Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

bugaboo salesforce

Management

Hoe je kosten bespaart én tegelijk blijere klanten krijgt

Wie zijn klanten goed kent, kan ze beter bedienen. Maar op elke eindklant één accountmanager of servicemedewerker, dat kan niet....

author Renzo Taal

clock 4 min

Ik vergat woensdagochtend mijn telefoon. Pas op kantoor kwam ik erachter door met mijn vaste lijn mijn mobiele nummer te bellen en naar de auto te rennen. Niets. Ook niet in mijn tas of in mijn jas hoorde ik niets rinkelen of trillen. Het is een beetje knullige manier om je telefoon te zoeken, maar ik vind hem nog steeds de meest praktische. Maar het was niet nodig geweest. Google wist namelijk al dat ik mijn telefoon vergeten was. Zodra ik mijn pc aanzette en inlogde op mijn Gmail, had Google mij kunnen vertellen dat ik hem thuis had laten liggen. Big Brother Google blijkt namelijk bij te houden waar ik ben. Natuurlijk, ik wist dat Google mijn locatie kan tracken als ik bepaalde apps open heb, zoals Google Maps, maar het blijkt echt veel verder te gaan dan dat. Het weblog Quartz ontdekte dat Google bijhoudt waar een Android-telefoon zich bevindt, ook als de locatieservices zijn uitgezet. Vrijwel alle Android-toestellen peilen namelijk sinds begin 2017 de hele tijd de masten in de buurt. Dat doet Android ook als er geen SIMkaart in de telefoon zit en er in principe geen noodzaak is om een verbinding te zoeken. Geen noodzaak misschien voor de gebruiker omdat je niet kunt bellen, maar wel handig, voor Google. Wie drie masten ziet, die heeft drie punten én dus een locatie. Kijkgedrag op telefoon Omdat mijn telefoon vanochtend niet in beweging kwam, kon Google concluderen dat ik of thuis was gebleven, of dat ik mijn telefoon was vergeten. Omdat Google weet dat ik mijn scherm minstens x maal per uur activeer, moeten ze in Mountain View vrij snel hebben doorgehad dat het laatste het geval was. Toen ik vervolgens op mijn werk mijn computer aanzette en inlogde in mijn mail, bevestigde ik slechts was ze al wisten. Desondanks kreeg ik geen berichtje van Google in de trant van: ‘Thijs, wat vervelend, we zien dat je telefoon nog thuis ligt.’ En dat is niet gek, want ik heb namelijk in het verleden mijn best gedaan om ervoor te zorgen dat Google mij niet de hele dag achtervolgt. Ik werd namelijk een tikkeltje paranoia van al die tips – als je nu naar huis rijdt kost het je 36 minuten – en vooral die vragen over locaties waar ik mij bevond. Of ik de HEMA wilde recenseren? Nee! Ik had locatieservices daarom uitgevinkt. En dus moest Google zich wel van den domme houden, ook al hadden ze informatie wel. Ik kan mijn telefoon wel kwijt zijn, maar mijn telefoon weet waar ik ben. In een reactie op de bevindingen van Quartz zei Google dat ze vanaf eind november zullen zorgen dat het niet meer gebeurd. Ze moeten wel, want Brussel kijkt ze op de vingers als het om privacy gaat. Vanaf volgend jaar moet 'locatieservice' standaard uit staan als je een nieuwe Android koopt. De kans is klein dat Brussel genoegen neemt met de uitleg dat het peilen van de locatie om basis van de netwerkmasten  niet valt onder de in de gebruikersvoorwaarden omschreven 'locatieservices'. Maar zelfs als ze hun gedrag niet aanpassen weet ik niet of ik Google nog op zijn blauwe ogen kan vertrouwen. Ik ben een illusie armer. De locatieservice kan ik misschien wel uitschakelen (hier lees je hoe dat moet), maar de locatie vermoedelijk niet. Ik kan mijn telefoon wel kwijt zijn, maar mijn telefoon weet waar ik ben.

