze het relatiebeding in het contract van een werknemer. Wie vallen er allemaal onder die term?

Management

(On)eerlijk? Zelfde verplichtingen voor grote en kleine werkgevers

De h-grond is een vergaarbak voor alle ontslagredenen die niet wettelijk zijn vastgelegd. Dat kan voor flink wat opschudding zorgen...

author Eva Knipschild

clock 2 min

Lifehacks

Doelen versus intenties: mijn ervaring na vijf jaar ondernemen

Het stellen van doelen kan verlammend werken, schrijft Charlotte van Leeuwen. 'Het stellen van een intentie is een stuk effectiever.'

author Redactie MT/Sprout

clock 3 min

Management

3 uitgangspunten voor een winstgevend bedrijf

Geld verdienen leer je niet door gelijk een investeerder aan boord te nemen en geld uit te geven, stelt Edwin...

author Edwin Vlieg

clock 3 min

We krijgen vandaag een ISO-controle op de zaak. Een garantie voor klanten dat wij werken volgens een vast kwaliteitssysteem. In de kantine is onze interieurverzorgster bezig de voorbereidingen te treffen om de inspecteur straks in te pakken met een grote pan erwtensoep en oer-Hollandse kroketten. We gaan in ieder geval proberen om de inspecteur op een onschuldige manier in een goede bui te krijgen. Misschien controleert hij wel iets milder vandaag. Vorig jaar was hij in een slecht humeur en maakte hij er een heel probleem van dat op een standaardformulier de bladzijdenummering bovenaan stond in plaats van onderaan. Hij kon echt niet lachen om mijn ietwat bijdehante opmerking om gewoon het blad om te draaien. Maar, dit was niet volgens ons 'ISO-handboek'. Ondertussen heeft de inspecteur mijn collega gesproken en roept triomfantelijk uit: ‘Jullie kijken er vast al de hele week naar uit om straks met mij een keuringsronde door de fabriek te lopen. Ik ga mijn werkschoenen even aandoen en dan kom ik eraan.’ Mijn collega lacht zuur terug. Zou de inspecteur een vermoeden hebben door deze cynische opmerking te plaatsen? Zou hij weten dat we hem wel kunnen schieten vandaag en absoluut geen zin hebben in de controle? Net als een belastingcontroleur en de arbeidsinspectie, die weten toch ook donders goed dat niemand hun graag ziet komen op een bedrijf. Dit is niet persoonlijk bedoeld, maar zo’n controle is gewoon oersaai werk. Al snel verschijnt de controleur terug op kantoor: ‘Ik heb mijn muts maar opgezet. Het is zo koud vandaag. Ik dacht er eerst aan om mijn Jagermeister-muts op te zetten, die is warmer. Dat komt misschien een beetje raar over’, grapt hij. Even later zien we twee mutsjes rondlopen over ons terrein: mijn collega met zijn grote zwarte muts op zijn hoofd en de ISO-inspecteur met een oranje hoofddeksel met oortjes. Terwijl ik uit het raam sta te kijken, ben ik heel blij dat ik vandaag de rondleiding niet hoef te doen. Al die irritante vragen beantwoorden: ''Hoe verwerken jullie de laatste aanpassingen in de fabriek op de constructietekeningen? Zijn jullie klanten echt zo tevreden als dat jullie zeggen? Hoe waarborg je de kwaliteit van uitbesteed werk?'' Het zijn allemaal punten die voor ons vanzelfsprekend zijn, maar nu allemaal op papier moeten staan. Er gaat komend jaar nog meer administratieve rompslomp bij komen. We moeten overschakelen naar een nieuwe ISO-norm, waarbij we een uitgebreide SWOT-analyse moeten maken met SMART-doelstellingen en de risico’s van al onze stakeholders in kaart moeten brengen. We gaan ons in ieder geval niet vervelen. Alleen deze keer opletten dat ik de nummering onderaan de pagina zet in plaats van bovenaan. Het is maar dat de procedure juist gevolgd wordt, toch? Na een uur komen de twee mutsjes het kantoor weer binnen. ‘Zo, wat een mooie ontwikkelingen allemaal. Uw collega heeft jullie nieuwe project helemaal uit de doeken gedaan. Heel indrukwekkend. Alleen kan ik nu onderzoek en ontwikkeling niet meer uitsluiten in de controle. Hier gaat u volgend jaar ook op gecontroleerd worden bij de audit. Volgens uw collega geen probleem, want jullie werken toch al helemaal volgens de ISO-norm.’ O, nee. Nu kan ik voor onderzoek en ontwikkeling van nieuwe producten ook procedures en interne audits gaan opstellen. Ik heb nu al een heel boekwerk verzamelt met documentjes en checklists van interne audits en andere ISO-voorschriften. Mijn collega is iets te enthousiast geweest vandaag met de rondleiding door ook onze nieuwe producten te laten zien. Ik begrijp dat hij hier trots op is, maar ik heb jarenlang moeite gedaan dit onderdeel uit ons verrekt dikke ISO-handboek te houden. Nu heb ik volgend jaar nog meer administratieve rompslomp. ‘O, ja Kristel. Nog een kleine opmerking. Op de klantenevaluatie staat het verkeerde jaartal onderop de pagina. Gewoon even opletten voor volgend jaar. Dit keer zie ik het door de vingers. En trouwens, heerlijke erwtensoep. Kun je mij het recept hiervan nog even doormailen?’ We zullen maar niet prijsgeven dat het soep uit blik is nu de audit uiteindelijk goed is verlopen.

