Winkelmand

Geen producten in je winkelmand.

Vincent Karremans verlaat zijn bedrijf Magnet.me om wethouder te worden: ‘Ik heb wel een traan gelaten’

Magnet.me-oprichter Vincent Karremans kreeg een offer he couldn't refuse: wethouder en locoburgemeester worden van zijn thuisstad Rotterdam. Hij moest daarvoor wel zijn 'kindje' Magnet.me verlaten. 'Het was een heel lastig besluit.'

Jelmer Luimstra
Je leest nu: Vincent Karremans verlaat zijn bedrijf Magnet.me om wethouder te worden: ‘Ik heb wel een traan gelaten’

Na tien jaar te hebben geboerd met zijn eigen recruitmentstartup Magnet.me verlaat Rotterdammer Vincent Karremans het ondernemerstoneel om fulltime politicus te worden. Karremans zat al sinds 2018 in de Rotterdamse gemeenteraad voor de VVD, waarvoor hij dat jaar lijsttrekker was. Toen onlangs bleek dat VVD-wethouder en locoburgemeester Bert Wijbenga in september burgemeester van Vlaardingen zou worden, kwam er een functie vrij. 

Karremans neemt nu Wijbenga’s taken over en mag zich na zijn aanstaande zomervakantie locoburgemeester van de Maasstad noemen – in ieder geval tot de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen van maart 2022. Het kwam als een ‘grote verrassing’ voor hem, zegt Karremans. Toen we hem in mei in Rotterdam opzochten, had hij nog geen idee dat dit eraan zou komen, zegt Karremans. Zijn aandelen in Magnet.me worden in een stichting ondergebracht, waardoor Karremans geen zeggenschap meer heeft over zijn oude bedrijf. Een interview met de Rotterdamse politicus, die zich desondanks nog altijd ondernemer voelt.

Hoe moeilijk was het voor je om dit besluit te nemen?

‘Ik las het vanochtend op jullie site: ondernemer-af (lacht). Zo voel ik me dus helemaal niet niet. Ik denk: je bent ondernemer, je blijft ondernemer. Het was dus een soort pijnlijke realisatie. Ik vond het heel lastig. Ik was tien jaar bezig, stak mijn ziel en zaligheid erin, ik was 24/7 aan de slag, werkte weekends door, heb een tijdje in Londen gewoond (voor het opbouwen van een Londense dependence, red).. Je geeft er alles voor! Je ziet mensen keihard werken en moet een fantastisch team achterlaten. Dat is wel lastig, moet ik zeggen.’

Toen ik het aan het team vertelde, moest ik wel even huilen

‘Toen ik het besluit twee weekends geleden nam, had ik er al een week over nagedacht. Ik had het er met mijn omgeving over gehad en dacht: ik ga dit doen, it ticks all the boxes en het bedrijf staat er goed voor. Ik had al langer het idee nog wel eens fulltime de politiek in te willen gaan, en had dat ook met mijn partners besproken, maar ik had geen idee dat dat al zo snel zou gebeuren. Toen ik het besluit nam, dacht ik: dit is juist. Maar vervolgens voelde het afscheid nemen van m’n bedrijf echt als een soort rouw. Toen ik dit vorige week aan het team vertelde, moest ik daarna wel even huilen. Ik heb wel een traan gelaten. Toen ik die call ophing, dacht ik: het wordt wel gewoon écht.’

‘Weet je, ik weet niet beter dan dat ik onderneem. Ik ben mijn carrière hier (bij Magnet.me, red.) begonnen, vanuit de universiteit. Ik heb nooit voor een baan gesolliciteerd. Dit was mijn baan, mijn identiteit, mijn ziel! Het was vreselijk lastig. Maar ik merk nu in mijn verwerkingsproces dat het verdrietige gevoel steeds meer plaatsmaakt voor trots. Dat is wel fijn. Het is natuurlijk niet goed als je je hierdoor de hele zomer depressief zou gaan voelen. Maar alsnog: het doet me meer dan ik dacht.’

Maar je bent er uiteindelijk wel blij mee, toch?

‘Ja, anders had ik keuze niet gemaakt. Het is een weloverwogen besluit geweest. We gaan dit jaar weer een recordjaar neerzetten met Magnet.me. Vorig jaar zag het er echt niet goed uit, maar door een paar goede keuzes hebben we ons flink de crisis door geramd. We komen er nu sterker uit. Daar ben ik heel trots op en dan is het ook een mooi moment om weg te gaan. Je kunt het overlaten aan een team dat je om je heen hebt verzameld, om het verder te brengen. Ik heb net een kindje van tweeënhalve maand, en het voelt alsof het kind het huis uit gaat. Een nieuwe fase.’

