Winkelmand

Geen producten in de winkelwagen.

Bob werkt gewoon door op vakantie

Bob is divisiedirecteur van een groot concern. Hij doet zijn best. In nummer 64 leert Bob dat werk en vakantie naadloos in elkaar overlopen. 

VAN Peter de Vos 
AAN Bob
ONDERWERP de begrotingsvoorstellen

Bob,
Hoe is je vakantie? Sorry dat ik je even stoor, maar je zei zelf: mail me als je me nodig hebt. Zou je eigenlijk liever willen bellen, maar ik begrijp dat je je mobieltje op je bureau hebt laten liggen. Hoop dat deze boodschap je bereikt: Hoofdkantoor zit met ZEER GROTE SPOED te wachten op onze voorlopige begrotingsvoorstellen. Jij zou die sturen, maar ZE HEBBEN NIKS ONTVANGEN en zijn nu ERG ONSTEMD. Kun je svp zsm wat van je laten horen?!
Peter de Vos,
Deputy Chief

Hoi Peter,
Sorry dat je wat lang moest wachten, maar ik zie je boodschap nu pas. Ik heb inderdaad geen mobiel bij me en op m’n appartement werkt mijn laptop niet, wat ze me toch beloofd hadden, maar volgens de eigenaar ligt het aan mijn modem, denk ik tenminste, want die man spreekt alleen Italiaans, en nu ben ik in een internetcafé in Siena, maar dat is wel lastig, want ik ben op vakantie met mijn twee kinderen en die zitten nu op de stoep te jengelen dat ze zich zo vervelen en dat er geen strand in de buurt is, en ik kan ook geen kant op want mijn auto is kapot en pas eind deze week klaar, denk ik tenminste, want die monteur spreekt alleen Italiaans.

Maar goed… raar van die stukken. Die heb ik ze gezonden de dag dat ik op vakantie ging. Maar misschien is er iets misgegaan. Ze zijn genummerd First Budget Proposals 1 tot en met 7 en zitten in mijn privé-documenten. Wil je ze geheel vertrouwelijk richting Hoofdkantoor mailen? Ik blijf hier even wachten op je antwoord.
Bob



Hoi Bob,
Capice! Maar ik heb wel je wachtwoord nodig!
Peter de Vos,
Deputy Chief

Hoi Peter,
Sorry dat je even een uurtje moest wachten, maar ik was de kinderen even kwijt. Die waren in een fontein gaan zitten en al doende kreeg ik ruzie met de politie. Maar goed… mijn wachtwoord is MARLEENTJE (nee, da’s niet die Marleen van Marketing maar eentje die jij niet kent!). Laat even weten of het lukt, graag snel, want ‘t is hier heel heet en druk en de kinderen eisen nu cola.
Bob

Hoi Bob,
Hij doet niks op MARLEENTJE. Doe ik wat verkeerd?
Peter de Vos,
Deputy Chief


Peter,
Stom! Helemaal vergeten dat ik net twee weken terug m’n wachtwoord heb veranderd in VALERIETJE (dat is níet die van Sales!). Probeer dat maar. Wacht ik weer even hier, even zonder computer trouwens, want er staan drie boze Italianen achter me die mijn plaats willen innemen.
Bob

Bob,
VALERIETJE werkt! Maar ik kan niet in je privé-documenten. Kun je zsm laten weten hoe dat moet, want Hoofdkantoor belde tussendoor nog dat hun geduld opraakt en dat het met jou altijd hetzelfde liedje is.
Peter de Vos,
Deputy Chief


Peter,
Ben ik weer. Die Italianen zijn godzijdank vertrokken en de kinderen zitten nu met een fles cola op de stoep te jengelen. Ja, sorry, maar ‘t is hier ook zo heet en hectisch: om in mijn privé-documenten te komen heb je een apart wachtwoord nodig. Dat is FRANCIENTJE. Hou dat aub voor je, Peter, al die wachtwoorden, en dat je niet denkt dat dit allemaal vriendinnen van me zijn. Verder moet Hoofdkantoor niet zeuren. Die nitwitten moeten blij zijn dat ze überhaupt nog wat van me ontvangen.
Bob

Wekelijks de nieuwsbrief van Werk en Leven ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Bob,
FRANCIENTJE werkt (wat zijn het dan eigenlijk, Bob, nichtjes van je?). Ik ga nu al die stukken bijeengaren en verzenden. Ik heb intussen Hoofdkantoor namens jou gemeld dat die nitwitten niet zo moeten zeuren, nou, daar waren ze even goed stil van. En vervolgens meldde die Van Deurzen dat ie je meteen op de eerste dag dat je terugbent wil spreken op Hoofdkantoor, in bijzijn van de bestuursvoorzitter, en toen bromde hij nog: ‘Dan zullen wij meneer eens meedelen wat wij precies van hém denken’. Nou Bob, dat was het, goeie vakantie nog en de groeten aan je kinderen!
Peter