Management

We kunnen de ISO-controleur wel weer schieten

We krijgen vandaag een ISO-controle op de zaak. Een garantie voor klanten dat wij werken volgens een vast kwaliteitssysteem. In...

author Kristel Groenenboom

clock 2,5 min

co founder onmisbare afspraken

Management

7 onmisbare afspraken met je co-founder

Startende bedrijven imploderen regelmatig doordat oprichters elkaar naar het leven staan. Sprout-expert Paul Hendriks deelt 7 onmisbare afspraken waarmee je dit...

author Paul Hendriks

clock 3 min

Lifehacks

Arko in 60 seconden: hoe ben ik als ondernemer vrij, maar niet eenzaam?

Arko van Brakel beantwoordt ondernemersvragen in 60 seconden. In deze aflevering: hoe hou ik als ondernemer de touwtjes in de...

author Arko van Brakel

clock 0 min

VAN Robert AAN Bob ONDERWERP Survival weekend Hoi Bob, Zéér benieuwd hoe je Management Survival Weekend was in Schotland. Heb je het überhaupt overleefd? Ben je jezelf tegengekomen? Hoor het graag, want zoals je weet moet ik over twee weken. Het schijnt hét middel te zijn voor teambuilding, toch? Robert Hoi Robert, Ik mail je even vanuit huis, want ik kan amper lopen en ga straks eerst naar de huisarts voor wat pijnstillers. Dan weet je het al natuurlijk: Robert, het was echt verschrikkelijk. Ik vind het eigenlijk onzin dat Hoofdkantoor dit soort tochten organiseert voor zijn managers, zonde van het vele geld, maar goed, als je weigert kun je de komende jaren promotie wel vergeten. Enfin, we kwamen op vrijdagmiddag aan in Glasgow, toen met een busje helemaal naar het noorden, úren onderweg. Al die tijd zat ik naast ene Roel Dassink, onze survival coach. Dat schijnt een bekende bergbeklimmer te zijn en die leert nu managers zichzelf tegen te komen. Dat zei hij ook die hele rit: ‘Jij komt jezelf straks helemaal tegen, Bob' en ‘Ik sleep je er doorheen, Bob, maar alleen: als jij jezelf helemaal geeft, Bob.' Hele vermoeiende man. Zaterdagochtend moesten we eerst mountainbiken. Erg zwaar parcours, veel heuvels en vooral erg glad en ik ging veel te hard van start en kon halverwege amper nog adem halen. Ik wou echt opgeven, maar toen kwam die Roel weer: ‘Jij wilt toch niet dat ik Hoofdkantoor moet vertellen dat jij al na een paar uur hebt opgegeven, hè Bob?' Wat een kwal zeg. Ik kwam halfdood aan, gelukkig net niet als laatste, want Arno was onderweg gevallen en die arriveerde vijf minuten later, hevig bloedend. Toen moesten we meteen erna een tocht maken door heel ruig gebied en Arno hield het niet meer vol, waar ik best blij om was, net als toen Johan uitgleed en niet meer verder kon. Ondertussen, dat was nog het ergste, moest ik van die Roel voortdurend verhalen aanhoren over zijn avonturen in de Himalaya en hoe vaak hij daar zichzelf was tegengekomen en dat hij zulke fijne maatjes is met onze bestuursvoorzitter, wat best zou kunnen, je weet maar nooit, dus deed ik almaar alsof ik heel geïnteresseerd was. 