Is het eigenlijk nog een optie dat je ooit terugkeert als bestuurder bij je oude bedrijf?

‘Daar hebben we het niet over gehad, maar ik denk dat dat geen reëel scenario is. Ik laat het nu ook over aan Laurens (Van Nues, red.) en Freek (Schouten, red.). Zij gaan de tent runnen en ze zijn heel goede ondernemers. Zou ik terugkeren, dan zou je weer een heel andere dynamiek krijgen. Ik denk niet dat dat een logisch scenario is. Zeg nooit nooit, maar ik denk het niet.’ 

Als je met een ondernemersbril naar de Nederlandse politiek kijkt, wat kan er dan beter?

‘Vanuit mijn rol in de raad heb ik dat natuurlijk al drie jaar bekeken. Als ondernemer wil je gas geven, tempo maken, bam, bam, bam, doorknallen. Je wil snelheid, maar bij de overheid gaat alles zo extreem langzaam.. Ik ga daarom proberen tempo achter projecten te zetten. Het tempo moet echt omhoog.’

De politiek is enorm goed in het kapot debatteren van ideeën

‘Waar de politiek denk ik ook enorm goed in is, is het kapot debatteren van ideeën. Er wordt zolang gepraat en gedebatteerd over plannen, dat je helemaal verlamd raakt. Je kan altijd wel een argument verzinnen om iets níet te doen. In het bedrijfsleven noemen ze dat analysis paralysis. Succesvolle bedrijven experimenteren gewoon. Als het iets is wat zou kunnen werken, testen ze het in de praktijk, in plaats van het kapot te analyseren. In de politiek wordt zelfs over pilots en experimenten eindeloos – op z’n Rotterdams – geouwehoerd.’

‘Ik ben meer van de school dat je gewoon wat ideeën verzamelt en het vervolgens via een minimum viable product op de markt brengt. Zo werk je als techondernemer. Als je een nieuw product of nieuwe feature wil analyseren, ga je eerst testen om bepaalde assumpties te valideren. In de overheid zit dat totaal niet. Daar moeten eerst alle risico’s worden afgedekt en krijg je eerst alleen maar “nee” te horen. Creativiteit wordt vaak stukgeslagen in dat systeem. Ik denk dat er nog een wereld te verbeteren valt.’

Je wordt nu wethouder en locoburgemeester. In hoeverre denk je hier zelf iets aan te kunnen bijdragen?

‘Dat moet ik nog gaan zien, natuurlijk. Ik ga vooral over de buitenruimte – dus zorgen dat het schoner op straat wordt – maar ook over veiligheid. Ik kan me voorstellen dat je daar best wel wat kunt experimenteren. Maar goed, dat moeten we zien.’

‘We hebben in Rotterdam een heel goed ambtenarenapparaat, waar erg goede mensen werken die ik heb leren kennen in bijvoorbeeld de coalitie-onderhandelingen. Ik heb er heel veel zin in om met dat team aan de slag te gaan, maar ik ben niet iemand die beleidsstukken gaat schrijven, om die vervolgens naar de raad te sturen. Nee, ik wil resultaat boeken. Ik wil de straat op, zodat Rotterdammers het merken, daar gaat het mij om. Gewoon een beetje streetwise, de straat op en kijken wat er beter kan.’

Je neemt nu Bert Wijbenga’s portefeuille handhaving, buitenruimte, integratie en samenleven over. Had je niet liever een echte ondernemersportefeuille gekregen, zodat je op economische zaken kunt hameren?

‘Daar heb ik ook veel over meegedacht en over meegeschreven in de coalitie-onderhandelingen. Als gemeente kun je een beetje wat dingen stimuleren hier en daar, maar uiteindelijk moeten ondernemers het zelf doen. De overheid heeft er maar een beperkte rol in. Veiligheid is daarentegen écht een kerntaak van de overheid.’

Ik heb niet de illusie dat ik in acht maanden tijd de wereld ga veranderen

‘Economie is hartstikke mooi en je kunt heel vette dingen neerzetten, bijvoorbeeld door een start- en scalupevenement naar Rotterdam te halen. Er zijn veel dingen die je goed kan doen, maar daar hebben we een fantastische wethouder op zitten van de Partij voor de Arbeid. Die is er hartstikke goed mee bezig. Ik maak dit nu voor acht maanden af en zal kijken wat ik kan doen om dingen te versnellen en verbeteren. Ik heb niet de illusie dat ik in acht maanden tijd de wereld ga veranderen, maar ik vind het wel leuk om lekker te knallen.’