Afbeelding: Flickr (Rico)

150 experimenten per jaar, 147 mislukkingen: het businessmodel van Steven Bartlett

Steven Bartlett begon in zijn slaapkamer met zijn podcast over ceo's. Vandaag is hij bijna de nummer 1 van de wereld, miljonair en runt een bedrijf dat 425 miljoen dollar waard is. Dankzij deze drie principes: omarm falen, wees obsessief in de zoektocht naar medewerkers en de 1-procentreligie. 'Mijn job is om de boel telkens weer af te breken.'

steven-bartlett
Steven Bartlett is bereid om plaats te maken voor een AI-interviewer. 'Als het publiek die beter vindt.'

De Brit Steven Bartlett runt het bedrijf achter een van de meest beluisterde podcasts van de wereld: The Diary Of A CEO. Een podcast die hij in 2017 begint in zijn slaapkamer met een goedkope microfoon en veertig abonnees. Vandaag heeft hij meer dan 38 miljoen volgers en wordt de waarde van zijn bedrijf Steven.com op 425 miljoen dollar geschat.

Hij is een succesvol investeerder, disrupter, ondernemer en auteur, maar zelf vindt hij zich niet eens intelligent. Hij kan niet spellen en niet rekenen, vertelt hij op het Amsterdam Business Forum. Ook omdat hij op zijn vijftiende al min of meer met school is gestopt. Bartlett is te druk met ondernemen, verkoopt van alles, organiseert bussen, regelt automaten op school. Deals waarvan ook de school profiteert.

Wilskracht en doorzettingsvermogen, daar moet hij het van hebben. ‘Ik heb al op heel jonge leeftijd geleerd dat er niets in de weg staat om je idee te realiseren. Maar juist die enorme wilskracht, dat geloof dat je dingen kunt, zorgt ervoor dat je vaak faalt. Falen is feedback. En feedback is kennis, en kennis is macht. Het maakte dus niet uit of ik slim was of niet.’

Principe 1: Wie het meeste faalt wint

Succes als ondernemer komt eigenlijk neer op de vraag: wie faalt er het meest? ‘Niet zomaar een theorie van mij, zo heb ik mijn bedrijven opgebouwd. We hebben een faalteam, een hoofd mislukkingen, en die worden ook beoordeeld op de vraag hoeveel ze falen. We hebben een trofee die we elke vrijdag uitreiken aan degene die het meest heeft gefaald.’

Hij focust vooral op de input, op het proberen, niet op het resultaat. Want falen en experimenteren is één van zijn principes om succesvolle bedrijven te bouwen. ‘De wereld verandert zo snel. Geen risico nemen is juist het grootste risico. Zelf doen we zo’n 150 experimenten per jaar, waarvan er drie iets opleveren. Maar die drie experimenten betalen dan wel voor de andere 147, en dik ook.’

Zijn maatstaf in het voorblijven van de concurrentie is de snelheid van experimenteren en wat daarvan geleerd wordt. ‘Bij onze podcast ligt ons percentage experimenten, inclusief de mislukkingen, waarschijnlijk 30 keer zo hoog als dat van onze directe concurrent.’

Hij vertelt over het experiment van zijn barista in het koffietentje in hun Londense hoofdkantoor. ‘Zij denkt dat de matcha latte beter gaat verkopen dan de flat white, en ze gaat dat serieus meten. Daar kreeg ze maar liefst 45 vuur-emoji’s en applaus voor in Slack, ook toen bleek dat haar idee niet klopte. Dat is pas een bedrijfscultuur, dat principe is game changing. Failure is power.’

Lees ook: Hoe innovatief is jouw bedrijf op een schaal van Snoop Dogg tot Vanilla Ice?

Principe 2: Maak van rekruteren een obsessie

Bartlett selecteert zijn medewerkers dan ook uiterst zorgvuldig. Dat is het tweede principe achter zijn succes. Ze moeten enthousiast worden van falen, ze moeten snel kunnen leren, een groeimindset hebben. En ze moeten vooral niet romantisch zijn, want romantici zijn te gehecht aan hun werk en willen niet zo snel mee veranderen.

Met rekrutering was hij in het begin niet bezig, geeft hij toe, misschien twee uur per week. Daar denkt hij nu anders over. ‘Elon Musk is vandaag wat omstreden, maar stel je voor dat je die als founder had aangenomen. Dan was je tien jaar later miljardair geweest.’

