Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Advertorial – P5COM

Blijvend, rendabel resultaat bij operationele optimalisatie  Hoe krijg ik onze organisatie scherp op koers door de crisis heen? “Door operationele verbeteringen door te voeren die gedragen worden door de hele organisatie, die blijvend en effectief renderen en liefst zo eenvoudig mogelijk zijn.”

 

Aan het woord is Paul Arakelian, managing director van P5COM. De afgelopen twee jaar maakte zijn bedrijf een spectaculaire groei door. Niet zo verbazingwekkend, gezien de resultaten die bij klanten worden geboekt: de ervaring leert dat wie met P5COM in zee gaat, minimaal 70% van zijn investering al tijdens het project terugverdient. En dat komt niet doordat projecten lang duren; een halfjaar, van begin tot eind, is niet ongewoon. Veel aandacht gaat uit naar de borging van veranderingen, zodat de investering zich ook in de toekomst meerdere malen terugverdient – gemiddeld tweeënhalf keer per jaar, met uitschieters naar de vijf. Alle leidinggevenden, tot op coördinerend niveau, worden vanaf het prille begin bij het project betrokken. De optimalisatie die zo tot stand komt kan rekenen op een blijvend, solide draagvlak. Arakelian: “Juist ook op de lange termijn maken we voor 100% onze beloften waar. Professioneel, pragmatisch, persoonlijk, precies en ‘profitable’. Opdrachtgevers waarderen dat.”

Slim

Hoe krijgt P5COM dit voor elkaar? “Je moet heel erg slim te werk gaan. Vanaf de allereerste quickscan ontzettend goed je oor te luisteren leggen om wensen, bottlenecks en problemen haarfijn in kaart te brengen. Je moet alles meetbaar en zichtbaar maken. Percepties scheiden van de werkelijkheid. Praten met mensen uit alle gelederen. Luisteren, en doorvragen. Nooit uitgaan van aannames of een standaardmodel. Problemen kunnen hetzelfde lijken, maar de oplossing is altijd anders.” Hoezo? “Omdat elke organisatie anders is, maar ook omdat de oorzaak verschilt.”
Wat komt er bij een quickscan zoal boven water? Arakelian spreekt voorzichtig: “Managers blijken wel eens minder goed op de hoogte dan zij denken – niet alleen op menselijk, maar vooral ook op operationeel gebied.” Verbazingwekkend, gezien de stand van de techniek. Hoe verklaart Arakelian dit? “Tja,” haalt hij zijn schouders op, “het is menselijk. Als er al tien jaar bepaalde dingen misgaan, hebben de medewerkers daar hun eigen oplossing voor gevonden. Ze denken dat het bij hun werk hoort om te improviseren. Zoiets melden ze dan ook nauwelijks aan hun manager. Het is een deel van hun werk dat ze juist leuk vinden – of niet, en in dat geval hebben ze bijvoorbeeld overwerk geaccepteerd als een onderdeel van hun baan. Meestal weet niemand precies hoeveel dit improvisatiewerk de organisatie kost, en vooral ook niet ten koste waarvan dit gaat. De problematiek is ongelofelijk complex; het zijn dingen die je alleen van buitenaf kunt destilleren. Iets anders dat we vaak zien, is onmacht als targets niet worden gehaald. Mensen zoeken de oorzaak in de buitenwereld, en ze vinden het lastig om elkaar aan te spreken. Dergelijke aspecten staan verbetering in de weg.”

Effectief en efficiënt

Wat is het antwoord van P5COM? “Eerst worden doelstellingen op een rijtje gezet. Niemand wil energie verspillen aan dingen die hij niet belangrijk vindt. En toch, als het management als geheel geen glasheldere keuzes maakt, overkomt het de organisatie gewoon. Stiptheid, kwaliteit, service … Eerst zal je haarscherp moeten definiëren wat je onder dit soort begrippen verstaat. En vervolgens kies je speerpunten. Natuurlijk zouden wij onze klanten dolgraag gouden bergen beloven, maar de markt biedt meestal niet de ruimte om op alle gebieden te scoren. Kiezen is niet eenvoudig. Maar als je eenmaal hebt gekozen, dan is het mooie dat doelstellingen ook daadwerkelijk worden gehaald. Wat je dan ziet, is een golf van opluchting door de hele organisatie.”