's Avonds kampvuur. Iedereen was kapót. Van Roel moesten we zeggen hoe we ons voelden. Dan zeiden mensen ‘Moe' of ‘Kapot' en dan zei Roel dat hij dat niet bedoelde, nee, hoe we ons écht voelden, maar niemand had nog zin in zo'n therapeutisch gesprek en toen werd hij boos en begon te roepen dat we allemaal slappelingen waren, mietjes, niet geschikt voor de echte top en toen zei André ineens: ‘Ach man, jij kan niet eens een spreadsheet maken...' En toen werd het echt ruzie en toen zei Frank ineens dat hij er genoeg van had en liep weg. ‘Die komt wel terug', zei Roel. ‘Dit heb ik zó vaak meegemaakt.' Nou, Frank kwam niet terug, we hebben hem uiteindelijk gevonden, na een halve nacht zoeken, en toen waren we Pieter weer kwijt. Het was echt chaos en die Roel deed net alsof het er allemaal bij hoorde. ‘Nou leren we de leiders kennen!' zei hij almaar, maar d'r was helemaal niemand meer die de leiding nam, hij ook niet. En als we weer eens iemand kwijt waren, zei hij: ‘Zoeken! Jullie managers moeten leren zóeken!' Gelukkig vertelde een sombere Henk ons diep in de nacht dat de kwartaalcijfers van zijn divisie zwáár achterliepen, dat monterde ons dan wel weer op. Op zondag waren we allemaal zo moe dat niemand nog wat zei, wat best lastig werd tijdens het groepsgesprek, ergens bovenop een berg. Roel bleef proberen, maar niemand had nog zin, en toen begon hij te huilen, echt waar, die brede, boomlange kerel begon ineens te huilen. Toen hebben we hem maar getroost en mee naar beneden genomen, naar het busje, want hij was echt de weg kwijt, figuurlijk en letterlijk. Nou ja, behalve Roel is verder niemand zichzelf tegengekomen in Schotland en aan teambuilding zijn we ook niet toegekomen. Maar nu moet ik echt naar de huisarts, man, die rug van me... Bob Hoi Bob, Wat een fiasco zeg. Ik hoop dat je snel herstelt. Ik krijg trouwens net een mailtje van Hoofdkantoor dat mijn Schotse survivalweekend is gecancelled. Er staat niet bij waarom. Robert

Carrière

Bob moet zichzelf ‘tegenkomen’ op survival in Schotland

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Hij doet zijn best. Deze keer gaat Bob over verzoek van Hoofdkantoor op...

