Winkelmand

Geen producten in je winkelmand.

‘Ben je als baas niet flexibel, dan ben je daar zelf de dupe van’

Medewerkers willen een goede werk-privébalans en verwachten dat hun baas daar aan meewerkt. Hoe ver ga je als werkgever in het bieden van flexibiliteit?

werk-privebalans, worklife, flexibel, verzuim Photo by Marion Michele on Unsplash
Je leest nu: ‘Ben je als baas niet flexibel, dan ben je daar zelf de dupe van’

Regelmatig verzuimen medewerkers vanwege privésores, zo berichtte Zorg van de Zaak. Mantelzorg, echtscheiding of financiële problemen: tachtig procent zou met levensloopstress te maken hebben gehad en ongeveer twee derde daarvan verzuimde om die reden.

Flexibel

Een medewerker met jonge kinderen heeft behoefte aan flexibele werktijden, hetzelfde geldt voor een mantelzorger of iemand met huwelijksproblemen. Wie als baas verzuim wil voorkomen, doet er verstandig aan om rekening te houden met dergelijke situaties. ‘Werkgevers vinden dat niet altijd hun taak. Maar heb je er geen aandacht voor en ben je niet flexibel, dan pluk je daar uiteindelijk zelf de wrange vruchten van. Want dan gaan medewerkers verzuimen’, zegt Willem van Rhenen, hoogleraar aan Nyenrode, bedrijfsarts en Chief Health Officer bij Arbo Unie.

Wat Van Rhenen betreft gaat goed werkgeverschap nog een stap verder. ‘Zo sprak ik een manager die er per toeval achter kwam dat zijn medewerker in de financiële problemen zat. Er zou beslag worden gelegd op zijn loon. Samen hebben ze het opgelost. Nu kun je – terecht – zeggen dat het niet de verantwoordelijkheid van de werkgever is. Toch krijg je er enorm veel loyaliteit en motivatie voor terug als je het wél doet.’

Steun

Iedereen heeft in zijn werk- en privéleven bepaalde hulpbronnen, zoals sociale steun, nodig. Heb je bijvoorbeeld een vervelende baas, dan wil je daar thuis graag over spuien. Andersom geldt het volgens Van Rhenen ook: ‘Ligt een medewerker in echtscheiding, dan is het belangrijk dat diegene daar met collega’s of een manager over kan praten. Vinden mensen op het werk voldoende steun, dan zullen ze het prettig vinden om naar kantoor te komen. Is dat niet het geval, dan zullen mensen zich eerder ziek melden.’

Een open cultuur is daarbij onmisbaar. ‘Medewerkers vinden het soms lastig om aan te geven wat er speelt, uit angst dat het tegen ze wordt gebruikt’, zegt Gea Peper, eigenaar van het HappinessBureau. ‘Het is dan ook essentieel om een cultuur te creëren waarin zaken bespreekbaar zijn.’

Drukke leiders

Volgens Peper schiet voldoende en juiste aandacht voor medewerkers er vaak bij in. ‘Leidinggevenden zijn vooral bezig met vergaderen, doelen halen en de inhoud. Mijn tip: vergader eens een halfuur korter, dan heb je ook nog tijd voor een kop koffie met een medewerker.’

‘Merk je dat het wat minder gaat met een medewerker, ga dan het gesprek aan. Zoals je ook bij een goede buurman of vriend zou doen’, tipt Van Rhenen. ‘Vind je dat lastig, schakel dan iemand in die dat wel goed kan. Dat kan een collega zijn maar ook een maatschappelijk werker.’ Een gesprek over de inhoud van het werk is voor sommige leiders een stuk makkelijker dan praten over privéproblemen. ‘Dat is ook helemaal niet erg’, zegt Peper. ‘Bijna niemand is namelijk een goede leider, manager en coach in één. Verdeel in zo’n geval de rollen binnen het team of werk met een combinatie van twee managers. De één de coach, de ander een inhoudelijke manager.’

Flexibiliteit

Hoe ver je in flexibiliteit moet gaan, daar is geen eenduidig antwoord op en verschilt per persoon. Van Rhenen: ‘Speelt er privé iets, probeer dan wat te compenseren en kijk waar je iemand tegemoet kan komen.’

Werken medewerkers thuis en spelen ze ondertussen bijvoorbeeld ook voor oppas, dan vindt Van Rhenen dat je daar als werkgever best wat van mag zeggen: ‘Maak van te voren duidelijke afspraken en spreek verwachtingen uit. Zorg dat medewerkers opleveren waar ze voor betaald krijgen, ook als ze thuiswerken. Gebeurt dat niet, dan heb je simpelweg een functioneringsprobleem.’ Toch komt dat volgens hem zelden voor. ‘We zien juist dat mensen die thuiswerken meer doen. Omdat ze zich verantwoordelijk voelen, het werk leuk vinden en zich willen bewijzen.’

Hart volgen

In een begrip als werk-privébalans gelooft Van Rhenen niet. ‘Een balans is zo weer uit evenwicht. Ervaren mensen te veel stress, dan schroeven ze hun uren terug om aan het probleem te werken. Dat werkt niet. Ik ga uit van de batterijmetafoor: waar laad je van op en waar loop je van leeg? Stel op basis daarvan je prioriteiten. Mensen mogen wel wat meer hun hart volgen.’