Professioneel

Waaraan merk je dat precies? “Ten eerste natuurlijk aan de cijfers. Daarnaast krijgen wij al heel snel enthousiaste reacties. Medewerkers zien dat het werkt. Ze krijgen positieve feedback van klanten. Natuurlijk zal niet iedereen het voor 500% met alle veranderingen eens zijn. En natuurlijk komen er tijdens een project ook pijnlijke zaken naar boven. Het enige mogelijke antwoord daarop is eerlijkheid en open communicatie. Je streeft naar een cultuur waarin je elkaar aanspreekt op resultaten en gedrag. Als de doelstellingen duidelijk zijn, vinden mensen het ook niet erg om daarop te worden aangesproken. We begeleiden managers daar ook in. Problemen vinden vaak hun oorzaak in onduidelijkheid.”
Hoe houdt P5COM zélf orde op zaken? “Hoewel we altijd bij klanten op locatie zijn, spreken wij elkaar elke dag. Elkaar op dingen aanspreken is daar inherent aan. Kennis en mensen zijn ons vak; wij kennen de valkuilen als geen ander. Wat wij delen is de drive om juist ook onszelf en onze eigen organisatie te blijven verbeteren.”
Wat vindt Arakelian het allermooiste aan zijn werk? Even denkt hij na, dan zegt hij: “Het vertrouwen. Ondanks onze solide reputatie is er altijd lef voor nodig om met ons in zee te gaan. Veel organisaties hebben al van alles geprobeerd, en het vaarwater is onzeker. Onze voldoening is dan ook des te groter als de gezichten opklaren en de investering zich terugverdient. Managers geven ons enorm veel vertrouwen, en wij geven het dubbel en dwars terug.”

P5COM

Dorpsstraat 9f, 1261 ES Blaricum
Telefoon: (035) 531 00 62
Fax: (035) 531 51 29
E-mail: [email protected]
www.p5com.eu
 

Victor Muller geeft nooit op: nu helpt een Oekraïense cryptomiljardair Spyker opnieuw tot leven te wekken

Victor Muller weet van geen opgeven. Na een reeks faillissementen, ruzie met schuldeisers, aandeelhouders en curatoren maakt de ondernemer een comeback met Spyker. Dit keer stapt een Oekraïense cryptomiljardair in om de Nederlandse supersportwagen weer tot leven te wekken.

Volodymyr Nosov (l) en Victor Muller.

Een complete horde schuldeisers, voormalige zakenpartners, investeerders én een paar curatoren kunnen zijn bloed waarschijnlijk wel drinken. Maar Victor Muller, de ondernemer achter sportwagenmerk Spyker, is weer helemaal terug in de spotlights, even onverstoorbaar glimlachend als altijd.

Op het prestigieuze autofeest The Quail tijdens de Monterey Car Week onthulde hij vrijdag de C8 Preliator XXV Coupé. Een hypercar van 1,5 miljoen euro waarvan er slechts 25 gebouwd zullen worden (een verwijzing naar het 25-jarige bestaan van het merk). De wagen borduurt voort op een gelijknamig model uit 2016 maar is flink aangepakt, zeggen de makers.

Spyker met goud en doorgestikt leer

De V8 onder de motorkap gaat 800 pk leveren, goed voor een top van 350 kilometer per uur en een 0 naar 100-tijd van 2,7 seconden. Voor een supersportwagen noodzakelijke specificaties, en ook op doorgestikt leer en gouden accenten is niet beknibbeld. Maar of er een markt is voor een merk zonder de stamboom van een Ferrari of McLaren? In een vorig bestaan kostten Spykers nog maar een paar ton.

Muller zegt al kopers te hebben voor de eerste 21 exemplaren, dus dat komt wel goed.

Oekraïense crypto-ondernemer

Interessanter is met welke nieuwe zakenpartner Muller de comeback van Spyker op poten zet. Het is de Oekraïense ondernemer Volodymyr Nosov. Nosov is oprichter van WhiteBit, een cryptobeurs, en heeft een geschat vermogen van zo’n 6 miljard euro.