author Hans Verstraaten

clock 3 min

Nu de dagen zonniger worden, kijkt menig kantoormedewerker met enige regelmaat dromend naar buiten. Daar zien zij mensen in t-shirts, korte broeken en jurkjes lopen, terwijl de kantoormedewerker zelf in nette kleding, of misschien zelfs wel in kostuum achter het bureau zit. Door de felle zon kunnen de temperaturen op kantoor flink oplopen. Dit is hét moment om als manager de rol van trendsetter in te nemen en je personeel kennis te laten maken met een alternatieve zakelijke kledingstijl. Het gaat hierbij om zakelijke kleding van linnen en katoen. Katoenen kleding is al veel beschikbaar in de vorm van blouses, overhemden en broeken. Een minder bekend kledingstuk van katoen is het katoenen colbert of kostuum. Linnen kleding wordt vaak gezien als vrijetijdskleding. Toch bestaat er een ruim aanbod van linnen kleding, dat ook in zakelijke context gedragen kan worden. Deze kleding zien we vaak terug in de vorm van een overhemd, blouse, pantalon, colbert en kostuum. Wat zijn nou eigenlijk de voordelen van deze stoffen? Voordeel 1: luchtigheid Linnen en katoen zijn stoffen met een open structuur. Dit houdt in dat ze minder warmte vasthouden en meer lucht doorlaten. Op een warme lente- of zomerdag is dit een bijzonder prettige eigenschap. Vooral de vezels van linnen stoffen hebben een bijzonder grove structuur, waardoor de stof zeer luchtig is. Vanwege deze luchtigheid voelt de stof ook koeler aan dan bijvoorbeeld wol. Voordeel 2: ongevoerde colberts Omdat katoen en linnen vooral zomerstoffen zijn, worden colberts van beide materialen doorgaans ongevoerd verkocht. De colberts hebben dus geen binnenlaag, wat de luchtigheid van de jasjes ten goede komt. Nadeel: kreukgevoelligheid In tegenstelling tot bijvoorbeeld wol, hebben katoen en linnen de eigenschap gemakkelijk te kreuken. Dit zal vooral zichtbaar zijn op plekken waar de kleding strak zit, of veel beweegt, zoals in de knieholte of de binnenkant van de elleboog. Gelukkig is de kreukgevoeligheid van katoen en linnen algemeen bekend, dus zal dit bij deze stoffen sneller worden geaccepteerd. Formele en informele look Linnen en katoenen kleding kunnen gemakkelijk bij een formele- en casual outfit worden toegepast. Ter inspiratie staan hieronder twee outfits uitgeschreven. Zakelijke look Voor een zakelijke look combineer je een linnen jasje met een katoenen business overhemd. Belangrijk! Als je een stropdas en pochet draagt bij een linnen jasje, kies dan niet voor een zijden stropdas, maar voor een linnen stropdas en pochet. De glans van zijde stoffen combineert namelijk niet goed met de ‘doffe’ uitstraling van linnen. Onder het colbert kun je een matchende linnen pantalon dragen, of een gekleurde katoenen broek. Casual look Voor een casual look kun je een katoenen of linnen colbert combineren met bijvoorbeeld een spijkerbroek of gekleurde katoenen broek. In plaats van een business overhemd, kun je hier kiezen voor een linnen overhemd. De stropdas kun je achterwege laten. Door het dragen van een pochet maak je echter veel indruk op je werknemers. Hiermee laat je namelijk zien dat je oog voor detail en mode hebt. Kortom: de zomer is een uitstekend moment om je personeel kennis te laten maken met een nieuwe (zakelijke) kledingstijl. Hiermee ben je niet alleen manager, maar ook trendsetter!

Carrière

Zover mag je gaan met zomerse kleding op kantoor

Wat te doen als het water over je hoofd loopt en vlekken in je mooie blouse achterlaten? Tja, dat kan...

author Robin Hendriks

clock 2 min

i.s.m. Nico Oud BV

Management

Waarom je voor flexibel werk juist een vast bedrag per maand zou moeten afspreken

Een maandtarief met omzetbonus is slimmer dan 'uurtje-factuurtje', stelt Sprout-expert Nico Oud. 'Een zzp’er of bureau inhuren is eigenlijk maar...

author Nico Oud

clock 3,5 min