Management

Verstoppen voor Google kan niet meer

Hij dacht dat hij een grote jongen was, maar sinds dit voorjaar heeft hij een permanente oppas in de vorm...

author Thijs Peters

clock 2,5 min

Voor een cultuurverandering is meer nodig dan het harkje veranderen. Mensen moeten een transitie doormaken: ophouden de dingen op de oude manier te doen en leren hun werk op een andere manier te doen. Alleen dan is een verandering méér dan een herschikking van stoelen. Dat is niet een kortstondig project, maar een continu proces. Hoe ziet zo’n cultuurtraject er dan uit? Ik geef je zeven aandachtspunten: #1             Bepaal een stip op de horizon Welk gedrag wil je in de nieuwe situatie graag zien? Wat willen jullie gezamenlijk bereiken en welke waarden zijn daarvoor nodig, gegeven de situatie van jullie organisatie, en de ontwikkelingen die op jullie afkomen? Die stip op de horizon hoef je niet in je eentje te bepalen. Juist niet! Ga in gesprek met medewerkers, vorm een werkgroep, informeer bij klanten naar relevante ontwikkelingen die zij signaleren. Zo betrek je mensen vanaf de start van het traject, en draag je bovendien een aantal positieve waarden uit: verantwoordelijkheid delen met medewerkers, klantgericht zijn en openstaan voor feedback. Vergis je niet. Die stip op de horizon is niet de eindbestemming. Die ga je niet bereiken, ondanks alle veranderingen die je implementeert. Want de wereld om je heen verandert - en jullie cultuur en stip op de horizon veranderen daarin mee. #2             Stel vast hoe de cultuur nu is Elke organisatie, ieder team en elke afdeling heeft zo zijn eigen cultuur. Cultuur vind je niet terug in het organogram of de functiebeschrijving, maar zit in de relaties die de medewerkers met elkaar hebben. Kijk eens hoe de cultuur nu is. Hoe gedragen mensen zich in je organisatie? Wat zijn jullie systemen, welke gedragsregels hanteren jullie? Wat voor mensen neem je aan, en onder welke arbeidsvoorwaarden? Wat is de dresscode, welke werktijden hebben jullie, en hoe ziet de inrichting van het kantoor eruit? Hoe zien de relaties met de buitenwereld eruit? Al die dingen geven je input om de huidige cultuur vast te stellen. #3             Stel vast welk deel je wilt houden, en welk deel wil je veranderen? Cultuur is er niet zomaar: het heeft een doel en functie. Door de cultuur hebben mensen duidelijkheid en structuur, het geeft mensen houvast hoe je je moet gedragen: ’Zo doen we dat hier.’ Als je gaat veranderen, dan helpt het om te weten wat de functie is van de huidige cultuur. Waarom doen deze mensen het nu op deze manier? Mensen zijn namelijk best bereid om te veranderen, wanneer ze zien dat het een betere manier is om de functie van het oude gedrag te vervullen. Misschien kom je erachter dat sommige aspecten van de huidige cultuur zo gek nog niet zijn. Of dat het kan blijven bestaan - naast een nieuw element. De cultuur veranderen is een sociale innovatie - en dat is niet te voorspellen hoe het uitpakt. Dat merk je pas als je het echt gaat doen. Dus: #4             Start met een