De Spyker C8 Preliator XXV Coupe

Diepe zakken dus, die de ruimte geven om nog meer auto-ontwerpen van de plank te halen. De D8 Peking-to-Paris, de Spyker-interpretatie van een super-suv, zou er nu eindelijk kunnen komen. Ook de racerij lonkt weer. Muller heeft plannen om weer deel te nemen aan de races in Le Mans met zijn merk.

En zo is Spyker bezig aan het volgende van zijn negen levens. Het tweede begon, toen autofanaat en Leids jurist Muller, die het goed had gedaan bij zeesleper Wijsmuller en met kledingmerk McGregor, besloot de droomauto van ontwerper Maarten de Bruijn tot leven te wekken. Hij bemachtigde de merkrechten van Spyker, een automerk dat al in de jaren twintig van de twintigste eeuw bankroet was gegaan, en ging op zoek naar toeleveranciers en investeerders.

Lees ook: Xpeng-oprichter voorspelt bloedbad auto-industrie: ‘Helft van onze mensen focust volledig op R&D’

John de Mol en Marcel Boekhoorn als investeerders

Een auto ontwikkelen vreet namelijk kapitaal, Muller had in die beginjaren onder anderen John de Mol en Marcel Boekhoorn achter zijn plannen gekregen. Spyker Cars kreeg in 2004 ook een beursnotering om geld aan te kunnen trekken. Arabische investeerders stapten in, maar het bleek niet voldoende. Althans, toeleveranciers klaagden vanaf 2006 steeds luider dat facturen onbetaald bleven. Daarop begonnen de eerste (juridische) gevechten tussen Spyker, zijn leveranciers en later ook met beurstoezichthouder AFM en aandeelhouders.

Het is alsof Muller vanaf de prille start al wist dat Spyker een hobbelige weg te wachten stond. Hij koos de spreuk ‘Nulla tenaci invia est via’ als motto, ofwel ‘Voor de volhouders is geen enkele weg onmogelijk’.

De rode draad daarin was telkens dat Muller alle kritiek van de hand wees als ‘azijnpisserij’. Een jaarrekening die niet klopte? Gedoe over facturen? Een aandelendeal met losse eindjes? De oplossing voor alle financiële, juridische of productieproblemen lag volgens hem steevast om de hoek.

Houdini koos vlucht naar voren

Interieur van de nieuwe Spyker C8 Preliator.

Als een ware Houdini bleef de Spyker-oprichter buiten bereik, en vaak koos hij de vlucht naar voren om door te kunnen met zijn missie. In 2006 bijvoorbeeld, een jaar waarin leveranciers de messen al slepen, werd Spyker eigenaar van een Formule 1-team. Dat moest zorgen voor naamsbekendheid en bracht ook de familie Mol, vader Jan en zoon Michiel, aan boord. Een jaar later werd het team alweer verkocht.

In 2010 ‘redde’ Muller met zijn destijds nog steeds verlieslatende en armlastige Spyker zelfs het veel grotere Zweedse Saab, dat onder General Motors al op weg naar de uitgang was. Een huzarenstukje: met een lening van 400 miljoen euro van de Europese Investeringsbank nam Muller de boedel over en hernoemde zijn imperium tot Swedish Automobile.

Beschuldigd van belastingfraude met Saab

Onder meer een Chinese autogroep zou volgens de Nederlandse redder 150 miljoen willen investeren in de Zweedse autobouwer. Die deal ging niet door, maar vervolgens meldde Muller dat hij een kwart van zijn bedrijf verkocht aan de Chinese miljardair Pang Qinghua.

Die deal blokkeerde GM, eind 2011 ging Saab alsnog failliet. Muller werd later samen met andere directeuren beschuldigd van corruptie en belastingfraude tijdens de Saabjaren, maar in 2017 werd hij daarvan vrijgesproken. Zelf claimde hij miljarden van General Motors, maar die claim werd afgewezen door de Amerikaanse rechter.

In zijn zoektocht naar geldverstrekkers en nieuwe mogelijkheden om Spyker in de lucht te houden, had Muller soms ook gewoon pech. Toen hij in 2007 de Russische bankier Vladimir Antonov had gestrikt, stapte die in via zijn Litouwse bank Snoras en leek het even weer bergop te gaan met zijn automerk. Maar Antonov werd in 2011 verdacht van banden met de maffia en kon alleen op de achtergrond Muller nog steunen.