Elk idee, of het nu gaat om marketing of verkoop, vindt zijn oorsprong bij een individu, in het brein van een mens. Een bedrijf opbouwen vraagt om uitzonderlijke mensen. Bartlett doet aan ‘professionele stalking’. Mensen die hij echt wil hebben, probeert hij maandenlang te overtuigen. Daar steekt hij inmiddels dertig uur per week in.

‘Ik ben hoofd recruitment. Eigenlijk zijn jullie dat allemaal. Sommigen van jullie beseffen het alleen nog niet. Jullie zitten allemaal in deze branche. Elk bedrijf in deze zaal is in de eerste plaats een wervingsbedrijf. Dat is jullie prioriteit, ook al beseft nog niet iedereen dat, maar daar moeten jullie obsessief mee bezig zijn.’

Principe 3: De religie van 1-procent

Zijn derde principe is de 1-procentregel. Hij omschrijft dat zelfs als een religie binnen zijn bedrijf. Kleine, schijnbaar onbelangrijke veranderingen stapelen zich na verloop van tijd op tot grote successen. Zelfs het vervangen van de luchtverfrisser in de studio voor de gasten heeft impact. Spotify-ceo Daniel Ek merkt vervolgens op dat het zo lekker ruikt. De post hierover gaat viraal. Het aantal abonnees vliegt omhoog.

‘Kleine verbeteringen stapelen zich op in je voordeel, of in je nadeel. Alles in je leven hangt af van kleine beslissingen die je gemakkelijk kunt nemen, maar ook gemakkelijk kunt laten liggen. Al je concurrenten zullen die luchtverfrisser belachelijk vinden en het alleen daarom al niet doen. Maar in die kleine optimalisaties zit een ongelooflijk voordeel. Wij zijn er obsessief mee bezig, en we zien opmerkelijke dingen gebeuren.’

Lees ook: Geniaal, maar solistisch en keihard: is het leiderschap van Ali Niknam de kracht of zwakte van Bunq?

Zo ruilt Bartlett onder meer de waterflessen in voor iets beters en zorgt voor zachtere kussens op kantoor. Het effect is dat zijn medewerkers niet meer om vijf uur naar huis gaan, maar langer blijven hangen. Het is een manier van zorgen die moeilijk in woorden te vatten is, vindt hij, maar ‘de mensen voelen het wel’.

Juist die kleine, marginale verbeteringen en overwinningen – de progress principles – brengen een psychologisch momentum teweeg, legt hij uit. ‘Als je mensen de Mount Everest laat beklimmen, raken ze gedemotiveerd. Maar als je het doel opsplitst, de omvang ervan terugschroeft, vergroot je de motivatie.’

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Dagelijks de nieuwsbrief van Management & Leiderschap ontvangen?



Door je in te schrijven ga je akkoord met de algemene en privacyvoorwaarden.

Hij verwijst naar een onderzoek onder bijna 700 bedrijfsleiders waarin wordt gevraagd naar wat belangrijk is voor het motiveren van medewerkers. ‘Slechts 5 procent van de leiders vindt die kleine overwinningen en vooruitgang echt belangrijk.’ Zij hebben wat hem betreft volstrekt ongelijk.

Plaats maken voor AI

Te succesvol wil hij dan ook weer niet worden, daar is hij bang voor. Hoe succesvoller een bedrijf wordt, hoe meer leiders risico’s willen vermijden. ‘Vanaf november zullen we de grootste podcast worden met de meeste abonnees van de wereld. Dat is het moment waarop ik bang word. Dan heb je niks meer om op te jagen, dan wordt het heel verleidelijk om te chillen en alleen nog te verdedigen. Mijn job is om de boel telkens weer af te breken.’

Dat heruitvinden kan pijn doen, beseft Bartlett ook. Hij heeft het laatst nog tegen zijn team gezegd: als de luisteraars vinden dat AI een betere interviewer is, dan trekt hij zich terug. ‘Dat meen ik ook, want ik wil mijn publiek waarde bieden. Als ik dat niet doe, zal het leven mij uit de weg ruimen. Dat heb ik in het bedrijfsleven geleerd.’

Ga niet in tegen wat je klanten willen. Ga niet in tegen innovatie. Ga niet in tegen disruptieve veranderingen, vervolgt hij. ‘De bulldozer komt er toch wel aan. Je wil die bulldozer besturen. Je wil er niet door worden platgereden.’

Lees ook: Leiders falen niet door weerstand, maar door bevestiging