Hoe ziet het plaatje er daarna uit, denk je?

‘Straks zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen. Stel dat de VVD tegen die tijd niet bij het coalitieoverleg zit, dan ga ik weer lekker ondernemen.’

Wat wil jij sowieso bereikt hebben gedurende je periode als wethouder en locoburgemeester?

‘Op het gebied van veiligheid en buitenruimte kun je echt wel wat concrete resultaten boeken, denk ik. Het zou bijvoorbeeld heel mooi zijn als ik iets kan doen tegen straatintimidatie tegen jonge vrouwen. Ook vormt vuil op straat nog steeds een hardnekkig probleem. De huidige wethouder heeft er veel stappen in gezet en ik wil dat verder brengen. Ik heb me verder nog helemaal niet verdiept in de dossiers, ga eerst nog even met vakantie en zal me vervolgens inwerken. Als je resultaten wil, moet je me over twee maanden even bellen (lacht).’

Ik wil wel even resultaat boeken. Daar krijg ik een kick van

‘Sinds ik wist dat ik dit zou gaan doen, ben ik trouwens al wel dingen gaan bedenken. Als ik mijn vuilnis aan het wegbrengen ben, denk ik: waarom zit er op de zak geen QR-code die je kunt scannen als hij vol is, zodat de vuilnisman een seintje krijgt om hem op te halen? Zo ben ik er al mee bezig, met een ondernemersblik. Ik heb al een lijstje met dingen die ik zou kunnen doen. Ik merk al aan mezelf dat ik dingen aan het verzinnen ben die ik zou willen aanpakken. Ik zal daar straks even met het team naar moeten kijken. Eén ding is duidelijk: ik ben niet iemand die even op de winkel gaat passen. Ik wil wel even resultaat boeken. Daar krijg ik een kick van, dat vind ik leuk.’

Is dit een voorzet voor een toekomstige entree in de Tweede Kamer?

‘Nee, helemaal niet. Er is niet zoiets als een traineeship in de politiek. Het staat allemaal redelijk op zichzelf. Het is helemaal niet gezegd dat dit een soort opstap is naar de Tweede Kamer. Ik vind het een waanzinnig vette baan, om in de mooiste stad van Nederland locoburgemeester te zijn. Ik ben best wel een beetje trots op het feit dat ik die kans krijg. Voor de rest zien we het daarna wel. In de politiek is één ding zeker: alles is onzeker. Die onzekerheid ben ik wel gewend als ondernemer. Daar kan ik goed mee omgaan.’

Zou je er wel open voor staan om Tweede Kamerlid te worden?

‘Ja, misschien, maar het honest answer is dat ik nu vol focus op Rotterdam, wat me onwijs leuk lijkt. Het is heel concreet, heel lokaal. Dat is ook echt wat je als ondernemer doet: heel concrete problemen oplossen. Ik heb wel echt het idee dat ik in deze rol veel meer mijn ondernemerschap kwijt kan dan wanneer ik zou debatteren over bepaalde fiscale regelgeving. Ik denk dat dit veel meer bij me past als ondernemer.’

Zien we je nog eens terug met een nieuwe startup?

‘Ja, misschien wel. Als ondernemer ben je continu aan het nadenken over ideeën voor een nieuw bedrijf. Dat zit gewoon in je. Zoals ik al zei: je bent dan ondernemer-af, maar je blijft altijd ondernemer. Dat gaat ook niet uit mij, die ondernemersgeest zit nou eenmaal in me. Het zou zomaar kunnen dat ik straks weer ga ondernemen. Ik zou dat geen gek scenario vinden. Als ik eraan denk, denk ik al direct: vet! Er is niks mooiers dan het opzetten van een bedrijf. Dat is zo waanzinnig gaaf, al is het niet alleen maar romantiek, maar ook gewoon hard werken. Maar goed: nee, ik sluit dat zeker niet uit.’

Goed, de hamvraag. Als je moest kiezen, wat zou je dan liever worden: de volgende Mark Rutte of de volgende Jitse Groen?

‘Ha! Dan zou ik toch wel de volgende Jitse Groen willen zijn, denk ik. Ik blijf toch in de basis ondernemer. Al ben ik het wel, ik voel mezelf geen politicus. Het is niet waar ik me mee identificeer. Mark Rutte is als politicus zeker een voorbeeld voor mij. Het is een beetje WC Eend, maar ik vind dat hij het waanzinnig goed doet, maar uiteindelijk ben ik in essentie een ondernemer, dus dan kies ik voor Jitse Groen.’