Spyker fuseert met vliegtuigbouwer

En ook toen Spyker eind 2014 voor het eerst failliet werd verklaard, betoonde Muller zich vasthoudend. In een zeldzame actie kreeg hij gedaan dat het faillissement in hoger beroep werd teruggedraaid. Schuldeisers hadden samen 44 miljoen te vorderen, maar kregen uiteindelijk enkele tienduizenden euro’s aangeboden.

Dit keer nam Muller bijna letterlijk een vlucht: hij zou Spyker fuseren met een Amerikaanse bouwer van elektrische vliegtuigen, Volta Volaré. Samen zouden ze elektrische auto’s en vliegtuigen gaan produceren. In 2016 presenteerde Spyker inderdaad een nieuw model, de Preliator die de basis vormt voor de wagen van vandaag. Maar elektrisch was die niet, en van de samenwerking met de Amerikanen kwam verder weinig.

Russische oligarchen

Nadat in de jaren erna ook een wederopstanding met Russisch geld op niets was uitgelopen, ging Spyker in 2020 opnieuw failliet. Een lang steekspel tussen curator en ondernemer volgde, waarbij Muller herhaaldelijk op de proppen kwam met investeerders die de schulden zou helpen inlossen.

Ook twee Russische oligarchen doken op, Michail Pessis en Boris Rotenberg, de laatste een goede bekende van de Russische president Vladimir Poetin. Eind 2021 kondigt Muller aan met hen via het Italiaanse Milan Morady de Spyker-productie opnieuw op te zetten. Dat nieuws blijft beperkt tot een enkel persbericht.

Schikking met curator

Curator Dennis Steffens dreigde Muller intussen aansprakelijk te stellen wegens wanbeleid. Hij wilde zelfs aangifte doen van faillissementsfraude, omdat Muller aparte terugbetalingsregelingen wilde aanbieden aan verschillende schuldeisers. Vorig jaar, vijf jaar na het faillissement van de eerste Spyker-dochter, besloot hij alsnog tot een schikking om het faillissement af te kunnen ronden: voor 350.000 euro kwamen de merkrechten op Spyker weer in handen van de zakenman.

Die kon zo verder werken aan zijn automerk. Dat bestaat dan alleen nog maar op papier. De sportwagenfabrikant heeft geen productielocatie, personeel, onderdelen en gereedschappen meer. Die zijn in een eerder stadium al ontslagen, verkocht of verdwenen. Er rijden wel nog circa 265 Spykers rond, die ongetwijfeld geserviced moeten worden. Dat gebeurt nu door Jasper den Dopper, die met SpykerEnthusiast het gros van de wagens onderhoudt, aanpast en zelf ook onderdelen produceert.

Dagelijks de nieuwsbrief van Startups & Scaleups ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Startups & Scaleups ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.
Nosov en Muller willen ook weer gaan racen met Spyker.

Misschien in samenwerking met Den Dopper, maar vooral dankzij het geld van de nieuwe zakenpartner gaat nu weer een nieuwe ronde in voor Spyker Cars. Volgens een persbericht nam cryptomiljardair Nosov ‘een aanzienlijk belang’ in Spyker. Dat wordt onderdeel van zijn W Group, die vooral bestaat uit blockchain- en fintechbedrijven. Tegelijk met de investering richten W Group en Spyker het bedrijf Spyker Digital op. Die onderneming gaat zich richten op ‘digitale infrastructuur en nieuwe vormen van eigendom en klantinteractie binnen het premium autosegment’.

Hoeveel geld Nosov wil besteden, is niet bekend, maar volgens The Financial Times gaat het volgens ‘ingewijden’ om honderden miljoenen euro’s. De eerste zes ton zijn alvast verbrand aan de optredens van de Preliator op de exclusieve autoshows The Quail en afgelopen zondag Pebble Beach. Money well spent, want daar kwam Spyker weer op het netvlies van verwende autoliefhebbers te staan. Om Den Dopper te citeren in een interview met Quote: ‘Een Spyker koop je als je die Diablo, F40 en Veyron al hebt staan.’