experiment Veranderingen werken nooit zoals je ze vooraf had bedacht. Dat komt omdat mensen met hun oude referentiekader kijken naar de nieuwe situatie. Van nature hebben we allemaal de neiging om niet ons referentiekader aan te passen, maar de situatie zoveel mogelijk aan te laten sluiten bij ons oude referentiekader. En dan loopt het niet zoals jij had bedacht... Start daarom met een experiment en zie hoe het uitpakt in de praktijk. Gun mensen de tijd om missers en fouten te maken en daarvan te leren. Want als je iets nieuws moet leren, dan kost dat nou eenmaal tijd. Maak het zo makkelijk mogelijk om een nieuwe gewoonte aan te leren. En accepteer als veranderaar dat die ontevredenheid er wel even zal zijn. Als je teveel gaat pushen en aandringen op verandering - dan drukken de oude patronen weer de kop op. Een systeem heeft altijd een natuurlijke neiging om weer terug te gaan naar de oude situatie. Weerstand is hier je eigen haast. Sluit daarom aan bij het tempo van de groep. #5             Houd voor ogen wat voor soort verandering je wilt... Gaat het om de vorming van een organisatiecultuur, zoals in een start up? Waar de energie stroomt en de adrenaline hoog is? Dan is het zaak om jullie toekomstdromen met elkaar te delen. Bestaan jullie juist al wat langer en zijn de rapportagesystemen en verplichtingen gaandeweg belangrijker geworden dan de klant? Dan moet je proberen om die systemen terug te dringen en mensen te verbinden met het oorspronkelijke ‘why’ van de organisatie. Wat het ook is waar je naar toe streeft: houd voor ogen waar je naar toe wilt, en waarom. #6             … en laat dat zien in je eigen gedrag Mensen kopiëren elkaar en doen elkaar na. Ze veranderen door voorbeeldgedrag. Laat daarom zelf het gewenste gedrag zien, en beloon de mensen die het ook doen. Dan zie je dat een groep mensen steeds meer het zelfde gedrag gaat vertonen. Denk en handel vanuit het gewenste gedrag. Want de manier waarop jij mensen benadert, roept gedrag bij de ander op. Hoe meer ruimte je aan je team geeft, hoe meer initiatief de mensen in je team zullen nemen. Hoe vaker jij vraagt ‘wat wil de klant?’, hoe meer zij daar mee aan de slag gaan. Terwijl.,.. Hoe meer jij top down beslist, hoe meer zij naar jou kijken voor de volgende stap. Hoe meer… Nou ja, je begrijpt het zo wel. Doe jij iets anders dan wat je zegt dat je belangrijk vindt? Dan is je verandering gedoemd te mislukken. Want mensen horen de leugen en zien de waarheid.  #7             Lange adem, kleine stappen Met een experiment ontregel je vaste gewoontes - maar je hebt nog geen nieuwe werkelijkheid. Om gewoontes blijvend te ontkrachten en nieuwe gewoontes aan te leren heb je tijd nodig. Tijd en volharding. Een cultuurtraject is een lange reis, met veel tussenstops. En dan nog kom je niet aan op die mooie plek aan de horizon. Want je omgeving verandert, de trends en ontwikkelingen veranderen. En zo blijft cultuurverandering doorgaan - gepland en ongepland. Het blijft puzzelen, uitproberen en kleine stappen zetten. En juist dat maakt het zo boeiend!

