Je dag begint met een propvolle agenda, met 34 ongelezen berichten in Slack, drie documenten waar je nog iets mee moet en mails die al zo lang geleden zijn binnengekomen dat het oncomfortabel wordt om ze te beantwoorden. Voor de lunch probeer je ook nog even een strategisch plan te schrijven.
Je rent van vergadering naar presentatie, blust allerhande brandjes, en tegen de avond ben je doodmoe. Druk, druk, druk, maar wat knaagt is het gevoel dat je voor geen meter vooruit bent gekomen. Als het werk zo hard schuurt, dan kies je vaak voor dezelfde oplossing: een coach, een training, een tool. Iets wat je helpt om beter te organiseren.
Altijd aanstaan voelt namelijk goed, dat is je drive en ambitie, daarom ben je altijd bezig en heb je het lekker druk. De werkelijkheid is wat anders: je stelt keuzes uit, houdt te veel opties open en investeert te veel in wat er al is. Volgens Albert Goldsteen ben je niet overbelast, maar ‘onderbeslist’.
Kiezen is verliezen
Het maken van keuzes is een vaardigheid die veel mensen nauwelijks hebben ontwikkeld, heeft hij gemerkt. Goldsteen is founder van 10x je impact, spreker, mentor en sparringpartner van honderden leiders en ondernemers. Hij heeft over die drukte en de gevolgen daarvan net een boek uit: Van rennen naar kiezen.
Hij ziet in zijn werk namelijk steeds hetzelfde patroon terugkomen: veel beweging, veel inzet, maar opvallend weinig scherpe keuzes. Vooral in groeiende bedrijven wordt er voortdurend gebouwd, geoptimaliseerd en versneld.
Onderbeslist zijn, betekent niet dat je niets doet. Het betekent dat je doet zonder expliciet te besluiten wat je niet meer doet. Voor jou is kiezen namelijk verliezen. Je voelt je onzeker, je verliest erkenning en controle. Daarom blijf je bewegen, dan word je er niet mee geconfronteerd. Drukte beschermt je tegen twijfel, tegen conflict en teleurstelling.
Lees ook: Van startup naar scaleup lukt maar 5 procent, en dit is waar het voor de rest misgaat
Rennen is aantrekkelijk
Goldsteens eigen ervaring als ondernemer is dat je enorm veel kunt optimaliseren, maar toch de verkeerde kant uit kunt bewegen. Efficiëntie maakt je beter in doorgaan, maar zegt weinig over richting. Je kunt resultaten boeken, maar ondertussen steeds verder afdrijven van je missie.
Rennen is ook aantrekkelijk, het geeft je bevestiging, je bent nodig, je lost dingen op, alles blijft draaien, en dat geeft je voldoening. Het werkt, en dus blijf je deze aanpak herhalen. Het voelt namelijk gewoon logisch. ‘Als je rent, kom je altijd ergens. De vraag is alleen of dat ook de plek is waar je naartoe wilt’, schrijft hij.
Goldsteen voelt met je mee. Hij heeft die druk ook zelf ondervonden, ook hij was een ‘lopende to-do-lijst’. Zelfs zijn drie stiltedagen in een klooster in Limburg vult hij van tevoren al helemaal in. Zijn retraite zou hij ook wel even zinvol besteden. Tot na twee dagen ‘ongemakkelijke traagheid’ alsnog het kwartje valt. Door al dat doen, blijft er steeds minder ruimte over om stil te staan bij wat er werkelijk toe doet.
Onbeslistheid doorbreken
Dat je jezelf zo hebt vastgezet, is niets om je voor te schamen. Het gebeurt subtiel, het is hardnekkig en het kan soms jarenlang duren voor je het merkt, leeft de auteur met je mee. Je ziet het bijvoorbeeld bij de visionaire leider die geen besluiten kan nemen en bij de strak georganiseerde manager die zinvolle betekenis vergeten is.
Hoe doorbreek je die onderbeslistheid? Daar geeft het boek uitgebreid antwoord op, gekaderd in mindset, omgeving, richting en effect, met de nodige praktische oplossingen. Er wordt niets groots van je gevraagd, met kleine handelingen maak je al een verschil. Voor MT/Sprout kiezen we een eenvoudige hack.
Door al je drukte, verlies je de momenten waarop je nog kunt reflecteren. Je vervangt kiezen automatisch door reageren. Pauzeer dus even, echt maar even. Stel je bij elke prikkel – een vraag via mail, een uitnodiging voor een project, een presentatie in een vergadering – twee vragen: moet ik dit nu doen? Draagt dit bij aan waar ik naartoe wil werken?
Lees ook: Pleasen is niet zo onschuldig, je wordt er doodmoe, chagrijnig en gestrest van
Stel voortaan deze vragen
Zodra je anders kijkt, kun je ook anders kiezen, belooft Goldsteen. Het gaat niet om wie je bent, maar om wat je bewust wil bouwen. Waar kies je voor, hier en nu? Je verschuift zo de beweging van reageren op wat binnenkomt naar regisseren van wat ertoe doet.
Dat betekent dus ook dat je positie inneemt. Dat je helder hebt waar je staat. Goldsteen noemt dat je kernpotentieel: een bewuste keuze die meteen zorgt voor een ingebouwde begrenzing. Om je potentieel scherper te krijgen, geeft hij een eenvoudig ABC’tje:
- A voor actie. Stel jezelf eerst de vraag waaraan je wil bouwen of bijdragen. Welk thema, gedrag of vraagstuk vraagt nu jouw inzet?
- B voor beter. Waarin wil je je ontwikkelen? Wat wil je beter en scherper leren zien, doen of dragen?
- C voor cruciaal. Wat raakt je echt? Waar zit energie en betekenis, los van het resultaat?
Deze vragen helpen je met onderscheiden wat belangrijk is en wat ruis. Ze maken helder wat je kunt, wat jou drijft en waar jij in deze fase verantwoordelijkheid voor wil nemen. Zo kies je de richting waarop je je focust, waar je je tijd, aandacht en energie voor inzet.
Keuzes herzien
Wat je doet, komt dus ook overeen met die keuze. Dat kan een rol zijn, een project, een kwaliteit of een strategische beweging. Die krijgt prioriteit op de rest. Daardoor wordt je denken scherper, raakt je gevoel meer vaste grond en wordt je handelen consistenter.
Het is een keuze die kan worden herzien en herijkt. Je kunt bijsturen, wanneer iets niet meer klopt, wanneer je in een andere fase belandt of de context verandert. ‘Maar zolang je niet expliciet kiest, blijft je energie versnipperd over wat zich aandient’, schrijft Goldsteen.
Lees ook: Toptalent heeft één ding gemeen en je ziet het binnen tien minuten