Management

Zo verander je de bedrijfscultuur

Wie de cultuur van een bedrijf wil veranderen kan voor vervelende verrassingen komen, ziet Yolanda van Heese. Ze geeft zeven...

author Yolanda van Heese

clock 4 min

Ik schrijf dit stukje onderweg naar San Francisco. Samen met een kleine groep geprivilegieerde enthousiastelingen zal ik daar de toekomst van de automobielsector en mobiliteit te verkennen en in het verlengde daarvan de impact op de samenleving en businessmodellen. The Future of Automotive hebben we deze trip gedoopt. Spontaan bracht iemand de iconische DeLorean in herinnering uit de film Back to the Future. In die film uit 1985 vliegt Marty McFly dertig jaar de toekomst in. Een toekomst zonder… internet. Dat kwam immers pas in 1993 en werd in de film nog niet voorspeld. In de jaren negentig konden we ons amper voorstellen hoe een wereld mét internet eruit zou kunnen zien. Nu kunnen we ons geen wereld meer zonder voorstellen. Neem het internet weg en onze samenleving klapt in elkaar. Dat is in amper twintig jaar tijd gebeurd. In die twee decennia zijn onze auto’s nauwelijks veranderd, net zomin als de wegen en de infrastructuur… Uiterlijk zien we minder nieuwigheden dan we hadden voorspeld. Zelfs een Tesla is geen futuristisch uitziend vervoermiddel, maar gewoon een auto. Onder dat uiterlijk is die Tesla wel ongelooflijk nieuw, vooral omdat het een internetauto is geworden. Zo is ook de wereld onderhuids compleet gedigitaliseerd. Businessmodellen gaan op de schop en nieuwe modellen veroveren met schijnbaar vanzelfsprekend gemak de oude wereld, die onmachtig toekijkt. De automotive sector wordt helemaal herschreven. En snel ook. Neem het internet weg en onze samenleving klapt in elkaar De gouden driehoek artificiële intelligentie, big data en robotisering is na internet het volgende ‘nieuwe ding’ en de impact ervan zal nog ingrijpender zijn dan we nu vermoeden. Binnen twintig jaar kunnen we ons geen wereld zonder die drie meer voorstellen. Echt niet. Neem autonome auto's. Het kloppend hart daarvan is artificiële intelligentie, dat gigantisch veel data kan verwerken en waardoor de auto’s constant leren en slimmer worden. Die data worden gegenereerd door de talloze sensoren in de auto zelf, maar ook door andere connected voertuigen en allerlei databronnen die met auto's, infrastructuur en rijomstandigheden te maken hebben. Een zelfrijdende auto is… een robot. Een elektrische. De verbrandingsmotor is dood. Binnenkort hebben we het trouwens niet meer over zelfrijdende auto’s of autonome voertuigen, maar over auto’s. En over voertuigen. Die andere, verdwijnende soort, zullen we mensbestuurde voertuigen noemen. Gevaarlijke objecten. En wanneer auto’s eenmaal autonoom rijden en wij gewoon vervoerd worden van A naar B, kopen we geen auto’s meer, maar gebruiken we mobility as a service. Binnen twintig jaar is dat even gewoon als WhatsApp, Netflix, Spotify... Technologie vreet de oude wereld weg en de nieuwe... is heerlijk. AI, big data en robotisering zijn binnenkort niet meer weg te denken en maken onze steden weer leefbaar. Weg files. Weg vervuiling. Weg infrastructuur gebouwd rond auto’s, met grote parkeerplaatsen. Weg duizenden verkeersdoden. Nieuwe businessmodellen gaan de oude vervangen. Niet alleen in de wereld van de mobiliteit. Dit is pas dag twee van de nieuwe wereld en dat betekent dat iedereen nog de mogelijkheid heeft om mee te surfen op deze nieuwe technologische ontwikkelingen. Dat vraagt lef. Dat vraagt ondernemerschap. Dat vraagt om een open, onderzoekende geest, die niet naar morgen kijkt vanuit het heden, maar vanuit de toekomst en die met die wetenschap de eerste stappen zet om klaar te zijn voor de Day After Tomorrow.

Digitale transformatie

Technologie vreet de oude wereld op, en dat is prima

De gouden driehoek artificiële intelligentie, big data en robotisering is na internet het volgende ‘nieuwe ding’ en de impact ervan...

author Rik Vera

clock 2,5 min

Management

#MeToo: seksuele intimidatie op het werk, wat zegt de rechter?

Een rechter rekent het werknemers zwaar aan als zij misbruik maken van hun positie, legt Sprout-expert Annelieke Fenstra uit in...

author Annelieke Fenstra

clock 3,5 min

Management

Wat ik leerde van 4 dagen onder een boom zitten

Sprout-expert Charlotte van Leeuwen ging een paar dagen los van het digitale infuus. Dat zorgde voor een wijze les die zij nu...

author Redactie MT/Sprout

clock 3,5 min

Ha die Bob, Hé, wat hoor ik nou in de spreekwoordelijke wandelgangen? Je naam wordt genoemd om onze divisie in Italië te gaan leiden. Poeh! Nou, je bent er echt aan toe, Bob, aan zo’n nieuw avontuur, want waar je nu zit, daar zit je al een eeuwigheid, toch? Milano, here I come! Teun van der Meyden Deputy Controller Goedemorgen Teun, Joh, ik weet nog van niks! Maar je hebt wel een beetje gelijk, ja: ik zit hier al veel te lang en ben echt toe aan iets anders. En dan komt er zo’n buitenlands avontuur op me af... wow, Teun, ik moet dit wel even op me in laten werken. Ik ga eerst eens uitzoeken wat die Italiaanse divisie zoal doet (en wat de huizenprijzen in Milano doen!). Bob Bob, Wat hoor ik nou van Teun? Proficiat jongen! Dit is een geweldige kans na al die vele, vele, vele jaren almaar op dezelfde post. Erg verdiend! Ik ben daar pas nog geweest, in Milaan. Zeg, zal ik je een lijstje geven van mijn favoriete restaurants? Mijn grote favoriet is de trattoria L’altro Luca & Andrea, waar je bijvoorbeeld tagliatelle met courgette en pancetta kunt eten, delizioso! De beste koffie schenken ze in Caffè Mercanti in Via dei Mercanti, maar sowieso kun je in Milaan echt geen slechte koffie krijgen. Het is wat mij betreft de koffiehoofdstad van de wereld. En je weet het hè: nooit maar dan ook nooit gaan zitten in zo’n Italiaanse koffietent. Staand je espressootje drinken is een heilige traditie daar. Wanneer vertrek je? En er komt toch wel een groots afscheidsfeest? Mag ook wel na al die vele, vele, vele jaren achter hetzelfde bureau. Peter Hofman Vice President Digital Marketing PS: Ben jij eigenlijk voor Inter of voor AC? Goedemorgen Bob, Hoorde net van Peter Hofman het grote nieuws. Complimenti! Wat een verrassing! Ik dacht eerlijk gezegd dat je de rest van je leven op je huidige post zou moeten doorbrengen, ja, zo af en toe had ik toch flink medelijden met je. Zit je al op Italiaanse les bij de nonnetjes te Vught? Zeg, ze zijn nogal druk en extravert hè, die Italianen, dus dat zal voor jou wel even wennen zijn, en autorijden, manmanman, echt níemand houdt zich aan de regels. Heb je trouwens al een Fiatje Cinquecento aangeschaft? Hahaha! Nou, in elk geval veel succes jongen! Robert Raaijmakers Director of Sales Hoi Bob, Allereerst: gefeliciteerd! Je was er natuurlijk ook wel echt aan toe na al die vele, vele, vele jaren bij die divisie. En het is misschien wat vroeg, maar ik wil wel even kwijt dat ik toch het een en ander van je heb opgestoken. Bijvoorbeeld hoe je moeilijke besluiten eindeloos voor je uit kunt schuiven. Daar profiteer ik nog bijna dagelijks van. Het ga je goed, Bob, arrivederci! Anneke de Bie Chief HRM Bob, Sorry, best stom van me: het blijkt om een andere Bob te gaan, die trouwens, begrijp ik nu pas, geen Bob heet, maar Gianluca. Ach joh, Bob, wat maakt het ook uit, dat hele Milaan is zó overrated. Teun van der Meyden Deputy Controller

Persoonlijke Groei

Bob droomt heel even van het expatbestaan

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. In aflevering 230 mag Bob even dromen over een...

author Hans Verstraaten

clock 2 min

Het is misschien twee, drie jaar geleden dat het begon rond te zingen: kunstmatige intelligentie. Maar in 2017 word je ermee doodgegooid. Geen congres, geen workshop of lezing zonder dat de woorden ‘kunstmatige intelligentie’, of liever nog ‘artificial intelligence’, vallen. De onderliggende boodschap: alles, maar dan ook alles is anders als computers zelflerend worden. Sciencefiction Die opwinding is terecht. Producten en diensten die vijf jaar gelden nog je reinste sciencefiction leken, komen nu gewoon op de markt. Zelfrijdende auto’s hebben de weg naar onze steden al gevonden en wachten alleen nog op groen licht van de wetgever. Scans van patiënten worden sneller door computers geanalyseerd dan door een röntgenoloog. Onze smartphone slaat elke stap die we doen op en weet op basis van al die data steeds beter ons gedrag te voorspellen. Hype rond AI Maar er is ook zeker sprake van een hype. Als je als bedrijf niet aan ‘AI’ doet, loop je achter. En omdat je natuurlijk niet het kneusje van de branche wilt worden, roep je heel hard dat je heel druk bent met AI. De redacteuren van MT ondervonden het zelf. Twee bedrijven werden onlangs na een praatje over AI getackeld door een van onze redacteuren. Wat mooi dat ze met AI bezig waren. Of we ze daarover konden interviewen? ‘Euh, nou, euh, we zijn er wel mee bezig, maar...’ Wat bleek: de bedrijven waren wel druk met ‘big data’, maar de analyse van de data gebeurde nog gewoon ‘met de hand’. En ze zijn niet de enige die de term voor marketingdoeleinden misbruiken. Ook al gesignaleerd: AI-bier en ‘zelflerende’ rotibakmachines. Grappig en soms een beetje sneu. En de hype, die gaat vanzelf over. Uiteindelijk blijven die bedrijven over die er wel echt serieus mee bezig zijn.

Management

De hype rondom artificial intelligence

Veel bedrijven claimen bezig te zijn met AI. Doe je dat nog niet, dan ben je het kneusje van de...

author Thijs Peters

clock 1 min

hoge werkdruk, managers

Persoonlijke Groei

Geen burn-out door werkstress bij bevlogenheid

Bevlogenheid zorgt voor minder stress en dat mensen prettiger en effectiever werken. Maar hoe zorg je voor bevlogenheid en wat...

author Ronald van der Molen

clock 1,5 min

Management

Maak van je zoektocht naar nieuwe medewerkers een prioriteit (15 tips)

Terwijl het vinden van klanten de hoogste prioriteit krijgt, worden nieuwe medewerkers vaak 'even tussendoor' geworven, merkt Sprout-expert Esther Mallant. Een...

author Esther Mallant

clock 3,5 min

Carrière

Beoordeeld op uiterlijk

MT-columnist Kristel Groenenboom windt zich op over het feit dat al haar kledingkeuzes onder een vergrootglas lijken te liggen.

author Kristel Groenenboom

clock 2 min

Management

Juridisch onhoudbaar: doorbitch van Utrechtse nachtclub weigert feestgangers

Een Utrechtse nachtclub die feestgangers weigerde omdat zij de dj niet konden noemen had juridsch geen poot om op te staan,...

author Annelieke Fenstra

clock 2,5 min

VAN Bob AAN Thomas ONDERWERP Het nut van coaching Hoi Thomas, Weet je nog dat ik je vorige week vertelde dat ik grote problemen had met mijn coach? Nou, vanochtend is het helemaal uit de hand gelopen. Meneer had weer eens een boek gelezen, ditmaal over authentiek leiderschap, en vervolgens begon hij drie kwartier uit te leggen hoe Churchill dat nou deed, zo’n oorlog leiden tegen Hitler. Ik had er ineens genoeg van en riep tegen hem: Man, wat heb ik daar verdomme aan! Vertel me liever hoe ik mijn chef sales eindelijk eens meekrijg om die drie procent resultaatverbetering voor elkaar te krijgen! Nou, hij natuurlijk gelijk, want zo zijn ze: 'Heel goed dat je je laat gaan, Bob! Gooi die onvrede er maar uit!' Maar daar trapte ik dit keer niet in. Ik zei dat ik na twintig sessies de facto gewoon niks aan hem had en ben vertrokken. En weet je wat, Thomas? Ik heb er helemaal geen spijt van. Maar nou even een vraag van vriend tot vriend: ken jij nog een coach die wel luistert en wel meedenkt? Bob Ha Bob, Vertel mij wat over die ellende met coaches! Ik heb er net eentje acht maanden gehad die wel luisterde, die deed zelfs niets anders, nou, daar heb je dus ook niks aan. Elke week weer moest ik vertellen wat ik had meegemaakt en het enige wat ik terughoorde was om de tien minuten een ‘Jaja’ of een ‘Zozo’. Voor hetzelfde geld (in mijn geval 180 euro per uur, wat kostte die van jou trouwens?) zit zo’n flaplul dan aan iets heel anders te denken. En ook ergerlijk: vaak zat ik te praten, belde een andere client, en begon hij tegen zijn mobiel ‘Jaja’ en ‘Zozo’ te mompelen. Ik heb goeie dingen gehoord over Tom van Seteren. Schijnt een slimme, doortastende vent te zijn. Maar ja: 290 euro per sessie – en dat terwijl de raad van bestuur niks meer wil vergoeden. Dan wil ik toch wel echt zeker weten dat het dit keer wel tot iets leidt. Thomas Thomas, Kijk alsjeblieft uit met die Van Seteren! Ik heb hem tien weken gehad en werd echt gek van zijn voetbalmetaforen. Vertelde ik hem bijvoorbeeld dat ik een slepend conflict had met mijn CFO en probeerde hem dat uit te leggen aan de hand van wat spreadsheets, want anders begreep je toch het conflict niet. Nou, hij keek er nog niet naar. Begon hij weer: 'Jij moet die CFO van je keihard het veld uittrappen. Knal in het kruis, opzouten.' Een andere keer vertel ik hem dat het me mateloos ergert dat mijn adjunct tijdens het MT me voortdurend in de rede valt. Zegt hij: 'Let op Stam.' Ik zeg: 'Wie?' Zegt hij: 'Stam, Jaap Stam. Even een gemeen elleboogje, recht in de lever, en jouw adjunct weet precies waar jij de grens trekt.' En dan voortdurend zinnen als: 'Hoe denk jij dat een Foeke Booy met zo’n probleem zou omgaan?' Hockeyjongens als jij en ik hebben niets aan zo’n Van Seteren, Thomas. Maar ik hoor wel dat een Marianne Hopstaken (ik geloof 165 euro per uur) iemand is die heel concreet met je meedenkt. Bob Bob, Oh nee, joh, niet, never, nooit Marianne Hopstaken! Ik heb met dat mens elf sessies gehad (ze zit inmiddels trouwens op 215 euro). Van dat meedenken van haar word je helemaal gek. Tijdens de eerste sessie zei ze prompt dat ik er niet als een leidinggevende uitzag, ja, dat mijn kleding geen charisma uitstraalde. Nou, concreet was ze wel, ja: nog diezelfde zaterdag moest ik met haar mee naar de P.C. Hooft. En zij maar beslissen: 'Nee, Thomas, geen button down, nooit button down!' 'Nee, Thomas, geen combinaties, nooit combinaties, dat is voor stofzuigerverkopers!' Ik was een kapitaal kwijt en voelde me doodongelukkig in mijn nieuwe maatpak. Moest ik ook nog de godganse dag op kantoor aanhoren: 'Zo, Thomas, wil je de raad van bestuur in?' Net mijn ex-vrouw, die Hopstaken: ze neemt je hele leven over. Thomas Thomas, Goed dat ik het hoor: ik was net van plan een twintig sessiescontract af te sluiten met die Hopstaken. Maar bij wie zit je nu dan? Bob Bob, Ik zit nu bij Frits de Boer. Tijdelijk, maar dat is ook de bedoeling: Frits is ad interim coach. Hij vangt dat bekende gat op tussen twee vaste coaches. We hebben het eigenlijk nergens over en volgens Frits is dat juist ook de bedoeling: ik moet, vindt hij, na al die mislukte relaties tot rust komen, even een tijdje proberen op eigen benen te staan, even geen vastigheid. Bevalt prima, al is 310 euro natuurlijk enorm veel, maar ja, dat zijn nou eenmaal a.i.-tarieven. Maar ik moet je wel waarschuwen: Frits z’n agenda zit bomvol. Thomas

Carrière

Bob ziet de waarde in van een slechte coach

Bob is divisiedirecteur bij een groot concern. Bob doet zijn best. In deze aflevering leert hij dat een ad interim...

author Hans Verstraaten

clock 3,5 min

'This conference is not about technology, it is about YOU!', buldert Salesforce-CEO Marc Benioff de zaal in. 'You are all Trailblazers and you are doing an AMAZING job.' Het publiek in het Moscone conferentiecentrum juicht. Tijdens de ruim twee uur die de keynote duurt zal er een volledige Hawaiiaanse dansgroep op het podium komen, wordt de spirit of Aloha geëerd, en staan de CEO's van Adidas, Kone, IBM Bluewolf, Girlscouts of America,en de VP van Google Cloud op het podium. Amazing In de speeches die komen zal het woord amazing ongeveer een keer per minuut vallen, soms wel drie keer per zin. You are amazing, we are on an amazing journey, the clients are amazing, the product is amazing en ga zo maar door. Dreamforce is een fenomeen. Elk jaar komen 170.000 mensen naar San Francisco om bijgepraat te worden over de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van de cloudbased CRM-software. Het thema Trailblazers, zoals Salesforce zijn klanten noemt is overal doorgevoerd. Er is een straat afgezet, die volledig is bekleed met kunstgras. Wegwijzers zijn aangekleed als rangers, overal er staan nepbomen, en er hangen posters in met klanten in Salesforce in bergtaferelen. Nuchterheid Het is met Hollandse nuchterheid moeilijk om niet in lachen uit te barsten bij al dit spektakel. Toch heeft het wel iets, deze onbeschaamde positiviteit. Ik probeer het te verplaatsen naar Nederlandt, dat Kees van Dijkhuizen, CEO van ABN Amro vlak voor een congres een Hawaiiaanse krans omgehangen krijgt, en ik zie Ahold Delhaize-CEO Dick Boer niet juichend de CEO van Campina ontvangen om hem te bedanken voor de 'amazing job' die hij doet met het leveren van zuivel. Toch heeft het wel iets. Want ondanks alle zelfverheerlijking, superlatieven en Amerikaanse taferelen zit de conferentie superstrak in elkaar. Vijf leerpunten voor cynische Nederlanders. De Goodies zijn een ecosysteem op zich Iedereen op de conferentie krijgt een tas met spullen,Een prima tas, daar niet van, maar daar onderscheid je je niet mee. Gedurende de conferentie worden er spullen uitgedeeld waarmee je je status kan tonen. Zo krijgen de supertrailblazers de Trailblazer hoodie en worden bij deals tassen, truien, jassen, petten en andere producten uitgedeeld. Zo kan je je onderscheiden van het normale publiek. De ultieme goodie: de gouden hoodie. 2. Het taalgebruik is superstrak en consequent. De Salesforce medewerkers zijn geen onderdeel van het bedrijf, ze zijn onderdeel van de Ohana, Hawaiiaans voor familie. Hawaii speelt een belangrijke rol bij Salesforce omdat oprichter Marc Benioff het idee  voor Salesforce kreeg tijdens een sabattical in Hawaii. Gebruikers van Salesforce zijn Trailblazers en alles is Amazing. Niet alleen Benioff, iedereen vindt alles amazing, andere Salesforce executives, medewerkers en klanten. 3. Er wordt niets aan het toeval overgelaten. Marc Benioff kent zijn hele speech uit zijn hoofd. Hij oefent zijn hele speech zeven keer in zijn geheel. Voor anderen, in de auto, in de badkamer, op straat. Hij gebruikt geen powerpoint, hij loopt door de zaal, de hele tijd geprojecteerd op enorme schermen boven het podium. Ook de speeches van anderen zijn tot in detail geoefend. Het voelt meer als een toneelstuk dan een speech. 4. Succes moet gevierd worden Op zijn Amerikaans, het gaat over Salesforce maar ook de klanten van Salesforce en de medewerkers worden in het zonnetje gezet. Overal hangen posters met de mededeling dat Adidas, Kone, T-Mobile en 21st Century Fox Trailblazers zijn. De boodschap van die bedrijven: ze hebben veel succes met Salesforce. Maar het zijn niet alleen de CEO's die in het zonnetje gezet worden, ook de medewerkers van Salesforce die goede dingen doen, mogen het podium op. 5. Thema is tot in het extreme doorgevoerd. We zijn in het centrum van San Francisco, maar alles moet ons eraan doen denken dat we in de natuur zijn. Het thema Trailblazers, zoals Salesforce zijn klanten noemt is overal doorgevoerd. Er is een straat afgezet, die volledig is bekleed met kunstgras. Wegwijzers zijn aangekleed als rangers, overal er staan nepbomen, en er hangen posters in met klanten in Salesforce in bergtaferelen.

Management

Het hoeft allemaal niet zo Hollands

Het is makkelijk om cynisch te worden tijdens Dreamforce, de conferentie van de Amerikaanse CRM-gigant Salesforce. Maar toch kunnen we...

author Laura Walburg

clock 2,5 min

Management

Hoe Pascal Ontijd zijn nieuwe startup-team samenstelt

Pascal Ontijd deelt op Sprout hoe hij na SnappCar een nieuwe startup uit de grond stampt. In deze tweede aflevering:...

author Pascal Ontijd

clock 2,5 min